-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

 

Farge Oliver La:

  

 Βιογραφικ    

     Ο Oliver Hazard Perry La Farge (λιβερ Χζαρντ Πρι Λα Φαρτζ) ταν αμερικανς ανθρωπολγος -απφοιτος του Χρβαρντ-, μυθιστοριογρφος -Πολιτζερ 1930, με το "Γελαστ Παιδ" του- αλλ και παρλληλα, συγγραφας ιστοριν Φανταστικο. Εγγονς του καλλιτχνη και πιονρου Τζον Λα Φαρτζ και της συζγου του Margaret Mason Perry, (κρη του Κρστοφερ Γκραντ Πρι -Christopher Grant Perry- κι αυτς τανε γις του αρχιπλοαρχου λιβερ Χζαρντ Πρι και της Ελζαμπεθ Σμπλιν Μισον -Elizabeth Champlin Mason). ταν απγονος του Κυβερντη Τμας Πρενς (Τhomas Prence (1599-1673), συνιδρυτ του σθαμ, Μασαχουστη, πολιτικο ηγτη του Πλμουθ και του Κλπου Μασαχουστης, κι επσης απγονος του Oυλιαμ Μπριοστερ του Πρεσβτερου, (William Brewster: προσκυνητς 1567-1644, πνευματικς ηγτης του Πλμουθ Κλονι (Plymouth Colony) κι επιβτης του Μιφλουερ (Mayflower).
     H γιαγι του, Φρνσις Σρτζεντ (Frances Sergeant) τανε κρη του Αρχιδικαστ Τμας Σρτζεντ (Thomas Sergeant) και της Σρα Μπασ, -κρη της Σρα Φρνκλιν Μπασ (Sarah Franklin Bache) και του Ρτσαρντ Μπασ (Richard Bache)- και δισγγονη του Βενιαμν Φρνκλιν (Benjamin Franklin) -απ τους Ιδρυτς Πατρες των ΗΠΑ- και της Ντμπορα Ριντ (Deborah Read). τανε γιος του σημαντικο αρχιτκτονα και καθηγητ Καλν Τεχνν Κρστοφερ Γκραντ Λα Φαρτζ (Christopher Grant La Farge) και της Φλρενς Μπγιαρντ Λκγουντ (Florence Bayard Lockwood) -ανηψις του Γερουσιαστ Τμας Μπγιαρντ (Thomas F. Bayard)- και πατρας του τραγουδιστ της Φολκ, αλλ και ζωγρφου, Πτερ Λα Φαρτζ (Peter La Farge). Πρε δε, το νομ του απ τον πργον του λιβερ Χζαρντ Πρι κι απ' τον θεο του λιβερ Χ. Π. Λα Φαρτζ.
    (σημ: ουφ! ελπζω να τελεισαμε με το γενεαλογικ του δντρο, που οφελουμε να παραδεχτομε πως εναι ψογο και δυνατ!)
     Γεννθηκε 19 Δεκμβρη 1901, στη Ν. Υρκη. Τλειωσε τη μση εκπαδευση στο Groton School. Το 1924 πρε Μπτσελορ στις Τχνες και το 1929, το Μστερ και τα 2 στο Χρβαρντ. Μλος της Κωπηλατικς Ομδας, ως αρχηγς-πηδαλιοχος σκφους στην Οκτκωπο Ανδρν. Πρασε μεγλο μρος της ζως του μαχμενος για τα Δικαιματα των Ινδινων κι τανε πρεδρος  του Οργανισμο Ινδινικων Υποθσεων για κμποσα χρνια.
     Διηγματ του δημοσιευθκανε τσο στο Νιου Ουρκερ (The New Yorker) σο και στο Εσκουιαρ (Esquire), πολ γνωστ περιοδικ με μεγλο τιρζ εκενη την εποχ. Πιο αξιοσημεωτα εναι κενα που αφοροσαν στη Εγχρια Αμερικανικ Κουλτορα. Αργτερα μετβη στο Νο Μεξικ, στη Σντα Φε, πιο συγκεκριμνα, που κι εκε γραψε και δημοσιεσε στην εφημερδα Νιου Μξικαν (The New Mexican). Κποια εξ αυτν συγκεντρθηκαν σε βιβλο με ττλο: "The Man With Τhe Calabash Pipe".
     Το 1929, παντρετηκε κι απκτησε δυο παιδι, απ τη πρτη του γυνακα: -κληρονμος Γουντεν Μθιους (Wanden Matthews)-, τον λιβερ λμπι Λα Φαρτζ και τη Πβι (Povy) και τη χρισε το 1937, κι λλο να γιο, τον Τζον Πεντρις 'Πεν' Λα Φαρτζ, (John Pendaries 'Pen' La Farge) απ τη δετερη γυνακα του Κονσουλο Πεντρις υ Μπκα ντε Λα Φαρτζ (Consuelo Pendaries y Baca de La Farge), την οποα παντρετηκε το 1939. ταν χρισε τη Μθιους ο γιος τους λλαξε τ' νομ του σε Πτερ Λα Φαρτζ μετακμισε στο Γκρνουιτς Βλατζ κι γινε τραγουδιστς της φολκ με 5 συνολικ καταγραμμνα λμπουμς.
     Αξζει να σημειωθε πως διενργησε 3 αρχαιολογικς εξερευνσεις στην Αριζνα κι επσης εθνολογικς τοιατες στη Γουατεμλα και στο Μεξικ. Απ' αυτς εμπνεσθηκε τη νουβλα του "Το Γελαστ Παιδ" που του χρισε το Βραβεο Πολιτζερ το 1930, κι εναι η ιστορα ενς αγοριο Ναβχο.
     Ο Λα Φαρτζ πθανε στην Αλμπουκρκη του Νιο Μξικο, κατ τη διρκεια μιας επμβασης στον πνεμονα που πγε στραβ, 2 Αυγοστου 1963, σε ηλικα μλις 62 ετν. Θφτηκε στο Σντα Φε Νσιοναλ Σεμτερι. Εναι λοιπν ο συγγραφας των βιβλων:

"Laughing Boy" (1929, novel)
"The Sparks Fly Upward" (1931, novel)
"Long Pennant" (1933, novel)
"All the Young Men" (1935, short stories)
"The Enemy Gods" (1937, novel)
"The Copper Pot" (1942, novel)
"Raw Material" (1945, memoir)
"A Pause in the Desert" (1957, short stories)
"The Door in the Wall" (1965, short stories)

     Απ' σο γνωρζω, στα ελληνικ σγουρα χει μεταφραστε το πρτο.

     Η ιστορα που θα ακολουθσει, εναι μια εξαιρετικ, ευασθητη αλλ και κατ μιαν ...ανδυνην ννοια, ανατριχιαστικ. Ωστσο μου ρεσε πρα πρα πολ και σκφτηκα να τη προσθσω στο Στκι για να την απολασει ο επισκπτης. Πρκειται, -κατ τον κριο Μπαλνο πντα- για να εδος απντησης στο πγιο ερτημα, αν δηλαδ στοιχεινει ναν τπο, να φντασμα κτι τλος πντων εξωπραγματικ τχα ο τπος, λγω συγκεκριμνων καταστσεων και συγκυριν, αποτελε μιαν ανοιχτ πλη σε ττοιες καταστσεις, στε να στοιχεωνει εκενος τους πλησιζοντες εκε. Ο Λα Φαρτζ που πολυταξδεψε σως να γνωρζει καλτερα την απντηση. Καλν απλαυση!

--------------------------------------------------------------

     Ο Τζορτζ Ουτερσον στθηκε στα πδια του με κπο. τρεμε κι νιωθε φοβερ παγωμνος. Ο βορις τονε περνιαζε ως το κκαλο και στο τελευταο αδναμο φως της μρας μποροσε να δει τις αραις, ξερς χιονονιφδες που παρσερνε ο νεμος κτω απ' το μολυβνιο ουραν. Λοιπν φανεται πως εχεν αποτχει και σ' αυτ τη προσπθεια. Κατ τα φαινμενα, κενο που 'χε τρα προτεραιτητα ταν να κρατηθε στη ζω.
     Κοταξε ολγυρα. Μα στο Θε του, εν εχε στη διθεσ του ναν ολκερο κλπο να διαλξει, αυτς βρκε να προσαρξει στη παραλα του σπιτιο των Χιλ! Το παρατσοκλι 'Στοιχειωμνη Γη' που 'χανε δσει οι χωρικο στο χτμα, ξεπδησε αυθρμητα στο νου του. Σα να μη φτνανε, παγωνι κι εξντληση που 'νιωθε, υπρχε κι η σιγουρι πως η κακοτυχα του τανε πια οριστικ, πως ως κι η τελευταα του διξοδος εχε πεισματικς αποκλειστε.
     Για την ρα πντως θα 'ταν υποχρεωμνος να συνεχσει να ζει. κανε φοβερ παγωνι. Δεν υπρχεν λλη λση παρ ν' ανηφορσει στο σπτι των Χιλ, προς τη Στοιχειωμνη Γη. Θα 'πρεπε να το περιμνει, τι κτι ττοιο θα συνβαινε. ρχισε ν' ανηφορζει το γνωστ μονοπτι στο απκρημνο δαφος πρ' απ' την ακτ. Στη κορφ, κει που οι χαρουπις κβανε κπως τ' αγιζι, κοντοστθηκε για να ρξει μια ματι πσω. Το Λοσι, τανε σκτα συντρμμια απ ξλα και ξρτια ξεβρασμνα ξω στα βρχια, μασημνα απ τα κματα. Το σκαρ δε διατηροσε καν το σχμα του. Δεν ντεχε να το βλπει λλο. κανε μεταβολ και συνχισε το δρμο του.
     Μποροσε ν' ακοσει τη καρδι του που χτυποσε καθαρ, σχεδν βροντερ και πολ αργ. "Θα 'ναι απ την εξντληση" σκφτηκε. Εχε ακμη σχεδν να χιλιμετρο δρμου μπρος του, ως τη κορφ του λφου, που υψωντανε το μεγλο, ψηλ, παλι αρχοντικ των Χιλ. Ορθωνταν εκε, με φντο το τελευταο γκρζο φως του δυτικο ουρανο. Οι φτελις στη μια πλευρ, γρνανε προς την αντθετη κατεθυνση, μαστιγωμνες απ τους θαλασσινος ανμους. Ποτ το σνολο δεν φτιαχνε μιαν ευχριστη εικνα. Τρα ωστσο, υπρχανε φωτισμνα παρθυρα εκε.
     Αναλογστηκε τη Σου που 'τανε ξαπλωμνη νεκρ, σ να απ κενα τα δωμτια -Σου, καλ μου, Σου!. Κθε να θμηση του θαντου της τονε συγκλονιζε το διο οδυνηρ σο και το πρτο σοκ ταν το μαθε. τανε τσο γεμτο θνατο κενο το καταραμνο σπτι!
 -"Τα 'μαθες για τη Σοζαν Χιλ;" εχε βιαστε να του πει ο γρο-Τζσπερ Σμερς, τσι απτομα κι ωμ, με στμα γεμτο χαλασμνα δντια. "νας κλφτης μπκε σπτι τους, ο πρτος που φνηκε στη πλη μας εδ κι εκοσι χρνια. Της ριξε και τη σκτωσε".
     Ο Τζορτζ βλεπε ξαν, σα να 'τανε τρα μπρος του, το ενθουσιδες πρσωπο του γρο-κουτσομπλη, μες απ καταχνι φρκης.κουγε πλι κενη την ανμελη φων να συνεχζει, για το πως η κυρα Χιλ εχεν αρρωστσει απ το σοκ... και τα λοιπ... και τα λοιπ...
     Στη θμησ του ρθε η εικνα της Σου, του Τζον και του εαυτο του, ττε που οι τρεις τους παζανε πετντας ορτανσες ο νας στον λλο. Πιθανν η κυρα Χιλ να 'χε τη Σου στο σαλνι, σ' να φρετρο -Ω Θε μου!. Θυμτανε τη Σου να κνει βλτα με το λογ του εν κενος το κρατοσε απ' τα γκμια, προς μεγλη ζλεια του Τζον. Εκενη θα πρπει να 'ταν μια απ τις λγες περιπτσεις που τα λεφτ τον εχανε φρει σε πλεονεκτικ θση, σε σχση με το χωριατπουλο.
     Στο νου του ρθε ακμα να ενστανταν κι η ανμνηση του πνου, ταν η Σου του 'χε πει πως εχε αρραβωνιαστε με τον Τζον. Μετ, λλη μια εικνα, με τη Σου να κλαει σφιγμνη στο στθος του, ταν ο Τζον χθηκε με τη βρκα στ' ανοιχτ της ξρας του Μπρντον. Εχε συγκλονιστε κι εχε νισει τψεις ττε, εξαιτας της αυθρμητης χαρς που 'χε νισει, χαρ ανκατη με λπη για το θνατο του φλου του και για τη δικ της δυστυχα. Κι εκενη του 'χε πει:
 -"τσι κι αλλις, ζντας στη Στοιχειωμνη Γη, θα τονε ξαναδ ταν γερσω, πως κανε κποτε κι η γιαγι μου". Η ρεμη βεβαιτητα κενης της δλωσης τον εχε κνει να παγσει.
     κουσε πλι τους χτπους της καρδις του, καθαρος κι αργος. απ' το νου του πρασε αριστα η σκψη πως κτι το πολ σημαντικ εχε αφσει πσω στην ακτ. κανε φοβερ κρο. Ο δυνατς αγρας εχε στεγνσει τα ροχα στο κορμ του.
     Η σκψη ρθε πλι απρσκλητη. ταν νεκρ... νεκρ... νεκρ... Πστευε πως με τον καιρ θα κρδιζε τη καρδι της, αλλ τρα ταν νεκρ. Ο πρτος κλφτης που 'χεν εμφανιστε στο Κουονοτσγκ τα τελευταα εκοσι χρνια, την εχε πυροβολσει στη καρδι. νας γνωστος, εντελς αδιφορα, στη ρουτνα της δουλεις του, εχε σβσει τον λιο και μετ χθηκε. Μια τρπα πνω στη καρδι της κι νας κκκινος λεκς που μεγλωνε... Σου! Σου! Ω Θε μου!
     Το σπτι ορθωντανε σκελετικ και σκοτειν πνω απ' τα δυο φωτισμνα παρθυρα. Ο αγρας λυσσομανοσε γρω του και τα γυμν δντρα που γρνανε προς την αντθετη μερι, θροζανε θρηνητικ. Φτνοντας στη πρτα χτπησε και περμενε, τρμοντας απ' το κρο. Μετ χτπησε πλι. Οι χτποι της καρδις του αντηχοσανε βροντερο στ' αυτι του κι πνιξε μια σχεδν ασυγκρτητη διθεση να κνει μεταβολ και να γυρσει τρχοντας πσω στην ακτ. Κτι σημαντικ εχεν αφσει κει. Κι ακμα καννας δεν ερχταν να του ανοξει.
     Γρισε το πμολο και μπκε. Η πρτα του σαλονιο ταν ανοιχτ, αφνοντας μια καλοδεχομενη ζεστασι να χνεται στο χολ. Το φρετρο βρισκτανε στο κντρο του σαλονιο, πως ακριβς το 'χε φανταστε. Η κυρα Χιλ τανε καθισμνη σε μια κουνιστ πολυθρνα αντκρυ του. ταν ασυνθιστο να τη βλπει κανες με τα χρια αργσχολα, δχως να πλκουν να ρβουνε κτι.
 -"Παρακαλ, συγνμη που μπκα τσι, κυρα Χιλ-"
 -"Δε πειρζει Τζορτζ. Αν ξερα τ εσαι, θα σου 'χα φωνξει αμσως, να μπεις. λα κθισε".
     τανε παρξενη απντηση. Η γυνακα φαιντανε χλωμ κι αδναμη κι η ομιλα της, παρ τη σαφνεια που διακρνει τη γλσσα των ανατολικν πολιτειν, εχε μια δσην ασφειας. Ο Τζορτζ πλησισε στο φρετρο.
 -"Μη την ενοχλσεις", του 'πε η κυρα Χιλ. Τ περεργη κουβντα τανε πλι κι αυτ; Τ εχε φανταστε τι μπορε να κανε; "Σκφτηκα πως θτανε κουρασμνη και κοιμτανε τσον μορφα κει, που δε μου 'κανε καρδι να τη ξυπνσω. στη να ξαποστσει λιγκι. Θα τη θψουνε τη Πμπτη, ξρεις".
     Απ' το νου του Τζορτζ πρασε η δυσρεστη υποψα πως η λπη εχε κνει να σαλψουνε τα λογικ της ηλικιωμνης γυνακας. στερα σκυψε και κοταξε το ξεσκπαστο πρσωπ της, τα πλοσια σκουροκστανα μαλλι, τα μακρυ βλφαρα, που ρχνανε τη σκι τους στα μγουλα, τα ντελικτα ζεστ χελη. Απ' το νου του περσανε διφορα τετριμμνα επθετα, κυρως το 'πανμορφη' σε διφορες παραλλαγς. Τον ευχαρστησε το αποτλεσμα της μακβριας τχνης του εργολβου κηδειν, που 'χε βψει τα χελη της με κραγιν. Ποτ η Σου δεν ταν απ κενες τις χλωμς παρθνες. Ολγυρ της υπρχανε τρα οι χειμωνιτικες πρασινδες: αγικλημα, κλαδι πεκου, ακμα κι οι αγκαθωτς βερβερδες που τσο λτρευε.
     Στθηκε κοιτντας για λγο, δχως να σκφτεται τποτα, με το νου του δειο τελεως. Οι χτποι της καρδις του ακογονταν αργτεροι τρα -κι απ' το νου του πρασε πλι κενη η ενοχλητικ εντπωση πως κτι σημαντικ εχε ξεχσει στην ακτ. στερα γρισε και κθισε σε μια καρκλα.
 -"Πς βρθηκες εσ εδ;" ρτησε η κυρα Χιλ, τονζοντας για κποιο λγο, το 'εσ'.
 -"ταν το 'μαθα δεν θελα λλο τη ζω μου. Βγκα με το σκφος μου στ' ανοιχτ κι νοιξα λα τα πανι, μχρι που μπατρισα. Τα κματα με ρξαν εδ και με πετξανε στην ακτ κι επα να... περσω. Στην αρχ με περαξε πολ ταν εδα πως εχα βγει στην ακτ σας, αλλ τρα χαρομαι που ρθα", πρφερε τονα τα τελευταα λγια.
 -"Θαναι σκληρ για σνα Τζορτζ. Η Σου θα συναντσει τον Τζον τη Πμπτη, ξρεις, μετ την εκκλησα".
 -"Το ξρω..." Η κυρα Χιλ εχε στ' αλθεια να παρξενο τρπο να περιγρφει τα πργματα. "σως μλιστα να 'τανε καλτερα..." η φων της παψε ξαφνικ ν' ακογεται, αν και τα χελη της συνεχζαν να σαλεουνε κανονικ, σα να μιλοσε.
     Σγουρα ο πνος της σλεψε τα λογικ, συμπρανε ο Τζορτζ. Αλλ κι αυτς δε πρπει να πγαινε και πολ πσω. Δε μπορε ναταν οι χτποι της καρδις του οι χοι που κουγε. τανε πολ αργο και φανονταν να 'ρχονται απ' ξω απ κτι στ' αυτι του, που σως εχανε πθει ζημι απ τη πλη με τα κματα. Κι οι δυο τους δεν σανε καλ.
     Η φων της κυρας Χιλ ρχισε να ξανακογεται:
 -"Αναρωτιμαι τ θα γνει το σπτι μας, ταν θα φγουμε λοι. Κανες δε θα θλει να το αγορσει. Προσπθησα να το πουλσω κι λλοτε μετ το θνατο του ντρα μου, αλλ χει αποκτσει κακ νομα, βλπεις. Ανκαθεν οι Χιλ εχαν υπερβολικ καλς σχσεις με τους νεκρος τους. Κι στερα απ' λ' αυτ -με τοτη τη να τραγωδα- θα χειροτερψει ακμα πιτερο αυτ τ' νομα. Θα το κληρονομσουνε τα ξαδρφια μου, οι Χιλ του Ουρικ, ξρεις. Θα το μοιραστον μεταξ τους, φαντζομαι. λπιζα τι εσ..." Η φων της σβησε πλι, αν και τα χελη της συνχιζαν να σαλεουν.
     Σγουρα η γυνακα εχεν ανγκη ανπαυσης κι αλλαγς περιβλλοντος. Το διο κι αυτς. Εχε γνει πολ αλαφροσκιωτος.
 -"Κυρα Χιλ δε θα 'θελα να με θεωρσετε αγεν, αλλ νομζω πως σας χρειζεται λγη ξεκοραση. Και μνα το διο. Αισθνομαι νευρικς και νιθω πολ σχημα. Φαντζομαι πως κι εσες θα νιθετε εξαντλημνη".
 -"χι δε νιθω διλου κουρασμνη. Τρα που λα τελεισαν νιθω τσον ανλαφρη, σο δεν χω νισει χρνια και χρνια".
 -"μως, ξρετε... εναι στιγμς που εν μιλτε, η φων σας σβνει τελεως, αν και συνεχζετε τη κουβντα σας".
 -"Τ κανε λει";
 -"Δε θλω να σας προσβλλω, αλλ στα καλ καθομενα σβνει η φων σας. Εμαι σγουρος τι φταει η κορασ σας. Για να 'μαι ειλικρινς, συμβανουνε και σε μνα περεργα πρματα, τσα, που 'χω αρχσει να τρομζω. Μου φανεται σα ν' ακοω κτι πολ αργος χτπους καρδις. Να ακμα και τοτη τη στιγμ μου φνηκε σα ν' κουσα βματα και τρα χω τη περεργην εντπωση πως κποιος με τραντζει στους μους".
     Η ηλικιωμνη γυνακα ανακθισε απτομα στη καρκλα της και τονε κοταξε με γουρλωμνα μτια.
 -"Ω Θε μου! Ττε δεν εσαι..." Η φων της σβησε πλι. Την βλεπε ν' αγωνζεται να του πει κτι. στερα, η φων της ακοστηκε πλι: "Τρχα πσω στην ακτ! Τρχα πσω! χεις ακμα καιρ"!
     νιωσε να του σηκνεται η τρχα. Πραγματικ κποιος τονε τρνταζε στους μους. Κι εκενοι οι χτποι ακογονταν πολ αργο.
 -"Δε καταλαβανω...", ψλλισε.
     Η γυνακα κανε λλη μια απελπισμνη προσπθεια να σπσει το φργμα της σιωπς που 'πεφτε ανμεσ τους. Τελικ με μιαν υπερνθρωπη προσπθεια σηκθηκε κι νοιξε διπλατα τη πρτα της κρεβατοκμαρας.
 -"Κοταξε..." του επε.
 -"Ω Μεγαλοδναμε"!
     Το σμα της κυρας Χιλ, χλωμ και γαλνιο, τανε ξαπλωμνο στο κρεβτι του. Η φων της ακουγτανε πολ αμυδρ τρα.
 -"Φανεται πως σε βρκανε στην ακτ. Γι' αυτ νιθεις να σε τραντζει κποιος στους μους. Κι οι χοι που ακος εναι η καρδι σου που χτυπ ακμα. Προλαβανεις να γυρσεις πσω, να ζσεις, να βρεις κποιαν λλη, αντ για τη Σου. Η Σου θα συναντσει τον Τζον τη Πμπτη, μετ την εκκλησα... ξρεις. Γρισε πσω στην ακτ".
     Τρα καταλβαινε τ εχε αφσει πσω του, στην ακτ, μισ μσα και μισ ξω απ το νερ. νας πανικς κι νας ανεπωτος τρμος τονε κυρεψαν. Στρφηκε σα τυφλς προς την εξπορτα, για να βρεθε πλι μπρος στο φρετρο της Σου. Μες απ τη σκοτεινι που τονε τλιγε, μποροσε να δει ολοκθαρα το κοιμισμνο της πρσωπο...
 -"Βισου! Θα ζσεις και θα τη ξεχσεις. Θα βρεις κποιαν λλη να πρει τη θση της στη καρδι σου. Βισου"!
 -"Εναι μσα σ' αυτ τρα;" ρτησε δεχνοντας το σμα της Σου.
 -"Ναι, αλλ μη χασομερς για να τη ξυπνσεις, Βισου"!
     Ο Τζορτζ κοταξε τη νεκρ κοπλα. Κοταζε σ' ν ατλειωτο μλλον... Κποια να την αντικαταστσει...
 -"Ξρετε κυρα Χιλ, ο Τζον ταν ο καλτερς μου φλος", επε τελικ και κθισε σε μια καρκλα κι αυτς. "Κι εκενοι οι χτποι της καρδις ακογονται πια πολ αδναμοι. Σε καναδυ λεπτκια θα 'χουνε σταματσει τελεως..."

-------------------------------------------------
Oliver La Farge
Haunted Ground 1930
Μτφρ: Γιργος Μπαλνος

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers