-


Dali &









/




 
 

 

).

 

   Τεχνικς Ιμπρεσιονισμο Ο Iμπρεσιονισμς ζωγραφικ χαρακτηρζεται απ τις παρακτω βασικς τεχνικς:

 *Μικρς και συχν εμφανες πινελις που δημιουργον χαρακτηριστικ παχ στρμα μπογις στον καμβ. Μ' αυτ το τρπο δε μπορον ν' αποτυπωθον πολλς λεπτομρειες του θματος αλλ γενικ χαρακτηριστικ του.

 *Χρση κυρως των βασικν χρωμτων, με μικρ ανμιξη μεταξ τους (η διαδικασα της ανμειξης αυτς γνεται απ τον διο τον θεατ του ργου).

 *Σπνια χρση του μαρου χρματος, μνο στις περιπτσεις που αποτελε μρος του θματος. Δε χρησιμοποιοσαν το μαρο χρμα προκειμνου να επιτχουν σκισεις οτε το αναμγνυαν με τα βασικ χρματα.

 *Απουσα διαδοχικν επιστρσεων χρματος. Ζωγρφιζαν πιο γργορα, χωρς να περιμνουν απαρατητα το χρμα να στεγνσει.

 *μφαση στο τρπο που το φως ανακλται πνω στα αντικεμενα, αποτπωση του θματος μ' να εδος επιστημονικο ενδιαφροντος.

 *Ζωγραφικ κυρως σ' ανοιχτος χρους, συνθως με φωτειν κι ντονα χρματα.

     Θα πρπει να τονσουμε πως οι τεχνικς αυτς συναντνται και σε προγενστερους ζωγρφους, μως οι Ιμπρεσιονιστς τις χρησιμοποησαν συστηματικ. Αξζει ακμα να σημειωθε πως ευνοθηκαν κι απ την ανακλυψη των προ-επεξεργασμνων χρωμτων (παρμοια μ' αυτ που χρησιμοποιονται και σμερα), γεγονς που εκμεταλλετηκαν για να ζωγραφζουν σ' ανοιχτος χρους. Παλαιτερα κθε ζωγρφος ταν αναγκασμνος να δημιουργσει ο διος τα χρματα αναμιγνοντας τα διφορα υλικ.

   Πουαντιγισμς (γαλλ.pointillisme) προρχεται απ τη γαλλικ «point» που σημανει τελεα. Εναι καλλιτεχνικ ρεμα που ξεκνησε στη Γαλλα το 19ο αινα. Εισηγητς του υπρξε ο Γλλος μετα-ιμπρεσσιονιστς ζωγρφος, Ζωρζ-Πιερ Σερ (Georges-Pierre Seurat, 1859-91). Στηρζεται στη θεωρα του Σεβραν που βασζεται στην ψευδασθηση του ματιο ταν επηρεζεται απ τα γειτονικ χρματα. Σμφωνα με τον πουαντιγισμ λα τα πργματα στη φση πρπει να διατηρον την καθαρτητ τους και να μην επεμβανουμε με την ρασ μας. Το φως και το χρμα, που χρησιμοποιονται και αποτελον το μσο, πρπει να εναι καθαρ στε να επιτυγχνεται ο στχος, δηλαδ να αποτλεσμα που διαθτει σταθερ φως. Τα χρματα δεν αναμειγνονται στην παλτα αλλ τοποθετονται μεμονωμνα, κουκδα κουκδα, και απευθεας πνω στον καμβ. Το αποτλεσμα εναι να συγχωνεονται οι λεπτομρειες των χρωμτων ως σνολο με τη βοθεια του εγκεφλου και χι της ρασης, ταν κοιτ κανες τον πνακα απ απσταση. Βασζεται στη τεχνοτροπα κατ την οποα απορρπτεται η χρση γραμμν και γεννται αποτλεσμα απ κουκδες βασικν χρωμτων (π.χ. κκκινο κι σπρο).
     Ο πουαντιγισμς αφορ τη τεχνικ που τοποθετονται οι τελεες πνω στον καμβ εν ο ντιβιζιονισμς, αναφρεται στον τρπο που διαχωρζεται το χρμα απ τα διφορα οπτικ εφ. Η διαφορ τους γκειται πως οι ντιβιζιονιστς χρησιμοποιον μεγαλτερες πινελις, κτι σαν μικρ κμμα, παρ μικρς τελεες. Οι οπαδο του ντιβιζιονισμο επιθυμον να μεταφρουν το φως με τη μεγαλτερη δυνατ ακρβεια π.χ. φως ηλιοβασιλματος, αντανακλσεις φωτς, ακτινοβολα. σον αφορ τη θεματολογα οι ντιβιζιονιστς προτιμον κοινωνικ θματα εν οι πουαντιγιστς εικνες απ την αστικ κοσμικ ζω. (Σημ δικ μου: Μπορε να θεωρηθε και τεχνοτροπα και τεχνικ ζωγραφικς, προτμησα να τη βλω εδ γιατ χει λιγτερα λμματα, απ το να φορτσω τις τεχνοτροπες. Ωστσο να ξρετε πως κλλιστα εναι κι απ' τα δυο. Π. Χ.)

 

   Ασαμπλζ: (Ερνστ) Ο Ερνστ υπρξε και γλπτης, χι με τη καθιερωμνη, αλλ με τοτη τη τεχνικ. Δηλαδ συνθεσε γλυπτ "νταντ" και σουρεαλιστικ, μα με χρησιμοποηση μεταχειρισμνων αντικειμνων πιτερο, παρ με μεση παρμβαση διαμορφνοντας και λαξεοντας το υλικ του.

   Κολζ: Η πλον δυναμικ συμβολ του Ερνστ στη προσπθεια των ντανταστν να πλξουνε τις παραδοσιακς καλλιτεχνικς αξες. Με τη τεχνικ αυτ, κατφερε να επεξεργαστε οικεες εικνες και να δημιουργσει παρξενες αινιγματικς συνθσεις που προκαλονε κι αποσυντονζουνε τη λογικ. Η αρχικ του θηση σε τοτο, πως εξηγε ο διος, προλθεν απ την επιθυμα του να δημιουργσει διδακτικ κατλογο, με τσον ετερκλητα στοιχεα, στε να μπερδψουνε το μυαλ, να παργουνε παραισθσεις και να προσδσουνε στ' αντικεμενα της εικνας, νες συστσεις μσα απ τη γοργ εναλλαγ. Το πιο σημαντικ τελικ τανε η ποιητικ σπθα που προκυψε απ το συνδυασμ ετερογενν στοιχεων, παρ το διο το κολζ.

   Φροτζ: Η εμμον του Ερνστ με το υποσυνεδητο, εισγαγε στο σορεαλ ιδωμα τη τεχνικ του φροτζ. Προκυψε κποια στιγμ, που παρατηροσε τις φθαρμνες γραμμς των ξλινων σανδων ενς δαπδου, σ' να μικρ ξενοδοχεο στο Πορνν της Γαλλας, στις χθες του Ατλαντικο, τον Αγουστο του 1925. "πως βλπουνε στα ορματ τους οι υπνοβτες", οι γραμμς δημιουργοσαν εικνες π' αλλζανε, συνεχς μεταβλλονταν και με στχο να οδηγσει σ' οξεα μορφ τα στοιχεα του διαλογισμο και της παρασθησης, ντλησεν απ το πτωμα μια σειρ εικνων. 'Απλωσε χαρτ πνω στο δπεδο και πρασε την επιφνει του με μαλακ μολβι, διαδικασα που επανλαβε και σ' λλες επιφνειες, απ φλλα, χαρτ συσκευασας και μεταλλικ πλγματα. Στο ανγλυφο που δημιουργθηκε, συνθεσε νες ποιητικς εικνες, πιο ελεθερες παραλλαγς της τεχνικς του κολζ. Το 1926 συγκντρωσε κι εξδοσε 34 φροτζ με ττλο "Φυσικ Ιστορα" που σαφς αναφερτανε στο φυσικ κσμο.

   Γκρατζ: Αναζητντας νες αυτματες τεχνικς, βασισμνες σ' μμεσες μεθδους χειραγγησης του υλικο, πλι ο Ερνστ, υιοθτησε τη τεχνικ του φροτζ και στην ελαιογραφα και τη βφτισε γκρατζ. Τοποθετοσε τον καμβ πνω σε ξλινα αντικεμενα, -χτνι, μυστρ, επεξεργασμνο γυαλ- κι στερα μ' να φτυαρκι, πλωνε το χρμα, δουλεοντας με την δια τεχνικ και δημιουργικν ελευθερα που του προσφερε και το φροτζ. Πρκειται για πιο αφηρημνα ργα, μεγλων διαστσεων, που ωστσο διαθτουν εντοντερη δραματικτητα και ξεχωριστν ατμσφαιρα, που κυριαρχε κλμα βας κι εχθρτητας.

   Ντεκαλκομαν: Χρη σ' αυτ τη τεχνικ, με το μελνι να ρει ανμεσα σε δυο φλλα χαρτ, σχεδαζε πνω στη ζωγραφικν επιφνεια, υποβλητικς γραμμς. Οι σορεαλ ποιητς, εχανε δοκιμσει τη τεχνικ κατ το 2ο μισ της 10ετας του '30, αλλ o Ερνστ την εφρμοσε στην ελαιογραφα, πως και στο γκρατζ. Ζωγρφισε πνω στην αυτματην επιφνεια, αν και κποιες φορς χρησιμοποησεν να λεπτομερς ιλουζιονιστικ στυλ. Σε μερικος πνακες, οι δυο αυτς τεχνικς ερχντανε σε πλρη αντθεση μεταξ τους, εν σ' λλους, εμφανιζντανε πλρως εναρμονισμνες και δσκολα διαχωριζτανε που τλειωνε η μια κι ρχιζεν η λλη.

 

   Παπι-Κολλ: (Μπρακ, Πικσο, Γκρις): Τεχνικ του κολζ που εισγει στους πνακες κομτια απ εφημερδες, διακοσμητικ χαρτι, χαρακτικ, υφσματα καναβπανο συχν κερωμνο. Ουσιαστικ δε χρωματζανε κποιο τμμα του πνακα, αλλ' αντικαθιστοσανε το χρμα μ' λ' αυτ τα δη τοιμα στοιχεα.

   Ντρπινγκ: (dripping τεχνικ του σταξματος: Πλλοκ): Απ το 1947 ο καλλιτχνης εγκατλειψε τη τεχνικ της εφαρμογς του χρματος στο καμβ με πινλο κι ρχισε να στζει το βερνκι απευθεας απ το δοχεο. Επσης δοκμασε να βουτξει το πινλο μια βργα στο χρμα και να πιτσιλσει μ' αυτ τον πνακα. Απ τη προσπθεια τοτη, προκυψεν ο ρος ντρπινγκ. Κι λλοι ζωγρφοι, μεταξ των οποων οι Σουρεαλιστς Αντρ Μανσν και Μξ Ερνστ, εχανε χρησιμοποισει την δια τεχνικ για να προσδσουνε τνον αυθορμητισμο στα ργα τους, μα κανες δεν εχε σκεφτε και τολμσει να ζωγραφσει ναν ολκληρο πνακα μ' αυτ το τρπο. Τ' αποτελσματα ταν εντυπωσιακ και κορυφωθκανε σε μια σειρ αριστουργματα που φιλοτεχνηθκανε μ' αυτ τη τεχνικ και μλιστα σε σντομο χρονικ διστημα. Αντιπροσωπευτικς δημιουργες που του χαρσανε μια θση στην αιωνιτητα.

 

   Papier-Decoupes: (Mατς): Πρτα συνδαζε κατλληλα τα χρματα, στε να πετχει τη κατλληλη κι επιθυμητ απχρωση, με μεγλην επικαλυπτικν ικαντητα (Γκους). πειτα γμιζε μ' αυτ ολκερα φλλα χαρτιο, -κθενα ξεχωριστ φλλο κι να ξεχωριστ χρμα- κι στερα με το ψαλδι στο χρι, κοβε κατλληλα τα φλλα, στε να σχηματσει το σχδιο. Παρδειγμα Παπι-Ντεκουπ, εν' ο πνακας "Το Μπλ Γυμν", που υπρχει στο Στκι, σ' λες του τις φσεις.

 

   Μποδεγκν: (Βελσκεθ): Στα ισπανικ σημανει: λακ ταβρνα, αλλ στη συνχεια, ρχισε να χρησιμοποιεται για πνακες που απεικονζανε σκηνς απ τη ζω των απλν ανθρπων και που υπρχεν επσης και φαγοπτι, καθς επσης και νεκρς φσεις με φαγητ, ποτ και φροτα. 'Αλλες εικνες απ ταβρνες, απ πανδοχεα, απ κουζνες τραπεζαρες κι απ χρους που δε προσδιορζονταν με σαφνεια. Κατ τη νεανικ του φση, ο Βελσκεθ (1617-'23), ζωγρφισε πολλ ττοια κι χουνε διασωθε καμμι δεκαρι. Θεωρονταν ελσσον εδος τχνης, μα κενος κατφερε να του προσδσει πλοτο και βθος, στοχαστικτητα κι απδειξεν τσι την ικαντητ του στη Νατουραλιστικν απδοση, αναδεικνοντας με μοναδικ τχνη, αυτ τη "ζωγραφικ των φτωχν"! Απ τα καλτερ του, εναι "Ο Νερουλς" κι η "Μαυριταν Παραμαγερισσα" -στο Στκι υπρχει το, "Η Γρια-Μαγερισσα" κι εναι απ τα πιο εκφραστικ του-, τσο μλιστα, στε το πρτο, το 'χε μαζ του πντα, σαν κρτα επισκεπτηρου, για να δεχνει διαπστευση, περ του ποιος και τι καλλιτχνης εναι, μιας κι αναδεικνει ολο το ερος της δεξιοτεχνας του.

 

   Νωπογραφα: (πολλο με κριοτερο εκπρσωπο τον Φρα Αντζλικο): Η διαδικασα εν' η εξς: Ο καλλιτχνης προετοιμζει τον τοχο με μια στρση ακατργαστου αμμοκονιματος (σοβ), που περιχει ασβστη, μμο και νερ. στερα μπανει το "αρτσιο", κοναμα με τρα μρη μμου κι να ασβστη. Πνω κει φιλοτεχνεται το προσχδιο της σνθεσης με σινωπικ, χρωστικ ουσα με βση το κοκκινχωμα, που ττε εισαγταν απ τη Σινπη. Κατπιν ο καλλιτχνης, διαμρφωνε το τελικ λεπτ και λεο στρμα κονιματος, απ μμο μαρμαρσκονη κι ασβστη σε σα μρη που ονομαζταν "ιντονκο". Το χρμα διαλυμνο με νερ, εφαρμοζτανε πνω στο τελευταο αυτ στρμα, εν το κοναμα ταν ακμα νωπ (εξ ου κι η ονομασα: νωπογραφα), τσι στε να στερεοποιηθε πνω στον τοχο, σον αυτς στγνωνε. Επειδ το χρμα κι το κοναμα στεγννανε γργορα, δεν υπρχε περιθριο και δυναττητα διρθωσης των λαθν. Ως εκ τοτου, ο καλλιτχνης πρεπε να 'χει σταθερ χρι και την ικαντητα να εργαστε με μεγλη ταχτητα. Ελογα προτιμταν ο καλοκαιρινς ξηρς καιρς.

 

    Σφουμτο: sfumato (Ντα Βντσι):  Επιδιδταν σε πειρματα με τις μπογις και τα βερνκια της εποχς. Στο πλασιο αυτν των μελετν, επινησε τη μθοδο αυτ, απλνοντας διαδοχικς στρσεις απ ημιδιαφανς βερνκι και δημιουργντας τσι ν' ευρ φσμα απ σκισεις, απλυνε μχρι και διαλσεως το περγραμμα των μορφν, δημιουργντας αινιγματικς σκις γρω απ τις γωνες των ματιν και του στματος, του προσπου που ζωγρφιζε. Αυτ εναι που δνει τη δναμη υποβολς κατ να μρος, που κρβεται στους πνακς του. Χαρακτηριστικ δεγμα αυτς της τεχνικς αποτελε ο πνακας του "Ιωννης Βαπτιστς".

 

   Χαρακτικ: (Ντρερ): Χαρακτικν ανττυπο εγχραξη επ πλκας μαλακο μετλλου (κυρως χαλκο). Ο τεχντης χραζε το σχδιο με το καλμι και δημιουργοσεν επιφανειακς γραμμς που πνω τους θα συγκρατιταν το μελνι. Παρ' λο που η διαδικασα τανε γραμμικ, πετχαιναν απδοση διαφρων τνων με τη προσθκη παραλλλων γραμμν σε μικρν απσταση μεταξ τους. Ο Ντρερ τανε δεξιοτχνης και τα χρια του ανδειξαν αμτρητες σκισεις κι ιδιατερα πλοσιαν υφ, πως και σ' να πνακα ζωγραφικς. Αργτερα, η μθοδος αυτ χρησιμοποιθηκε κυρως γι' αναπαραγωγ δη υπαρχντων πινκων, παρ γι' αυτνομα χαρακτικ.

   Ακουαρλα: (υδατογραφα) Αφορ συγκεκριμνον εδος ζωγραφικς που τα τριμνα χρματα, διαλονται σε νερ κι αναμιγνονται με μια μικρ ποστητα στερεωτικο υλικο, πως τανε ττε το αραβικ κμμι. Τεχνικ δημοφιλς στους τοπιογρφους του 18ου αινα. Ο Ντρερ τανε δεξιοτχνης κι εδ. Σε μερικ ργα, χρησιμοποησε ακουαρλα για ν' απλσει χρμα στα σχματα που 'χεν δη δημιουργσει με μελνι, εν σ' λλα τη διαχειρστηκε πιο ελεθερα. Τα χρματα της υδατογραφας πρπει να 'ναι διφανα, για να διακρνεται το χαρτ, κτω απ τη ζωγραφικν επιφνεια, στοιχεο που βοηθ στη δημιουργα λεπτν αποχρσεων και την επιτυχημνην απδοση των ατμοσφαιρικν συνθηκν. Τα χρματα μως μπορον να χρησιμοποιηθον κι ως επικαλυπτικ (γκους), με προσθκη κιμωλας λλων ουσιν, στις χρωστικς. Ο Ντρερ, συχν εφρμοσε κι υδατογραφα και γκους στο διο ργο, πως π. χ. στον "Λαγ" και τη "Νεκρ Φση" ("Χλη"), που υπρχουνε στο Στκι κι εναι απ τα καλτερα του εδους.

   Τμπερα: εναι τεχνικ στη ζωγραφικ που σμφωνα με αυτν, αντ για λδι, ως συγκολλητικ ουσα των χρωμτων, χρησιμοποιεται ζωικ κλλα, αυγ, ιχθυκολλα, γλα, γμα διαλυμνη σε νφτι, κερ κλπ. Αν η συγκολλητικ ουσα εναι το αυγ ττε ονομζεται αυγοτμπερα. Για την παρασκευ της αυγοτμπερας χρειζεται νας κρκος φρσκου αυγο κτας, που αφο καθαριστε καλ απ το ασπρδι που εναι κολλημνο πνω του, αναμειγνεται με μια δυο κουταλις της σοπας κρο νερ και δυο τρεις σταγνες ξδι. Αυτ δρα ως συντηρητικ και καθιστ το μεγμα λιγτερο λιπαρ, με αποτλεσμα να γνεται πιο εκολο στη χρση. Η τμπερα πρωτοεμφανζεται στις διακοσμητικς τοιχογραφες ετρουσκικν τφων του 6ου αι. π.Χ. (κυρως στη Ταρκυνα, που εικνες με τμπερα συναντνται πνω σε πυρλιθο). Αργτερα, στη ρωμακ εποχ, συναντται μια παραλλαγ της, που συνδυζεται με τη νωπογραφα. Ευρτερη χρση της τμπερας ρχισε το 2ο αι. μ.Χ. Ως συγκολλητικ ουσα χρησιμοποιοσαν να μεγμα αυγο και γλακτος. Η τμπερα σε ολκληρη τη διρκεια του Μεσαωνα αποτελοσε το κριο ζωγραφικ υλικ, μχρι την αντικατστασ της απ το ελαιχρωμα τον 15ο αι., που πρωτοχρησιμοποησαν ο Σντρο Μποτιτσλι κι ο Αντρα Μαντνια, με ρητνη και βερνκι πνω σε καμβ. Ο Τζρτζιο Βαζρι αναφρει τι ο Τσιμαμποε, δσκαλος του Τζιτο, μαθε τη τχνη της χρσης αβγοτμπερας απ λληνες. Σμερα η τμπερα βασζεται στη ζωικ κλλα. Το κριο πλεονκτημ της βρσκεται στην ευκολα της εκτλεσης, παρτι με τον καιρ αλλοινονται οι αποχρσεις. Τρα μως κι αυτ το μειονκτημα χει αντιμετωπιστε απ τη σγχρονη βιομηχανα χρωμτων.

    Ξυλογραφες: Τεχνικ εκτπωσης απ' ανγλυφην επιφνεια, που κατγεται απ τη Κνα, του 5ου αινα κι εισχθη στην Ευρπη τον 14ο. Στην εποχ του Ντρερ, γινεν η προσφιλστερη μθοδος εικονογρφησης βιβλων αλλ και μεμονωμνων χαρακτικν. Ο τεχντης παρνει να κομμτι μαλακο ξλου και με σκαρπλο, χαρζει το σχδιο, αφαιρντας κομμτια εκε, που το σχδιο της στμπας, θα παραμενει λευκ κι αφνωντας ανγλυφα τα σημεα, που θα 'παιρναν χρμα για τη στμπα. Ο Ντρερ υπρξε πρωτοπριακς, ως προς τις διαστσεις, την ολοκληρωμνη σνθεση και τον ζωγραφικ πλοτο.

 

   Ζωγραφικ Σε Σμλτο: (Stubbs): Πντα δοκμαζε νες τεχνικς κι ρχισε να ζωγραφζει πνω στο σμλτο, το 1770. Στην αρχ χρησιμοποησε ως ζωγραφικν επιφνεια, οκταγωνικς χλκινες πλκες.

   Καπρτσια: fancy pictures (Reignolds, Gainsborough
): ταν πνακες με μαγικ συναισθηματικν ατμσφαιρα που δε λεπαν οι διφορες μορφς και κυρως αυτς τανε μικρ παιδι. Λνε πως ο Ρινολντς ζωγρφιζε ττοιους πνακες, στο διλειμμ του μεταξ δυο πορτρτων.

   Υαλογραφα (υαλογρφημα-"βιτρ" vitrail/vitraux, γαλλιστ) εναι: Χρωματισμνο γυαλ που χρησιμοποιεται για να κατασκευσει κανες διακοσμημνα παρθυρα λλα αντικεμενα, τα οποα διαπερν το φως. Επσης, μια μορφ ζωγραφικς σε γυαλ που επιτρπει στο φως να το διαπερν -αντθετα με το σχδιο τη ζωγραφικ σε μια επιφνεια που αντανακλ το φως- το βιτρ stained glass ξεχωρζει απ σχεδν λες τις λλες μορφς τχνης σε δο διαστσεις. Η τχνη αυτ συγγενεει με τη ζωγραφικ και τα ψηφιδωτ. Χαρακτηριστικ δεγματα υαλογραφας αποτελον οι πολχρωμοι φεγγτες των καθεδρικν ναν της Ευρπης. Ως τεχνικ, διαθτει μακρ ιστορα, στη διρκεια της οποας επλθαν σημαντικς διαφοροποισεις, τσον ως προς την δια τη τεχνικ σο κι ως προς τη θεματολογα. Ειδικτερα οι αλλαγς που επφερε η βιομηχανικ επανσταση του 19ου αινα, καθς κι οι κοινωνικς τριβς που προκυψαν, απομυθοποησαν, μεταξ λλων, σε μεγλο βαθμ και τη πανρχαιη αυτ τχνη. Εναι σμερα γνωστ τι στην αρχαα Αγυπτο επεξεργζονταν το γυαλ με επιδεξιτητα κι τι οι ραβες φτιαχναν τζαμιλκια, συνδεδεμνα με γψο ενισχυμνο με φυτικς νες και σδερο, "κλστρα" πως αναφρονται, πολ πριν επιδρμουν οι Φργκοι, με πρφαση το γιο Δισκοπτηρο, και τα οικειοποιηθον.
     Απ τους ραβες λλωστε, λγω και των εμπορικν σχσεων, εμπνεστηκαν οι τεχντες στο Πλιο, τη Σιτιστα, τη Καστορι κι λλες πλεις της Κεντρικς και Β. Ελλδας και φτιξανε σε αρχοντικ τα περφημα "υαλοστσια", με καθαρν Ελληνικ χαρακτρα. Οι Σταυροφροι φρανε στην Ευρπη τα "υαλοστσια", γρω στο 10ο αι. κι αμσως επφεραν επαναστατικ καινοτομα, το μολβι ως συνδετικ υλικ μεταξ των κομματιν του γυαλιο. Ο ενισχυμνος γψος τανε πολ παχς σα συνδετικ υλικ των χρωματιστν γυαλιν και παρλο που οι ραβες καναν "αραβουργματα" μ' αυτν για να του δσουν χρη κι αλαφρδα, τανε περιοριστικς στη δημιουργα κομψν παραστσεων. Ο λγος που ταν απαρατητο κποιο υλικ να συνδει τα χρωματιστ /και ζωγραφισμνα γυαλι μεταξ τους ταν τι δεν μποροσαν να παργουν παρ μνο μικρ κομμτια γυαλιο. να απ τα χαρακτηριστικτερα δεγματα της τχνης των υαλογραφημτων αποτελε ο καθεδρικς νας της Σρτρ και της Ρενς. Στη διρκεια του 20ο αινα, η τεχνολογα στα χρια πρωτοπρων σαν τον Λοις Κμφορτ Τφανι (Louis Comfort Tiffany), τον Τζον Λα Φαρτζ (John La Farge), τον Ουλιαμ Μρρις (William Morris) κι λλους, απελευθρωσε ολοκληρωτικ την τχνη αυτ απ στοιχεα πως τα υλικ, οι τεχνικς, η φιλοσοφα και γενικτερα κθε τι που αποτελοσε μρος της διαδικασας, απεγκλωβζοντας τα βιτρ απ να φορμαλισμ που δεν φηνε περιθρια στην αυθεντικ δημιουργα. Μετ τον Β' Παγκ. Πλ. τα μοντρνα υλικ εισβαλαν ορμητικ στο χρο της διφανης δημιουργας εντσσοντας αυτ τη τχνη στον ευρτερο χρο της Art Glass. τσι ατσλι, μπετν, ξλο, πλεξιγκλς, φιμπεργκλας, οξα, ψυχρ σμλτα, ακτινογραφες και φωτογραφικ φλμ, ψηφιακ επεξεργασμνες διαφνειες, beveled glass, αναγλυφοτυπες, εγχραξη (etching) κι αμμοβολς γιναν μεταξ λλων τα υλικ και τα μσα που υπηρτησαν αυτ τη τχνη.

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers