-

Dali &

-


-








.

--.


.

./.

 
 

 

Chaney John Griffith (Jack London): ...

  Βιογραφικ

     Ο John Griffith Chaney, γνωσττερος ως Τζακ Λντον, ταν Αμερικανς μυθιστοριογρφος, δημοσιογρφος κι ακτιβιστς. Πρωτοπρος της εμπορικς φαντασας και των αμερικανικν περιοδικν, ταν νας απ τους πρτους Αμερικανος συγγραφες που γινε διεθνς διασημτητα και κρδισε μεγλη περιουσα απ τη συγγραφ. ταν επσης καινοτμος στο εδος που αργτερα θα γνει γνωστ ως επιστημονικ φαντασα. ταν μλος της ριζοσπαστικς λογοτεχνικς ομδας The Crowd στο Σαν Φρανσσκο και παθιασμνος υπρμαχος των δικαιωμτων των ζων, των δικαιωμτων των εργαζομνων και του σοσιαλισμο, αν κι ταν επσης αμφιλεγμενος υποστηρικτς της λευκς υπεροχς και της ευγονικς. γραψε πολλ ργα που ασχολονται μ' αυτ τα θματα, πως το δυστοπικ μυθιστρημ του Η Σιδερνια Φτρνα (The Iron Heel), το μη μυθιστρημα εκθσες του The People of the Abyss, War of the Classes και Before Adam.
Τα πιο δισημα ργα του εναι τα, The Call of the Wild και White Fang, που διαδραματζονται και τα 2 στην Αλσκα και στο Yukon στη διρκεια του Klondike Gold Rush, καθς και τα διηγματα Build a Fire, An Odyssey of the North κι Αγπη Της Ζως. γραψε επσης για το Ντιο Ειρηνικ σε ιστορες πως The Pearls of Parlay και The Heathen.


                     Ο Τζακ στα 9 του χρνια με τον σκλο του

     Γεννθηκε στις 12 Γενρη 1876 στις οδος Τρτη και Μπρναν στο Σαν Φρανσσκο, το σπτι κηκε στη πυρκαγι μετ τον σεισμ του 1906 στο Σαν Φρανσσκο, -η Ιστορικ Εταιρεα Καλιφρνια τοποθτησε πλκα στο χρο το 1953. Η μητρα του, Φλρα Γουλμαν, ταν το 5ο και μικρτερο παιδ του οικοδμου του Καναλιο της Πενσυλβνια, Μρσαλ Γουλμαν και της 1ης του συζγου, λινορ Γκρετ Τζουνς. Ο Μρσαλ Γουλμαν καταγταν απ τον Τμας Γουλμαν, πριμο πουριταν ποικο στην αποικα του κλπου της Μασαχουστης. Η Φλρα φησε το Οχιο και μετακμισε στην ακτ του Ειρηνικο ταν ο πατρας της ξανανυμφετηκε μετ το θνατο της μητρας της. Στο Σαν Φρανσσκο, η Φλρα εργστηκε ως δασκλα μουσικς και πνευματστρια, ισχυριζμενη τι διοχετεει το πνεμα ενς αρχηγο των Σουκ, του Μπλακ Χοκ. Η βιογρφος Clarice Stasz κι λλοι πιστεουν τι ο πατρας του Λντον ταν ο αστρολγος William Chaney γιατ η Flora ζοσε μαζ του στο Σαν Φρανσσκο ταν μεινε γκυος. Το αν αυτ κι ο Chaney ταν νμιμα παντρεμνοι εναι γνωστο. Η Stasz σημεινει τι στα απομνημονεματ του, ο Chaney αναφρει τη Flora Wellman ως σζυγο, αναφρει επσης μια διαφμιση που η Flora αποκαλοσε τον εαυτ της Florence Wellman Chaney. Σμφωνα με την αφγηση της, πως καταγρφεται στο San Francisco Chronicle της 4ης Ιουνου 1875, ο Chaney της απατησε να κνει κτρωση. ταν αυτ αρνθηκε, αυτς αποποιθηκε την ευθνη για το παιδ. Στην απγνωσ της αυτοπυροβολθηκε. Δεν τραυματστηκε σοβαρ, αλλ τανε προσωριν διαταραγμνη.


                                       Ο θετς πατρας του, Τζων.

     Μετ τη γννα, στειλε το μωρ για θηλασμ στη Βιρτζνια (Τζνι) Πρντις, μια πρην σκλβα Αφροαμερικανδα και γειτνισσα. Η Πρντις τανε σημαντικ μητρικ φιγορα σ' λη τη ζω του Λντον κι αργτερα θα την αναφρει ως κρια πηγ αγπης και στοργς του ως παιδ.
Στα τλη του 1876, η Flora Wellman παντρετηκε τον John London, μερικς ανπηρο βετερνο του Εμφυλου Πολμου κι φερε το μωρ της John, να ζσει με το νιπαντρο ζευγρι. Η οικογνεια μετακμισε στη περιοχ του Σαν Φρανσσκο πριν εγκατασταθε στο κλαντ, που ο μικρς Τζακ ολοκλρωσε το δημσιο δημοτικ σχολεο. Η οικογνεια Πρντις μετακμισε με τους Λντον και παρμεινε μια σταθερ πηγ φροντδας για το νεαρ. Το 1897, στα 21 του και φοιτητς στο Πανεπιστμιο της Καλιφρνια, στο Μπρκλε, ψαξε στ' αρχεα των εφημερδων για την αππειρα αυτοκτονας της μητρας και τ' νομα του βιολογικο του πατρα. γραψε στον Chaney, που ττε ζοσε στο Σικγο κι αυτς απντησε τι δεν μποροσε να 'ναι ο πατρας του γιατ ταν ανκανος. Υποστριξε πρχειρα πως η μητρα του εχε σχσεις μ' λλους ντρες κι υποστριξε τι τον εχε συκοφαντσει ταν επε τι επμενε σε κτρωση. Κατληξε λγοντας τι τανε πιο αξιολπητος απ το Λντον. Αυτς συνετρβη απ' το γρμμα του πατρα και τους επμενους μνες, παρτησε το Μπρκλε και πγε στο Klondike στη διρκεια της κρηξης του χρυσο.



     
Αν κι η οικογνεια ταν εργατικς τξης, δεν τανε τσο φτωχ σο ισχυρστηκε μεταγενστερα ο Τζακ, που τανε σε μεγλο βαθμ αυτοδδακτος. Το 1885 βρκε και διβασε το μακρ βικτωριαν μυθιστρημα Signa του Ouida. Το πστωσε αυτ ως σπρο της λογοτεχνικς του επιτυχας. Το 1886, πγε στη Δημσια Βιβλιοθκη του κλαντ και βρκε συμπαθητικ βιβλιοθηκονμο, την να Κολμπριθ, που ενθρρυνε τη μθησ του. (Αργτερα γινε η 1η βραβευμνη ποιτρια της Καλιφρνια και σημαντικ προσωπικτητα στη λογοτεχνικ κοιντητα του Σαν Φρανσσκο). Το 1889, ρχισε να εργζεται 12-18 ρες τη μρα στο Hickmott's Cannery. Αναζητντας διξοδο, δανεστηκε χρματα απ την ανδοχη μητρα του Βιρτζνια Πρντις, αγρασε το σαθρ Razzle-Dazzle απ ναν πειρατ στρειδιν που ονομαζταν French Frank κι γινε ο διος πειρατς στρειδιν. Στ' απομνημονεματ του John Barleycorn, ισχυρζεται επσης τι χει κλψει την ερωμνη του French Frank, Mamie. Μετ απ μερικος μνες, η ρχη του υπστη ανεπανρθωτη ζημι και προσλφθηκε ως μλος του California Fish Patrol. Το 1893, υπγραψε στο σκαρ της σφραγδας Sophie Sutherland, με προορισμ τις ακτς της Ιαπωνας. ταν επστρεψε, η χρα βρισκταν στα χρια του πανικο του '93 και το κλαντ παρασρθηκε απ εργατικς αναταραχς. Μετ απ εξαντλητικς δουλεις σε μλο γιοτας κι να εργοστσιο ηλεκτροπαραγωγς σε δρμους σιδηροδρμων, εντχθηκε στον στρατ του Coxey και ξεκνησε τη καρριρα του ως αλτης. Το 1894, πρασε 30 μρες γι' αλητεα στο σωφρονιστικ δρυμα της κομητεας Erie στο Μπφαλο της Νας Υρκης. Στο The Road γραψε:

   "Ο χειρισμς του ανθρπου ταν απλς νας απ τους πολ δευτερεοντες μη δημοσιεσιμους τρμους του ιδρματος της κομητεας Erie. Λω 'μη δημοσιεσιμος' και στη δικαιοσνη πρπει να πω κι απεργραπτος. Μου ταν αδιανητα μχρι που τα 'ζησα και δεν μουν ανοιξιτικο κοτπουλο στους τρπους του κσμου και στις απασιες αβσσους της ανθρπινης υποβθμισης. Θα χρειαζτανε βαθει πτση για να φτσω στο καττατο σημεο της πννας της κομητεας του ρι και δεν κνω παρ να ξσω ελαφρ κι επιδεικτικ την επιφνεια των πραγμτων πως τα εδα κι ζησα εκε".
 ---Τζακ Λντον: Ο Δρμος


     Μετ απ πολλς εμπειρες ως αλτης και ναυτικς, επστρεψε στο κλαντ και φοτησε στο γυμνσιο του κλαντ. Συνεισφερε αρκετ ρθρα στο περιοδικ του γυμνασου, The Aegis. Το 1ο του δημοσιευμνο ργο ταν το Typhoon off the Coast of Japan, αφγηση των εμπειριν του απ την ιστιοπλοα. Ως μαθητς, σποδαζε... συχν στο Heinold's First & Last Chance Saloon, να μπαρ δπλα στο λιμνι στο κλαντ. Στα 17 του, εξομολογθηκε στον ιδιοκττη του μπαρ, Τζον Χινολντ, την επιθυμα του να πει στο πανεπιστμιο και να ακολουθσει καρριρα ως συγγραφας. Ο Χινολντ του δνεισε χρματα για δδακτρα στε να σπουδσει στο κολλγιο. θελε απεγνωσμνα να σπουδσει στο Πανεπιστμιο της Καλιφρνια, που βρσκεται στο Μπρκλε. Το 1896, μετ απ να καλοκαρι ντονων σπουδν για να περσει τις εξετσεις πιστοποησης, γινε δεκτς. Οι οικονομικς συνθκες τον ανγκασαν να φγει το 1897 και δεν αποφοτησε ποτ. Δεν υπρχουν στοιχεα που να αποδεικνουν τι γραψε ποτ για φοιτητικς δημοσιεσεις εν σποδαζε κει. Εν βρισκταν εκε συνχισε να μελετ και να περν χρνο στο σαλνι του Χινολντ, που γνρισε ναυτικος και τυχοδικτες που θα επηρεζανε τη γραφ του. Στο αυτοβιογραφικ του μυθιστρημα, John Barleycorn, ανφερε την ομοιτητα της παμπ 17 φορς. Το Heinold's ταν το μρος που συνντησε τον Alexander McLean, ναν καπετνιο γνωστ για τη σκληρτητ του στη θλασσα, -βσισε τον πρωταγωνιστ του Wolf Larsen, στο μυθιστρημα The Sea-Wolf, σ' αυτν. Το First & Last Chance Saloon του Heinold ονομζεται πλον ανεπσημα Ραντεβο Με Τον Jack London προς τιμ του.



     Στις 12 Ιουλου 1897, στα 21 του, κι ο σζυγος της αδερφς του, Captain Shepard, σπευσαν να ενταχθονε στο Klondike Gold Rush. Αυτ ταν το σκηνικ για μερικς απ τις 1ες πετυχημνες ιστορες του. Ωστσο, ο χρνος του στο σκληρ Klondike ταν επιζμιος για την υγεα του. πως πολλο λλοι νδρες που υποσιτστηκαν στα χρυσωρυχεα, παρουσασε σκορβοτο. Τα ολα του πρστηκαν, μ' αποτλεσμα να χσει τα 4 μπροστιν του δντια. νας συνεχς πνος του ροκνιζε επηρεζοντας τους μες του ισχου και των ποδιν του και το πρσωπ του ταν σημαδεμενο τσι στε του θυμζανε πντα τους αγνες που αντιμετπιζε στο Klondike. Ο πατρας William Judge, "The Saint of Dawson", εχε μια εγκατσταση στο Dawson που παρεχε στγη, τροφ κι οποιοδποτε διαθσιμο φρμακο στον Τζακ και σε λλους. Οι προσπθειες του εκε εμπνεσανε το διγημα του, To Build a Fire (1902, αναθεωρημνο το 1908), που πολλο κριτικο αξιολογον ως το καλτερ του.
     Ο Τζακ φυγε απ το κλαντ με κοινωνικ συνεδηση ​​και σοσιαλιστικς τσεις. επστρεψε για να γνει ακτιβιστς του σοσιαλισμο. Κατληξε στο συμπρασμα τι η μνη ελπδα του να ξεφγει απ την εργασιακ παγδα ταν να λβει εκπαδευση και να "πουλσει" το μυαλ του. βλεπε το γρψιμ του ως επιχερηση, το εισιτρι του απ τη φτχεια κι λπιζε, πως ταν να μσο να νικσει τους πλοσιους στο δικ τους παιχνδι.
Επιστρφοντας στην Καλιφρνια το 1898, ρχισε να εργζεται για να εκδοθε, νας αγνας που περιγρφεται στο μυθιστρημ του Martin Eden (κυκλοφρησε το 1908, δημοσιετηκε το 1909). Η 1η του δημοσιευμνη ιστορα απ το γυμνσιο ταν το "To the Man On Trail", που χει συλλεχθε συχν σε ανθολογες. ταν το The Overland Monthly του πρσφερε μνο 5 δολρια γι' αυτ -και πλρωνε αργ- ο Τζακ κντεψε να εγκαταλεψει τη συγγραφικ του καρριρα. Σμφωνα με τα λγια του, "κυριολεκτικ σθηκα" ταν ο Μαρος Γτος αποδχτηκε την ιστορα του Χλιοι Θνατοι και του πλρωσε 40 δολρια -τα "πρτα χρματα που λαβα ποτ για μια ιστορα".



     Ξ
εκνησε τη συγγραφικ του καρριρα ακριβς καθς οι νες τεχνολογες εκτπωσης επιτρψανε τη παραγωγ περιοδικν με χαμηλτερο κστος. Αυτ οδγησε σε μια κρηξη στα δημοφιλ περιοδικ που στχευαν σ' ευρ κοιν και σε ισχυρ αγορ για μικρο μκους μυθοπλασας, -ταν να διγημα γνωστ ετε ως Diable (1902) Bâtard (1904), 2 εκδσεις της διας βασικς ιστορας. Ο Τζακ λαβε 141,25 δολρια γι' αυτ την ιστορα στις 27 Μη 1902. Στο κεμενο, νας σκληρς Γλλος Καναδς βασνιζε τον σκλο του κι αυτς αντεπιτθεται και τονε σκοτνει. Ο Λντον επε σε μερικος απ τους επικριτς του τι οι πρξεις του ανθρπου εναι η κρια αιτα της συμπεριφορς των ζων τους και θα το δειχνε αυτ περφημα σε μια λλη ιστορα, το The Call of the Wild. Στις αρχς του 1903, πολησε το The Call of the Wild στην The Saturday Evening Post για $750 και τα δικαιματα του βιβλου στον Macmillan, η διαφημιστικ καμπνια του το θησε σε γργορη επιτυχα.
     Εν ζοσε στη νοικιασμνη βλα του στη λμνη Merritt στο κλαντ της Καλιφρνια, το Λντον γνρισε τον ποιητ Τζορτζ Στρλινγκ. με τον καιρ γιναν οι καλτεροι φλοι. Το 1902, ο Sterling βοθησε το Λντον να βρει να σπτι πιο κοντ στο δικ του στο κοντιν Piedmont. Στις επιστολς του ο Λντον απευθυνταν στον Στρλινγκ ως "λληνας", λγω της ξινης μτης και του κλασικο προφλ του Στρλινγκ, και τα υπγραφε ως "Λκος". Το Λντον επρκειτο αργτερα να απεικονσει τον Sterling ως Russ Brissenden στο αυτοβιογραφικ του μυθιστρημα Martin Eden (1910) και ως Mark Hall στο The Valley of the Moon (1913). Στη μετπειτα ζω του, ο Λντον ενπνευσε τα ευρτατα ενδιαφροντ του συγκεντρνοντας μια προσωπικ βιβλιοθκη 15.000 τμων. Αναφρθηκε στα βιβλα του ως "τα εργαλεα του εμπορου μου".



     Ο Λντον νυμφετηκε την Elizabeth Mae ( May) "Bessie" Maddern στις 7 Απριλου 1900, την δια μρα που κυκλοφρησε το The Son of the Wolf. Η Μπες ταν μρος του κκλου των φλων του για αρκετ χρνια. Εχε σχση με τις ηθοποιος Minnie Maddern Fiske και Emily Stevens. Η Stasz λει, "Και οι δο αναγνρισαν δημσια τι δεν παντρεονταν απ αγπη, αλλ απ φιλα κι απ την πεποθηση τι θα κνανε γερ παιδι". Η Μπσυ τι δεν τον αγαποσε, αλλ τι της ρεσε αρκετ για να κνει ναν επιτυχημνο γμο. Ο Λντον γνρισε την Μπσυ μσω του φλου του στο γυμνσιο του κλαντ, Φρεντ Τζικομπς. ταν η αρραβωνιαστικι του Φρεντ. Η Μπσυ, που δδασκε στην Ακαδημα του Πανεπιστημου ντερσον στην Αλαμντα Καλιφρνια, δδαξε τον Τζακ στο πλασιο της προετοιμασας για τις εισαγωγικς του εξετσεις στο Πανεπιστμιο της Καλιφρνια στο Μπρκλε το 1896. Ο Τζικομπς σκοτθηκε στο Scandia το 1897, αλλ ο Τζακ κι η Μπσυ συνχισαν τη φιλα τους, η οποα περιελμβανε φωτογραφες και την ανπτυξη της ταινας μαζ. Αυτ ταν η αρχ του πθους του Τζακ για τη φωτογραφα.



     Στη διρκεια του γμου, ο Λντον συνχισε τη φιλα του με την ννα Στρονσκι, συν-συγγραφας του The Kempton-Wace Letters, να επιστολικ μυθιστρημα που αντιπαραβλλει δο φιλοσοφες της αγπης. Η ννα, γρφοντας τις επιστολς "Dane Kempton", υποστηρζοντας μια ρομαντικ ποψη του γμου, εν ο Λντον, γρφοντας τις επιστολς του "Herbert Wace", υποστριξε μια επιστημονικ ποψη, βασισμνη στον Δαρβινισμ και την ευγονικ. Στο μυθιστρημα, ο μυθιστορηματικς του χαρακτρας αντιπαραβλλει δο γυνακες που εχε γνωρσει. Το νομα του κατοικδιου του Λντον για την Bess ταν "Mother-Girl" και του Bess για το Λντον ταν "Daddy-Boy". Το 1ο τους παιδ, η Joan, γεννθηκε στις 15 Ιανουαρου 1901 και το 2ο τους, η Bessie "Becky" (αναφρεται επσης ως Bess), στις 20 Οκτωβρου 1902. Τα 2 παιδι γεννηθκανε στο Piedmont της Καλιφρνια. Εδ ο Λντον γραψε να απ τα πιο δισημα ργα του, το The Call of the Wild. Εν τανε περφανος για τα παιδι του, ο γμος ταν τεταμνος. Ο Kingman λει τι μχρι το 1903 το ζευγρι τανε κοντ στον χωρισμ καθς ταν "εξαιρετικ ασυμββαστοι". "Ο Τζακ ταν ακμα τσο τρυφερς κι ευγενικς με τη Μπσυ στε ο Κλουνσλι Τζονς που τανε φιλοξενομενος στο σπτι τον Φλεβρη του 1903, δεν υποψιστηκε τη διλυση του γμου τους.



     Ο Λντον φρεται να παραπονθηκε στους φλους Joseph Noel και George Sterling: "Η [Bessie] εναι αφοσιωμνη στην αγντητα. ταν της λω τι η ηθικ εναι μνο απδειξη χαμηλς αρτηριακς πεσης, με μισε. Θα πουλοσε εμνα και τα παιδι για τη καταραμνη αγντητ της. Εναι τρομερ. Κθε φορ που επιστρφω αφο λεπω απ το σπτι για να βρδυ, δεν με αφνει να εμαι στο διο δωμτιο μαζ της, αν μπορε να το αποφγει. Ο Stasz γρφει τι αυτς ταν "κωδικς λξεις για τον φβο [της Μπες] τι ο [Τζακ] συναναστρεφταν με πρνες κι τι μπορε να φρει στο σπτι αφροδσια νσο". Στις 24 Ιουλου 1903, ο Λντον επε στη Μπσυ τι φευγε κι φυγε. Στη διρκεια του 1904, ο Λντον κι η Μπες διαπραγματετηκαν τους ρους διαζυγου και το διταγμα εκδθηκε στις 11 Νοεμβρου 1904. Ο Λντον αποδχθηκε την ανθεση του San Francisco Examiner για τη κλυψη του Ρωσο-Ιαπωνικο πολμου στις αρχς του 1904, φτνοντας στη Γιοκοχμα στις 25 Ιανουαρου 1904. Συνελφθη απ τις ιαπωνικς αρχς στο Shimonoseki, αλλ αφθηκε ελεθερος με τη παρμβαση του Αμερικανο πρεσβευτ Lloyd Griscom. Αφο ταξδεψε στη Κορα, συνελφθη ξαν απ τις ιαπωνικς αρχς επειδ προχρησε πολ κοντ στα σνορα με τη Μαντζουρα χωρς επσημη δεια και στλθηκε πσω στη Σεολ. Απελευθερθηκε και πλι λαβε δεια να ταξιδψει με τον Αυτοκρατορικ Ιαπωνικ Στρατ στα σνορα και να παρατηρσει τη Μχη του Γιαλο.



     Ο Λντον ζτησε απ τον William Randolph Hearst, ιδιοκττη του San Francisco Examiner, να του επιτραπε να μεταφερθε στον Αυτοκρατορικ Ρωσικ Στρατ, που θερησε τι οι περιορισμο στις αναφορς και στις κινσεις του θα ταν λιγτερο αυστηρο. Ωστσο, προτο να διευθετηθε αυτ, συνελφθη για 3η φορ μσα σε 4 μνες, αυτ τη φορ επειδ επιτθηκε στους Ιπωνες βοηθος του, τους οποους κατηγρησε τι κλεψαν τη ζωοτροφ για το λογ του. Απελευθερωμνος με προσωπικ παρμβαση του Προδρου Theodore Roosevelt, φυγε απ το μτωπο τον Ιονιο του 1904.
     Στις 18 Αυγοστου 1904, ο Λντον πγε με τον στεν του φλο, τον ποιητ Τζορτζ Στρλινγκ, στους "Summer High Jinks" στο Bohemian Grove. Ο Λντον εξελγη επτιμο μλος του Bohemian Club κι λαβε μρος σε πολλς δραστηριτητες. λλα σημειωμνα μλη του Bohemian Club στη διρκεια αυτς της περιδου ταν οι Ambrose Bierce, Gelett Burgess, Allan Dunn, John Muir, Frank Norris και Herman George Scheffauer.
Ξεκινντας Δεκμβρη του 1914, εργστηκε στο The Acorn Planter, A California Forest Play, που θα παιχτε ως να απ τα ετσια Grove Plays, αλλ δεν επιλχθηκε ποτ. Περιγρφηκε ως πολ δσκολο να μελοποιηθε κι εξδωσε το The Acorn Planter το 1916.
     Μετ το διαζγιο της Maddern, ο Λντον νυμφετηκε τη Charmian Kittredge το 1905 που την εχε γνωρσει το 1900 απ τη θεα της Netta Eames, η οποα τανε συντκτρια στο περιοδικ Overland Monthly στο Σαν Φρανσσκο. Οι δυο τους γνωρστηκαν πριν απ τον πρτο του γμο, αλλ γιναν εραστς χρνια αργτερα αφο ο Jack κι η Bessie London επισκφτηκαν το Wake Robin, το θρετρο της Netta Eames της Sonoma County, το 1903. Ο Λντον τραυματστηκε ταν πεσε απ να καρτσι κι η Netta καννισε να φροντσει η Charmian αυτν. Οι δυο τους ανπτυξαν μια φιλα, καθς η Charmian, η Netta, ο σζυγς της Roscoe κι ο Λντον τανε πολιτικ ευθυγραμμισμνοι με τους σοσιαλιστς. Κποια στιγμ η σχση γινε ρομαντικ κι ο Τζακ χρισε τη γυνακα του για να νυμφευτε τη Τσρμιαν, η οποα τανε 5 χρνια μεγαλτερ του.



     Ο βιογρφος Russ Kingman αποκλεσε τη Charmian "η αδελφ ψυχ του Τζακ, πντα στο πλευρ του και τλειο ταρι". Ο χρνος μαζ τους περιελμβανε πολλ ταξδια, συμπεριλαμβανομνης μιας κρουαζιρας το 1907 με το γιοτ Snark στη Χαβη και την Αυστραλα. Πολλς απ τις ιστορες του Λντον βασζονται στις επισκψεις του στη Χαβη, η τελευταα για 10 μνες ξεκινντας τον Δεκμβρη του 1915. Το ζευγρι επισκφτηκε επσης το Γκλντφιλντ της Νεβδα το 1907, που τανε καλεσμνοι των αδερφν Μποντ, των ιδιοκτητν του Ντσον Στι του Λντον. Οι αδερφο Μποντ εργζονταν στη Νεβδα ως μηχανικο ορυχεων. Ο Λντον εχε αντιπαραβλει τις ννοιες του "Mother Girl" και του "Mate Woman" στα The Kempton-Wace Letters. Το νομα του κατοικδιου για την Μπες ταν "Μητρα-Κορτσι". Το κατοικδι του για τον Charmian ταν "Mate-Woman". Η θεα της Charmian κι η θετ μητρα της, μαθτρια της Victoria Woodhull, την εχαν μεγαλσει χωρς επιμλεια. Κθε βιογρφος παραπμπει στην ανεμπδιστη σεξουαλικτητα της Charmian. 
     Ο Τζζεφ Νελ αποκαλε τα γεγοντα απ το 1903 ως το 1905 "να εγχριο δρμα που θα εχε ιντριγκρει την πνα ενς ψεν... Ο Λντον εχε ανακοφιση απ αστειτητες κι να εδος χαλαρο ρομαντισμο". Σε γενικς γραμμς, ο Λντον ταν ανσυχος στον πρτο του γμο, αναζτησε εξωσυζυγικς σεξουαλικς σχσεις και βρκε, στη Charmian Kittredge, χι μνο ναν σεξουαλικ ενεργ και περιπετειδη σντροφ του, αλλ και τη μελλοντικ του σντροφο. Προσπθησαν να κνουν παιδι. να παιδ πθανε στη γννα και μια λλη εγκυμοσνη κατληξε σε αποβολ. Το 1906, ο Λντον δημοσευσε στο περιοδικ Collier's την αναφορ του αυτπτη μρτυρα για τον σεισμ του Σαν Φρανσσκο. 


            Mε τις κρες του αγκαλι: Η Μπες αριστερ κι η Τζαν δεξι

     Το 1905, ο Λντον αγρασε να ρντσο 1.000 στρεμμτων (4,0 km2) στο Glen Ellen, στην κομητεα Sonoma, στην Καλιφρνια, στην ανατολικ πλαγι του βουνο Sonoma. γραψε: "Δπλα στη γυνακα μου, το ρντσο εναι το πιο αγαπητ πργμα στον κσμο για μνα". θελε απεγνωσμνα το ρντσο να γνει μια επιτυχημνη επιχειρηματικ επιχερηση. Η συγγραφ, πντα μια εμπορικ επιχερηση με το Λντον, γινε τρα ακμη περισστερο να μσο για ναν σκοπ: "Γρφω για κανναν λλο σκοπ απ το να προσθσω στην ομορφι που τρα μου ανκει. Γρφω να βιβλο για κανναν λλο λγο απ το να προσθσω τρα τετρακσια στρμματα στο υπροχο κτμα μου".
     Η Stasz γρφει τι ο Λντον "εχε λβει πλρως υπψη του το ραμα, που εκφραζταν στην αγροτικ του φαντασα, για τη γη ως τη πλησιστερη γινη εκδοχ της Εδμ... εκπαιδετηκε μσω της μελτης γεωργικν εγχειριδων κι επιστημονικν τομων. Συνλαβε να σστημα κτηνοτροφας που σμερα θα επαινεθε για την οικολογικ του σοφα". τανε περφανος που εχε το πρτο σιλ απ σκυρδεμα στη Καλιφρνια. λπιζε να προσαρμσει τη σοφα της ασιατικς βισιμης γεωργας στις ΗΠΑ. Προσλαβε Ιταλος και Κινζους λιθοξους, των οποων τα διαφορετικ στυλ εναι εμφαν.


                                     Το Σπτι του (Wolf House)

     Το ρντσο ταν μια οικονομικ αποτυχα. Συμπαθοντες παρατηρητς πως η Stasz, αντιμετωπζουν τα σχδι του ως δυνητικ εφικτ κι αποδδουν την αποτυχα τους σε κακ τχη τι εναι μπροστ απ την εποχ τους. Αντιπαθοντες ιστορικο πως ο Kevin Starr προτενουν τι τανε κακς μνατζερ, αποσπασμνος απ λλες ανησυχες κι εξασθενημνος απ τον αλκοολισμ του. Ο Starr σημεινει τι ο Λντον απουσαζε απ το ρντσο του περπου 6 μνες το χρνο μεταξ 1910 και 1916 και λει, "Του ρεσε η επδειξη διοικητικς δναμης, αλλ δεν δινε προσοχ στη λεπτομρεια... Οι εργτες του Λντον γλασαν με τις προσπθεις του να το παξει μεγλο-κτηνοτρφος του χρνου και θερησε την επιχερηση χμπι πλουσων".
     Ο Λντον ξδεψε 80.000 $ (2.410.000 $ σε τρχουσα αξα) για να χτσει να πτρινο αρχοντικ 15.000 τετραγωνικν ποδιν (1.400 m2) που ονομζεται Wolf House στο ακνητο. Την ρα που η παυλη πλησαζε στην ολοκλρωσ της, δο εβδομδες πριν οι Λντονς σχεδισουν να εγκατασταθον, καταστρφηκε απ φωτι.



     Η τελευταα επσκεψη του Λντον στη Χαβη, που ξεκνησε τον Δεκμβριο του 1915, διρκεσε οκτ μνες. Συναντθηκε με τον δοκα Kahanamoku, τον πργκιπα Jonah Kūhiō Kalaniana'ole, τη βασλισσα Lili'uokalani και πολλος λλους, πριν επιστρψει στο ρντσο του τον Ιολιο του 1916. Υπφερε απ νεφρικ ανεπρκεια, αλλ συνχισε να εργζεται. Το ρντσο (που βρσκεται δπλα σε πτρινα απομεινρια του Wolf House) εναι πλον Εθνικ Ιστορικ Ορσημο και προστατεεται στο Ιστορικ Πρκο Jack London State. Ο Λντον γινε μρτυρας της σκληρτητας στην εκπαδευση των ζων του τσρκου και τα επμενα μυθιστορματ του Jerry of the Islands και Michael Brother of Jerry περιλμβαναν να πρλογο που παρακαλοσε το κοιν να ενημερωθε περισστερο για αυτ τη πρακτικ. Το 1918, το Μασαχουστη Society for the Prevention of Cruelty to Animals και η American Humane Education Society συνεργστηκαν για να δημιουργσουν το Jack London Club, που προσπθησε να ενημερσει το κοιν για τη σκληρτητα στα ζα του τσρκου και να το ενθαρρνει να διαμαρτυρηθε για αυτ το δρυμα. Η υποστριξη απ τα μλη της Λσχης οδγησε σε μια προσωριν παση των ενεργειν με εκπαιδευμνα ζα στο Ringling-Barnum and Bailey το 1925.
     Ο Λντον πθανε στις 22 Νομβρη 1916, στη βερντα στο εξοχικ ρντσο του. ταν ερωστος νδρας, αλλ εχε υποστε αρκετς σοβαρς ασθνειες, συμπεριλαμβανομνου του σκορβοτου στο Klondike. Επιπλον, στη διρκεια των ταξιδιν του με το Snark, αυτς κι η Charmian προσβλθηκαν με απροσδιριστες τροπικς λοιμξεις κι ασθνειες. Τη στιγμ του θαντου του, υπφερε απ δυσεντερα, αλκοολισμ τελικο σταδου κι ουραιμα. πονοσε πολ κι παιρνε μορφνη. Οι στχτες του θφτηκαν στην ιδιοκτησα του, κοντ στο Wolf House. Η κηδεα του γινε στις 26 Νομβρη 1916 και συμμετεχαν μνο στενο φλοι, συγγενες κι εργαζμενοι του ακιντου. Σμφωνα με την επιθυμα του, αποτεφρθηκε και θφτηκε δπλα σε μερικ παιδι πρωτοπρων, κτω απ να βρχο που ανκε στο Wolf House. Μετ το θνατο της η Charmian το 1955, αποτεφρθηκε και στη συνχεια θφτηκε με τον σζυγ της στο διο σημεο που εχε επιλξει κι αυτς. Ο τφος σημαδεεται απ να βρυδη ογκλιθο. Τα κτρια και τα ακνητα διατηρθηκαν αργτερα ως Jack London State Historic Park, στο Glen Ellen της Καλιφρνια.



     Επειδ χρησιμοποιοσε μορφνη, πολλς παλαιτερες πηγς περιγρφουν τον θνατ του ως αυτοκτονα και μερικς ακμα το κνουν. Αυτ η εικασα φανεται να εναι μια φμη εικασα που βασζεται σε περιστατικ στα μυθιστορματα του. Το πιστοποιητικ θαντου του δνει την αιτα ως ουραιμα, μετ απ οξ νεφρικ κολικ. Η βιογρφος Stasz γρφει, "Μετ το θνατο του Λντον, για διφορους λγους, αναπτχθηκε νας βιογραφικς μθος στον οποο απεικονστηκε ως αλκοολικς γυναικς που αυτοκτνησε. Πρσφατη υπθεση βασισμνη σ' γγραφα απ πρτο χρι αμφισβητε αυτ τη κουταμρα". Οι περισστεροι βιογρφοι, συμπεριλαμβανομνου του Russ Kingman, συμφωνον τρα τι πθανε απ ουραιμα που επιδεινθηκε απ τυχαα υπερβολικ δση μορφνης.
     Η μυθοπλασα του περιεχε αρκετς αυτοκτονες. Στα αυτοβιογραφικ του απομνημονεματα, ο John Barleycorn, ισχυρζεται τι, ως νος, πεσε μεθυσμνος στον κλπο του Σαν Φρανσσκο. Επε τι παρασρθηκε και σχεδν κατφερε να πνιγε προτο να σωθε απ ψαρδες, ντας πιο νηφλιος. Στο τλος της ταινας The Little Lady of the Big House, η ηρωδα, αντιμτωπη με τον πνο ενς θανσιμου τραματος απ πυροβολισμ, υποβλλεται σε αυτοκτονα με τη βοθεια γιατρο με μορφνη. Επσης, στο Martin Eden, ο κριος πρωταγωνιστς, που μοιρζεται ορισμνα χαρακτηριστικ με το Λντον, πνγεται.
     Ο Λντον ταν ευλωτος σε κατηγορες για λογοκλοπ, τσο επειδ ταν τσο ευδικριτος, παραγωγικς κι επιτυχημνος συγγραφας σο και λγω των μεθδων εργασας του. γραψε σε μια επιστολ προς τον λγουιν Χφμαν, "η κφραση, βλπετε -με εμνα- εναι πολ πιο εκολη απ την εφερεση". Αγρασε ιδες για πλοκς και μυθιστορματα απ τον νεαρ Σινκλρ Λιοις και χρησιμοποησε περιστατικ απ αποκμματα εφημερδων ως υλικ γραφς. Τον Ιολιο του 1901, 2 κομμτια μυθοπλασας εμφανστηκαν μσα στον διο μνα: το Moon-Face του Λντον, στον Αργονατη του Σαν Φρανσσκο και το The Passing of Cock-eye Blacklock του Frank Norris στο περιοδικ Century. Οι εφημερδες δειχναν τις ομοιτητες μεταξ των ιστοριν, για τις οποες ο Λντον επε τι ταν "αρκετ διαφορετικς ως προς τον τρπο αντιμετπισης, [αλλ] προφανς διες ως προς τη βση και το κνητρο". Εξγησε τι κι οι δο συγγραφες βασστηκαν στις ιστορες τους στην δια εφημερδα. να χρνο αργτερα, ανακαλφθηκε τι ο Charles Forrest McLean εχε δημοσιεσει μια φανταστικ ιστορα επσης βασισμνη στο διο περιστατικ.
     Ο γκερτον Ρερσον Γιανγκ επε τι Το Κλεσμα Της γριας Φσης (1903) ελφθη απ' το βιβλο του Γιανγκ My Dogs in the Northland (1902). Ο Λντον αναγνρισε τι το χρησιμοποησε ως πηγ κι ισχυρστηκε τι γραψε μια επιστολ στον Γιανγκ ευχαριστντας τον. Το 1906, το New York World δημοσευσε "θανατηφρες παρλληλες" στλες που δειχναν 18 αποσπσματα απ το διγημα του Λντον Love of Life δπλα-δπλα με παρμοια αποσπσματα απ να ρθρο μη λογοτεχνας των Augustus Biddle και J. K. Macdonald, με ττλο Lost in the Land of the Midnightsun. Ο Λντον σημεωσε τι ο kσμος δεν τον κατηγρησε για "λογοκλοπ", αλλ μνο για "ταυττητα χρνου και κατστασης", για την οποα προκλητικ "δλωνε νοχος".


               Ο Τζακ με τη σζυγ του Σρμιαν, 6 μρες προτο πεθνει

     Η πιο σοβαρ κατηγορα για λογοκλοπ βασστηκε στο The Bishop's Vision του Λντον, κεφ. 7 του μυθιστορματς του The Iron Heel (1908). Το κεφλαιο εναι σχεδν πανομοιτυπο μ' ειρωνικ δοκμιο που δημοσευσε ο Φρανκ Χρις το 1901, με ττλο Ο Επσκοπος του Λνδνου κι η δημσια ηθικ. Ο Χρις εξοργστηκε και του πρτεινε να λβει το 1/60 των δικαιωμτων απ το βιβλο, το αμφισβητομενο υλικ που αποτελοσε αυτ το τμμα ολκληρου του μυθιστορματος. Ο Λντον επμεινε τι εχε αποκψει μια ανατπωση του ρθρου, που εχε εμφανιστε σε μια αμερικανικ εφημερδα και πστευε πως ταν μια γνσια ομιλα που εκφωνθηκε απ τον Επσκοπο του Λνδνου.
     Ο Λντον ταν θεος κι γραφε απ μια σοσιαλιστικ σκοπι, κτι που εναι εμφανς στο μυθιστρημ του The Iron Heel. Οτε θεωρητικς οτε διανοομενος σοσιαλιστς, ο σοσιαλισμς του αναπτχθηκε απ την εμπειρα της ζως του. πως εξγησε στο δοκμι του, Πς γινα Σοσιαλιστς, οι απψεις του επηρεστηκαν απ την εμπειρα του με τους ανθρπους στον πτο του κοινωνικο λκκου. Η αισιοδοξα κι ο ατομικισμς του ξεθριασαν κι ορκστηκε να μη κνει ποτ πιτερη σκληρ σωματικ εργασα απ ,τι χρειαζταν. γραψε τι ο ατομικισμς του βγκε στο σφυρ κι αναγεννθηκε πολιτικ. Συχν κλεινε τα γρμματ του "Δικς σου για την Επανσταση".
     Εντχθηκε στο Σοσιαλιστικ Εργατικ Κμμα τον Απρλη του 1896. Την δια χρονι, το San Francisco Chronicle δημοσευσε μια ιστορα για τον 20χρονο Λονδρζο να εκφωνε νυχτερινς ομιλες στο πρκο του Δημαρχεου του κλαντ, μια δραστηριτητα για την οποα συνελφθη για να χρνο αργτερα. Το 1901 αποχρησε απ το Σοσιαλιστικ Εργατικ Κμμα κι εντχθηκε στο νο Σοσιαλιστικ Κμμα Αμερικς. λαβε υποψηφιτητα ως ο υψηλο προφλ Σοσιαλιστς υποψφιος δμαρχος του κλαντ το 1901 (λαμβνοντας 245 ψφους) και το 1905 (βελτιθηκε σε 981 ψφους), περιδευσε τη χρα δνοντας διαλξεις για το σοσιαλισμ το 1906 και δημοσευσε 2 συλλογς δοκιμων για το σοσιαλισμ: Πλεμος του Σοσιαλισμο: οι Τξεις (1905) κι η Επανσταση και λλα Δοκμια (1906).
     Η Stasz σημεινει τι "Το Λντον θερησε τους Wobblies ως μια ευπρσδεκτη προσθκη στον Σοσιαλιστικ σκοπ, αν και ποτ δεν συμμετεχε μαζ τους στο να συνιστ σαμποτζ". Αναφρει επσης μια προσωπικ συνντηση μεταξ του Λντον και του Big Bill Haywood το 1912. Στο πρσφατο (1913) βιβλο του The Cruise of the Snark, γρφει για εκκλσεις προς αυτν για συμμετοχ στο πλρωμα του Snark απ υπαλλλους γραφεου κι λλους "εργτες" που λαχταροσαν να δραπετεσουν απ τις πλεις και να εξαπατηθον απ εργτες.



     Στα χρνια του Γκλεν λεν, ο Λντον νιωθε κποια αμφιθυμα απναντι στον σοσιαλισμ και παραπονθηκε για τους αναποτελεσματικος Ιταλος εργτες του. Το 1916, παραιτθηκε απ το τμμα Glen Ellen του Σοσιαλιστικο Κμματος, αλλ δλωσε κατηγορηματικ τι το κανε λγω της λλειψης πυρς και μχης και της απλειας της μφασης στη ταξικ πλη. Σε να κολακευτικ πορτρατο των ημερν του ραντς του Λντον, ο ιστορικς πολιτισμο απ τη Καλιφρνια, Κβιν Σταρ, αναφρεται σε αυτ την περοδο ως μετασοσιαλιστικ και λει "... το 1911... ο Λντον βαριτανε περισστερο τη ταξικ πλη απ' ,τι θελε να παραδεχτε.
     Μοιρστηκε κοινς ανησυχες μεταξ πολλν Ευρωπαων Αμερικανν στη Καλιφρνια σχετικ με την ασιατικ μετανστευση, που περιγρφεται ως ο κτρινος κνδυνος. χρησιμοποησε τον τελευταο ρο ως ττλο δοκιμου του 1904. Αυτ το θμα ταν επσης το θμα μιας ιστορας που γραψε το 1910 με ττλο Η απαρμιλλη εισβολ. Παρουσιαζμενη ως ιστορικ δοκμιο που διαδραματζεται στο μλλον, η ιστορα αφηγεται γεγοντα μεταξ 1976 και 1987, στα οποα η Κνα, μ' να συνεχς αυξανμενο πληθυσμ, καταλαμβνει κι αποικζει τους γετονς της με την πρθεση να καταλβει ολκληρη τη Γη. Τα δυτικ θνη απαντον με βιολογικ πλεμο και βομβαρδζουνε τη Κνα με δεκδες απ τις πιο μολυσματικς ασθνειες. Σχετικ με τους φβους του για τη Κνα, παραδχεται, "πρπει να ληφθε υπψη τι το παραπνω αξωμα εναι απ μνο του προν του δυτικο φυλετικο εγωισμο, που υποκινεται απ τη πστη μας στη δικ μας δικαιοσνη κι ενισχεται απ μια πστη στον εαυτ μας που μπορε να εναι εξσου εσφαλμνη πως εναι κι οι περισστερες αγαπημνες φυλς".
     Αντθετα, πολλ απ τα διηγματ του εναι αξιοσημεωτα για την ενσυνασθητη απεικνιση μεξικανν (The Mexican), Ασιατν (The Chinago) και Χαβης (Koolau the Leper) χαρακτρων. Η πολεμικ αλληλογραφα του απ τον Ρωσο-Ιαπωνικ Πλεμο, καθς και το ημιτελς μυθιστρημ του Cherry, δεχνουν τι θαμαζε πολ τα ιαπωνικ θιμα και τις δυναττητες. Τα γραπτ του τανε δημοφιλ στους Ιπωνες, που πιστεουν τι τα απεικνισε θετικ. Στο Koolau the Leper, περιγρφει τον Koolau, που εναι λεπρς στη Χαβη -επομνως πολ διαφορετικ εδος υπερανθρπου απ τον Martin Eden- και που πολεμ ναν ολκληρο στρατ ιππικο για να διαφγει τη σλληψη, ως "αδμαστος πνευματικ νας μεγαλειδης επανασττης". Αυτς ο χαρακτρας βασζεται στο λεπρ της Χαβης Kaluaikoolau, που το 1893 εξεγρθηκε κι αντιστθηκε στη σλληψη απ τις δυνμεις της Προσωρινς Κυβρνησης της Χαβης στη κοιλδα Kalalau.


                           Επιστατε στη ναυπγηση του Σναρκ

Ο Λντον ταν θεος. Αναφρεται να επε, "Πιστεω τι ταν εμαι νεκρς, εμαι νεκρς. Πιστεω τι με το θνατ μου εξαφανζομαι τσο πολ σο το τελευταο κουνοπι που στριμξαμε εσες κι εγ". σοι υπερασπζονται τον Λντον ενντια στις κατηγορες για ρατσισμ αναφρουν την επιστολ που γραψε στην ιαπωνικ-αμερικανικ εμπορικ εβδομαδιαα εφημερδα το 1913:

   "Σε απντηση στη δικ σας της 16ης Αυγοστου 1913. Πρτα απ' λα, πρπει να πω εμποδζοντας την ηλθια εφημερδα να υποδαυλζει πντα τη φυλετικ προκατληψη. Αυτ, φυσικ, εναι αδνατο, θα λεγα, στη συνχεια, με την εκπαδευση του λαο της Ιαπωνας τσι στε να εναι πολ ξυπνα ανεκτικο για να ανταποκριθονε σε οποιαδποτε κκληση για φυλετικ προκατληψη. Και, τλος, συνειδητοποιντας, στη βιομηχανα και τη κυβρνηση του σοσιαλισμο - η τελευταα λξη εναι απλς μια λξη που αντιπροσωπεει τη πραγματικ εφαρμογ της θεωρας της Αδελφτητας των Ανθρπων στις υποθσεις των ανθρπων. Εν τω μεταξ, τα θνη κι οι φυλς εναι μνο απεθαρχα αγρια που δεν χουν ακμη μεγαλσει στο ανστημα των ανδρν. Πρπει λοιπν να περιμνουμε απ αυτος να κνουν απεθαρχα και θορυβδη πργματα κατ καιρος. Κι πως μεγαλνουν τα αγρια, τσι κι οι φυλς της ανθρωπτητας θα μεγαλσουνε και θα γελσουν ταν ανατρχουν στις παιδικς τους διαμχες".

     Το 1996, αφο η πλη Whitehorse, στο Yukon, μετονμασε μια οδ προς τιμ του Λντον, οι διαμαρτυρες για τον υποτιθμενο ρατσισμ του ανγκασαν τη πλη να αλλξει το νομα της οδο απ Jack London Boulevard ξαν σε Two-mile Hill.
     Λγο αφτου ο μπξερ Τζακ Τζνσον στφθηκε ο 1ος μαρος παγκσμιος πρωταθλητς βαρων βαρν το 1908, ο Λντον ζτησε μια "μεγλη λευκ ελπδα" για να νικσει τον Τζνσον, γρφοντας: "Ο Τζιμ Τζφρις πρπει τρα να βγει απ το αγρκτημα του Alfalfa και να αφαιρσει αυτ το χρυσ χαμγελο απ το πρσωπο του Τζακ Τζνσον. Τζεφ, εξαρτται απ σνα. Ο Λευκς πρπει να σωθε".
     Με λλους μοντερνιστς συγγραφες της εποχς, υποστριξε την ευγονικ. Η ννοια της "καλς αναπαραγωγς" συμπλρωσε τον επιστημονισμ της προοδευτικς εποχς, τη πεποθηση τι οι νθρωποι ταξινομονται σε μιαν ιεραρχα αν φυλ, θρησκεα κι εθνικτητα. Ο κατλογος της κατωτερτητας της Προοδευτικς Εποχς προσφερε τη βση για απειλς κατ της φυλετικς ακεραιτητας των Αγγλοσαξνων Αμερικανν. Ο Λντον γραψε στον Frederick H. Robinson του περιοδικο Medical Review of Reviews, δηλνοντας, "Πιστεω τι το μλλον ανκει στην ευγονικ και θα καθοριστε απ τη πρακτικ της ευγονικς". Αν κι αυτ οδγησε ορισμνους να επιχειρηματολογσουν υπρ της αναγκαστικς στερωσης εγκληματιν σων θεωρονταν αδναμοι. Ο Λντον δεν εξφρασε ποτ αυτ το κρο. Το διγημ του Told in the Drooling Ward εναι απ τη σκοπι ενς εκπληκτικ οξυδερκος "αδναμου" ανθρπου.



     Ο Hensley υποστηρζει τι το μυθιστρημα του Λντον Πριν απ τον Αδμ (1906–07) αποκαλπτει θματα υπρ της ευγονικς. Ο Λντον συμβολεψε τη συνεργτιδ του ννα Στρνσκι κατ τη διρκεια της προετοιμασας των Επιστολν του Κμπτον-Γουις τι θα παιρνε το ρλο της ευγονικς στο ζευγρωμα, εν εκενη θα μλωνε για λογαριασμ της ρομαντικς αγπης. (Η αγπη κρδισε το επιχερημα.) Η Κοιλδα της Σελνης δνει μφαση στο θμα των "πραγματικν Αμερικανν", των Αγγλοσξωνων, ωστσο στη Μικρ Κυρα του Μεγλου Οκου, ο Λντον εναι πιο διαφοροποιημνος. Το επιχερημα του πρωταγωνιστ δεν εναι τι λοι οι λευκο εναι αντεροι, αλλ τι υπρχουν περισστεροι αντεροι μεταξ των λευκν απ ,τι σε λλες φυλς. Ενθαρρνοντας τους καλτερους σε κθε φυλ να ζευγαρσουνε θα βελτισουνε τις ιδιτητες του πληθυσμο τους. Η ζω στη Χαβη αμφισβτησε την ορθοδοξα του. Στο My Hawaiian Aloha, σημεωσε τη φιλελεθερη επιμειξα των φυλν, καταλγοντας στο πς "η μικρ Χαβη, με τις κορσες της, με τις κορσες πτς, κνει καλτερη επδειξη απ τις ΗΠΑ".
Ο δυτικς συγγραφας και ιστορικς Dale L. Walker γρφει:

   "Η αληθιν ιδιοφυα του Λντον ταν η σντομη ιστορα... Η αληθιν ιδιοφυα του Λντονυ βρισκταν στη σντομη μορφ, 7.500 λξεων και κτω, που η πλημμρα των εικνων στον γεμτο εγκφαλ του κι η μφυτη δναμη του αφηγηματικο του δρου περιορστηκαν κι απελευθερθηκαν αμσως. Οι ιστορες που διαρκονε πιτερο απ τις μαγικς 7.500 γενικ -αλλ σγουρα χι πντα- θα μποροσαν να επωφεληθον απ την αυτο-επεξεργασα".

     Η "ισχς της εκφορς" του Λντον βρσκεται στο απγει της στις ιστορες του κι εναι επιμελς καλοδομημνες. Το To Build a Fire εναι η πιο γνωστ απ' λες τις ιστορες του. Διαδραματζεται στο σκληρ Klondike, αφηγεται το τυχαο ταξδι μιας νας φιξης που αγνησε τη προειδοποηση ενς παλιο χρονομτρου για τους κινδνους του να ταξιδεει μνος κανες. Πφτοντας μσα απ τον πγο σ' να κολπσκο σε 75 κτω απ το 0, ο αννυμος νδρας γνωρζει καλ πως η επιβωση εξαρτται απ τις μη δοκιμασμνες δεξιτητς του στο να βζει γργορα φωτι για να στεγνσει τα ροχα του και να ζεστνει τα κρα του. Μετ τη δημοσευση μιας μερης εκδοχς αυτς της ιστορας -με ηλιλουστο αποτλεσμα- στο The Youth's Companion το 1902, ο Λντον προσφερε μια 2η, πιο σοβαρ αντληψη για τη δσκολη θση του νδρα στο περιοδικ The Century το 1908. Η ανγνωση και των δο παρχει μια απεικνιση της ανπτυξης και της ωρμανσς του ως συγγραφας. πως παρατηρε ο Labor (1994): "Το να συγκρνεις τις δο εκδοχς εναι απ μνο του να διδακτικ μθημα για το τι ξεχριζε να μεγλο ργο λογοτεχνικς τχνης απ μια καλ παιδικ ιστορα".

     λλες ιστορες απ τη περοδο Klondike περιλαμβνουν: All Gold Canyon, σχετικ με μια μχη μεταξ ενς χρυσοθρα κι ενς λτη αξισεων, το The Law of Life, για ναν ηλικιωμνο Αμερικαν Ινδ που εγκαταλεφθηκε απ τη φυλ του κι αφθηκε να πεθνει, το "Love of Life", για να οδοιπορικ απ να τυχοδικτη στη καναδικ τονδρα, το To the Man on Trail, που αφηγεται την ιστορα ενς κατδικου που δραπετεει απ την φιππη Αστυνομα σ' ναν αγνα λκηθρου και θτει το ερτημα της αντθεσης μεταξ γραπτο νμου κι ηθικς και Μια Οδσσεια του Βορρ, που εγερει ερωτματα ηθικς υπ ρους και ζωγραφζει να συμπαθητικ πορτρατο ενς ανθρπου με ανμεικτες λευκς κι αλευτικς καταγωγς.



     Ο Λντον ταν λτρης της πυγμαχας και μανιδης ερασιτχνης πυγμχος. Το A Piece of Steak εναι μια ιστορα για ναν αγνα μεταξ μεγαλτερων και νετερων πυγμχων. Αντιπαραβλλει τις διαφορετικς εμπειρες της νεολαας και της ηλικας, αλλ θτει επσης το κοινωνικ ζτημα της μεταχερισης των ηλικιωμνων εργαζομνων. Το The Mexican συνδυζει τη πυγμαχα με κοινωνικ θμα, καθς νας νεαρς Μεξικανς υπομνει ναν δικο αγνα κι εθνοτικς προκαταλψεις για να κερδσει χρματα για να βοηθσει την επανσταση. Αρκετς απ τις ιστορες του θα χαρακτηρζονταν σμερα ως επιστημονικς φαντασας. Το The Unparalleled Invasion περιγρφει τον πλεμο μικροβων κατ της Κνας. Το Goliath εναι για ν ακαταμχητο ενεργειακ πλο. Το The Shadow and the Flash εναι μια ιστορα για 2 αδρφια που ακολουθον διαφορετικος δρμους για να επιτχουν την αφνεια. Το A Relic of the Pliocene εναι μια μεγλη ιστορα για τη συνντηση ενς σγχρονου νδρα μ' να μαμοθ. Το The Red One εναι μια στερη ιστορα απ μια περοδο που ο Λντον ιντριγκρονταν απ τις θεωρες του ψυχιτρου και συγγραφα Γιουνγκ. Λει για μια νησιωτικ φυλ που κρατιται σε θρλερ απ να εξωγινο αντικεμενο.
     Περπου 19 πρωττυπες συλλογς διηγημτων εκδθηκαν στη διρκεια της σντομης ζως του Λντον λγο μετ το θνατ του. Απ αυτ τη δεξαμεν ιστοριν χουν προκψει αρκετς μεταθαντιες ανθολογες. Πολλς απ' αυτς τοποθετονται στο Klondike και στον Ειρηνικ. Μια συλλογ απ τις Ιστορες του Σαν Φρανσσκο του Λντον εκδθηκε τον Οκτβρη του 2010 απ τη Sydney Samizdat Press. Τα πιο δισημα μυθιστορματ του εναι το The Call of the Wild, White Fang, The Sea-Wolf, The Iron Heel και Martin Eden.
     Σε μια επιστολ με ημερομηνα 27 Δεκεμβρου 1901, ο εκδτης της Macmillan του Λντον, George Platt Brett, Sr., επε τι πστευε πως η μυθοπλασα του Jack αντιπροσπευε το καλτερο εδος δουλεις που γινε στην Αμερικ. Ο κριτικς Maxwell Geismar αποκλεσε το The Call of the Wild "να μορφο πεζ ποημα". Ο συντκτης Franklin Walker επε τι ανκει σε να ρφι με τον Walden και τον Huckleberry Finn. κι ο μυθιστοριογρφος Ε.Λ. Ο Ντκτορου το ονμασε μια βαρετ παραβολ… το αριστοργημ του. Ο ιστορικς Dale L. Walker σχολασε: Ο Τζακ Λντον ταν νας βολος μυθιστοριογρφος, πολ μεγλη για τη φυσικ του ανυπομονησα και την ταχτητα του μυαλο του. Τα μυθιστορματ του, ακμη και τα καλτερα απ αυτ, χουν τερστια ελαττματα. Ορισμνοι κριτικο χουν πει τι τα μυθιστορματ του εναι επεισοδιακ και μοιζουν με συνδεδεμνα διηγματα. Ο Dale L. Walker γρφει: "Το Star Rover αυτ το υπροχο περαμα, εναι πραγματικ μια σειρ διηγημτων που συνδονται με μιαν ενοποιητικ συσκευ... Το Smoke Bellew εναι μια σειρ απ ιστορες δεμνες μεταξ τους σε μια μυθιστορηματικ μορφ απ τον επανεμφανιζμενο πρωταγωνιστ τους, Kit Bellew. και John Barleycorn ... εναι μια συνοπτικ σειρ μικρο μκους επεισοδων".


     Ο Ambrose Bierce επε για το The Sea-Wolf τι "το σπουδαο πργμα -κι εναι απ τα σπουδαιτερα πργματα- εναι αυτ η τρομερ δημιουργα, Wolf Larsen... το σκψιμο και το στσιμο μιας ττοιας φιγορας εναι αρκετ για ναν νθρωπο να κνει σε μια ζω". Ωστσο, σημεωσε, "Το στοιχεο της αγπης, με τις παρλογες καταστολς και τις αδνατες ιδιτητς του, εναι απασιο". Το The Iron Heel εναι να παρδειγμα ενς δυστοπικο μυθιστορματος που προβλπει κι επηρασε το 1984 του Τζορτζ ργουελ. Η σοσιαλιστικ πολιτικ του Λντον εκτθεται ρητ εδ. Το Iron Heel συναντ τον σγχρονο ορισμ της απαλς επιστημονικς φαντασας. Το Star Rover (1915) εναι επσης επιστημονικ φαντασα. Ο λογοτεχνικς εκτελεστς του Λντον, ο ρβινγκ Σπαρντ, παρθεσε μια πστη του Jack London σε μια εισαγωγ σε μια συλλογ ιστοριν του, του 1956:

Προτιμ να εμαι στχτη παρ σκνη!
Θα προτιμοσα να σβσει η σπθα μου σε μια λαμπερ φλγα παρ να πνιγε απ ξηρ σψη.
Θα προτιμοσα να εμαι νας υπροχος μετεωρτης, κθε τομο μου σε υπροχη λμψη, παρ νας νυσταγμνος και μνιμος πλαντης.
Η λειτουργα του ανθρπου εναι να ζει, χι να υπρχει.
Δεν θα σπαταλσω τις μρες μου προσπαθντας να τις παρατενω.
Θα χρησιμοποισω τον χρνο μου.

     H βιογρφος Stasz σημεινει τι το απσπασμα "χει πολλ σημδια του στυλ του Λντον", αλλ η μνη γραμμ που θα μποροσε να αποδοθε με ασφλεια σ' αυτν ταν η 1η. Τα λγια που παρθεσε ο Shepard ταν απ μια ιστορα στο San Francisco Bulletin, 2 Δεκμβρη 1916, του δημοσιογρφου Ernest J. Hopkins, ο οποος επισκφτηκε το ρντσο λγες εβδομδες πριν απ το θνατο του Λντον. Η Stasz σημεινει, ακμη περισστερο απ ,τι σμερα τα αποσπσματα των δημοσιογρφων ταν αναξιπιστα ακμα και καθαρς εφευρσεις και λει τι δεν βρθηκε μεση πηγ στα γραπτ του. Ωστσο, τουλχιστον μα γραμμ, σμφωνα με τη Stasz, εναι αυθεντικ, καθς αναφρεται απ το Λντον κι εναι γραμμνη στο χρι του στο βιβλο αυτγραφων της αυστραλιανς σουφραζτας Vida Goldstein:

Αγαπητ κυρα Goldstein:-
Πριν απ επτ χρνια σου γραψα τι προτιμ να εμαι στχτη παρ σκνη. Εξακολουθ να συμφων με αυτ το συνασθημα.
Ειλικριν δικς σας,
Τζακ Λντον
13 Ιανουαρου 1909

     Στο διγημ του By The Turtles of Tasman, νας χαρακτρας, που υπερασπζεται τον ακριβ πατρα της στον θεο της που μοιζει με μυρμηγκι, λει: "... ο πατρας μου ταν βασιλις. ζησες… ζησες μνο για να ζσεις; Φοβσαι να πεθνεις; Προτιμ να τραγουδσω να γριο τραγοδι και να σκσω τη καρδι μου με αυτ, παρ να ζσω χλια χρνια παρακολουθντας τη πψη μου και φοβομενη το υγρ. Εναι σκνη, ο πατρας μου θα γνει στχτη". Μια σντομη περιγραφ για το The Scab αναφρεται συχν στο εργατικ κνημα των ΗΠΑ και συχν αποδδεται στο Λντον. Ξεκιν:

   Αφο ο Θες τελεωσε τον κροταλα, τον βτραχο και το βρικλακα, του μεινε κποια απασια ουσα με την οποα φτιαξε μια ψρα. Η ψρα εναι να ζο με δο πδια με ανοιχτ ψυχ, εγκφαλο νερο, συνδυασμς ραχοκοκαλις απ ζελ και κλλα. Εκε που οι λλοι χουνε καρδις, φρει ναν γκο σπιων αρχν. ταν μια ψρα κατεβανει στο δρμο, οι νδρες γυρζουνε τη πλτη τους κι οι γγελοι κλανε στον Παρδεισο κι ο Διβολος κλενει τις πλες της κλασης για να τη κρατσει ξω...


     Το 1913 και το 1914, νας αριθμς εφημερδων τπωσε τις 3 πρτες προτσεις με διαφορετικος ρους που χρησιμοποιθηκαν αντ για "ψρα", πως "ρπτης", "περιστρι σκαμνιο" "σκανδαλοποις". Αυτ το απσπασμα, πως δθηκε παραπνω, ταν το αντικεμενο μιας υπθεσης του Ανωττου Δικαστηρου του 1974, Letter Carriers v. Austin, στην οποα ο δικαστς Thurgood Marshall το ανφερε ως να πολ γνωστ κομμτι της συνδικαλιστικς λογοτεχνας, που γενικ αποδδεται στον συγγραφα Jack London. να ενημερωτικ δελτο του συνδικτου εχε δημοσιεσει ναν κατλογο με "ψρα", που θεωρθηκε πως εναι πραγματικς κι ως εκ τοτου δεν εναι συκοφαντικς, αλλ στη συνχεια συνχισε να αναφρει το απσπασμα ως τον "ορισμ της ψρας". Η υπθεση νοιξε το ερτημα αν ο ορισμς τανε συκοφαντικς. Το δικαστριο κρινε τι "ο... ορισμς της ψρας" του Τζακ Λντον εναι απλς ρητορικ υπερβολ, μια λγνη κι ευφνταστη κφραση της περιφρνησης που νιθουν τα μλη του συνδικτου προς εκενους που αρνονται να συμμετσχουν", κι ως εκ τοτου δεν ταν συκοφαντικς και προστατευταν σμφωνα με την Πρτη Τροποποηση. Παρ το γεγονς τι αποδδεται συχν στο Λντον, το απσπασμα δεν εμφανζεται καθλου στην εκτεν συλλογ των γραπτν του στον ισττοπο του κρατικο πανεπιστημου Sonoma. Ωστσο, στο βιβλο του War of the Classes δημοσευσε ομιλα του 1903 με ττλο The Scab, η οποα δωσε μια πολ πιο ισορροπημνη ποψη του θματος:

   Ο εργτης που δνει περισστερο χρνο δναμη δεξιτητα για τον διο μισθ απ ναν λλο, σο χρνο δναμη ικαντητα για μικρτερο μισθ, εναι ψρα. Η γενναιοδωρα απ τη πλευρ του εναι βλαβερ για τους συναδλφους του, γιατ τους αναγκζει σε μια ση γενναιοδωρα που δεν τους αρσει και που τους δνει λιγτερη τροφ και στγη. Αλλ μια λξη μπορε να ειπωθε για τη ψρα. Ακριβς πως η πρξη του κνει τους αντιπλους του υποχρεωτικ γενναιδωρους, τσι κι αυτο, λγω γννησης κι εκπαδευσης, κνουν υποχρεωτικ τη πρξη της γενναιοδωρας του.
   [...]
   Κανες δεν επιθυμε τη ψρα, να δσει τα περισστερα τουλχιστον. Η φιλοδοξα κθε ατμου εναι ακριβς το αντθετο, να δνει το λιγτερο για τους περισστερους κι ως εκ τοτου, ζντας σε μια κοινωνα με νχια και με δντια, το battle royal διεξγεται απ τα φιλδοξα τομα. Αλλ στην πιο σημαντικ πτυχ του, αυτ της πλης για τη διαρεση του κοινο προντος, δεν εναι πλον μια μχη μεταξ ατμων, αλλ μεταξ ομδων ατμων. Το κεφλαιο κι η εργασα εφαρμζονται στην α' λη, φτιχνουνε κτι χρσιμο απ αυτ, προσθτουν στην αξα της και μετ προχωρονε σε διαμχες για τον καταμερισμ της προστιθμενης αξας. Κανες απ τους δο δεν ενδιαφρεται να δσει τα περισστερα τουλχιστον. Ο καθνας χει σκοπ να δσει λιγτερα απ τον λλο και να λβει περισστερα.

 * Το ρος Λντον, γνωστ κι ως Boundary Peak 100, στα σνορα Αλσκα-Βρετανικ Κολομβα, στις οροσειρς των βουνν της ακτς της Βρετανικς Κολομβας, πρε το νομ του.
 * Η πλατεα Τζακ Λντον στη προκυμαα του κλαντ της Καλιφρνια ονομστηκε γι' αυτν.
 * Τιμθηκε απ τη Ταχυδρομικ Υπηρεσα των ΗΠΑ με να γραμματσημο της σειρς Great Americans 25¢ που κυκλοφρησε στις 11 Γενρη 1986.
 * Η λμνη Τζακ Λντον (ρωσικ: Озеро Джека Лондона), μια ορειν λμνη που βρσκεται στην νω χθη του ποταμο Kolyma στη περιοχ Yagodninsky της περιφρειας Magadan.
 * Οι φανταστικς ερμηνεες του Λντον περιλαμβνουν τον Michael O'Shea στην ταινα του 1943 Jack London, τον Jeff East στην ταινα του 1980 Klondike Fever, τον Michael Aron στο Star Trek: The Next Generation επεισδιο Time's Arrow απ το 1992, τον Aaron Ashmore στο επεισδιο Murdoch Mysteries "Murdoch of the Klondike" απ το 2012 κι ο Johnny Simmons στη μνι σειρ του 2014 Klondike.

ΡΗΤΑ:

 * Καλτερα να στκεσαι στο πλι κποιου λλου παρ μνος σου.
 * Δεν μπορες να περιμνεις την μπνευση. Πρπει να τρχεις ξοπσω της με να ρπαλο.
 * Αν τα λεφτ ρχονται με τη φμη, καλς ρισε η φμη. Αν τα λεφτ ρχονται χωρς φμη, καλς ρισαν τα λεφτ.
 * Η ικαντητα να ξεχνς σημανει διανοητικ υγεα.
 * Το να ρχνεις να κκαλο στο σκυλ δεν εναι φιλανθρωπα. Φιλανθρωπα εναι να μοιρζεσαι το κκκαλο με το σκυλ ταν εσαι εξσου πεινασμνος με το σκυλ.
 * Ο σκοπς του ανθρπου εναι να ζει, χι να υπρχει.


=========================


                                            Ο Αποσττης

               Τρα, πως ξυπν για τη δουλει,
                          Θε μου, κρτα μακρι τη τεμπελι.
                                      Κι αν πλι ως το βρδυ ξεψυχσω,
                                                      Θε μου, το μεροκματο ας αξζω.
                       Αμν.

 -"Αν δεν σηκωθες απ' το κρεβτι, Τζννυ, μπουκι δε θα σου δσω να φας!"
     Η απειλ φησε το αγρι ασυγκνητο. Εξακολοθησε πεισματικ να κοιμται, παλεοντας για τη λθη του πνου, σαν τον ονειροπλο που παλεει για το νειρο του. Σχημτισε χαλαρς γροθις με τα χρια κι ρχισε να χτυπ αδναμα και νευρικ τον αρα. Οι γροθις προορζονταν για την μητρα του αλλ αυτ, προδδοντας εξσκηση κι εξοικεωση, τις απφευγε εν συγχρνως τον ταρακουνοσε χωρς καμι επιεκεια απ' τους μους.
 -"Παρτα μ' συχο!"
     ταν μια κραυγ που γεννθηκε βουβ στα βθη του πνου, ρμησε γοργ προς τα ξω, σαν στριγκλι, με τη μορφ παρφορης επιθετικτητας, κι σβησε και χθηκε σ' να ακατληπτο παρπονο. ταν μια κραυγ πρωτγονη, σαν μιας βασανισμνης ψυχς, κατακλυσμνης απ πειρη διαμαρτυρα και οδνη. Εκενη, μως, αδιαφοροσε. ταν μια γυνακα με θλιμμνα μτια και κουρασμνο πρσωπο, συνηθισμνη σ' αυτ την αγγαρεα, την οποα επαναλμβανε κθε μρα της ζως της.
     ρπαξε τα σκεπσματα και προσπθησε να τα απομακρνει, αλλ το αγρι σταμτησε να γρονθοκοπει τον αρα και γαντζθηκε πνω τους με απγνωση. Κουλουριστηκε, κουκουλωμνο ακμα, στην κρη του κρεβατιο. πειτα προσπθησε να τραβξει λα τα στρωσδια στο πτωμα. Το αγρι αντιστθηκε. Εκενη ανασκουμπθηκε. Υπερτεροσε σε βρος, κι τσι το αγρι και τα στρωσδια υποχρησαν, το πρτο ακολουθντας ενστικτωδς τα δετερα, προκειμνου να προφυλαχτε απ' το τσουχτερ κρο του δωματου που του περνιαζε το σμα.
     τσι πως παρπαιε στην κρη του κρεβατιο, παραλγο να σωριαστε με το κεφλι στο πτωμα. Μα η συνεδησ του σαν να αφυπνστηκε. ρθωσε το κορμ του και προς στιγμν ταλαντετηκε επικνδυνα, μχρι που ξαναβρκε την ισορροπα του. Προσγειθηκε στο πτωμα με τα πδια. Η μητρα τον ρπαξε επιτπου απ' τους μους και τον ταρακονησε. Το αγρι ρχισε πλι τις γροθις, αλλ αυτ τη φορ με περισστερη δναμη κι ευθτητα. Ταυτχρονα νοιξε τα μτια του. Τον φησε ελεθερο. Εχε ξυπνσει.
 -"'Ντξει", μουρμορισε.
     Πρε τη λμπα και βγκε βιαστικ απ' το δωμτιο, αφνοντς τον στο σκοτδι.
 -"Θα χσεις το μεροκματο", τον προειδοποησε βγανοντας.
     Το σκοτδι δεν τον ενοχλοσε. ταν ντθηκε, πγε στη κουζνα. Τα βματ του τανε πολ βαρι για να τσο ελαφρ αγρι. Τα πδια του σρνονταν απ' το διο τους το βρος, πργμα παρλογο, τσι κοκαλιρικα που τανε. Τρβηξε μια καρκλα με σπασμνο πτο στο τραπζι.
 -"Τζννυ!", φναξε η μνα του αυστηρ.
     Εκενος πετχτηκε απτομα απ' την καρκλα και, χωρς να πει κουβντα, πγε στο νεροχτη, που ταν λιγδιασμνος και βρωμερς. Απ' το σιφνι αναδυταν μια δυσρεστη μυρωδι. Οτε που το παρατρησε. Η μπχα του νεροχτη τανε γι' αυτν μρος της φυσικς τξης πραγμτων, πως ταν και το γλιτσιασμνο απ' τα βρωμνερα της λντζας σαπονι, που δεν κανε σαπουνδα. χι τι προσπθησε και πολ να το κνει να βγλει αφρ. Μερικς πιτσιλις με το παγωμνο νερ που σταζε απ' τη βρση κι η διαδικασα εχε ολοκληρωθε. Δεν πλυνε τα δντια του. Εδ που τα λμε, ποτ του δεν εχε δει οδοντβουρτσα, οτε ξερε τι υπρχαν πλσματα στον κσμο που εναι νοχα για μια τσο μεγαλειδη ανοησα, πως το πλσιμο των δοντιν.
 -"Καλ θα 'ταν να 'πλενες τη μορη σου μια φορ τη μρα χωρς να πρπει να το πω εγ", παραπονθηκε η μητρα του.
     Κρατοσε να σπασμνο καπκι πνω στο κατσαρολκι καθς σρβιρε δυο κοπες καφ. Το παιδ δεν σχολασε, γιατ αυτ ταν μια μνιμη διαμχη μεταξ τους και το μοναδικ πργμα για το οποο η μνα του ταν αννδοτη. ταν υποχρεωτικ να πλνει το πρσωπο του μια φορ τη μρα. Σκουπστηκε με μια λιγδιασμνη πετστα, νωπ, βρμικη και ξεφτισμνη, που του γμισε το πρσωπο χνοδια. "Μακρι να μη μναμε τσο μακρι", επε η μνα μλις κατσε το παιδ. "Κνω , τι καλτερο μπορ. Το ξρεις. Αλλ το δολριο που γλιτνουμε απ' το νοκι το βζουμε στην κρη. Κι εδ χουμε και περισστερο χρο. Το ξρεις". Σχεδν δεν παρακολουθοσε τι του 'λεγε. Τα εχε ξανακοσει πολλς φορς. Το ερος της σκψης της ταν περιορισμνο κι λο αναμασοσε το μαρτριο που τραβοσανε ζντας τσο μακρι απ' τα εργοστσια.
 -
"να δολριο σημανει περισστερο φα", σχολασε βαργδουπα το παιδ. "Πρπει λοιπν να πω να φρω το φα μας".
     τρωγε βιαστικ, χωρς να μασουλει το ψωμ και κατπινε τις μεγλες αμσητες μπουκις με τη βοθεια του καφ. τσι λγαν αυτ το ζεστ και λασπδες υγρ που πιναν. Ο Τζννυ νμιζε τι αυτ ταν καφς -και μλιστα εξαιρετικς. ταν μια απ' τις ελχιστες αυταπτες που του εχαν απομενει στη ζω. Ποτ του δεν εχε πιει πραγματικ καφ. Εκτς απ' το ψωμ, υπρχε κι να μικρ κομμτι κρου χοιρινο Η μητρα το ξαναγμισε το φλιτζνι με καφ. Το ψωμ τελεωνε κι ο μικρς περμενε να δει αν θα του δσει κι λλο, αλλ εκενη αντκρουσε το επαιτικ του βλμμα.
 -"λα τρα, Τζννυ, μη γνεσαι πληστος", σχολασε. "φαγες τη μερδα σου. Τ' αδρφια σου εναι μικρτερα απ σνα".
     Εκενος φησε την εππληξη να πσει κτω. Δεν τανε και πολ ομιλητικς. Επσης παψε να τη κοιτζει παρακλητικ. Δεν παραπονιταν κι η υπομον του τανε τρομερ, πως και το σχολεο που την εχε διδαχτε. Τλειωσε τον καφ του, σκοπισε το στμα με την ανστροφη του χεριο κι κανε να σηκωθε.
 -"Στσου μια στιγμ", τον πρλαβε. "Νομζω τι μας παρνει να φας κι λλη μια φτα ψωμ -μια λεπτ".
     Οι κινσεις της ταν ταχυδακτυλουργικς. κανε πως κβει μια φτα απ' τη φραντζλα, τη ξανβαλε μαζ με τη φτα πσω στην ψωμιρα και του απκρυψε τι του 'δινε τη μια απ' τις δυο δικς της φτες. Νμιζε τι τον εχε ξεγελσει, αλλ αυτς εχε παρατηρσει το κλπο της. Εν τοτοις, πρε το ψωμ χωρς ντροπς. Το εχε φιλοσοφσει κι εχε καταλξει τι η μνα του, που ταν πντα ασθενικ, δεν ταν και πολ φαγαν, τσι κι αλλις.
Εκενη εδε τι ξερομασοσε το ψωμ χωρς να το μουλιζει κι δειασε τον καφ της στο φλιτζνι του.
 -"Δε μου κθεται καλ στο στομχι σμερα", εξγησε.
     Μια σειρνα ακοστηκε απ μακρι, παρατεταμνη και τσιριχτ, και πετχτηκαν κι οι δυο ρθιοι. Εκενη κοταξε το φτηνιρικο ξυπνητρι στο ρφι. Οι δεκτες δειχναν πεντμισι. Τρα ξυπνοσε κι ο υπλοιπος κσμος που γριζε γρω απ' τα εργοστσια. ριξε στους μους να σλι και στο κεφλι να καπλο ξεθωριασμνο, ατσομπαλο κι αρχαο.
 -"Πρπει να βιαστομε", επε καθς χαμλωνε το φυτλι της λμπας και φσηξε μες στο γυαλ να σβσει.
     Βγκαν απ' το σπτι ψηλαφιστ και κατβηκαν τα σκαλι. Η ατμσφαιρα ταν καθαρ και παγωμνη κι ο Τζννυ ανατρχιασε μλις ρθε σ' επαφ με τον αρα. Τ' αστρια στον ουραν δεν εχαν αρχσει ακμα να χλομιζουν και πνω απ' την πλη απλωνταν το σκοτδι. Αμφτεροι ο Τζννυ κι η μητρα του περπατοσαν σρνοντας τα πδια τους. Οι μες τους δεν φιλοδοξοσαν να σηκνουν εντελς τα πδια απ' το δαφος. Μετ απ δεκαπντε λεπτ σιωπς, η μνα του στριψε προς τα δεξι.
 -"Μην αργσεις", ταν η τελευταα της προειδοποηση πριν την καταπιε το σκοτδι.
     Το αγρι δεν απντησε και συνχισε σταθερ τον δρμο του. Στην εργοστασιακ περιοχ πρτες νοιγαν απ παντο και σντομα βρθηκε στριμωγμνος μες στο πλθος που προχωροσε στα σκοτειν. Καθς δισχιζε την πλη του εργοστσιου, η σειρνα σφριξε πλι. Κοταξε προς την ανατολ. Πρα απ' την τσαλη γραμμ που σχημτιζαν οι στγες τω σπιτιν, ρχισε να αχνοφανεται να φως. Αυτ ταν λο ^ λο που 'δε απ' τη μρα, πριν της γυρσει την πλτη κι ενωθε με το εργατικ του σινφι.
     κατσε στη θση του σε μια απ τις πολλς, μακρις σειρς με τις μηχανς. Μπροστ του, πνω απ να κουτ με μικρ μασορια, υπρχαν μεγλες μπομπνες που περιστρφονταν με πολ μεγλη ταχτητα. Πνω σ' αυτς, τλιγε τα στριμμνα νματα των μικρν μασουριν. Η δουλει ταν απλ. Το μνο που απαιτοσε ταν ταχτητα. Οι μπομπνες που δειαζαν τα μασορια ταν πρα πολλς και τα μασορια δειαζαν τσο γργορα που δεν υπρχαν στιγμς χαλρωσης.
     Δολευε μηχανικ. ταν να μασορι δειαζε, χρησιμοποιοσε το αριστερ του χρι για φρνο, σταματοσε την μπομπνα και, συγχρνως, με αντχειρα και δεκτη, πιανε την κρη του νματος στον αρα. Την δια στιγμ, πιανε με το δεξ τη χαλαρ κρη του νματος ενς καινοριου μασουριο. Αυτς οι διαφορετικς κινσεις των χεριν εκτελονταν ταυτοχρνως και τχιστα. στερα, με μια αστραπιαα κνηση φτιαχνε μια θηλι κι δενε κμπο τα νματα, κι απλλασσε την μπομπνα. Οι κμποι δεν ταν κτι δσκολο. Κποτε, μλιστα, καυχθηκε τι μποροσε να του: δνει και στον πνο του. σο γι' αυτ, πργματι συνβαινε καμι φορ. Στη διρκεια μιας μνο νχτας, μοχθοσε επ αινες, δνοντας διαδοχικος κμπους χωρς σταματημ.
     Κποια απ' τα παιδι τεμπελιζανε και δεν αντικαθιστοσαν τα μασορια ταν δειαζαν, με αποτλεσμα να σπαταλον χρνο και υλικ. Υπρχε, ββαια, ο ελεγκτς για να το αποτρπει αυτ. πιασε τον διπλαν του Τζννυ στα πρσα και του τρβηξε τ' αυτι.
 -"Κοτα καλ που το κνει ο Τζννυ -για' δεν εσαι σαν κι αυτν;" ρτησε ο ελεγκτς εξοργισμνος.
     Τα μασορια του Τζννυ στριφογυρνοσαν ξφρενα, αλλ ο διος δεν ενθουσιστηκε με τον μμεσο παινο. Κποτε το 'παρνε πνω του... αλλ αυτ ταν παλι, πρα πολ παλι. Το απαθς του πρσωπο παρμεινε ανκφραστο, εν κουγε να τον φρνουν σαν φαειν παρδειγμα. ταν ο τλειος εργτης. Το γνριζε. Του το 'χαν πει πολλς φορς. ταν, πλον, κοινοτοπα, κι εξλλου γι' αυτν δε σμαινε τποτα πια. Απ τλειος εργτης εχε εξελιχθε στην τλεια μηχαν. ταν κτι πγαινε στραβ στη δουλει του, ευθυνταν κποιο ελαττωματικ υλικ κι αυτ σχυε τσο γι' αυτν σο και για τη μηχαν. σο αδνατον θα ταν για την τλεια μηχαν κοπς καρφιν να κψει ατελ καρφι, λλο τσο αδνατον ταν για τον Τζννυ να κνει λθος.
     Και δεν εναι να εκπλσσεται κανες. Απ ττε που γεννθηκε, βρισκταν πντα σε στεν σχση με τις μηχανς. Τα μηχανματα εχαν σχεδν αποκτσει υπσταση μσα του και, σε κθε περπτωση, αυτ τον εχαν αναθρψει. Πριν απ δδεκα χρνια, στην αθουσα με τους αργαλειος αυτο εδ του εργοστασου, δημιουργθηκε μια συγκινητικ ανασττωση, Η μητρα του Τζννυ εχε λιποθυμσει. Την βαλαν να ξαπλσει στο πτωμα ανμεσα στους αργαλειος που στργκλιζαν. Κλεσαν δυο ηλικιωμνες ν' αφσουν το πστο τους και να πνε 'κει. Βοθησε κι ο επισττης. Μετ απ λγα λεπτ, μσα στην αθουσα υπρχε μια ψυχ παραπνω απ' σες εχαν μπει απ' τις πρτες. ταν ο Τζννυ, που εχε γεννηθε με το βροντερ, εκκωφαντικ βουητ των αργαλειν στ' αυτι του˙ με την πρτη του αναπνο εισπνευσε τον ζεστ, υγρ αρα, που εχε πξει απ' τα αιωρομενα χνοδια. Εκενη τη πρτη μρα εχε βξει πολ προκεμενου ν' απαλλξει τα πνευμνια του απ' το χνοδι˙ και για τον διο λγο δε σταμτησε να βχει απ ττε.
     Το αγρι δπλα στον Τζννυ κλαψοριζε και ρουφοσε μτη του. Το πρσωπο του εχε παραμορφωθε απ' το μσος του για τον ελεγκτ, ο οποος τον παρακολουθοσε απ απσταση με βλμμα απειλητικ˙ λα του τα μασορια, πντως δολευαν στο φουλ. Το αγρι εξαπλυε φοβερς βλαστμιες στα μασορια που περιστρφονταν μπροστ του. Αλλ ο χος δεν φτανε παραπρα, το βουητ της μηχανς τον συγκρατοσε στο διο σημεο και τον περιβαλλε σαν τεχος. Ο Τζννυ δεν δινε σημασα σ' λα αυτ. Εχε τον τρπο του να δχεται τα πργματα. Εξλλου, η επανληψη φρνει τη μονοτονα και τη συγκεκριμνη σκην την εχε δει πολλς φορς. Του φαινταν το διο ανφελο ν' αντιταχθε στον επιτηρητ, σο και ν' αψηφσει τη βοληση μιας μηχανς. Οι μηχανς ταν φτιαγμνες τσι στε να λειτουργον με συγκεκριμνους τρπους και να εκτελον συγκεκριμνες εργασες. Αυτ σχυε και για τον ελεγκτ.
     Αλλ στις ντεκα η ρα δημιουργθηκε αναμπουμπολα στην αθουσα και, μ' ναν φαινομενικ μαγικ τρπο, εξαπλθηκε παντο εν ριπ οφθαλμο. Το αγρι με το να πδι που δολευε διπλ στο Τζννυ, απ' την λλη μερι, δισχισε χοροπηδντας το χρο και πγε σ' να δειο καρτσι με το οποο μετφεραν κουτι. Πδηξε και κρφτηκε 'κει μσα, μαζ με τις πατερτσες. Ο διευθυντς του εργοστασου κατευθυνταν προς τα κει. συνοδευμενος απ ναν νεαρ ντρα. Αυτς ταν καλοντυμνος και φοροσε κολλαριστ πουκμισο - ταν νας τζντλεμαν, σμφωνα με το σστημα ταξινμησης του Τζννυ για τους ντρες, και, επιπλον, ταν "ο Επιθεωρητς".
     Κοιτοσε με διαπεραστικ βλμμα τ' αγρια καθς περνοσε απ μπροστ τους. Ενοτε σταματοσε κι κανε ερωτσεις. Ττε. αναγκαζταν να φωνζει μ' λη του τη δναμη κι απ' το ζρι του ν' ακουστε κανε διφορους γελοους μορφασμος. Η σβλτη ματι του εντπισε την δεια θση δπλα στον Τζννυ, αλλ δεν επε τποτα. Κι ο Τζννυ, μως, πιασε τη ματι του Επιθεωρητ και σταμτησε απτομα. Τον πιασε απ' τον μο για να τον τραβξει να βμα απ' τη μηχαν. μως τον φησε πλι, βγζοντας να επιφνημα κπληξης.
 -"Πετσ και κκαλο", επε αμχανα ο διευθυντς.
 -"Καλαμκια", απντησε ο λλος. "Κοτα αυτ τα ποδαρκια. Το παιδ χει ραχτιδα -σε αρχικ στδιο, αλλ την χει. Αν δεν πθει επιληψα στο τλος, θα 'ναι γιατ θα τον χει προλβει η φυματωση".
     Ο Τζννυ κουγε, αλλ δεν καταλβαινε. Επιπλον, δεν ενδιαφερταν για μελλοντικς ασθνειες. Αντιμετπιζε μια πιο μεση και σοβαρ αρρστια που τον απειλοσε, υπ τη μορφ του επιθεωρητ.
 -"Λοιπν. νεαρ μου. θλω να μου πεις την αλθεια", επε μλλον ορλιαξε ο επιθεωρητς, σκβοντας κοντ στο αυτ του παιδιο για να τον ακοσει. "Πσων χρονν εσαι;"
 -"Δεκατσσερα", επε ψματα ο Τζννυ -και τα επε μ' λη του τη δναμη. τσι δυνατ που το φναξε, τον πιασε νας σπαστικς ξερβηχας που ανατραξε λο το χνοδι που 'χε κατακτσει στα πνευμνια του απ' το πρω.
 -"Φανεται τουλχιστον δεκξι", επε ο διευθυντς.
 -" εξντα", πετχτηκε ο επιθεωρητς.
 -"Πντα τσι ταν".
 -"Απ πτε, δηλαδ;" σπευσε να ρωτσει ο επιθεωρητς.
 -"Εδ και χρνια. Δε μεγαλνει καθλου".
 -"Οτε μικρανει, τολμ να πω. Να υποθσω τι λα αυτ τα χρονι δουλεει εδ;"
 -"Πτε-πτε -αλλ αυτ ταν πριν περσει ο καινοργιoς νμος", σπευσε να προσθσει ο διευθυντς.
 -"Μηχαν εν αδρανεα;" ρτησε ο επιθεωρητς δεχνοντας τη κεν θση δπλα στον Τζννυ, που μισογεμτα τα μασορια στροβιλζονταν σαν τρελ.
 -"Μλλον". Ο διευθυντς φναξε τον ελεγκτ κι ορλιαξε στ' αυτ του δεχνοντας τη μηχαν, "Μηχαν εν αδρανεα", ανφερε πσω στον επιθεωρητ.
     Προχρησαν κι ο Τζννυ επστρεψε στη δουλει του ανακουφισμνος που το κακ εχε αποτραπε. Μα το κουτσ παιδ δεν στθηκε τσο τυχερ. Ο αετομτης επιθεωρητς το εδε και το τρβηξε ξω απ' το καρτσι. Τα χελια του παιδιο τρμανε και το πρσωπο του εχε μιαν κφραση σαν να τον εχε βρει μεγλη κι ανεπανρθωτη καταστροφ. Ο επιτηρητς μοιαζε εμβρντητος, σαν να το 'βλεπε για πρτη φορ, εν το πρσωπο του διευθυντ εξφραζε ταραχ και δυσαρσκεια.
 -"Αυτν εδ τον ξρω", επε ο επιθεωρητς. "Εναι δδεκα χρονν. Φτος τον χω διξει απ τρα εργοστσια. Αυτ εναι το τταρτο". Στρφηκε στο κουτσ παιδ. "Μου υποσχθηκες, στο λγο της τιμς σου, τι θα πας στο σχολεο".
     Το αγρι βαλε τα κλματα.
 -"Σας παρακαλ, κριε Επιθεωρητ, δο μωρ μς πθαναν κι εμαστε πολ φτωχο".

 -"Γιατ βχεις τσι;" τον ανκρινε ο επιθεωρητς, σαν να τον κατηγοροσε για κποιο γκλημα.
     Και το αγρι, αρνομενο την ενοχ του, απντησε:
 -"Δεν εν' τποτα. Μν' που κρωσα λγο τη περασμνη βδομδα, κυρ- Επιθεωρητ, αυτ 'ν' λο".

     Τελικ, το κουτσ παιδ βγκε απ' την αθουσα μαζ με τον επιθεωρητ, τον οποο συνδευε ο διευθυντς, αγχωμνος και διαμαρτυρμενος. στερα απ' αυτ επανλθε η μονοτονα. Το μακρ πρωιν και το ακμη μακρτερο απγευμα περσανε κι η σειρνα σφριξε το σχλασμα. ταν ο Τζννυ βγκε ξω και διβηκε τη πλη, το σκοτδι εχε δη πσει. Στο διλειμμα, ο λιος εχε χαρξει χρυσς σχισμς στον ουραν, εχε πλημμυρσει την οικουμνη με τη θεα θρμη του κι εχε βυθιστε κι εξαφανιστε στη Δση, πσω απ' την τσαλη γραμμ που σχημτιζαν οι στγες των σπιτιν.
     Στο δεπνο καθταν λη η οικογνεια στο τραπζι -τανε το μοναδικ γεμα της μρας που ο Τζννυ συναντοσε τα μικρτερα αδρφια του. τσι το εκλμβανε εκενος, γιατ τανε πολ μεγλος εν τα λλα εξοργιστικ μικρ. Δεν μποροσε καθλου να ανεχτε την υπερβολικ κι απστευτη ανωριμτητα τους. Δεν τα καταλβαινε. Εκενος εχε προ πολλο ξεπερσει τη δικ του παιδικτητα. τανε σαν γερασμνος και ιδιτροπος ντρας, που τον ενοχλε ο αναβρασμς του νεαρο πνεματος τους και του φανεται απλυτη ανοησα. Κοιτοσε αμλητος, με βλμμα βλοσυρ το πιτο του κι βρισκε παρηγορι στη σκψη τι σντομα θα πρεπε να πνε κι αυτ στη δουλει. Αυτ θα τα κλμαρε λγο και θα γνονταν σοβαρο κι αξιοπρεπες νθρωποι -σαν κι αυτν. Κατ το συνθειο του ανθρπου, λοιπν, ο Τζννυ θεωροσε τον εαυτ του μτρο σγκρισης και βσει αυτο μετροσε το σμπαν.
     Καθ' λη τη διρκεια του δεπνου, η μητρα του εξηγοσε με ποικλους τρπους κι πειρες επαναλψεις τι κανε το καλτερο που μποροσε. ταν μεγλη η ανακοφιση ταν χοντας τελεισει το πενιχρ φαγητ του, σπρωξε πσω καρκλα και σηκθηκε. Διχστηκε λγο μεταξ κρεβατιο κι εξπορτας, αλλ τελικ προτμησε τη δετερη. Δεν απομακρνθηκε πολ. κατσε στο σκαλ, στο βεραντκι της εισδου, με τα γνατα λυγισμνα, τους στενος μους καμπουριαστος, τους αγκνες στα γνατα και τις παλμες να υποστηρζουν το σαγνι. Καθισμνος εκε, δε σκεφτταν τποτα. Απλς αναπαυταν. Το μυαλ του κοιμτανε. Τ' αδρφια του ρθαν κι αυτ ξω κι ρχισαν να παζουν με τα λλα παιδι τριγρω του, κνοντας φασαρα. Ο γλμπος μιας ηλεκτρικς λμπας στη γωνα φτιζε τις τρλες τους. ταν δστροπος κι οξθυμος, αυτ το γνριζαν μα το πνεμα της περιπτειας τα καλοσε να τον πειρξουν. Πιστηκαν χρι-χρι μπροστ του και, κρατντας το ρυθμ με τα κορμι τους, του τραγουδοσαν κατμουτρα αλλκοτες και κοροδευτικς ανοησες. Στην αρχ εκτξευε κατρες μες απ' τα δντια του -κατρες που εχε ακοσει απ' τα χελια των διαφρων επιστατν. Αφο εδε πως αυτ ταν μταιο κι χοντας θυμηθε την αξιοπρπει του, ξανακλεστηκε σ' ερμητικ σιωπ.
     Ο αδερφς του ο Γουλ, ο αμσως μικρτερος του, που εχε μλις κλεσει τα δκα, ταν ο αρχηγς της συμμορας. Ο Τζννυ δεν τρεφε γι' αυτν και τα καλτερα των συναισθημτων. Απ μικρς τανε πικραμνος επειδ συνεχς κανε πργματα για τον Γουλ κι υποχωροσε για χρη του. νιωθε με βεβαιτητα τι ο Γουλ πρεπε να του εναι πολ υποχρεωμνος κι τι, αντιθτως, ταν αχριστος. ταν ταν ο δικς του καιρς για παιχνδι, πολ πσω στο ασαφς παρελθν, εχε στερηθε να πολ μεγλο μρος της ανεμελις του, επειδ ταν αναγκασμνος να προσχει τον Γουλ Ο Γουλ τανε ττε μωρ και ττε, πως και τρα, η μητρα τους περνοσε τις μρες της στη φμπρικα. Ο Τζννυ εχε αναλβει συγχρνως το ρλο του νεαρο πατρα και της νεαρς μητρας. ταν εμφανς τι ο Γουλ επωφελετο απ την ενδοτικτητα και την υποχωρητικτητα του Τζννυ. τανε γεροδεμνος κι αρκετ δυνατς, εχε το διο ψος με τον μεγλο του αδερφ κι τανε πιο βαρς απ' αυτν. ταν λες και το ζωτικ αμα του ενς εχε μεταγγιστε στις φλβες του αλλουνο. Κι απ κφια, το διο. Ο Τζννυ ταν ανρεχτος, αποκαμωμνος, χωρς ζωντνια, εν ο μικρς μοιαζε να βρθει ζωτικτητας και να του περισσεει κιλας.
     Το κοροδευτικ τραγουδκι λο και δυνμωνε. Ο Γουλ πλησαζε χορεοντας λο και περισστερο προς το μρος του και του 'βγζε τη γλσσα. Το αριστερ χρι του Τζννυ τινχτηκε κι ρπαξε τον μικρ απ' το λαιμ. Ταυτχρονα, του 'δωσε μια μπουνι στη μτη με τη σκελετωμνη γροθι του. ταν μια αξιοθρνητα σκελετωμνη γροθι, αλλ απ' τι αποδεχθηκε απ' τη κραυγ του πνου που προκλεσε, ταν ικαν να πληγσει. Τα υπλοιπα παιδι ρχισαν να τσιρζουν τρομοκρατημνα, εν η αδερφ του, η Τζνυ, ρμησε μσα στο σπτι. σπρωξε τον Γουλ βαια, τονε κλτσησε βναυσα στα καλμια, μετ τον πιασε και τον ριξε με το πρσωπο στο χμα. Δεν τον φηνε να φγει και του τριψε τη μορη στη λσπη πολλς φορς. Ττε φτασε η μητρα, νας αναιμικς ανεμοστρβιλος γνοιας και μητρικς οργς.
 -"Γιατ δε μ' αφνει συχο;" απντησε ο Τζννυ ταν ρχισε να τον κατσαδιζει. "Δε βλπει τι εμαι κουρασμνος;"
 -"Εμαι το διο μεγλος με σνα", χτυπιταν ο Γουλ στην αγκαλι της. Το πρσωπο του ταν πασαλειμμνο με δκρυα. λσπη κι αμα. "Εμαι μεγλος σαν εσνα και θα γνω ακμα πιο μεγλος. Ττε θα σε τσακσω -θα δεις τι χεις να πθεις".
 -"Αφο 'σαι τσο μεγλος για' δε δουλεεις;", μογκρισε ο Τζννυ."Αυτ 'ναι το πρβλημα με σνα. θα 'πρεπε να δουλεεις. Απ' τη μνα σου εξαρτται αν θα πας στη δουλει".
 -"Μα εναι πολ μικρς", διαμαρτυρθηκε. "Εναι ακμα παιδ".
 -"Εγ μουνα μικρτερος απ' αυτν ταν ξεκνησα να δουλεω".
     Το στμα του Τζννυ εχε μενει ανοιχτ, τοιμο να εκφρσει κι λλο την ασθηση της αδικας που τον πνιγε, αλλ το κλεισε απτομα. κανε μεταβολ αποκαρδιωμνος και με αργσυρτα βματα μπκε στο σπτι και πγε στο κρεβτι. Τη πρτα του δωματου του την φηνε ανοιχτ για να μπανει μσα η ζστη απ' τη κουζνα. Καθς ξεντυνταν στο μισοσκταδο κουγε τη μητρα του που μιλοσε με μια γειτνισσα, που εχε περσει απ κει. Η μνα του κλαιγε και ρουφοσε τη μτη της, διακπτοντας τα λγια της.
 -"Δεν μπορ να καταλβω τι τρχει με τον Τζννυ", την κουσε να λει. "Παλι δεν ταν τσι. ταν να υπομονετικ αγγελοδι. Κι εναι πραγματικ καλ παιδ", βιστηκε να τον υπερασπιστε. "χει δουλψει σκληρ, και ναι, πγε για δουλει πολ μικρς. Αλλ δεν φταιγα. , τι μπορ κνω κι εγ".
     Απ' τη κουζνα ακογονταν παρατεταμνα ρουθουνσματα κι ο Τζννυ μουρμορισε καθς κλεινε τα μτια του,
 -"Πως χω δουλψει σκληρ, γι' αυτ να 'σαι σγουρη".
     Το επμενο πρω, η μνα του τονε τρβηξε στη κυριολεξα απ' τα νχια του πνου. Μετ ακολοθησε το φτωχικ πρωιν, η πεζοπορα στο σκοτδι κι η αχν ματι της μρας πνω απ' τις στγες των σπιτιν, καθς της γριζε τη πλτη και περνοσε κτω απ' τη πλη της φμπρικας. ταν ακμα μια μρα σαν λες τις λλες κι ταν λες διες. Κι μως, εχε υπρξει ποικιλα στη ζω του -κθε φορ που λλαζε δουλει που αρρσταινε. ταν ταν ξι χρονν, ταν σαν πατρας και μητρα του Γουλ και των υπλοιπων παιδιν, που ταν ακμα μικρτερα. Στα εφτ του πγε στο εργοστσιο -τλιγε μασορια. Στα οχτ του πιασε δουλει σε λλο εργοστσιο. Η να του δουλει ταν εξαιρετικ εκολη. Το μνο που πρεπε να κνει ταν να κθεται κτω και μ' να ξυλκι στο χρι να καθοδηγε να ρυκι υφσματος που κυλοσε μπροστ του. Αυτ το υφασμτινο ρυκι βγαινε απ' το στμιο μιας μηχανς, περνοσε πνω απ να ζεστ κλινδρο και συνχιζε το δρμο του. Καθταν, μως, πντα στην δια θση, εκε που δεν φτανε το φως της μρας, απ πνω του να μπουρ εκτξευε υδρατμος κι ο διος αποτελοσε μρος του μηχανισμο.
τανε πολ χαρομενος ταν εχε αυτ τη δουλει, παρ τον υγρ αρα, γιατ ταν ακμα νος κι εχε νειρα και ψευδαισθσεις. Και τι υπροχα νειρα κανε εν παρακολουθοσε το αχνιστ φασμα να κυλ χωρς σταματημ! Αυτ η εργασα, μως, δεν περιελμβανε καμα σκηση, οτε απαιτοσε σκψη κι τσι ονειρευταν λο και λιγτερο, εν το μυαλ του γινταν ολονα και πιο ληθαργικ και νωθρ. Παρ' λα αυτ, βγαζε δυο δολρια τη βδομδα κι αυτ τα δυο δολρια αντιπροσωπεανε τη διαφορ μεταξ της οξεας λιμοκτονας και του χρνιου υποσιτισμο. Στα εννι του, μως, χασε αυτ τη δουλει. Αιτα ταν η ιλαρ. Αφο ανρρωσε, πιασε δουλει σ' να εργοστσιο γυαλιο. Ο μισθς τανε καλτερος κι η δουλει απαιτοσε επιδεξιτητα. Πληρωνταν με το κομμτι κι σο πιο παραγωγικς τανε, τσο περισστερα λεφτ βγαζε. Εδ υπρχε κνητρο. Κι χοντας κνητρο, εξελχθηκε σε υποδειγματικ εργτη.
     Η δουλει ταν απλ. πρεπε να δνει πματα σε μικρ γυλινα μπουκαλκια. Στη μση του τλιγε τον σπγκο. Στερωνε τα μπουκλια ανμεσα στα γνατ του, στε να μπορε να δουλεει και με τα δυο χρια. τσι, λοιπν, καθιστς και σκυμμνος πνω απ' τα γνατ του για δκα ρες κθε μρα, το αποτλεσμα ταν να κυρτσουν οι στενο του μοι και να πιζεται ο θρακας του. Αυτ μπορε να τανε κακ για τα πνευμνια του, αλλ δενε τριακσιες ντουζνες μπουκλια τη μρα. Ο διευθυντς ταν πολ περφανος για τον Τζννυ και καλοσε επισκπτες για να τον βλπουν. Μσα σε δκα ρες περνοσαν απ' τα χρια του τρεις χιλιδες εξακσια μπουκλια. Αυτ σμαινε πως εχε αποκτσει τελειτητα μηχανς. Εχε εξαλεψει τη παραμικρ περιττ κνηση. Κθε ενργεια των ισχνν χεριν του και κθε μυκ κνηση των λεπτν δαχτλων του τανε γργορη κι ακριβς. Δολευε με μεγλη νταση, με αποτλεσμα να γνει νευρικς ο διος. Τη νχτα, οι μες του τινζονταν καθς κοιμταν και τη μρα δεν μποροσε να χαλαρσει και να ξεκουραστε. Παρμενε τσιτωμνος κι οι μες του συνχιζαν να συσπνται. Επσης, ταν ωχρς κι ο χνουδβηχς του χειροτρευε. Ττε τανε που η πνευμονα κυρευσε τους ασθενικος του πνεμονες μες στον πιεσμνο του θρακα κι τσι χασε τη δουλει στο εργοστσιο γυαλιο. στερα, επστρεψε στο εργοστσιο κλωστοφαντουργας, που εχε πρωτοξεκινσει με το τλιγμα των μασουριν. Η προαγωγ, μως, τονε περμενε. τανε καλς εργτης. πειτα θα πγαινε στο κολλρισμα κι αργτερα στους αργαλειος. Μετ απ' αυτ δεν υπρχε τποτα, παρ μνο αυξημνη αποδοτικτητα.
     Τα μηχανματα λειτουργοσανε γρηγορτερα απ' ταν εχε πρωτοπει σ' αυτ τη δουλει και το μυαλ του ακμα πιο αργ. Πλον δεν ονειρευτανε καθλου, παρτι τα πρτα του χρνια τανε γεμτα νειρα. Κποτε, μλιστα, εχε ερωτευτε. ταν ταν εχε πρωταρχσει να καθοδηγε το φασμα πνω στον ζεστ κλινδρο, η αγαπημνη του ταν η κρη του διευθυντ. ταν αρκετ μεγαλτερη απ' αυτν, μια νεαρ γυνακα, που την εχε δει απ απσταση πντε-ξι φορς. Αλλ αυτ δεν εχε σημασα. Πνω στην επιφνεια του υφασμτινου ρυακιο που ρεε μπροστ του, οραματιζταν να φωτειν μλλον, που κανε θαυμαστ κατορθματα, εφερισκε θαυματουργς μηχανς, κρδιζε με το σπαθ του τη διεθυνση των εργοστασων και στο τλος, την παιρνε αγκαλι και τη φιλοσε σεμν στο μτωπο. Αλλ λ' αυτ ανκανε στο απτερο παρελθν, ταν δεν ταν ακμη πολ μεγλος και κουρασμνος για ν' αγαπσει. Επιπλον, εκενη παντρετηκε και το μυαλ του πεσε σε λθαργο. Παρ' λ' αυτ, ταν μια υπροχη εμπειρα και συνθιζε να τη σκφτεται συχν, πως λλοι ντρες και γυνακες αναπολονε την εποχ που πστευαν στις νεριδες. Αυτς ποτ του δεν εχε πιστψει στις νεριδες οτε στον Α-Βασλη. Εχε, μως, πιστψει ακρδαντα στο χαμογελαστ μλλον που εχε πλσει η φαντασα του πνω απ' το ατμδες υφασμτινο ρυκι.
     Αντρθηκε απ πολ νωρς. Μπκε στην εφηβεα στα εφτ, ταν πληρθηκε τους πρτους του μισθος. Τον κατλαβε να συνασθημα ανεξαρτησας κι η σχση του με τη μητρα του λλαξε. Κατ κποιο τρπο, ως βιοπαλαιστ και κουβαλητς, ταν μλλον σα κι μοια μ' εκενη. Ο ανδρισμς, στη πλρη του ακμ, τονε βρκε ταν ταν ντεκα την εποχ που πγε να δουλψει στη νυχτεριν βρδια για ξι μνες. Καννα παιδ που χει κνει νυχτρι δεν παραμνει παιδ. Εχανε συμβε και κποια σημαντικ γεγοντα στη ζω του. ν απ' αυτ ταν ταν η μητρα του αγρασε δαμσκηνα Καλιφρνιας. Δο λλες εξαιρετικς περιστσεις τανε ττε που τους φτιαξε κρμα κσταρντ, απ γλα κι αυγ. Αυτς ταν γλυκς αναμνσεις. Και ττε η μητρα του του εχε πει για να εκστατικ φαγητ που θα φτιαχνε κποτε -το εχε πει "νησ που αρμενζει", "καλτερο απ κσταρντ". Για πολλ χρνια περμενε με ανυπομονησα τη μρα που θα καθτανε στο τραπζι με το νησ που αρμενζει μπροστ του, μχρι που τελικ απθησε αυτ τη σκψη στη λησμοσνη των ανεκπλρωτων ιδανικν. Μια φορ βρκε να ασημνιο κρμα των 25 σεντς στο πεζοδρμιο. Κι αυτ, επσης, ταν να σημαντικ συμβν της ζως του, παρ' τι τραγικ. Γνριζε ποιο ταν το καθκον του απ' τη πρτη στιγμ που το ασμι στραψε στα μτια του, πριν καν σκψει να το σηκσει. Στο σπτι, ως συνθως, δεν εχαν να φνε. Εκε πρεπε, λοιπν, να το πει, πως κανε και με το βδομαδιτικο κθε Σββατο βρδυ. Σ' αυτ τη περπτωση τανε σαφς ποια ταν η σωστ συμπεριφορ. Αλλ ποτ δεν εχε ξοδψει για τον εαυτ του τα λεφτ που 'βγζε κι υπφερε απ υπογλυκαιμα. Λαχταροσε να γλυκ απ' αυτ που εχε γευτε μνο στις πολ σημαντικς γιορτς.
     Δεν αποπειρθηκε να ξεγελσει τον εαυτ του. ξερε τι ταν αμαρτα κι αμρτησε επτηδες ταν επιδθηκε σ' αυτ το ργιο γλυκισμτων αξας δεκαπντε σεντς. Τα δκα σεντς τα κρτησε για μια μελλοντικ κραιπλη. Επειδ, μως, δεν εχε συνηθσει να κουβαλει πνω του λεφτ, τα χασε τα δκα σεντς. Την εποχ που συνβη αυτ, τον βασνιζε δη η συνεδησ του κι εξλαβε την απλεια ως θεα δκη. νιωθε τη τρομαχτικ εγγτητα ενς απασιου κι οργισμνου θεο. Ο θες τον εχε δει. τον εχε τιμωρσει πραυτα και του εχε αρνηθε ακμα και το βρος της πλρους αμαρτας. Αυτ το περιστατικ το θυμταν πντα σαν τη μοναδικ μεγαλειδη εγκληματικ πρξη της ζως του κι ποτε το ανακαλοσε στη μνμη του, η συνεδησ του αφυπνιζτανε και του 'δινε μια τσιμπι. ταν το μοναδικ ρμμα στη γονα του. Επιπλον, η συντλεση της πρξης κι οι περιστσεις τανε ττοιες που το εχε μετανισει. Εχε απογοητευτε απ' τον τρπο με τον οποο εχε σπαταλσει το κρμα. Μποροσε να το χει επενδσει καλτερα και χοντας πλον αποκτσει τη στερν του γνση περ της ταχτητας του θεο. θα τον εχε νικσει, ξοδεοντας το κρμα με τη μα. Αναδρομικ, ξδεψε το κρμα χιλιδες φορς, καθεμι απ' τις οποες με καλτερο αποτλεσμα.
     Απ' το παρελθν διατηροσε κι λλη μια θολ και ξεθωριασμνη ανμνηση, αποτυπωμνη στη ψυχ του σαν πατημασι που φησαν τα κτηνδη πδια του πατρα του. μοιαζε πιο πολ με εφιλτη, παρ με θμηση μιας εμπειρας με ειρμ -ταν περισστερο σαν τη γενετικ μνμη του ανθρπου που ταν βυθζεται στον πνο, τονε κνει ν' ανατρχει στους δενδρβιους προγνους του. Αυτ η συγκεκριμνη ανμνηση ποτ δεν τον βρισκε μρα μεσημρι ταν ταν εντελς ξπνιος. Του 'ρχτανε τη νχτα, στο κρεβτι, ταν το συνειδητ του βυθιζτανε και χαντανε στον πνο. Κθε φορ πεταγτανε τρομαγμνος και για μια ελχιστη, αρρωστημνη στιγμ, του φαινταν τι τανε ξαπλωμνος οριζοντως στο κτω μρος του κρεβατιο. Στο κρεβτι βρσκονταν οι αριστες μορφς του πατρα και της μητρας του. Ποτ δεν βλεπε το πρσωπο του πατρα του. Η μοναδικ εντπωση που εχε απ' αυτν, ταν τα βρβαρα κι ανελητα πδια του. Οι πριμες αναμνσεις του δεν τον αποχωρζονταν, αλλ δεν εχε και νετερες. λες οι μρες ταν διες. Το χτες το πρσι μποροσαν να εναι πριν χλια χρνια - πριν να λεπτ. Τποτα δε συνβαινε. Δεν υπρχανε γεγοντα για να σηματοδοτονε το πρασμα του χρνου. Ο χρνος δεν περνοσε. στεκε πντα ακνητος. Μνο οι μηχανς που περιστρφονταν κινονταν, χωρς να πηγανουν πουθεν -παρ' τι ολονα κι επιτχυναν.
     ταν ταν δεκατεσσρων, πιασε δουλει στο κολλρισμα. Αυτ τανε κολοσσιαο γεγονς. Επιτλους συνβαινε κτι που ξιζε να το θυμται, περισστερο απ' τι ναν νυχτεριν πνο μια μρα μισθοδοσας. Σημδεψε μιαν ολκληρη εποχ. ταν μια Ολυμπιδα, να χρονικ σημεο αναφορς. Προτσεις τπου "ταν πιασα δουλει στο κολλρισμα", η "μετ", "πριν πισω δουλει στο κολλρισμα", βρσκονταν συχν στα χελια του. Τα δκατα κτα γενθλια του τα γιρτασε πηγανοντας για δουλει στην αθουσα με τους αργαλειος. Εδ υπρχε πλι κνητρο, γιατ πληρωνταν με το κομμτι. Διπρεψε, καθς εχε σμιλευτε απ' τα δια τα εργοστσια κι εχε γνει η τλεια μηχαν. Μετ το πρας τριν μηνν, λειτουργοσε δυο αργαλειος κι αργτερα, τρεις και τσσερις. ταν κλεινε και το δετερο χρνο στους αργαλειος, παργαγε περισστερα μτρα υφσματος απ' λους τους υφαντς και τουλχιστον τα διπλσια απ' ,τι οι λιγτερο ικανο. Τα πργματα πγαιναν καλτερα και στο σπτι, τρα που πλησαζε στη κορυφ της εισοδηματικς του δναμης. Αυτ δε σμαινε, ββαια, τι τα αυξημνα του σοδα υπερκλυπταν τις ανγκες. Τα παιδι μεγλωναν. τρωγαν περισστερο. Πγαιναν και στο σχολεο και τα σχολικ βιβλα στοχιζαν. Και κατ περεργο τρπο, σο πιο γργορα δολευε, τσο πιο γργορα αυξνονταν κι οι τιμς των πραγμτων. Ακμα και το νοκι αυξανταν, παρ' τι η κατσταση του σπιτιο λο και χειροτρευε.
     Εχε ψηλσει. Αλλ τρα φαιντανε πιο αδνατος απ ποτ. Επιπλον, τανε πιο νευρικς. Μαζ με τη νευρικτητ του αυξανταν κι η οξυθυμα κι η δυστροπα του. Μετ απ πολλ πικρ μαθματα, τα παιδι μθαν να τον αποφεγουν. Η μητρα του τονε σεβτανε για τα εισοδματ του, αλλ με κποιο τρπο, ο σεβασμς της εχε αλλοιωθε απ' το φβο. Δεν εχε καμι χαρ στη ζω. Ποτ δεν βλεπε τη διαδοχ των ημερν. Τις νχτες κοιμτανε βαθι σε μια νευρσπαστη ασυνειδηττητα. Τον υπλοιπο καιρ δολευε, με συνεδηση μηχανικ. ξω απ' αυτ, το μυαλ του ταν να κεν. Δεν εχε ιδανικ, αλλ μνο μιαν αυταπτη, τι πινε εξαιρετικ καφ. ταν να εργατικ ζο. Δεν εχε καθλου πνευματικ ζω. Κι μως βαθι μσα στις κρπτες του μυαλο του εν αγνοα του, ζγιαζε κι εξταζε κθε λεπτ του μχθου του, κθε κνηση των χεριν του, κθε τναγμα των μυν του κι κανε προετοιμασες για μια μελλοντικ πορεα που θα εξπληττε τον εαυτ του κι λο τον μικρκοσμο του. Προς το τλος της νοιξης, γρισε σπτι απ' τη δουλει να βρδυ νιθοντας πρωτγνωρη κοραση. Μια ενθουσιδης προσμον πλανιταν στον αρα καθς κατσε στο τραπζι, αλλ του πρασε απαρατρητη. Κοταξε το φαγητ κακκεφος και σιωπηλς κι ρχισε να τρει μηχανικ αυτ που βρισκτανε στο πιτο του. Τα παιδι βγζαν επιφωνματα απλαυσης και πλατγιζαν τα χελια τους. Αυτς μως κφαινε.
 -"Ξρεις τι 'ν' αυτ που τρως;" ρτησε τελικ η μνα του απελπισμνη.
     Κοταξε με δειο βλμμα το πιτο μπροστ του κι πειτα την δια.
 -"Το νησ που αρμενζει", ανακονωσε αυτ θριαμβευτικ.
 -"Α", επε.
 -"Το νησ που αρμενζει!" φναξαν εν χορ τα παιδι.
 -"Α", ξανπε. Κι αφο φαγε δυο-τρεις μπουκις, πρσθεσε: "Μλλον δεν πεινω απψε". Πταξε το κουτλι του, σπρωξε πσω τη καρκλα σηκθηκε βαριεστημνα απ' το τραπζι. "Και λω να πω για πνο".
     Καθς δισχιζε τη κουζνα, νιωθε τα ποδι του, πιο βαρι απ' τι συνθως. Το να ξεντυθε ταν μια τιτνια προσπθεια, μια τερατδης ματαιτητα, κι κλαψε αδναμα σρθηκε στο κρεβτι, με το να παποτσι ακμα στο πδι. νιωθε σαν κτι ν' αναφεται, να διογκνεται μσα στο κεφλι του, να του πζει και να του θολνει τον εγκφαλο. Τα λεπτ του δχτυλα τα νιωθε πρησμνα, να 'χουνε γνει σαν τον καρπ του, εν στα ακροδχτυλ του εχε μια απμακρη ασθηση αοριστας και θολορας, σαν του εγκεφλου του. Η μση του πονοσε αβσταχτα. Πονοσαν λα του τα κκαλα. Πονοσε παντο. Και μσα στο κεφλι του ρχισαν να στριγκλζουν, να σφυροκοπον, να βουζουν να εκατομμριο αργαλειο. Το σμπαν εχε γεμσει ιπτμενες σατες. Ες ακοντζονταν κι ελσσονταν περτεχνα ανμεσα στ' αστρια. γνεθε μνος του σε χιλιδες αργαλειος κι αυτο λο κι επιτχυναν, ολονα και πιο γργορα, και ιλιγγιωδς ο εγκφαλος του ξετυλιγταν και γινταν η κλωστ που τιζε 3 τις χιλιδες ιπτμενες σατες.
     Την επμενη μρα δεν πγε στη δουλει. ταν πολ απασχολημνος με τις κολοσσιαες υφνσεις στους χιλιδες αργαλειος που χειριζταν μσα στο κεφλι του. Η μητρα του πγε στη δουλει, αφο πρτα στειλε να φωνξουν τον γιατρ. Ο γιατρς επε τι επρκειτο για σοβαρ περπτωση ισπανικς γρπης. Η Τζνυ, εκτελντας χρη νοσοκμας, ακολοθησε τις οδηγες του. τανε κρσιμη η κατστασ του και πρασε μια βδομδα προτο καταφρει να ντυθε και να τρεκλσει αδναμος στο πτωμα. λλη μια βδομδα, επε ο γιατρς και μετ θα τανε σε θση να επιστρψει στη δουλει. Τη Κυριακ το απγευμα, τη πρτη μρα της ανρρωσς του, τον επισκφθηκε ο επισττης της αθουσας με τους αργαλειος.
 -"Ο καλτερος υφαντς της αθουσας", επε ο επισττης στη μητρα του. Η θση του τον περμενε, θα μποροσε να επιστρψει την επμενη εβδομδα.

 -"Δεν θα ευχαριστσεις τον κριο, Τζννυ;" ρτησε η μνα του με αγωνα. "τανε τσο ρρωστος που δεν εναι ακμα στα συγκαλ του", εξγησε απολογητικ στον επισκπτη.
     Ο Τζννυ ανακθισε κουλουριασμνος με το βλμμα καρφωμνο στο πτωμα. μεινε σ' αυτ τη στση γι' αρκετ ρα μετ που φυγε ο επισττης. ξω εχε ζστη κι τσι το απγευμα κατσε στο βεραντκι. Που και που σαλεανε τα χελια του. μοιαζε προσηλωμνος σε ατλειωτους υπολογισμος. Το επμενο πρω, ταν ζστανε η μρα, κατσε στη θση του στο βεραντκι. Αυτ τη φορ εχε μαζ του μολβι και χαρτ και συνχισε με εκπληκτικ προσλωση, να παιδεεται με τους υπολογισμος.
 -"Τι ρχεται μετ τα εκατομμρια;" ρτησε τον Γουλ το μεσημρι, ταν γρισε απ' το σχολεο. "Και, πς το λογαριζεις;"
     Εκενο το απγευμα ολοκλρωσε το ργο του. Κθε μρα, αλλ χωρς χαρτ και μολβι, επστρεφε στο βεραντκι. Τον εχε απορροφσει πλρως να δντρο που 'στεκε μνο του στην απναντι μερι του δρμου. ρες ολκληρες το μελετοσε και του προκαλοσε ιδιατερο ενδιαφρον ο τρπος που λικνζονταν τα κλαδι του και κυμτιζανε τα φλλα του απ' τον αρα. Καθ' λη τη διρκεια κενης της εβδομδας, φαιντανε σα χαμνος σε μια μυστρια επικοινωνα με τον εαυτ του. Τη Κυριακ, εν καθταν στο βεραντκι, γλασε δυνατ πολλς φορς, προς σγχυση της μητρας του που εχε χρονι να τον ακοσει να γελ.
     Την επμενη μρα. με τη πρωιν σκοτεινι, πγε στο κρεβτι του να τονε ξυπνσει. Εχε χορτσει πνο λη τη βδομδα και ξπνησε εκολα. Δεν πλεψε καθλου κι οτε αποπειρθηκε να γαντζωθε στα σεντνια ταν τον ξεσκπασε. Παρμεινε ξαπλωμνος και μλησε ρεμα.
 -"Δεν χει νημα, μνα".

 -"Θ' αργσεις", επε, νομζοντας τι λει κουταμρες μες στον πνο του.
 -"Ξπνιος εμαι, μνα και μη κουρζεσαι, σου λω. σε μ' συχο, καλτερα. Δε σηκνομαι με τποτα"!
 -"Μα θα χσεις τη δουλει σου!" φναξε.
 -"Δε σηκνομαι", επανλαβε με μια παρξενη, απαθ φων.
     Οτε εκενη πγε στη δουλει εκενη τη μρα. Ττοια αρρστια δεν εχε ξαναδε. Τον πυρετ και το ντελριο μποροσε να τα καταλβει αλλ αυτ τανε τρλα. Τονε ξανασκπασε κι στειλε τη Τζνυ να φρει τον γιατρ. ταν φτασε, ο Τζννυ κοιμταν συχα και το διο συχα ξπνησε κι επτρεψε να του προυν τον σφυγμ.
 -"Δεν χει τποτα", δλωσε ο γιατρς. "Εναι σοβαρ εξασθενημνος, αυτ εν' λο. Δεν χει κρας στα κκαλα του".
 -"Μα πντα τσι τανε", προσφρθηκε η μητρα.
 -"Φγε τρα, μνα, κι σε με να χουζουρψω". Ο Τζννυ μλησε μειλχια κι ευχριστα και το διο μειλχια κι ευχριστα γρισε πλευρ κι αποκοιμθηκε.

     Στις δκα η ρα ξπνησε και ντθηκε. Πγε στη κουζνα και βρκε τη μητρα του με μια τρομαγμνη κφραση στο πρσωπο της..
 -"Φεγω, μνα", ανακονωσε, "και θλω μνο να σ' αποχαιρετσω".
     Κλυψε το πρσωπο της με τη ποδι που φοροσε, σωριστηκε σε μια καρκλα κι ρχισε να κλαει. Εκενος περμενε υπομονετικ.
 -"πρεπε να το 'χω καταλβει" επε με λυγμος. "Πο;" ρτησε εν τλει, βγζοντας τη ποδι απ' το κεραυνοβολημνο πρσωπο της και κοιτζοντς τον με ελχιστη περιργεια.
 -"Δεν ξρω -που να 'ναι".
     Λγοντς το αυτ, εμφανστηκε μπροστ του το απναντι δντρο, εκθαμβωτικ λαμπρ, σαν σε εστερο ραμα. τανε σα να παραμνευε κτω απ' τα βλφαρ του και να μποροσε να το βλπει ποτε το επιθυμοσε.
 -"Κι η δουλει σου;" επε με τρεμμενη φων.
 -"Δε θα ξαναδουλψω ποτ".
 -"Θε μου, Τζννυ!" κραγασε γοερ, "τ κουβντες εν' αυτς!" Αυτ τανε βλασφημα. Σαν τη μητρα που ακοει το παιδ της να αρνεται τον θε, τσι σκανδαλστηκε κι αυτ απ' τα λγια του γιου της. "Μα τ σ' χει πισει, τελοσπντων;" απατησε να μθει, σε μια αποτυχημνη αππειρα να του επιβληθε.
 -"Αριθμο", απντησε. "Μν' αριθμο. κανα κμποσους υπολογισμος αυτ τη βδομδα, ταν μεγλη κπληξη".
 -"Δεν καταλαβανω τι σχση χει αυτ", κλαψορισε.
     Ο Τζννυ χαμογλασε υπομονετικ και ττε η μητρα του συνειδητοποησε κπληκτη την επμονη απουσα της οξυθυμας και της δυστροπας του.
 -"Θα σου δεξω", της επε. "Εμαι ξεθεωμνος. Τι με κουρζει; Οι κινσεις. Κινομαι απ ττε που γεννθηκα. Βαρθηκα να κινομαι και δεν θα ξανακινηθ λλο. Θυμσαι ττε που δολευα στο εργοστσιο γυαλιο; βγαζα τρεις χιλιδες εξακσια μπουκλια τη μρα. Απ' τι θυμμαι, κανα πνω-κτω δκα διαφορετικς κινσεις για κθε μπουκλι. Αυτ μας κνει τριντα ξι χιλιδες κινσεις τη μρα. Δκα μρες, τριακσιες εξντα χιλιδες κινσεις τη μρα. νας μνας, να εκατομμριο κι ογδντα χιλιδες κινσεις. Βγζουμε τις ογδντα χιλιδες για να το στρογγυλψουμε-" μιλοσε με την αυτρεσκη μεγαλοψυχα του φιλνθρωπου - "βγζουμε τις ογδντα χιλιδες, μας μνουν να εκατομμριο κινσεις το μνα - ρα, δδεκα εκατομμρια κινσεις το χρνο. Στους αργαλειος κνω τις διπλσιες κινσεις. Αυτ σημανει εικοσιπντε εκατομμρια κινσεις το χρνο κι εγ νιθω σαν να κινομαι τσι σχεδν να εκατομμριο χρνια. Αυτ τη βδομδα, μως, δεν κουνθηκα καθλου. Για ρες ολκληρες δεν κανα οτε μα κνηση. Αλθεια σου λω, τανε τλεια. Απλ καθμουν εκε, χωρς να κνω τποτα. Πρτη μου φορ μουν ευτυχισμνος. Ποτ πριν δεν εχα χρνο. Κουνιμουν συνχεια. Δεν μπορες να εσαι ευτυχισμνος τσι. Και δεν πρκειται να το ξανακνω. Απλ θα κθομαι και θα ξανακθομαι και θ' αρζω και θα ξαναρζω και μετ θ' αρζω ακμα λγο".
 -"Μα τ θ' απογνουν ο Γουλ και τ' λλα παιδι;" ρτησε απελπισμνη.
 -"Αυτ εναι, 'ο Γουλ και τα παιδι", επανλαβε κενος. Μα δεν υπρχε πικρα στη φων του. ξερε εδ και καιρ τις φιλοδοξες της μητρας του για τον νεαρτερο γιο, αλλ αυτ η σκψη δεν τον πονοσε πια. Τποτα δεν εχε σημασα πια. Οτε καν αυτ. α ξρω, μνα, τα σχδι σου για τον Γουλ -να τον κρατσεις στο σχολεο και να τον κνεις λογιστ. Αλλ τρα πια δεν χει σημασα. Παραιτθηκα, θα πρπει να δουλψει".
 -"Εγ δεν σε μεγλωσα τσι", επε κλαγοντας κι κανε να κρψει το πρσωπο της στη ποδι, αλλ λλαξε γνμη.
 -"Εσ δε με μεγλωσες καθλου", απντησε ο Τζννυ θλιμμνα αλλ καλοσυντα. "Εγ με μεγλωσα, μνα, και μεγλωσα και τον Γουλ. Εναι πιο μεγλος απ μνα, πιο βαρς και πιο ψηλς. Θυμμαι τι ταν μουν εγ παιδ, δεν τρωγα καλ. ταν, μως, ταν εκενος παιδ, εγ δολευα και του 'φερνα φα. Αλλ αυτ πει πια. Ο Γουλ ας πει να δουλψει, πως κι εγ, ας πει στο διολο, δε με νοιζει τι απ' τα δο! Κουρστηκα. Φεγω τρα. Δε θα μου πεις αντο;"
     Δεν απντησε. Εχε πετξει πλι τη ποδι στο κεφλι της και πλνταζε στο κλμα. Ο Τζννυ κοντοστθηκε στην πρτα.
 -"Θαρρ πως κανα το καλτερο που μποροσα" επε με αναφιλητ.
     Βγκε απ' το σπτι και κατηφρισε στον δρμο Μλις αντκρισε το μοναχικ δντρο, απλθηκε στο πρσωπο του μια μελαγχολικ ευδαιμονα. "Απλ θα κθομαι και δεν θα κνω τποτα", σιγοτραγοδησε ψιθυριστ στον εαυτ του Κοταξε ανμελα προς τον ουραν, αλλ ο λαμπερς λιος τονε ζλισε και τονε τφλωσε.
     ταν μακρς ο δρμος που 'χε πρει και δεν βιαζτανε. Πρασε μπροστ απ' το εργοστσιο κλωστοφαντουργας. Το πνιχτ βουητ των αργαλειν φτασε στ' αυτι του και χαμογελσε. ταν να ευγενικ, ευχριστο χαμγελο. Δεν νιωθε μσος για κανναν, οτε καν για τις βροντερς, θορυβδεις μηχανς. Δεν εχε κακα μσα του, τποτα παρ μια υπερβολικ δψα για ξεκοραση.
     σο πλησαζε στην εξοχ, τα σπτια και τα εργοστσια ρχισαν να αραινουνε κι οι ανοιχτς εκτσεις να υπερτερον. Επιτλους, φηνε πσω του τη πλη και κατηφριζε να δρμο στρωμνο με φλλα, παρλληλο με τις γραμμς στεν θρακα, γκροτσκος κι ελεεινς.
     Πρασε μπροστ απ ναν μικρ σιδηροδρομικ σταθμ και ξπλωσε στο χορτρι κτω απ να δντρο. μεινε ξαπλωμνος εκε λο το απγευμα. Πτε-πτε λαγοκοιμταν, με τους μες του να συσπνται. ταν ξυπνοσε, παρμενε ξαπλωμνος κι ακνητος, χζευε τα πουλι κοιτοσε ψηλ στον ουραν ανμεσα απ' τα κλαδι του δντρου, που εχε αρξει. Μια-δυο φορς γλασε δυνατ, αλλ χωρς να σχετζεται αυτ με κτι που εδε νιωσε.
     ταν το λυκφως σβησε, με το πρτο σκοτδι της νχτας, να βρυχμενο φορτηγ-τρανο μπκε στον σταθμ. Καθς η ατμομηχαν λλαζε βαγνια στη βοηθητικ γραμμ, ο Τζννυ μπουσολισε στα πλγια του τρανου. νοιξε τη πλαν πρτα ενς δειου αποθηκευτικο βαγονιο και σκαρφλωσε μσα αδξια και με δυσκολα. κλεισε τη πρτα. Η μηχαν σφριξε.
     Ο Τζννυ, ξαπλωμνος κατχαμα, χαμογλασε μες στο σκοτδι...

 
                     Απ' τη συλλογ διηγημτων ταν Ο Θες Γελ
                         (ττλος πρωτ.: When God Laughs 1911)
                                μτφρ.: Χριστινα Σμυρνιτη
                              Εκδσεις Φαρφουλς Αθνα, 2010



 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers