-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

 

: '. '

    (Σημ. δικ μου: Μπορετε να πατσετε τα τραγοδια και να τα αφνετε να παζουν σο θα διαβζετε γι' αυτ τη θαυμσια τραγουδστρια και φυσικ ρχνοντας και ματις στις μεταφρσεις των που τις κανε η Σταυρολα Αντζουλκου).
----------------------------------------------------------------------------------------------

                               
Μια Ζω Σα Παραμθι

     'Ητανε μια φορ κι να καιρ, νας γλλος σαλτιμπγκος-κλουν του δρμου, ο Luis Alphonse Gassion, που γνρισε μια τραγουδστρια του δρμου, την ιταλδα Annetta Giovanna Maillard -γνωστ και με το ψευδνυμο Line Marsa- κι αποφασσανε να κνουνε κολεγι. Γυρνοσανε τα δρομκια του Παρισιο και δνανε τη φτωχ τους παρσταση, μαζεοντας μερικ ψιλκια, για να βιοποριστονε. νειρα για μεγλες σλες και κολοσιαες παραστσεις στω κποια σταδιοδρομα, εχανε χαθε στα πλακστρωτα τσων και τσων καλντεριμιν και μνον νας χλιαρς ρωτας υπβοσκε, για τις σκληρς νχτες. νας βιαστικς ρωτας, να γργορο πηδηματκι, ταν σφγγανε τα ...κρα. νας ρωτας με σφιγμνα δντια, το μνο ρπαγμα, απ τη ζω. νας ρωτας μικρς, που κρπισε μια νυχτι κι εννι μνες αργτερα πταξε ανθκι σε τοτο τον κσμο τον λερ, τον κσμο του δρμου. να θηλυκ ανθκι.
     τανε μια νυχτι κρα και βροχερ η 19η Δεκμβρη 1915, μαινταν ο πλεμος κι η τραγουδστρια του δρμου νιωσε πνους και ξπλωσε κτω απ να φανρι. Τραγουδοσε μνη, γιατ ο κλουν της εχε πει να πολεμσει τους εχθρος της πατρδας, τους εχθρος του δρμου του. νας αστυφλακας τρεξε να δει τι συμβανει και της πρσφερε τον επενδτη του να πλαγισει κι εκε πνω, κτω απ το φως εκενου του φαναριο στον αριθμ εβδομντα δο, της rue de Belleville, -που κενο το βρδι ταν ο δρμος της παρστασς της- μια εργατικ και ταραγμνη περιοχ στον 20 arrondissement του Παρισιο, η τραγουδστρια-διασκεδστρια των δρμων γννησεν να κοριτσκι, που πρε τ' νομα Εντθ Τζιοβαν Γκασιν (Edith Giovanna Gassion). Το γννησε και μετ, λγω δυσκολιν και... καριρας, το παρτησε στους γονες της για να συνεχσει κι ενδεχομνως επεκτενει τη δρση της και σ' λλους τομες της ψυχαγωγας.

                        
                      Ο αριθμς 72 στη rue de Belleville & Η Πιφ Σε 2 Πζες

     Οι γονες της τανε κι οι δυο αλκοολικο. Το αλκολ εναι το μσο που σε κνει να πετς, ταν δεν χεις δικ σου φτερ κι χεις πλον παραιτηθε κι απ τις προσδοκες απκτησς τους. τσι λοιπν το μικροκαμωμνο κοριτσκι πρασε τα δυο πρτα χρνια της ζως του εκε, στη συνοικα Menilmontant, του Παρισιο, μχρι τη στιγμ που ο πατρας της γρισε τραυματισμνος απ τον πλεμο και πγε να τη δει. Βρκε τη μητρα φευγτη και το μωρ αρρωστιρικο και βρμικο και το πρε μαζ του. Αλλ μη φανταστετε, την φησε κι αυτς στη -μαροκινς καταγωγς, μητρα του για να συνεχσει τα κλπα του στο δρμο. Η μητρα του τανε μαγερισσα σ' να μπορντλο στη Νορμανδα κι η μικρ Εντθ πρασε λλα ξι χρνια εκε. Λγεται πως απ τα τρα και μχρι τα εφτ της χρνια τανε τυφλ κι τι εδε ταν οι πρνες του μαγαζιο τη πγανε για προσκνημα στην Αγα Therese de Lisieux. Ποιος ξρει; μπορε και να 'ναι αλθεια. Μθος και πραγματικτητα εναι να, σε τοτη την ιστορα.
     Μετ, ο μπαμπς-κλουν τη πρε μαζ του για να τονε συντροφεει στις ... παραστσεις του, πτε χορεοντας και πτε τραγουδντας και να γυρν στο τλος το καπλο στους θεατς και να μαζεει το ..."χαρτ". Δρμο στο δρμο, καλντερμι στο καλντερμι, η τχη τους φερε πλι στο Παρσι. Πισανε δωμτιο σε φτην ξενοδοχεο στη rue de Belleville, στον αριθμ 115, κοντ στο σημεο γννησς της. Το μικρ κοριτσκι τραγουδοσε και χρευε με τον μπαμπ στους δρμους, διασκεδζοντας τους περαστικος, μχρι τα δεκαπντε της χρνια. Ττε, συνντησε τη Simone Berteaut (Μομν) μιαν επσης τραγουδστρια κι γιναν αχριστες, σχεδν αδελφς. Μαζ ξεκινσανε δειλ τα πρτα τους βματα στους δρμους με δικ τους πλον νομερα κι τσι αρχσανε να βγζουνε τα πρτα δικ τους λεφτ, -εδ η Μομν κανε στο τλος τον γρο του ...καπλου. Η μικρ εχε πολ καλ κι εκφραστικ φων και γργορα γινε δημοφιλς στους δρμους, μιας και κρδιζεν αμσως και τον πιο απαιτητικ θεατ. Γυρζανε στους δρμους σα δυο συμπαθ αλητκια, εθυμα και ταλαντοχα. Μαζ κερδσανε μια θση σ' να ακροβατικ τρο και πλον μποροσανε να νοικισουνε καλτερο δωμτιο, στο ξενοδοχεο L' Avenir, στη rue Orfila. Ο δρμος που τσα της εχε πρει, ρχισε να της δνει.

                     
   Ο αριθμς 115 στη rue de Belleville                              Πιφ 1935

     Το 1932 γνρισε κι ερωτετηκε τον Louis Dupont -τον επονομαζμενο στο δρμο του Μπελβλ κι ως "P'tit Louis" και πολ σντομα το καμαρκι του, δχτηκε τρεις, παρλη την απχθεια που υπρχε μεταξ του Λου και της Μομν. Εκενος προσπθησε να την αποκψει απ τους δρμους και τη πεζε να πισει κποια δουλει, απ τις τσες λλες που 'βρισκε και της πρτεινε. Κενη αρνιτανε πεισματικ μχρι που 'μεινε γκυος. Ττε, πιασε δουλει για λγο, σε κποιο εργοστσιο που 'φτιαχνε στεφνια, μχρι που γννησε κι αυτ να κοριτσκι, τη Μαρσλ, τον Φλεβρη του 1933, στο νοσοκομεο Tenon. Η Εντθ, μην χοντας δυναττητα να κρατηθε μακρι απ τον δρμο και να μεγαλσει να μωρ, -σως και να 'χε και μειωμνο μητρικ νστικτο, ποιος θα τη κατηγοροσε ακμα κι αν ταν τσι;- δε μπρεσε να παραμενει για πολ στο σπτι. Το καλοκαρι κι λας της διας χρονις, βγκε πλι για να δσει τις παραστσεις της στο ...πτριον δαφος. Ο Λους γινε θηρο, γιατ οι δυο τους αφνανε το μωρ μονχο στο δωμτιο κι τσι γργορα ξσπασε καβγς. Ο Λους αποχωρε απ τη ζω της κι οι τρεις κοπελις πηγανουνε και πινουνε δωμτιο στο ξενοδοχεο Au Clair de Lune, στη rue Andre-Antoigne.

Ξενοδοχεο Tenon

  Ξαναβλπω τη πλη,
  παραληρντας να γιορτζει
  να σκει απ τον λιο κι απ τη χαρ
  κι ακοω μες στη μουσικ φωνς και γλια
  που ξεσπον και δυναμνουν γρω μου
  Και χαμνη μσα σ' ανθρπους που με σπρχνουν
  αφηρημνη, πελαγωμνη, μνω εκε
  ταν, ξφνου γυρν, αυτς κνει πσω,
  και το πλθος με ρχνει στην αγκαλι του...

  Παρασυρμνοι απ' το πλθος
  που μας σρνει, μας ξεσρνει
  στριμωγμνοι ο νας πνω στον λλον
  εμαστε σαν να σμα
  και το ρεμα, χωρς προσπθεια
  μας σπρχνει, δεμνους, τον να με τον λλο
  και μας αφνει και τους δυο
  ολνθιστους, μεθυσμνους κι ευτυχες.
  Παρασυρμαστε απ' το πλθος
  που χυμει και χορεει να τρελ χορ
  τα χρια μας μνουν ενωμνα
  και καμι φορ σηκωμνα
  τα δυο κορμι μας αγκαλιασμνα
  πετον και ξαναπφτουν και τα δυο
  ολνθιστα, μεθυσμνα κι ευτυχ...
  Kι η χαρ που βγανει απ' το χαμγελ του
  με διαπερν και φτεροκοπ στο βθος του εναι μου.

  Μα ξαφνικ μπγω μια κραυγ μες απ' τα γλια
  ταν το πλθος ορμ και τον αρπζει 
  μες απ' την αγκαλι μου...
  Παρασυρμαστε απ' το πλθος
  που μας σρνει, μας ξεσρνει
  μας απομακρνει τον ναν απ' τον λλο
  Μχομαι και χτυπιμαι
  μα ο χος της φωνς μου πνγεται
  μες στα γλια των λλων
  και φωνζω απ πνο, απ πθος και οργ
  και κλαω...
  Παρασυρμνη απ' το πλθος
  που χυμει και χορεει να τρελ χορ
  και με παρνει μακρι
  σφγγω τις γροθις μου
  και καταριμαι τον χλο που μου κλβει
  τον ντρα που μου 'δωσε
  και που δε ξαναβρκα ποτ...
         Cabral Rivgauche  (La Foule) 1956

         

     Σ' αυτ το χρονικ διστημα, η Εντθ πεσε στα δχτυα κποιου ατζντη-προαγωγο, του Αλμπρ, που προσπθησε να τη πεσει να βγε στο ..."κλαρ". Η Εντθ αρνθηκε κι αυτς απατησε να πρει πολ μεγλα ποσοστ απ τις δουλεις της. Κατφερε να του ξεφγει, ταν μια απ τις νες φλες της εκε, η Νντια, που κενος πεζε να δουλψει πιτερο, αυτοκτνησε. Ο Αλμπρ μλιστα προσπθησε να σκοτσει την Εντθ, πυροβολντας τη, μα ξαστχησεν ευτυχς. Ττε, Αγουστος 1935, ξφνου ειδοποιεται απ το Λου να σπεσει στο Νοσοκομεο Τenon, που 'χε διακομιστε η Μαρσλ, σοβαρ ρρωστη απο μηνιγγτιδα. Η Εντθ τρεξε σα τρελ μα του κκου, γιατ τανε πλον αργ. Η μικρ Μαρσλ, λλο να μικρ θηλυκ ανθκι του δρμου, τυχο αυτ, πθανε μσα σε μια βδομδα. να μνα μετ, οι φλες Εντθ και Μομν, κνανε το νομερ τους στο Champs-Elysees με τη προσδοκα μιας καλτερης ζως. Εκε, στη συμβολ των οδν Troyon & Macmahon, τραγουδντας η Εντθ κποιο κομμτι, το "Les Deux Menetriers" εχε τη τχη να την ακοσει νας νθρωπος που 'μελλε ν' αλλξει τη ζω της: Ο Louis Leplee, διευθυντς ενς cabaret στη περιοχ. Τσο του ρεσε αυτ που κουσε απ κενη, που αμσως κατσε κι γραψε πρχειρα τη διεθυνση και τα στοιχεα του, σ' να κομμτι χαρτ, της δωσε δκα φργκα και τη παρακλεσε να 'ρθει σε μιαν ακραση στη Λσχη Gerny's, στη rue Pierre Charron.


                              Η Διασταρωση  Troyon & Macmahon

              
                 Louis Leplee                                     To Gerny's

     Η Εντθ νιωσεν βολα και νευρικ, λγω της κακς εμφνισης των ροχων της σε συνδυασμ με το εξαιρετικ μικρ της ψος (1.47). να μαρο μαντλι κλυψε το μανκι που 'λειπε, μερικ λλα κλπα διορθσανε την εμφνισ της, να πλεκτ μαρο φρεμα, να ζευγρι ψηλς φτηνς γβες της δσανε μπι και μια λξη της γαλλικς argot  που σημανει "σπουργιτκι" της κλυψε το... αντιεπαγγελματικ της επνυμο. La Mome Piaf (το μικρ σπουργτι) ταν να παρανμι που της το κλλησε ο Λεπλ κι μελλε να μενει σ' ολκερη τη ζω της. Το μνο που ο Λεπλ δε θλησε ν' αλλξει καθλου, ταν ο τρπος που τραγουδοσε και γενικ τη φων της.
     Στην αρχ αντιμετωπστηκεν αδιφορα απ το κοιν, μα σιγ-σιγ τους κρδισε με τη θαυμσια, ζεστ φων της και στο τλος της παρστασης, εισπραξε το ειλικρινς και γεμτο θαυμασμ χειροκρτημ τους. Η μεγλη (σως η μεγαλτερη φων που 'βγαλε ποτ η Γαλλα, σ' λες τις εποχς), Εντθ Πιφ εχε ξαναγεννηθε και δημιουργηθε -κι αυτ τη φορ χι στο δρμο. Μπορε να 'τανε κοντ μα φνηκε τερστια στο τλος, μπροστ στους θεατς, με το ξεχωριστ ταλντο της. Γργορα το Gerny's ρχισε να γεμζει απ προσωπικτητες που 'ρχοντουσαν για να τη δονε.



Αυτς ο ρυθμς που με στοιχεινει μρα-νχτα,
 αυτς ο ρυθμς, δε γεννθηκε σμερα.
 ρχεται απ τσο μακρι σο κι εγ,
 παιγμνος απ χλιους μουσικος.

 Μια μρα αυτς ο ρυθμς θα με τρελνει.
 Εκατ φορς θλησα να πω γιατ,
 μα μου 'κοψε τη κουβντα.
 Πντα προλαβανει και μιλ πριν απ μνα
 κι η φων του σκεπζει τη δικ μου.

 Παντμ... παντμ... παντμ...
 καταφθνει τρχοντας πσω απ μνα
 Παντμ... παντμ... παντμ...
 και μου κνει το κλπο του 'Θυμσαι;'
 Παντμ... παντμ... παντμ...
 εναι νας ρυθμς που με δεχνει με το δχτυλo
 και που σρνω πσω μου σαν ηλθιο λθος.

 Αυτς ο ρυθμς λα τα ξρει απ' ξω
 Μου λει: -'Για θυμσου τις αγπες σου.
 Θυμσου μιας κι εν' η σειρ σου
 και δεν υπρχει λγος να μη κλαις,
 με τις αναμνσεις σου υπ μλης...'
 Κι εγ ξαναβλπω σους μνουν.
 Τα εκοσι χρνια μου, παζουνε ταμπορλο.
 Βλπω να αλληλοχτυπιονται με κινσεις,
 λης της κωμωδας των ερτων,
 σ' αυτ το ρυθμ που συνεχζει...

 Παντμ... παντμ... παντμ...
 Tα 'σ' αγαπ' των εθνικν εορτν
 Παντμ... παντμ... παντμ...
 Tα 'για πντα' που αγορζουμε στις εκπτσεις.
 Παντμ... παντμ... παντμ...
 Tα 'θλεις;' ορστε, σε πακτα.

 Κι λα αυτ για να ξαναπσω στη γωνι.
 Πνω στο ρυθμ που μ' αναγνρισε...
 Ακοστε το σαματ που μου κνει...
 Λες και παρελανει λο το παρελθν μου...

 Πρπει να κρατσω τη λπη μου για μετ.
 χω ολκληρο σολφζ,
 γι' αυτ το ρυθμ που χτυπ...
 Που χτυπ σα ξλινη καρδι...     
Glanzberg Contet ( Padam... Padam...)

     ρχισε σιγ-σιγ να γνεται δημοφιλς, πλι στους λλους μεγλους εκενης της εποχς -Maurice Chevalier, Mistinguett- και ν' αποκτ νους φλους, νας εκ των οποων ταν κι ο Jacques Borgeat, νας ποιητς με τον οποο διατρησεν επαφ ολκερη τη ζω της. Ξεθρρεψε κι ο Λους και τη παρτρυνε να γρψει το πρτο της δισκκι 78 στροφν με ττλο, "Les Momes De La Cloche", που γνρισε μεγλη επιτυχα. λα πγαιναν απ το καλ στο καλτερο, μχρι τις 6 Απρλη 1936, μρα κατ την οποα, ο Λου Λεπλ δολοφονεται μες στο διαμρισμ του, στη 83 Avenue de la Grande Armee. Η Εντθ θεωρθηκε κρια ποπτος, απ τη μακροχρνια επαφ της με τον υπκοσμο, -αν δεν κανε κιλας το γκλημα με το χρι της. Ο μντορς της νεκρς, δολοφονημνος, το Gerny's εχε κλεσει πια, οι φλοι τη παρατσανε κι οι υποσχσεις για συμβλαια με μαγαζι και ραδιφωνο, που 'χαν ειπωθε πριν το σκνδαλο, εξαφανστηκαν ως δια μαγεας και την αφσαν ρημη και μνη.



     Βρθηκεν τσι να καλπτει..."κεν" σ' επαρχιακος κινηματογρφους, με μικροπαραστσεις και περιοδεες μπουλουκστικες στο Βλγιο. Ττε γνρισε κποιον στιχουργ, τον Raymond Asso και συνψανε θυελλδη σχση. Εκενος εχε δεσμ με κποια Μαντλν κι εκενη μενεν ακμα με τη φλη της Μομν. Μα ξαφνικ η Μομν την εγκαταλεπει κι αυτς χωρζει με τη Μαντλν, τσι πηγανουνε μαζ να πισουν να δωμτιο στο Hotel Alsina στην Avenue Junot κι προσπαθε να μυσει την Εντθ στις δικς του ιδες. Αυτς τη βοθησε και να ξεκαθαρσει τα πρματα, σε σχση με τη δολοφονα του Λεπλ. Η σχση τους κρτησε τρα χρνια κι εν τω μεταξ, η τχη της ρχισε να βελτινεται σταδιακ. Απ τα μσα του 1939, ρχισε να πουλ τα τραγοδια της σε κασ μεγλων αστεριν, πως η Marie Dubas. Με δικ του επιρρο, καταφρνει να πεσει τον διευθυντ του ABC, μεγλος καλλιτεχνικς τπος της εποχς κι τσι η 23χρονη ττε Εντθ, ανεβανει στο πλκο του και δνει μια μεγλης επιτυχας παρσταση κι ...αυτ ταν. Ο Ρεημν της γραψε πολλ τραγοδια, μαζ με τη Μον. Εκε τανε που κπηκε το "La Mome" απ το "Piaf" κι μεινε το Εντθ σκτο.
     Τον Αγουστο του διου τους ο Ρεημν παρνει τα... παποτσια στο χρι, καθς η Εντθ, συναντ και τα φτιχνει με κποιο νο τραγουδιστ, τον Paul Meurisse. Νοικιζουνε μαζ να διαμρισμα σε μια πολ πιο αξιοπρεπ περιοχ, απ' αυτς που 'τανε συνηθισμνη μχρι κενη τη στιγμ, στη rue Anatole-de-la-Forge. Παρ τις προφανες κοινς τους τσεις, η σχση τους υπρξε θυελλδης και βαιη. Ωστσο ο Μωρς υπρξε για κενην να εδος Πυγμαλωνα, γιατ ταν εκενος που κατφερε να τη μυσει στα μυστικ του κσμου, να της διδξει συμπεριφορ και να την εξευγενσει.


          Ο Asso                      H Avenue Junnot (το Alsina δεν υπρχει πια)

Το Bidou Bar στη rue Anatole-de-la-Forge

     Εκενην ακριβς την εποχ, γνωρζει κι ναν ακμα σπουδαο και πιστ φλο, τον ποιητ Ζαν Κοκτ (Jean Cocteau) κι ως εκ τοτου αρχζει να επισκπτεται συχν την ιδιωτικ λσχη, στο Palais Royal, στην Rue de Beaujolais, που αυτς διμενε. Εκε συνντησε πολλος διανοομενους κι αστρες της εποχς κι ο διος ο Κοκτ της γραψε το "Le Bell Indifferent", εμπνευσμνο απ τη πορεα της σχσης της με τον Πολ. Με μεγλη δυσκολα δχτηκε να παξει τον πρωταγωνιστικ ρλο και το ργο εχε τερστιαν επιτυχα, την 'Ανοιξη του 1940, ταν και παχτηκε στο Bouffes Parisians. Η πρτη παρσταση στο Bobino, γινε υπρ του Ερυθρο Σταυρο και για υποστριξη των πολεμικν προσπαθειν, με τη συμμετοχ κι λλων πολλν αστεριν, πως Μωρς Σεβαλι και Τζνυ Χες (Johnny Hess). σπου να κλεσει τις παραστσεις, ο Πολ εχε κληθε στο στρατ κι εχε απορριφθε για λγους υγεας. Εν τω μεταξ, η Εντθ μαθανει πως ο σζυγος της Μομν σκοτθηκε στις μχες κατ τη προλαση των γερμανικν στρατευμτων μσω Βελγου προς τη Γαλλα και σπεδει στο διαμρισμ της να της συμπαρασταθε.
     Ο Πολ κι Εντθ καταφεγουν μετ στη Τουλοζη, για μια περιοδεα στο λετερο γαλλικν δαφος, γιατ στο κατεχμενο Παρσι, -στο πολυ διαφορετικ απ' ,τι το 'χε συνηθσει η Εντθ-, οι καλλιτχνες ταν αναγκασμνοι να προσχωρσουνε στη γερμανικ προπαγνδα και να λογοκρνονται οι στχοι τους, αν θελαν να συνεχσουν να δουλεουν. Οι γερμανο τη λατρψανε, παρλο που κενη μπορε να τους μισοσε και χρησιμοποιντας τη γαλλικ αργκ, τους ...σουρνε διφορα, χωρς πραγματικ κστος για τον εαυτ της. Της ζητοσαν να κμει συναυλες για κενους κι αυτ ουσιαστικ τραγουδοσε για τους αιχμαλτους πολμου. Ο σνδεσμς της με τη Γαλλικν Αντσταση, ρχισε να γνεται γνωστς και πολλο χρωστνε τη ζω τους σ' αυτ τη γενναα, μικροκαμωμνη κι εξαιρετικ τραγουδστρια. Γενικ το διστημα 1940-45 τανε πολ επιτυχημνο για κενη αν κι επφερε πολλς αλλαγς στη ζω της.

            
                                                Πιφ & Κοκτ

     να ανοιξιτικο βρδυ του 1940, νας νεαρς εβραος μουσικς, χτπησε τη πρτα της, ο Michel Emer. Εκενη προετοιμαζταν εντατικ για τη να της σεζν στο Μπομπιν και το τελευταο πρμα που θα 'θελε, ταν να 'χει εμπδιο, ναν εξουθενμενο, σημο κυνηγημνο κι αγωνιστ συνθτη, που λαχταροσε ν' ακουστε. Ευτυχς και για τους δυο, η επιμον του τους απφερε το 1ο θαυμσιο κομμτι, το "L' Accordeoniste". Δυστυχς μως, γργορα τους χρισεν ο πλεμος κι ελεθερη γαλλικ ζνη και δε μελλταν να ξανασυναντηθονε παρ μετ την Απελευθρωση. Εν τω μεταξ, η σχση της με τον Πολ συνεχιζταν αν κι χι με τη πρτη ζση της. Η ταινα "Montmartre-sur-Seine" που τους προσφρθηκε το 1941, κατφερε να τους προσφρει επσης και μιαν ουσιαστικ παρταση στη βανουσα προς το τλος, σχση τους. Η Εντθ ρχτηκε με τα μοτρα στην εκμθηση του ρλου και στη γραφ των στχων της ταινας, τη μουσικ της οποας εχεν αναλβει η Marguerite Monnot.

         
                  
Emer                             Monnot


     Γνρισε τον Henri Contet, στο ξεκνημα των γυρισμτων της ταινας. Εκενος ταν διευθυντς Δημοσων Σχσεων κι αυτ ..."πεσε" πνω του αμσως. ταν τελεισανε τα γυρσματα, ο Πολ εγκατλειψε το διαμρισμ τους κι εκενη μετακομσε σ' να διαμρισμα κοντ στο Bidou Bar, να πασγνωστ στκι της περιοχς, περιμνοντας να φανε ο Henri. ταν αυτς στρφηκε σε κποιαν λλη, εκενη φραξε και για να τονε κνει να ζηλψει φλρταρε ασστολα, λλους γνωστους ντρες. Αυτ η τακτικ εχε μερικς αποτλεσμα. Ο Ανρ ..."τσμπησε" μα αντ να μετακομσει στη φωλτσα της τη παρπεμψε στο μπορντλο της Madame Billy. Η Εντθ εχεν αρχσει να ξεμνει απ χρμα κι τσι αναγκστηκε να παρατσει το διαμρισμ της και να πισει δωμτιο στον τρτον ροφο του μπορντλου, στη rue Paul-Valery, μαζ με το φιλαρκι της, τη Μομν.
     Ο Ανρ, περνοσε πτε-πτε απ κει μα δεν λεγε να εγκατασταθε μαζ της. Θορυβδικα γλντια κι η ΓκεΣταΠο απ κοντ. Αντ' αυτο μως επανεμφανζεται ο πατρας της κι αρχζει να την επισκπτεται εβδομαδιαα, για το χαρτζιλκι του. Ωστσο, αυτ δεν τανε τποτα για κενη, μπρος στις απαιτσεις της -επσης- επανεμφανισθεσας μητρας της. Υπρξανε πολλς φορς που τη τρχανε στα τμματα τξης, λγω της μεθυσμνης κακς συμπεριφορς της Line και μλιστα η τελευταα τανε με τον θνατ της. Η Εντθ δε τη πνθησε διλου.
     Η επαγγελματικ της πορεα ρχισε πλι να 'ναι ανοδικ. Οι προτσεις, για συμβσεις, συναυλες, κονσρτα, περιοδεες κλπ, τανε περισστερες απ' σες θα μποροσε ν' αντξει και να φρει σε πρας. Ο Ανρ της γραψε μερικ πολ μορφα τραγοδια, εκενη την εποχ, με στχους στηριγμνους στη ...ζωηρχρωμη ζω της. Η Εντθ κι η Μομν ζσανε στον τρτον ροφο του μπορντλου της Μαντμ Βιλ, μχρι τις αρχς του 1944, ταν και το 'κλεισεν η ΓκεΣταΠο. τσι αποφασσανε να γυρσουνε στο Ξενοδοχεον Αλσιν.
     Στις 3 Μρτη του 1944 πεθανει ο πατρας της. Εχε μενει για χρνια πολλ, σ' να φτην πανδοχεο, απ επιλογ του κι η κρη του, ταν ρχισε να γνωρζει κποιαν επιτυχα, του 'χε προσφρει ναν υπηρτη, εκπληρνοντας τσι μια παλιν υπσχεσ της προς αυτν. Αυτς λοιπν ο υπηρτης τανε που ειδοποησε τις δυο φλες για τον θνατ του. Η κηδεα του γινε στις 8 του διου μνα, στο να του ST Jean- Baptiste και τη παρακολουθσανε τα μλη της οικογνειας, απ τη Νορμανδα κι οι πρνες απ το μπορντλο Bernay που δολευε η μητρα του. H Eντθ φρντισε να ταφε κοντ στη Μαρσλ, τη κρη της, στο κοιμητρι Pere Lachaise.
     Κενη την εποχ γνρισε και τον νθρωπο που 'γινε ατζντης της για λη την υπλοιπη ζω της, τον Louis Barrier. ταν ο μνος πρκτορς της που λγες μνο μρες μετ τη πρσληψ του, κατφερε να της εξασφαλσει μια σμβαση για πραστσεις δυο εβδομδων, στο Μουλν Ρουζ (Moulin Rouge). Η δικ της ... "αποκλυψη" ταν νας νος ττε, τραγουδιστς, ο Yves Montand, χωρς καν να τον χει γνωρσει. Μλιστα σκφτηκε, πως τα τραγοδια του ταν χωρς βθος κι υπβαθρο, τσι θερησε σκπιμο πως πρεπε να τον αναλβει προσωπικ και να του αξιοποισει τα ταλντα του και τοτο δε πολλκις, προς ενχλησ του. "ταν τραγουδς" του 'λεγε, "πντα να 'χεις στχο τη καρδι των ανθρπων, γιατ η καρδι εναι μα κι δια σ' λο τον κσμο". Τλμησε μλιστα να ζητσει απ τον Ανρ, να του γρψει μερικ τραγοδια. Σιγ-σιγ, ο Μοντν, αντικατστησε στη καρδι της τον Ανρ.
     ταν τελεισανε τις υποχρεσεις τους στο Μουλν Ρουζ, αρχσανε μαζ περιοδεα στη Λυν, στην Ορλενη και -στη γεντειρα του- Μασσαλα. Ο Μοντν μως δεν ταν νας απλς αστερσκος. Γργορα ρχισε να εξελσσεται σ' ερμηνευτ που 'χε μεγλη ζτηση. Η σχση τους μως, παρ' λη την επιτυχα τους, ρχισε να περν δσκολες στιγμς, ειδικ ταν αρχσανε τα γυρσματα της ταινας "Etoile Sans Lumiere". ταν τελεισανε τα γυρσματα, η Εντθ τον αφνει, για να περιοδεσει στην Αλσατα κι ουσιαστικ τον εγκαταλεπει ολοσχερς.

       
                                                Πιφ & Μοντν

     Στη περιοδεα αυτ συμμετεχε κι λλη μια ανακλυψ της, αυτ τη φορ επρκειτο για ν ολκερο εννιαμελς συγκρτημα, που λεγτανε, "Les Compagnons De La Chanson" κι αρχηγς τους ταν ο Jean-Louis Jaubert που δεν ργησε να καλψει το κεν που 'χεν αφσει στη καρδι και στο κρεβτι της, ο Μοντν. Κατ τα ...ειωθτα της, μλις επιστρφει απ τη περιοδεα, μετακομζουν λοι μαζ σε νο διαμρισμα στον αριθμ 26 της rue de Berri, ακριβς απναντι απ το Champs Elysee. Μετ ρχεται μια καινοργια ταινα για κενη με ττλο, "Neuf Garcons Εt Un Coeur" κι αυτ τη φορ μαζ με το συγκρτημα. Αυτ η ταινα μπορε να μην εχε την επιτυχα των προηγουμνων, της δωσε μως την μπνευση να γρψει στχους για να τραγουδκι για τις ανγκες αυτς, που τη καθιρωσε πλον στο γαλλικ κοιν...

 Μτια που κνουνε τα μτια μου
  να χαμηλνουν.
  χαμγελο που σβνεται
  στις κρες των χειλιν του,
  να το πορτρατο,
  χωρς ρετος καννα,
  του ντρα που ανκω.

  ταν με παρνει αγκαλι
  και μου σιγοψιθυρζει,
  βλπω τη ζω ρδινη.
 
Μου λει λγια αγπης,
  λγια καθημεριν
  κι αυτ μου κνει κτι...

  Μπκε στη καρδι μου,
  να κομμτι ευτυχας,
  για το οποο ξρω
  πολ καλ την αιτα:
  Εναι αυτς για μνα
  κι εγ γι' αυτν,
  σε τοτη τη ζω...

  Μου το 'πε,
  μου τ' ορκστηκε,
  για λη τη ζω.
  Και μνο που τον βλπω,
  αισθνομαι στα στθια μου
  τη καρδι μου να βροντ...

  Νχτες αγπης αξημρωτες,
  που δε λνε να τελεισουν
  με κυριεει μια πελρια ευτυχα,
  καημο κι ννοιες σβνουνε.
  Ευτυχισμνοι... τσον ευτυχισμνοι,
  που μας ρχεται να πεθνουμε
.
        Edith Piaf   (La Vie En Rose) 1945


 ζω ρδινη 1945

     
Στην αρχ ο ττλος ταν "Les Choses en Rose" και το 'γραψε για μια φλη, τη Marianne Michel, μα μετ, απλ πρτεινε την αλλαγ προσφροντς το στη ταινα και τα υπλοιπα εναι ...ιστορα.
     Ο Ζαν-Λου δε μποροσε να κρατσει τη προσοχ της για πολ. Στις αρχς του 1946 ξεκνησαν μια πολ επιτυχημνη περιοδεα στην Ελλδα κι εκε γνρισε κποιον ηθοποι, τον Τκη Μενελ. Εκενος ξετρελθηκε μαζ της τσο, στε προσφρθηκε να χωρσει τη σζυγ του και να τη παντρευτε, φυσικ υπ τη προπθεση να παραιτηθε της σταδιοδρομας της και να μενει μνιμα στην Ελλδα. Η πρταση τη κολκεψε μα η θυσα που 'πρεπε να κνει γι' αυτ, την θησε ν' αρνηθε χωρς πολλ σκψη. Εγκαταλεπει λοιπν την Ελλδα και τον Μενελ, ακριβς τη στιγμ που 'χε σχεδιαστε κι εγκριθε κτι, που το κυνηγοσε καιρ: μια μεγλη τουρν στις ΗΠΑ.
     Αυτ η τουρν, σντομα φνηκε, πως δεν τανε δυνατ να ολοκληρωθε. Μετ απ να μεγλο θαλασσιν ταξδι με τις ταλαιπωρες του, διαπστωσε φτνοντας, πως οι προσδοκες της για τοτο, απεχανε πολ απ τη πραγματικτητα. Κατ την εναρκτρια πρτη βραδι στο The Playhouse, της 48th Street στη New York, μπροστ σ' να μπερδεμνο ακροατριο, -που περμενε μια παριζινικην εκλεπτυσμνη γαλλικ φιγορα κι χι αυτ το μικροσκοπικ ..."νγρικου" τπου, μαυροντυμνο πλσμα-, απδωσε τραγοδια που τελικ δε κατφεραν να καταλβουν. Αντθετα, το συγκρτημα που τη συνδευε, κατφερε να τους κερδσει κπως τη προσοχ με τ' απλ κι αρμονικ τραγουδκια του και τοτα τα δυο μαζ, τα πρε σα μεγλες προσβολς η Εντθ. Και στο φινλε, ρθε και το τελειωτικ χτπημα της. Στο τελευταο τραγοδι κλεισματος της βραδις, που ενωμνοι, Εντθ και συγκρτημα, τραγουδσανε το "Les Trois Cloches", το κοιν ενθουσιασμνο, επευφμησε, χτυπντας τα πδια στο δπεδο και σφυρζοντας, πρμα που εκενη παρερμνευσε, βσει της προσωπικς της εμπειρας απ το γαλλικ κοιν, ως κακ.
     Μνο το σκυλσιο της πεσμα -κι νας κριτικς εφημερδας που προσπθησε να της εξηγσει το αμερικανικ κοιν-, την κανε να ξανασκεφτε την αρχικ απφασ της να γυρσει πσω-μπρος και σχεδν εχεν ετοιμαστε να το κνει δνοντας σχετικς οδηγες στον πρκτορ της Clifford Fischer. Ξεκνησε μαθματα αγγλικν και προσπθησε να προετοιμαστε καλ για ν' αποδσει τα μεταφρασμνα τραγοδια. Αρχικ εχε σχεδιαστε νας κκλος τραγουδιν, τα οποα ταν τοιμο το αμερικανικ κοιν για ν' ακοσει, απ να Τελετρχη, τον οποο λγο αργτερα τον απομκρυνε η δια. Σταδιακ κατφερε να θερμνει το κοιν, καθς εκενο δειχνε πλον να την αποδχεται και ν' αρχζει να την αγαπ. Το πετρδι στο στμα της τανε το κλεσιμο λγων εμφανσεων στο The Versailles, στη East 50th St, στο Μανχταν, που τανε τσο δημοφιλς στκι και τελικ εκε πρασε σχεδν πντε μηνν παραστσεις.
     Η κοινωνικ της ζω εκτινχθηκε στα ψη, γνρισε μερικς μεγλες προσωπικτητες της τχνης, πως Orson Welles, Judy Garland, γινε καλ φλη με τη Marlene Dietrich, συναντθηκε με τον Albert Einstein και με κποιο μεγλο μποξρ εκενης της εποχς, τον "Moroccan Bomber" επ' ονματι Marcel Cerdan. Σντομα, κποιο βρδυ μετ τη παρστασ της δχτηκε μια πρσκληση για δεπνο σε κποιο γωνιακ drugstore, απο κενον και πγε. Δεν τανε δα και τποτα σπουδαο: παστρμι κι αλατισμνο βοδιν κρας με μπρα, μα το κυριτερο, τανε το ξεκνημα ενς μεγλου ρωτα στη ζω και των δυο, που κρτησε πολ και τους πρσφερε, εκτς απ λγες δυνατς συγκινσεις και πμπολλες πκρες, μχρι το τλος της ζως τους.

"Ξαναβλπω τη πλη,
  παραληρντας να γιορτζει
  να σκει απ τον λιο κι απ τη χαρ
  κι ακοω μες στη μουσικ φωνς και γλια
  που ξεσπον και δυναμνουν γρω μου
  Και χαμνη μσα σ' ανθρπους που με σπρχνουν
  αφηρημνη, πελαγωμνη, μνω εκε
  ταν, ξφνου γυρν, αυτς κνει πσω,
  και το πλθος με ρχνει στην αγκαλι του...

  Παρασυρμνοι απ' το πλθος
  που μας σρνει, μας ξεσρνει
  στριμωγμνοι ο νας πνω στον λλον
  εμαστε σαν να σμα
  και το ρεμα, χωρς προσπθεια
  μας σπρχνει, δεμνους, τον να με τον λλο
  και μας αφνει και τους δυο
  ολνθιστους, μεθυσμνους κι ευτυχες.
  Παρασυρμαστε απ' το πλθος
  που χυμει και χορεει να τρελ χορ
  τα χρια μας μνουν ενωμνα
  και καμι φορ σηκωμνα
  τα δυο κορμι μας αγκαλιασμνα
  πετον και ξαναπφτουν και τα δυο
  ολνθιστα, μεθυσμνα κι ευτυχ...
  Kι η χαρ που βγανει απ' το χαμγελ του
  με διαπερν και φτεροκοπ στο βθος του εναι μου".

     
τανε παντρεμμνος, η γυνακα και τα τρα παιδι του ζοσανε στη Καζαμπλνκα, που τους επισκεπτταν σποραδικ κι η δουλει του τανε ττοια που της ταν απαγορευμνο να τονε βλπει ταν τανε σε προπνηση κι αυτ τανε μια γερ δοκιμασα για τους δυο τους, πρα απ τον γμο του. Φμες την θελαν να περν λθρα και με μεγλο ρσκο τις προφυλξεις, απ τους προπονητς του, για να 'ναι μαζ του, κθε φορ που βρισκτανε στις ΗΠΑ. Εντωμεταξ, οι ΗΠΑ δεν τανε Γαλλα κι η σχση τους τανε σε δημσια κατακραυγ, απ την απατημνη σζυγο, απ τον Τπο κι ακμα κι απ το φιλαρκι της, τη Μομν. τσι αναγκαζτανε να δηλνει στις συνεντεξεις, πως "δεν τανε τποτα παραπνω απ απλο καλο φλοι", για να διαφυλξει το πρσωπο που προσπαθοσε να χτσει εκε και να συνεχσει το πργραμμ της. Η Εντθ τονε λτρευε, παρ' ολ' αυτ.

"χι, τποτα, για τποτα
 δε λυπμαι για τποτα,
 οτε για το κακ που μου κνανε,
 οτε για το καλ,
 λα τοτα μου κνουνε το διο.
 χι, τποτα, με τποτα,
 χι, δε μετανινω για τποτα.
 Γιατ η ζω μου, οι χαρς μου,
 σμερα ξαναρχζουν μαζ σου
.
.."


 O Marcel Cerdan

     Στα μσα του 1948 αγρασε να σπτι στη 5 rue Gambetta, στη Bois de Boulogne κι τσι κατφερναν να περννε περισστερο χρνο μαζ, καθς εχε φροντσει να του εξασφαλσει να μεγλο χρο για το προσωπικ του γυμναστριο. Προσπθησε να τονε φρει στον κσμο της, τον εισγοντς τονε στη σοβαρ λογοτεχνα κι απομακρνοντς τον απ τ' ακριβ ροχα και κοσμματα, εν παρλληλα λαχταροσε να μπει κι εκενη στον δικ του κσμο. ποτε μποροσε πγαινε να δει τους αγνες του, ενθαρρνοντς τονε να κερδζει, τρομζοντας ταν χανε χτυποσε και παρακαλντας σε μικρ θαματα, υπρ του. Εξομολογθηκε την εμπειρα της, προσευχομνη στη St. Therese, λγο πριν τον μεγλο του αγνα με τον αμερικνο πρωταθλητ Tony Zale, για το Παγκσμιο Πρωτθλημα, τον Σεπτμβρη του 1948. Επε πως κατλαβε, τι η προσευχ της εισακοστηκε, ταν γμισε το δωμτιο με ρωμα απ ρδα, πρμα που 'χε ξαναβισει απ τη παιδικ της ηλικα στη Νορμανδα. Τον Μρτη του 1949 ο Σερντν πλεψε στο Earl's Court κι η Εντθ μεινε μαζ του, στο Mayfair Hotel, χωρς δυστυχς μως να τραγουδσει ποτ στη Βρετανα.
     Πρα απ' ,τι θεωρθηκε κακ τχη για κενον, η σταδιοδρομα του πετοσε λο και ψηλτερα, σο τανε μαζ της. Μια αξιοσημεωτη εμπειρα της ττε, τανε που τραγοδησε για τη ττε πριγκπισσα Ελισβετ και τον πργκιπα Φλιππο, στο Carrere's, στο Champs Elysees. δινε παραστσεις ττε, στο ABC κατ τη διρκεια του ταξιδιο τους στο Παρσι και προσκλθηκε ειδικ απ κενους, για να τους τραγουδσει. τανε δοκιμασα και της μεινε στη μνμη πιτερο σα διατεταγμνη υπηρεσα, παρ σαν απλαυση και τοτο απ σφλμα της παραγωγς. Κλεσιμο δουλεις και παρσταση, αμσως μετ απ παρσταση. Εργαζταν ακμα συνεχς, μεταξ Παρισιο και Νας Υρκης, μα εχεν ακμα το σθνος και την ενργεια, αλλ και τη διορατικτητα ν' αναδεξει λλο να ταλντο: τον Charles Aznavour, ο οποος ταν υπεθυνος για τα τραγοδια της, "Il Pleut" κι "Il y Avait", μεταξ λλων.

 Σαρλ Αζναβορ

     Σντομα μως ξαναδιαπστωσε, πως το ψος της επιτυχας δε διασφαλζει δα και μεγλη προφλαξη απ τα χτυπματα της μορας κι τι η τραγωδα καραδοκε πντα στη γωνι. Στις 27 Οκτβρη 1949, ο Μαρσλ σκοτνεται, μαζ με πολλος συνταξιδιτες, σ' αεροπορικ δυστχημα, στις Αζρρες, καθς ερχταν απ το Παρσι για να συναντσει την Εντθ. Επσης μεταξ των νεκρν, συγκαταλεγταν η Ginette Neveu, βιολονστρια και φλη της. Γιατ αποφσισε να πετξει, τη στιγμ που κι οι δυο τους φοβντουσαν τα αεροπορικ ταξδια, εναι κτι που δε θα το μθουμε ποτ. Η μια δεκτ πιθαντητα εναι πως τελικ τον πεισε να το κνει για ν' αποφγουν μια πιθαν αργτερη φιξ του, αν επλεγε να φτσει με πλοο, εν μια δετερη, πως θελε να της κνει κπληξη. ,τι κι αν τανε τη συντριψε, ωστσο επμεινε να τραγουδσει στην εναρκτρια παρσταση στο "Τhe Versailles".
     ταν να τραγικ θαμα. τανε χλια, δλωσε πως αφιερνει τη βραδι και τα τραγοδια της σε κενον, λιποθμησεν αρκετς φορς κατ τη διρκεια της παρστασης, αλλ πως δλωσεν αργτερα, με τποτε δε θα σταματοσε τοτο το στερν της "αντο" στον νθρωπο που τσο πολ αγπησε κι χασε ξαφνικ. Απ το χρονικ σημεο και πρα, η ζω της θα πρει μια σπειροειδ στροφ προς τη κατθλιψη, που λο θα συγκλνει προς το κντρο, παρ' λες της προσπθειες αυτς να ξεφγει μσω της τχνης της, αλλ και των ανθρπων που την αγαποσαν και τη περιτριγριζαν. Εκε τανε που στρφηκε, πνω στην απελπισα της και προς τον πνευματισμ. Εδ πρπει να πομε πως μπορε να μη βοθησε τον Αζναβορ πως τις δυο προηγομενες ανακαλψεις της, μα εκενος νιωσε βαθι υποχρεωμνος απ κενη κι μεινε στο πλευρ της μχρι το τλος της ζως της, ασκντας, πρα απ την ψυχολογικ και καλλιτεχνικ και φιλικ υποστριξη, ακμα και χρη προσωπικο γραμματα της κι οδηγο της, εν παρλληλα της γραψε μερικ θαυμσια τραγοδια.

  "...Παρασυρμνη απ' το πλθος
  που χυμει και χορεει να τρελ χορ
  και με παρνει μακρι
  σφγγω τις γροθις μου
  και καταριμαι τον χλο που μου κλβει
  τον ντρα που μου 'δωσε
  και που δε ξαναβρκα ποτ.
.."




     Το 1950, να χρνο μετ τον θνατο του Μαρσλ, τη συναντμε να τραγουδ σ' ακμα να μεγλο και με γητρο, μαγαζ, το Salle Pleyel. Τις χρονις 1050-51 κνει τουρν σε Γαλλα, ΗΠΑ και Καναδ, συνοδευομνη, χι μνον απ τον Αζναβορ, αλλ κι απ το νο δεσμ της Eddie Constantine. Η πρτη τους συνντηση τανε στο Παρσι, στο The Baccara, που κενος παρουσαζε μιαν εγγλζικ μετφραση του " Hymne Α L' Amour". Το μικρ τους ρομντσο διρκεσε μχρι το τλος μιας κωμωδας που παρουσιζαν μαζ, "La P'tite Lili". Στη κωμωδα αυτ δε λεψανε τα μικροπροβλματα, μχρι την εναρκτρια παρσταση. Διαφωνες μεταξ των καλλιτεχνν, των παραγωγν και χρηματοδοτν, απουσα ουσιαστικο σεναρου παιξματος, σγκρουση προσωπικοττων μεταξ των εμπλεκομνων κι να σωρ λλα, που τελικ τανε θαμα που ξεκνησε κι λας τις παραστσεις, πσο δε μλλον που 'χε και πολ καλ επιτυχα. Η Εντθ, ταν ουσιαστικ -κι χι λγο- επιφορτισμνη, να κρατσει μαζ λο τοτο το δμημα. Το... δρμα τοτο κρτησε λοιπν, χρις τις προσπθειες λων κι ιδιατερα αυτς, γρω στους εφτ μνες. Μχρι δηλαδ τη στιγμ που κενη βρκε νο ενδιαφρον στο πρσωπο ενς ποδηλτη, του Andre Pousse.

 Πιφ & Κονσταντν
 
     Εχανε συναντηθε και παλιτερα με τον ποδηλτη, ταν η Εντθ ταν με τον Σερντν και φυσικ δεν εχε καννα ενδιαφρον για κανναν λλο εκενη την εποχ (1948-49). Το μνο κοιν τους ταν ο φλος Louis Barrier. τσι ρχισε να τονε προσκαλε στο νο της απκτημα, να αγρκτημα, το Hallier, στη Dreux. τανε καιρς πριν μως, που τονε καλοσε να μετακομσει στο σπτι της, στο Bois de Boulogne. Το πρμα δειχνε να φτιχνει για την Εντθ, μετ τον χαμ του Σερντν, μα για κακ της τχη, λλη μια φορ γυρσανε τα πνω-κτω. Στα μσα Αυγοστου του 1951, παθανει να αυτοκινητιστικ ατχημα και σπζει μπλικα πλευρ και το αριστερ της χρι. Το αμξι εχε ξεφγει γλιστρντας, απ τη πορεα του. Οδηγοσε ο Αντρ και μσα ταν η Εντθ κι ο Σαρλ Αζναβορ. Πριν λγες βδομδες εχανε ξαναπθει ατχημα, αυτ τη φορ οδηγοσε ο Σαρλ κι τανε μσα μνο κενη, μα την εχανε γλυτσει χωρς αμυχ.
     Τα τραματ της αντιμετωπστηκαν κι οι γιατρο, για να επιστρψει γργορα στο σανδι, της συστσανε μορφνη. Αυτ αποτλεσε την απαρχ της εξρτησς της απ τα ναρκωτικ και το τλος της σχσης της με τον Αντρ. Σντομα τον αντικατστησε με κποιο φλο και συνδελφ του, τον Louis Gerardin. Ωστσο τανε παντρεμμνος κι η σζυγς του, βαθι πικραμνη, ανθεσε σε κποιον ιδιωτικ ντετκτιβ να τον ακολουθε κι ταν αυτς βγκεν απ το σπτι, χοντας πρει μερικ προσωπικ του αντικεμενα αξας, φρντισε να πλεχτε να σκνδαλο ξω απ τη πρτα της, προς μεγλη χαρ των παπαρτσι. Η Εντθ αντδρασεν αμσως κι σχημα, τονε πταξεν ξω απ το σπτι της και μχρι το τλος του 1951, εχε πουλσει το σπτι της 5 rue Gambetta, στο Bois de Boulogne και πγε να μενει σ' να διαμρισμα στο Boulevard Pereire, χωρς ρομαντικ θα κι ιδιατερον ενδιαφρον.
     Εχε μενει πλι μνη, σε κατθλιψη κι τσι γργορα ρχισε να παρνει σβρνα τα μπαρ, για να βρσκει συντροφι κι ενδιαφροντα. Δεν ργησε να προσθσει και το αλκολ στους εθισμος της, μαζ με κενους της μορφνης και της κορτιζνης, τα οποα παιρνε -πως λεγεν η δια- για ν' αντχει τους ρευματικος πνους. Οι γρω της, ο Σαρλ, η Μομν κι ο Εμρ, προσπαθοσανε να την αποκψουν, μα κενη τους βαζε στη θση τους, λγοντς τους πως τα 'χει λα κτω απ τον πλρη λεγχ της. μως δε τα 'χε, γιατ σιγ-σιγ, θα τη φθερουν νοητικ και σωματικ. Στις αρχς της δεκαετας του '50, θ' αρχσει παρλληλα με τη καριρα της, μια σειρ θεραπειν γι' αυτ το λγο κι η ειρωνεα εναι πως εν η υγεα της φθειρτανε συνεχς, η φων της κρδιζε σε δναμη κι εκφραστικτητα. Οι εγγραφς στο στοντιο, στα 1952-53 πηγανανε θαυμσια.
     Ο επμενος ντρας στη ζω της, τηνε παντρετηκε κι λας. Ο Jacques Pills, παλις γνριμος και συνεργτης, γραψε τους στχους σ' να τραγοδι, το "Je t'ai dans la Peau" και της το πγε να το δοκιμσει, τη μουσικ του δε, την εχε γρψει κποιος γνωστος ττε, Francois Silly, που πειτα γινε γνωστς με το ψευδνυμο Gilbert Becaud. Εκενη δχτηκε το τραγοδι και θλησε να προβρει κι λλα δυο, τα "Elle A Dit" & " Ca Quele-Ca Madame". Μσα σε λγους μνες ο Ζακ παντρετηκε την Εντθ στo Δημαρχεο, στη 16th Arrondissement, στο Παρσι και το ημερολγιο δειχνε 29 Ιουλου 1952. Στις 20 Σεπτμβρη του διου χρνου, ακολοθησε και θρησκευτικ τελετ στη Church of Saint Vincent-de-Paul, στη Να Υρκη, με μεγλο πρτι στις "Βερσαλλες" του Μανχταν. Κι οι δυο εχανε δεσμος με τις ΗΠΑ, μιας κι εκενη δεν ταν η μνη καλλιτχνις που εργαζταν κι εκε. Στην επιστροφ τους στο Παρσι, το ζεγος εγκαταστθηκε σ' να διαμρισμα στο Boulevard Lannes στον αριθμ 67.

                
                          Ο Μπεκ στις κρες και στη μση Εντθ και Ζακ




Πνω δεξι η Mairie, δπλα και κτω το Lannes Bulevard κι η πλκα με τον
                    αριθμ 67 και ταμπλα με τ' νομ της.


     Η Εντθ συνχισε να πνει μως κι ο Ζακ αντ να τη σταματ, ταν ευτυχς να τη... συντροφεει. Γργορα, η παραμικρ αιτα, γιντανε θαυμσια πρφαση για πιοτ κι οι δυο τους φτσανε να γνουνε παροιμιδεις με τις μεθυσμνες τους κοινς εμφανσεις. Μαζ ντουτο και στο τραγοδι και στη ζω και στο πιοτ και μαζ μ' αυτ, και τα συνεχ ταξδια-τουρν, συνεχζουν να κλονζουνε την υγεα της. To 1953 εξαφανζεται πρσκαιρα απ το προσκνιο, λγω λλης μιας προσπθειας αποτοξνωσης, για να επιστρψει πανηγυρικ το 1955, με μια καταπληκτικ παρσταση στο "L' Olympia", το διασημτερο καλλιτεχνικ κντρο του Παρισιο. σοι εχανε βιαστε να τη... "θψουνε" βγκανε γελασμνοι. Το 1956 χωρζει με τον Ζακ και συνεχζει μονχη της λλη μια φορ. τανε πλον αστρι παγκοσμου μεγθους μα με τις χειρτερες επιλογς, στη προσωπικ της ζω. Ωστσο συνεχζει να βοηθ τους νους καλλιτχνες. Κενη τη χρονι γνωρζει ερωτεεται και βοηθ ναν λλο γνωστο ττε καλλιτχνη τον αιγυπτιακς καταγωγς Yussef Mustacchi, μεγλο -μετπειτα- καλλιτχνη, γνωστ πλον ως George Moustaki.
     'Αλλη μια θυελλδης σχση που κρτησε μως κμποσο, εξαιτας της κοινς τους αγπης για τη μουσικ. Ο Μουστακ της γραψε θαυμσια τραγοδια κι ν' απ' αυτ εναι το "Milord".

  
                           Ο Μουστακ στις κρες κι η Πιφ στο Ολυμπι

Ελτε, περστε, Μιλρδε,
 καθστε στο τραπζι
μου.
 Κνει τσο κρο
ξω.
 Εδ εναι
νετα.
 Βολευτετε
, Μιλρδε,
 κι στε τις ννοιες σας σε μνα,
 με την νεσ
σας
 βλτε τα πδια σας σε μια καρκλα.
 Σας ξρω
, Μιλρδε.
 Δε μ' χετε δει 
ποτ.

 Δεν εμαι παρ μια κοπλα του λιμανιο.
 
νας σκιος του δρμου...  
 Κι μως σας γγιξα ξυστ χθες,
 καθς περνοσατε καμαρωτ
 Πω-πω! Ο ουρανς σας στεφνωνε,
 με το μεταξωτ σας φουλρι,                                           
 ν' ανεμζει στους μους σας,
 σασταν ο πρωταγωνιστς,
 θα σας παιρνε κανες για βασιλι...
 Βαδζατε θριαμβευτς

 
αγκαζ με μια δεσποινδα
 Θε μου, τι μορφη που ταν!
 Νιθω μια ψχρα στη καρδι...

 'Αντε, ελτε, Μιλρδε!
 Να καθσετε στο τραπζι μου

 
Κνει τσο κρο ξω,
 Εδ εναι νετα

 Βολευτετε, Μιλρδε,
 με την νεσ σας
,
 βλτε τα πδια σας σε μια καρκλα
 κι
στε τις ννοιες σας σε μνα.
 
 
Σας ξρω, Μιλρδε.

 χι, δε μ' χετε δει ποτ
,
 δεν εμαι παρ να κορτσι του λιμανιο
,
 νας σκιος του δρμου...
 Aς πομε πως καμι φορ

 
αρκε να καρβι 
 
κι λα σα να ξεσκζονται,

 σαν το καρβι φγει...
 Γιατ μαζ του πρε,
 την μορφη με τα γλυκ τα μτια,
 που δε μπρεσε να καταλβει
 πως καμε συντρμμια τη ζω σας. 
 Ο ρωτας σε κνει να κλαις
 πως κι η δια η παρξη
 Στην αρχ στα δνει λα
 για να σ' τα πρει μετ...

 'A
ντε, ελτε, Μιλρδε!
 Σα παιδκι κνετε!
 Αφεθετε, Μιλρδε,
 ελτε στο βασλει μου.
 Θεραπεω τις τψεις,
 τραγουδ ρομντζες,
 τραγουδ για τους Μιλρδους
 που δεν χουνε τχη!
 Για κοιτξτε με, Μιλρδε
,
 δε μ' χετε δει ποτ...
 ...M
α ...κλατε Μιλρδε;
 Αυτ ...δε το περμενα ποτ!...
 
Ω, ελτε τρα, Μιλρδε!
 Χαμογελστε μου
!
 
Πιο πολ!
 'Αντε, μια προσπθεια...
 Nτο! Αυτ εναι
!
 'Αντε, γελστε, Μιλρδε!
 
Εμπρς, τραγουδστε, Μιλρδε!
 
Λα-λα-λα...
 A
υτ εναι, χορψτε, Μιλρδε!
 Λα-λα-
λα...
 Μπρβο Μιλρδε!

 
Λα-λα-λα...
 Πλι Μιλρδε!...
 Λα-λα-λα
... 
             Georges Moustaki (Milord ) 1959


     "Η ιδα μου ρθε στη διρκεια μιας κουβντας που εχα με την Εντθ σ' να εστιατριο. Εκενη με παρακινοσε να γρψω να τραγοδι για δυο εραστς που χωρζουνε μια Κυριακ στο Λονδνο. Καθς μου μιλοσε σκρωνα να προσχδιο στο χαρτ: "C' etait dimanche a Londres/il faisait froid dehors/Souvenez-vous, Milord...". -"Αυτ εναι", με δικοψε ξαφνικ εκενη. "Ξχνα την ιστορα των εραστν, λο το τραγοδι εναι ο Μιλρ"!
     Μiα βδομδα αργτερα, βρισκμασταν σ' να ξενοδοχεο στις Κνες που μναμε στην δια σουτα, αλλ σε χωριστ δωμτια. Ενα απγευμα την φησα για να πω να ξεκουραστ, κλεστηκα στο δωμτι μου, αλλ δε μποροσα να κοιμηθ. Στο μυαλ μου στριφογριζε ο Μιλρ. Σηκθηκα, στρθηκα στη δουλει και παραδξως οι φρσεις ρχισαν να μου 'ρχονται εντελς φυσικ. Θυμμαι πως αργτερα, βγανοντας απ το δωμτι μου, τη βρκα καθισμνη σε μια καρκλα, ακριβς απναντι απ τη πρτα μου. Με περμενε:
 -"Λοιπν; Τελεωσε ο Μιλρ;
     Aργτερα, με τη μουσικ της Μαργκερτ Μον, ο "Milord" προστθηκε στο πργραμμα της περιοδεας της Πιαφ εκενη τη χρονι. «ταν», λει ο Μουστακ, «νας κομψς τρπος στε να πψει να ισχει η φμη του ζιγκολ που με ακολουθοσε απ ττε που ζοσα κοντ στη Πιαφ». Βλπετε ο Μουστακ τανε δεκαεννι χρνια μικρτερς της. Εχε γεννηθε 3 Μη 1934 στην Αλεξνδρεια της Αιγπτου. Τον Σεπτμβρη του 1958 εχε μαζ με τον Ζωρζ, να τρτο αυτοκινητιστικ ατχημα, που μπορε να μην τους κανε τη παραμικρ ζημι, ωστσο κλνισε κι λλο την δη βλαφθεσα υγεα της και την στρεψεν εκ νου προς τα ναρκωτικ. Μετ απ λλη μια γερ αποτοξνωση θα καταφρει να μη ξαναπιε πιοτ, για λη την υπλοιπη ζω της μα ταν δη αργ.

 χι, τποτα, για τποτα
 δε λυπμαι για τποτα,
 οτε για το κακ που μου κνανε,
 οτε για το καλ,
 λα τοτα το διο μου κνουν.

 χι, τποτα, με τποτα,
 χι, δε μετανινω για τποτα.
 χω πληρσει, χω σβσει,
 χω ξεχσει το παρελθν
 και σκασλα μου μεγλη!

 Aναθυμομενη, ναψα φωτι
 με τις χαρς και τις λπες μου.
 Διαλυμνοι οι ρωτς μου
 κι οι τρεμολες τους.
 Σαρωμνοι για πντα!
 Ξαναρχζω απ' το μηδν!
 
 χι, τποτα, για τποτα
 δε λυπμαι για τποτα,
 οτε για το κακ που μου κνανε,
 οτε για το καλ,
 λα τοτα μου κνουνε το διο.

 χι, τποτα, με τποτα,
 χι, δε μετανινω για τποτα.
 Γιατ η ζω μου, οι χαρς μου,
 σμερα ξαναρχζουν μαζ σου
...
   Dumond Vaucaire (Non, Je Ne Regrette Rien)

     Σε μια θριαμβευτικ συναυλα στη Να Υρκη, το 1959 καταρρει στη σκην μπρος στο κοιν, εντελς ξαφνικ κι απρσμενα. Μπανει εσπευσμνα στο νοσοκομεο για να θεραπεα κι εκε κωφεει στις παραινσεις λων, να παρατσει το τραγοδι, με τη δικαιολογα πως δε μπορε να φανταστε τον εαυτ της να μη τραγουδ. Το 1960 ρχεται η να μεγλη επιτυχα της, απ τον τραγουδοποι Charles Dumont, το εμβληματικ "Non, Je Ne Regrette Rien". Μαζ μ' αυτ κι η υπσχεση για τις αρχς του 1961, μιας σειρς εμφανσεων στο Ολυμπι, για να βοηθσει τον διευθυντ του, Bruno Coquatrix, να γλυτσει τη πτχευση. Η Εντθ δθηκε σ' αυτ κι απδωσε το νο της τραγοδι θαυμσια, κερδζοντας λλη μια φορ το γαλλικ εκλεπτυσμνο κοιν. Η παρσταση αυτ μεινε μοναδικ στα χρονικ κι η απδοση της Πιφ χαρισματικ.

        
          Η Πιφ στο Ολυμπι και δπλα η Πιφ εκενη την εποχ

     Το καλοκαρι του 1961 γνωρζει ναν ακμα νο καλλιτχνη, ονματι Θεοφνη Λαμποκα, εκοσι χρνια νετερ της και τον ερωτεεται. Φυσικ, πως εχε κνει πολλκις στο παρελθν, θα τονε βοηθσει να σταδιοδρομσει, χρησιμοποιντας πθος, χρμα κι επιρρο. Ο Theo Sagapo, -πως θελε να τονε φωνζει- γινε ο επμενος και τελευταος ντρας της ζως της. Ωστσο τον Σεπτμβρη του 1962 κανονστηκε η ..."πιο μεγλη της μρα". Θα δινε μια μεγλη σειρ συναυλιν στο Ολυμπι και στις 25 Σεπτμβρη θα 'κανε μια συναυλα στο κντρο του Παρισιο. λα ετοιμαστκανε φαντασμαγορικ κι αυτ η μρα ονομστηκε ως η πιο μεγλη της ζως της. Η Πιφ κανε την εμφνιση της ζως της στο μεγαλτερο κοιν που μπρεσε ποτ να συγκεντρσει καλλιτχνης. Κτω απ τα πδια της αρχηγο κρατν, υψηλς προσωπικτητες, καλλιτεχνικς φυσιογνωμες κι λλοι επσημοι, ενωμνοι με το ευρ γαλλικ κοιν, επευφμησαν τη δισημη και μοναδικ καλλιτχνιδα, τσι πως ποτ δεν επευφημθηκε αν ζω καλλιτχνης. Τραγοδησε πνω σ' να ειδικ βατρα, πνω στο ψηλτερο πτωμα του πργου του 'Αιφελ κι επε λες τις μεγλες της επιτυχες, προσδδοντας ναν εκλεκτ παλμ στο ακροατρι της. Μετ τοτο, πγε να παντρευτε, στις 9 Οκτβρη του διου χρνου, τον καινοργιο της ρωτα και προς το τλος της χρονις πρε την μεγλη δικριση της γαλλικς ακαδημας σα φρος τιμς για τη μακρχρονη κι εμπνευσμνη καριρα της και για τη συνολικ προσφορ της στη γαλλικ μουσικ. Οι μνοι που δεν αντιτχθηκαν σ' αυτ το γμο ταν οι ...γονες του Τε. Τηνε δχτηκαν με πρα πολ καλ τρπο ταν τους την φερε ο γις τους και τη φιλοξενσανε στο σπτι τους, με χαρ. Μα οι συγκινσεις, η κπωση, η κλονισμνη υγεα κι η συνεχς δρση τηνε κατβαλαν κι λλο. Σταδιακ ρχισε να φθνει και να εγκαταλεπει τα εγκσμια.

 Η Πιφ κι ο Τε Σαγαπ

     Μετ λοιπν απ ναν εκτεταμνο ...μνα του μλιτος, το ζευγρι επστρεψε στο Παρσι να συνεχσει το ντουτο τους. Εχανε κανονσει να εμφανιστον μαζ, στο Μπομπιν, στις αρχς Φλεβρη του 1963. Δυο μνες αργτερα, η μεγλη αυτ καλλιτχνις, θα περιπσει σε κμα και θα περσει τις τελευταες της μρες μεταξ φθορς κι αφθαρσας, μεταξ ζως και θαντου, μεταξ συνεδησης και βαθιο πνου, στη βλα της στο Plascassier, κοντ στις Κνες. Τελικ θα μας αφσει, στις 11 Οκτβρη του 1963, σ' ηλικα 48 ετν μλις, ακριβς την δια μρα που διλεξε να μας αφσει κι ο εξαιρετικς ποιητς και φλος της Ζαν Κοκτ. Η εδηση του θαντου της πεσε σα κεραυνς στο Παρσι και στην ημρα της κηδεας της, 14 Οκτβρη 1963, πλθη ξεχθηκαν να τη συνοδψουνε στο τελευταο της ταξδι το φρετρ της, ως το κοιμητρι Pere Lachaise, θρηνντας και σιγοτραγουδντας τις επιτυχες της. Ο Τε συνδεψε τη σορ με δκρυα στα μτια, μχρι την απθεσ της στον τφο.

                
           Ο Τφος της Πιφ στο Περ Λασζ  κι η προτομ της δπλα

     Ο τφος της εκε, εναι το πιο συχντατα επισκεπτμενο μρος. Χιλιδες προσκυνητς συρρουν κθε χρνο για ν' αφσουνε λγα λουλοδια σε τοτο το μοναδικ φαινμενο που λεγταν Εντθ Πιφ. Εντωμεταξ, ακμα και μετ τριντα χρνια απ το θνατ της, συνεχζει να εμπνει τη γαλλικ μουσικ σκην. Το πλθος που συνρρευσε στην εκδλωση για το "Σ' Αγαπμε Πιφ Του Παρισο" δειξε πως λοι θλανε να κνουνε κτμα τους το τρπο ζως και δρσης της. Επσης καλλιτχνες πως, Louis Armstrong, Josephine Baker, Marlene Dietrich, Johnny Hallyday, Serge Gainsbourg και Liza Minnelli, χουνε τραγουδσει τραγοδια της. Ο σγχρονος καλλιτχνης Etienne Daho, χει κμει μερικς μορφες διασκευς πνω σε δικς της επιτυχες κι ο Σαρλ Αζναβορ κατφερε με τη βοθεια ειδικν και τεχνολογας, να αναπαραστσει τη φων της απ παλιτερες ηχογραφσεις και να την ενσει με τη δικ του σε μερικ εκπληκτικ, μεθυστικ, εικονικ ντουτα.
------------------------------------------------------------------------------------------

     Κποτε χι πολ παλι, ταν αδνατον να κατεβε κανες στο παρισιν μετρ, χωρς να συναντσει, στο τρνο, στον σταθμ, κποια φτωχοντυμνη γυνακα που να μαζεει πενταροδεκρες τραγουδντας το "Je Νe Regrette Rien". Κανες απ τους επιβτες δεν δειχνε να απορε οτε για τη γυνακα οτε για το τραγοδι, που 'φερε την υπογραφ της Εντθ Πιαφ, μιας γυνακας που υπρξε κι εκενη πλσμα των πιο κακφημων παρισινν δρμων. Το μετρ χει ακμη τους πλανδιους μουσικος του, αλλ δεν βλπει κανες πια ττοιες θλιες γυνακες. Ο δημοσιογρφος των Τιμς  της Νας Υρκης, Φρανκ Πριαλ, τις εχε σχεδν ξεχσει, ταν μπκε στο Δημαρχεο του Παρισιο, στην κθεση για τα 40 χρνια απ τον θνατο της Εντθ Πιαφ.
     Για την κθεση δεν θα μποροσε να βρεθε καταλληλτερο μρος. Σε λη της τη ζω, η Πιαφ θελε να την θυμονται σαν να παιδ του Παρισιο. ταν πθανε στην Κυαν Ακτ, η σορς της μεταφρθηκε κρυφ στην πρωτεουσα, για να φανε πως εχε πεθνει εκε. Στην τελευταα της περιοδεα, λγους μνες πριν απ τον θνατ της, μοιαζε απκοσμη απ την αρρστια και τον πνο. μως, τα πλθη στριμχνονταν μπροστ της.  "Δε λατρετηκε τσο πολ, σο ταν ζγωνε στον θνατ της", επε ο Σαρλ Αζναβορ. "Το γαλλικ κοιν γοητεεται απ τη δυστυχα". Σκληρ λγια του τραγουδιστ για το γαλλικ κοιν. Θα μποροσε να τα εχε πει για κθε κοιν. "Δε θα ξεχσω να βρδυ, που με μι συντροφι φλων γνρισα την ντιθ Πιφ. Τραγουδοσε στις αυλς των λαικν πολυκατοικιν, τανε τπος της γειτονις κι λοι τη φναζαν "λα μομ Πιφ", δηλαδ "το μικρ σπουργτι"... Εκενο το βρδυ, ο Ανρ Γκαρ, δισημος ττε, της δωσε να γερ φιλοδρημα. Πριν λγο καιρ, εν οι δσκοι της Πιφ πουλινταν σε λο τον κσμο, ο Γκαρ, ο μεγλος γης της εποχς του, αυτοκτονοσε πμπτωχος και ξεχασμνος απ τους πντες..." Λγια του Σαρλ Αζναβορ επσης.
     ταν κποιος σκεφτε την Εντθ Πιφ και φυσικ να γνωρζει τη ζω και το ργο της, στο νου του ρχονται, αγπη, μοναξι, ρωτας, πθος κι απελπισα. Η ζω της γεμτη αντιθσεις. Μικρ ανστημα, τερστιο ταλντο, δισημη και πλοσια, μα μονρης και δυστυχισμνη, υπρξεν η συγκλονιστικτερη φων της Γαλλας.

"Παντμ... Παντμ... Παντμ...
 Κι λα αυτ για να ξαναπσω στη γωνι.
 Πνω στο ρυθμ που μ' αναγνρισε...
 Ακοστε το σαματ που μου κνει...
 Λες και παρελανει λο το παρελθν μου...
 Πρπει να κρατσω τη λπη μου για μετ.
 χω ολκληρο σολφζ,
 γι' αυτ το ρυθμ που χτυπ...
 Που χτυπ σα ξλινη καρδι...
"

----------------------------------------
"χι, τποτα, για τποτα
 δε λυπμαι για τποτα,
 οτε για το κακ που μου κνανε,
 οτε για το καλ,
 λα τοτα το διο μου κνουν.
 χι, τποτα, με τποτα,
 χι, δε μετανινω για τποτα.
 χω πληρσει, χω σβσει,
 χω ξεχσει το παρελθν
 και σκασλα μου μεγλη!
 Aναθυμομενη, ναψα φωτι
 με τις χαρς και τις λπες μου.
 Διαλυμνοι οι ρωτς μου κι οι τρεμολες τους.
 Σαρωμνοι για πντα...!
"


-----------------------------------------------------------------------

     Σημ δικ μου: Στις μεταφρσεις των τραγουδιν η ευθνη βαρανει αποκλειστικ και μνο τη ... φλη Σταυρολα Αντζουλκου, κατ Στκι... Μνα!!! Πρπει να πω πως κανε καταπληκτικ δουλει! Διαφωνε κανες;

-----------------------------------------------------------------------

          

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers