Πεζά

Ποίηση

Παραμύθια

Θέατρο-Διάλογοι

Δοκίμια

Ο Dali & Εγώ

Διαδικτύου

Εκδοθέντες

Κλασσικά

Λαογραφικά

Διασκέδαση

Πινακοθήκη

Εικαστικά

Λογο-Παίγνια

Σχόλια/Επικοινωνία

Φανταστικό

Ερωτική Λογοτεχνία

Γλυπτική

 
 

Γλυπτική 

Vasari

 

Vasari Giorgio (1511-1574) mannerism     

                                              Βιογραφικό

     Ιταλός ζωγράφος, αρχιτέκτονας και (κυρίως) βιογράφος. Γεννήθηκε 30 Ιουλίου 1511, στο Αρέτζο της Τοσκάνης, (Arezzo, Tuskany) και μεγάλωσε υπό τη κηδεμονία του ξαδέρφου του Luca Signorelli. Στα πρώτα χρόνια της ζωής του εστάλη να σπουδάσει τέχνη, στον Guglielmo Da Marsiglia, εξαίρετο και ταλαντούχο καλλιτέχνη των βιτρώ. Στα 16 του, ο Καρδινάλιος Silvio Passerini τονε στέλνει στη Φλωρεντία να συνεχίσει τις σπουδές του στον κύκλο του Andrea Del Sarto και των μαθητών του, Rosso Fiorentino και Pontormo Jacopo. Εκεί δε περνά απαρατήρητο το ταλέντο του και καταφέρνει να συναντήσει και να γνωριστεί με το είδωλό του, Michelangelo. Το 1529, επισκέπτεται τη Ρώμη και μελετά τα έργα του Raphael κι άλλων ιταλών καλλιτεχνών της Ύστερης Αναγέννησης. Πέρασε τη πολυάσχολη και παραγωγική ζωή του ως ζωγράφος μεταξύ Φλωρεντίας, Ρώμης, Αρέτζο, Νάπολη, αλλά κι άλλων μεγάλων πόλεων. Ενώ προσελήφθη, στη Φλωρεντία από τους Μεδίκους για να φέρει σε πέρας μερικά έργα, για λογαριασμό τους.
     Ήταν πραγματικά ένας θαυμάσιος impresario παρά ζωγράφος ο ίδιος κι ίσως λόγω της προσφοράς του σε αυτό τον τομέα έμεινε γνωστός, παρόλο που συνήθως οι αρχιτέκτονες τοποθετούν πολύ ψηλότερα της ζωγραφικής τη τέχνη τους. Τα κύρια έργα ζωγραφικής του είναι στη Φλωρεντία (νωπογραφίες στο Palazzo Vecchio και στις στοές) και τη Ρώμη (Sala Regia στο Βατικανό κι η αποκαλούμενη νωπογραφία 100 ημερών στη Cancellaria) καθώς επίσης και στο σπίτι του στο Αρέτζο, που είναι τώρα μουσείο.
     Σημαντικά έργα του ήταν η "'Αμωμος Σύλληψη" κι οι "Αλληγορίες", που υμνούν τη μεγαλειότητα των Δουκών των Μεδίκων. Σαν ζωγράφος, ήταν από τους πιο παραγωγικούς, όσον αφορά στη διακόσμηση, καλλιτέχνες της εποχής του. Τώρα πια όμως δε θεωρείται πως αντιπροσωπεύει τόσο τη τεχνοτροπία του αλλά δέχεται επιδράσεις κι από τη κλασική αναγεννησιακή περίοδο. Σαν αρχιτέκτονας έχει αφήσει καλύτερη φήμη, ειδικά για το σημαντικότερο έργο του, τη διακόσμηση του Παλάτσο Ουφίτσι (Pallaccho Uffici), στη Φλωρεντία. Σχεδίασε και διακόσμησεν επίσης και το σπίτι του στο Αρέτζο.  Εκτός όμως αυτών, ήταν επίσης κι ο πρώτος σημαντικός συλλέκτης των σχεδίων, που χρησιμοποιήθηκαν μερικώς σαν ερευνητικό υλικό για τις βιογραφίες του και για τη διορατικότητα που έδωσαν στη δημιουργική διαδικασία.
     Οι δραστηριότητες του ως ζωγράφου κι αρχιτέκτονα έχουν επισκιαστεί εντελώς από το ρόλο του ως ο σημαντικότερος όλων των καλλιτεχνικών βιογράφων. Το μεγάλο βιβλίο του, γενικά καλούμενο "Βίοι Των Καλλιτεχνών", είναι όχι μόνο η θεμελιώδης πηγή πληροφοριών για την ιταλική τέχνη της αναγέννησης, αλλά κι ένα βασικό έγγραφο και για τα μετέπειτα χρόνια ως και σήμερα. (Το βιβλίο δημοσιεύθηκε αρχικά το 1550 ως "Le Vite De' Più Eccelenti Architetti, Pittori & Scultori Italiani" - "Βίοι Tων Διαπρεπέστερων Ιταλών Αρχιτεκτόνων, Ζωγράφων & Γλυπτών". Το 1568 ξαναδημοσίευσε το βιβλίο, αλλά τούτη τη φορά οι ζωγράφοι αναφέρονται πρώτοι).
     Έγραψεν επίσης για την επικρατούσα φιλοσοφία κι ιστορία της τέχνης. Θεώρησε ότι η τέχνη είναι το 1ο στάδιο μίμησης της φύσης κι ότι η πρόοδος στη ζωγραφική οφείλεται στη τελειοποίηση των μέσων της. Δέχτηκε τη πεποίθηση του Ιταλικού Ανθρωπισμού ότι αυτά είχανε λάβει υψηλό επίπεδο τελειότητας στη Κλασική Αρχαιότητα, από την οποία η τέχνη είχε περάσει μέσω μιας περιόδου πτώσης κατά τον Μεσαίωνα, αναβιώθηκε και τέθηκε ακόμα μια φορά στην αληθινή πορεία της από τον Giotto. Το κύριο θέμα της 1ης έκδοσης του βιβλίου του ήταν να τεθεί η αναγέννηση των τεχνών στη Τοσκάνη από τους, Giotto και Cimabue, η σταθερή πρόοδος στα χέρια καλλιτεχνών όπως Ghiberti, Brunelleschi και Donatello και το αποκορύφωμά του με τους, LeonardoRaphael και προ πάντων τον Michelangelo, που κατά τον Βασάρι, ήταν μοναδικοί (η έκδοση συμπεριλαμβάνει κι απολογισμούς διάφορων μεταγενέστερων καλλιτεχνών, καθώς επίσης και την αυτοβιογραφία του).
     Αν κι η κατάθεση του έχει αμφισβητηθεί συχνά σε ιδιαίτερα σημεία (δείτε π.χ. Andrea Del Castagno κι Andrea Del Sarto), συγκέντρωσε μαζί, για πρώτη και σοβαρή φυσικά φορά, τεράστιο μέρος ανεκτίμητων πληροφοριών και τις παρουσίασε με ζωηρόν ύφος, πλήρες αξιοσημείωτων ανέκδοτων συμβάντων. Επιπλέον, οι ποιοτικές κριτικές του έχουν αντέξει γενικά στο χρόνο. Το βιβλίο του έγινε πρότυπο για τους καλλιτεχνικούς βιογράφους σ' άλλες χώρες, όπως των, Van Mander στην Ολλανδία, Palomino στην Ισπανία και Sandrart στη Γερμανία.
     Τελικά απόλαυσε εν ζωή τη μεγάλη του φήμη κι είχε τη τύχη να φτιάξει το σπίτι του στο Αρέτζο, έτσι καταπώς ήθελε το 1547, σχεδιάζοντας και διακοσμώντας ο ίδιος τους τοίχους και τους χώρους του, ξοδεύοντας πάρα πολλά χρήματα, χρόνο, κόπο και προσωπικήν εργασία. Τέλος, το 1563 βοήθησε στην ίδρυση της Ακαδημίας Καλών Τεχνών Φλωρεντίας, με κορυφαίους εκεί τον Μιχαήλ 'Αγγελο και τον Μεγάλο Δούκα των Μεδίκων κι ακόμα άλλους 36 μεγάλους καλλιτέχνες της εποχής που εκλέχτηκαν ως μέλη. Την επόμενη χρονιά, ο θάνατος του ειδώλου του, τονε θλίβει κι αναλαμβάνει να στήσει ένα μνημείο προς τιμή του.
     Ο Τζόρτζιο Βασάρι πέθανε αργότερα, στις 27 Ιουνίου 1574 στη Φλωρεντία, σ' ηλικία 63 ετών ετών.

  Σημ δική μου: Επέλεξα να βάλω τον μεγάλο αυτό καλλιτέχνη στη Γλυπτική και για τη σπουδαιότερη εργασία του στην Αρχιτεκτονική -όπως έχω δηλώσει στήνοντας τούτη τη κατηγορία, εδώ θα μπαίνουν οι Γλύπτες κι οι Αρχιτέκτονες- αλλά και για την ακόμα πιο σπουδαία και μνημειακή δουλειά του στον χώρο της γνωριμίας εμών των μεταγενέστερων, με κείνα τα ιερά τέρατα όλων των τεχνών, που δεν είναι άλλη από τις βιογραφίες και τις κριτικές μελέτες του γενικά. Μια εργασία που αναγκαστικά τίθεται πάνω και πέρα από τις ίδιες αυτές τις τέχνες. Τέλος, άλλος ένας λόγος είναι που θέλω να κρατήσω χώρια τη μεγάλη τούτη φυσιογνωμία κι εδώ ακόμα είναι ο χώρος πιο κενός. Υπόσχομαι -όχι, δεσμεύομαι είναι η πιο σωστή λέξη- πάντως στο μέλλον, όταν πρόκειται να βάλω κάποιους μεγάλους καλλιτέχνες της εποχής του Βασάρι και πίσω, να το κάνω χρησιμοποιώντας το βιβλίο του, για τα βιογραφικά τους στοιχεία. Π. Χ.
-------------------------------------------------------------------------------------------

 Αυτοπροσωπογραφία


 Αυτοπροσωπογραφία


 Αλληγ. Αμώμου Σύλληψης


 Αβραάμ & 3 'Αγγελοι


 Αποκαθήλωση


 Ενταφιασμός



                     Λορέντζο Ο Μεγαλοπρεπής



                              Τοιχογραφία Στο Ντουόμο (λεπτομέρεια)



                    Μνημείο Μιχαήλ Αγγέλου


 Προσκύνημα


 Προφήτης Ελισά


 'Απιστος Θωμάς


 Λιθοβολισμός Αγίου Στεφάνου



       Ακρωτηριασμός Ουρανού Από Κρόνο (λεπτομέρεια Παλάτσο)



            Μαρτυρία Του Αγίου Σιγισμούνδου


 Εξώφυλλο Βιβλίου

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers