-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

 

: '. ''

                                          Πρλογος

     Κι χω πει: τα βαριμαι πλον αυτ τα προλογστικα σε γνωστ πια θμα, πλην μως εδ θα χρειαστε. Κι υπρχουνε 2 λγοι που πρπει να παρακμψω κποια θσφατα για τα συγκεκριμνα ρθρα και να προσθσω ναν ντρα -επ μικρν- κι να μεγλο ρωτα -επ μακρτερον: 2 λγοι σημαντικο πως θα δομε παρακτω. Παραλεπω το πλον μασημνο: νο ρθρο με μια Γυνακα του Κσμου (24ο πλον), και να περσω βιαστικ σε μιαν εξγηση. Η Ελοζ Ντ' Αρζαντιγ τανε μεν μια μεγλη λγια και θρησκευτικ ηγτις, αλλ' επσης ερωτετηκε σφοδρ ναν ντρα και μορασε μρος της ζως της μαζ του, -γεννντας και το παιδ του, μλιστα- κι αν ταν νας τπος στω τσι κι τσι, θα τονε παρλειπα χαλαρ θα 'βαζα μιαν απλν αναφορ στ' νομ του. Αλλ ταν ο μγας φιλσοφος του 12ου αι., ο γνωστς Αβελρδος, της φρθηκε καλ κι χι σχημα. Οπτε... ας τα προυμε απ την αρχ με τη σειρ.  Π. Χ.

   Αβελρδος

     Ο Πτερ Αμπελρντ (Peter Abelard, γνωστς επσης κι ως Abeillard, Abailard, Abælardus κι Αβελρδος) γεννθηκε στο Παλ, το 1079, να μικρ χωρι 10 μλια ανατολικ της Ναντ στη Βρετνη, απ ευγεν οικογνεια. Ο πατρας του, Berengar, ταν ρχοντας του χωριο, το νομα της μητρας του ταν Lucia κι οι δο μετ μπκαν σε μοναστρι. Απ νεαρ ηλικα παροτρνθηκε απ τον πατρα του στα γρμματα και τις τχνες. Ο Πτρος, ο μεγαλτερος απ τα παιδι τους, προοριζταν για στρατιωτικ καριρα, αλλ, πως μας λει ο διος, εγκατλειψε τον ρη για τη Μινρβα, το επγγελμα των πλων για τη μθηση. Κατ συνπεια, σε νεαρ ηλικα, φυγε απ το κστρο του πατρα του και γρεψε διδασκαλα ως περιπλανμενος λγιος στα σχολεα των πιο γνωστν δασκλων εκενης της εποχς. Μεταξ αυτν των δασκλων ταν ο Ροσελνους (Rucelinus) ο Νομιναλιστς, στο σχολεο του οποου στο Locmenach, κοντ στο Vannes, ο Abelard σγουρα πρασε λγο χρνο πριν φτσει στο Παρσι. Επλεξε τη διαλεκτικ και μυθηκε στη σκψη του Αριστοτλη. Αντ τη στρατιωτικ καρριρα που τονε προριζε ο πατρας, προτμησε τον ακαδημακ κλδο κι κανε ταξδια σ' λη τη Γαλλα, που συναντοσε και συνομιλοσε μ' λλα επιφαν πρσωπα, -του δθηκε τσι ο ττλος του Περιπατητικο. ζησε την εποχ των βασιλων της Γαλλας Λουδοβκου ΣΤ' του Παχ και Λουδοβκου Ζ'.



     Το Πανεπιστμιο του Παρισιο δεν υπρχε ακμα σαν δρυμα περισστερο απ μισ αινα μετ το θνατο του Αβελρδου, εκε νθιζε ττε το Cathedral School, η σχολ της Σαιν Ζενβ κι αυτ του St. Germain des Prés, οι πρδρομοι των πανεπιστημιακν σχολν του επμενου αινα. Η Καθεδρικ Σχολ ταν αναμφβολα το πιο σημαντικ απ' αυτ κι εκε ο νεαρς Αβελρδος χτισε τα βματ του για να σπουδσει διαλεκτικ υπ τον δισημο διδασκαλο Γουλιαμ Ντε Σαμπ (Guillaume de Champeaux) που ταν οπαδς του Ανσλμου του Λον (Anselme de Laon), κριου υποστηρικτ της θεωρας του ρεαλισμο κι νας απ τους σημαντικτερους δασκλους φιλοσοφας της εποχς του. ρθε σε σγκρουση μαζ του κι εχαν ντονες λογομαχες που τελικ βγκε νικητς ο Αβελρδος, αφο υπερτεροσαν τα επιχειρματ του, πργμα που εξπληξε λο τον εκπαιδευτικ κσμο της εποχς του.
     Σντομα, ωστσο, ο νος απ την επαρχα, που το κρος ενς μεγλου ονματος θα τονε γμιζε δος, χι μνο τλμησε να αντιταχθε στη διδασκαλα του δασκλου, αλλ προσπθησε να στσει Σχολ ως αντπαλος, χι κι εκολο πργμα στο Παρσι. Αυτ πιθαντατα ταν το τος 1101.
. Μετβη στο Μελν (Μelun) κι δρυσε δικ του σχολ. Ο δσκαλς του απ φθνο προς αυτν λγω της ττας που 'χεν υποστε προσπθησε να τον υπονομεσει στους σπουδαστς του. Η διδασκαλα του νεαρο μως ενθουσασε τους πντες κι αποφσισε να ιδρσει να, μεγαλτερη σχολ στο Κορμπιγ (Corbeil). Στην επιστροφ του στο Παρσι βρκε τον μεγλο του αντπαλο Γουλιλμο να 'χει προαχθε (1108) σε επσκοπο στον γιο Βκτορα. ταν συναντηθκανε φοντωσε ξαν η παλι αντιπθεια κι αναγκσθηκε να επιστρψει στο Μελν. Ο Γουλιλμος μως ρχισε να γνεται μισητς, να απομοννεται απ τους πντες και τελικ εγκατλειψε τη διδασκαλα.



     Τα επμενα 2 τη τα πρασε στη γεντειρ του σχεδν αποκομμνος απ τη Γαλλα, πως λει. Ο λγος της αναγκαστικς υποχρησης απ τη διαλεκτικ διαμχη ταν η υγεα. Επιστρφοντας στο Παρσι, γινε πλι μαθητς του William Champeaux με σκοπ τη μελτη της ρητορικς. ταν ο Γουλιαμ αποσρθηκε στο μοναστρι του Αγου Βικτρ, ο Αβελρδος, που εν τω μεταξ εχε ξαναρχσει τη διδασκαλα του στο Μελν, σπευσε στο Παρσι για να εξασφαλσει τη προεδρα της Καθεδρικς Σχολς χωρς μως επιτυχα. Ττε δρυσε τη σχολ  Σαιν Ζενβ (1108). Εκε και στη Cathedral School, που το 1113 κατφερε τελικ ν' αποκτσει δρα, απολμβανε τη μεγαλτερη φμη ως δσκαλος ρητορικς και διαλεκτικς. Πριν αναλβει το καθκον της διδασκαλας θεολογας στη Καθεδρικ Σχολ, πγε στο Λν που παρουσιστηκε στον σεβσμιο νσελμ του Λον ως μαθητς της θεολογας. τανε πλον οριστικς θριαμβευτς.
     Σντομα, ωστσο,  δεν κατφερε να συγκρατηθε και θλησε να παρακμψει κι αυτ το δσκαλ του ισχυρζμενος πως δεν ταν ικανοποιημνος ως του να τον εχε εξολοθρεσει εντελς τον δσκαλο της θεολογας στο Λν,πως με τον δσκαλο της ρητορικς και διαλεκτικς στο Παρσι. Λαμβνοντας υπψη τον διο τον Αβελρδο για το περιστατικ, εναι αδνατο να μην του το προσψουμε που κανε εχθρος πως ο Alberic κι ο Lotulph, μαθητς του Anselm, που αργτερα, στρφηκαν εναντον του. Οι θεολογικς μελτες που διενργησε στο Laon ταν αυτ που σμερα θα αποκαλοσαμε μελτη της εξγησης. Δεν υπρχει αμφιβολα πως η καρριρα του ως δασκλου στο Παρσι, απ το 1108 ως το 1118, ταν ιδιατερα εξαιρετικ.



     Στο  Historia Calamitatum μας λει πς οι μαθητς σωρεονταν σ' αυτν απ κθε χρα της Ευρπης, δλωση που επιβεβαινεται περισστερο απ τους σγχρονος του. Στη πραγματικτητα, τανε το εδωλο του Παρισιο. εγλωττος, ζωηρς, μορφος, με μιαν ασυνθιστα πλοσια φων, γεμτη εμπιστοσνη στη δικ του δναμη να ευχαριστσει, εχε, πως μας λει, ολκληρο τον κσμο στα πδια του. τι γνριζε τα αδικαιολγητα αυτ πλεονεκτματα, αναγνωρζεται απ τους πιο νθερμους θαυμαστς του. Πργματι, αργτερα εκε, ομολογε πως εκενη η περοδος της ζως του τανε γεμτη ματαιοδοξα κι υπερηφνεια. Σ' αυτ τα σφλματα αποδδει τη πτση του, που τανε τσο γργορη και τραγικ σο κι η νοδος, στη καρριρα του.



    Η Argenteuil, ττε τανε μια κωμπολη, της περιοχς Val-d’Oise Île-de-France, στη Γαλλα. Βρσκεται κατ μκος της βρειας χθης του Σηκουνα, βορειοδυτικ του Παρισιο. Το νομ της προρχεται απ τα αποθματα ασημιο που εκμεταλλεονταν εκε οι Γαλτες. Η πλη αναπτχθηκ απ να μοναστρι που ιδρθηκε εκε τον 7ο αι. απ τη κρη του Καρλομγνου, τη Théorade και μπορε να ταν η πρτη μοναχ εκε. Στην εκκλησα του Σαιν-Ντεν του μοναστηριο βρσκεται ο υποτιθμενος χιτνας του Χριστο, που δθηκε στο μοναστρι απ τον Καρλομγνο αφο το εχε λβει απ τη βυζαντιν αυτοκρτειρα Ειρνη.
     Γυρνμε λγα χρνια πσω, γρω στο 1100 περπου, που μια γυνακα, η Χερσντ, γενν να κοριτσκι, χωρς πατρα, σζυγο κποιον που να τη στηρζει σ' αυτ. ταν εταρα, πρνη, διακριτικ παλλακδα, υπηρτρια, ξεπεσμνη πριγκπισσα, εργαζμενη γυνακα; Κανες δεν ξρει, δεν γνωρζουμε τποτε παραπνω, οτε νομα πατρα υπρχει πουθεν. Πντως το παρδωσε αργτερα σε μιαν ανδοχη μητρα με πολλ παιδι, να το αναθρψει κι η δια κπου χθηκε στις ρωγμς της ιστορας πθανε. Το κοριτσκι πντως ζησε και πλατσοριζε στις λσπες παζοντας και φτιχνοντας ναν λλο κσμο καλλτερο στο μυαλ της. Κποιος κριος Φυλμπρ, ανλαβε να τη βγλει απ την θλια κατσταση αυτ, δηλνοντας πως τανε παιδ της πεθαμνης του αδελφς, που εχε κμποσο καιρ χσει τα χνη της. Δεν γνωρζουμε σε ποι βαθμ επε την αλθεια, πντως. Το κοριτσκι τον ακολοθησε και πρασε τα πρτα χρνια της εκε, στο μοναστρι του Σαιντ Ντεν. Ο Φυλμπρ ταν Εφημριος στο να Σαιντ Ετιν, που αργτερα γινε Νοτρ Νταμ κι εχε να κρος. Τη λγαν Ελοζ κι εχε μανα να διαβζει βιβλα, για να βρσκει μσα στις σελδες τους, αυτος τους διαφορετικος κσμους που φτιαχνε στο μυαλ της μικρ και παρλληλα τανε σφουγγρι γνσεων.
     Σε πολ μικρ ηλικα κιλας, μποροσε να διαβζει λατινικ, να λατρεει τον Κικρωνα και τη Ρωμακ ρητορικ. Στη Μον του Σαιν Ντεν που την βαλε ο θεος, λες εχανε να το κνουνε με το ζλο που διεχνε στη μρφωση και τη καλλιργει της. Αυτ θησε τον Φυλμπρ να της ορσει να διδσκαλο για να εμπλουτσει περαιτρω τις γνσεις της, μιας κι αργτερα σως τις χρειαζτανε -εχε βλψεις και δεν πεσε εντελς ξω, να τη καμαρσει σε αντερο βαθμ στους κλπους της εκκλησας. Η κοπελλτσα τανε στα 15-16 περπου, ταν ο θεος της σστησε τον κορυφαο διδσκαλο της εποχς εκενης, που δεν ταν λλος απ τον Αβελρδο. Και ττε μελλε να ξεκινσει να γρφεται η πιο μορφη, η πιο τραγικ αλλ κι η πιο τμια ερωτικ ιστορα λων των εποχν. Διτι τιμος δεν εναι ο ερωτευμνος, αλλ τιμος εναι ο περγυρς του, που "συσχετζει κουτ".



     Εν μως ζοσε μχρι το 1118 μιαν ρεμη και συνετ ζω βασισμνη σε φιλοσοφικς συζητσεις, νας παρφορος ρωτας θ' αλλξει τη ζω του Αβελρδου. Επρκειτο για τη 16χρονη Ελοζ (Héloise Fulbert), ανεψι του γροντα εφημριου Φυλμπρ, γνωστ για τη μρφωση και τη καλλιργεια του χαρακτρα της. Ο γροντας θεος της του εχε εμπιστευθε τη μρφωση της. Ο ρωτας μεταξ τους τανε δυνατς κι γινε σταδιακ κοιν μυστικ σ' λους εκτς απ τον εξοργισμνο θεο της. Σντομα η Ελοζ μεινε γκυος κι ο Αβελρδος την στειλε στη Βρετνη να γεννσει να γιο που τον ονμασε Αστρολβο. Για να σβσει τη ντροπ της, της ζτησε να τον νυμφευτε. Αυτ αρνθηκε, λγοντς του πως ο γμος θα 'ταν εμπδιο στη φιλοσοφικ του καρριρα, πως κι η ανατροφ μικρν παιδιν. Αυτς απ την λλη, της ανταπντησε πως εναι τοιμος για λα.
     Αποφσισαν να κνουν μυστικ γμο που παραβρθηκε κι ο Φυλμπρ, κι επμενε συνεχς να γνωστοποιηθε ο γμος τους, στη πραγματικτητα για να εξευτελσει τον διο τον Αβελρδο για τη πρξη του. Η Ελοζ φοβομενη κοινωνικ διασυρμ, κλεστηκε σε μοναστρι μχρι να κοπσουν τα πνεματα. Ο Φυλμπρ γεμτος οργ, καθς νμιζε τι τον εξαπτησαν, πλρωσε ναν υπηρτη του φιλοσφου, που μπκε στο σπτι του Αβελρδου κι ακρωτηρασε τα γεννητικ του ργανα, διασροντς τον μπρος σ' λο τον κσμο που εχε μαζευτε. Καταντροπιασμνος αυτς αναγκστηκε να κλειστε στο μοναστρι του Σαιν Ντεν (Saint Denis).



     Το πθος του για τη μελτη επουλνει τις πληγς απ τον τυχο ρωτ του. Οι μαθητς του τον παρακαλοσαν να ξαναρχσει τη διδασκαλα του. γραψε ττε τη πρτη πραγματεα περ θεολογας. Η μεγλη επιτυχα που σημεωσε τανε πρκληση για τους αντιπλους του, που επωφελομενοι απ τις συμφορς του, τον κατεδωξαν. Η διδασκαλα του ανησχησε τη Ρωμαιοκαθολικ Εκκλησα, ειδικτερα ταν κρυξε πως η αμφιβολα εναι η αφετηρα που οδηγε στην ρευνα. Η κατσταση οξνθηκε ταν δδαξε πως αμαρτα υπρχει μνον ταν συντρχει κακ και δλια πρθεση και θεωρθηκε αιρετικς αφο αρνιτανε το προπατορικ αμρτημα. Συνπεια των θεωριν του υπρξαν οι αλλεπλληλες διξεις και τα βασανιστρια, που πρωταγωνιστς υπρξε ο δειντερος πολμις του, Βερνρδος του Κλαιρβ κι αργτερα ανακηρχθηκε γιος απ τη Καθολικ Εκκλησα. Ο γιος Βερνρδος τονε κατεδωκε ως του συνεκλθη σνοδος στη Σουασν (Soissons), που καταδικστηκε ως επικνδυνος αιρετικς. Ο διασυρμς του εχε φτσει στο ψιστο σημεο. Τα βιβλα του καγονται στη πλατεα του Αγου Πτρου στη Ρμη. Ο φιλσοφος, ψυχικ ρκος, καταφεγει στο μοναστρι του Κλιν (Cluny), που στις 21 Απρλη του 1142 αφνει τη τελευταα του πνο. Η Ελοζ, πριν το θνατ της, ζτησε να ταφε δπλα στον ντρα της.

                                                         Ελοζ

     Η Ελοζ, κατ κσμον Héloïse d'Argenteuil, Héloïse du Paraclete*; 1100-1\ 16 Μαου 1163-4) τανε Γαλλδα φιλσοφος, συγγραφας, λγια και μοναχ. τανε δισημη επιστολογραφος και φιλσοφος της αγπης και της φιλας. φτασε στο εππεδο του nullius το 1147, επιτυγχνοντας περπου το εππεδο πολιτικς τξης κι εξουσας ως Επσκοπος. μεινε δισημη στην ιστορα και τη δημοφιλ κουλτορα για την ερωτικ της σχση και την αλληλογραφα της με τον δισημο φιλσοφο του Μεσαωνα, λογιο και θεολγο Αβελρδο, που τανε συνδελφος, συνεργτης, εραστς και σζυγς της, κι εχε σημαντικν πνευματικ επιρρο και του θεσε πολλς ερωτσεις πως εκενες στο Problemata Heloissae.



     Οι επιστολς της που σζονται θεωρονται θεμλια της γαλλικς και ευρωπακς λογοτεχνας και πρωταρχικ μπνευση για την πρακτικ της ευγενικς αγπης. Η ερωτικ και μερικς φορς ερωτικ φορτισμνη αλληλογραφα της εναι η λατινικ βση για το εδος κι εξυπηρετε παρλληλα με το Historia Calamitatum του Αβελρδου ως πρτυπο του κλασσικο επιστολικο εδους. Η επιρρο της επεκτενεται σε μεταγενστερους συγγραφες πως οι Chrétien de Troyes, Geoffrey Chaucer, Madame de Lafayette, Thomas Aquinas, Choderlos de Laclos, Voltaire, Rousseau, Simone Weil και Dominique Aury. τανε μια σημαντικ προσωπικτητα στη καθιρωση της εκπροσπησης των γυναικν στην υποτροφα και εναι γνωστ για τις αμφιλεγμενες απεικονσεις της για το φλο και το γμο που επηρασαν την ανπτυξη του σγχρονου φεμινισμο.
______________________
* Το Oratory du Paraclete ταν να μοναστρι Βενεδικτνων που ιδρθηκε απ τον Αβελρδο στο Ferreux-Quincey της Γαλλας, αφο φυγε απ το Αβαεο του Αγου Ντεν περπου το 1121. Το "παρκλειτος" προρχεται απ την ελληνικ λξη που σημανει "αυτς που παρηγορε" και βρσκεται στο Ευαγγλιο του Ιωννη (16: 7) ως νομα για το γιο Πνεμα.
______________________


    H Ελοζ επηρασε σε μεγλο βαθμ την ηθικ, τη θεολογα και τη φιλοσοφα της αγπης τον Αβελρδο. Μελεττρια του Κικρωνα ακολουθντας τη παρδοσ του, γρφει για καθαρ φιλα και καθαρ ανιδιοτελ αγπη. Οι επιστολς της αναπτσσουνε κριτικ μιαν ηθικ φιλοσοφα που η πρθεση τοποθετεται κεντρικ σαν κρσιμη για τον προσδιορισμ της ηθικς ορθτητας της αμαρτας μιας δρσης. Ισχυρζεται: "Διτι δεν εναι η δια η πρξη αλλ η πρθεση του πρττοντος που κνει την αμαρτα. Η εξσωση δεν μετρ αυτ που γνεται, αλλ το πνεμα στο οποο γνεται". Αυτ η προοπτικ επηρασε την ηθικ του Αβελρδου μ' επκεντρο την ηθικ που περιγρφεται στο μετπειτα ργο του Etica (Scito Te Ipsum) (περ. 1140) κι ως εκ τοτου χρησιμεει σα θεμλιο για την ανπτυξη της δεοντολογικς ηθικς της εσκεμμνης ηθικς στη μεσαιωνικ φιλοσοφα πριν απ τον Ακιντη.
     Περιγρφει την αγπη της ως αθα αλλ παρδοξα νοχη που εχε προκαλσει τιμωρα (ευνουχισμς του Αβελρδου). Αρνεται να μετανοσει για τις λεγμενες αμαρτες της, επιμνοντας τι ο Θες την εχε τιμωρσει αφο παντρετηκε κι εχε δη απομακρυνθε απ τη λεγμενη αμαρτα. Τα γραπτ της υπογραμμζουνε τη πρθεση ως το κλειδ για τον εντοπισμ του αν μια πρξη εναι αμαρτωλ / λθος, εν επιμνει πως εχε πντα καλ πρθεση.



     Ο Αβελρδος δεν ταν απλς νας μορφωμνος νδρας που καταπιστηκε με τη φιλοσοφα· ταν επσης υπρμαχος της διαλεκτικς και πολλο ιστορικο των νετερων χρνων τον χαρακτρισαν ως τον μεγαλτερο ελευθερφρονα του Μεσαωνα, πρδρομο του Γλλου διαφωτιστ Ζαν Ζακ Ρουσ και του Γερμανο φιλοσφου Ιμμνουελ Καντ. Με πρωτοφαν απλτητα κνει εισαγωγ στην λλογη σκψη το 1122 με τα ργα του Εγχειρδιο περ Λογικς για Αρχριους (Logica ingredientibus), και Ναι και χι (Sic et Non). Την δια διθεση διατηρε και στο ργο του Ηθικ Γνθι σαυτν (Ethica seu scito te ipsum) που στκεται στον ρο "αμαρτα" με ψυχαναλυτικ διθεση. Βοθησε στη μεταβολ της τιμωρο στσης απναντι στην αμαρτα, δνοντας περισστερη σημασα στον νθρωπο και στη πρθεσ του να μετανοσει. πως γρφει,

   "Η μεταμλεια της καρδις εξαλεφει το αμρτημα, δηλαδ τη περιφρνηση προς το Θε τη σμφωνη γνμη για το κακ. Γιατ το λεος του Θεο, που εμπνει αυτ τη μεταμλεια, δε συμβιβζεται με το αμρτημα".


     Στον Αβελρδο, καταλογζεται κι ανθρωπιστικ πνεμα, ειδικτερα με το ργο του Διλογος ανμεσα σ’ να φιλσοφο (ειδωλολτρη), ναν Εβραο και ναν Χριστιαν, που ρχισε να γρφει τους τελευταους μνες της ζως του στο Κλιν. Σ' αυτ το ργο προσπαθε ν' αναδεξει το κοιν στοιχεο που χαρακτηρζει τις τρεις θρησκεες που, κατ τον διο, αντιπροσπευαν το ψιστο της ανθρπινης σκψης και την αναγνριση κθε ανθρπου ως υιο του Θεο.



     H Ελοζ που το οικογενειακ της υπβαθρο εναι σε μεγλο βαθμ γνωστο, τανε στην εποπτεα του θεου απ τη μητρα της, Εφημριου Φυλμπρ της Notre Dame και κρη μιας γυνακας με το νομα Hersinde, που μερικς φορς εικζεται πως ταν η Hersint of Champagne (Lady of Montsoreau κι ιδρυτρια του Fontevraud Abbey) πιθανν μια λιγτερο γνωστ καλγρια που ονομαζταν Hersinde. Στις επιστολς της λει πως εναι χαμηλτερης κοινωνικς θσης απ τον Αβελρδο, που ταν αρχικ απ τη καττερη αριστοκρατα, αν κι εχε απορρψει την ιπποσνη για τη φιλοσοφα. Οι εικασες τι η μητρα της ταν η Hersinde of Champagne / Fontrevaud και πατρας της ο Gilbert Garlande αμφισβητεται με την ομολογα της χαμηλτερης τξης απ τον Αβελρδο. Η Hersinde τανε καττερης αριστοκρατας αλλ προρχονταν απ υψηλτερη κοινωνικ κστα απ αυτν και μλιστα ταν προσττες του. Η θεωρα της Hersinde of Champagne περιπλκεται περαιτρω απ το γεγονς τι αυτ πθανε το 1114 μεταξ των ηλικιν 54 και 80, υπονοντας τι θα 'πρεπε να την εχε γεννσει μεταξ 35 ως 50.
    To Ελοζ γρφεται με διφορους τπους Helöise, Héloyse, Hélose, Heloisa, Helouisa, Eloise και Aloysia, μεταξ λλων παραλλαγν και βγανει μλλον απ τον λιο. Η οικογενειακ καταγωγ και το αρχικ επνυμ της εναι γνωστα, αλλ το επνυμ της αποδδεται συχν ως "D'Argenteuil" με βση το πατρικ της μερικς φορς "Du Paraclet" βση της εισδου σαν μεσλικας πια στο μοναστρι του Paraclete κοντ στη Τρου, Γαλλα. γραψε κριτικ για το γμο, συγκρνοντς τον με τη συμβατικ πορνεα και τη περιγραψε ως διαφορετικ απ τη καθαρ αγπη και τη λατρευτικ φιλα πως αυτ που μοιρστηκε με τον Peter Abelard. Στη πρτη επιστολ της, γρφει τι προτιμοσε την αγπη για το γμο, την ελευθερα σ' να δεσμ. Επσης δηλνει, "Σγουρα, ποια οδηγεται σε γμο, αξζει πληρωμ παρ στοργ. Διτι εναι προφανς τι ακολουθε τον πλοτο του κι χι τον ντρα κι εναι πρθυμη να πορνευτε, αν μπορε, σε ναν πλουσιτερο". Ο διος ο Αβελρδος αναπαργει τα επιχειρματ του (παραθτοντας την Ελοζ) στο Historia Calamitatum.



     Γρφει επσης επικριτικ για τη τεκνοποηση και τη φροντδα των παιδιν και τη σχεδν αδυναμα συνπαρξης σπουδν διδασκαλας και γονικς μριμνας. Η Ελοζ προτμησε προφανς αυτ που θεωροσε σαν ειλικρνεια ττης σεξοαλικτητας απ' αυτ που θεωροσε σαν υποκρισα του γμου: "Αν το νομα της συζγου φανεται πιο ιερ και πιο εντυπωσιακ, στα αυτι μου το νομα της ερωμνης ακογεται πντα πιο γλυκ , αν δεν εστε ντροπαλο γι 'αυτ, το νομα της παλλακδας της πρνης... Ο Θες εναι μρτυρας μου, αν ο Αγουστος, που κυβρνησε ολκληρη τη γη, θα 'πρεπε να με θεωρσει ξιο της τιμς του γμου και να με κνει κυβερντη λου του κσμου για πντα, θα μου φαιντανε πιο γλυκ και πιο αξιοσβαστο να λγομαι ερωμνη του απ το αυτοκρτειρ του".
     Στις μεταγενστερες επιστολς της, αναπτσσει με τον σζυγ της μια προσγγιση για τη θρησκευτικ διαχεριση των γυναικν και τις γυναικεες σπουδς, επιμνοντας να λειτουργσει να μοναστρι γυναικν με καννες που να διπονται ειδικ κι αποκλειστικ στις ανγκες των γυναικν. Υπρξε σημαντικ πρδρομος των σγχρονων φεμινιστικν κινσεων σαν μια απ τις πρτες μελεττριες κι η 1η γυνακα του μεσαωνα σε αυτ, πως, για να συζητσει τον γμο, τη γννηση και τα σεξουαλικ με το βλμμα ενς κριτ. 
     Απ νωρς στη ζω της αναγνωρστηκε ως κορυφαα μελεττρια της Λατινικς, της Ελληνικς και της Εβρακς απ το μοναστρι του Argenteuil λγο ξω απ το Παρσι, που εκπαιδετηκε απ μοναχς μχρι την εφηβεα. ταν δη φημισμνη για τη γνση της γλσσας και της γραφς ταν φτασε στο Παρσι ως νεαρ γυνακα κι εχε αναπτξει φμη για τη νοημοσνη και τη διορατικτητ της. Ο Αβελρδος γρφει τι ταν nominatissima, "πιο γνωστ" για το δρο της ανγνωσης και τη γραφς. γραψε ποιματα, ργα κι μνους, μερικ απ τα οποα χουνε χαθε.



     Αυτ που εναι σγουρα γνωστ εναι τι ο θεος της Fulbert, εφημριος στη Notre Dame την βαλε εκε απ το Argentuil. Στα μσα της εφηβεας της ως τις αρχς της 10ετας του '20, τανε γνωστ σ' λη τη Γαλλα για τη μρφωση και τη καλλιργεια του χαρακτρα της. Εν αμφισβητεται το τος γννησς της, παραδοσιακ θεωρεται πως τανε περπου 15 ως 17 ταν συναντ τον Αβελρδο. Μχρι τη στιγμ που γινε μαθτρι του, εχε δη τη φμη. Ως ποιτρια κι ριστη γνστρια κι εξοικειωμνη με πολλς γλσσες, τρβηξε μεγλη προσοχ, συμπεριλαμβανομνης της κι αυτς του μεγλου φιλοσφου, που σημεινει πως συνειδητοποησε την αναγνρισ της ταν ταν κι οι δο νοι. Σντομα ββαια τρβηξε και τη προσοχ του σα γυνακα. Επσης λγεται πως εχε αποκτσει γνσεις στην ιατρικ και στη λακ ιατρικ ετε απ τον Αβελρδο ετε απ' αλλο κι απκτησε φμη ως γιατρς στο ρλο της ως Ηγουμνη του Paraclete.
     Στο αυτοβιογραφικ του κομμτι και στη δημσια επιστολ Historia Calamitatum (περ. 1132;), αφηγεται την ιστορα της σχσης του με την Ελοζ, που τη συνντησε το 1115, ταν δδαξε στη Σχολ της Notre Dame. Περιγρφει τη σχση τους με αφετηρα μια συνθη αποπλνηση, αλλ η δια αμφισβητε αυτ τη προοπτικ στις απαντσεις της. (Μερικς φορς εικζεται τι ο Αβελρδος μπορε να χει παρουσισει τη σχση εξ ολοκλρου με δικ του υπαιτιτητα για να δικαιολογσει τη μεταγενστερη τιμωρα και την απσυρσ του στη θρησκεα / και για να προφυλξει τη φμη της ως Επισκπου και γυνακας του Θεο). Εκενη αντθετα, με τις πρτες ερωτικς επιστολς περιγρφει τον εαυτ της προκλητικ, λγοντας πως εχε αναζητσει αυτν μεταξ των χιλιδων ανδρν στη Notre Dame και τον επλεξε μνο σαν φλο κι εραστ της.



     Στις επιστολς του, Ο Αβελρδος την επαινε ως εξαιρετικ ξυπνη κι απλς αρκετ μορφη, εφιστντας τη προσοχ στην ακαδημακ της κατσταση αντ να τη καθιστ να σεξουαλικ αντικεμενο: "Δεν εναι κακ στο πρσωπο, αλλ τα φθονα γραπτ της δεν υπερτερον κανενς". Τονζει πως την ψαχνε ειδικ λγω των γνσεων και τη καλλιργει της, η φμη της εχε φτσει στ' αυτι του απ πριν και ξεπερνοσε τις γυνακες της εποχς του.
    Δεν εναι σαφς πσων ετν τανε τη στιγμ της γνωριμας τους. Στο 12ο αι. στη Γαλλα, η τυπικ ηλικα που νας νεαρς ρχιζε να φοιτ στο πανεπιστμιο τανε μεταξ 12 και 15. Ως νεαρ γυνακα, θα της εχε απαγορευτε να συναναστραφε με τους φοιτητς σους επσημα φοιτοσανε στο πανεπιστμιο της Νοτρ Νταμ. Με τη πανεπιστημιακ εκπαδευση που προσφρεται μνο σε νδρες κι η μον στην δια ηλικα προορζεται μνο για μοναχς, αυτ ακριβς θα ταν μια φυσικ στιγμ για τον θεο της Fulbert να κανονσει ειδικ διδασκαλα. Περιγρφεται απ τον Αβελρδο σαν φηβο κορτσι. Με βση αυτ τη περιγραφ, θεωρεται συνθως τι εναι μεταξ 15 και 17 ταν τον συνντησε κι ρα γεννθηκε το 1100 το 1101. Υπρχει μια παρδοση πως πθανε την δια ηλικα με τον Αβελρδο το 1163 1164. Ωστσο, ο ρος φηβη εναι ασαφς και δεν χει εντοπιστε πρωταρχικ πηγ του τους γννησς της.
     Πρσφατα, ως μρος μιας σγχρονης ρευνας σχετικ με τη ταυττητα και το κρος της, η Constant Mews πρτεινε τι μπορε να ταν μεγλτερη (να γεννθηκε δηλαδ περπου το 1090) ταν τονε γνρισε. Το κριο στοιχεο για την ποψ της, ωστσο, εναι μια αμφισβητσιμη ερμηνεα μιας επιστολς του Πτρου του Σεβσμιου (γεννημνος το 1092) που γρφει στην Ελοζ τι θυμται πως τανε δισημη ταν ταν ακμα νος. Η Constant Mews υποθτει τι πρπει να αναφερτανε σε μεγαλτερ του γυνακα, δεδομνου του σεβασμο του για αυτν, αλλ αυτ εναι αμφισβητομενο. Εναι εξσου πιθαν πως να θηλυκ φηβο θαμα μεταξ ανδρν φοιτητν στο Παρσι θα μποροσε να 'χε προσελκσει μεγλη φμη κι (ιδιατερα αναδρομικ) επανους. Εναι τουλχιστον ξεκθαρο τι εχε κερδσει αυτ τη φμη και κποιο εππεδο σεβασμο προτο ο Αβελρδος εμφανιστε στη ζω της.



     Αντ των πανεπιστημιακν σπουδν, ο Fulbert διλεξε την ιδιωτικ διδασκαλα της Ελοζ με τον Αβελρδο, που τανε ττε κορυφαος φιλσοφος στη Δυτικ Ευρπη κι ο πιο δημοφιλς κοσμικς μελετητς/καθηγητς της Notre Dame. Εκενος δε, ψαχνε τυχαα καταλματα σε αυτ το σημεο. γινε μια συμφωνα: Αυτς θα διδσκει και θα πειθαρχσει τη μικρ αντ να πληρνει ενοκιο. Αυτ κι γινε σπου η μικρ μεινε γκυος. Ο Αβελρδος την στειλε στην αδερφ του, Denise, στη Βρετνη, που γννησε να αγρι, που τ' ονμασε Astrolabe (αστρολβος εναι επσης το νομα μιας συσκευς πλογησης που χρησιμοποιεται για τον προσδιορισμ της θσης στη Γη γρφοντας τη θση των αστεριν).
     Προσφρθηκε να νυμφευτε το κορτσι για να καθησυχσει τον Fulbert, αν κι υπ τον ρο τι ο γμος θα πρπει να κρατηθε μυστικς, στε να μη βλψει τη καρριρα του. Εκενη επμεινε σε ναν μυστικ γμο λγω των φβων της για ,τι θα 'βλαπτε τη καρριρα του. Πιθαντατα, ο Abelard εχε προσχωρσει πρσφατα στις θρησκευτικς διαταγς (κτι για το οποο αμφιβλλει η επιστημονικ γνμη), και δεδομνου πως η εκκλησα ρχισε να απαγορεει το γμο με τους ιερες και τις αντερες τξεις του κληρικο (στο σημεο που μια παπικ εντολ επιβεβαινει αυτν την ιδα το 1123), ο δημσιος γμος θα αποτελοσε πιθαν εμπδιο για τη προδο του Abelard στην εκκλησα. Η Ελοζ αρχικ ταν απρθυμη να συμφωνσει σε οποιονδποτε γμο, αλλ τελικ πεστηκε απ τον Abelard. Επστρεψε απ τη Βρετνη και το ζευγρι παντρετηκε κρυφ στο Παρσι. Ως μρος της συμφωνας, συνχισε να ζει στο σπτι του θεου της.
     Ο Φυλμπρ επστρεψε αμσως στα λγια του κι ρχισε να διαδδει τα να του γμου. Εκενη προσπθησε να το αρνηθε, προκαλντας την οργ και τη κακοποησ της. Ο Abelard τη δισωσε στλνοντς τη στο μοναστρι του Argenteuil, που εχε μεγαλσει. Η Ελοζ ντθηκε το ρσο της μοναχς και μορασε τη ζω της σαν καλγρια και σζυγος, αν και δεν ταν καλυμμνη. Ο Φολμπερτ, εξοργστηκε που εκενη εχε φγει απ το σπτι του και πιθανς πστευε τι ο Abelard την εχε πετξει στο Argenteuil για να απαλλαγε, τσι καννισε μια ομδα να εισλθει στο δωμτιο του να βρδυ και να τον ευνουχσει. Στη νμιμη εκδκαση αυτς της επθεσης, τα μλη της ομδας τιμωρθηκαν κι ο Fulbert, που περιφρνησε το κοιν, πρε προσωριν δεια απ τα κανονικ του καθκοντα (δεν εμφανζεται ξαν στα δρμενα των Παρισων για αρκετ χρνια).



     Μετ τον ευνουχισμ, γεμτος ντροπ για τη κατστασ του, ο Abélard γινε μοναχς στο αβαεο του St Denis στο Παρσι. Στο μοναστρι Αrgenteuil, η Ελοζ φρεσε το ρσο. Ανφερε δραματικ: "Γιατ σε παντρετηκα κι φερα την πτση σου; Τρα δες με να πληρσω ευχαρστως"
Συνθως λγεται πως ο Aβελρδος την ανγκασε να μπει στο μοναστρι λγω ζλιας. Ωστσο, καθς ο σζυγς της εισερχταν στο μοναστρι, εχε λγες λλες επιλογς εκενη τη στιγμ, πρα ​​απ σως να επιστρψει στη φροντδα της προδοτ της Φολμπερτ, αφνοντας ξαν το Παρσι για να μενει με την οικογνεια του Αβελρδου στην αγροτικ Βρετνη ξω απ τη Νντη, διαζγιο και να ξαναπαντρευτε (τα περισστερα πιθαντατα σε ναν μη διανοητικ, καθς οι μελετητς των καννων αναμνονταν λο και περισστερο να εναι διασκεδαστικο). Η εισαγωγ θρησκευτικν τξεων ταν μια κοιν επιλογ σταδιοδρομας συνταξιοδτησης στη Γαλλα του 12ου αι.. Η φιξ της ως καλγρια, στη συνχεια ταν η μνη της ευκαιρα για μια ακαδημακ καρριρα σαν γυνακα στη Γαλλα του 12ου αινα, η μνη της ελπδα να διατηρσει τη πολιτιστικ επιρρο κι η μοναδικ της ευκαιρα να μενει σε επαφ να ωφελσει τον Aβελρδο. Εξεταζμενη σε κοινωνικ πλασιο, η απφασ της να τον ακολουθσει στη θρησκεα κατ τη καθοδγησ του, παρ την αρχικ λλειψη επαγγελμτων, εναι λιγτερο σοκαριστικ.



     Λγο μετ τη γννηση του παιδιο τους, οι Astrolabe, Heloise και Abelard τανε μαζ για λγο. Ο γιος τους ανατρφηκε τσι απ την αδελφ του Aβελρδου, Denise, στο πατρικ σπτι του στο Le Pallet. Το νομ του προρχεται απ τον αστρολβο, να περσικ αστρονομικ ργανο που λγεται τι μοντελοποιε κομψ το σμπαν και το οποο διαδθηκε στη Γαλλα απ τον διο τον Αβελρδο. Αναφρεται στο ποημα του στον γιο του, την Carmen Astralabium κι απ τον προσττη του, τον Peter Venerable of Cluny, ο οποος γραψε στην Héloise: "...Που εναι το διο σαν δικς μας για χρη σου".
     Το Petrus Astralabius γρφεται στον Καθεδρικ Να της Νντης το 1150 και το διο νομα εμφανζεται ξαν αργτερα στο μοναστρι του Κιστερκιανο στο Hauterive σ' αυτ που εναι τρα στην Ελβετα. Δεδομνης της ακραας εκκεντρτητας του ονματος, εναι σχεδν ββαιο τι αυτς οι αναφορς αναφρονται στο διο τομο. Ο Astrolabe καταγρφεται τι πεθανει στη νεκρολογα του Paraclete στις 29 30 Οκτωβρη, γνωστο τος, εμφανζεται ως "Petrus Astralabius magistri nostri Petri filius".


                          "Ελοζ & ΑβελρδοςΣαλβαδρ Νταλ

     Η Ελοζ ανβηκε στην ιεραρχα της εκκλησας, επιτυγχνοντας πρτα το εππεδο προτεραιτητας στο Argenteuil. Μετ τη διλυση του, απ τους μοναχος του St. Dennis υπ τον Abbot Suger, μεταφρθηκε στο Paraclete, που ο Abelard εχε τοποθετηθε στηδιρκεια μιας περιδου ερημητηρου. (Εχε αφιερσει το παρεκκλσι του στο Paraclete, το ιερ πνεμα, γιατ "εχα ρθει εκε ως φυγς και, στα βθη της απελπισας μου, μου δθηκε κποια παρηγορι απ τη χρη του Θεο".) κι εκενος μετακμισε στο St. Gildas της Βρετνης, που γινε ηγομενος. Η Ελοζ γινε Ηγουμνη του Paraclete και στη συνχεια, επιτυγχνοντας τελικ το εππεδο του prelate nullius (περπου ισοδναμο με τον Επσκοπο). Τα μοναστρια κι οι θυγατρικς μονς (Sainte-Madeleine-de-Traîne (περ. 1142), La Pommeray (περ. 1147-1;), Laval (περπου 1153), No ,fort (πριν απ το 1157), Sainte- Η Flavit (πριν απ το 1157), η Boran / Sainte-Martin-aux-Nonnettes (απ το 1163)) επεκτθηκε τσι σ' ολκληρη τη Γαλλα κι ταν γνωστ ως φοβερ γυνακα της εκκλησας.
     Η πρωταρχικ αλληλογραφα που υπρχει σμερα αποτελεται απ 7 επιστολς (με αριθμος Epistolae 2–8 σε λατινικος χαρακτρες, καθς το Historia Calamitatum τους προηγεται ως Epistola 1). 4 απ τα γρμματα (Epistolae 2–5) εναι γνωστ ως Προσωπικ Γρμματα και περιχουν προσωπικ αλληλογραφα. Τα υπλοιπα 3 (Epistolae 6-8) εναι γνωστ ως Γρμματα Κατεθυνσης. να παλαιτερο σνολο 113 επιστολν που ανακαλφθηκε πολ πιο πρσφατα (στις αρχς της δεκαετας του 1970) επιβεβαινεται πως ανκει επσης στους Abelard και Heloise απ τον ιστορικ και μελετητ του Abelard, Constant Mews. Η αλληλογραφα ξεκνησε μεταξ των δο πρην εραστν μετ τα γεγοντα που περιγρφονται στη τελευταα εντητα. Η Ελοζ απντησε, τσο για λογαριασμ του Paraclete σο και για την δια. Σ' επιστολς που ακολοθησαν, εξφρασε την απογοτευσ της για τα προβλματα που αντιμετπισε ο ντρας της, αλλ τον εππληξε για χρνια σιωπς μετ την επθεση εναντον του.
     τσι ξεκνησε μια αλληλογραφα τσο παθιασμνη σο κι εμμονικ. Η μεν ενθρρυνε το φιλοσοφικ του ργο και του αφιρωσε τη πστη της σε αυτν. Ο δε επμεινε πως η αγπη του γι' αυτν συνστατο στη λαγνεα κι τι η σχση τους ταν αμαρτα εναντον του Θεο. Στη συνχεια, της συνστησε να στρψει τη προσοχ της προς τον Ιησο Χριστ που εναι η πηγ της αληθινς αγπης και να αφιερωθε πλρως απ κει κι στερα στο θρησκευτικ της ργο. Σε αυτ το σημεο αλλζει η ννοια των γραμμτων. Στ Γρμματα Κατεθυνσης, γρφει το 5ο γρμμα της, δηλνοντας τι δεν θα γρφει πλον για τον πνο που της προκλεσε αυτς. Το 6ο εναι να μακροσκελς γρμμα του σε απντηση στη ερτηση της σχετικ με τη προλευση των μοναχν. Στο μακρ τελικ, 7ο γρμμα, της παρχει να καννα για τις καλγριες στο ρητορικ του Paraclete και πλι πως του το εχε ζητσει στην αρχ του πμπτου γρμματος. Το Problemata Heloissae (Héloïse's Problems) εναι μια επιστολ απ κενη προς αυτν που περιχει 42 ερωτσεις σχετικ με δσκολα αποσπσματα στη γραφ, δισπαρτα με τις απαντσεις του  σε αυτς, πιθαντατα γραμμνες την δια στιγμ που ταν ενμερος στο Paraclete.



     Μετ το 1974, ο Ewald Konsgen πρτεινε κι ο Constant Mews κι λλοι υποστριξαν τι μια αννυμη σειρ επιστολν, το Epistolae Duorum Amantium, στη πραγματικτητα γρφτηκαν απ τους 2 στη διρκεια του αρχικο ρωτ τους (κι επομνως, πριν απ τη μεταγενστερη και ευρτερα γνωστ σειρ επιστολν). Αυτς οι επιστολς αντιπροσωπεουν μια σημαντικ επκταση στο σμα των σωσμνων γραπτν απ την Ελοζ κι τσι διανογονται πολλς νες κατευθνσεις για περαιτρω μελτη. Ωστσο, επειδ το 2ο σνολο επιστολν εναι αννυμο κι η απδοση βασζεται αναγκαστικ σε περιστασιακ κι χι σε απλυτα αποδεικτικ στοιχεα, η συγγραφ τους εξακολουθε να αποτελε αντικεμενο συζτησης και συζτησης.
     Ανεξαρττως αυτν τρα, η Ελοζ κρατ σημαντικ θση στη γαλλικ λογοτεχνικ ιστορα και στην ανπτυξη της φεμινιστικς εκπροσπησης. Εν σζονται λγα απ τα γρμματ της, αυτ που θεωρονται θεμελιδες μνημεο της γαλλικς λογοτεχνας απ τα τλη του 13ου αι. και μετ. Η αλληλογραφα της, πιο περπλοκη απ την ερωτικ, εναι η λατινικ βση για το Bildungsroman κι να μοντλο του κλασσικο επιστολικο εδους που επηρασε συγγραφες τσο διαφορετικος σο οι Chretien de Troyes, Madame de Lafayette, Choderlos de Laclos, Rousseau και Dominique Aury. Ο Jean de Meun, ο 1ος μεταφραστς του ργου της, εναι επσης το 1ο πρσωπο, γρω στο 1290, που ανφερε, στο Roman de la Rose (στχοι 8729 ως 8802), τον μθο των 2 ερωτευμνων, που πρπει να σμαινε πως η ιστορα ταν αρκετ δημοφιλς για να τη διαβσει και κατανοσει ο αναγνστης. Περπου το 1337, ο Petrarch απκτησε να αντγραφο της αλληλογραφας, που περιλμβανε δη το Historia Calamitatum (μεταφρασμνο απ τον Jean de Meun). Ο Petrarch πρσθεσε πολλς σημεισεις στο manuscrit πριν αρχσει να συνθτει τον επμενο χρνο να Chansonnier αφιερωμνο στη Laure de Sade.



     Το τραγοδι breton lament (Gwerz) με ττλο Loiza ac Abalard τραγουδ απ τoυς αρχαους Δρυδεςεπιλγοντας "χρυσ γρασδι" με τα χαρακτηριστικ μις μγισσας-αλχημστριας γνωστς ως Héloïse. Αυτ διαδθηκε σαν μια δημοφιλ παρδοση, που σως προρχεται απ το Rhuys, στη Βρετνη, και φτνει μχρι τη Νπολη. Αυτ το κεμενο κι η μετπειτα παρδοσ του συνδεαν τη μαγεα με τον ορθολογισμ, που παρμεινε να σημαντικ συστατικ της Αβελαρδικς θεολογας, πως γινε αντιληπτ μχρι τον 20 αι..
     Το 1583, το μοναστρι του Paraclet, που υπστη σοβαρς ζημις στη διρκεια των θρησκευτικν πολμων, εγκαταλεφθηκε απ τους τροφμους του που διαφωνοσαν με τις συμπθειες των Ουγεντων (Huguenot). Η Ηγουμνη Μαρι ντε Λα Ροσφουκ (Abbess Marie de la Rochefoucauld), που ονομστηκε απ τον Louis XIII στη θση το 1599, παρ την αντθεση του Ππα Clement VIII, ρχισε να εργζεται για την αποκατσταση του κρους του ιδρματος κι οργνωσε τη λατρεα της Héloïse και του Abelard. Μετ απ μια πρτη λατινικ κδοση, αυτ του Duchesne με ημερομηνα 1616, ο Comte de Bussy Rabutin, ως μρος της επιστολικς αλληλογραφας του με τον ξδερφ του, τον Μarquise de Sévigné, του 'στειλε μια πολ μερικ κι χι καλμετφραση στις 12 Απρλη 1687, κεμενο που θα συμπεριληφθε στα μεταθαντια συλλεγμνα ργα του συγγραφα.
     Ο Alexander Pope, εμπνευσμνος απ την αγγλικ μετφραση που κανε ο ποιητς John Hughes χρησιμοποιντας τη μετφραση του Bussy Rabutin, φερε πσω τον μθο στη μδα ταν δημοσευσε το 1717 το δισημο τραγικ ποημα της Heloise στον Abelard, που προοριζταν ως μρος της και σχετιζταν με τα αυθεντικ γρμματα. Το αρχικ κεμενο παραμελθηκε και χρησιμοποιθηκαν μνο οι χαρακτρες κι η πλοκ. 20 τη αργτερα, ο Pierre-François Godard δημιοργησε μια γαλλικ εκδοχ των στχων του κειμνου του Bussy Rabutin. Ο Jean-Jacques Rousseau σχεδασε την να κδοση για να γρψει τη Julie ou la Nouvelle Héloïse, την οποα δημοσευσε ο εκδτης του το 1761 με τον ττλο Lettres des deux amans.



     Το 1763, ο Charles-Pierre Colardeau μετφρασε χαλαρ την εκδοχ της ιστορας που εχε φανταστε ο Ππας, που απεικνιζε την Ελοζ συγγραφα ως επιστρατευμνο γρψιμο στον Abelard και διδωσε τη συναισθηματικ εκδοχ του θρλου στην πειρο. Μια κδοση που σχεδιστηκε απ τον André-Charles Cailleau και δημιουργθηκε απ την κληρονμο του André Duchesne εξαπλθηκε περαιτρω στο αναγνωστικ κοιν σαν μια συλλογ απ αυτς τις εκ νου φαντασες της φιγορας της Héloïse. Στην αρχ της ρομαντικς περιδου, το 1807, να νεογοτθικ μνημεο κατασκευστηκε για τους Héloïse κι Abelard και μεταφρθηκε στο Cimetière de l'Est στο Παρσι το 1817. Το 1836, ο A. Creuzé de Lesser, ο πρην Préfet του Μονπελι, μετφρασε το LI poèmes de la vie et des malheurs d'Eloïse et Aballard που δημοσιετηκε παρλληλα με τη μετφραση του Romances du Cid. Το 1836, ο μελετητς Victor Cousin επικεντρθηκε στην Héloïse ως μρος των σπουδν του στον Abelard.
     Το 1839, ο François Guizot, πρην υπουργς δημσιας εκπαδευσης, δημοσευσε το μεταθαντιο δοκμιο της πρτης συζγου του, Pauline de Meulan, ως πρλογο της εξαιρετικ δημοφιλος 1ης κδοσης των Lettres d'Abailard et d'Héloïse, που μεταφρθηκε αντ να μεταφραστε στα γαλλικ και σε 2 τμους που απεικονζονται απ τον Jean Gigoux. Την δια χρονι, το Colibri Héloïse (Atthis heloisa) εναι αφιερωμνο σε αυτν απ τους ορνιθολγους René Primevère και Adolphe Delattre. Το 1845, ο Jean-Pierre Vibert δημιοργησε να εδος τριαντφυλλου που πρε το νομ του απ τον Héloïse. Ακολουθντας τη ρομαντικ παρδοση, ο Lamartine δημοσευσε το 1859 μια κδοση των Héloïse &Abélard. Το 1859, ο Wilkie Collins δημοσευσε το εξαιρετικ δημοφιλς μυθιστρημα The Woman in White, που βασζεται σε μια παρμοια ιστορα που αφοροσε ναν ντρα δσκαλο που καταλγει ερωτευμνος με τη μαθτρια κι αρφτερα γυνακα του, σε επιστολικ μορφ. Ο Charles de Rémusat, βιογρφος του Abelard, γραψε το 1877 να ργο βασισμνο στην ιστορα των μεσαιωνικν μορφν.
     Η συγγραφ των γραπτν που συνδονται με την Héloïse υπρξε αντικεμενο επιστημονικς διαφωνας για μεγλο μρος της ιστορας τους. Τα πιο καθιερωμνα γγραφα κι αντστοιχα εκενα που η αυθεντικτητα αμφισβητθηκε το μεγαλτερο χρονικ διστημα, εναι η σειρ επιστολν που ξεκινον με το Historia Calamitatum του Abelard (μετρονται ως γρμμα 1) και περιλαμβνουν 4 προσωπικ γρμματα (Γρμματα Κατεθυνσης αριθμο 6-8) και που περιλαμβνουν τα αξιοσημεωτα Problemata Heloissae. Οι περισστεροι μελετητς σμερα αποδχονται αυτ τα ργα ως γραμμνα απ την δια την Héloïse και τον Abelard. Ο Τζον Μπντον εναι ο πιο διακεκριμνος σγχρονος σκεπτικιστς αυτν των εγγρφων. Η Etienne Gilson, ο Peter Dronke κι ο Constant Mews υποστηρζουν τη γενικ ποψη τι τα γρμματα εναι γνσια, υποστηρζοντας τι η σκεπτικιστικ ποψη τροφοδοτεται σε μεγλο βαθμ απ τις προκαταλψεις των υποστηρικτν της.



     Η μεγλη πλειοψηφα των ακαδημακν μελετητν και δημοφιλν συγγραφων χουν ερμηνεσει την ιστορα της σχσης της Héloïse με τον Abelard ως συναινετικ και τραγικ ρομαντισμ. Ωστσο, πολλς διαμχες δημιουργθηκαν απ να ενοχλητικ απσπασμα του Abelard στην 5η επιστολ που υπονοε τι οι σεξουαλικς σχσεις με την Heloise, τουλχιστον σε κποια σημεα, δεν ταν συναινετικς. Προσπαθντας να αποτρψει την Heloise απ τις ρομαντικς της αναμνσεις και να την ενθαρρνει να αγκαλισει πλρως τη θρησκεα, γρφει: "ταν αντιτθεστε στον εαυτ σας [σεξ] κι αντισταθετε με λη σας τη δναμη και προσπαθσατε να με αποτρψετε απ αυτ, αναγκζω συχν τη συγκατθεσ σας (γιατ τελικ σασταν πιο αδναμη) απ απειλς και χτυπματα". Εναι σημαντικ, αυτ το απσπασμα κι ρχεται σε πλρη αντθεση με την απεικνιση της Heloise για τη σχση τους, που μιλει για επιθυμα κι επιλογ της, απολαμβνοντας τις σεξουαλικς τους συναντσεις και προχωρντας τσο πολ για να περιγρψει τον εαυτ της τι επλεξε για να τον ακολουθσει μεταξ σε χιλιδες νδρες στη Νοτρ Νταμ.
Παρ 'λα αυτ, δουλεοντας αποκλειστικ απ τη πρταση στη 5η επιστολ του Abelard, η Mary Ellen Waithe υποστριξε το 1989 πως η Héloïse ταν ντονα αντθετη σε μια σεξουαλικ σχση, παρουσιζοντς την ως θμα κι απεικονζοντας ναν Abelard που παρενχλησε, κακοποησε και βασε τη μαθτρι του.
     Οι περισστεροι μελετητς διαφρουν ως προς την ερμηνεα τους για την αυτο-απεικνιση του Abelard. Σμφωνα με τον William Levitan, συνδελφο της Αμερικανικς ακαδημας στη Ρμη, "Οι αναγνστες μπορε να χτυπηθον απ τις μη ελκυστικς φιγορες (κατ τα λλα αυτ που επαινε τον Abelard στις περικοπς στις δικς του σελδες.... Εδ το κνητρο κατηγορντας τον εαυτ του για κρα αποπλνηση) εναι να μρος προστατευτικ ... για τον Abelard να αναλβει λο το ηθικ βρος για τον εαυτ του και να προστατεσει, στο βαθμ που μπορε, τη πλον ευρως σεβαστ μον του Paraclete -κι επσης εν μρει αιτιολογημνη- για να μεγεθνει το γκλημα στις αναλογες της τιμωρας του". Ο David Wulstan γρφει: "Πολλ απ' αυτ που λει ο Abelard στο Historia Calamitatum δεν αληθεουν: η αλαζονεα του για τη ψυχρ αποπλνηση της μαθτρις του δεν ενισχεται απ τα γρμματα της Heloise ·αυτ και διφορες υποτιθμενες παραβισεις φανεται να επιδικουν να χτσουν να farrago της υποτιθμενης ενοχς που πρπει να αποβλει με την υποχρηση του σε μοναχισμ και απομακρνοντας τον εαυτ του απ τη πρην ερωμνη και πλον σζυγ του".



     Η Heloise χει ως κνητρο στις απαντσεις της στις επιστολς του Abelard να διορθσει το ρηθν, τι αν κτι εχε ξεκινσει τη σχση τους, ταν ο ρωτας. Τα γραπτ της εκφρζουν μια πολ πιο θετικ στση απναντι στη προηγομενη σχση τους απ ,τι ο Abelard. Δεν αποκηρσσει τις συναντσεις της ως αμαρτωλς και δεν "δχεται τι η αγπη του Abelard γι' αυτν θα μποροσε να πεθνει, ακμη κι απ τη φρικτ πρξη ... ευνουχισμο".
     Εναι σημαντικ να διερευνσουμε αυτος τους ισχυρισμος για κακοποηση παρενχληση απ τη πλευρ του Abelard για να εξετσουμε την ακατργαστη σεξουαλικ ηθικ της εποχς (που μια προηγομενη σχση θεωρθηκε γενικ ως απδειξη συγκατθεσης), οι επιστολς της Heloise που την απεικονζουν ως συνεπ αν χι ο εκκινητς της σεξουαλικς αλληλεπδρασης και τη θση του Abelard ως ηγομενου σε σχση με την Heloise, μια μοναχ, προς την οποα οφελει χρος ευθνης και κηδεμονας. Απεικονζοντας τον εαυτ του -ναν ευνουχισμνο και τρα μετανοημνο μοναχ- ως φταχτη για τη σχση τους, αρνθηκε στην Heloise το σεξουαλικ της σκνδαλο και διατρησε τη καθαρτητα της φμης της. νας ισχυρισμς γι' ανρμοστη σεξουαλικ συμπεριφορ εκ μρους της Heloise θα θετε σε κνδυνο την ιερτητα της περιουσας του Abelard, του Paraclete, την οποα θα μποροσαν να διεκδικσουν ισχυρτερες προσωπικτητες στην κυβρνηση στην Καθολικ Εκκλησα. Το προηγομενο μοναστρι της Heloise στο Argenteuil κι να λλο μοναστρι στο St. Eloi εχαν δη κλεσει απ τη Καθολικ ιεραρχα λγω κατηγοριν για σεξουαλικ ατασθαλα απ καλγριες. Τα μοναστρια που διευθνονταν απ μοναχος δεν ταν γενικ σε ττοιο κνδυνο. Η Waithe δλωσε σε συνντευξ της το 2009 στην Karen Warren τι "χει μαλακσει τη θση που πρε νωρτερα" υπ το φως της μεταγενστερης απονομς του Mews απ το Epistolae Duorum Amantium στους Abelard και Héloïse (το οποο δχεται η Waithe), αν και συνεχζει να βρσκει ενοχλητικ πρασμα.
     Ο τπος ταφς του Héloïse εναι αββαιος. Τα οστ του Abelard μεταφρθηκαν στο ρητορικ του Paraclete μετ το θνατ του και μετ το θνατο του Héloïse το 1163/64 τα οστ της τοποθετθηκαν δπλα του. Τα οστ του ζευγαριο κινθηκαν περισστερες απ μα φορς μετ, αλλ διατηρθηκαν ακμη και μσω των αντιξον της Γαλλικς Επανστασης και τρα υποτθεται πως βρσκονται στο γνωστ τφο στο νεκροταφεο Père Lachaise στο Παρσι. Η μεταφορ των λειψνων τους εκε το 1817 θεωρεται τι συνβαλε σημαντικ στη δημοτικτητα αυτο του νεκροταφεου, κενη τη στιγμ που ταν ακμα πολ ξω απ το κατοικημνο Παρ'ισι. Σμφωνα με τη παρδοση, οι λτρεις οι αγαπημνοι εργνηδες αφνουν γρμματα στη κρπτη, σα φρο τιμς στο ζευγρι ελπζοντας να βρουν αληθιν αγπη. Αυτ παραμνει, ωστσο, αμφισβητομενο. Η ρητορικ του Παρακλτου ισχυρζεται τι ο Abélard κι ο Héloïse εναι θαμμνοι εκε κι τι αυτ που υπρχει στο Père Lachaise εναι απλς να μνημεο κενοτφιο. λλοι πιστεουν τι εν ο Abelard εναι θαμμνος στον τφο του Père Lachaise, τα λεψανα της Heloise βρσκονται αλλο.

Το μυθιστρημα του Jean-Jacques Rousseau, η Julie, ou la nouvelle Héloïse, αναφρεται στην ιστορα του Héloïse και του Abélard.
Το κωμικ ταξιδιωτικ ταξδι του Mark Twain The Innocents Abroad (1869) αφηγεται μια σατιρικ εκδοχ της ιστορας των Abélard και Héloïse.
Ο ιστορικς και φιλοσοφικς απολογισμς της Etienne Gilson για τη ζω τους, "Héloïse et Abélard", δημοσιεθηκε στη Γαλλα το 1938 και μεταφρστηκε στα Αγγλικ για μια κδοση του 1960 απ το University of Michigan Press, ως "Heloise and Abelard".
Η διγηση της Λρεν Γκρφ "L. DeBard and Aliette" απ τη συλλογ της Delicate Edible Birds αναδημιουργε την ιστορα των Héloïse και Abélard, που δημιουργθηκε το 1918 στη Να Υρκη.
Το μυθιστρημα του George Moore το 1921, Heloise and Abelard, αντιμετωπζει ολκληρη τη σχση τους απ την πρτη συνντηση ως το τελικ χωρισμ.
Το μυθιστρημα του Τσαρλς Γουλιαμς το 1931, The Place of the Lion, παρουσιζει ναν χαρακτρα που επικεντρνει την ρευν του στον Πτερ μπελαρντ.
Το μυθιστρημα της Helen Waddell, Peter Abelard, απεικονζει το ρομαντισμ μεταξ των δο.
Το μυθιστρημα του Marion Meade Stealing Heaven απεικονζει το ρομαντισμ και προσαρμστηκε σε μια ταινα.
Η σειρ Catherine LeVendeur της Sharan Newman Μεσαιωνικ Μυστρια χαρακτηρζει τους Héloïse, Abélard κι Astrolabe ως περιστασιακος χαρακτρες, μντορες και φλους του κριου χαρακτρα, πρην αρχριος στο Paraclete.
Το μυθιστρημα της Sherry Jones το 2014, "The Sharp Hook of Love", εναι μια φανταστικ αφγηση των Abélard και Héloïse.
Το μυθιστρημα του Mandy Hager για το 2017, "Heloise", αφηγεται την ιστορα της Heloise απ την παιδικ ηλικα ως το θνατο, με συχν αναφορ στα γραπτ τους.
Το βιβλο του Rick Riordan το 2017, "Trials of Apollo: The Dark Prophesy" χει να ζευγρι γρφων που ονομζονται Heloise και Abelard.
Το μυθιστρημα του Luise Rinser του Abaelard's Liebe (Γερμανικ) απεικονζει την ιστορα αγπης του Héloïse και του Abelard απ την οπτικ γωνα του γιου τους, Astrolabe.
Το μυθιστρημα της Ντντι Σμιθ, I Capture the Castle διαθτει ναν σκλο και μια γτα που ονομζεται Héloïse και Abélard.
Οι Abelard και Héloïse αναφρονται σε λο το μυθιστρημα του Robertson Davies The Rebel Angels.
Ο Henry Adams αφιερνει να κεφλαιο στη ζω του Abelard στο Mont Saint Michel και στο Chartres
Το μυθιστρημα του Τζιμς Κρολ το 2017 «Το μοναστρι» ξαναθυμζει την ιστορα του Αμπλαρντ και του Χλοζε, τη συνυφασμνη με τη φιλα ενς Καθολικο ιερα και μιας Γλλης Εβραας γυνακας στον εικοστ αινα μετ το Ολοκατωμα.
Το μυθιστρημα του Melvyn Bragg για το 2019 "Love Without End" συνδυζει το θρυλικ μεσαιωνικ ρομαντισμ του Héloïse και του Abélard με τον αγνα ενς σγχρονου ιστορικο να συμφιλιωθε με την κρη του.
Héloïse et Abeilard, λδι χαλκο, Jean-Baptiste Goyet, 1830.
Ο Abaelardus και ο Heloïse εξπληξαν τον Master Fulbert, το λδι, απ τον Ρομαντικ ζωγρφο Jean Vignaud, 1819
Μνημεο Abelard και Heloise στο Le Pallet των Sylviane και Bilal Hassan-Courgeau
Heloise & Abelard, ζωγραφικ του Σαλβαδρ Νταλ
"Heloise and Abelard", να τραγοδι του SCA bard Efenwealt Wystle (γνωστς και ως Scott Vaughan)
Οι Abelard and Heloise εναι να λμπουμ soundtrack του 1970 απ το British Third Ear Band.
Οι στχοι του "Abelard and Heloise", που εμφανζονται στο λμπουμ του Seventh Angel The Dust of Years, βασζονται στη δισημη αλληλογραφα του ζευγαριο.
Το τραγοδι "Heloise" του Frank Black, απ το λμπουμ Devil's Workshop, αναφρεται σε αυτν την ιστορα.
Το τραγοδι του Scritti Politti, "Ο κσμος που καταλαβανεις (εναι πνω + Over + Over)", αναφρεται σε αυτν την ιστορα και τη διαμεσολβηση των δο εραστν στο νεκροταφεο Pere Lachaise.
Η εισαγωγ στο τραγοδι Cole Porter "Just One of That Things" περιλαμβνει "πως επε ο Abelard στην Heloise, μην ξεχσετε να μου αφσετε μια γραμμ.
Το τραγοδι "World Without" του A Fine Frenzy (Alison Sudol) τους αναφρει: "Και η Heloise, δωσε λη της την καρδι στον Pete, τρα κοιμται αινια δπλα του"
Το "Ballade des Dames du Temps Jadis" του François Villon ("Ballad of the Ladies of Times Past") αναφρει τον Héloïse και τον Abélard στη δετερη στροφ.
Η ιστορα τους ενπνευσε το ποημα, "The Convent Threshold" της Βικτωριανς Αγγλικς ποιτριας Christina Rossetti.
Η ιστορα τους ενπνευσε το ποημα, "Eloisa to Abelard", του γγλου ποιητ Alexander Pope.
Στη συλλογ ποιημτων του Robert Lowell History (1973), το ποημα "Eloise and Abelard" απεικονζει τους εραστς μετ το χωρισμ τους.
Το ργο του Ronald Millar Abelard & Heloise ταν μια παραγωγ του 1971 στο Broadway Atkinson Theatre, με πρωταγωνιστς τις Diana Rigg και Keith Michell, σενριο που εκδθηκε απ τον Samuel French, Inc, Λονδνο, 1970.
Στην ταινα Being John Malkovich, ο χαρακτρας Craig Schwartz (παζεται απ τον John Cusack), νας αποτυχημνος μαριοντα, σκηνοθετε μια παρσταση μαριονετν πεζοδρομων που απεικονζει την αλληλογραφα μεταξ Héloïse και Abélard. Αυτ τον ξυλοκοπε απ ναν οργισμνο πατρα, λγω της σεξουαλικς του υπονοομενης.
Το ργο του Howard Brenton, In Extremis: The Story of Abelard and Heloise, κανε πρεμιρα στο Shakespeare's Globe το 2006.
Η ταινα, Stealing Heaven (1988), χρονολογε την ιστορα τους και πρωταγωνιστον οι Derek de Lint, Kim Thomson και Denholm Elliott. Η ταινα βασζεται στο μυθιστρημα Marion Meade του 1979 με το διο νομα.
Στο 58ο επεισδιο του The Sopranos (Sentimental Education), η Carmela Soprano βρσκει να αντγραφο του The Letters of Abelard & Héloïse εν χρησιμοποιε το μπνιο του κ. Wegler. Το βιβλο αναφρεται τσο στην αδυναμα της Carmela σο και της ρομαντικς υπθεσης του κ. Wegler, και αναμφισβτητα, και ειρωνικ, στην καταδικασμνη πλατωνικ αγπη μεταξ της Carmela και της κρης της, Meadow: για πολλ χρνια ταν μια παρδοση μητρας-κρης να χεις τσι κτω απ το πορτρτο του Eloise στο Plaza Hotel.
Η συλλογ Decreation της Anne Carson για το 2005 περιλαμβνει να σενριο για τους Abelard και Héloïse.
Ο Χνρι Μλερ χρησιμοποιε τον «Πρλογο για την Ιστορα Καλαμιττου» του Αβλαρντ ως σνθημα του Τροπικο του Αιγκερω (1938)
Το ργο του Howard Brenton In Extremis: The Story Of Abelard & Heloise κανε πρεμιρα στο Shakespeare's Globe το 2006.
Στη σειρ HBO The Sopranos, ο χαρακτρας Carmela Soprano βρσκει τα γρμματα "Abelard and Heloise" στο μπνιο του εξωσυζυγικο εραστ της, διφορες παραλληλισμο σχεδιζονται μχρι την 5η σεζν.
Η σκηνοθεσα του Michael Shenefelt, Heloise, 2019.
Στο κοιμητριο Περ Λασζ στο Παρσι, δυο εραστς μοιρζονται τον διο τφο απ το 1817. Ο Αβελρδος και η Ελοζα ενθηκαν στη ζω οκτ αινες νωρτερα. Η συνντηση και ο ρωτς τους απκτησαν διαστσεις μθου. Η ερωτικ της ιστορα τα περιεχε λα. Πθος, απαγορεσεις, να παιδ-καρπ του ρωτ τους-, σκνδαλο. Ο θρλος λει τι η Ιωσηφνα Βοναπρτη συγκινημνη απ την ιστορα τους μετφερε τα οστ τους στο Παρσι κι ανθεσε στον Αλεξντρ-Μαρ Λενουρ να φτιξει τον τφο τους.
Πσω στον 12ο αινα, στο Παρσι, ανατλλει το στρο ενς απ τους σημαντικτερους φιλοσφους και θεολγους της εποχς, του Πτρου Αβελρδου. Σε να περιβλλον στο οποο η ελεθερη διαλεκτικ, και η εξταση παντς φιλοσοφικο ζητματος συγκροονταν ντονα με τον «μυστικισμ» και δυσκλευαν πολ την ισορροπα μεταξ πστης και λογικς. Ο Αβελρδος, πνεμα ανσυχο της εποχς του, μαχητς των ελεθερων ιδεν θιαστης της κριτικς, αγωνζεται να σπσει τους φιλοσοφικος καννες, μσα στο αυστηρ κλμα που επβαλε σε λους να δηλνουν πστη στο κρτος και την Εκκλησα.
δη στα 25 του χρνια η φμη του εναι τερστια. Ο πατρας του εναι οπλουργς, αλλ ο Αβελρδος αν και πρωττοκος παραχωρε τα κληρονομικ δικαιματα στα αδρφια του για να αφοσιωθε στη φιλοσοφα. Ο διος υποστηρζει: «...και καθς προτιμοσα την πανοπλα των διαλεκτικν επιχειρημτων και τα κληροδοτματα της φιλοσοφας, αντλλαξα λλα πλα αντ’ αυτν, τρφοντας μεγαλτερο σεβασμ για την ακαδημακ διαμχη, παρ για τα τρπαια του πολμου».

     Το 1118 γνωρζει τη 15χρονη ττε Ελοζα. Ο Αβελρδος εναι δισημος και 40 ετν. Ορφαν, ζει με τον θεο της εφημριο Φυλμπρ κι εναι γνωστ σε λη τη Γαλλα για τη μρφωσ της. Ο Φυλμπρ εμπιστεεται τη πνευματικ καλλιργεια της ανηψις του στον Αβελρδο ο οποος προσλαμβνεται ως εσωτερικς δσκαλος. Η πνευματικ τους επαφ δεν αργε να ανψει τη σπθα του ρωτα. Οι δυο εραστς εννονται κρυφ κτω απ την δια στγη. Ο ρωτας θριαμβεει. Η ευτυχα τους διαρκε λγο. Η Ελοζα μνει γκυος κι η ζω των δυο εραστν αρχζει να μπανει στη τραγικ της δισταση. νας Γολγοθς που θα κρατσει μια ολκληρη ζω αρχζει. Ο Αβελρδος μεταφρει την Ελοζα στη Βρετνη που γενν το παιδ τους Πτρο-Αστρολβο. Ο Αβελρδος επιθυμε να παντρευτε την Ελοζα, εκενη αρνεται. Πιστεει πως αυτς πρπει να εγκαταλεψει την ιδα του γμου, για να μη χαλσει η πνευματικ σταδιοδρομα του: ο γμος θα σταθε ανυπρβλητο εμπδιο στη καρριρα του. Του γρφει ανμεσα στα λλα: "νας καθηγητς φιλοσοφας δε μπορε να εναι παντρεμνος. Δε μπορε να αποσπται απ τα κλματα ενς μικρο παιδιο. Η οικογενειακ ζω δεν επιτρπει συγκντρωση στους φιλοσοφικος στοχασμος. Οι διανοομενοι με υποχρεσεις δεν εναι σαν τους πλοσιους που ζονε σ' να μεγλο σπτι και μπορον να απομονωθον. Δε μπορον να αφοσιωθον στο ργο του θεολγου του φιλοσφου μσα σε αυτς τις συνθκες".
     Ο Αβελρδος αρνεται τη θυσα της Ελοζας και επιμνει να τη νυμφευτε. Συμφωνον να γνει ο γμος κρυφ, αλλ ο οργισμνος θεος της, ετοιμζει την εκδκησ του, αρνομενος να τον συγχωρσει. Εν η Ελοζα μπανει στο μοναστρι του Αρζαντιγ, μχρι να κοπσει το σκνδαλο, ο Αβελρδος επιστρφει στις διδασκαλες και στη σχολ του. Ο Φυλμπρ στλνει τους μπρβους του για να εκδικηθον τον Αβελρδο και τον ευνουχζει. Τον σρνουν ακρωτηριασμνο και τον ταπειννουν μπροστ στον συγκεντρωμνο κσμο. Ο Αβελρδος καταφρνει κι επιβινει, εν οι μαθητς του τον παρακαλον να συνεχσει τη διδασκαλα. ταν αρνεται το προπατορικ αμρτημα και κηρσσει τι η αμφιβολα εναι η αφετηρα που οδηγε στην ρευνα, θεωρεται αιρετικς, πως αιρετικ θεωρεται κι η Θεολογα του για την Αγα Τριδα. Υποβλλεται σε διξεις και βασανιστρια. Διατσσεται να κψει ο διος δημοσως τα βιβλα του.
     
Η Ελοζα, μια κοπλα με εξαιρετικ καλλιργεια και γνσεις, που φιλοδοξε να γνει η να Υπατα. Πολ γργορα, η πνευματικ αλληλοεκτμηση θα μετατραπε σε φλογερ ρωτα.
μως το σκνδαλο εναι τερστιο, ιδως μετ την εγκυμοσνη της Ελοζας. Ο θεος της θα πληρσει μια ομδα δολοφνων να ευνουχσουν τον Αβελρδο, προκειμνου τσι να ξεπλυθε η προσβολ. Ταπεινωμνος, ο φιλσοφος κλενεται σε μοναστρι και επιβλλει στην Ελοζα να κνει το διο. Τα επμενα εκοσι χρνια δεν θα συναντηθον παρ μονχα μα φορ, εν θα επικοινωνον μσω επιστολν. Στα παθιασμνα γρμματα της Ελοζας ο Αβελρδος απαντ αποκαλντας την «αδελφ» του. Συνεχζει να συγγρφει, μως η επσημη Εκκλησα τον καταδικζει ως αιρετικ, τα βιβλα του καγονται και η μνη ελευθερα που του αφνουν εναι να γρφει μνο για τον εαυτ του…
Ο Αβελρδος θα πεθνει το 1142, εν η Ελοζα θα ακολουθσει εκοσι χρνια αργτερα, χοντας ζσει ως υποδειγματικ μοναχ, με μνη επιθυμα να ταφε μαζ με τον αγαπημνο της, Απ το 1133 μχρι το 1138 επικοινωνον με επιστολς. Θα ξαναειδωθον μνο μια φορ. Ο φιλσοφος, ψυχικ ρκος, καταφεγει στο μοναστρι του Αγου Μρκελου που αφνει την τελευταα του πνο. Η Ελοζα ζητ να μεταφερθε το σμα του στον Παρκλητο, το μοναστρι στο οποο βρσκεται και να ταφε εκε. Η δια πεθανει 20 χρνια αργτερα. Πριν κλεσει τα μτια της ζτησε να ταφε δπλα στον ντρα που λτρεψε. παρκληση που δεν εισακοεται.
     Σμφωνα με τον αστικ μθο, ο ρωτς τους θα ευοδωθε μονχα 700 χρνια μετ τον θνατ τους, ταν η Ιωσηφνα Βοναπρτη, συγκινημνη απ την ιστορα τους, θα διατξει να μεταφερθον τα οστ τους και να θαφτον σε ναν κοιν τφο, στο Κοιμητριο του Père Lachaise στο Παρσι, που και αναπαονται μχρι σμερα...

ΡΗΤΑ της Ελοζ

"Γιατ χι μαζ μου ταν η καρδι μου, αλλ μαζ σου. Αλλ τρα, περισστερο απ ποτ, αν δεν εναι μαζ σου, δεν εναι πουθεν. Για χωρς εσνα δεν μπορε να υπρχει πουθεν." "Δεν εναι η δια η πρξη αλλ η πρθεση του πρκτορα που κνει την αμαρτα. Η ιστητα δεν ζυγζει αυτ που γνεται, αλλ το πνεμα στο οποο γνεται. "

"Η πραγματικ αξα κανενς δεν μετρται απ την ιδιοκτησα τη δναμ του: Η τχη ανκει σε μια κατηγορα πραγμτων και αρετ σε μια λλη."

"Αν το νομα της συζγου φανεται πιο ιερ και πιο γκυρο, πιο γλυκ για μνα εναι πντα η λξη φλος, , αν το επιτρπετε, παχουλς πρνη -μρτυς μου ο Θες-, αν ο Αγουστος, αποφανεται ολκληρος ο κσμος, πρεπε να με θεωρσει ξια της τιμς του γμου και να επιβεβαισω ολκληρο τον κσμο για μνα, να με κυβερνσει για πντα, πιο αγαπητ για μνα και μεγαλτερης αξιοπρπειας, θα φαινταν να ονομζομαι παλλακδα σου απ την αυτοκρτειρ του. "

"Προσπθησα να σε αποτρψω απ το γμο μας, απ να κρεβτι με αστρι ... Προτιμοσα την αγπη για το γμο, την ελευθερα στις αλυσδες."

«Καμμα γυνακα που ζητ σζυγο δεν πρπει να σκεφτε τον εαυτ της λιγτερο προς πληση αν προτιμ ναν πλοσιο απ να φτωχ νδρα στο γμο. Θλει αυτ που θα εχε... περισστερο απ τον διο τον σζυγο. Επιβραβεστε ττοια απληστα με μετρητ κι χι αφοσωση, γιατ εναι μνο ιδιοκτησα και εναι διατεθειμνη να πουλσει τον εαυτ της σε ναν ακμη πιο πλοσιο νδρα, εν του δοθε η ευκαιρα. "

«Ποια αρμονα μπορε να υπρχει ανμεσα στους μαθητς και τις νοσοκμες, τα γραφεα και τις βσεις, τα βιβλα ταμπλτες και τις νρκες, το στυλ τους στυλστες και τους ξονες;

"Ποι γυνακα θα μποροσε να αντξει... μωρ;
---------------------

Αποσπσματα Επιστολν: 1ον αποσπ. Αβελρδος προς Ελοζ

     Ελοζ, αποδχεσαι το σχδι μου που θα σε κνει να περπατσεις στα βματα των αγων; σου δνουν τα λγια μου καθλου απλαυση για μετνοια; δεν χεις καθλου τψεις για τις περιπλανσεις σου; και δεν επιθυμες σαν λλη Μαγδαλην να πλνεις τα πδια του Σωτρα μας με τα δκρυ σου; Αν δεν χεις αυτ τα ντονα συναισθματα, προσευχσου να σου τα εμπνεσει Εκενος. Ποτ δεν θα σταματσω να σε αναφρω στις προσευχς μου και πντα θα τον παρακαλ να σου παρασταθε στο σχδιο σου να χεις ναν ιερ θνατο. Εγκατλειψες τον κσμο και τ αλθεια θα ταν ξιο να σε περιορσει εκε; Σκωνε τα μτια σου πντα σ' αυτν, γιατ σ' αυτν θα χεις αφιερσει τις υπλοιπες μρες σου. Η ζω πνω σε αυτν τη γη εναι δυστυχα. Ακμα κι οι ανγκες του σματς μας εδ εναι θμα ταλαιπωρας για ναν γιο. Κριε, επε ο Βασιλικς Προφτης, απλλαξ με απ τις ανγκες μου! Εναι θλιοι σοι δεν το ξρουν, αλλ ακμα πιο θλιοι σοι ξρουν τη δυστυχα τους και δεν μισον τη φθορ της ηλικας τους. Πσο ανητοι εναι οι νθρωποι που ασχολονται με τα γινα πργματα! θα αποκαλυφθον κποια μρα και θα μθουν, αλλ θα εναι πολ αργ, γιατ πολλο θα χουν κατηγορηθε για την αγπη τους σε ττοια ψετικα πργματα. Τα τομα που εναι πραγματικ ευσεβ δεν κνουν λθος, απελευθερνονται απ κθε αισθησιακ απολαση κι ανεβζουν τις επιθυμες τους στον ουραν.
     Ξεκνα Ελοζ, βλε το σχδι σου σε εφαρμογ χωρς να καθυστερες. χεις ακμα αρκετ χρνο για να επεξεργαστες τη σωτηρα σου. Αγπησε το Χριστ και περιφρνησε τον εαυτ σου για χρη του. Θα καταλβει τη καρδι σου και θα εναι το μοναδικ αντικεμενο των στεναγμν και των δακρων σου. Μην αναζητσεις αλλο παρηγορι παρ μνο σ' Αυτν. Αν δεν ελευθερωθες απ μνα, θα πσεις μαζ μου. Αλλ αν με εγκαταλεψεις και παραδσεις τον εαυτ σου σ' Αυτν, θα εσαι σταθερ κι αμετακνητη. Αν αναγκσεις τον Κριο να σ' απαρνηθει, θα χσεις την εννοι του αλλ αν εσαι πντα πιστ σ' Αυτν, θα εσαι πντα χαρομενη. Η Mαγδαλην κλαψε, επειδ σκφτηκε τι ο Κριος την εχε εγκαταλεψει αλλ η Μρθα επε: Βλπεις, ο Κριος σε καλε. Να εσαι επιμελς στο καθκον σου και να υπακος πιστ τις κινσεις της χρης του, και ο Ιησος θα παραμενει πντα μαζ σου. (...)

   ...Τι ενοχλητικ απασχληση που εναι η αγπη! και πσο πολτιμη εναι η αρετ ακμα κι αν τη βλουμε πνω απ τη δικ μας ευκολα! Αποστρψου το υπερβολικ σου πθος, μντεψε τους περισπασμος μου: αρθμησε τις φροντδες μας, αν εναι δυνατν, τις θλψεις μας και τις ανησυχες μας. Μη σκφτεσαι τποτα απ' αυτ κι φησε την απαλτητα και την απλαυσ της αγπης πως χει. Πσο λγο εναι αυτ; Κι μως, για ττοιες σκις απλαυσης, που αρχικ μας εμφανστηκαν, εμαστε τρα αδναμοι για λη μας τη ζω πια και δεν μπορομε παρ να γρφουμε ο νας στον λλο, καλυμμνοι με λιντσες και στχτη! Πσο πιο ευτυχισμνοι θα μασταν, αν, μσα απ τη ταπενωση και τα δκρυα μας, θα μποροσαμε να σιγουρψουμε τη μετνοια μας! Η αγπη της ευχαρστησης δεν εξαλεφεται απ τη ψυχ παρ με εξαιρετικς προσπθειες. χει γνει τσο δυνατ κομμτι στο στθος μας, που γνεται λο και πιο δσκολο να το καταδικσουμε εμες οι διοι. Πσο μσος μπορ να πω τι χω για τις αμαρτες μου, αν αυτς μου εναι πντα αρεστς; Πς μπορ να ξεχωρσω το πθος για κενη που αγαπ και να αρχσω να το απεχθνομαι; Τα δκρυα που χυσα θα εναι αρκετ για να μου το κνουν δυσρεστο; Δεν ξρω πς συμβανει, υπρχει πντα να εδος χαρς ταν κλαμε για κποιον αγαπημνο. Εναι δσκολο στη λπη μας να διακρνουμε τη μετνοια απ την αγπη. Η ανμνηση του εγκλματος αλλ κι εκενη αυτο που μας χει γοητεσει,σχετζεται σχεδν μεσα για να διαχωριστε: κι η αγπη του Θεο στην αρχ της δεν καταστρφει εντελς την αγπη του για κθε πλσμα. Αλλ τι δικαιολογες δεν θα μποροσα να βρω σε σνα, αν το γκλημα ταν δικαιολογημνο;
(μτφρ. Ελνη Παπ)

     2ον αποσπ. Ελοζ προς Αβελρδο

     Θυμμαι (γιατ τποτα δεν ξεχνιται απ τους εραστς) τον χρνο και τον τπο στον οποο δηλσατε για πρτη φορ την αγπη σας σε μνα και ορκιστκατε τι θα με αγαποσατε μχρι το θνατο. Τα λγια σου, οι ρκοι σου, εναι βαθι χαραγμνα στη καρδι μου. Ο ταραγμνος λγος μου μαρτυρ σε λους το πρβλημα του μυαλο μου. Οι στεναγμο μου με προδδουν και το νομ σου εναι συνεχς στο στμα μου. ταν εμαι σε αυτ τη κατσταση, γιατ χι, Κριε, λυπμαι την αδυναμα μου και με ενδυναμνεις με τη χρη σου; Εσαι χαρομενος, Aβελρδε. αυτ η χρη σε απτρεψε. κι η ατυχα σου ταν η ευκαιρα της ανακλυψς σου. Η τιμωρα του σματς σας χει θεραπεσει τις θανατηφρες πληγς της ψυχς σου. Η καταιγδα σε οδγησε στο καταφγιο. Ο Θες που φνηκε να βζει βαρι το χρι του πνω σου, πολεμοσε μνο για να σε βοηθσει: εναι πατρας που τιμωρε και δεν εναι εκδικητς, εναι γιατρς συζγου, που σε βζει σε πνο για να διατηρσει τη ζω σου. Εμαι χλιες φορς περισστερο σε θρνο απ εσνα. χω χλια πθη να πολεμσω. Πρπει να αντισταθ στις πυρκαγις που ο ρωτας ανβει σε μια νεαρ καρδι. Το σεξ μας δεν εναι παρ αδυναμα κι χω τη μεγαλτερη δυσκολα να υπερασπιστ τον εαυτ μου, γιατ ο εχθρς που μου επιτθεται το ευχαριστιται. Σημεωσα τον κνδυνο που με απειλε, πς λοιπν μπορ να αποφγω την πτση; (...)

   ...Η καρδι του ανθρπου εναι νας λαβρινθος, του οποου οι περιελξεις εναι πολ δσκολο ν' ανακαλυφθον. Οι παινοι που μου δνεις εναι οι πιο επικνδυνοι, γιατ αγαπ το τομο που τους δνει. σο περισστερο θλω να σε ευχαριστσω, τσο πιο απρθυμη εμαι να πιστψω λη την αξα που μου αποδδεις. Α, σκψου μλλον πς να υποστηρξεις τις αδυναμες μου με καλς αποζημισεις! Να εσαι μλλον φοβισμνος παρ σγουρος για τη σωτηρα μου: πες τι η αρετ μας βασζεται στην αδυναμα κι τι αυτο μνο θα στεφθον που χουν πολεμσει με τις μεγαλτερες δυσκολες. Αλλ δεν επιδικω αυτ το στμμα που εναι η ανταμοιβ της νκης, εμαι ικανοποιημνη, απφυγε μνο τον κνδυνο. Εναι πιο εκολο να αποφγεις παρ να κερδσεις μχη. Υπρχουνε διφοροι βαθμο δξας και δεν εμαι φιλδοξη για τους υψηλτερους: Αυτ τ' αφνω σε ψυχς με μεγλο θρρος, που τανε πολλκις νικητς. Επιδικω να μη κατακτσω, απ φβο στε να μη ξεπεραστον. Αρκετ χαρομενη θα 'μαι αν μπορ να ξεφγω απ το ναυγιο κι επιτλους να κερδσω το λιμνι.
     Ο Παρδεισος με διατζει ν' αποκηρξω αυτ το μοιραο πθος που μας εννει. μα ω! η καρδι μου δεν θα μπορσει ποτ να συναινσει σε αυτ.
   Adieu.
(
μτφρ. Πτροκλος)

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers