-

Dali &

-


-








.

--.


.

./.


 
 

 

2: ... ''

 Βιογραφικ

     Η Ισιδρα Ντνκαν (Isadora Duncan) τανε χορετρια και θεωρεται απ πολλος σαν η μητρα του σγχρονου χορο. Υπρξε γνωστ και σα "ξυπλητη χορετρια". Η χορογραφα της ταν εμπνευσμνη απ την αρχαα ελληνικ χορογραφα και φωτογραφθηκε μπρος απ' τις Καρυτιδες. Μ
ετ τα 22, ζησε κυρως στην Ευρπη. ρθε στην Ελλδα το 1903, χτισε στο Βρωνα κατοικα που τρα χει μετατραπε σε σχολ χορο με τ' νομα της, με σχδια του αδελφο της Ρημοντ, βασισμνη σε αρχαιοελληνικ πρτυπα. Σποδασε χορ, δινε παραστσεις και δδασκε χορ. γινε δισημη, ταν φυγε απ τις ΗΠΑ για περιοδεα στην Ευρπη. ζησε στη Δυτ. Ευρπη, στην Ελλδα και τη Ρωσα. Υπρξε η μοσα διαφρων καλλιτεχνν (ποιητν, ζωγρφων, του γλπτη Ροντν). 
     Απκτησε μα κρη (1906) με τον Γκρντον Γκρεγκ κι να γι (1910) με τον Πρις Σνγκερ -ο νας απ τους πατερδες ταν εκατομμυριοχος, γνος της πλοσιας οικογνειας (γνος του Ισακ Σνγκερ). Τα 2 παιδι πθαναν νωρς, το 1913, με τραγικ τρπο: καθς γυρνοσαν με τη νταντ τους, ο οδηγς αναγκστηκε να σταματσει για ν' αποφγει να τρακρισμα. ταν βγκε για να βλει μπρος με τη μανιβλα ξχασε να βλει χειρφρενο και το αμξι κινθηκε κι πεσε στο Σηκουνα. Μετ το δυστχημα, πγε στη Κρκυρα, που ζησε αρκετος μνες με την Ιταλδα ομοφυλφιλη ηθοποι Ελεονρα Ντοζε. Το 1922 παντρετηκε τον Σεργκι Γιεσνιν, να πολ μικρτερ της Ρσο ποιητ.
     Τη πολυτραχη, παραβατικ και τραγικ ζω της, ακολοθησε τραγικς θνατος. Αποκεφαλστηκε ταν το φουλρι της πιστηκε σε μα απ τις πσω ρδες του σπορ αυτοκιντου που επβαινε και της σπασε τον αυχνα.



     Γεννθηκε στις 27 Μη 1877 στο Σαν Φρανσσκο, Καλιφρνια. Ζοσε με τη μητρα και τα 3 αδρφια της μετ τον ξαφνικ χωρισμ των γονιν της, στερα απ να οικονομικ σκνδαλο που σκασε το νομα του πατρα. Απ μικρ, πρα απ το πινο, παρακολουθοσε και μαθματα μπαλτου. Στα 6 της, το μφυτο ταλντο της στη κνηση και το χορ δεν μποροσε να παραμενει κρυφ. Μζευε τα παιδι της γειτονις και τους μθαινε χορ. Στα 13 εμφανιζτανε σε χορευτικς παραστσεις στο Σαν Φρανσσκο, εν τα επμενα χρνια εμφανστηκε στο Σικγο και τη Να Υρκη.
     Διδχτηκε για λγο μπαλτο, αλλ τελικ επανασττησε ενντια σ' αυτ, θεωρντας το αφσικο, περιοριστικ και στρεβλ. Το προσωπικ της χορευτικ φος, επηρεασμνο απ τη φση, τα κματα και τη κνηση των δντρων, απ τα αρχαιοελληνικ γλυπτ κι απ τη φιλοσοφικ σκψη των Nietzsche και Havelock Ellis, βασιζτανε στη ρο της κνησης του σματος με τρπο που για την δια εξφραζε τους ρυθμος της φσης και τα πιο ευγεν αισθματα του ανθρπου.
     Πστευε τι η πηγ λων των κινσεων βρισκτανε στο ηλιακ πλγμα κι ο χορς της, αντθετα με το μπαλτο, δινε σημασα στη χρση της βαρτητας και του βρους του σματος. Το κινητικ της λεξιλγιο περιλμβανε κινσεις πως απλ πηδματα, τρξιμο, αναπηδσεις, μεγλες εκφραστικς κινσεις και παιγνιδεις μιμητικς κινσεις. Χρευε με τα πδια γυμν χωρς παποτσια, φορντας ανλαφρα κοστομια κι επανασττησε ενντια στην ποψη της εποχς της τι η κλασσικ μουσικ δεν τανε κατλληλη για χορογραφα. Η δια χρησιμοποησε μουσικς των Beethoven, Chopin, Mendelssohn, Schubert κι λλων.
     Η επαγγελματικ της καρριρα ως ηθοποιο ξεκνησε στο θασο του Augustin Daly και το 1897 μετακμισε με την οικογνει της στο Λονδνο που προσγγισε την αρχαα ελληνικ τχνη και διαμρφωσε τις ιδες της για το χορ. Ξεκνησε δνοντας ρεσιτλ σε σπτια και γκαλερ και το 1902 με την οικονομικ στριξη της Loie Fuller (επσης πρωτοπρου του μοντρνου χορο) δωσε παραστσεις στη Βιννη και τη Βουδαπστη. Η 1η της παρσταση στο Παρσι, στο Θατρο Sarah Bernhardt το 1903 δεν εχε πολ μεγλη απχηση, σ' αντθεση με τις εμφανσεις της το 1909, που συνπεσαν με τις εμφανσεις των Ρωσικν Μπαλτων Ντιαγκλεφ.




     Παρ την επιτυχα της σαν χορετρια στην Αμερικ, ο αυστηρς τρπος κνησης που απαιτοσε το μπαλτο δεν την ευχαριστοσε. θελε να δοκιμσει νες, πρωτοποριακς χορευτικς κινσεις. Κτι ττοιο στην Αμερικ δεν ταν αποδεκτ κι τσι το 1900 μετακμισε στο Λονδνο. Εκε σποδασε μαζ με τον αδερφ της, Ρημοντ ελληνικ μυθολογα κι αρχιτεκτονικ. Η επαφ της με τον αρχαο ελληνικ πολιτισμ τανε καταλυτικ. ταν χρευε ακολουθοσε τους δικος της καννες. Οι κινσεις της ταν ιδιατερα συναισθηματικς. Εχε την ικαντητα αυτ που νιωθε να το μεταδδει με τον ανλαφρο χορ της. Ο ελεθερος χορς της ταν απστευτα αρμονικς. Στις εμφανσεις της ρχισε να ντνεται με φορματα αρχαιοελληνικο τπου και να χορεει ξυπλητη. Παθιστηκε με τον ελεθερο αρχαιοελληνικ χορ κι υιοθτησε αρκετς απ' τις κινσεις του.
     Ο διαφορετικς τρπος προσγγισης του χορο αντιμετωπστηκε πολ θετικ απ τους Ευρωπαους θεατς. Μ' επιρρος απ' την αρχαιοελληνικ γλυπτικ και την ιταλικ Αναγννηση, ντυμνη με μανδες και χορεοντας πντα ξυπλητη εντυπωσασε το κοιν που ερχταν να την απολασει. Ξεκινντας απ' τη Βουδαπστη το 1902 μχρι το 1907, ταξδεψε σε πολλς ευρωπακς πλεις, μεταξ τους κι η Ελλδα, που οι παραστσεις της γνρισαν μεγλη επιτυχα. Το πνεμα της τανε πολ ανσυχο και παρλληλα με το χορ ασχολθηκε με τη φιλοσοφα, τη ποηση και τη ζωγραφικ. Κενη περπου την εποχ διαμρφωσε πλρως και την εκκεντρικ προσωπικτητ της. Δλωνε φεμινστρια κι υπρμαχος του ελεθερου ρωτα.
     Στη Γερμανα ρθε σ' επαφ με την φιλοσοφα του Ντσε και γνρισε πολλος διανοομενους της εποχς. Συνδυζοντας τη ποηση μνο με τους απαρατητους χορευτικος καννες του μπαλτου, επινησε να νο εδος χορο:. Τον σγχρονο. Η δια λεγε: "Δεν επινησα το χορ, υπρχε πριν απ μνα. Κοιμταν μως κι εγ τονε ξπνησα!".
     Απ μικρ ηλικα θωροσε τι το μπαλτο περιριζε τη φυσικτητα του σματος και την ελευθερα του πνεματος. Απ' το χορ επιδωκε ακριβς αυτ. Την ελευθερα της κνησης που θα επτρεπε το σμα να ενωθε με τη φση κι ελευθερα πνεματος που θ' αντιμετπιζε το χορ σαν κτι παραπνω απ μηχανικς κινσεις. Για την αντισυμβατικ χορετρια, ο χορς ταν μορφ τχνης, ρομαντικ απδραση απ' τη πραγματικτητα. Μπορε στα επαγγελματικ της να τανε πολ πετυχημνη, ωστσο η προσωπικ της ζω σημαδετηκε απ τραγικ γεγοντα. Απκτησε 2 γιους απ παρνομους δεσμους. Το 1913 πνγηκαν ταν το αμξι που οδηγοσε η νταντ τους πεσε στον ποταμ Σηκουνα.



     Το 1920 παντρετηκε το Ρσο λυρικ ποιητ Σεργκι Γεσνιν. Το ζευγρι αποφσισε να επιστρψει στις ΗΠΑ. Η Ισιδρα εχε επικριθε απ' την αμερικανικ κοινωνα και παλιτερα για τα φιλορρωσικ της αισθματα. ταν γρισε μαζ με τον ντρα της στις ΗΠΑ, η αποδοχ που δχτηκαν ταν αρκετ κακβουλη. Ο Γεσνιν δε μπρεσε ν' αντιμετωπσει την επικρατοσα κατσταση κι επστρεψε στη πατρδα. ν τος μετα αυτοκτνησε. Η Ντνκαν μχρι τον τραγικ της θνατο απομονθηκε στη Νκαια της Γαλλας που ξεκνησε τη διδασκαλα χορο.
     Παρλληλα με τις πολλς περιοδεες που πραγματοποησε, δρυσε και σχολς χορο σ' αρκετς πλεις που επισκφτηκε. Η ελευθερα κι η κομψτητα του νου χορο που δδασκε ρεσε πρα πολ και πολλο μαθητς της, ακμη κι ταν οι σχολς παρκμασαν κι κλεισαν συνχισαν να διδσκουνε τον χορ της. Οι μαθητς μειναν γνωστο με το παρατσοκλι "Isadorables". Η Ντνκαν θεωρθηκε η πρωτοπρος του σγχρονου χορο και μια απ τις σπουδαιτερες χορετριες και χορογρφους του 20ου αι.. Μχρι και σμερα πολλο λτρεις του χορο βαδζουνε πνω σ' αυτ που δειξε κενη. Το 1980 ο Δμος Βρωνα, δρυσε το Κντρο Μελτης Χορο Ισιδρας & Ρημοντ Ντνκαν, που στεγζεται στο σπτι που ζοσε το 1903 ο αδερφς της Ισιδρα, Ρημοντ.
     Στις 14 Σεπτμβρη 1927 η Ισιδρα Ντνκαν θα οδηγοσε για 1η φορ στη Νκαια της Γαλλας το νο της ανοιχτ σπορ αμξι. Το τερστιο κκκινο φουλρι που φοροσε στο λαιμ της μπλχτηκε με τη πσω ρδα του αμαξιο της και στραγγαλστηκε ακαριαα. Η γνωστ ως "ξυπλητη χορετρια", η πρωτοπρος του σγχρονου χορο που αποθεθηκε, εχε σβσει δικα κι τυχα αφνωντας πσω μια τερστια διδασκαλα χορο...



     Το 1903 επισκφτηκε για πρτη φορ την Ελλδα μαζ με την οικογνει της. Εκε, στο λφο του Κοπαν, στις πλαγις του Υμηττο, στη περιοχ του σημερινο Βρωνα, τοποθεσα που τους παρεχε ανεμπδιστη θα στην Ακρπολη και χτσανε σπτι με βση τα σχδια του παλατιο του Αγαμμνονα στη Μυκνες. Η κατασκευ του οικογενειακο συγκροτματος, που το αποκαλοσαν "ο νας μας", εχε ξεκινσει πολ φιλδοξα, δεν ολοκληρθηκε μως ποτ. Με χαρακτηριστικ απερισκεψα, οι Ντνκαν εχαν αγορσει γη που δεν εξασφλιζε πρσβαση σε νερ. Μχρι το τλος του χρνου η Ισιδρα εχε φγει. Στη διρκεια της παραμονς τους κι χοντας υιοθετσει αρχαο ελληνικ νδυμα που τραβοσε τα βλμματα των ντπιων, πραγματοποησαν αρκετς μικρς εκδρομς σε μρη που 'χαν αρχαιολογικ ενδιαφρον πως η Ελευσνα κι ο Κολωνς. Επσης πραγματοποησε το νειρ της να χορψει κτω απ το βρχο της Ακρπολης στο αρχαο θατρο του Διονσου. Πριν φγει για τη Βιννη, εξασφλισε το Δημοτικ και το Βασιλικ Θατρο για παραστσεις, που σμφωνα με τον τπο της εποχς προσλκυσαν μεγλο πλθος και σημεωσαν αξιοσημεωτη επιτυχα.
     Το 1904 περιδευσε στη Ρωσσα, και θεωρεται τι πιθαν να επηρασε το χορογρφο Michel Fokine στις δικς του χορογραφικς αναζητσεις. Το 1905, μαζ την αδερφ της Elisabeth δρυσε σχολεο για 40 παιδι στο Grünewald κοντ στο Βερολνο, που μετφερε στο Παρσι το 1908. Στο σχολεο της δεν δδασκε η δια, αλλ το στριζε οικονομικ με τα σοδα απ τις παραστσεις που 'δινε σε λη την Ευρπη με μεγλη επιτυχα.
     Η Ισιδρα Ντνκαν λτρευε τον αρχαο ελληνικ πολιτισμ κι οι χορογραφες της ταν εμπνευσμνες απ τις κινσεις αρχαων ελληνικν αγαλμτων κι εικνων αρχαων αγγεων. Επιθυμοσε ν' αναβισει τον αρχαο ελληνικ χορ τλος πντων αυτ που πστευε και φανταζταν τι ταν ο αρχαος ελληνικς χορς. Χρευε φορντας αραχνοφαντα αρινα ππλα και χιτνες. Συμμετεχε στις Δελφικς Γιορτς που Εα Πλμερ εχε χρηματοδοτσει, η 1η σζυγος του Σικελιανο.



     Η 1η γνωστ φωτογρφηση στην Ακρπολη γινε το 1921 απ τον φωτογρφο, ζωγρφο κι επιμελητ ργων τχνης ντουαρντ Γιαν Στιχεν (Edward Jean Steichen 1879-1973), που απαθαντισε μ' να πρωτοποριακ τρπο τη "μητρα του σγχρονου χορο" και λτρη του αρχαου ελληνικο πολιτισμο. Η Ντνκαν εχε ρθει για 1η φορ στην Ελλδα το 1903 δνοντας παραστσεις στο Βασιλικ Θατρο και δημιοργησε μαζ με τον αδελφ της το Σπτι του Χορο στον σημεριν Βρωνα. Το καλοκαρι του 1921 βρισκτανε στη Βενετα, που γνρισε τον Στιχεν. Η χορετρια, αφο βεβαιθηκε τι ο φωτογρφος θα μποροσε να κνει κινομενες εικνες του χορο της στην Ακρπολη, τον πεισε να τη συνοδεσει στην Αθνα. πειτα απ δεια που λαβαν, ρχισε η φωτογρφιση, αρχικ με φντο το Ερεχθεο και στη συνχεια πσω απ τον Παρθεννα. Ο ντουαρντ απαθαντισε τη Ντνκαν να χορεει σαν αρχαα Ελληνδα στον Παρθεννα. Το αποτλεσμα ταν αριστουργηματικ κι οι φωτογραφες ονομστηκαν απ τον δημιουργ τους ως η "επδραση της φωτις", "Wind Fire".
     Ο ντουαρντ εχε ταξιδψει στην Ακρπολη με το θασο της Ισιδρας (Isadorables) επειδ του 'χε υποσχεθε το αδιανητο: τι θα τον αφσει να τη κινηματογραφσει για 1η και τελευταα φορ. Πργμα που δεν εχε γνει ποτ κι απ καννα. Κι τσι, με μια φωτογραφικ μηχαν που δανεστηκε, τρβηξε μερικς φωτογραφες της που μενανε κι αυτς στην Ιστορα.



     Στη παραμον της στην Αθνα, ανβαινε συχν στην Ακρπολη, καλντας τις δυνμεις των μνημεων να της στελουνε την μπνευση. Οι περιγραφς των στιγμν της αναμονς εναι ντονα συναισθηματικς κι απροσποητες:
   "Για πολλς μρες καμμα κνηση δε μου ερχταν. Και ττε, μια μρα γεννθηκε στον νου μου μα σκψη: οι κονες αυτο φανονται τσο σιοι, εν στην πραγματικτητα δεν εναι· καθνας κυρτνει ελαφρ απ τη βση προς τη κορφ, καθες βρσκεται σε ρουσα κνηση, αεικνητος κι η κνηση του καθενς εναρμονζεται με των λλων. Κι εν κανα αυτ τη σκψη, τα χρια μου υψθηκαν αργ προς τη μερι του Ναο κι γειρα μπρος -και ττε ξερα πως εχα βρει το χορ μου και πως ο χορς αυτς ταν μια Προσευχ".
   Αντστοιχα ο Στιχεν θεωρεται ως νας απ τους σημαντικτερους φωτογρφους. Ως τις αρχς του 20ο αι. ακολουθοσε το ρεμα του πικτοριαλισμο-ιμπρεσιονισμο στη φωτογραφα. Τη περοδο του Α' Παγκ. Πολ. (1914-18) γνρισε τη φρκη των πολεμικν συγκροσεων στο μτωπο της Γαλλας. Μετ το τλος του πολμου αισθνθηκε την ανγκη ν' αλλξει τον τρπο που 'βλεπε και φωτογρφιζε τα πργματα. Γι' αυτ, αποφσισε να κνει να μεγλο ταξδι στην Ανατολ για να αναζητσει νους δρμους για τη τχνη του. Στη Βενετα συνντησε τη ττε δισημη χορετρια και γνωστ στους κοσμικος κκλους της Ευρπης Ισιδρα Ντνκαν που τον πεισε να ταξιδψει μαζ της στην Αθνα, δνοντς του την υπσχεση τι θα τον φηνε να τη κινηματογραφσει. Τελικ, μως, η Ισιδρα αρνθηκε να συνεργαστε για το γρισμα ταινας, ωστσο δχθηκε να τη φωτογραφσει στον Παρθεννα μαζ με το θασ της. Στην Ακρπολη ο Steichen τρβηξε σως τις τελευταες ποιητικς φωτογραφες που ακμα τανε κοντ στην ατμσφαιρα του πικτοριαλισμο.



     Τα ργα της τροφοδοτονταν απ' την ενργεια και το φιλελεθερο πνεμα της κι απ τη γεμτη πθος και τραγωδες ζω. Εχε διφορες σχσεις, παρ τις κοινωνικς συμβσεις, μεταξ λλων, με τον Βρετταν σκηνοθτη Edward Gordon Craig, με τον εκατομμυριοχο ιδιοκττη της ομνυμης εταιρεας Paris Singer και με τον Ρσο ποιητ Sergei Esenin, που τρελλθηκε κι αυτοκτνησε το 1925. Τα δυο της παιδι πνγηκαν σε τραγικ ατχημα το 1913 κι οι 2 δισημες χορογραφες της αυτς της περιδου, η Marsellaise (1915) και το Marche Slave (1916) πραγματεονται την ανθεκτικτητα του ανθρπινου πνεματος μπρος στις αντιξοτητες. 
     Λγες μρες μετ το θνατο των παιδιν της, πγε για σντομο διστημα στη Κρκυρα για να συνλθει, μακρυ απ τα φτα της δημοσιτητας. 2 τη μετ ταξδεψε για 2η φορ στην Αθνα, που ζοσε σε κλμα ντονου διχασμο σχετικ με τη συμμετοχ της Ελλδας στον Α' Παγκ. Πολ. Εγκαταστθηκε στη Μεγλη Βρεττανα και σ' ξαρση πολιτικο ενθουσιασμο βγκε στη πλατεα Συντγματος σ' νδειξη υποστριξης του Βενιζλου. Εκε χρεψε τραγουδντας τη Μασσαλιτιδα και αναφωνντας Vive La France, μως η κατσταση στη χρα τανε πολ ταραχδης κι η παραμον της δε κρτησε πολ.
     Το 1922 παντρετηκε τον κατ αρκετ νετερ της Ρσο ποιητ Σεργκι Γιεσνιν κι εγκαταστθηκε μαζ του στη Σοβιετικ νωση που κι νοιξε σχολ χορο. Παρ τις φιλοαριστερς ιδες που 'χε κενη τη περοδο της ζως της, δε μπρεσε να προσαρμοστε στο σοβιετικ καθεστς κι φυγε στη Δ. Ευρπη. Ο Σεργκι αυτοκτνησε το 1925, εν η δια βρκε τραγικ θνατο το 1927 στη Νκαια της Γαλλας. Πνγηκε απ το μακρ φουλρι που φοροσε, ταν αυτ τυλχτηκε στις ρδες του πολυτελος σπορ αυτοκιντου (Bugatti) που επβαινε.




     Στη διρκεια του τελευταου της ταξιδιο στην Αθνα, το καλοκαρι του 1920, η Ντνκαν απογοητετηκε ντονα ταν αντκρυσε το σπτι στον Κοπαν κατεστραμμνο και κατοικημνο απ ντπιους βοσκος. Αργτερα μως, σμφωνα με την αυτοβιογραφα της, τιμθηκε απ τον διο τον Βενιζλο στο Παναθηνακ Στδιο με δφνινο στεφνι. Επσης σε κενο το ταξδι τραβχτηκαν τα περφημα πορτρατα της Ισιδρας στην Ακρπολη απ το φημισμνο φωτογρφο Steichen. Τελικ, φυγε απ' την Αθνα μ' αφορμ τη πολιτικ αναταραχ που προκλεσε ο θνατος του Βασιλι Αλξανδρου απ το δγκωμα ενς πιθκου που κρατοσε ως κατοικδιο!
     Παρ' λο που οι παραστσεις της ταν προσεκτικ σχεδιασμνες διναν την εντπωση του αυτοσχεδιασμο κι οι επδρασ τους βασιζτανε στο εκπληκτικ της χρισμα και στη βαθει συναισθηματικ σχση με τη μουσικ. Δεν δημιοργησε ποτ μια τεχνικ, παρ' λο που επηρασε βαθι πολλος που την εδαν, πως για παρδειγμα ο χορογρφος Frederic Ashton, που θαμασε πολ την πλαστικτητα και τη ρο της κνησς της. Η Αμερικ τανε συγκρατημνη στις αντιδρσεις της απναντ της, παρ' λο που την επισκφτηκε πολλς φορς για παραστσεις. ταν εξαιρετικ δημοφιλς, εν τοτοις, στη Ρωσσα. Εξφρασε θερμ τη συμπθει της για το νο Σοβιετικ καθεστς κι νοιξε σχολ στη Μσχα το 1921. Χορογρφησε επσης 2 ργα για τη κηδεα του Λνιν και περιδευσε στην Ουκρανα χαρζοντας τα χρματα των παραστσεων στους φτωχος.


     Το 1924 φυγε απ' τη Ρωσα πμπτωχη κι εγκαταστθηκε στη Νις της Γαλλας το 1925, που δωσε λγες παραστσεις. ‘δωσε το τελευταο της ρεσιτλ στο Παρσι το Μη του 1927 και λγο αργτερα σκοτθηκε ταν το φουλρι της πιστηκε στη ρδα του ανοιχτο της αυτοκιντου. Η αυτοβιογραφα της: Η Ζω Μου εκδθηκε στη Να Υρκη το 1927 και στο Λονδνο το 1928. Παρ' λο που οι Isadorables, -6 απ τις μαθτρις της συνχισαν να διδσκουνε τις ιδες και τη κνησ της μετ το θνατ της, κανες δεν μποροσε ν' αντικαταστσει τη μαγεα της. Μα εντπωση του χορο της, μπορε κανες ν' αποκομσει βλποντας ζωγραφικ ργα, σκτσα, φωτογραφες και κινηματογραφικ τηλεοπτικ ργα που χουνε φτιαχτε γι’ αυτν. Χορογρφοι πως οι Frederick Ashton, Maurice Bejart & Kenneth MacMillan χουνε χορογραφσει ργα προς τιμ της.
     Κθε νχτα, αγρια λο νευρικτητα γμιζαν τα ερεπια του Θετρου Διονσου στους πρποδες της Ακρπολης και παρνανε θση στο κντρο της σκηνς. Εκε, καθνα βαζε τη ψυχ του στο τραγοδι του, εν η παρξενη ξνη καθτανε στους μαρμρινους θρνους, τους διους που χρησιμοποιοσανε κι οι επιφανες Αθηναοι στους αρχαους καιρος. Η γυνακα κρφωνε εξεταστικ το βλμμα της στα αγρια, στο καθνα ξεχωριστ, 200 κακοντυμνα αλνια συνολικ. Η Ισιδρα Ντνκαν ξερε ακριβς τι ζητοσε. Φεγοντας απ την Αθνα, θα 'παιρνε μαζ της να χορ 10 ντπιων αγοριν.


 
     Μσα σ' να δευτερλεπτο, η Ντνκαν εχε αντιληφθε τη πεμπτουσα της κνησης ως προσευχ. Η αλθεια που της αποκαλφθηκε μες στο περιστλιο του Παρθεννα γννησε μσα της κνηση που ξεπδησε απ' το διφραγμα κι ανγκασε τα χρια της να υψωθονε σε στση δησης. Οι περφημες φωτογραφες του Edward Steichen με τη Ντνκαν σε εκπληκτικς πζες στο περιστλιο του Παρθεννα τραβχτηκαν το 1920, 17 τη αφ' του εχε γρψει τις παραπνω γραμμς. πως πολλο λλοι πριν και μετ απ αυτ, θα 'νιωθε την ανγκη να επισκπτεται ξαν και ξαν τον Παρθεννα σ' λη τη διρκεια της ζως της.
     Οι μνες μως που πρασε στην Αθνα την εχαν μεταμορφσει και γεμσει. Μαζ με τους ανθρπους που συναναστρεφταν, ποιητς, τραγουδιστς, χορευτς, καλγερους, χωρικος και βασιλιδες, δημιοργησαν να κκλο που πειραματιζταν επνω στο χορ, στο θατρο, στη μουσικ και στην υφαντικ. Οι Ντνκαν απγγελλαν στχους και χορεανε κθε πρω στο Θατρο Διονσου. Τ' απογεματα ργωνανε τα μουσεα και τις βιβλιοθκες της πλης, προσπαθντας να κατανοσουνε την αρχαα ελληνικ καλλιτεχνικ φρμα και κνηση μελετντας ποηση, δραματουργα, γλυπτικ κι αγγειογραφα. Αυτ που ενδιφερε ιδιατερα την Ισιδρα και τον αδελφ της Ρημοντ, που μετ απ σντομη γνωριμα νυμφετηκε τη Πηνελπη Σικελιανο, αδελφ του μεγλου ποιητ, ταν να ανασρουν απ τη λθη τον χο της αρχαας ελληνικς μουσικς, γι' αυτ αναζητοσανε χειργραφα βυζαντινς εκκλησιαστικς μουσικς. Η θεωρα τους ταν τι οι μνοι των πρωτοχριστιανικν εκκλησιν εχανε τις ρζες τους στις στροφς των αρχαων ελληνικν μνων. κουγαν επσης προσεκτικ. τους ντπιους ντρες κι αγρια, που τραγουδοσανε παραδοσιακ λακ τραγοδια, ελπζοντας να εντοπσουνε σ' αυτ χνη αρχαας ελληνικς μουσικς των κλασσικν χρνων.
     Η Ισιδρα ταν αποφασισμνη ν' αναδημιουργσει ναν αρχαο χορ αγοριν για να περιοδεσει μαζ στην Ευρπη σε παρσταση των Ικτιδων του Αισχλου. Πργματι, συγκντρωσε 10 καλτερες αγορστικες φωνς της Αθνας κι επιστρτευσε να νεοχρισθντα ορθδοξο ιερα με ειδκευση στη βυζαντιν μουσικ για να εκπαιδεσει τα τυχερ πιτσιρκια που θα συγκροτοσανε την επονομαζμενη Ελληνικ Χορωδα. Οι Ντνκαν κι oι μικρο τραγουδιστς φυγαν απ την Αθνα πριν το τλος του χρνου για να ταξιδψουνε στη Βιννη, στο Μναχο και στο Βερολνο.



     Στο Μναχο δσανε παρσταση για τους φοιτητς του δισημου αρχαιολγου Adolf Furtwangler, που προλγισε την εκδλωση με διλεξη πνω στους αρχαους ελληνικος μνους που εχαν μελοποιηθε απ τον ιερα. Τα αγρια τραγουδσανε σαν αρχαος χορς, ντυμνα με χιτνες και με σανδλια στα πδια. Η δια χρεψε το ρλο και των 50 Δαναδων. Το κοιν παραληροσε.
     Σε κθε νο προορισμ, ωστσο, ο ενθουσιασμς για τη χορωδα ξεφοσκωνε. ταν πια φτσανε στο Βερολνο, μετ απ 6μηνη περιοδεα, οι φωνς των αγοριν εχαν αρχσει ν' αλλζουν, οι μελωδικο κποτε χοι γνονταν διαπεραστικο και παρφωνοι. Τα παιδι εχανε χσει τη θεα αγορστικη εκφραστικτητα που τσο εχε γοητεσει τη Ντνκαν στο Θατρο Διονσου. Εχαν επσης ξεπεταχτε σε ψος, κποια ακμη και 30 πντους, εν εχανε ξεφγει και σε θματα πειθαρχας. νοιξη του 1904 στλθηκαν πσω στην Αθνα απ' το Βερολνο με τρανο, σε βαγνι Β' θσης, με τις φουφολες που τους εχαν αγορσει απ το πολυκατστημα Wertheim's στις αποσκευς τους, ενθμια του μεγλου πειρματς της για την αναδημιουργα ενς αρχαου ελληνικο χορο. Η παρσταση αρχαων χων και κινσεων τσι πως την οραματστηκε η Ισιδρα Ντνκαν υπρξε χειμαρρδης και φανταχτερ, παρ' λ' αυτ παραμνει διδακτικ ακμη και σμερα.
     Η Ντνκαν, που θεωρεται μητρα του μοντρνου και του σγχρονου χορο, χει σημαντικος δεσμος με την Ελλδα. Η παρακαταθκη της Αμερικανδας χορετριας και χορογρφου ακολοθησε ποικλλες διαδρομς ανλογα με το πς τη δδαξαν οι μαθτρις της, οι Isadorables, διασκορπισμνες σε διαφορετικ μρη του κσμου και στη συνχεια, οι δικς τους μαθτριες...

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers