-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

 

Andersen Hans Christian:

"Οτιδποτε βλπεις,
             μπορε να γνει να παραμθι
                           και μπορες να βγλεις μιαν ιστορα

                                         απ οτιδποτε αγγξεις".
Χ. Κ. ντερσεν



                                            Βιογραφικ

      Ο Χανς Κρστιαν ντερσεν -γιος ενς φιλσθενου τσαγκρη και μιας αλκοολικις πλστρας, γνρισε απ πρτο χρι τη δυστυχα και τη φτχεια- τανε Δανς λογοτχνης, ποιητς και συγγραφας, που 'γινε δισημος απ τα πασγνωστα παιδικ παραμθια του, -γραψε περπου 170 (!!!) μσα σε διστημα 42 ετν. Στη διρκεια της ζως του, γραψε ποιματα, διηγματα, ταξιδιωτικς εντυπσεις. Ψηλλιγνος κι σχημος δεν παντρετηκε ποτ οτε κανε παιδι. Σμφωνα με το προσωπικ του ημερολγιο, δεν εχε ποτ του σεξουαλικς σχσεις. Μνο διφορους ανεκπλρωτους ρωτες, κατ καιρος... Το προσωπικ του καταφγιο, για τις ελχιστες ελεθερες ρες που εχε, ταν να μικρ κουκλοθατρο. φτιαχνε με τα δια του χρια τις κοκλες, τις ντυνε κι δινε τις δικς του προσωπικς παραστσεις με ργα κυρως του Σαξπηρ που απομνημνευε με ιδιατερη ευκολα. Η χρη του αυτ φτασε στα αυτι του βασιλι της Δανας Φρειδερκου του 6ου, ο οποος ενδιαφρθηκε να γνωρσει απ κοντ το “παρξενο” αυτ αγρι. Στη συνχεια, τον στειλε σε να απ τα καλτερα σχολεα της χρας, καταβλλοντας ο διος τα δδακτρα. Ακμα κι τσι, ο Χανς Κρστιαν ντερσεν τελεωσε με ιδιατερη δυσκολα το Γυμνσιο σε ηλικα 23 ετν. "Τα χρνια αυτ τανε τα πιο πικρ και σκοτειν της ζως μου", γρφει στην αυτοβιογραφα του, που επσης αναφρει τι ταν θμα ενοχλσεων που τον οδγησαν στην κατθλιψη. Το σχημο τλος που ριζαν οι τελευταες σελδες των παραμυθιν του ταν εμπνευσμνο μλλον απ την δια του τη ζω.
      Γεννθηκε στις 2 Απριλου 1805 στο Oντνσε, στο νησ Φιονα της Δανας. Ο πατρας του ξπεσε και δολευε τσαγκρης, για να ζσει την οικογνει του. Αλλ, μη μπορντας να αντξει στη φτχεια, πθανε πολ νος, αφνοντας το γιο του ορφαν, με τη μητρα του για μνο στριγμα. ταν να περεργο παιδ με εξαιρετικ φαντασα, τσι χαρακτηριζταν ο αγαπημνος λογοτχνης απ τους περαστικος που τον βλεπαν να περπατ στο δρμο, πολλς φορς σαν ονειροπαρμνος και το μυαλ του δεν το εχε πουθεν αλλο, παρ μνο στα ποιματα και στο διβασμα. Προσπθησε δικα να μθει την τχνη του πατρα του. ταν τλειωσε το σχολεο των πορων παιδιν μπκε σ' να ραφτδικο, για να μθει τη τχνη, αλλ οτε κι εκε τα κατφερε. Το ενδιαφρον του κρδισε το θατρο, που αποστθιζε ολκληρες σκηνς απ τα ργα που βλεπε. ταν ταν με τους φλους του, του ρεσε να απαγγλλει και να τραγουδ. τανε 14, ταν, κυνηγντας μια καλλτερη τχη, φθασε στη Κοπεγχγη, με μνη του περιουσα 30 φργκα με σκοπ να γνει ηθοποις. Μλιστα παρακολοθησε και μια σχολ στην οποα σμφωνα με τα λεγμενα του φαγε τρελ καψνια για να... στρσει χαρακτρα, πως λεγαν οι δσκαλοι του. δωσε εξετσεις στη Βασιλικ Σχολ θετρου, αλλ τανε τσο σχημος κι αδνατος, που δεν τονε δχτηκαν.


                                    Το πατρικ του σπτι στην Οντνσε

      Επειδ εχε ωραα φων, ρχισε να σπουδζει μουσικ, αλλ αρρστησε ξαφνικ κι χασε τη φων του. Τελικ και μετ απ μια αποτυχημνη ενασχληση και με το χορ, αποφσισε να αρχσει να γρφει, ποιματα και παραμθια. τανε το μνο ταλντο που του μεινε -το ταλντο της ποησης. Οι στχοι του αρσανε και βρκε να προσττη, τον Κλλαν, που τον στειλε στο πανεπιστμιο, που κρδισε μια βασιλικ επιχοργηση. Το 1822 εκδδει το πρτο του βιβλο που θα περσει απαρατρητο. Δεν ταν παρ μνο μχρι το 1845, ταν κυκλοφρησε το ργο του Η Μικρ Γοργνα, που ο ντερσεν ρχισε να αναγνωρζεται ως λογοτχνης. Στα χρνια που ακολοθησαν, εν πολλ απ τα ργα του παρμεναν (και παραμνουν) σχεδν γνωστα ξω απ τη Σκανδιναβα, τα παραμθια του αρχζουν να μεταφρζονται σε λλες γλσσες και σμερα, εναι απ τα πιο πολυμεταφρασμνα λογοτεχνματα σε λη την ιστορα. Το 1827 δημοσευσε ποιματ του κι πειτα εξδωσε μια σειρ ργων που του εξασφαλσανε τη παγκσμια δξα. Αφο εξδωσε αρκετ βιβλα, ρχισε τα ταξδια του. Γρισε τη Γερμανα, τη Γαλλα, την Αγγλα, την Ελλδα, την Ιταλα, τη Τουρκα και ταξδεψε στην Ανατολ. Απκτησε μεγλη δξα κι η μεγαλτερη ευτυχα του ταν η υποδοχ που του κανε η ιδιατερη πατρδα του, ντενσε, που τον κλεσε στα 1867.
      Στα ερωτικ επσης εχεν αποτυχα λγω της φτχειας αλλ και της ασχμιας κι ακμα ταν στρφηκε στο διο φλο δεν τα πγε καλλτερα. Η ερωτικ του ζω χαρακτηριζταν απ μεγλες απογοητεσεις, πολλς απ τις οποες ορισμνοι ιστορικο θεωρον εμπνεσεις για τα λογοτεχνματ του. χει γρψει στο προσωπικ του ημερολγιο για την αδυναμα του να συνψει ερωτικς σχσεις, φτνοντας στο σημεο να εκλιπαρε τον θε για μα σντροφο. "Δσε μου ζω. Δσε μου μα νφη. Το αμα μου ποθε την αγπη, πως και η καρδι μου!", γραφε ο ντερσεν. Το γεγονς τι δεν κανε ποτ σοβαρ σχση, πσο μλλον οικογνεια, ενδεχομνως να οφελεται στον ντροπαλ χαρακτρα του, ο οποος υπερνικοσε την εικνα του φιλδοξου, ευασθητου κι ευφυ νδρα η οποα καλλιεργονταν απ το ργο του. Αν κι εναι καταγεγραμμνος ο ρωτς του για πολλς γυνακες, πως τη δισημη Σουηδ τραγουδστρια, Γινυ Λιντ, εναι επσης γνωστ τι δεν μποροσε να κερδσει τη καρδι τους, με τις επιθυμες του για αγπη να παραμνουν ανεκπλρωτες.


                        Σκτσο του για τον Καπνοδοχοκαθαριστ

      τσι λοιπν το ριξε στο γρψιμο προς λπην του μα προς δικ μας ευχαρστηση. ,τι γραψε, βασζεται κυρως σε λακος θρλους. Οι περισστεροι ρωες του διαπνονται απ ναν ηθικ ρεαλισμ παρ την ανγκη εκπλρωσης μιας επιθυμας. Οι κακο δεν εναι δρκοι μγισσες, αλλ εκπροσωπον ανθρπινες αδυναμες κι ελαττματα, πως την εγωιστικ αδιαφορα και τη ματαιοδοξα. Ορισμνα απ τα παραμθια του αποκαλπτουν μιαν αισιδοξη πστη στην επικρτηση του καλο και του ωραου, μως λλα εναι βαθι απαισιδοξα και συνθως χουνε δυσρεστο τλος.
      Στις 15 Μρτη 1841, φυγε απ' τη Νπολι με το πολεμικ ατμπλοιο Λεωνδας για την Ελλδα και την Ανατολ. "Το πολεµικ ατµπλοιο Λεωνδας µε γαλλικ σηµαα βρισκταν στο λιµνι της Νπολι. Ο Χολστ µε συνδεψε στο πλοο. Θα ταξδευα μνος μου. Ξνος ανµεσα σε ξνους. νας ρρωστος Τορκος τανε ξαπλωµνος σε κτι κουρελοδες, που τις εχανε στρσει πνω σε τσουβλια απ κρβουνο. Κοντ του καθταν νας ντρας ντυµνος µ' να πρσινο καφτνι κι να λευκ τουρµπνι, που τις τελευταες µρες στη Νπολι εχε τραβξει τη προσοχ του κσµου µε την ανατολτικη φορεσι του. ταν, πως µαθα αργτερα, Πρσης απ τη Χερτ. Ο νας µετ τον λλον, λοι οι επιβτες ανεβκανε στο πλοο. Αµερικανο κι Ιταλο µοναχο, κυρες και κριοι απ τη Γαλλα, νθρωποι απ' λα τα µρη του κσµου, αλλ κανες απ' το Βορρ", θα γρψει στο βιβλο του A Poet’s Bazaar.



      Τη κορυφ ενς βουνο, κοντ στο Ναυαρνο, σκεπασμνη με χινι τανε το πρτο που αντκρυσε απ την Ελλδα, πρτος ανμεσα σε λους τους επιβτες του πλοου. Το πρτο ελληνικ λιμνι που πιασε το πλοο τανε στη Σρο. "Η αποβθρα τανε γεµτη λληνες. Φοροσαν εφαρµοστ σακκια, σπρα φαρδι παντελνια κι να κκκινο φσι στο κεφλι. Απ παντο ακογονταν φωνς! νας ηλικιωµνος ντρας µο πλωσε το χρι να µε βοηθσει ν' ανβω στην αποβθρα -και να! Πατοσα σε χµα ελληνικ! Ευγνωµοσνη στο Θε, χαρ που βρισκµουν εκε κι να ασθηµα λπης, λα µαζ συνυπρχαν µσα µου κενη τη στιγµ", θα γρψει. Στη Σρο περιπλανθηκε στη πλη, μχρι ψηλ στη πλαγι του βουνο, που χτζονταν να σπτια. Απλαυσε τη θα προς την απναντι πλευρ του λιμανιο, που βρισκτανε το Λαζαρτο κι η ματι του μπρεσε να ξεχωρσει τη Τνο, τη Δλο, τη Νξο και την νδρο. Αργ το απγευμα της διας μρας, επιβτης στο γαλλικ πολεμικ ατμπλοιο Λυκοργος, που εχε ολοκληρσει τη καραντνα του στη Σρο, αππλευσε για τον Πειραι. Μας περιγρφει στο ιστορικ του μυθιστρημα Το Νησ Πρα Απ Την Ακτ τη πρτη εικνα του αττικο τοπου που αντκρυσε απ το πλοο:

  "Μτρησα περπου εκατ σπτια στον Πειραι. Πσω τους και πσω απ µια χλωµ πετρδη κταση και γκριζοπρσινες ελις υψωνταν ο Λυκαβηττς και πιο χαµηλ, η Ακρπολη. Ο Υµηττς και το Πεντελικ κλενανε το τοπο, που τανε ξερ κι γονο".

      Στο λιμνι του Πειραι τον υποδεχτκανε Δανο και Γερµανο, που ζοσανε ττε στην Αθνα. Ανµεσ τους ο πρξενος της Ολλανδας και της Δανας, ο Δανς εφηµριος του θωνα, ο συµπατριτης του καθηγητς Κπεν, οι αρχιτκτονες Χνσεν κι ο Δανς καθηγητς Ρος. Στην Αθνα μεινε στο ξενοδοχεο Μναχο. Στις 2 Απρλη, τη μρα των γενεθλων του, περιπλανθηκε στην Αθνα, πρασε απ τον Πργο των Ανμων κι ανβηκε στο Βρχο της Ακρπολης. Η εικνα που αντκρυσε με τα λεηλατημνα μρμαρα τονε συγκλνισε. σο καιρ μεινε στην Αθνα, ανβαινε κθε μρα στην Ακρπολη, ετε με λιο ετε με βροχ.



      Οι συμπατριτες του τονε ξεναγσανε στην Αθνα, στον Πειραι, στη μον του Δαφνου, την Ελευσνα, στα περχωρα του Υμηττο, στο Φληρο και στις 6 Απρλη επισκφθηκε τα κοντιντερα χωρι της Αττικς, το Μαροσι και τη Κηφισι. φυγε απ την Αθνα για Πειραι με προορισμ το λιμνι της Σρου κι απ εκε τη Κωνσταντινοπολη στις 20 Απρλη 1841 με το γαλλικ ατμπλοιο Ευρτας. "Θα ρθω και πλι στην Ελλδα! επα στους φλους µου που εχαν ρθει να µε αποχαιρετσουνε στο λιµνι του Πειραι. Μακρι ο Θες να δινε τα λγια µου να ταν προφητικ...", γρφει στο βιβλο του κι αφηγεται στο ιστορικ μυθιστρημα Το Νησ Πρα Απ Την Ακτ ο ντερσεν, χωρς δυστυχς να πραγματοποισει την επιθυμα του αυτ. Την νοιξη του 1872, πφτει απ το κρεβτι του και χτυπ σοβαρ. Δεν γινε ποτ εντελς καλ και στις 4 Αυγοστου 1875, σε ηλικα 70 ετν, αφνει την τελευταα του πνο στη Κοπεγχγη κι να σωρ νειρα στοιβαγμνα στις αγαπημνες μας κιτρινισμνες σελδες.



      Πολλ απ τα παραμθια του εναι πασγνωστα παγκοσμως κι υπερβησαν τα πλασια του απλο λογοτεχνματος. Αρκετ απ αυτ εμφανστηκαν και στα Μικρ Κλασσικ Εικονογραφημνα. Απ την μα κρη του πλαντη μχρι την λλη δεν υπρχει παιδ μχρι σμερα, που να μη μεγαλνει με τα παραμθια του ντερσεν που να μην χει διαβσει στω να απ αυτ. Ρομαντικ και ρεαλιστικ, γεμτα με χιομορ αλλ και μελαγχολα, γοητεσανυ και συγκινσαν εκατομμρια παιδι (κι χι μνο) σε ολκληρο τον κσμο. Οι κυριτεροι ρωες των παραμυθιν του εναι φτωχο κι αδικημνοι νθρωποι, που μως χουν ασυνθιστα ψυχικ χαρσματα, ευγνεια, ταλντο, μεγαλοψυχα και συγκινητικν απλτητα. Tα ργα του χουνε δημοκρατικ πρσωπο, χαρακτηρζονται απ δρση, χιομορ και λεπτ στιρα. Η δημιουργα του ντερσεν αποτελε τη κορυφ στις ρεαλιστικς τσεις της δανικς φιλολογας του 19ου αι.. Διηγματα, δρματα, αλλ προπντων παραμθια, λα του τα ργα διαπνονται απ γλυκει μελαγχολα, συγκνηση κι ειλικρνεια.
      Αυτ λοιπν τα αμτρητα ργα του, που τονε καθιερσανε σαν ναν απ τους σημαντικτερους λογοτχνες λων των εποχν, εχανε τερστιαν απχηση στις καρδις των ανθρπων και μεταφρστηκαν σε λες σχεδν τις γλσσες του κσμου. Η εξαιρετικ γνιμη φαντασα του δωσε στους αναγνστες των βιβλων του θαυμσιες περιγραφς της υγρς και παγωμνης βρειας Ευρπης  τσι κρδισε μια σπουδαα θση στην ιστορα της παγκσμιας λογοτεχνας κι αγαπθηκε απ μεγλους και παιδι. χει βραβευθε με πολλς τιμητικς διακρσεις εν η Δανα χει καθιερσει το Βραβεο ντερσεν γι το καλλτερο ργο στη παιδικ λογοτεχνα.



     
Μερικ απ τα πολ γνωστ παραμθια του εναι:

Den lille havfrue                                    (Η μικρ γοργνα)
Kejserens nye klæder                             (Τα καινορια ροχα του βασιλι)
De vilde svaner                                      (Οι αγρικυκνοι)
Snedronningen                                       (Η Βασλισσα του χιονιο)
Prinsessen på ærten                                (Η Βασιλοπολα και το ρεβθι)
Tommelise                                              (Η Τοσοδολα)
Den grimme ælling                                (Το ασχημπαπο)
De røde sko                                            (Τα κκκινα παποτσια)
Holger Danske                                       (Χλγκερ ο Δανς)
Den lille pige med svovlstikkerne         (Το κοριτσκι με τα σπρτα)
Den standhaftige tinsoldat                     (Το μολυβνιο στρατιωτκι)
Dyndkongens datter                               (Η δναμη της αγπης)
En rose fra Homers grav                        (να ρδο απ' τον τφο του Ομρου)



Μερικ αποφθγματ του:

 * Το να ζεις μνο δεν εναι αρκετ, επε η πεταλοδα. Πρπει να χεις λιακδα, ελευθερα και να μικρ λουλοδι

 * Να εσαι χρσιμος στον κσμο, εναι ο μνος τρπος να εσαι ευτυχισμνος

 * Η ζω εναι μια ωραα μελωδα. Μνο οι στχοι εναι λγο μπερδεμνοι

 * Οτιδποτε βλπεις, μπορε να γνει να παραμθι και μπορες να βγλεις μια ιστορα απ οτιδποτε αγγξεις

 * Αλλ μια γοργνα δεν χει δκρυα, γι' αυτ υποφρει πολ περισστερο

 * Ο Βασιλις εναι γυμνς

 * Η ζω απ μνη της κθε ανθρπου εναι το πιο μορφο παραμθι γραμμνο απ το χρι του Θεο



--------------------------

Η ΕΙΔΗΣΗ:

      Βρθηκε γνωστο παραμθι του Χανς Κρστιαν ντερσεν!

      να γνωστο πρωτλειο παραμθι του Χανς Κρστιαν ντερσεν, βρθηκε σε να κουτ στα Εθνικ Αρχεα της Δανας, κοντ στο σπτι του μεγλου παραμυθ. Πρκειται για μια σντομη ιστορα The Tallow candle (Το Σπαρματσττο) που αναφρεται σ' να μοναχικ κερ φτιαγμνο απ ζωικ λπος το οποο μνει ρυπαρ και παραμελημνο, μχρι να αναγνωριστε και να αναφλεγε η εσωτερικ του ομορφι. Το χειργραφο, γραμμνο με μελνι, χει την εξς αφιρωση: "Στη κυρα Μπνκεφλοντ, απ τον αφοσιωμνο της ΧΚ ντερσεν". Η κυρα Μπνκεφλοντ λγεται τι ταν μια χρα, οικογενειακ φλη, την οποα επισκπτονταν ως παιδ ο ντερσεν για να δανειστε και να διαβσει βιβλα.
      Το χειργραφο των 700 λξεων χει μπει στο μικροσκπιο των ειδικν αφτου ανακαλφθηκε απ τον ιστορικ Esben Brage στα Εθνικ Αρχεα της Δανας, στον πτο κουτιο που ανκει σε πλοσια οικογνεια απ την ιδιατερη πατρδα του ντερσεν, Οντνσε. Η ημερομηνα συγγραφς τοποθετεται γρω στο 1823, ταν ο ντερσεν ταν 18 ετν, λγω του απλοκο στυλ γραφς που δεν συγκρνεται πως επισημανεται με τα μετπειτα ριμα ργα του και πιστεεται τι πρκειται για αντγραφο του πρωττυπου χειργραφου που χει χαθε. O Ε. Brage δλωσε εκστασιασμνος που ανακλυψε το 6σλιδο χειργραφο:
     "Μου τηλεφωνονε συχν για πργματα που υποτθεται τι γρφτηκαν απ τον ντερσεν. Τις περισστερες φορς δεν ισχει. Αυτ τη φορ αισθνθηκα ργη συγκνησης. Πρκειται για μια πολ πριμη αππειρα σε πρζα, απ τον ντερσεν, ταν ταν 18 ετν" λει ο Brage. Μιλντας στην Guardian, η συγγραφας κι ειδικς Σρα Μιτλαντ συμφωνε με την εκτμηση του ιστορικο περιγρφοντας την ιστορα ως "ιδιαιτρως μοραλιστικ, μλλον συναισθηματικ και δνει ζω σε να ψυχο αντικεμενο. Αυτ εναι πολ χαρακτηριστικ του ντερσεν" σημεινει.




=============================


                                                   Το Σπαρματσττο

      Τσιτσρισε καθς οι φλγες τλιγανε το καζνι... ταν η κονια του Σπαρματστου. Κι απ τη ζεστ κονια βγκε να κερ χωρς ψεγδι. Συμπαγς, λαμπερ, λευκ και λεπτ, ταν τσι φτιαγμνο στε κανε σους το βλπανε να πιστεουνε πως υποσχταν να λαμπρ, ακτινοβλο μλλον. Και πιστεανε πως ταν μια υπσχεση που αυτ το κερ θα θελε πραγματικ να κρατσει και να υλοποισει.

      Το πρβατο -να καλ μικρ προβατκι- ταν η μητρα του κεριο κι να χωνευτρι ο πατρας του. Απ τη μητρα του εχε πρει να λαμπερ λευκ σμα και μια υποψα για το τι εναι ζω, αλλ απ τον πατρα του εχε πρει τη λαχτρα για τις πρινες φλγες, που θα διαπερνοσανε τελικ το μεδολι του και θα το κνανε να λμπει στη πραγματικτητα.
      τσι γεννθηκε και μεγλωσε και με τις μεγαλτερες και λαμπρτερες προσδοκες, ρχτηκε μσα στη ζω. Εκε γνρισε, τσα, μα τσα πολλ παρξενα πλσματα κι απκτησε σχσεις μαζ τους, θλοντας να μθει για τη ζω -κι σως να βρει το μρος στο οποο θα ταριαζε καλλτερα. μως το Σπαρματστο εχε τσο πολλ πστη στον κσμο που νοιαζτανε μνο γι' αυτν κι χι για το διο. νας κσμος που αδυνατοσε να καταλβει την αξα του κι επομνως προσπαθοσε να το χρησιμοποισει για δικ του φελος, κρατντας το με λθος τρπο, μαρα δχτυλα που φηναν λο και μεγαλτερα σημδια στη κτασπρη παρθενικ του αθωτητα, που τελικ ξεθριασε, εντελς καλυμμνη απ τη βρωμι του γρω κσμου που εχε ρθει υπερβολικ κοντ, πιο κοντ απ´ ,τι μποροσε να αντξει το κερ, αφο ταν ανκανο να ξεχωρσει τη βρωμι απ την αγντητα -αν και παρμενε πεντακθαρο κι θικτο εσωτερικ.
      Οι ψετικοι φλοι ανακλυψαν τι δε μποροσαν να αγγξουνε το βαθτερο εαυτ του και θυμωμνα πετοσανε το κερ παρμερα λες κι τανε κτι χρηστο.
      Το λερωμνο και λιγδιασμνο δρμα του κρτησε λους τους καλος μακρι -φοβισμνοι καθς τανε μη τυχν λερωθον απ τις βρωμις και τους λεκδες -και στκονταν μακρι απ το κερ.
      τσι ταν λοιπν το Σπαρματστο, μοναχ κι ρημο, χωρς να ξρει τι να κνει. Καθς οι καλο το εχαν απορρψει, καταλβαινε τρα πια τι το μνο που εχε καταφρει ταν να δυναμνει τους κακος . νιωθε τσο απστευτα δυστυχισμνο, επειδ εχε ξοδψει τη ζω του ανφελα -στη πραγματικτητα, σως και να εχε βλψει και πολλος απ τους γρω του. Απλ δεν μποροσε να καταλβει για ποιο λγο εχε γεννηθε πο ανκε, για ποιο λγο εχε ρθει σε αυτ τη γη. σως ο σκοπς του ταν να καταστρψει τον εαυτ του κι λλους.
      λο περισστερο, λο και βαθτερα, το κερ αναλογιζταν -αλλ σο περισστερο σκεφτταν την παρξ του, τσο πιο απελπισμνο νιωθε, χωρς να μπορε να βρει τποτα καλ, καμμα ουσα στον εαυτ του, καννα πραγματικ σκοπ για την παρξη που του εχε δοθε με τη γννηση του. Λες και το στρμα βρωμις να εχε καλψει ακμη και τα μτια του.
      Ττε μως συνντησε μια μικρ φλγα, να τσακμκι. Αυτ γνριζε το κερ καλλτερα απ' ,τι το Σπαρματστο τον εαυτ του. Το τσακμκι τανε τσο καθαρ -μχρι και το εξωτερικ του περβλημα- και μσα του ερισκες τση καλωσνη. Καθς αυτ πλησασε, δημιουργθηκε μια φωτειν προσδοκα στο κερ -ναψε κι η καρδι του λυωσε.
      Περφανα ναψε η φλγα, πως νας θριαμβευτικς πυρσς σε μια χαρομενη τελετ γμου. Το φως ξεχθηκε ολγυρα λαμπρ και καθαρ, δεχνοντας το δρμο μπροστ καθς λουζε με φως λο το χρο που τονε περιβαλε -τον αληθιν του φλο- που μποροσε πια να αναζητσει την αλθεια στη λμψη του κεριο.
      Ο κορμς του κεριο τανε κι αυτς αρκετ δυνατς στε να κρατσει τη πρινη φλγα. Η μια σταγνα μετ την λλη, πως οι σπροι μιας νας ζως, κυλοσανε πνω στο κερ, μεγλες και στρογγυλς, καλπτοντας τη παλι βρωμι με τη μζα τους.
      Δεν τανε μνο το φυσικ, αλλ και το πνευματικ ζτημα της νωσης αυτς.
      Και το Σπαρματστο βρκε τη σωστ θση του σε αυτ τη ζω -κι δειξε τι ταν να αληθιν κερ. Συνχισε να λμπει για πολλ ακμα χρνια, δνοντας χαρ στο διο, αλλ και σ' λους τους λλους γρω του.   ~~~~~~


 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers