-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

- 

-

Δδυκε μεν α Σελνα
και πληιδες μσαι δε
νκτες, παρ δ' ρχεται ρα,
εγ δε μνα καθεδω.

                                      Σαπφ 

Μεσνυχτα και δσανε, Πολια κι αχν Φεγγρι.
Η Νχτα το κοστομι της, το μαρο, μου προβρει.
Οι ρες παιχνιδζοντας, φεγουνε μακρι μου
και τ' δειο το προσκφαλο η μνη συντροφι μου.

                               Παρακλαυσθυρον*

Με κοιν μας επιλογ και σμμαχο την αγαπημνη Αφροδτη, γναμε ταρι.
Πον σα θυμμαι που με φιλοσες επμονα, σκορπζοντας στο κορμ μου τσο γλυκι σγχυση, εν εχες σκοπ να με παρατσεις και να διαλσεις την αγπη μας.
Δεν αντιμχομαι πια τον ρωτα που νιθω.
Αγαπημνα στρα και νχτα δσποινα, γλυκιο συνεργο, σφαλτα στελτε με σ' αυτν, που κι η δια η Αφροδτη ρμαιο μ' οδηγε, εκε, που ο μεγλος ρωτας περιμνει να με τυλξει στα δεσμ του.
Συνοδοιπρος μου η μεγλη φλγα που καει τα σωθικ μου.
Ο λογοπλνος μαυλιστς του νου μου, αυτς που απ πντα του μεγαλοπιανταν, αγνησε την αγπη μου δχως να φρει βαρι την αδικα που μου 'κανε.
Αυτ ειν' δικο για με και με πεθανει.
Οργζομαι!
Τρελανομαι!
Καγομαι, μονχη μου!
Αφντη του νου, της καρδις και του κορμιο μου, χρωμτισε πλι την δεια μοναξι μου!
Δξου με, που σου ζητ διακας και με χαρ, να 'μαι δολα σου και μη με παραμερζεις καρδα!
Μεγλη οδνη χει ο μανιασμνος, χωρς ανταπκριση, ρωτας κι οδηγε στη τρλα.
Γιατ πρπει να υπομνει, να καρτερ και να ψνεται στις πρινες γλσσες της ζλειας.
Μθε πως σου 'χω απραντη κι ακατανκητη οργ!
Τρελανομαι σα πλαγιζω ολομναχη στο κρεβτι μας, εν εσ αλλο δνεις και παρνεις χαρ!
μως δεν εναι σωστ να μαλσουμε, γιατ θα πρπει να χωριστομε.
χουμε φλους να κρνουν και να μας συμβουλψουν για δκιο κι δικο.
λα μαζ να τους μιλσουμε, χαρ μου, τμια, ξια, σωστ και λογικ, αν κι ο ρωτας δεν χει λογικ!
Δες ρχοντ μου, πως μ' χεις καταντσει, αν και καλ και πιστ θα σ' υπηρετοσα!
Τρα πια δε μπορ μτε λιγκι στω να σε πλησισω, να σ' αγγξω!
Πς με παρατς τσι κρι μου, συ που πρτος και τσον επιδξια με γετηκε;
Που πρτος διβης τις πλες του νου και του κορμιο μου;
Ζηλεω και τους δολους ακμα που σε πλησιζουν, ,τι κι αν σκφτεσαι μ' αυτ!
Ανητα παραξενεεσαι που λω πως θαυμζω κενες που γνονται χαλκι στα πδια των αγαπημνων τους!
Αρρστησα!
Χζεψα!
Κι εσ αφντη κι ρχοντ μου, με πετς στην κρη!
Παρ' λο που σε σνα πρτο, για τη ψυχ μου μλησα... 

                                          'Αγνωστης Αρχαας Ποιτριας
--------------------------------------------------------------------------------

   *Σημ: Πρκειται για να θρηνητικ τραγοδι που λεγταν παρ τη θρα του προσπου που παρατοσε το ταιρι του, απ το διο το ταρι κι ταν να (κατ τα λεγμενα) σνηθες φαινμενο κατ την αρχαιοτητα! Αυτ συνθως, αν το εν λγω τομο δε μποροσε, παραγγελταν σε κποιον  κποια ποιτρια της εποχς! Το πρωττυπο κεμενο θα το 'γραφα κι αυτ και μλιστα με χαρ μου, μα απαιτε ειδικ γραμματοσειρ που εδ δεν υπρχει και σγουρα πια δε την χω μτε γω.
     Εναι να πολ πλοσιο κεμενο με τρομερς εικνες και λξεις και για τη μετφραση-παρφραση του, ευθνομαι μνον εγω. Σε πολλ σημεα υπερβην τα εσκαμμνα για να 'χει μια κποια λογικ και κπως σημεριν ρο κι σως να μη τα κατφερα καλα. Σε κποια λλα επσης, υπρχαν κεν κι αναγκστηκα να τα ..."γεμσω" προσπαθντας να κρατηθ στην υφ, στη χροι και στο στυλ του κειμνου.
     Τ το σημαντικ βρσκω και γιατ το αναρτ; 
     Θα μποροσε να 'ναι να απλ συνηθισμνο (κατ κποιο τρπο) ραβασκι πως τσα και τσα λλα, μα δεν εναι κατ τη προσωπικ μου γνμη. Και τοτο γιατ το πθος, η εναλλαγ, οι εικνες, οι επικλσεις, οι φοβρες, η γλυκτητα κι εν γνει ,τι μα ,τι επικαλεται αυτ η γνωστη, αρχαα ποιτρια, μαρτυρ το ερωτικ πθος μ' να τρπο θαυμαστ. Τονε βρζει, τονε κατηγορε, τον εκλιπαρε, τον νοσταλγε, ζητ βοθεια, ζητ να γνει χαλ, θλει να τον ... "σκοτσει", επιχειρηματολογε, κατεβζει Θεος και ...δαμονες και ... και ... και ... Κυκλοθυμικτητα, κατθλιψη και σχεδν στρεη θλψη, ρει σε κθε μα κθε φρση σα δκρυα ασταμτητα κι απαρηγρητα! 
     Λγοντς του λο αυτ αδειζει μ' λα σα λει και στο τλος αφνει τη φων της να σβσει, ξροντας πως δε πρκειται να καταφρει κτι και το σβσιμο αυτ μου ακογεται σαν νας λυγμς που πνγεται... αλλ παρασρομαι και ... καλτερα ας μη πω λλα...
                                                            Μρτης 2003

-----------------------------------------------------------------------------------

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ (στχοι
 ξνων τραγουδιν)

Πσω Στη Μαυρλα

                        Amy Winehouse

Πσω Στη Μαυρλα

Δεν χασες χρνο για λπες
κρτησες τη σρκα σου υγρ
ποντροντας εκ του ασφαλος.

Κρτησα το κεφλι μου ψηλ
στγνωσα τα δκρυ μου.
Συνεχζω χωρς εσνα
γρνα πσω κει που ξρεις
τσο μακρι απ' σα περσαμε μαζ.

Και περπατ σε κολασμνο δρμο
μ' ελχιστες πιθαντητες
Γυρζω πσω στη μαυρλα...

Αποχαιρετιστκαμε μνο με λξεις
Πθανα εκατ φορς
Γρνα εκε
κι εγ γυρν...

...γυρνω πσω σε μας...

Σ' αγαπ πολ
αυτ δεν σου 'ναι αρκετ
Αγαπς το εφμερο, εγ το διαρκς
κι η ζω εναι σα μια σωλνα
κι εγ να μικρ νμισμα που κυλ
στα τοιχματ της, τρελ

Αποχαιρετιστκαμε μνο με λξεις
πθανα εκατ φορς
γρνα εκε
κι εγ γυρν...

...γυρνω πσω...

μαυρλα... μαυρλα... μαυρλα... μαυρλα... μαυρλα... μαυρλα... μαυρλα...

...γυρνω πσω...

...γυρνω πσω...

Αποχαιρετιστκαμε μνο με λξεις
Πθανα εκατ φορς
Γρνα εκε
κι εγ γυρνω πσω...
...στη μαυρλα...

     Μπανγκ-Μπανγκ

μουνα πντε κι ταν ξι
καβαλοσαμε καλαμνια λογα
φοροσα μαρα κι εκενος λευκ
με νικοσε πντα στη μχη.

Μπανγκ-μπανγκ   με πυροβολοσε
μπανγκ-μπανγκ    πεφτα στο χμα
μπανγκ-μπανγκ    αυτς ο απασιος κρτος
μπανγκ-μπανγκ    το μωρ μου με σκτωνε

Περσανε χρνια κι αλλξαν οι καιρο
μεγλωσα, τονε φναζα "Δικ μου".
Γελοσε πντα και μου 'λεγε:
Θυμσαι που παζαμε...

Μπανγκ-μπανγκ   σε πυροβολοσα
μπανγκ-μπανγκ    πεφτες στο χμα
μπανγκ-μπανγκ    αυτς ο απασιος κρτος
μπανγκ-μπανγκ    πντα σε σκτωνα

παιζε μουσικ κι ανθρποι τραγουδοσαν
μνο για με της εκκλησις καμπνες αντηχοσαν
χει πια φγει, χωρς να ξρω το γιατ
ακμα και τρα καμμι φορ δακρζω
Δε μου 'πε μτε καν να "Γει σου"
Δε βρκε χρνο να μου πει στω να ψμμα...

Μπανγκ-μπανγκ   με πυροβλησε
μπανγκ-μπανγκ    πεσα στο χμα
μπανγκ-μπανγκ    αυτς ο απασιος κρτος
μπανγκ-μπανγκ    το μωρ μου με σκτωσε...

Nancy Sinatra

   Υπονοομενο

σον λιος μεσουρανε
κι ρημος μμο γενν
σο σπζουνε κματα
μ' αχ στη παραλα
σο βαστονε νεμοι
κι ουρνιο τξο κι στρα
Θα συνεχζουμε ν' ανογουμε δρμο
Ω ναι! θα συνεχζουμε τη προσπθεια
στω απλ σπρχνωντας τον καιρ

σο μχονται εντς μας
προφσεις και πεποιθσεις
σο τυφλ, τρελ κι πληστα
οριοθετομε τη ζση μας
Τσον θ' αγμαστε με παραδσεις
προλψεις και λθος θρησκεα
εσαε και νυν κι αε
Θα συνεχζουμε ν' ανογουμε δρμο
Ω ναι! θα συνεχζουμε τη προσπθεια
μχρι την κρη του χρνου

Μη πρετε προσβολ το λγο μου
απ θλψη μεγαλειτητα
να 'στε τι γουστρετε, μπορετε
ν' αυτορυθμιστετε
σ' τι σκεφτετε ποθετε
απ' το "εγ" παραιτηθετε
και τελικ λευτερωθετε

Θες ν εναι, Δκιο αν εναι
κτω απ' τον ουραν
λγος αν εν', αιτα αν εναι
να ζει κανες χι
λτρωση αν εναι, λση αν εναι
σ' ερωτηματικ-δεσμ
ο εαυτς σας παραμενετε
τους φβους ξαποστελετε
τη μσκα σας πετμε
και θα χαμογελμε
Θα συνεχζουμε ν' ανογουμε δρμο
Ω ναι! θα συνεχζουμε τη προσπθεια
,τι κι αν τχει, ,τι κι αν συμβε
συνχεια θα προσπαθομε
ως του χρνου την κρη

QUEEN (Freddy Mercury)
                                                      Σεπτμβρης 2005

The House Of The Rising Sun

                                           The Animals

Υπρχει
 να σπτι στη Να Ορλενη
που το λνε"Ανατλλων λιος"
κι τανε δση για πολλ καημνα αγρια
και Θ μου ξρω, εμ' ν' απ' αυτ.

Η μητρα μου τανε ρφτρα
και μου 'ραψε να μπλουτζν
Ο πατρας μου τανε παχτης
κτω στη Να Ορλενη

Τρα το μνο που χρειζεται νας παχτης
εναι μια βαλτσα κι να μπαολο
κι οι μνες στιγμς που 'ν' ευτυχς
ταν κετεται πιωμνος

Ω μητρα, πες στα παιδι σου
να μη κνουν αυτ που 'κανα εγ
που ξδεψα τη ζω μου αμαρτωλ και μζερα
στο "Σπτι Του Ανατλλοντος Ηλου"

Λοιπν βρσκομαι με το 'να πδι στην αποβθρα
και τ' λλο πνω στο τρανο
γυρζω πσω στη Να Ορλενη
να ξαναφορσω τη σιδερνια μπλα με τις αλυσδες

Λοιπν υπρχει να σπτι στη Να Ορλενη
που το λνε "Ανατλλων λιος"
κι τανε δση για πολλ καημνα αγρια
και... Θε μου ξρω, πως εμ' ν' απ' αυτ.

         My Way

                            Paul Anka 1968

         Ο Τρπος Μου

Και τρα, που το τλος εναι κοντ
και λγο πριν να πσει η αυλαα,
φλοι μου, θα σας μιλσω για αυτ
που με καθρισανε.

ζησα μια γεμτη ζω.
Σεργινισα κθε σοκκι λεωφρο.
Μα πιτερο κι απ' αυτ εναι,
πως το 'κανα με το δικ μου τρπο.

Μετνιωσα για κμποσα, εν' αλθεια!
Τσα λγα, που δεν αξζουνε μνημνεψη.
καμα ντρτα, χωρς ν' αποφγω ποτ
αυτ που 'πρεπε να κμω.

Διδχτηκα απ τα μαθματα της ζως
και σχδιασα προσεχτικ το κθε βμα.
Μα πιτερο κι απ' αυτ εναι
πως το 'κανα με το δικ μου τρπο.

Υπρξαν ββαια φορς
-εμαι σγουρος πως το ξρετε δα-
που δγκωσα πιτερο απ' αυτ
που θα μποροσα να μασσω.

Μα το 'φαγα
κι ταν πρεπε το 'φτυσα.
Πλεψα και στθηκα καλ
και τo 'κανα με το δικ μου τρπο.

Αγπησα και γλασα και κλαψα.
Εχα και πλοτος και μερδιο στη χασορα.
Και τρα που στεγνσανε τα δκρυα
το βρσκω λο τοτο, τσο συναρπαστικ.

Σκφτομαι, πως εγ το 'κανα λο τοτο
και μπορ να πω, χι ντροπιασμνα.
χι... χι... Ω χι εγ!
Εγ το 'κανα με το δικ μου τρπο.

Γι' αυτ που υπρχει νας ντρας,
γι' αυτ που κατχει.
Κι αν χι απ μνος του,
ττε εναι μηδενικ.

Να λει πραγματικ αυτ που νιθει.
Το παρελθν μου δεχνει
πως πρα το ρσκο μου
και το 'κανα με το δικ μου τρπο.
                                                       Μης
 '07

       Imagine

      John Lennon   "Beattles"

         Φαντσου...

Φαντσου πως δεν υπρχει παρδεισος,
-ειν' εκολο αν προσπαθσεις-,
οτε κλαση ανμεσ μας,
πνω απ μας, μνον ουρανς.
Φαντσου, λοι οι νθρωποι
να ζουν για το σμερα.  Γιου - χου!

Φαντσου πως δεν υπρχουν χρες,
-δεν εναι δσκολο να γνει-,
καμι αιτα, για να σκοτσει
να πεθνει κανες
κι οτε θρησκεα επσης.
Φαντσου, λοι οι νθρωποι
να ζουν ειρηνικ ζω.  Γιου - χου!

Φαντσου, χι πια εξουσες,
-αναρωτιμαι αν το μπορες-,
καμιν ανγκη γι' απληστα πενα,
μιαν Αδελφτητα Του Ανθρπου.
Φαντσου, λοι οι νθρωποι,
να μοιρζονται λο τον κσμο.  Γιου - χου!

Μπορε να πεις
πως εμαι ονειροπαρμνος,
μα δεν εμαι ο μνος.
Κποια μρα, ελπζω,
θα ενταχθες σε μας
κι λος ο κσμος θα γνει να!

               
Epitaph

                                                   King Crimson

              Επιτφιος

Ο
 τοχος, που πνω του
γραψαν οι Προφτες,
ραγζεται 
συθμελα.
Ηλιαχτδες ξαστρφτουν λαμπερ
πνω στα ργανα του θαντου,
ταν κθε νθρωπος διχζεται,
ανμεσα σ' εφιλτες κι νειρα.
Κανες δε θα δρψει δφνες,
ταν σιγ θα καταπνξει τις κραυγς.

Ανμεσα στις σιδηρς πλες του Πεπρωμνου,
οι σπροι των καιρν,
εχαν σπαρθε και ποτιστε,
απ τη δρση εκενων που ξρουν
κι εναι γνωστο.
Η Γνση ειν' νας θανσιμος σντροφος,
ταν κανες δε βζει καννες.
Η μορα ολκερης της ανθρωπτητας, νιθω,
πως εναι στα χρια ηλιθων!

Σγχυση θα 'ν' ο επιτφιος μου.
Καθς σορνομαι στη δσβατη,
τσακισμνη ατραπ,
που αν τη φτιξουμε λοι μαζ,
μπορομε να χαλαρσουμε και να γελμε.
Αλλ νιθω πως αριο θα κλαω!
Ναι φοβμαι πως αριο θα κλαω!

      
Six Days War

                                      Colonel Bagshot

 Πλεμος ξι Ημερν

Στην αρχ της εβδομδας
Θα τους ακοσετε να μιλνε
στις εργασες της Συνδου Κορυφς
Εναι μνο Δευτρα

Οι Διαπραγματεσεις σταματσαν
Δετε, λοι αυτο οι Ηγτες
εναι συνοφρυωμνοι
Εναι η μρα του Ξφους και του πλου

Αχ ας μη ξημερσει ποτ...
                  κι εναι πολ αργ...

Θα μποροσατε να γευματζετε
κενη την ρα που οι ειδσεις
θα πσουνε σα γροθι στο στομχι
Εναι μνο Τρτη

Ποτ δε πρασε απ το νου σας
πως θα πρεπε να πμε στον πλεμο
μετ απ' λα σα εδαμε
Εναι Πρωταπριλιτικο ψμμα!

Αχ ας μη ξημερσει ποτ...
              κι εναι πολ αργ...

Θα τρξουμε λοι στα καταφγια
Και θ' αφουγκραζμαστε τους χους
Εναι μνο Τετρτη

Στο καταφγι σας βαθι καμμνοι
Πρτε λγο μαλλ και μθετε να πλκετε
Επειδ θα 'ναι μεγλη η μρα

Αχ ας μη ξημερσει ποτ...
               κι εναι πολ αργ...

Ακοτε τα σφυργματα απ πνω
Εστε τχα ζωντανο ακμα νεκρο;
Εναι μνο Πμπτη

Νιθετε να τρνταγμα στο δαφος
δισεκατομμρια κερι κανε γρω σας
Εναι τα γενθλι σας;

Αχ ας μη ξημερσει ποτ...
               κι εναι πολ αργ...

Κι μως αυτ το καταφγιο
Εναι τρα σπτι σας
Ο ζωτικς σας χρος χει παραβιαστε
Εναι μνο Παρασκευ

Καθς βγανετε στο φως
Μπορετε να συλλβετε

αυτ που αντικρζετε;
Πρπει να 'ναι η Μρα Της Κρσης

Αχ ας μη ξημερσει ποτ...
                 κι εναι πολ αργ...

Δεν εναι αστεο
πς σκφτονται Αυτο
Κνανε τη Βμβα,
Εναι βλαμμνοι
Εναι μνο Σββατο...

Θαρρ τι το Αριο ρθε...
       και νομζω πως εναι πρα πολ αργ

     Nothing Else Matters

                                                       Metallica

 Τποτ' λλο Δεν χει Σημασα

Ετε εμαστε κοντ, ετε μακρυ
μας εννει απ καρδις

δυνατς δεσμς εμπιστοσνης

και ...τποτ' λλο δεν χει σημασα


Ποτ μου δεν αφθηκα τσο.

Ζω δικι μας, πως τη θμε,

χωρς να λω κοφια λγια

και ...τποτ' λλο δεν χει σημασα


Βρσκω σε σνα τη πστη που ζητ

και κθε μρα, κτι νο για μας,

ανοιχτ σκψη, μιαν λλην ποψη

και ...τποτ' λλο δεν χει σημασα

ποτ δε μ' νοιαξε τι κνουν λλοι

ποτ δε μ' νοιαξε για σα ξρουν

αλλ ξρω...

Ετε εμαστε κοντ, ετε μακρυ

μας εννει απ καρδις

δυνατς δεσμς εμπιστοσνης

και ...τποτ' λλο δεν χει σημασα

ποτ δε μ' νοιαξε τι κνουν λλοι

ποτ δε μ' νοιαξε για σα ξρουν

αλλ ξρω...

Ποτ μου δεν αφθηκα τσο

ζω δικι μας, πως τη θμε,

χωρς να λω κοφια λγια

και ...τποτ' λλο δεν χει σημασα


Βρσκω σε σνα τη πστη που ζητ

και κθε μρα κτι νο για μας

ανοιχτ σκψη, μιαν λλην ποψη

και ...τποτ' λλο δεν χει σημασα.


Ποτ δε μ' νοιαξε τι λεν οι λλοι,

ποτ δε με νοιξανε τα παιχνδια που παζουνε,

ποτ δε μ' νοιαξε τι κνουνε,

ποτ δε μ νοιαξε για σα ξρουνε,

και ξρω...

Ετε εμαστε κοντ, ετε μακρυ

μας εννει απ καρδις

δυνατς δεσμς εμπιστοσνης.

    χι! τποτ' λλο δεν χει σημασα!

Χωρς
 Εσνα

Without you
                                   Badfingers 1970

χι δεν μπορ να ξεχσω
κενο το απγευμα
το πρσωπ σου καθς φευγες
αλλ τσι εναι πντα κι η ζω συνεχζει
λο χαμογελς μα στα μτια σου
λμπει η θλψη, ναι λμπει...

χι δε μπορ να ξεχσω πως αριο
ταν λη μου η πκρα πλημμυρσει
τι σ' εχα 'δ μα σ' φησα να φγεις
και τρα το σωστ εναι να ξρεις
να σου δεξω ,τι πρπει να ξρεις

Δε μπορ να ζω
αν ζω χωρς εσνα
δε μπορ να ζω
δε μπορ να δσω τποτ' λλο
Δε μπορ να ζω
αν ζω χωρς εσνα
δε μπορ να ζω
δε μπορ να δσω τποτ' λλο

χι δεν μπορ να ξεχσω
κενο το απγευμα
το πρσωπ σου καθς φευγες
αλλ τσι εναι πντα κι η ζω συνεχζει
λο χαμογελς μα στα μτια σου
λμπει η θλψη, ναι λμπει...

Δε μπορ να ζω
αν ζω χωρς εσνα
δε μπορ να ζω
δε μπορ να δσω τποτ' λλο
Δε μπορ να ζω
αν ζω χωρς εσνα
δε μπορ να ζω
δε μπορ να δσω τποτ' λλο

Youre My Everything

                             
Santa Esmeralda 1977

Εσαι Για Μνανε Τα Πντα

Εσαι τα πντα για μνα
ο λιος που σε λμπει
κνει τ' αηδνι να λαλε
και τ' στρα να φεγγοβολν
ψηλ στον ουραν
Πες μου, σε λατρεω

ταν φιλ τα δυο σου χελη
ανατριχιζω ως τ' ακρνυχ μου
κι ο νους πφτει σε δνη
τυλιγμνος μσα σου
βαθια σε λατρεω

Εσαι τα πντα για μνα
και τποτ' λλο δεν χει πργματι αξα
μνο η αγπη που μου δνεις

Εσαι τα πντα για μνα
και να κοιτ κθε πρω εκενα
τα κασταν σου μτια τα μεγλα

Εσαι τα πντα για μνα
και σε χρειζομαι κοντ μου
Για πντα και μια μρα

Εσαι τα πντα για μνα
και δε χρειζεται ποτ ν' ανησυχες
τποτα μη φοβσαι
γιατ εμαι πλι σου
κι ταν σε κρατ σφιχτ
τποτα δε μπορε να σε βλψει
τα μοναχικ τα βρδυα
θα 'ρχομαι κοντ σου
να σε φιλ, να σε ζεστανω
Ναι τσο πολ σε λατρεω

Εσαι τα πντα για μνα
εμαι κτω δω στη γη
και πνω κοιτ τον ουραν
και πλω σε πελγη ευτυχας
Δεν υπρχει θελλα
καμμι λατρεα μου

The Last Resort

                                                     
Eagles 1976

Το Τελευταο Καταφγιο

ρθε απ το Πρβιντενς,
στο μνο απ τα Ρουντ ιλαντς
που οι σκις του παλιο κσμου
στανται βαρις στον αγρα
Γεμτη ελπδες κι νειρα
σα πρσφυγας, ρθε απ' τη θλασσα
σαν τον πατρα της.

Εχε ακοσει για να τπο
που νθρωποι χαμογελντας
μιλοσαν για τον τρπο των Ινδινων
και πως αγαποσανε τη γης
κι ρθαν απ παντο
στο Μεγλο Καταρρκτη, ψχνωντας
να μρος να σταθον να κρυφτον.

Κτω στα πολυσχναστα μπαρκια
που συχν το ρχνουν ξω
δε κρατιμαι να πω σ' λους
το πως μοιζει εκε πρα.
Και τονε λνε Παρδεισο,
μα δε ξρω το γιατ.
Κπως λιγνψαν τα βουν
και πργωσε η πλη!

Κι στερα φυσξαν παγερο
ανμοι μες απ την ρημο
κι απ' τα φαργγια της ακτς του Μαλιμπο,
που ανθρωπκια παζουν πεινασμνα,
για ισχ κι εξουσα, και λμψη
απατηλ σαν του ΝΟΝ,
που τους ορζει τι να κνουνε.

Κι ρθαν μερικο νιπλουτοι
και βισανε τη γης
και κανες δε τους σταμτησε.
Και στσαν κτι σχημα κουτκια
και -Χριστ μου- λοι τ' αγορζανε.
Κι λοι Παρδεισο ονομζανε
και τπο που θα πρεπε να ζεις
Κι αγναντεαν ναν λιο
λεκιασμνο, να βουτ στη θλασσα.

Μπορες να τ' αφσεις λα πσω
και να πλεσεις στη Λαχνι 1
πως κναν οι ιεραπστολοι παλι.
Αυτο φραν και μιαν ΝΟΝ επιγραφ
" ΡΧΕΤΑΙ Ο ΙΗΣΟΣ"
στις ρε του λευκο τις αμαρτες!
στις εγκαθδρυσε
το βασλειο του λευκο.

Τχα ποις στργει τοτο το μεγλο
σχδιο του "τ δικ μου, τ δικ σου";
Και καθς εκλεψαν πια τα να σνορα,
θα τα ορσουμε πλον εδ.

Καλψαμε τις, χωρς τλος, ανγκες μας
Δικαιολογσαμε οτω πως
τις ματοβαμμνες πρξεις μας,
στου πεπρωμνου μας
και στου Θεο μας τ' νομα!

Κι λ' αυτ μπορετε να τα δετε
στης κθε Κυριακς,
τη πρωιν τη λειτουργα:
λοι ρθιοι να ψλλουνε
για το πως μοιζει κει πρα,
Το λνε Παρδεισο δε ξρω γιατ.
Λες κποιο τπο παραδεισνιο
αποχαιρετντας τον μ' να φιλ!

1 Λαχνι = περιοχ της Χαβης, στο Μουι!

It's Α Long, Long Way Τo Tipperary

Written: Jack Juddge & Henry James "Harry" Williams 1912

Εναι Μακρς, Πολ Μακρς Ο Δρμος Για Το Τιπερρι

Μες στο ισχυρ Λονδνο
μας ρθε νας Ιρλανδς
Λες κι οι δρμοι ταν χρυσο,
σγουρα φλροι ταν λοι εκε.
Τραγουδοσαν για το Πικαντλλυ
και για τη Λστερ Σκουρ
κι ο "Πντι" πταξε τη σκοφια
και τους φναξε δυνατ:

Εναι αλργα, αλ, το Τιπερρυ
κι χω πολ δρμο να φτσω
Εναι αλργα, αλ, το Τιπερρυ
στο πιο γλυκ κορτσι που αγαπ.
Στο καλ σου Πικαντλλυ
γει χαρ Λστερ Σκουρ
Εμαι αλμονο μακρι απ' το Τιπερρυ
μα η καρδι μου ειναι κε πρα.

Ο "Πντι"1 γρφει στη καλ του
τη γλυκει Ιρλανδζα Μλλυ
"Αν δεν λβεις, γρψε να ξρω!
Αν κνω λθη ορθογραφικ
Θυμσου φταει η παλιοπννα
και μη το ρξεις κι αυτ σε μνα".

Εναι αλργα, αλ, το Τιπερρυ
κι χω πολ δρμο για να 'ρθ
Εναι αλργα, αλ, το Τιπερρυ
στο πιο γλυκ κορτσι, π' αγαπ.
Στο καλ σου Πικαντλλυ
γει χαρ Λστερ Σκουρ
Εμαι αλμονο μακρι απ' το Τιπερρυ
μα η καρδι μου ειναι κε πρα.

1 Πντι εναι το παρατσοκλι των Ιρλανδν, κτι μεταξ βλκα, μπκρα και κοκκινοτρχη!

Welcome To Burlesque

Καλς ρθες Στο Μπουρλσκ
                                                   Σερ 2010
Δεξε λγο παραπνω
Δεξε λγο λιγτερο
Κνε κι να τσιγρο
Καλς ρθες στο Μπουρλσκ

Κθετ π' ονειρετηκες
Αλλ δε μπορες ποτ να τχεις.
Τποτα δεν εναι ,τι δεχνει
Καλς ρθες στο Μπουρλσκ

Ωω καθνας αγορζει
ρξε στο χρι μου λεφτ
Κι αν χεις κτι ξτρα
ε, δστο στα παιδι.

Μπορε να μην εσαι νοχος
Μα εσ' τοιμος να ξομολογηθες
Πες μου τι γουστρεις
Καλς ρθες στο Μπουρλσκ

Μπορες να ονειρευτες τη Κκο
Κν' το με δικ σου ευθνη
Οι τρδυμες σου δεχνουν κατανηση
Αλλ χι για κθε πεθυμι σου.

Η Τζσι σε κνει να ρωτισαι
Τσο ρεμη, σαν γαλμα
"Μαζψου", λει η Τζρτζια
Καλς ρθες στο Μπουρλσκ

Ωω καθνας αγορζει
ρξε στο χρι μου λεφτ
Κι αν χεις κτι ξτρα
Ξρεις πο θα με βρεις

Κτι πολ σκοτειν
κυβερν τις σκψεις σου
Δεν ρθε δα κι η συντλεια
Απλ σκω και χρεψε

Δεξε λγο παραπνω
Δεξε λγο λιγτερο
Κνε να τσιγρο
Καλς ρθες στο Μπουρλσκ

The Streets of Laredo

Oι Δρμοι Του Λαρντο

                                        
Traditional song1910     

Καθς βδιζα στους δρμους του Λαρντο
καθς βδιζα στο Λαρντο μια μρα
ξκλεψα τα λγια ενς φτωχο κου-μπυ τυλιγμνου σε λευκ λιν,
τυλιγμνου σε λευκ λιν χασ και παγωμνου σα λσπη

-"Βλπω απ' το ντυσιμ σου πως εσαι κου-μπυ"
μου επε καθς περπατοσα δπλα του.
"Στσου πλι μου κι κου τη θλιβερ μου ιστορα:
Εμαι χτυπημνος στο στρνο και ξρω πως πεθανω...

"Κποτε στη σλα μου συνθιζα να καλπζω
Κποτε στη σλα μου κλπαζα χαρομενος
πρτα στο Καζνο και μετ μχρι της Ρζι...
μα χω σφαρα στο στρνο και σμερα πεθανω...

"Θαχω ξι γελαστος κου-μπυς να με ταξιδψουν
ξι χορετριες παρθνες συντροφι μου, φλε.
Θα πετνε μπουκτα με ρδα στο φρετρ μου,
τ' νθη τους θα γλυκανουν τον χο του χματος πνω μου.

"Ττε χτυπστε το τμπανο πνθιμα, παξτε τη φλογρα απαλ
Παξτε το Νεκρικ Εμβατριο καθς θα με πτε.
Πηγαντε με στη Πρσινη Κοιλδα και σκεπστε με με χμα.
Εμαι νας νεαρς κου-μπυ και ξρω πως λθεψα.

"Μετ γρψτε στη γκριζομλλα τη μνα μου,
Πετε της πως ο κου-μπυ που λτρευε πει... χθηκε...
Μα παρακαλ, οτε λξη για κενον που με σκτωσε.
Μη πετε τ' νομ του κι αυτ θα χαθε στη λθη..."

Καθς επε λα τοτα, ο λιος χανταν.
Οι δρμοι του Λαρντο κροι και λασπωμνοι.
Πγαμε τον κου-μπυ κτω, στη Πρσινη Κοιλδα
κι οδηγσαμε τη πομπ 'κει που βρσκεται μχρι σμερα.

Χτυπσαμε πνθιμο τμπανο και παξαμε απαλ φλογρα
παξαμε το Νεκρικ Εμβατριο, καθς τον ταξιδεαμε
Κτω στη Πρσινη Κοιλδα, κετεται με χμα πνω του.
ταν νας νεαρς κου-μπυ κι επε πως λθεψε!

Comme Un P'tit Coquelicot 

                                                   Marcel Mouloudj 1951

Mια Παπαρονα Τση Δα

Τα μη-με-λησμνει και τα ρδα...
λουλοδια εναι που μιλον.
Αλλ ν' αγαπσεις τις παπαρονες...
εναι μια ανοησα.

σως χεις δκιο, αλλ θα δεις...
ταν σου πω, θα καταλβεις.

Σα τη πρωτδα...
κοιμτανε μισγυμνη...
στο φως το καλοκαιριν...
μσα στον κμπο τον ξανθ.

Κτω απ' το λευκ πουκμισ της...
εκε που χτπαγε η καρδι της...
απλχερα ο λιος...
δινε ζω σ' να λουλοδι.

Σα παπαρονα, ψυχ μου.
Σαν μια παπαρονα τση δα.

Τι παρξενα που λμπουνε τα μτια σου...
ταν θυμσαι την μορφη κοπλα...
λμπουνε τσο που αυτ αρκε...
για να καταλβεις τις παπαρονες.

σως χεις δκιο, αλλ θα δεις...

ταν τη πρα αγκαλι...
μουδωσε το χαμγελ της...
κι στερα, χωρς τποτα να πει...
στο φως το καλοκαιριν...
αγαπηθκαμε... αγαπηθκαμε.

Ανοξαν τσο τα χελη μου
πα' στη καρδι της...
που αντ για φιλ...
νθισε να λουλοδι.

Σαν παπαρονα, ψυχ μου.
Σαν μια παπαρονα τση δα.

Δεν εναι παρ μια περιπτεια...
η ιστορα σου και στ' ορκζομαι...
πως οτε να δκρυ δεν αξζει...
οτε το πθος για τις παπαρονες.

Στο τλος πια θα καταλβεις.
λλη σ' αγαποσε, αλλ χι αυτ.

Κι ταν την εδα την λλη μρα...
κοιμτανε μισγυμνη...
στο φως το καλοκαιριν...
μσα στον κμπο τον ξανθ.

Και στο πουκαμισ της το λευκ...
στη θση της καρδις...
τανε τρεις σταγνες αμα...
διες με κκκινο λουλοδι.

Σαν παπαρονα, ψυχ μου.
Σαν μια παπαρονα τση δα.

Σαν παπαρονα, ψυχ μου.
Μια παπαρονα τση δα.

Boulevard Of Broken Dreams

Music: Harry Warren
Lyrics: Al Dubin  1933


H
Λεωφρος Των Χαμνων Ονερων

Βαδζω στο δρμο της θλψης
τη λεωφρο των χαμνων ονερων.
Ζιγκολ και κοκοττσες
ανταλλσσουνε φιλι χωρς αριο
για να ξεχννε τα χαμενα νειρ τους.

Γελς τη μια και κλαις την λλη
σαν δεις κατφατσα τα σχδι σου θρψαλλα.
Ζιγκολ και κοκοττσες
ξυπνν με μτια μοσκεμα στο κλμα
Δκρυα που μιλν για νειρα χαμνα.

Εδ εναι που πντα θα με βρσκετε
να σεργιανζω πνω-κτω σα χαμνος.
Μα τη ψυχ μου φησα ξοπσω
σ' να παλι καθεδρικ της πλης.

Δανεισμνη ποια χαρ θα βρετε 'δω
δε γνεται να τη κρατσετε για πντα.
Ζιγκολ και κοκοττσες
τραγουδν χορεοντας αντμα, το τραγοδι:
Η Λεωφρος Των Χαμνων Ονερων

Εδ εναι που πντα θα με βρσκετε
να σεργιανζω πνω-κτω σα χαμνος.
Μα τη ψυχ μου φησα ξοπσω
σ' να παλι καθεδρικ της πλης.

Δανεισμνη ποια χαρ θα βρετε 'δω
δε γνεται να τη κρατσετε για πντα.
Μα ζιγκολ και κοκοττσες.
τραγουδτε χορεοντας, ακμα το τραγοδι:
Η Λεωφρος Των Χαμνων Ονερων

Bo
ulevard Of Broken Dreams

 
Michael Pritchard, Frank E., Iii Wright, Billie Joe Armstrong
Green Day 2005

H Λεωφρος Των Χαμνων Ονερων

Βαδζω σ' να δρμο μοναχς
ο μνος που γνρισα στη ζση
Μτε και ξρω που θα βγω
μα εναι σαν εμνα και μνος τον περν

Σεργιαν σ' αυτ την δεια στρτα
στη Λεωφρο Των Χαμνων Ονερων
που η πλη συχη κοιμται.
Κι εμαι μνον εγ και περπατ μονχος
περπατ μονχος, περπατ μονχος

Μ' ακολουθε μονχα η σκι μου
κι ακογεται μονχα η καρδι μου.
κποτε λω κποιος να με βρει
μα ως ττε μνος θα βαδζω

Βαδζω πνω στη γραμμ, στη κψη,
του μυαλο μου που 'χει διχαστε
και στου γκρεμο το χελος,
κι ακμα μνος μου βαδζω

Διαβζω πσω απ' τις γραμμς
τ πγε τσο χλια, κι λα εναι καλ
και το σφυγμ μετρ να δω αν ζω
κι ακμα μνος μου βαδζω

Μ' ακολουθε μονχα η σκι μου
κι ακογεται μονχα η καρδι μου.
κποτε λω κποιος να με βρει
μα ως ττε μνος θα βαδζω

Σεριαν σ' αυτ την δεια στρτα
στη Λεωφρο Των Χαμνων Ονερων
που η πλη συχη κοιμται.
Κι εμαι μνον εγ και περπατ μονχος

Μ' ακολουθε μονχα η σκι μου
κι ακογεται μονχα η καρδι μου.
κποτε λω κποιος να με βρει
μα ως ττε μνος θα βαδζω

I Don't Like Mondays

                                                 Bob Geldof 1979

Δε Γουστρω Τις Δευτρες

να τσιπκι "χτπησε" στη κεφαλ της,
φρτωσε πλθος βλαβερν ηλεκτρονων
κι τσι κανες σχολεο σμερα δε πει
Θα τους κρατσει με το ζρι πντα σπτι
κι ο μπαμπς χαμπρι δε θα πρει.
Αυτς πντα την λεγε χρυσφι του
και δε μπορε να δει καμιν αιτα
γιατ δεν υπρχει σγουρα αιτα
Τι αιτα δηλαδ η σιγουρι, χει χρεα;

Ω Ω Ω πες μου γιατ;
Τις Δευτερες δε γουστρω!

Πες μου γιατ
Τις Δευτερες δε γουστρω!
Θλω να σκοτσω πρα ως πρα,
ολκερη αυτ τη κωλομρα

Το τλεξ τανε ξεκθαρο, λαμπκο
καθς εκτπωνε στο κσμο που περμενε
κι η μνα τανε σοκαρισμνη
ο κσμος του πατρα πγωσε
κι οι σκεψεις τους στραφκαν στο μικρ κοριτσκι
Γλυκ δεκξι χι και τσο ρδινα
Τρα, δε μπορε να δει την ττα.
Δεν μπορον να δον' καμμιν αιτα
γιατ ντως δεν υπρχει μια αιτα
Τ χρεαν χουμε απ αιτες,

Ω Γιεα πες μου γιατ;
Τις Δευτερες δε γουστρω!

πες μου γιατ;
Τις Δευτερες δε γουστρω!

Πες μου γιατ
Τις Δευτερες δε γουστρω!
Θλω να σκοτσω πρα ως πρα,
ολκερη αυτ τη κωλομρα
σκοτσω σκοτσω σκοτσω
Να σκοτσω τα πντα

Τρα λα τα παιγνδια σταματσαν στον παιδτοπο
Θθελε να παξει με τα παιγνδια της λιγκι
και το σχολεο κλεισε νωρς
κι λοι θα προυνε το μθημ τους σμερα
κι αυτ θναι πως να πεθανεις
και ττε κροταλσανε οι κλυκες
κι ο αστυνμος ρχεται κατφατσα
με τα προβλματα, τα "πως" και τα "γιατ"
και δε μπορε να δει καμμιν αιτα
γιατ ακριβς δεν υπρχει αιτα
τ λγο χρειζεται κανες για να πεθνει
πεθνει πεθνει

να τσιπκι "χτπησε" στη κεφαλ της,
φρτωσε πλθος βλαβερν ηλεκτρονων
κι τσι κανες σχολεο σμερα δε πει
Θα τους κρατσει με το ζρι πντα σπτι
κι ο μπαμπς χαμπρι δε θα πρει.
Αυτς πντα την λεγε χρυσφι του
και δε μπορε να δει καμιν αιτα
γιατ δεν υπρχει σγουρα αιτα
Τι αιτα δηλαδ η σιγουρι, χει χρεα;

πες μου γιατ;
Τις Δευτερες δε γουστρω!

πες μου γιατ;
Τις Δευτερες δε γουστρω!

Πες μου γιατ
Τις Δευτερες δε γουστρω!
Θλω να σκοτσω πρα ως πρα,
ολκερη αυτ τη κωλομρα αχ αχ αχ αχ

Tears Of Α Clown

HENRY COSBY, SMOKEY ROBINSON, STEVIE WONDER 1968

Τα Δκρυα Του Κλουν

Οου για για για
Τρ' αν με βλπεις να χαμογελ
εναι μονχα που τα πλθη ξεγελ
μα ταν μο 'ρχεται, να ξεγελσω σνα
α κοκλα μου αυτ εν' λλο θμα!

Λθος εντπωση, αγπη μου, σου δνει
λθος εντπωση η γελαστ μου φτσα αφνει
Στ' αλθεια εμαι σφδρα λυπημνος
κι ακμα πιο πολ, φαρμακωμνος.
Εσαι φευγτη κι εμαι πληγωμνος
μα ο κλουν πρπει να φανε ευτυχισμνος.
(λπη, λπη, λπη, λπη)

Τρα, υπρχουν τσα φοβερ
που ο νθρωπος μαθανει στη ζω του
Μα τποτα δε σκει πιο θλιβερ
απ' τον κλουν που κλαει μνος στη σκην του
Αχ οου για μωρ μου

Κι αν με θωρες τσον ανμελο, εναι μνο
το καμουφλρισμα για τον βαθ μου πνο.
Και κοκλα, τη περφνεια μου προσπθησα
να προφυλξω και γελκια σου εμφνισα.
Μα μην αφσεις να σε πεσει η χαρ μου,
τι το χρηκα που επες πως θα φγεις
(σε θλω τσο, σε χρειζομαι, γλυκει μου)
Σε χω ανγκη, (σε χρειζομαι, μη φγεις)

Δες, τη πληγ και θλω να το ξρεις
γι' λλους προσποιομαι (να το ξρεις)
(δεν εναι παρ' ακμα μια προσποηση,
δεν εναι παρ μνο μια προσποηση)

The European Female

                                                 
Stranglers 1983

H Eυρωπακ Θηλυκτητα

Τ 'ξερα πως ταν μια αγριγατα
Κινιταν με νεση και χρη
τα πρσινα μτια της
κρβανε τσο μυστριο

Ανκφραστο το πρσωπ της
Μιλ και τα χελη της
φιλνε τον αρα που τη τυλγει
Δεν τη καταλαβανω πντα
αλλ αγαπ τη χρη
και την αρα που αποπνει

H Eυρωπαα Θηλυκι εναι δω
Η Ευρωπαα Θηλυκτητα εναι δω
Θ 'μαστε μαζ για χλια χρνια.
και θα φοβμαι πραγματικ
μπως κι αυτ χαθε

Βδιζε στο Μναχο
καθς και στο Παρσι
τη φλρταρα στο Πικαντλι
και με τλιξε στα ξρκια της

Ιn The Name Of Father

                                           Bono 1993

Στο νομα Του Πατρς

λα δω σε μνα
λα και ξπλωσε πλι μου
Και μη μου αρνηθες την αγπη σου
χει σημασα για μνα

Πρνα το κατφλι μου
Μη κρυφτες στο χολ
Προχρα μπροστ, αγπη μου
Εγ θα σ' ακολουθ
Εγ θα σ' ακολουθ

Στο νομα του ουσκι
Στο νομα του τραγουδιο
Δε κοταξες πσω
Δεν ανκες
Στο νομα της λογικς
Στο νομα της ελπδας
Στο νομα της θρησκεας
Στο νομα της πρζας

Στο νομα της ελευθερας
φυγες μακρυ
Να δεις τον λιο να λμπει
Στη μρα κποιου λλου

Στο νομα της Γιουνιντεντ
Και του BBC
Στο νομα του Τζρτζι Μπεστ
Και του LSD

Στο νομα του πατρα
Και της γυνακας του, πνεματος
Επες τι δε τκανες
Κενοι επαν πως τκανες

Στο νομα της δικαιοσνης
Στο νομα της πλκας
Στο νομα του πατρα
Στο νομα του γιου

Κλεσ με
Κανες δεν ακοει
Περιμνω ν' ακοσω να σου, αγπη

Μενε μαζ μου
εναι ψχρα στο πτωμα
μα υπρχει ειρνη στο κουσμα
απ του μαρου και του λευκο
το στροβλισμα

Θα σε ακολουθ
θα σε ακολουθ
θα σε ακολουθ...

On Broadway
                                  George Benson 1979

Στο Μπρντγουη

Λνε πως τα νον λμπουνε
στο Μπρντγουι
Λνε πως εκε, πντα υπρχει
στον αρα η μαγεα
Μα ταν σρνεσαι κτω,
στο δρμο αυτ
και δεν χεις τποτα να φας
Πντα σβνει η λμψη
και βρσκεσαι στο πουθεν.

Λνε πως οι γυνακες σε περιποιονται φνα
στο Μπρντγουι.
Μα κοιτντας τες μελαγχολες
γιατ πς θα βρεις το χρνο
ταν δεν χεις πεντρα τσακιστ;
Και με μια μνη πεντρα
δε γυαλζεις οτε τα παποτσια σου.

Λνε πως δε πρπει να μενω λλο
στο Μπρντγουι
"Θα πρω το Γκρζο λεωφορεο
για τη πατρδα" λνε και λνε...
μα λαθεουνε θανσιμα, το ξρω καλ
Γιατ μπορ και παζω αυτν εδ τη κιθρα
και δε τα παρατω σο ακμα εμαι στρ
στο Μπρντγουι...

Λνε πως δε πρπει να μενω λλο
στο Μπρντγουι...
μα λαθεουνε θανσιμα, το ξρω καλ
Γιατ μπορ και παζω αυτν εδ τη κιθρα
και δε τα παρατω σο ακμα εμαι στρ...
σο ακμα εμαι στρ...
στο Μπρντγουι...

χι, χι, χι, χι, χι...

Te Voglio Bene Assai

Στχοι: γνωστος (λγεται πως εναι του Raffaele Sacco)
Μουσικ: παραδοσιακ Ναπολιτνικο (1839)

Σ' Αγαπω Τσο... Μα Τσο Πολ...

Εδ, που η θλασσα λμπει,
Κι ο αγρας λυσσομαν
πνω στη παλι βερντα
Μπροστ στον κλπο του Σορντο
νας ντρας αγκαλιζει μια κοπλα
κι στερα κλαει
κι στερα πλι καθαρζει τη φων του
Και ξαναρχζει το τραγοδι

"Σ' αγαπω τσο... μα τσο...
στ' αλθεια, τσο... μα τσο πολ
Εναι μια αλυσδα μχρι τρα
που λυνει το αμα μες στις φλβες σου".

Κοιτ τα φτα μες στη θλασσα
Σκφτεται τις νχτες πρα στην Αμρικα
Μα εναι μνο τα φτα απ τις ψαρβαρκες
που λμπουν στο βερνκι της πρμνης
Νιθει στα τρσβαθα τον πνο της μελωδας
και στκει πνω στο πινο
μα ταν βλπει το φεγγρι
να ξεγλυστρ πσω απ' το σννεφο
ακμα κι ο θνατος του φνηκε γλυκς.
Κοταξε το κορτσι βαθι στα μτια
αυτ τα καταπρσινα, σα θλασσα, μτια,
ττε τσι ξαφνα, να δκρυ κλησε
κι νιωσε σα να πνιγταν.

"Σ' αγαπω τσο... μα τσο...
στ' αλθεια, τσο... μα τσο πολ
Εναι μια αλυσδα μχρι τρα
που λυνει το αμα μες στις φλβες σου".

Η δναμη των στχων σε να ττοιο δρμα
μπορε και νναι κτι ψετικο,
γιατ με το φτιασδι και την υποκριτικ,
μπορες να υποδυθες κτι λλο.
Αλλ ταν δυο μτια σε κοιτζουν,
τσο κοντ και τσο γνσια
σε κνουν να χνεις τα λγια σου,
θολνουν τη σκψη σου
κι λα ττε γνονται τσο ασμαντα,
ακμα κι οι νχτες στην Αμρικα.
Ττε στρφεις και κοιτς πσω, τη ζω σου,
και το λευκ απαγασμα του φωτς
στο βερνκι της πρμνης των ψαροκικων
Ναι, εναι η ζω του που τελεινει
και δεν το σκφτηκε και τσο

αντθετα νιθει δη ευτυχς
κι αρχιν το τραγοδι ξαν.

"Σ' αγαπω τσο... μα τσο...
στ' αλθεια, τσο... μα τσο πολ
Εναι μια αλυσδα μχρι τρα
που λυνει το αμα μες στις φλβες σου".

Vorrei

Tραγοδι: Σλβα Γκρσι (Silvana Aliotta)
Στχοι: Luciana Medini 1967
Μουσικ: R. Cirulli & M. Luciana & R. Scala

Θ ‘θελα

Θ 'θελα
 να πω μακρυ
απ σνα
που δε με θες πια
Θ 'θελα
να ξεχσω τι εσ
με θες
να μενω μαζ σου
και να σε πεσω τι
εσ
εσ εσαι κποια.

Θ 'θελα
να ξαναγνω παιδ
Θ 'θελα
να μην χω δει τποτα
Θ 'θελα
κτι για μνα
Θ 'θελα,
μα ποιος ξρει αν θα τα καταφρω;

Πρπει να υπρχει στον κσμο
να οποιοδποτε μρος
που να μπορ να κρυφτ
μακρυ απ τη φων σου
μακρυ απ τα χρια σου
να μρος
που εσ δεν θα μπορες να με βρεις ποτ
ποτ
ποτ
ποτ
ποτ
Να ξαναβρ τα πρματα
που εσ
εσ μου πρες
Θ 'θελα
Να μενω μνος μου
Θ 'θελα
Θ 'θελα
Θ 'θελα
Θ 'θελα...


Where The Wild Roses Grow

Nick Cave & The Bad Seeds/Kylie Minogue 1996

Εκε που Ανθζουν Τ' γρια Ρδα

(κοπλα):
Με φωνζουν γριο Ρδο
μα τ' νομ μου ταν Λιζα Ντι
γιατ με λν' τσι, δεν ξρω
τ' νομ μου ταν Λιζα Ντι.

(ντρας):
Απ' την πρτη μρα που την εδα,
ξερα πως αυτ θα ταν Η Μα,
γιατ με κοταξε στα μτια και χαμογλασε
και τα χελη της εχαν το χρμα των ρδων
που ανθζουν στο ποτμι, ματωμνα κι γρια

(κοπλα):
ταν χτπησε την πρτα μου και μπκε
με καθησχασε στην ασφαλ αγκαλι του,
θα γινταν ο πρτος μου,
και προσεχτικ σκοπισε το δκρυ στο μγουλ μου

Με φωνζουν γριο Ρδο
μα τ' νομ μου ταν Λιζα Ντι
γιατ με λν' τσι, δεν ξρω
τ' νομ μου ταν Λιζα Ντι.

(ντρας):
Τη δετερη μρα της πρσφερα να λουλοδι
ταν η ομορφτερη γυνακα που 'χα δει.
Επα: "Ξρεις που ανθζουν τ' γρια ρδα
τσο γλυκ, τσο λικα και λετερα;"

(κοπλα):
Τη δετερη μρα ρθε μ' να μονκριβο λικο ρδο
Επε: "Δς μου λη τη χασορα και τη θλψη σου;"
του 'γνεψα "ναι", δη ξαπλωμνη στο κρεβτι.
Επε: "Θα'ρθεις να σου δεξω που ανθζουν τα ρδα;"

Με φωνζουν γριο Ρδο
μα τ' νομ μου ταν Λιζα Ντι
γιατ με λν τσι, δεν ξρω
τ' νομ μου ταν Λιζα Ντι.

Την τρτη μρα με πγε στο ποτμι
μου δειξε τα ρδα και με φλησε
και το τελευταο που κουσα ταν νας ψθυρος
καθς σκυβε πνω μου με πτρα στη γροθι του.

(ντρας):
Την τελευταα μρα την πγα κε π' ανθζουνε τα ρδα
και ξπλωσε στην χθη,
ανλαφρο τ' αερκι σα τον κλφτη
και την αποχαιρτισα μ' να φιλ.
Επα: "λη αυτ η ομορφι πρπει να σβσει"
σκυψα και φτεψα να ρδο μες στο στμα της.

(κοπλα):
Με φωνζουν γριο Ρδο
μα τ' νομ μου ταν Λιζα Ντι
γιατ με λν τσι, δεν ξρω
τ' νομ μου ταν Λιζα Ντι.

Down Ιn Τhe Willow Garden

                traditional song εμπνευση για το πιο πανω

Πρα Kει Στο Γουλλοου Γκρντεν 

Πρα κει στο Γουλλοου Γκρντεν
βρεθκαμε εγ κι η αγαπολα μου
για να κνουμε αγκαλτσες.
Δεν ξερε τποτε και την πρε ο πνος.
Εχα να μπουκλι κρασ Βουργουνδας
Η αγαπολα μου δεν ξερε
τσι φαρμκωσα το δστυχο κορτσι
κει κτω στις χθες.

Της κρφωσα να στιλτο
να μοβρικο μαχαρι
Τη πταξα στο ποτμι
τανε μια φρικτ πινελι
Ο πατρας μου συχν μουλεγε
πως τα χρματα δε θα με λευτερσουν
Αν θα σκτωνα αυτ το καημνο κοριτσκι
που το λγανε Ρουζ Κννελυ

Ο πατρας μου καθεται στην εξπορτα
με τα στεγνωμνα πια απ δκρυ μτια
για το μονκριβ του που θα περπατσει
στην κρη του σχοινιο της κρεμλας
Το ικρωμα με περιμνει τρα
γιατ σκτωσα το καημνο το κορτσι
που το λγανε Ρουζ Κννελυ

The Sound of Silence
                                        Simon & Garfunkel 1964

O χος Της Σιωπς

Γεια σου παλιφιλε, σκοτδι,
ρθα για να τα πομε πλι,
καθς να ραμα ρποντας, ρθε
και φτεψε τα σπρια του ταν κοιμμουν,
Κι αυτ το ραμα
Παραμνει ριζωμνο στο μυαλ μου

μσα στον χο της σιωπς...

Περπτησα μονχος σε στεν καλντερμια
ταραγμνων ονερων, φωτοστεφανωμνος
απ του δρμου τα φαναρκια
σκωσα το γιακ μου για το κρο
και την υγρασα, ταν στα μτια μου
σπθισε μια λμψη απ νον
που χρισε τη νχτα στα δυο

κι γγιξε τον χο της σιωπς...

Και στο γυμν φως εδα
δκα χιλιδες τομα σως και παραπνω,
τομα να μιλνε χωρς χο
τομα που ακον αλλ δεν νιθουν
που γρφουνε τραγοδια ηχα
και κανες τους δεν τολμοσε

να σπσει τον χο της σιωπς...

"Ανητοι" τους επα. "Δε ξρετε
πως η σιωπ απλνει σα καρκνος,
ακοστε με, μπορε να μθετε κτι.
Πιστε τα χρια μου, για να σας πλησισω".
Αλλ τα λγια μου πσαν πως
οι σιωπηλς σταγνες της βροχς
κι αντχησαν

στα πηγδια της σιωπς...

Κι οι νθρωποι σκψανε
και προσευχθηκαν στο Θε ΝΕΟΝ
κι να σημδι ξστραψε τη φοβρα του,
με λγια που μλις σχημτιζε
και το σημδι επε:
"Τα λγια των προφητν
εναι γραμμνα στους τοχους του μετρ
και στις κμαρες των πολυκατοικιν
και ψιθυρζουνε

στον χο της σιωπς...


Hijo De Luna
                                     
Mecano 1986

Ο Γιος Της Σελνης

Εναι κουτς αυτς που δε καταλαβανει
το μθο που λει για κενη τη τσιγγνα
που ικτεψε κλαγοντας τη Σελνη
εκλιπαρντας τη μχρι το χραμα
να παντρευτε κποιο τσιγγνο.

"Θα 'χεις το τσιγγνο που ζητς"
Ψηλθε της απντησ' η Ολγιομη Σελνη,
"μα για πληρωμ μου θλω
Το πρτο παιδ που θα 'χεις απ κενον".
Κποια που θυσιζει το παιδ της
μνο και μνο να μη μενει μνη
δε φανεται να το αγαπει και πολ.

Σελνη θες να 'σαι μητρα
και δε μπορες να βρεις μι' αγπη
που να σε κνει να γενες γυνακα.
Πες μου λοιπν Σελνη Ασημνια
τ σκοπεεις να κνεις
μ' να σρκινο παιδ του πθου;
Αχ αχ... ο Γιος της Σελνης

Απ πατρα με σοκολατνια σρκα
γεννθηκε ν ολλευκο αγορκι
σαν της ερμνας το γουνκι,
με γκρζα μτια σαν ελις,
της Σελνης ο αλμπνος γις
"Εμπδιο η θωρι του!
Αυτς δεν εναι γιος τσιγγνου
και δε θα τονε πρεις μακρυ".

Σελνη θες να 'σαι μητρα
και δε μπορες να βρεις μι' αγπη
που να σε κνει να γενες γυνακα.
Πες μου λοιπν Σελνη Ασημνια
τ σκοπεεις να κνεις
μ' να σρκινο παιδ του πθου;
Αχ αχ... ο Γιος της Σελνης

Ο τσιγγνος που εθρρη πως πλανθηκε
πει στη γυνακα του κρατντας το λεπδι.
"Ποιανο εναι τοτο το μπαστρδι;
Σγουρα με κοριδεψες γυνακα"!
και τη μαχαρωσε μχρι θαντου
μετ πρε τα ρη τα βουν
με το παιδ στα χρια
και το παρτησε κει πρα.

Σελνη θες να 'σαι μητρα
και δε μπορες να βρεις μι' αγπη
που να σε κνει να γενες γυνακα.
Πες μου λοιπν Σελνη Ασημνια
τ σκοπεεις να κνεις
μ' να σρκινο παιδ του πθου;
Αχ αχ... Γιε της Σελνης

Κι τσι οι νχτες με πανσληνο
εναι γιατ τ' αγρι χει κφια
κι ταν το αγρι κλαει
το φεγγρι χνεται
για να το κανακψει
κι αν το αγρι κλαει...
Χνετ' η Ολγιομη Σελνη
για να το κανακψει...


Beautiful Maria of My Soul

                 Mambo Kings Antonio Banderas 1992

μορφη Μαρα Της Ψυχς Μου

Στη λιακδα του χαμγελο σου
Στο καλοκαρι της ζως μας
Στη μαγεα του ρωτα
σκορπν οι μπρες μακρι

Οι εραστς ονειρεονται τη νχτα
πως φτνουνε στον παρδεισο
μα πως σβνουνε του σκτους οι σκις
τσι κι η αγπη γλυστρ μακρι

Σε μιαν δεια παραλα
με το ρυθμ των κυμτων
ζωγραφζοντας εικνες με το χρι μου
πνω στην μμο, βλπω το πρσωπ σου.

Πετντας βτσαλα στη θλασσα
ευχμενος τον παρδεισο
τα κστρα της μμου γκρεμζονται
στη ταραγμνη παλρροια

Ακογοντας να κοχλι
ελπζοντας ν' ακοσω τη φων σου
μορφη Μαρα της ψυχς μου

Αν και θα 'μαστε πια χρια
για πντα κλειδωμνοι σ' να νειρο
Ακμα κι αν ποτ ξαναγαπσω
τποτα δεν πρκειται ν' αλλξει
Κι χω ακμα τη γεση που μ' φησες
κι εν' η γεση του παραδεσου

Αλλ' ακμα κι σο μεγαλνει
η απσταση μεταξ μας
να μνο ξρει η καρδι μου
να πειν για το φιλ σου
να ποθε το γγιγμ σου
μορφη Μαρα της ψυχς μου

Γεμζεις λες μου τις νχτες
Στοιχεινεις λες μου τις μρες
μορφη Μαρα της ψυχς μου.


Me And My Monkey
                                         
Robbie Wiliams 2002

Eγ Κι Η Μαμο Μου

μασταν... εγ κι ο πθηκς μου
αυτς με κοτλ και πατνια
κπνιζε γπες, αραχτς στη θση του συνοδηγο
της πειραγμνης μαρης Σεβρολ μου
Εχε κατεβσει την οροφ
-του ρεσε ο αρας στη μορη.

Με ρτησε: "Αγρι μου χεις πει στο Βγκας;"
επα χι. "Εκε θα πμε λοιπν,
χρειζεσαι αλλαγ κλματος".
Και κναμε τσρκα στη κεντρικ λεωφρο
με τα παρεκλσια των γμων και τις ταμπλες νον
αυτς επε: "φησα το πορτοφλι μου στο Ελ Σεγκοντο"
και χωρς να ρωτσει πρε δυο χνες απο τα δικ μου

Τραβξαμε για το ξενοδοχεο Μντελεν Μπι
Ρτησα τον γκρουμ αν δχονταν μαζ μου και τη μαμο
κοιταξε στη θση του συνοδηγο και με να χαμγελο επε:
"Αν η μαμο σας χει τσα λεφτ κριε
ττε κι εμες χουμε κρεβτια για μαμοδες"

Εγ κι η μαμο μου...
μ' να νειρο κι να πλο
ελπζοντας η μαμο μου
να μη σημαδψει κανναν με αυτ
Εγ κι η μαμο μου...
πως ο Μπλι Δε Κιντ
προσπαθντας να καταλβουμε
γιατ κανε ,τι κανε,
γιατ κανε ,τι κανε,
γιατ κανε ,τι κανε,

Πραμε το ασανσρ, πτησα το 33ο πτωμα
πρε να δωμτιο στο ρετιρ με πανοραμικ θα
-Δεν χετε ξαναδε κτι ττοιο-
πγε να κοιμηθε στο μπιντ
κι ταν ξπνησε ξεφλλισε
με τα μικρ μαμουδσια δχτυλα του
το χρυσ οδηγ, ζτησε υπηρεσα συνοδν
και παργγειλε κι ντκι.

40 λεπτ μετ να χτπημα στη πρτα
μπκε νας χοντρς μπαμπουνος
με 3 μαμουδτσες πρνες:
"Γει με λνε Ηλιφωτο, αυτ εναι τα κορτσια μου,
ασμωσε μωρ μου και θα ταρακουνσουνε τον κσμο σου"

μεινα να βλπω καλωδιακ
και να γυαλζω τα παποτσια και τ' πλο μου
ακογοντας τον Κερτ Κομπην να τραγουδ "Λθιουμ"
Ακοστηκε να χτπημα στη πρτα
και μπκε ο Ηλιφωτος: "Τ γινε;"
"Ξεκλλα κι λα δω αγορνα,
η μαμο σου ξεσλωσε πρα πολ!"

Εγ κι η μαμο μου...
μ' να νειρο κι να πλο
Εγ κι η μαμο μου...
να μη σημαδεει κανναν με αυτ

Εγ κι η μαμο μου...
πως ο Σντανς Κιντ
προσπαθντας να καταλβουμε
γιατ κανε ,τι κανε
γιατ κανε ,τι κανε,
γιατ κανε ,τι κανε,

Πραμε εισιτρια για τη Σνα στον
η μαμο τανε χαρομενη
εχε διακα πθο να τη δει προτο πεθνει
Φγαμε πριν το τλος
δε μπρεσε να καθσει ως το τλος
Η Σνα ταν τλεια μα η μαμο μου ταν ρρωστη

ταν παιζα μπλακ-τζακ μου ερχτανε συνχεια εικοσιτρα
Δε μποροσα να μη προσξω
αυτ τον μεξικαν που με κοταζε συνχεια
εμνα τη μαμο μου δε μποροσα να 'μαι σγουρος
Δεν εναι δα και τσο περεργο θαμα
μια μαμο με κοτλ και πατνια

Τρα μη με κνεις να χσω την υπομον μου
κι εμαστε για να τη κνουμε
αυτ εναι μια ζρικη μαμου φλε και κρατ πιστλι
"Με λνε Ροντργκεζ" λει με το θνατο στο βλμμα
"Σας κυνηγω εδ και καιρ αμγκος
και τρα η μαμο σου θα πεθνει"

Εγ κι η μαμο μου...
μ' να νειρο κι να πλο
Εγ κι η μαμο μου...
δε θλαμε να σκοτσουμε καννα μεξικνο
αλλ χουμε δκα δχτυλα με φαγορα!

να μνο θλω να δηλσω:
ταν η μαμο χει κψες
απλ δε τη κοιτς επμονα!
Απλ δε τη κοιτς!
Απλ δε τη κοιτς!

Φανεται πως θα 'χουμε
μια μεξικνικη μονομαχα εδ
και δε πρκειται να το βλω στα πδια
κατβασε το πλο σου
κποιος μπορε να χτυπσει...

-----------------------------------------------------------------------------

ΠΟΙΗΜΑΤΑ-ΚΕΙΜΕΝΑ

                                      Leves Amores


                                       Φωτεινς Αγπες

     Δε  θα μποροσα ποτ να ξεχσω το ξενοδοχεο Thistle.
     Δε θα μποροσα να ξεχσω ποτ κενη τη παρξενη χειμωνιτικη νχτα.
     Της εχα ζητσει να δειπνσουμε κι πειτα να πμε στην περα. Το δωμτι μου ταν απναντι απ το δικ της. Επε τι θα 'ρχταν αλλ -θα μποροσα να κουμπσω το πνω μρος του δαντελνιου μποστου της, που χε σκαλσει ψηλ στη πλτη; Πολ καλ!
     Το φως της μρας ακμα δεν εχε δσει τη θση του στη νχτα, ταν χτπησα τη πρτα της και μπκα. Φορντας τα εσρρουχ της απ καθαρ μετξι, πλεντανε σφουγγζοντας το πρσωπο και το λαιμ της. Επε πως κντευε να τελεισει κι αν θελα να καθσω λιγκι στο κρεβτι να τη περιμνω.
     Εχα την ευκαιρα να περιεργαστ τριγρω, το θλιβερ δωμτιο. να βρμικο παρθυρο βλεπε στο δρμο. Μποροσε κανες να δει το γεμτο σκνη παρθυρο του πλυσταριο απναντι. Απ πιπλα, εχε να χαμηλ κρεβτι, ντυμνο με κτρινο κλυμμα, κουρτνες με σχδια αμπελιν, μια καρκλα, ντουλπα μ' να κομμτι του καθρφτη ραγισμνο, να νιπτρα. Αλλ η ταπετσαρα με πνεσε φριχτ. Λωρδες της ξεκολλημνες, κουρελιασμνες, κρεμντουσαν απ τον τοχο. Στα μρη που η ζημι τανε κπως μικρτερη, μποροσα να διακρνω αχν, τριαντφυλλα -μπουμποκια κι νθη- κι η μπορντορα να συνηθσμνο κι απλ σχδιο με πουλι, που μνον ο καλς Θες ξερε τ εδους. Κι αυτ ταν λο κι λο που πρλαβα να δω.
     Τη πρσεχα παραξενεμνη. Φοροσε το μακρ, λεπτ καλσν της, βλαστημντας ταν δε πετχαινε τα κουμπματα. Κι αισθνθηκα με σιγουρι πως τποτα μορφο δε θα μποροσε ποτ να συμβε σε κενο το δωμτιο και για κενην νιωσα λιγκι περιφρνηση, μικρν ανοχ, κατανηση και ναι... λγον οκτο. να θαμπ, γκρζο φως πλανιτανε πνω απ' λα και φνηκε να τονζει τη λεπτ γυαλδα των ροχων της και τη ζω της ολκερη και την κανε να δεχνει θαμπ, γκρζα και κπως κουρασμνη. Και κθισα στο κρεβτι και σκφτηκα:
     "Με τον ερχομ των γηρατειν ξεχν το πθος. Μνω πσω στη χρυσ πομπ της Νιτης. Τρα βλπω τη ζω, σαν απ καμαρνι θετρου".
     τσι δειπνσαμε κπου και πγαμε στην περα. ταν αργ, ταν βγκαμε στο πολυσχναστο δρμο, αργ κι η νχτα εχε ψχρα. Μζεψε ψηλ τη μακρι φοστα της. Σιωπηλ πραμε το δρμο πσω στο ξενοδοχεο Thistle, με τα στολισμνα πατματα με μορφους χρυσος κρνους και τα σκαλοπτια απ αμθυστο.
     "Εναι η Νιτη νεκρ; Εναι η Νιτη νεκρ";
     Καθς περπατοσαμε στο διδρομο προς το δωμτι της, μου 'πε πως ταν ευτυχισμνη που 'χε πσει η νχτα. Δε ρτησα γιατ. μουνα κι εγ το διο ευτυχισμνη. Φνηκε σα μυστικ μεταξ μας. τσι πγα μαζ της στο δωμτι της να ξεκουμπσω λα κενα τα ενοχλητικ κουμπματα. 'Αναψε να μικρ κερ πνω σε κποιο κηροπγιο απ σμλτο. Το φως πλημμρισε το σκοτειν δωμτιο. πως να νυσταγμνο παιδ γλστρησεν ξω απ το φρεμ της κι πειτα ξαφνικ, γρισε προς το μρος μου και τλιξε τα χρια της γρω στο λαιμ μου. Κθε πουλ πνω στη μπορντορα της ταπετσαρας ξσπασε σε τρλιες. Κθε τριαντφυλλο νθισε πνω στη κουρελιασμνη ταπετσαρα. Ναι! Ακμα κι η κληματαρι πνω στη κουρτνα, πταξε παρξενες φυλλωσις και γιρλντες που τυλιχτκανε γρω απ τα κορμι μας, σα πρσινη αγκαλι και μας κρατσαν ενωμνες με χλια κορδονκια.
     
Κι η Νιτη δεν ταν νεκρ!
                                                 K. Mansfield

                  Vampire
                                             
                                Rudyard Kipling  (1865-1936)

              Βαμπρ

ταν νας βλκας που προσευχταν
(πως εσ κι εγ)
Σ' να κουρλι, σ' να κκαλο
και σε μια τοφα μακρι μαλλι
(την επαμε: Η Γυνακα Που Δε Νοιστηκε)
Μα το κορδο τη βφτισε Πριγκηπσσα του
(πως εσ κι εγ)

Ω χρνια και δκρυα που ξοδψαμε
Σε πνευματικ και σωματικ μχθο
Προσφορ σε μια γυνακα που δεν νιωσε
(και τρα ξρουμε πως δε μποροσε να νισει)
και δε κατλαβε

ταν να κορδο που σπατλησε τ' αγαθ του
(πως εσ κι εγ)
Τιμ και Δξα και μια σγουρη εξασφλιση
(μα δεν ταν παρ το ελχιστο των απαιτσεν της)
Αλλ νας βλκας πρπει ν' ακολουθε τη φυσικ ροπ του
(πως εσ κι εγ)

Ω μχθο που σπαταλσαμε
και τι φθορ υποστκαμε
Κι αυτ τα υπροχα πργματα που σχεδισαμε
Για μια γυνακα που δεν μαθε το γιατ
(και τρα ξρουμε πως ποτ δε θα μθει)
Και δε κατλαβε

Το κορδο απεκδθηκε τη γελοα φορεσι του
(πως εσ κι εγ)
Κι αυτ το παραπταξε,
βλποντας σως ακριβς αυτ
(μα δεν εναι καν σγουρο πως προσπθησε να δει)
τσι νκρωσε το μεγαλτερο κομμτι του,
μνοντας λγος
(πως εσ κι εγ)

Και δεν εναι η ντροπ μτε το φταξιμο
Που στιγμτισε καφτ κι ανεξτηλα το κορμ του
Εναι η συνειδητοποηση
πως αυτ ποτ δεν νιωσε το γιατ
(του 'γινε ορατ επιτλους,
πως δε θα μποροσε ποτ να νισει το γιατ)
Και δε θα μποροσε ποτ να καταλβει 
                                                                      Ιολιος 2004
                 
       
--------------------------------------------------------------------------------

ΔΙΑΣΚΕΥΕΣ

                          'Αντσαρ
 (Διασκευ απ να διγημα του με τον διο ττλο)

Μες στη τσιγκονα, τη χλωμ κι αδνατη ερμι,
πνω στη γη την σπλαχνη κι ολξερη απ' το κμα,
μονχο τ' ντσαρ, σα φρουρς ακομητος, φυλ.
Η Φση των στεππν π' αινια αλλζουν, μνα,

το 'πλασε μρα θυμο και με φαρμκι δραστικ,
πτισ' τα πρσινα πικρ κλαρι του, ως τη ρζα
κι αυτ σταλζει, στο κμα, απ' τους πρους καυτ
και το σορουπο πζει σε δκρια λαγρ μα και γκρζα.

Πουλ κοντ δε πετ, μτε ζο της στππας σιμνει,
μον’ ο μαρος αγρας, στο κορμ του χτυπιται,
-στο κορμ του Θαντου, που τσιγκλ και παγνει-
φαρμακανει σκληρ και παντο, ξαμολιται.

Κι ταν νφη με βι το αντσρ το ποτζουν,
και σταγνες βροχς τα κλαρι του τυλγουν,
πνωθ του κυλον και την μμο ραντζουν,
πικραμνες κι αυτς Χρου λμνες ξανογουν.

Μα ο Αφντης με σκληρ φων, δεσποτικ,
στλνει το Δολο, το αντσρ, να ανταμσει
κι αυτς υπκουος, παρνει το δρμο βιαστικ,
πικρ ρετσνι, απ' του Χρου το δεντρ, να φρει να του δσει.

Πως πγε, πως ματρθε ο Δολος, ποις το ξρει;
Μα σε δυο μρες γρισε χλωμς στ' Αφεντικ του.
να φαρμακερ κλαρ, με φλλα, του 'χε φρει
κι ιδρς ποτμια κλαγε πνω στο μτωπ του.

Λγισ' ο Δολος πειτα, τα αποκαμνα μλη,
πλγιασε 'κει σ' να ψαθ, νεκρς, 'μπρος στους δικος του.
Ο Αφντης βοτηξε ευτς τις μτες απ' τα βλη
στο αντσρ και γρω σκρπισε θνατο, στους οχτρος του!

                      Ποσκιν   Απρλης 1989

               
              Το Πουλ Της Καταιγδας
(Διασκευ απ να διγημα του με τον διο ττλο)

Σε πελγη αφρισμνα, μαρα σννεφα συνζει
του βορι του μανιασμνου, η πνο η αγριωπ
και ψηλθε κατεβανει, γοργοφτρουγα πετντας
το Πουλ της Καταιγδας, σα μια μαρη αστραπ.

Μια με το φτερ χτυπει τ' αφρισμνο κμα κτου
κι στερα σα τη σατα, στα μεσορανα χυμει.
Κρζει, ακοεται παντοθε, η φων του, η χαρ του!
Θελλα μην η κραυγ του κι η καρδι του αναπηδει!

Δναμη, οργ και θρρος και τη σιγουρι της νκης
στη κραυγ του ακον τα νφη! Και ξεσπει η αντρα!
Απ' το φβο τους οι γλροι, σκοζουνε και παραδρνουν,
προσπαθντας για να κρψουν τη τρελ τους τη τρομρα!

Σκοζουνε και τα κολβρι, απ' της θλασσας τα βθη!
Τ' αστραπβροντο τα σκιζει, τι να νισουν δε μπορον
πως στις δυνατς ψυχς τη χαρ την γρια κενη,
ο αδικοπος αγνας για ζω, μονχα δνει.

Ο κοντς ο πιγκουνος, με το χοντρουλ κορμ του
μσα στις σπηλις των βρχων πει, κρβεται και τρμει!
Μα περφανο μονχα, το Πουλ της Καταιγδας
θαρραλα φτερουγζει, πνω απ τα πελγη!

λο πιο πυκν, πιο μαρα, χαμηλνουνε τα νφη
και τα κματα βρυχιονται, με τη χοχλαστ βου τους
και σηκνονται με φρα, να σιμσουνε τη μπρα.
Σκζουνε τ' αστροπελκια κι αστραπς σκζουν τα νφη!

Αφρισμν' απ' τη μανα, τ' γρια κματα βογγνε
και να παραβγον πασχζουν, τη τρεχλα του ανμου!
Οργισμνος ο αγρας, στην αγκλη του αδρχνει
τα κοπδια των κυμτων. Με μανα τα συντρβει
πνω στης ακτς τα βρχια και σ' αφρσκονη σκορπει
τα βουν τα σμαραγδνια! Να! Η μπρα πια ξεσπει!

Το Πουλ της Καταιγδας γοργοσκζει τον αιθρα,
το Πουλ της Καταιγδας, σα μια μαρη αστραπ,
πτε χνεται σα βλος και τρυπ ψηλ τα νφη,
πτε, το φτερ του, δρνει τον αφρ, πνω στο κμα.

Το Πουλ Της Καταιγδας γοργοφτρουγο πετει,
σα περφανο τελνιο, -μαρο ξωτικ της μπρας!
Μια τα σννεφα χουγιζει περιπαιχτικ, η κραυγ του,
μια απ' τη χαρ του κλαει! Ο Εξγγελος της Νκης.

Οι αγρηδες ουρλιζουν. Τ' αστροπλεκα βροντονε.
Τα κοπαδιαστ τα νφη, πνω απ τα πελγη,
φλγες γαλανς τα σκζουν. Μες στην αγκαλι του ο πντος
τ' αστροπλεκα ρουφει και στα βθη του τα σβνει,
λες και πρινα εναι φδια που στης θλασσας το κρφο,
τον τρυπον και ξεψυχει το φωτοπαιχνδισμ τους!

-"Μπρα! Πλκωσεν η μπρα"! Πνω απ' τα μανιασμνα,
τ' ανεμδαρτα πελγη, μ' αντρειωσνη και περφνια,
το Πουλ της Καταιγδας, με τις αστραπς πετει!
Ο Εξγγελος της Νκης! Ειν' αυτ που κρζει τρα:

"Μνιαζε σο θλεις μπρα και το ξρω πως τα νφη
δε θα κρψουνε τον λιο! χι! Δε θα τονε κρψουν"!

           Μαξμ Γκρκυ                     Μης '89
---------------------------------------------------------------------------

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers