-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

 

: ش: ''


                                                 Πρλογος

     Ξρω τ θα πετε πλι κι εγ χω πια βαρεθε ττοιου εδους προλγους που πλον κουρζουνε. Τελικ το κλενω το στμα, μιας κι η δουλει δεν τελεινει ποτ. Φτσαμε αισως στο 23ο ρθρο με τις Γυνακες μου Του Κσμου, τις οποες λατρεω και πλον χω βρει δη, -δυνητικ λλες 2 και κρατ και μια θση για μια Ελληνδα και σγχρονη, ρα η πιθαντητα να φτσουμε και να περσουμε τις 25 εναι πια πολ πιθαν. Τρα εν προκειμνω, παρουσιζεται μια κολοσσιαας αξας ζωγρφος καλλιτχνιδα και μλιστα επκαιρο το θμα της. Η Αρτεμισα Τζεντιλσκι πρτη ζωγρφος παγκοσμως, που σπασε τις συντεχες και την αντρικ ισχ κ γινε η πρτη πλι γυνακα καλλιτχνις που μπκε με την αξα της στην Ακαδημα των Τεχνν. Δετε λοιπν παρακτω κι εγ σταματΠ. Χ.:

____________________
       Να τι μπορε να κατορθσει μια γυνακα που κρβει
                                               στο στθος τη ψυχ του Κασαρα.

 Βιογραφικ

     Η Αρτεμζια Τζεντιλσκι (Artemisia Gentileschi, 8 Ιουλου 1593 - 1654) ταν Ιταλδα ζωγρφος του μπαρκ, θεωρομενη ως μα απ τους καλλτερους καλλιτχνες της εποχς της κι οπαδς του Καραβτζιο, -τον εχε συναντσει πολλς φορς, ταν φλος του πατρα της, επισκεπτταν το σπτι της αρκετ συχν. εναι σγουρο τι την ενθρρυνε να ζωγραφζει κι ολοφνερα χει επηρεσει το ργο της. Κρη του ζωγρφου
 Ορτσιο Τζεντιλσκι, (εξαρετος ζωγρφος) μαθτεψε δπλα του στη Ρμη και το 1610 παργαγε το 1ο της ργο η  Η Σουζννα κι οι γροντες. Αποτπωσε στη ζωγραφικ τραγικς εμπειρες της νιτης κι γινε σμβολο για τις γυνακες που παλεουν. Μια γυνακα που πιστηκε, κακοποιθηκε, βωσε εξευτελισμος αλλ μπρεσε να σταθε στα πδια της, να παλψει, ν' αντιμετωπσει λες τις προκαταλψεις του Μεσαωνα και στο τλος να νικσει και να καταγραφε μεταξ των κορυφαων ζωγρφων του 17ου αι.
    Η Artemisia μετφερε τη φρκη της δικς της ζως σε κρως ρεαλιστικς, σκληρς πολλς φορς, ζωγραφις αντλντας τη θεματογραφα της απ τις βιβλικς ιστορες. Πτυχε το ακατρθωτο και για αυτ επξια κατχει τη θση της μεταξ των κορυφαων. Δεν εναι τι πτυχε σε μια εποχ που οι συντεχνες κι οι ακαδημες εχανε κλειστς τις πρτες για τις γυνακες. Κατρθωσε, αντθετα μ' λλες γυνακες της εποχς της, να υλοποισει το καλλιτεχνικ της ραμα, μσα απ τη προσωπικ της ιστορα. βαλε τη ζω της στη τχνη πως αινες μετ η Frida Kahlo η πιο σγχρον μας Tracey Emin.


                 Το φετειν Ντουντλ της Γκουγκλ προς τιμν της

    Η Αρτεμισα αγωνστηκε ενντια στην ανδρικ βα που κυριαρχοσε στον κσμο της, με τις λξεις και τους πνακς της. Γεννημνη στη Ρμη στις 8 Ιουλου 1593, κρη του ζωγρφου Ορτσιο Τζεντιλσκι. Η μητρα της πθανε ταν ταν 12 ετν κι η δια μεγλωσε μσα σ' να σκληρ, πολλς φορς βαιο οικογενειακ περιβλλον. Δπλα στον πατρα της κανε τα πρτα της βματα στη ζωγραφικ και το 1610, μλις 17 ετν, ζωγρφισε το πρτο και πολ γνωστ ργο της Η Σουζννα Κι Οι Γροντες, που 2 ηλικιωμνοι ηδονοβλεψες κατασκοπεουν μα νεαρ γυνακα που κνει μπνιο. Σχεδν λο το στερο ργο της, πως και της Φρντα Κλο, εναι αυτοβιογραφικ.
     να χρνο αργτερα, το 1611 συνβη κτι που θα λλαζε για πντα την δια, τη ζω και το ργο της. Ο πατρας της χει δη αντιληφθε το ταλντο της κι αποφασζει να προσλβει να δσκαλο να της διδξει προοπτικ επιλγοντας τον 30χρονο Αγκοστνο Τσι. Αυτς την εδε μικρ και λαχταριστ και σκφτηκε πως -μιας και που ξερε πως δεν τον αγγζει δα και τποτα- να της δεξει πως γνονται τα παιδι. Εκενη του επε προφανς πως για τρα, ενδιαφρεται μνο για τη προοπτικ της ζωγραφικς κι αργτερα βλπουμε. Εκενος μως αννδοτος και τη βασε τελικ. Ο 30χρονος κερχελς ζωγρφος της υποσχθηκε τι θα τη νυμφευτε, με σκοπ να πειστε η δια στε να συνεχσει τις σεξουαλικς σχσεις μαζ του. Ωστσο πρναγε ο καιρς κι αυτ δεν γιντανε κι 9 μνες μετ, ο πατρας της, πγε στα δικαστρια τον συνεργτη του για αθτηση της υπσχεσης. Ο Τσι στερα απ 7 μνες που διρκεσε η δκη, αφθηκε ελεθερος. Τον προσττευε πως θα γνει γνωστ αργτερα ο Ππας Ιννοκντιος, καθς συνεργαζταν με τον Ορτσιο σε τοιχογραφες στο Παλτσο Κιρινλε. Σε 400 ετν γγραφα που διασζονται μχρι σμερα κι ανακαλφθηκαν σχετικ πρσφατα στα Γενικ Αρχεα του Κρτους, στην Ιταλα, χουν αποτυπωθε τα πρακτικ της δκης εκενης. Η Αρτεμισα μιλ με θρρος, με λξεις που ραπζουνε το ιταλικ πατριαρχικ σστημα. Με λξεις που και σμερα θα μποροσαν να σταθον επξια σε μα δκη.


                                 Το Προσκνημα Των Μγων

     Η μακρ και ταπεινωτικ δκη αυτ αποτλεσε το μεγαλτερο σκνδαλο της εποχς στη Ρμη εν ο βασανισμς της στη διρκει της φησεν ανεπολωτα τραματα στη ψυχ της. Η δημοσιτητα που λαβε η δκη τανε πρωτοφανς και σκληρ για τη νεαρ καλλιτχνιδα. Δεν δστασε να περιγρψει με λεπτομρειες την αποτρπαια συμπεριφορ του δασκλου, κλθηκαν 2 μαες για να εξακριβσουν ενπιον των δικαστν τι δεν τανε πλον παρθνα, εν υπστη βασανισμος για να επαληθευτον οι καταθσεις της. Μλιστα χρησιμοποιθηκε νας μηχανισμς (το λεγμενο δικαστικ βασανιστριο) που πεζε τα δχτυλα μχρι να τα συνθλψει, καθς πστευαν τι αν δεν λεγε την αλθεια θα υποχωροσε κτω απ το φρικτ πνο. Η Αρτεμσια δχτηκε και για τη περπτωση της επιλχθηκε το βασανιστριο με σχοινι, που περνοσαν θηλις στα δχτυλα της και τα τντωναν. Αποφασισμνη να διεκδικσει την ηθικ αποκατστασ της δχτηκε ακμα και το ρσκο να προκληθε μνιμη βλβη στα χρια της και να μη μπορε πλον να ζωγραφζει. Τη στιγμ που ασκθηκε στα δχτυλ της η ψιστη πεση συνχισε μες στον πνο να κραυγζει τι λει την αλθεια εν στρεφμενη προς το βιαστ της, του φναξε: "Αυτ τα σχοινι εναι το δαχτυλδι του γμου μου", πεθοντας τσι τους δικαστς!Ο Τσι, που 'χε "αποδρψει τον ανθ της" χωρς πρθεση να την αποκαταστσει, πως ταν ο πιο συνηθισμνος ευφημισμς για τη περιγραφ της βαιης διακρευσης μιας 17χρονης φηβης, σαν την Αρτεμσια, καταδικστηκε μεν σε εξορα απ τη Ρμη, αλλ λγω του τι δεν ενεργοσε μνος, πρα με συνεργ τον υψηλ ιστμενο εντεταλμνο του Ππα Cosimo Quorli κι αποδεχθηκε κοινς κακοποις που σχεδαζε να τη δολοφονσει εν αποκαλφθηκε πως εχε βισει και την αδελφ του, δεν την εξτισε ποτ, διτι ο ππας τον χρισε διακεκριμνο ζωγρφο.


                                      H δια σαν Ωρρα

    ταν ολοκληρθηκε η δκη ταν ακμη φηβη. Βωνε τη μεγλη ντροπ να μην εναι παρθνα σε μια εποχ που η "αγντητα" για τις κοπλες ταν το πρτο ζητομενο. Βρκε το κουργιο να αντξει τη δημοσιτητα και τις φμες. ταν 19 ετν ταν εγκατλειψε τη Ρμη και στα 27 της τη βρσκουμε μια επιτυχημνη κι αναγνωρισμνη καλλιτχνιδα. παιρνε την εκδκηση της με τα δικ της πλα: το πινλο και το ταλντο της. "Αν οι γυνακες το θελσουν, μπορομε να πολεμσουμε να κσμο που κυριαρχεται απ νδρες", πστευε. να μνα μετ τη δκη με φροντδα του πατρα της, η Αρτεμισα παντρετηκε το ζωγρφο Pierantonio di Vincenzo Stiattesi (Πιεραντνιο ντι Βιτσντζο Στιαττζι κκιστος ζωγρφος, τεμπλης, σπταλος κι αδιφορος που δεν τον θελε κιλας) και μετακμισαν στη πατρδα του τη Φλωρεντα. Απκτησαν μια κρη τη Παλμρα κι λλα 5 παιδι. Εκε πρε παραγγελα να φιλοτεχνσει κποιο ργο στη Casa Buonarroti, το σπτι που ζησε ο Michelangelo. Επσης ζωγρφισε τη Παναγα και το Παιδ στο Palazzo Spada της Ρμης. ταν δη προστατευμενη του Οκου των Μεδκων και του Καρλου Α' της Αγγλας ο οποος τη προσκλεσε στην Αγγλα το 1638.
     γινε αυλικ ζωγρφος κι ταν η 1η γυνακα που 'γινε μλος της Accademia delle Arti del Disegno (Ακαδημας των Τεχνν της Σχεδασης). Εκε γνρισε τον Γαλιλαο, αλλ και τον Φραντσσκο Μαρα ντι Νικολ Μαρνγκι, που γινε εραστς κι υποστηρικτς της. κανε το δικ της εργαστριο κι εχε τους προσωπικος βοηθος της. λα σχεδν τα ργα της χουνε γυνακες πρωταγωνστριες -με προτμηση στις βιβλικς μορφς- που τις διακρνει το θρρος, η αποφασιστικτητα κι η ισχυρ προσωπικτητα κι χι οι γυναικεες ιδιτητες της ευαισθησας και της αδυναμας (ταν μια απ τους καλλτερους Καραβατζστι). Τα ξοδα ωστσο τανε δυσβσταχτα. Το 1620 επστρεψε στη Ρμη λγω χρεν και το 1630 εγκαταστθηκε στη Νπολη, που ζησε μχρι το τλος της ζως της, εκτς απ να μικρ διστημα που πγε στην Αγγλα για να συνεργαστε και πλι με τον πατρα της που 'χε γνει δη ζωγρφος του Καρλου Α' το 1638. Ο Ορτσιο πθανε να χρνο μετ κι εκενη επστρεψε στη Νπολη.


                           Αυτοπροσωπογραφα της ως Μρτυρας

     Η επιρρο του Καραβτζιο εναι εμφανς σε πολλ ργα της τσο σε σχση με τα χρωματικ μοτβα σο και με τη θεματογραφα που απεικνιζε. Η αυτοπροσωπογραφα της ως Πακτρια Λαοτου, εναι χαρακτηριστικ. Το σκοτειν φντο αναδεικνει εντυπωσιακ τη γυνακα. Αφιρωνε μεγλο μρος του χρνου της για να αποκτ δεξιτητες και να ανακαλπτει να ενδιαφροντα πργματα και τεχνικς. Εναι μλλον η μνη καλλιτχνις της εποχς της που ξφυγε απ το πεπρωμνο να εκτελε παραγγελες πορτρατων παιδιν και νεκρς φσεις με μορφα λουλοδια κι ως εκ τοτου ζωγρφιζε θματα που παραδοσιακ προσγγιζαν οι νδρες καλλιτχνες και για το λγο αυτ παρουσιζοντανε πντα με την ανδρικ ματι. Υπρξε σπουδαα καλλιτχνις κι αυτ αποδεικνεται ακμα απ το γεγονς πως εναι σ' λους γνωστ με το μικρ της νομα, πως συνβαινε, δηλαδ, με τους μεγλους μαιτρ της Αναγννησης, μεταξ των οποων ο Λεονρντο κι ο Μιχαλ γγελος.     
    Η τραγικ εμπειρα των νεανικν της χρνων επανρχεται συνεχς στα ργα της. Καταπινεται κατ καννα με μυθολογικ και βιβλικ πρσωπα απεικονζοντας γυνακες που νικσανε το κακ υπφεραν απ' αυτ. Εναι μια θεματογραφα προσωπικ που σε κθε ανγνωση μας αποκαλπτεται ο πνος κι η πκρα. λα σχεδν τα ργα της χουνε γυνακες πρωταγωνστριες -με προτμηση στις βιβλικς μορφς- που τις διακρνει το θρρος, η αποφασιστικτητα κι η ισχυρ προσωπικτητα κι χι οι γυναικεες ιδιτητες ευαισθησας κι αδυναμας. Ειδικ το ργο της Η Ιουδθ αποκεφαλζει τον Ολοφρνη εναι νας πνακας αιματηρς αγωνας και φρκης. Το ζωγρφισε σε πολλς παραλλαγς αλλ αυτ του Ουφτσι εναι η εντυπωσιακτερη. Το πιθαντερο να εμπνεστηκε απ την ανμνηση του πρσφατου βιασμο της.


                      Αυτοπροσωπογραφα σαν μια Πακτρια Λαγοτου

     Στα δια αυτ θματα εκενη πρσθεσε μα παρξενη πρατητα στις θηλυκς φιγορες, που συνωμοτοσανε με θρρος κι αποφασιστικτητα υπρ της σωτηρας τους απ τη φαλλοκρατικ επικυριαρχα και κατ' αυτν τον τρπο οι γυναικεες εκενες μορφς κατληγαν να εμφανζονται ως επιβισασες της πατριαρχικς συνθκης κι χι ως θματ της. Πολ συχν αναφρεται ως δικ της μια δλωση, η οποα, σε εξωφρενικ ελεθερη απδοση στα ελληνικ, θα ταν η εξς: "Θα αποδεξω στην ευκλε αυθεντα σου τι μπορε να κατορθσει μα γυνακα". Διθετε, δηλαδ, πρωτο-φεμινιστικ κεντρ, κτι τσο σπνιο και κατατρεγμνο, σο κι αχαρτογρφητο την εποχ που ζησε, που, ο κριος -αν χι ο μνος- λγος για να προχωρσει στη τχνη της μια γυνακα με ταλντο στη ζωγραφικ ταν να 'χει πατρα σζυγο που 'ταν δη αναγνωρισμνος ζωγρφος. τσι, θα μποροσε να εξασκηθε και να δουλψει στο ατελι του, χωρς να ρισκρει τη τιμ της απομακρυνμενη απ την οικογενειακ συζυγικ εστα κι επιτρηση.


                               Η Παναγα Θηλζει το Βρφος

    Εργστηκε στη Ρμη, που ταν κι η πλη που γεννθηκε. Στη συνχεια βρθηκε στην Φλωρεντα, στη Βενετα, στο Λονδνο και στη Νπολη, που ταν η πλη που απεβωσε. Η τχνη της κατκτησε τους πιο σημαντικος κι εκλεκτικος πτρωνες στην Ευρπη, συμπεριλαμβανομνου του Δοκα της Τοσκνης και του βασιλι της Ισπανας Φιλππου του Δ'. Αξιοποιοσε πολ συχν τη δικ της μορφ, ετε φτιχνοντας αυτοπροσωπογραφες ετε δανεζοντας τη σε πρσωπα απ τη μυθολογα τη θρησκευτικ παρδοση. Θεωρεται τι με αυτ τον τρπο επεδωκε να γνει σο το δυνατν πιο αναγνωρσιμη η φυσιογνωμα της στον κσμο που ενδιαφερτανε για τη τχνη και γενικτερα στον κκλο των πατρνων. Εξλλου τανε πρα πολ μορφη και δεν εχε λγο να μη προτιμ τη δικ της μορφ στα ργα της. Απεναντας μλιστα, τανε κτι πολ βολικ για κενη, απ πρακτικς πλευρς κι ευπρσδεκτο απ το κοιν. Πολλο θεωρον τι η μορφ της που εικονζεται στα ργα κενης της περιδου εναι κι ο λγος που χουνε τη δναμη να αιχμαλωτζουν το βλμμα του θεατ.


                                            Πακτης Λαγοτου

    Παρ' λ' αυτ η Αρτεμσια επστρεψε στη Ρμη το 1620, εξαιτας πιστωτν της που την κυνηγοσαν, και παρμεινε εκε για τα επμενα δκα χρνια με εξαρεση να ταξδι που κανε το 1628 στη Βενετα. Απ το 1630 εγκαταστθηκε στην Νπολη, που το ατελι της γνρισε ακμη μεγαλτερη επιτυχα. Και μεινε εκε μχρι το θνατ της. Το 1639 επισκφθηκε για σντομο διστημα το Λονδνο προκειμνου να βοηθσει τον ρρωστο πια πατρα της να ολοκληρσει την διακσμηση του ταβανιο του Οκου της Βασιλσσης στον Greenwich. Επστρεψε στη Νπολη τη χρονι που ακολοθησε. Δεν εναι γνωστ με ακρβεια η ημερομηνα του θαντου της, επσης δεν εναι γνωστ οτε το πο χει ταφε. Ωστσο, σμφωνα με διφορα αρχεα που ανακαλφθηκαν σχετικ πρσφατα, θεωρεται σγουρο πως πθανε το 1654.
Μυθιστορηματικ βιογραφα της γραψε η Rauda Jamis: Artemisia ou La Renommèe (Αρτεμζια Η ξακουστ, 1990). Η Αρτεμισα Τζεντιλσκι αναφρεται στο γλυπτ ργο της Τζοντι Σικγο Το Δεπνο*.


                      Ιουδθ και Δολα με τη κρα του Ολοφρνη

    Η αναβολ της κθεσης στη National Gallery, που 'χε αρχικ προγραμματιστε για το διστημα 4 Απριλου-26 Ιουλου 2020 και τελικ διρκεσε μχρι τις 24 Γενρη 2021, (κρμα, τη χσαμε :-{ ) λειτοργησε προς φελος των θεατν, διτι στο μεσοδιστημα προστθηκε ως κθεμα κι ο πρωττυπος τμος των πρακτικν της δκης εναντον του Tassi, που παρουσιζεται 1η φορ σε κοιν, παρ το γεγονς τι εναι πολυριθμες οι αναφορς που γνονται σ' αυτν ειδικ απ' σους χουν ασχοληθε με τη συγγραφ βιογραφιν της. Εναι γραμμνος κυρως στα λατινικ, αλλ οι απαντσεις των διαδκων στη δκη χουνε κρατηθε αυτοσιες στα ιταλικ. Στη διρκεια της δκης υποχρεθηκε σε αντιπαρθεση με το βιαστ της στη φυλακ Tor Di Nona της Ρμης. Επιπλον οι δικαστς, παρ το τι εχαν μα μλλον ευνοκ στση απναντ της και στον πατρα της, δεν δστασαν να προτενουν μα συνηθισμνη και πλρως αποδεκτ βαρβαρτητα, πο ταν το «δικαστικ βασανιστριο». Δηλαδ, ο βασανισμς ενς μρτυρα, με σκοπ να ελεγχθε αν θα επιμνει στην αλθεια των σων καταθτει, υπ την πεση του φρικτο σωματικο πνου. τσι, η Αρτεμσια δεν δστασε να αποδεχθε τον βασανισμ της, κατανοντας τι αυτ ταν αναγκαο για να δικαιωθε. χει σημασα να τονιστε τι τα πργματα συνβησαν τσι, διτι συχν περιγρφονται σαν το δικαστριο να επλεξε απ μνο του να τη βασανσει, εν το τι η δια επλεξε να υποβληθε σε αυτ τη φοβερ δοκιμασα φανερνει πσο αποφασισμνη ταν να διεκδικσει με κθε κστος την ηθικ -αν μη τι λλο- αποκατστασ της. Η στση της αυτ θα πρεπε να συγκινε πολ περισστερο απ σο θα συγκινοσε το να εχε υπρξει θμα μιας πολ αυστηρς κι δικης απατησης εκ μρους των δικαστν.


                                    Ο Θραμβος Της Γαλτειας

     Το υλικ που περιλαμβνεται στα πρακτικ της δκης συνδυστηκε με κενο που προρχεται απ δικ της προσωπικ γρμματα που βρθηκαν το 2011, στο ιστορικ αρχεο Frescobaldi της Φλωρεντας κι οι πληροφορες απ τις 2 αυτς πηγς δραματοποιθηκαν για τη παρουσασ τους. τσι, ο επισκπτης της κθεσης ακοει τη φων μιας ηθοποιο, που, ως Αρτεμισα, εξιστορε τα δειν που πρασε. Πρκειται για σημαντικ ερθισμα, που χρη του αντιλαμβνεται κποιος κι εκτιμ το ευλωτο της θσης της, αλλ και τη δικ της ευστροφα, καθς επσης και τη ταυτχρονη σκληρτητα που συνδυαζταν με την ικαντητ της να αναλαμβνει γργορα τις δυνμεις της, κθε φορ που βρισκταν αντιμτωπη με μα φρικτ δυσκολα.
     Μα αιμοσταγς ρεξη μοιζει να 'ναι απαρατητο ν' αναδυθε ποτε η Αρτεμισα επανρχεται στο θμα της εκδκησης μιας γυνακας προς τον νδρα που την ατμωσε που καταχρστηκε της δναμης του απναντι της. Και για τον λγο αυτ δεν θα ταν λθος να παραδεχθε κποιος τι στα ργα της κρβεται πντα κπου μια δικ της πρθεση να σοκρει με την ωμτητα της αλθειας που παρουσιζει. Οι επιστολς της που ανακαλφθηκαν στο αρχεο Frescobaldi απευθνονται σχεδν λες προς τον -εφ ρου ζως σχεδν- εραστ της, τον φλωρεντιν ευπατρδη Francesco Maria Maringhi. Μχρι ττε, η μνη γνωστ δικ της επιστολ χρονολογετο απ το 1630 κι απευθυνταν στον πτρωνα της, Cassiano dal Pozzo, στη Φλωρεντα, απ τον οποο εκενη ζητοσε δεια οπλοφορας για τον βοηθ της. Μσω των επιστολν της προς τον Maringhi οι μελετητς του ργου και του βου της πληροφορθηκαν, μσα απ τη δικ της σκοπι, τις φοβερς προσπθεις της ν' αντξει τη συμβωση μ' να σζυγο ο ποιος δεν βρισκε δουλεις ως ζωγρφος κι ως εκ τοτου φειλε κενη να φροντζει για το πς θα ζσει την οικογνει της.


                               Εδ ως Μετανοημνη Μαγδαλην

     Αποκαλπτουν επσης το πσο υπφερε απ το πνθος για τα παιδι της που πθαιναν, το πσο ταλαιπωρθηκε απ τα χρη που συσσωρεονταν κι απ την σχση με τον πατρα της, που απ κποιο σημεο και μετ τανε κακ. Γενικτερα, το συγκεκριμνο επιστολογραφικ τεκμριο φανερνει τι, παρ το σπουδαο ταλντο της και την αναλγως δυναμικ ιδιοσυγκρασα της, η Αρτεμισα τανε γυνακα που τη καττρεχε σ' λη της τη ζω αυτ που θα περιγρφαμε ως πεισματικ κακ τχη. Ακμη κι ταν βρθηκε στην Αγγλα, υπ την πατρωνα του Καρλου Α', κενος μλις πρλαβε να της δσει να ρλο, μεταξ των καλλιτεχνν της αυλς του, τυχε να ξεκινσει αμσως για πλεμο και στη συνχεια το Κοινοβολιο αποφσισε τον αποκεφαλισμ του.
     Εναι γεγονς τι καθς η ζω της προχωροσε οι αποκεφαλισμο -ετε επρκειτο για πραγματικος ετε για σχματα μεταφορς- συνεχζονταν. Θα μποροσε μλιστα κποιος να υποστηρξει τι η ζω της φαντζει ως να βαθμ, ανλογη με τη τρικυμιδη κενη του Καραβτζιο, που εναι πολ πιθαν κενη να 'χε γνωρσει ταν ταν παιδ, εν εναι εντελς ββαιο πως επηρεστηκε κι εμπνεστηκε απ το ργο του κι ειδικτερα απ την ντονη σκοτειντητα των συνθσεων του, που διαρρηγνεται σπαρακτικ απ την ορμητικ εισβολ του φωτς. Επιπλον, εναι γεγονς τι η Αρτεμισα -πως ακριβς ο Καραβτζιο- ξεχστηκε στον 18ο και 19ο αι., για ν' ανακαλυφθε -πως κι εκενος- στα μσα περπου του 20ου, χρη στον Ιταλ ιστορικ τχνης Roberto Longhi και τη σζυγ του Anna Banti, που 'γραψε να μυθιστρημα με ττλο Αρτεμισα, που θεωρεται κλασσικ της περιδου του νεορρεαλισμο.


           Αυτοπροσωπογραφα σαν Αγα Αικατερνη Της Αλεξνδρειας

    Η διαφορ εναι πως εν ο Καραβτζιο αποκαταστθηκε σντομα μετ την επανανακλυψ του, κενη χρειστηκε να περσουνε πολλ ακμα χρνια, μχρι το τλος του 20ου αι., για να γνει πιο σοβαρ κι ευρως αποδεκτ το ργο της. σο κι αν εναι προβληματικ το να ερμηνεσεις τη τχνη της σαν απντηση της στα διφορα φρικτ γεγοντα που της συνβαιναν στη ζω, λλο τσο εναι κι αναπφευκτο να το κνεις. Κι αυτ συμβανει επειδ υπρχουνε θματα που επανρχονται διεκδικητικ και μ' επιμον στα ργα της κι εναι: το ανδρικ ηδονοβλεπτικ βλμμα κι η γυναικεα εκδκηση. Απ την αλληλογραφα της με τον Maringhi προκπτει πως εκενος ταν η μνη πηγ ευτυχας στη ζω της. Τα σα του γρφει φανερνουνε συχν τη δναμη και την ευθτητα του χαρακτρα της, που την ωθον να γνεται πολ αποκαλυπτικ και να μη διστζει να μιλσει για πολ προσωπικ της θματα. Σε μα απ κενες τις επιστολς, για παρδειγμα, του συνιστ (χαριτολογντας; σοβαρ; ποιος θα μποροσε να το υποστηρξει με βεβαιτητα;) να μην αυνανζεται κοιτζοντας να πνακ της που 'χε στη κατοχ του και που απεικνιζε κενη.
    Το 2017, η National Gallery εχε αγορσει σε δημοπρασα στο Παρσι να ργο της που εικονζεται η δια ως Αγα Αικατερνη της Αλεξανδρεας. Το ργο αυτ, που ταν επ αινες ξεχασμνο σε μια οικογενειακ συλλογ στη Γαλλα, απσπασε στη δημοπρασα τιμ 4πλσια της αρχικς εκτμησης του, κοστζοντας τσι στη National Gallery 2.800.000 €. Μλις περιλθε στη συλλογ του ιδρματος, ξεκνησε ναν γρο της χρας, εκτιθμενη λγο-πολ παντο και με ξεχωριστ περηφνεια και τυμπανοκρουσες κατ την Ημρα της Γυνακας της χρονις εκενης.


                             Η δια σαν Αφροδτη κι ρως

     Ο Κρολος ο Α' ξεκνησε να συλλγει τχνη το 1623, επηρεασμνος απ να ταξδι του στην Ισπανα, που εντυπωσιστηκε απ την εκε βασιλικ συλλογ. Θεμελωσε τη δικ του αγορζοντας λα τα ργα τχνης της οικογνειας Γκονζγκα, που ταν οι περφημοι φιλτεχνοι Δοκες της ελδους Μντουα, στην Ιταλα, που διακρνονταν στον ττε πολιτισμνο κσμο για το κληρονομικ ταλντο τους να αγορζουν μνον αριστουργματα. Στη πορεα, η συλλογ του μεγλωσε τσο πολ, που στη 1η επσημη καταγραφ της, που 'γινε επ των ημερν του, καταμετρθηκαν περπου 1.500 πνακες ζωγραφικς και 500 γλυπτ. Θεωρεται τι, χρη στη συλλογ του, η Αγγλα μαθε να αντιλαμβνεται, να προσλαμβνει και να εκτιμ διαφορετικ τη τχνη. Επσης η συλλογ του καταγρφει λεπτομερς τα καλλιτεχνικ γοστα των εξεχουσν προσωπικοττων της εποχς του που ταν ειδμονες σε θματα τχνης και που επηραζαν τις καλλιτεχνικς επιλογς του βασιλι.
     Σε αυτ το πλασιο ο διος ο Κρολος Α' δειχνε μια μεγαλτερη προτμηση για τους Φλαμανδος καλλιτχνες, εν η σζυγος του Εριττα-Μαρα της Γαλλας διοχτευε την ενοια της περισστερο σε Ιταλος καλλιτχνες, μεταξ των οποων κι ο Ορτσιο Τζεντιλσκι που επιλχθηκε για να φιλοτεχνσει το πανηγυρικ και πολ φιλδοξο ργο της «ερεσης του Μωυσ», καθς και την περφημη διακσμηση της οροφς στον οκο της Βασιλσσης, την οποα αποπερτωσε η Αρτεμσια. Για τους λγους αυτος η National Gallery δαπαν τση ενργεια και τσους πρους στη συλλογ και την προβολ ργων πατρα και κρης. Επιπλον, επειδ μνο το 1% των ργων της συλλογς της χουν φιλοτεχνηθε απ γυνακες, ο στχος του ιδρματος εναι να διορθσει, στα μτρα του εφικτο, αυτ την «ανισορροπα». τσι το ενδιαφρον της National Gallery για τα ργα της Αρτεμσια εναι εξαιρετικ αυξημνο και αυτ εκδηλνεται με ακατπαυστο «κυνηγητ» τους τις σπνιες φορς που εμφανζονται σε δημοπρασες. λα αυτ συνιστον να καλ υπδειγμα για το ποια θα φειλαν να εναι τα κριτρια βσει των οποων διαμορφνεται η σταθερ πολιτισμικ πολιτικ ενς κρτους, σχετικ με τους εθνικος φορες του που το αντικεμεν τους εναι η απκτηση και προβολ ργων τχνης.


                                         Οι Κρες Του Λωτ

    Φυσικ, λα αυτ αποτελον και καλ παρδειγμα του μτρου που 'ναι αποδεκτ, χωρς παρπονα, η τακτικ πολιτικς ορθτητας για την αξηση του ποσοστο εκπροσπησης των γυναικν δημιουργν σε μια δημσια συλλογ. Εναι επσης απολτως κατανοητ κθε αππειρα διγκωσης του ενδιαφροντος του κοινο για μια σημαντικ καλλιτχνιδα, προσθτοντας σο το δυνατν περισστερα στοιχεα απ την προσωπικ της ιστορα στη συνταγ για την συνρθρωση του προσωπικο της μθου, προκειμνου εκενη ν' αναδειχθε σε διαχρονικ σμβολο, που σταθερ, ακλνητο και λαμπερ θα διατρχει θη, αξες κι εποχς. "Εναι η Beyoncé της ζωγραφικς του 17ου αι", γραφε με ενθουσιασμ ο Alastair Sooke, κριτικς τχνης της εφημερδας The Telegraph, επιχειρντας με αυτ την χαριτωμνη σγκριση να δεξει πσο πολ το ργο της αφορ λο τον κσμο, σαν εκενη να ταν να αστρι της ποπ. Δεν υπρχει κτι το αυστηρ κατακριτο σε μια ττοια σγκριση, γιατ ο μεγλος κνδυνος δεν θα ταν να θεωρηθε Beyoncé η Αρτεμισα, παρ να ολοκληρσει την πορεα της ως κατακττρια της αγπης του κοινο με το να γνει Φρντα Κλο. Για την οποα Κλο -την κατ' εξοχν παθοσα εν υπηρεσα μετ θνατον- η μυθοπλαστικ αντιμετπιση της ζως της, προς φελος της δημιουργας μιας ηρωικς συμβολικς φιγορας που οι διαστσεις της υπερβανουν τα φυσικ ανθρπινα ρια και τις εποχς, χει «παχνει» τσο πολ, που εναι σχεδν δσκολο να κοιτξεις πλον καθαρ και απροκατληπτα το ργο της. Αυτ σημανει τι εν οι αρχικς προθσεις για τη διγκωση του ενδιαφροντος για εκενην ταν θετικς, στην πορεα χθηκε κθε μτρο και τρα στκεται πια κποιος ενπιον ενς μπομερανγκ που επιστρφει ορμητικ κατ πνω του με ταχτητα ικαν να του διαλσει τη φαντασωση μιας αλθειας που τον στηρζει.


                   Η δια σαν Αγα Σεσλια στο σπτι του Μικελντζελο        

    Η σπουδαα ζωγρφος εναι τελικ η δημιουργς ενς πνακα που μχρι πρτινος αποδιδταν σε νδρα ζωγρφο, μαθητ του πατρα της. Ο μεγλος πνακας, χρονολογεται στα τλη του 1630 και παρουσιζει τον Δαβδ να κθεται θριαμβευτικ στο κεφλι του Γολιθ. Η βιβλικ ιστορα αποτελοσε αγαπημνο θμα τσο της Αρτεμισα σο και του πατρα της. Η ανακλυψη γινε λγο πριν την 1η μεγλη κθεση για αυτν, στο Ηνωμνο Βασλειο που νοιξε τις πλες της για το κοιν στις 4 Απριλου στην Εθνικ Πινακοθκη. Το ργο εχε δημοπρατηθε απ τον Sotheby's, το 1975 και ττε εχε αποδοθε στον Giovanni Francesco Guerrieri, ναν απ τους μαθητς του πατρα. Ωστσο, πριν απ να δημοπρτηση του ργου στο Μναχο το 2018, ρχισαν να εγερονται ερωτματα για το δημιουργ του καθς αναγνωρστηκε η υπογραφ της. Το ργο αποδθηκε σε αυτν και δημοπρατθηκε ως δικ της, ωστσο, μνο πρσφατα επιβεβαιθηκε πως εναι ντως δικ της δημιουργα. Η επιβεβαωση οφελεται στην επ μνες εργασα του συντηρητ Simon Gillespie και του Ιταλο μελετητ του ργου της, Gianni Papi, σμφωνα με την The Art Newspaper. Η σε βθος μελτη του καμβ αποκλυψε μα χρωματικ παλτα που χρησιμοποιοσε μνον αυτ κενη την εποχ, εν το μανκι του Γολιθ, το φως στο πρσωπ του και το μινιμαλιστικ τοπο αποτλεσαν στοιχεα που μαρτυρον τη δημιουργ του. Παρλληλα η υπογραφ της ζωγρφου αποκαλφθηκε πνω στη λεπδα του σπαθιο του Δαβδ που κποιος διαβζει το νομ της "Artemisia" μαζ με τους αριθμος «16-» που αντιστοιχον στην χρονολογα δημιουργας του ργου. Ο πνακας Δαβδ και Γολιθ που δημιουργθηκε στα τλη του 1630 δεν θα εναι ανμεσα στα 30 ργα που θα εκτεθον στην Εθνικ Πινακοθκη, αλλ θα παρουσιαστε στο στοντιο του Gillespie στο Λονδνο.


               Ο περ ου λγος ο πνακας Δαβδ Και Γολιθ     
__________________________
 * Το Δεπνο της Τζοντυ Σικγο εναι ργο φεμινιστικς τχνης που σχηματζει μια συμβολικ ιστορα των γυναικν στον Δυτικ πολιτισμ με τη διταξη και την ιδα της. Πρκειται για να τραπζι σε σχμα ισοσκελος τριγνου στρωμνο για δεπνο που υπρχουν 39 σερβτσια σε σχμα αιδοου, το καθνα με τ' νομα μιας σημαντικς μυθολογικς ιστορικς γυνακας. Ενδεικτικ αναφρονται τα ονματα της Αυτοκρτειρας Θεοδρας, της Βιρτζνια Γουλφ, της Κριστν ντε Πιζν και της Σοτζρνερ Τρουθ. Η κθε πλευρ του τραπεζιο χει μκος 14,63 μτρα. Το ργο εκτθεται στο Μουσεο του Μπροκλιν, στο Δπεδο της Κληρονομις (Heritage Floor) που αποτελεται απ περισστερα απ 2.000 λευκ τριγωνικ πλακκια που πνω τους εναι γραμμνα με χρυσ γρμματα τα ονματα 999 γυναικν που φησαν το σημδι τους στην ιστορα.



     Δημιουργθηκε απ το 1974 μχρι το 1979 και ταν αποτλεσμα συνεργασας της Τζοντι Σικγο με λλες καλλιτχνιδες και διφορους εθελοντς. ρχισε να εκτθεται το 1979 σε διφορες χρες και σε διφορες ηπερους και υπολογζεται τι με αυτν τον τρπο το χουν δει 15 εκατομμρια τομα. Το 1996 σταμτησε την περιοδεα και αποσρθηκε για συντρηση καθς οι συνεχες μεταφορς εχαν αρχσει να το καταστρφουν. Απ το 2007 εκτθεται μνιμα στο Μουσεο του Μπροκλιν στη Να Υρκη. Σε αυτ το ργο χει τη θση της κι η Αρτεμισα.
___________________________

     Τρα θα δσω το λγο σε μιαν εξαρετη κυρα, να μας μιλσει για την Αρτεμισα, μ' να υπροχο ρθρο της που βρκα στο δκτυο:

     Η Αρτεμισα Τζεντιλσκι (Artemisia Gentileschi, 8 Ιουλου 1593-π.1654), η ρωμαλα ζωγρφος του πριμου ρωμακο μπαρκ, χει γνει τα τελευταα χρνια σμβολο και λβαρο ενς κραταιο φεμινισμο. Ενς φεμινισμο που δεν στηρζεται πλον σε διακηρξεις, διαδηλσεις και συνθματα, αλλ σε αποδεξεις της ικαντητας των γυναικν, χι μνο να δημιουργσουν αλλ και να κυβερνσουν. Γυνακες ζωγρφοι ανασρθηκαν απ το καθαρτριο της λθης για να ανασκευσουν με το ργο τους την κυραρχη προκατληψη τι η δημιουργα υπρξε αποκλειστικ προνμιο του λλοτε θεωρομενου ισχυρο φλου. Οι εκθσεις που αφιερνονται στο ργο της Αρτεμισας σε ολκληρο τον κσμο πυκννουν, εν οι τιμς των ργων της αυξνονται στο χρηματιστριο της τχνης. Το απδειξε η πρσφατη αγορ του πνακ της «Αυτοπροσωπογραφα ως Αγα Αικατερνη της Αλεξανδρεας», που αγορστηκε απ την Εθνικ Πινακοθκη του Λονδνου αντ 3.6 εκατομμυρων λιρν. Tο λαμπρ μουσεο πρκειται να τιμσει την Αρτεμισα, με μια επιβλητικ κθεση, την πρτη που αφιερνεται στη ζωγρφο στη Μεγλη Βρετανα (3 Οκτωβρου 2020-24 Ιανουαρου 2021).
     Αρτεμισα: το νομ της χει γνει, τα τελευταα χρνια, λβαρο του διεθνος φεμινισμο. χι, δεν πρκειται για τις ομνυμες βασλισσες της Αλικαρνασσο, οτε για τη δειν "ταξαρχον" του Ξρξη στη ναυμαχα της Σαλαμνας, εκενη που κανε τον μγα βασιλα να αναφωνσει "οι μεν νδρες γεγνασμοι γυνακες, αι δε γυνακες νδρες"˙ οτε για τη νετερ της, την αγρωχη χρα του Μαυσλου, που δκαια ανησυχοσε τον Δημοσθνη με τις επεκτατικς μηχανορραφες της, σχεδν ενμισι αινα αργτερα. ραγε, αυτς τις αρρενωπς βασλισσες εχε στο νου του ο αρχαιπληκτος νονς της Αρτεμισας, ταν βφτιζε την κρη του ζωγρφου Ορτιου Τζεντιλσκι το 1593 στη Ρμη; Ολτελα συμπτωματικ, η Αρτεμισα μελλε να τιμσει την ανδροπρεπ παρδοση του ονματς της με δο τρπους: ασκντας με επιτυχα να επγγελμα ανδρικ, τη ζωγραφικ, και δημιουργντας να φος που η ευρωστα του επιβλλει την αναθερηση μιας μακραωνης προκατληψης για τη γυναικεα κφραση. Δεν υπρχει αμφιβολα η Αρτεμισα διαθτει να ρωμαλο χρωστρα. Εναι μως πργματι ανδρικς; σως η τχνη της ρωμαας "μαθτριας" του Καραβτζιο επιτρπει ναν λλον ορισμ της γυναικεας δημιουργας, πρα απ τα δεσμευτικ στερετυπα.
     Μια γυνακα-ζωγρφος στον ελεθερο επαγγελματικ στβο και χι στην προστατευτικ αφνεια του πατρικο εργαστηρου, πως συνηθιζταν, δεν ταν εκολη υπθεση στα ταραγμνα χρνια του πριμου μπαρκ, στην Ιταλα. Ο ανταγωνισμς ταν γριος, τα θη χαλαρ και οι καλλιτχνες, νομδες και απτριδες, δεν δσταζαν να ανταλλξουν τον χρωστρα με το σπαθ, που εχε την δια αιμοδιψ κλση στο κκκινο με τη ζωγραφικ του συρμο. Ο καινοτμος αρχηγς της Σχολς, ο Καραβτζιο (1573-1610) εχε δσει τον τνο: καβγατζς, μαχαιροβγλτης, σωτος. Ο επιφανς ζωγρφος Ορτιος Τζεντιλσκι (1565-1638), ο πατρας της Αρτεμισας, παρακολουθε τον φλο και ομτεχνο απ κοντ.
     Η νεαρ Αρτεμισα, ορφαν απ μητρα, μαθητεει στο πατρικ εργαστρι και θητεει στο ανδρικ σχολεο της βας που την περιβλλει. Δεκαοκτ χρονν η επδοξη ζωγρφος βιζεται απ τον τριαντχρονο Αγκοστνο Τσσι, συνεργτη του πατρα της και δσκαλ της στην προοπτικ. Η καταγγελα του Ορτιου Τζεντιλσκι, η μακρ και ταπεινωτικ δκη που ακολοθησε, ο βασανισμς της για τον λεγχο αληθεας της μαρτυρας της, φησαν ανεπολωτα τραματα στην ψυχ της Αρτεμισας, παρ την καταδκη του Τσσι. Τα πρακτικ, που δημοσιετηκαν πρσφατα, ρχνουν ωμ φως στα θη της εποχς. Η Αρτεμισα δεν εχε επιλογ: ο καθαρτριος γμος της μ’ ναν σημοφλωρεντιν ζωγρφο και μπορο, η βιαστικ της αναχρηση για τη θρυλικ πλη των Μεδκων, κλενουν την πρτη πρξη του δρματος.

   "Η κρη μου σποδασε κοντ μου το επγγελμα του ζωγρφου. Μσα σε τρα χρνια δολεψε τσο πολ, που μπορ να ισχυριστ πως κανες σμερα δεν μπορε να παραβγε μαζ της στα ργα που χει δη φιλοτεχνσει. Οι πιο μεγλοι δσκαλοι της ζωγραφικς δεν φτνουν τη δικ της σοφα".

     Η συστατικ επιστολ που απευθνει ο Ορτιος Τζεντιλσκι, τον Ιολιο του 1612, στη μεγλη δοκισσα της Φλωρεντας Χριστνα της Λωρρανης φανεται να χει μια δση πατρικο κομπασμο. Και μως, τα λιγοστ σωζμενα ργα απ την πρτη ρωμακ περοδο της Αρτεμισας τον δικαινουν.
Η Σωσννα και οι πρεσβτεροι (Πμμερσφλντεν) εναι το πρωιμτερο υπογραμμνο και χρονολογημνο ργο της ζωγρφου: “Arte(misia) Gentileschif(ecit) 1610”. Το λογοπαγνιο παραπμπει στην τχνη (arte) της ζωγραφικς, που η ζωγρφος αισθνεται τι ενσαρκνει ταυτολογικ. Αργτερα θα δσει αισθητ μορφ σ’αυτ την ταυττητα ζωγραφζοντας την Αυτοπροσωπογραφα της ως μια αλληγορα της Ζωγραφικς (Βασιλικς Συλλογς του Χμπτον, Αγγλα). Η ιστορα της αγνς Σωσννας εναι ιδιατερα προσφιλς στην Αντιμεταρρθμιση και τα εικονογραφικ πρτυπα αφθονον: οι ζωγρφοι παραμνουν συνθως πιστο στη βιβλικ περιγραφ και παριστνουν την ωραα ηρωδα γυμν "εν τω παραδεσω" (στο κπο της), "τι καμα ν", γιατ κανε ζστη "και επεθμησε λοσασθαι". Οι δο ακλαστοι γροι, "κεκρυμμνοι", την παραμονεουν και συνωμοτον. Διπλ ευκαιρα για τον ζωγρφο να εκθσει να αμριμνο γυναικεο γυμν στην ηδονοβλεψα, χι μνο των "πρεσβυτρων" της γραφς, αλλ και των ομοφλων τους θεατν του πνακα.
     Η Αρτεμισα ανανενει την εικονογραφα επιλγοντας την κορυφαα στιγμ του δρματος: "…και ανστησαν οι δο πρεσβται και επδραμαν αυτ…". Γυμν και λυσκομη, η Σωσννα χει κιλας γλιστρσει το να πδι στο νερ της μαρμρινης δεξαμενς, ταν αντιλαμβνεται πσω της, σε απσταση αναπνος, την απειλ. Η αντδραση εναι ακαριαα: το κορμ συσπειρνεται και συστρφεται χιαστ, τα χρια σχεδιζουν μια ενστικτδη μυνα, το πρσωπο αποστρφεται, αλλοινεται απ τον αιφνδιο τρμο, τη ντροπ, τη βδελυγμα. Το ριγηλ, κρουστ κορμ της Σωσννας, μελετημνο σως στον καθρφτη, αποκαλπτει μιαν οικεα γνση της γυναικεας ανατομας, απρσιτη στους νδρες ζωγρφους, που συχν δουλεουν με στερετυπα. Το μαρμρινο παραπτο του λουτρο κλενει τον αβαθ χρο της σνθεσης "σπρχνοντας" το γυμν σμα στο πρτο εππεδο, σχεδν σε μεση επαφ με το βλμμα του θεατ. Η Σωσννα μοιζει τσι παγιδευμνη ανμεσα σ' ναν διπλ αντικατοπτρισμ ηδονοβλεψας: απ τη μια, τα μτια των γερντων, απ την λλη, τα εναλλασσμενα βλμματα των αρσενικν θεατν. Εναι μως απλαυση να βλπεις να σμα, ακμα και το πιο ορεκτικ, να υποφρει; Η εκδκηση της Αρτεμισας γκειται σ’ αυτ την ανατροπ.
     Ο πνακας ζωγραφστηκε πριν απ τον βιασμ αλλ αποδεχτηκε προφητικς. Η δεκαεφτχρονη ζωγρφος δεν χει ακμη ενδσει στη σαγνη του ριμου Καραβτζιο, δεν χει διεισδσει στο βασλειο του σκιου. Το ργο συνδυζει μια κλασικ σνθεση μ' ναν αννδοτο ρεαλισμ. Η γλσσα του εναι απλ, μεση, δραστικ. δη η Αρτεμισα θα μποροσε να καυχηθε, πως μελλε να το κμει αργτερα στα γρμματ της προς τους υψηλος πελτες της: "να, τι μπορε να κατορθσει μια γυνακα", που "κρβει στο στθος της την ψυχ του Κασαρα".
     Νεωτερικ, "πρωτευουσινικη", η τχνη της Αρτεμισας δεν ργησε να ανοξει τον δικ της "ορζοντα υποδοχς" στην αριστοκρατικ, αλλ καλλιτεχνικ επαρχιακ πλον Φλωρεντα. Οι παραγγελες αφθονον, οι αμοιβς επιστφουν τη φμη. Τρεις φορς ακριβτερα απ' ,τι οι νδρες ομτεχνο της -που διακοσμον τον διο καιρ την "Κζα Μπουοναρρτι"- θα πληρωθε η Αρτεμισα απ τον Μιχαηλγγελο τον νετερο – μικρανιψι του μεγλου ζωγρφου και σημαντικ παργοντα της πνευματικς ζως της. Η ολδροση αλληγορικ μορφ, που μας ατενζει ακμη απ τη γωνα μιας οροφς του σεβσμιου αρχοντικο, υπερασπζεται αγρωχα τη διακριτικ μεταχεριση της ζωγρφου. Το 1616 η Φλωρεντιν Ακαδημα θα συμπεριλβει ανμεσα στα μλη της την Αρτεμισα, πρτη και μνη γυνακα ζωγρφο-ακαδημακ, σε ηλικα 23 ετν. (!!!) 
     Για τον μεγλο δοκα της Φλωρεντας, Κζιμο Β', στοργικ προσττη και θαυμαστ της τχνης της, η Αρτεμισα μελλε να φιλοτεχνσει μα απ τις επτ συνθσεις της με το διο θμα, Ιουδθ και Ολοφρνης. Η Αντιμεταρρθμιση ευνοε, οι δσκαλοι χουν τιμσει την τρομερ βιβλικ αφγηση. Η Αρτεμισα χει πρδηλους λγους να σκηνοθετε πλι και πλι, με σαδιστικ εμμον, την δια εκδικητικ τελετουργα του αματος. λλωστε δεν θα εναι η μνη ανλογη σκην βας στο ργο της. Οι ηρωδες των γραφν, της ιστορας και του θρλου, που ταπεινθηκαν, απατθηκαν, βιστηκαν, αποπλανθηκαν απ το ανδρικ φλο και κυρως αυτς που πραν το αμα τους πσω, με δλο, με φνο, με αιμοβρο "ηρωισμ", χουν περοπτη θση στη θεματογραφα της: Βηθσαβε, Εσθρ, Δαλιδ, η τρομερ Ιωλ που "πηξε τον πσσαλον εν των κροτφω" του Σισρα (Βουδαπστη), η Σαλμη, η Λουκρητα, η Κλεοπτρα.
     Η επιβλητικ σνθεση Ιουδθ και Ολοφρνης του Ουφφτσι ζωγραφζεται στη Ρμη γρω στα 1620, ταν η καλλιτχνις εχε πλον εγκαταλεψει οριστικ σπτι και σζυγο στη Φλωρεντα. Ο Δοκας πρπει να πρλαβε να δει τον πνακα τελειωμνο λγο πριν πεθνει, το 1621, πως μπορομε να συμπερνουμε απ να μεταγενστερο γρμμα της Αρτεμισας προς τον φλο της, τον αστρονμο και μαθηματικ Γαλιλαο. Η ανανεωμνη επαφ της ζωγρφου με τα καραβατζικ πρτυπα στη Ρμη οδηγε τα υφολογικ στοιχεα του δασκλου σε σντηξη και κορφωση. Με ργα σαν την Ιουδθ και Ολοφρνη, η Τζεντιλσκι διεκδικε τον ττλο του αξιτερου και πιο προσωπικο μαθητ του Καραβτζιο.
     Η Αρτεμισα επιλγει και πλι την ακμ του δρματος: τη στιγμ που η αθλητικ και θαυμασα "τω κλλει" χρα, βοηθομενη απ την δολη της, χει αδρξει τον τρομερ αρχιστρτηγο απ τα μαλλι και του βυθζει τον "ακινκη" στο λαιμ με ψυχρ αποφασιστικτητα. Κρουνο αματος εξακτιννονται ολγυρα, δνοντας θαρρες το κλειδ σε μια σνθεση που αναπτσσεται φυγκεντρα και -παλνδρομα- κεντρομλα, γρω απ το τρομερ κεφλι του θματος στο πρτο πλνο. Ποιος ξρει αν αυτς οι μορφζουσες κεφαλς των παλικαρδων, που μεταναστεουν απ πνακα σε πνακα της Αρτεμισας δεν συνοψζουν τα χαρακτηριστικ του βιαστ της; Η τεχνικ της Αρτεμισας -πως εξλλου και του Καραβτζιο- μπορε να χαρακτηριστε, αναχρονιστικ, κινηματογραφικ: γκρο πλαν, νυχτερινς φωτισμς με ντονους προβολες, σασπνς ατελεωτο. Μνο που η Αρτεμισα εναι πνω απ λα ζωγρφος. Ξρει να αιχμαλωτσει τη δρση μσα στην κλασικ γεωμετρα της σνθεσης, να οργανσει φλογμορφες αρμονες, να παζει ζωγραφικ σ’ λη την κλμακα της υφς, σο της επιτρπει η οικονομα του θματος.
     Η Αρτεμισα Τζεντιλσκι κατφερε τελικ να αντιστρψει τις ατυχες του φλου της. Ελεθερη και ανεξρτητη, η "famosissima pittrice" θα αναδειχθε ικαντατη στη διαχεριση του ταλντου της, θα γνωρσει ημρες δξας, θα κατακτσει την υψηλτερη και πιο απαιτητικ πελατεα στις μεγαλτερες σκηνς της Ιταλας και της Ευρπης (Ρμη, Λονδνο, Νεπολη, που πεθανει ανμεσα στα τη 1653 και 1656), εν θα επηρεσει και αυτ με τη σειρ της τη να ζωγραφικ του μπαρκ. Ωστσο, λγο πριν πεθνει γραφε ακμη με πκρα σ’ναν υψηλ πελτη της: "το νομα και μνο μιας γυνακας γενν την αμφιβολα, πριν ακμη δουν και κρνουν το ργο της". Πσο, ραγε, χουν αλλξει τα πργματα απ ττε;

     Μαρνα Λαμπρκη Πλκα
  Ομτιμη Καθηγτρια Ιστορας της Τχνης
  Διευθντρια της Εθνικς Πινακοθκης Μουσεου Αλεξνδρου Σοτσου
____________________________


      Εναι η δια σαν Αλληγορα Της Κλσης, στο σπτι του Μικελντζελο

     Στη Παλαι Διαθκη, τον 4ο αι. π.Χ, ο Ασσριος στρατηγς του Ναβουχοδονσορα, Ολοφρνης, εχθρς των Ισραηλιτν πολιορκοσε την Εβρακ πλη της Βαιτυλοας για 34 μρες με 170.000 στρατιτες και 12.000 ιππες. Η μορφη χρα Ιουδθ αποφασζει να πρει τη κατσταση στα χρια της. Αφο πλθηκε με το λιγοστ νερ που υπρχε ακμα στη πλη, λειψε το κορμ της με ακριβ μρο, χτνισε περτεχνα τα μαλλι της, φρεσε τα ωραιτερα της ροχα και κοσμματα, πγε μαζ με την υπηρτρια της στο στρατπεδ του παριστνοντας την ιρεια που θα του αποκλυπτε λση για τη κατληψη της πλης. Εκενος εκστασιασμνος απ την ομορφι της τη καλε στη κμαρα του. Το 2ο βρδυ, με τη βοθεια της υπηρτριας, τον αποκεφαλζει, το κεφλι του κρεμστηκε στα τεχη της Βαιτυλοας, οι πολιορκητς τρπηκαν σε φυγ κι η πλη της σθηκε!.

Στη πραγματικτητα, το θμα εναι ο ζωγρφος Αγκοστνο Τσι κι η γυνακα που τονε δολοφονε η Αρτεμισα, θτης και θμα σε αντεστραμμνους τρα ρλους.
     Επιλγει τη κορφωση του δρματος: οι 2 γυνακες κρατον τον νδρα με τη βα στο κρεβτι. Η μα του πιζει με το να χρι το κεφλι στε να μη μπορε να το σηκσει απ το στρμα, εν η λλη προσπαθε να κρατσει χρια και κορμ ακινητοποιημνα. Η αθλητικ και θαυμασα στο κλλος χρα, βοηθομενη απ τη δολα της αρπζει τον τρομερ στρατηγ απ τα μαλλι και του βυθζει το σπαθ στο λαιμ με ψυχρ αποφασιστικτητα. Κρουνο αματος πετγονται σαν πδακες και λερνουν τα λευκ σεντνια, ωμ βα, πρωτγνωρος ρεαλισμς!.
     Η αινια εκδκησ της ρθε μσω της τχνης της, η Αρτεμισα δεν ξερε γρμματα, στειλε το μνυμα με τα πινλα της, αποτυπνει την δια να κατακρεουργε τον βιαστ της, σπνια στην ιστορα της τχνης θα δομε ττοιο ωμ ρεαλισμ, ξεπρασε ακμη και το δσκαλο της τον Καραβτζιο που την επισκεπτταν σπτι αρκετ συχν.


                                        Ιουδθ Κι Ολοφρνης

     Δο γυνακες κρατον ναν νδρα με τη βα στο κρεβτι. Η μα του πιζει με το 'να χρι το κεφλι στε να μη μπορε να το σηκσει απ' το στρμα, εν η δετερη προσπαθε να κρατσει τα χρια και τον κορμ του ακινητοποιημνα. Εναι γυνακες με δυνατ χρια, αλλ ακμα κι τσι χρειζονται κι οι δο για να κρατσουν το θμα τους, καθς η μα απ' αυτς θα του κβει το λαιμ μ' να λαμπερ σπαθ. Το αμα πετγεται σαν πδακας. Στα ορθνοιχτα μτια του καθρεφτζεται η απγνωση. Ξρει ακριβς τι του συμβανει. Ο νεκρς εναι ο Ολοφρνης, εχθρς των Ισραηλιτν στη Παλαι Διαθκη κι η νεαρ γυνακα που τον κατακρεουργε, εναι η Ιουδθ, η δολοφνος του. Στη πραγματιοκτητα, το θμα εναι ο Ιταλς ζωγρφος Αγκοστνο Τσσι, εν η γυνακα με το σπαθ εναι η Αρτεμισα Τζεντιλσκι, που ζωγρφισε τον πνακα. Πρκειται ουσιαστικ, για μα αυτοπροσωπογραφα.
     Το χρι της γυνακας σκοτνει τον κακ. Η Ιουδθ εναι αποφασισμνη κι ισχυρ. Με πρωτοφαν ψυχραιμα εκτελε το καθκον της χνοντας το αμα του εχθρο της. Η κθετη τοποθτηση του σπαθιο στε η λαβ να θυμζει σταυρ συμβολζει την απδοση δικαιοσνης απναντι στο κακ. Η λεπδα κβει τον λαιμ του Ολοφρνη διαιρντας τη σνθεση σε δο μρη. Κατ καιρος κποιοι ιστορικο και τεχνοκριτικο υποστριξαν τι στην εικνα υπρχει κρυφ μνυμα που απευθνεται στο δρστη του βιασμο. λλωστε το σμα του Ολοφρνη τις στιγμς του φνου, μοιζει με την κατσταση που βρσκεται το σμα της γυνακας την ρα του βιασμο. Προφανς το σκληρ, αποφασισμνο και με περιφρνηση για το θμα πρσωπο της Ιουδθ, εναι το πρσωπο της Αρτεμισας. Μνο δο -γεμτοι αμα- πνακες της Ιουδθ και του Ολοφρνη, ζωγραφισμνοι απ την Αρτεμισα χουνε σωθε. Ο νας βρσκεται στο Καποντιμντε στη Νπολη και ο λλος στο Ουφτσι της Φλωρεντας. Εναι σχεδν πανομοιτυποι, εκτς απ τις μικρς λεπτομρειες -στη Νπολη το φρεμα της Ιουδθ εναι μπλε, στη Φλωρεντα κτρινο- σαν να ταν αυτ η εικνα νας εφιλτης, η τελικ πρξη μιας τραγωδας που αναπαργαγε μσα στο μυαλ της.


                                            Ιουδθ Κι Ολοφρνης

     να ακμη ργο απ τη βιβλικ ιστορα της Ιουδθ. Μετ τη δολοφονα του Ολοφρνη η υπηρτρια τυλγει το κομμνο κεφλι σε μια τσντα, εν η Ιουδθ παρακολουθε. Ο αποκεφαλισμς κι η συνολικ αναπαρσταση παρμοιων γυναικεων μορφν χει θεωρηθε τι συνδονται με τον ψυχισμ της και τη προσωπικτητα που διαμρφωσε. Στον κατλογο αφιερωματικς κθεσης του 2001 ο πνακας αυτς χαρακτηρζεται ως το καλλτερο ργο της.
     Απ τα πρτα ργα της. Το ζωγρφισε σε ηλικα 17 ετν κι εν ο βιασμς απ τον Τσι εχε γνει λγο καιρ πριν. Δο ντρες την κατασκοπεουν εν αυτ βρσκεται στο μπνιο. Ο μθος προρχεται για μια ακμη φορ απ την Παλαι Διαθκη. Οι δυο ηλικιωμνοι απαιτον απ τη Σουζννα σεξουαλικ συνερεση για να μην διαδσουνε διφορες φμες. Η κοπλα αρνεται κι αυτο κοκορεονται τι τους χει ικανοποισει σεξουαλικ. Την υπθεση ξεκαθαρζει ο Δανιλ, που ανακρνει σε ξεχωριστος χρους τους δο πρεσβτερους. τσι η Σουζννα παραδδεται καθαρ στη κοινωνα. Υπρχει η ποψη τι στους δο νδρες απεικονζονται ο Τσσι κι ο πατρας τς Αρτεμισας, που εχε υπ την ενοια του το μελλοντικ βιαστ της κρης του. Εναι ργο που κποιοι κριτικο υποστριξαν τι πιθανν ανκει στον πατρα της νεαρς καλλιτχνιδας. Πς μποροσε -αναρωτιονται- να 17χρονο κορτσι να ζωγραφζει τσο πειστικ το γυναικεο σμα; Το πιθαντερο εναι πως γινε με τη καθοδγηση του πατρα. Η Αρτεμισα δεν χρησιμοποιοσε ευρ υπβαθρο στα ργα της, πως σ' αυτ που υπρχει να μικρ κομμτι ουρανο. Η προσθκη φντου και τοπων ρχισε μετ τα 37 της.


                              Σουζννα κι οι Πρεσβτεροι

     Η Αλληγορα της Φμης αναγνωρζεται απ τη σλπιγγα και το δφνινο στεφνι. Εναι να θμα απ την ελληνικ μυθολογα. Η Φμη, μια δευτερεουσα θετητα, ταν η προσωποποηση της μετδοσης των παραδσεων, της εξιστρησης κλπ.


                     Η Αλληγορα της Φμης

     να ργο που συνδυζει ρεαλισμ και κλασσικισμ με την εικονογραφα και το φος της καλλιτχνιδας. Η Αφροδτη κοιμται σε μπλ σεντνια κι να πορφυρ χρυσοκντητο μαξιλρι. Το γυμν κορμ της καλπτει να διφανο αραχνοφαντο φασμα. Δπλα της ετοιμζεται για πνο ο γις της ρωτας, που κρατ μια σνθεση με φτερ παγωνιο. Εναι η περοδος που ο ρως, ( Cupid, amorino) αποκτ τη μορφ ενς παχουλο αγοριο (Putto). Τη κοιτ με λαγνεα. Στο βθος το παρθυρο αποκαλπτει μια φεγγαρφωτη νχτα που φωτζει το Ιερ της θες. Το πρσωπο της Αφροδτης αλλ κι η στση του σματος της εναι χαρακτηριστικ της Αρτεμισας (κπως γεμτα μγουλα, μτη που προεξχει αρκετ, ντονα αλλ καλοσχηματισμνα φρδια). Και στο ργο αυτ με τις ντονες αντιθσεις σκις και φωτς, εναι εμφανς η επιρρο απ τον Καραβτζιο.


                                         Αφροδτη Κι ρως

     Ερευνητς υποστηρζουν τι στχος της Αρτεμισας ταν να λβει εμφαν θση εναντον του στερετυπου της γυναικεας υποταγς. Χαρακτηριστικ παρδειγμα αυτο του συμβολισμο συναντμε στο ργο Η νμφη Κορσκα και ο στυρος που φιλοτχνησε μεταξ 1630 και 1635. Εικονζεται μια νμφη που απομακρνεται τρχοντας απ να στυρο, που προσπαθε να την αρπξει απ τα μαλλι, αλλ τα μαλλι εναι στη πραγματικτητα περοκα. Η καλλιτχνιδα θλει να τονσει την ευστροφα της νμφης που αντιστκεται μ' επιτυχα στον επιθετικ στυρο. Η γυνακα δραπετεοντας απαλλσσεται απ κοσμματα κι λλα διακοσμητικ αλλ με την τιμ της θικτη. Η ιστορα της Κορσκα προρχεται απ το βιβλο του Giovanni Battista Guarini Il Pastor Fido (Ο Πστος Ποιμνας). Αυτς ο πνακας αποδθηκε στο ναπολιτνο καλλιτχνη Massimo Stanzione, αλλ το 1990 αποκαλφθηκε η υπογραφς της Αρτεμισας.


                                Η Νμφη Κορσκα Κι Ο Στυρος

     Παρουσιζει δε, στον επμενο πνακα τη Λουκρητα σα μια μορφ της κλασσικς μυθολογας, που αφο ομολγησε το βιασμ της, αυτοκτνησε. Με τον τρπο αυτ η Λουκρητα γινε να δημοφιλς σμβολο της γυναικεας αντστασης ενντια στην ανδρικ τυραννα. Η καλλιτχνιδα απεικονζει τη Λουκρητα σε μια στιγμ που προσπαθε να ηρεμσει και να υλοποισει την απφαση της. Χωρς κοσμματα, παγδες του πλοτου, με να μισοφορεμνο ροχο εικζεται τι τη βλπουμε λγο μετ το βιασμ. Ο στοχευμνος και δραματικς φωτισμς τονζει το πρσωπο και το στθος της, ως μια μοναχικ φιγορα που χει υποστε τη κακομεταχεριση των ανδρν. Αντθετα απ τους νδρες καλλιτχνες η Αρτεμισα επικεντρνεται στις ψυχολογικς συνπειες του βιασμο. Το γυμν στθος αλλ και το στιλτο εναι η θηλυκτητα κι ο δυναμισμς της γυνακας. Η αυτοχειρα προαναγγλλεται απ το κκκινο φασμα (αμα) που μοιζει να κυλ απ την αγκαλι της και να απλνεται και ξω απ το φωτισμνο πλνο. Τον προηγομενο Νομβρη, ο πνακας της Lucretia, πωλθηκε ναντι 4.800.000 €.


                                     Η δια σαν Λουκρητα

     Ο επμενος πνακας φιλοτεχνθηκε 8 τη μετ τη δκη για το βιασμ, της καλλιτχνιδας. Ο Σισρα καταδικεται απ το Βαρκ και καταφεγει στη σκην της Ιωλ. Αυτ αφο τονε περιποιεται, τονε κοιμζει κι πειτα τονε σκοτνει, -επσης χωρς να δεχνει ταραχ λπη- κερδζοντας την ενοια του Βαρκ κι "εξασφαλζοντας την αιωνιτητα" μ' ναν μνο της Δεββρας στο βιβλο Κριτς της Παλαις Διαθκης. ταν η περοδος που η Αρτεμισα ζοσε στη Φλωρεντα κι υπγραψε το ργο ως Artemisia Lomi, υποδηλνοντας το φλωρεντνο προσττης της.


                                          Ιωλ Και Σισρα

     Η Αρτεμισα απ τον επμενο πνακα παραλεπει την Ηρωδιδα, αλλ δεχνει τον εκτελεστ που τοποθετε το κεφλι του Ιωννη του Βαπτιστ στο δσκο που κρατει η Σαλμη. Η κρη του Ηρδη κοιτ κατματα το κεφλι του Ιωννη, αλλ η κφραση της δεν φανερνει συναισθματα. Τα μτια του Ιωννη κλειστ συμβολζοντας την ηρεμα με την οποα ο βαπτιστς και μαθητς του Χριστο αντιμετπισε το θνατο. σως εναι ο πρτος πνακας που δεχνει τη Σαλμη να κοιτζει απ' ευθεας στο πρσωπο τον Ιωννη.


                                 Σαλμη Κι Ιωννης Ο Βαπτιστς

     Πρθεση της στον επμενο πνακα εναι βασικ φιγορα να εναι η Μαρα: Γυνακα, μητρα. Μια οικεα εικνα γυνακας που ετοιμζεται να θηλσει το γιο της. Κυριαρχονε τα μπαρκ χρματα και λεπτομρειες. Το πλοσιο τυρκουζ και ροζ απ τα ροχα της, καθς κι η ντονη χρση της σκις στο παρασκνιο, δημιουργον μιαν ασθηση δυναμικο ρεαλισμο. Αποφεγεινα παρουσισει τη Μαρα ως αντικεμενο ανδρικς επιθυμας. Με το ελχιστο γυμν τονζει τη οικειτητα μητρας – παιδιο. Η κυριαρχα του γυναικεου σματος στο ργο, με την ασθηση μιας εσωμης γυνακας, αποκαλπτει τη νομοτλεια παρουσας των γυναικν στη δημιουργα και τη διατρηση της ζως.


                                Η Παρθνος Και Το Βρφος

     Ο επμενος πνακας παρουσιζει τη γυνακα που εχε γνει σεξουαλικ απωθημνο απ αυτοκρτορες και βασιλες. Εναι η στιγμ που η αυτοκτονα της Κλεοπτρας ανακαλπτεται απ δο θεραπενδες της. Πολλς απ τις λεπτομρειες ακολουθον τη περιγραφ του Πλοταρχου για το θνατο της βασλισσας της Αιγπτου. Η στση του σματος παραπμπει στο ρωμακ γλυπτ πνος της Αριδνης που δεχνει τις γνσεις της για τη κλασσικ τχνη. Παρουσιζει να περπλοκο ραμα της γυναικεας εξουσας και της αδυναμας. Δεχνει το μοναχικ θνατο της Κλεοπτρας που προκλεσε η κακομεταχεριση απ τους ντρες. Οι γυμνς γυνακες στον πνο στον θνατο μερικς φορς εξυπηρετοσαν ηδονοβλεπτικς προθσεις, κτι που απαιτοσε η αγορ της εποχς της.


                            Η δια σαν Κλεοπτρα 

     Η Αρτεμισα ελεθερη κι ανεξρτητη, θα αναδειχθε ο καλλτερος μνατζερ του ταλντου της, θα γνωρσει μρες μεγλης δξας, θα κατακτσει την υψηλτερη και πιο απαιτητικ πελατεα της Ιταλας και της Ευρπης, θα γνει ζωγρφος της Αυλς των Μεδκων κι η πρτη γυνακα μλος της Ακαδημας Τεχνν, η πρτη και μνη γυνακα ζωγρφος-ακαδημακς σε ηλικα μλις 23 ετν με δικ της εργαστριο και προσωπικος βοηθος. γινε γνωστ σε λους με το μικρ της νομα, πως συνβη με τους μεγλους μετρ της Αναγννησης, Λεονρντο , Μιχαλ γγελος, Ραφαλ αλλ και Αρτεμισα. Η μνη καλλιτχνις της εποχς της που θα ξεφγει απ τα τετριμνα, δεν ζωγραφζει πορτρτα ωραων γυναικν, εταρων, ευγενν, ερωτικς ηρωικς μυθολογικς σκηνς, νεκρς φσεις με μορφα λουλοδια αλλ λα σχεδν τα ργα της χουν ως θμα γυνακες με ισχυρ προσωπικτητα: Βηθσαβε, Εσθρ, Δαλιδ, Σαλμη, Λουκρητα, Κλεοπτρα.


                                     Αυτοπροσωπογραφα

     Ωστσο, ως να απ τα κρια πιτα που προσφρει η τωριν κθεση στη National Gallery εναι το ργο της Η Ιουδθ αποκεφαλζει τον Ολοφρνη και στις δο εκδοχς του που φιλοτχνησε. Πρκειται για σνθεση που ερμηνεεται ως αλληγορα φνου για λγους εκδκησης. Δο νεαρς γυνακες επιτθενται σε ναν νδρα ξαπλωμνο σε να κρεβτι. Πρκειται για δουλει συλλογικ: την δια ρα, που η Ιουδθ κβει τη καρωτδα του Ολοφρνη, η λλη γυνακα -η υπηρτρι της- τον ακινητοποιε στη κλνη του. Κι οι δυο τους αποδδονται σαν σωματδεις γυνακες κι εναι πολ πιο ψχραιμες απ' σο θα περμενε ποτ κανες. Σαν να εκτελον προσεκτικ μια εργασα ρουτνας. Σαν να απουσιζει κθε βρασμς ψυχς.


                                          Βηθσαβε Και Δαβδ

     Η Ιουδθ πρωταγωνιστε σα φαντασιακ τατιση της Αρτεμισας και κβει το λαιμ του Ολοφρνη, ενς πανσχυρου Ασσριου στρατηγο. Εκενος διατηρε ακμα τις αισθσεις του, αλλ εναι πλον ανμπορος για τη παραμικρ αντσταση. Το αμα του ρει πνω στα λευκ σεντνια του κρεβατιο του, χωρς εκενος να το θλει. Αυτ και μνο αρκε για να αντιληφθε κποιος τη σνθεση ως καλλιτεχνικ μετπλαση φαντασωσης μιας στω κι τσι, εκδκησης για τη διακρευση της Αρτεμισας απ τον Tσι. Γενικ, στα ργα της, η βα ξαφνιζει τον θεατ. Αυτ γνεται ακμα πιο αισθητ σε μα λλη σνθεση της εμπνευσμνη απ να εβρακ βιβλικ μθο που περιγρφεται στο βιβλο των Κριτν: η ενρετη ισραηλτισσα Ιωλ καρφνει, με τη βοθεια ενς σφυριο που μοιζει αρκετ βαρ, να πολ χοντρ καρφ στον κρταφο ενς διοικητ των Χαναανικν στρατευμτων. Μα ακμα δυνατ εκτναξη αματος πρκειται να επλθει.


                                            Η δια ως Δανη

    Η ρωμαλα ζωγρφος γινε σμβολο ενς φεμινισμο που δεν στηρζεται σε συνθματα, αλλ σε αποδεξεις της ικαντητας των γυναικν χι απλ να δημιουργσουν ασκντας πετυχημνα επγγελμα ανδρικ, τη ζωγραφικ, αλλ και να παργουν να φος , που η δναμη του κι η ευρωστα του επβαλλε την αναθερηση της μακραωνης προκατληψης για τη γυνακα ως αδναμο φλο. Η Χνα ρεντ λεγε πως δναμη και βα εναι αντιθετικς ννοιες, οι πραγματικ δυνατο νθρωποι δεν καταφεγουνε ποτ στη βα! Η δουλει της, που αναδεικνονται συχν ισχυρς γυναικεες φιγορες, γινε ξαν επκαιρη χρη στο κνημα #MeToo.


                              Η Αλληγορα Της Ζωγραφικς
 
     Σ' αυτ τον πνακα η κοπελι μας βζει τη ψυχ της ολκερη, δεχνοντς μας πως εναι η τχνη της δχως αματα να τη κατακλζουν, δχως γυμν, δχως φτιασδια, μνο μια αγν, υλη θηλυκι παρξη, πως δηλαδ εναι η Τχνη της Ζωγραφικς, Μοχθε με το πινλλο της να μας απαθνατσει και να αιχμαλωτσει, για τα μτια μας μνο, να τυχαο σημαντικ-ασμαντο στιγμιτυπο, φκιασιδωμνο με τη περσσια τεχνικ της και να μας προτρψει να την ερωτευτομε -λες και χρειαζμασταν τχατες προτροπ γι\ αυτ.
     Καληνχτα Αρτεμισα, ας εναι ελαφρ κι αμλυντο το χμα που σε σκπασε... Π. Χ. 


 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers