-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

--. 

!!!


      Αυτ το στησε ο φλος Γιργος Κκκινος, χρησιμοποιντας μρος σων εχαμε συζητσει μαζ στις 2 μεγλες συναντσεις μας, αφορ εμνα και το Στκι κι οφελω να τον ευχαριστσω κι απ δω για τη καλωσνη του και τις... υπερβολς του! Το κοινοποησε στο μπλογκ του, τη Πορφυρδα και φυσικα του το γρεψα να το βλω κι εγ και το δχτηκε! Ευχαριστ Γιργη μου, δε θα το ξεχσω ποτ!

----------------------

Συνοπτικ παρουσαση της γραφς του Πτροκλου Χατζηαλεξνδρου

      Για την Ποιητικ του Πτροκλου Χατζηαλεξνδρου μπορ να εκθσω πολλ πργματα και θα το πρξω κατπιν, αφο εκθσω μως σε εσς να μικρ απσπασμα των κειμνων του. Για να δομε πως ο διος ο συγγραφας και ποιητς, ορζει πρωτστως τι εναι ‘’Ποιητικ’’.

‘’.. Η Ποηση εναι γνους θηλυκο. Μλιστα! να νεαρ, ροδομγουλο, ζουμπουρλοδικο, μικρ, επαρχιωτπουλο, μαθο σχετικ, ευκολπιστο, απονρευτο, πανμορφο -με τον τρπο του-, γλυκτατο, σχεδν πντα χαμογελαστ, με πολ μακρι, λυτ μαλλι, μιας και στο τπο της χει πντα νοιξη-Καλοκαρι..’’ … ‘’ Η Ποηση λοιπν, συνθως περπατ στην αμμουδερν ακρογιαλι, ξυπλητη, κρατντας στο αριστερ της χρι τα πεδιλκια και με το δεξ την κρη του φουστανιο της, που τσι κι αλλις δεν εναι δα και πολ μακρ, σα με κτω απ το γνατο. Περπατ λοιπν, σα-σα, κει που το κμα φιλε την μμο κι η θαλσσια αρα, της ανακατνει τα μαλλι..’’

      χοντας περσει απ να στδιο κατθλιψης το 2001, που τον οδγησε να γρψει να σχετικ κεμενο στη κατηγορα ΔΟΚΙΜΙΑ της Λογοτεχνικς του κοιντητας το Περ-Γραφς, αναλοντας τις εσφαλμνες βοθειες, τα λθος στηργματα και τις λανθασμνες κινσεις που κατ την περοδο της κατθλιψης συνθως αποτελον τροχοπδη για τους περισστερους που χουν βρεθε σε παρμοια θση, συμπερασματικ καταλγει πως ‘’.. πρτα χρειζεται η αποδοχ πως χουμε πρβλημα κι η συνειδητοποηση του μεγθους του, κι πειτα χωρς πανικ να σκεφτομε και να βρομε σταθερ κρατματα και πατματα..’’

     
Κποια στιγμ, βγκε στα γνριμα μρη του να κνει ναν περπατο στο δσος κι χασε, πως μας εξιστορε ο διος, την ασθηση του χρνου και της απστασης που εχε διανσει…

    ‘’.. Το μνο δσκολο λοιπν, εναι να βρεθε αυτς ο Απ-Μηχανς Θες! Εδ αν μου επιτρπετε, χω να κνω μερικς χρσιμες θαρρ, υποδεξεις! Μπορετε να επιφορτσετε μ' αυτ το δσκολο ρλο, να αγαπημνο σας πρσωπο. Προσοχ μως! Αυτ το πρσωπο να 'ναι υπεθυνο και να επιχαρει της απολτου λατρεας κι εμπιστοσνης σας (χι σα τη πρην μου)1..’’ … ‘’ Εν τω μεταξ, δεν χω δα και τση διθεση κι ρεξη, πως παλιτερα. χι, μη φανταστε κανες τρομερ πρματα, απλ χει πσει το ενδιαφρον μου για τη ζω, αλλ μιας κι εμαι εξαιρετικ φοβητσιρης για να θσω τρμα στη ζω μου, καμνομαι πως ζω, καμνομαι πως φλερτρω με το θνατο κι ο καιρς περν χαρωπ…’’

     Για τον Πτροκλο Χατζηαλεξνδρου νας απλς, κοινς αντπτορας δναται να καταστε λογοτεχνικ ερημα συνθτοντας να ολκληρο κεμενο περ του ανθρωπνου λθους και την συσχτιση που μπορε να χουν οι τυχαες συγκυρες αναμεταξ τους, την κατλληλη μως χρονικ στιγμ ‘’..κθε γεγονς, σο σχετο κι αν μας φανεται, μπορε να 'ναι σημαντικ κι τι με κποιο περεργο τρπο δναται να συνδεται με να σωρ λλα πργματα2..’’

‘’ Η λξη adaptor επιδχεται πρα πολλς ερμηνεες.
Ετε σαν ακριβς μετφραση, ετε ως συννυμη παρφραση, ετε κυριολεκτικ, ετε μεταφορικ.
Παρακτω, θα παραθσω μερικς απ αυτς. σως να υπρχουν κι λλες:

Εξομοιωτς.
Συζεκτης.
Προσαρμογας.
Εφαρμογας.
Συμπλκτης.
Μετασχηματιστς.
Συνδετρας ανμοιων επιφανειν.
Μετατροπας.
Εξομαλυντς.

... κι να σωρ λλες ερμηνεες δεκτς.
Πντα μως, η ουσα κι η δουλει που κνει, εναι να συνδει δο περισστερα πργματα μεταξ τους.
Χωρς αυτν, θα 'τανε τρομερ δσκολο ως αδνατο να συνδεθον.
Κι αυτ γιατ τα προς σνδεση, αυτ πρματα, δεν χουν κοιν.
Αυτ η χρση, δεν εναι πντα επιθυμητ, ωστσο, ποτε συμβανει, εναι ορατ..’’

      χοντας περσει απ μια γκμα μοτβων και απ μια πληθρα μορφν τεχνικς ποιητικο στχου (μμετρα, δοκμια (Διαρκ Ευθυμοδοκμια τα ονομζει καθς κατ καιρος προσθτει αφαιρε να στοιχεα και γιατ χουνε χαρακτρα χιουμοριστικ), ακροστιχδες, σουρεαλιστικ, παρωδες, χιουμοριστικ) λλοτε με λυρισμ κι λλοτε με βαθυστχαστο χιομορ (σαρκασμ κι αυτοσαρκασμ), αποτυπνει θα λγαμε με μια δικ του πρωττυπη κφραση σε ναν καμβ, εικνες του φανταστικο κσμου μετουσιωμνες απ ανθρπινα συναισθματα που ρουν αβαστα κι ρεμα στο χαρτ.

‘’τ κρμα να τη λεν κορνα
ταν ο λιος χαμογελ στα Κρνα
κι οι Λξεις θυμο-νις τσαλαβουτνε
στο λοκι του θνητο ονματς της...

'‘...’μως στ' αλθεια, θα 'σαι η κορνα
που μτωσε πνω στις χθες του κλαβι
που μτρησεν επ-ακριβς τη θει-Σελνει
και που τη βρκε λγει...  Ω κορνα!’’

+++++===+++++

"Με τη κακι τη Μγισσα επλεψα, στη Νχτα
Πντε φορς τη ξπλωσα αλλ χαμνος βγκα
Τα τρομερ τα βτανα, τα ξρκια και τις μπλιες
να πολεμ δε βσταξα κι πεσα σκοτωμνος’’ ..

"...Μονχ' η Μνμη μου 'μεινε -γαλζια πεταλοδα-..
...
Με των φτερν το παξιμο δροσζει μια καρδολα
Με των ποδιν το πισιμο φιλε γλυκ τη σρκα
Με τη μικρολα της ματι τυλγει τη θωρι μου
Με τη ψιλ φωνολα της  'στορε το θνατ μου..’’

.......----.......

‘’..Τα κορκια στο μογχρωμα λγο πριν το στεν
Θρρος αλθεια
Θρρος για να πω την αλθεια
Ποις εναι ο φονις
Δε τον εδα, ταν τα κορκια...
Μπορ να περιπουγρψω
Δεν εδα γιατ νχτωνε...
Φλα στρα, φλα μου τ' στρα -αν τα δεις-
Φλα ω φλα στρα
"...ξυνερσα μοι, παρπεμψον...

Βρχηκε το χαρτ
Μα το μελνι γινε σα πινελι VanGogh
Εκε λγο πιο πνω απτα κορκια
"... Κπρις, κδοτον γει..."
Ο Dali μιλ κι απ το στμα του βγανουν μυρμγκια
Στρεβλ πλην αλνθαστα ρολγια
Τικ-Τακ
Βρδυ στην κρη του κσμου...’’

      Κποιες φορς η προσωπικ του φων, ο λυρισμς κι ο υπερρεαλισμς, η δικ του προσωπικ χροι στην ποιητικ του γραφ διαφανεται και μσα απ πεζ κεμεν του:

  ‘’..λυσε στο δρμο του να σωρ πανδσκολους γρφους, πλεψε με θερι και με καταιγδες, πρασε κμπους, βουν και καταρρκτες, κολμπησεν γρια ποτμια, συχν ακολουθντας πενιχρς ενδεξεις απ τ' ραμ του και μετ πολ κπο, παιδεμ, στερσεις δκα ετν, φτασε και δισχισε με χλια βσανα το Μαγεμνο Δσος που του φνηκεν ατλειωτο, μα στην κρη του, πνω στον απκρημνο λφο..’’

 ''Η χλαπαταγ του καβγ τους μεγλωνε ολονα και περισστερο, τα ουρλιαχτ τους σπζανε την ησυχα....’’


   ‘’..το πρκο λοστηκε μ' ασημνιο, λαμπερ, πλοσιο φως. Κοντοστθηκα και κοταξα ψηλ, χζεψα με τη θα της Κυρς της Νχτας… "Πανσληνος" σκφτηκα, "τσι εξηγεται η περεργη διθεσ μου"..’’ .. ‘’Κατβασα το βλμμα μου, ευχριστα κπληκτος και συνχισα το σουρτ νωχελικ βδισμ μου..’’

     
Το διχυτο απ ερωτισμ φος κι ο αφηγηματικς τρπος που διανθζουν την ποιητικ του, μεταφρουν ολοζντανες τις εικνες στον αναγνστη που ρχεται σε επαφ με στχους του.

‘’Γεομαι τη σρκα σου
Στζουν στον ουρανσκο σταγνες που τρφουν τις προσδοκες σου
Μεθ απ τις αλμυρς αλκολες
Πλημμυρζουν τα χελια λμφους
Εκργνυμαι μσα σου σπζοντας σε πολλαπλ εδωλα
Στζουν στο στρνο μου και βφουν το εφηβαο σου
Ποτζουν τις αλες των αισθσεων
Στραφταλζουν πνω στο κορμ σου..’’

χοντας ασχοληθε εξσου καλ με τη στιχουργικ χει στο ενεργητικ του μεγλο αριθμ απ μαντινδες:

‘’ Οι ρες εναι Κγκελα κι ο Χρνος Φυλακ μου.
       Ζεστ Ψωμ τα Χελη σου, Γλυκει Ανταμοιβ μου.

Ρει νερκι δροσερ στο κρφο που λατρεω
       και σα διψσω, αχρταγα, εκενονε γυρεω.

Πνω σε μια μποκλα σου κρεμστηκα κι απψε.
      Σα δε με θες να κρμουμαι -αχ- τη μπουκλτσα κψε.

Ρξτε κοπλλες τα μαλλι κι εσες οι νιοι, μαντλια.
       Σα που χαροπαντρεομαι, να σκσει απ τη ζλεια.

Χαρτ και πνα πολεμ, να στελω σου μι' αρδα,
       μα τω χερι το τρμουλο, τη κμει μαντινδα.

Χτζουν φωλις τα λγια σου, στους τοχους της καρδις μου
       σα ταξιδιρικα πουλι, φλοι της μοναξις μου!’’


      Ολοκληρνοντας αυτ τη συνοπτικ παρουσαση του ργου του Πτροκλου Χατζηαλεξνδρου, θα ταν παρληψη να μην αναφρω την συνεισφορ και την παρακαταθκη του σε παραμθια, σε μεταφρσεις ποιητικν ργων, καθς και σε κεμενα που αφορον τη ζω και το ργο Ελλνων και ξνων καλλιτεχνν πως του Γιαννολη Χαλεπ, τον Ερρκο ψεν και τον ταλο Καλβνο που οι αναγνστες μπορον να αναζητσουν στις αντστοιχες κατηγορες του διαδικτυακο περιοδικο Περ-Γραφς.

Κι πως ο διος χει γρψει στο κεμεν του ‘Τλος Εποχς’


  ‘’..κπως τσι σκφτηκα να ..."τραβξω" την ιδα και παρλληλα να μη κθομαι και να λουφρω,  μχρι αυτ να δεσει να κατλθει! Το μνο κακ ταν που εμαι σε λα μου, τελειομανς κι τσι θελα, ο επλογς μου να 'χει κι αυτς τις ...προδιαγραφς του κι σο δεν εχα θμα... τσο και αυτ ταν δσκολο..’’ … ‘’μως αν πρει κανες φρα, δε τον σταματ τποτα κι τσι μου κατβηκε η αμσως επμενη, πανξυπνη ιδα: να κνω τον επλογ μου μεταφροντας λους αυτος τους ...προβληματισμος μου!’’
‘’..ρχισα να μεταφρω, λοιπν, λα σα μχρι εδ διαβσατε και σκλωσα πλι, μιας κι 
εξακολουθοσα να θλω θμα και ττλο! Εχα αρχσει να απελπζομαι και τελικ εκνευρστηκα τσο που... το πρα απφαση να σταματσω και μλιστα ...θεαματικ! γραψα με κεφαλαα γρμματα:

ΤΕΛΟΣ ΠΙΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΠΟΥ ΥΠΕΦΕΡΑ ΚΥΝΗΓΩΝΤΑΣ ΧΙΜΑΙΡΕΣ

και παρτησα χαρτι και μολβια και βγκα να πρω αρα…’

                                   
Γιργος Κκκινος

 1. Εννοε το κεμεν μου στη ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ με ττλο: Το Αναλογον Ανττιμον Τ Μπορε Ν' Αγορσει Κανες Με 10 Ευρ
 2. Εννοε το κεμεν μου στα ΠΕΖΑ με ττλο: Αdaptor

======================================
Αντιγρφω απ το
www.daynews.gr/?type=3&cat=tributes&id=344 και παρκαμψα μνο τα ποιματα...

     Η καλτερη συντροφι στις καλοκαιρινς διακοπς λνε πως εναι να καλ βιβλο. Η μοναξι της ανγνωσης κατ τη διρκεια της χαλρωσης των νερων στη σεζλνγκ της παραλας εναι τι πρπει. Και ποια πιο αποτελεσματικ μθοδος χαλρωσης, απ την ανγνωση ενς ποιματος... Περ Γραφς, Peri-Grafis, λοιπν ο λγος και αν αναρωτιστε που ξεφτρωσαν τα ...greeklish, ακολουθε εξγηση...

     λα ξεκνησαν απ μα συζτηση σε «πηγαδκι» ανδρν που παρευρθηκα, που κποιος εξιστοροσε μα ιστορα με πρωταγωνιστ τον σατιρικ ποιητ, Γεργιο Σουρ. Ομολογ πως το νομα «Γεργιος Σουρς» μου λεγε κτι, χωρς να γνωρζω κτι παραπνω. Μου κντρισε μως τη περιργεια κι σπευσα να μθω περισστερα...

     Κατ τη περιγησ μου στο διαδκτυο, βρθηκα στην ελληνικ ιστοσελδα www.peri-grafis.net, που βρκα χι μνο τη βιογραφα του Γεωργου Σουρ, αλλ και πλθος ποιημτων του!

     Πραγματικ, κατλαβα πως ξιζε τον κπο... Με ποιματα πως "Ο Ρωμις Στον Παρδεισο", συνειδητοποησα γιατ αυτς ο νθρωπος με το πηγαο και ποιοτικ χιομορ, εκδτης της σατιρικς εφημερδας ΡΩΜΗΟΣ στα τλη του 19ου αινα, μνημονεεται ακμη και σμερα, εκατ και πλον χρνια μετ τον θνατ του...

     Αυτ ταν! «Κλλησα» στο site «Peri-grafis», το οποο θαμασα απ τη πρτη στιγμ για το πλοσιο υλικ του. να υλικ αξιοθαμαστο, για μα ερασιτεχνικ ιστοσελδα φτιαγμνη απ ναν νθρωπο (αν κατλαβα καλ) που απλ χει μερκι για τις τχνες και ιδιατερα για τη ποηση. Η ιστοσελδα διανει πλον τον 35ο μνα «κυκλοφορας» της και με τη βοθεια των αναγνωστν της διατηρεται «ζωνταν» και ανανενεται συνεχς. Ποηση, θατρο, ζωγραφικ, γλυπτικ... βρσκονται λα εκε! Μπορες ακμη να βρεις μαντινδες λογοτεχνα του φανταστικο.

     Φυσικ, βρισκμενος σε μα ττοια ιστοσελδα, δεν θα μποροσα να αρκεστ στην «ανακλυψη» του Γεργιου Σουρ. Παρατηρντας τη πληθρα των μεγαλτερων ποιητν στην ιστορα (κυρως λληνες, αλλ και αρκετος ξνους) στο τμμα «κλασικ», να νομα σκφτηκα να «επισκεφτ» μνο: Κωνσταντνος Καβφης. Διαβζοντας το "Περιμνοντας Τους Βαρβρους", τις "Θερμοπλες" και την "Ιθκη", ανατρχιασα πλι, πως και τη πρτη φορ που τα διβασα...

     Συνεχζοντας τη περιγησ μου σε αυτ την ηλεκτρονικ «σπηλι» με τους πνευματικος θησαυρος, πεσα πνω σε ονματα, πως αυτ των Διονυσου Σολωμο, Κωστ Παλαμ, Νκου Καββαδα, Γεωργου Δροσνη, Αλξανδρου Παπαδιαμντη, αλλ και των Φραντζ Κφκα, ντγκαρ 'Αλαν Πε, Χρχε Λους Μπρχες και Τζζεφ Κπλινγκ! λοι τους συνοδεονταν απ βιογραφες τους και «δεγματα» των ργων τους... να πνευματικ «σχολεο» στην οθνη μας!

     Θα μποροσε κποιος να σκεφτε και να πει: «Καλ τρα, τι μας λει αυτς; Διαφημζει το www.peri-grafis.net μας το παζει διανοομενος;».

     Η αλθεια εναι πως ναι, θλω να διαφημσω τη παραπνω ιστοσελδα, πως εκτιμ τι πρπει λοι μας να «διαφημζουμε» κθε αξιπαινη κνηση ορισμνων ανθρπων, που προσπαθον να μας «ανοξουν» τα μτια και να μας απεγκλωβσουν απ τη «φυλακ» της τηλερασης και των αρνητικν επιρρον που ασκον γρω μας λανθασμνα πρτυπα καιροσκπων πολιτικν, ατλαντων τραγουδιστν και λοιπν «σκουπιδιν» της εποχς μας. Δεν χω τη παραμικρ ιδα για το ποιος εναι ο δημιουργς της συγκεκριμνης ιστοσελδας, μως μπορ να πω πως τον παραδχομαι για τη προσπθει του!

     Σε ,τι αφορ στο «διανοομνος», κθε λλο παρ αυτ την εικνα θλω να «βγλω» παρ ξω με αυτ το κεμενο. Αντιθτως, επιθυμ να «μιλσω» σε ανθρπους νους που βρσκονται στη θση μου. Ανθρπους που στο σχολεο δε διδχθηκαν τα κατλληλα πργματα απ τους κατλληλους ανθρπους. Ανθρπους που τελεινοντας το σχολεο, συνχιζαν να διαβζουν «Asterix» και «Spiderman», μη χοντας ιδα τι σημανει μηρος, Σωκρτης, Παλαμς Καβφης. Κυρως μως σε ανθρπους που πιστεουν πως «ποτ δεν εναι αργ», ιδιατερα ταν πρκειται για απκτηση πνευματικο «πλοτου».

                                                        Απ τον Χρστο Σωτηρπουλο
-----------------------------------------------------------------------------


    

 Kαλημρα Πτροκλε,

και χλια ευχαριστ για την ταχτατη ανρτηση.

     Διβασα πρν λγες μρες τα Σχλι σου (λα) κι θελα να σου γρψω κποια σχλια επ των σχολων διτι ξρεις πσο τα λατρεω. Δνεις αυτν την προσωπικ ντα του Aρχισυντκτη που θεωρ απαρατητη διτι δνει τον τνο, ορζει τη Γραμμ και δνει στον αναγνστη την πληροφορα να καταλβει πως ,τι γνεται γνεται συνειδητ κι χι τυχαα. Kι ακμα, κτι μας λεει για σνα που εσαι ο Δημιουργς αυτο που απολαμβνουμε.

     Το πρτο που μου κνει εντπωση λοιπν εναι το γχος. Tο γχος τι δεν εκπλρωσες τις υποσχσεις σου, που δεν πρλαβες να αναρτσεις ,τι εχες αναγγελει. Mχρι του σημεου τελευταα να λες πως πια δε θα κνεις αναγγελες μια και δεν τα καταφρνεις να πραγματοποισεις σα υποσχθηκες. Συγγνμη, αλλ αυτ εναι μπορδες. Δε διαβζουμε το Σχλιο για να σημεισουμε τι υπσχεσαι και να σε βαθμολογσουμε. Tο διαβζουμε γι’ αυτ την προσωπικ ντα κι εναι χαρ να μοιρζεσαι μαζ μας τα σχδι σου σα φλος και να μας μεταδδεις τον ενθουσιασμ. Γι' αυτ μη σταματς παρακαλ να υπσχεσαι, μη σταματς...

     Δετερο, μια απορα πρακτικ: Στις 2/6 λς τη Mνσφηλντ, Kητ, εν στις 2/4 τη λες (ορθτερα νομζω) Kθριν. Tο Kητ τι εναι κι απ που ρθε; Mε μπρδεψε σα να μιλοσες για καινοργια συγγραφα που δεν ξρω...

     Τρτο, μια απορα προσωπικ: Aπ που ρχονται λα αυτ τα ευφωνικ νι (ακμα και πριν απ σγμα) για τα οποα σε ταλαιπωροσα ταν τα πρσθετες στις αναρτσεις των επιστολν μου; H καταγωγ σου απ σο ξρω δεν τα δικαιολογε στε να δνουν να τοπικ χρμα διαλκτου οπτε μνω με την απορα... Aλλ η απορα μου, προς Θεο, δεν εναι υπδειξη να αλλξεις -μη με παρεξηγσεις-, εναι απλς μια απορα...

     Aυτ τα λγα εναι να μικρ μρος σων σκφτηκα γι’ αυτ και σε παρακαλ να μην παραμελες το Σχλιο και να μην εσαι φειδωλς. Εναι το στγμα το προσωπικ και με ενδιαφρον κθε μνα περιμνω να μοιραστες μαζ μας τα νειρα και τους απολογισμος σου και να χαρξεις την πορεα σα στρατηγς, στε να ξρω πο πηγανουμε κα τι προσδοκομε και να μαντεω το πως νιθεις κι αν εσαι καλ κι ευτυχισμνος,
            που πντα ελπζω να εσαι

                        για να μη σταματς τις αναρτσεις

                                    & να μας δνεις χαρ & μπνευση

                                               για XPONIA ΠOΛΛA

 

                                           Δφνη Χρονοπολου

 

    YΓ. Aν θες, & μνον αν θς, αυτ το σχλιο επ των Σχολων σου, το δνω ανοιχτο, να το αναρτσεις στα σχλι σου για το Στκι. Mα μνον αν θες, Aπ μνα χεις το ελεθερο...
----------------------------------------------------------------------------------------------

     Να σας ευχαριστσω θερμ για τα τσα πολλ ενδιαφροντα που εδα και διβασα χρη σε σας. Κοντεει 4.30 π.μ. και δεν μπορ να ξεκολλσω. Πλι να μεγλο ευχαριστ και θα σας επισκεφθ και πλι σντομα. Νστε καλ.

                                                            Τ. Α.
-----------------------------------------------------------------------------------------------

     Πριν να χρνο, μπκα μσα σ' να χρο δειο, ακαθριστο, σ' να μακρστενο διδρομο, τσι απ περιργεια κι βλεπα σιγ-σιγ να ετοιμζουν τον διδρομο αυτ στε να οδηγε κπου, να χει να σκοπ, μια κατεθυνση. Δικρινα στο βθος του διαδρμου κποιον που με πεσμα χραζε στους τοχους εισδους προφανς κποιων δωματων και με σφυρ και καλμι νοιγε μια-μια τις πρτες. Παρξενη και παρδοξη διαδικασα, σκφτηκα, αλλ με κπληξη εδα τι πσω απ τις τρπες του τοχου υπρχαν, πραγματικ, κεν και σκοτειν δωμτια. Κι ταν λες και περμεναν εκενοι οι σκοτεινο χροι το καλμι εκενου του επμονου ανθρπου και το μτι το δικ μου για να επιβεβαισουν τον λγο παρξς τους.
     Μρα με τη μρα η επιμον του μστορα μεταμρφωσε τον μοντονο διδρομο σ' να ευχριστο και ιδιμορφο σταυροδρμι που οδηγοσε σε πρα πολλ δωμτια που προκαλοσαν την περιργει μου κι αναρωτιμουν τι θα στηθε μσα σ' εκενα τα δωμτια, τι θα μεταφρει μσα σ' αυτ το χρο ο επμονος εκενος νθρωπος. Συνθισα πια να περνω σχεδν κθε μρα απ το μρος εκενο, να βλπω την προδο των εργασιν και να παρατηρ τον επμονο μστορα να σκβει τους τοχους ακοραστος κι αμλητος σαν να εχε χαραγμνο μσα στο μυαλ του να σχδιο το οποο εκτελοσε πιστ και δεν εχε σκψη για τποτε λλο σχετο.
     'Αρχισαν σιγ σιγ κποια δωμτια να φωτζονται και να λαμποκοπνε κι τρεξα με λαχτρα να εξετσω απ κοντ. Ο επμονος μστορας εχε χαρξει στους τοχους των δωματων παρθυρα απ επνω μχρι κτω. Αμτρητα παρθυρα, μχρι και στην οροφ, σχηματζονταν με μολβι στους τοχους κι να-να τα σχημτιζε ο μστορας με το καλμι και τα νοιγε και το φως ξεχνονταν μσα. Απ να παρθυρο βλεπες κποιο μακριν βουν, απ λλο βλεπες τον λιο να γλφει την θλασσα, απ λλο βλεπες να ζευγρι σφιχτοδεμνο στον ρωτα, απ λλο βλεπες το μοχρωμα του δειλινο, απ λλο τη νχτα με ξαστερι, απ λλο παρθυρο βλεπες γκρζα σννεφα πνω απ πολιτεες. Κι νοιγε παραθρια ο επμονος εκενος νθρωπος σμφωνα με το σχδιο που εχε στο μυαλ και ερχμουν κθε μρα και θαμαζα κι ρχονταν κι λλοι απ κοντιν και μακριν μρη για να θαυμσουν τα δωμτια και την επιμον του μοναχικο δημιουργο.
     Με τον καιρ πολλο απ τους επισκπτες ρχισαν να εξοικεινονται με τον μορφο χρο και να φρνουν μαζ τους μια πινελι για κποιο παρθυρο που αποκλυπτε το ηλιοβασλεμα, να δκρυ για κποιο παρθυρο που αποκλυπτε μια φτωχογειτονι, μια φλογτσα για κποιο παρθυρο που αποκλυπτε τη βαρυχειμωνι, να σπαθ για το παρθυρο που αποκλυπτε την αγανκτηση, να χδι για εκενο που αποκλυπτε την απελπισα, να λουλοδι για εκενο που αποκλυπτε την ρημο. Κι παιρναν μορφ λα εκενα τα στολδια κι λλα τσα που ο επμονος μστορας βαζε στη θση τους με μερκι. Κι ρθαν εθυμα στολδια, μουντ, γυαλιστερ κι σα βνει ο νους του ανθρπου για να τακτοποιηθον και να γνουν σιγ σιγ να αρχεο τχνης, να περιβλι και μια αση πολιτισμο.
     βλεπε ο καθνας κι βγαζε τα συμπερσματ του και καταλβαινε πως ο νθρωπος μπορε να εναι σκρτη παρξη και κακι αλλ μπορε να γνει κι αντερη, λαμπερ και θαυμσια. Μπορε ο νθρωπος να πνγει την φση, να τσαλαπατει συνειδσεις, να ντροπιζει, να προσβλει αλλ μπορε σαν πισει το μολβι να χτσει πργους της Βαβλ που δεν τους σταματει καννας Θες, μπορε να σχηματσει μ' να τσο δα μολυβκι μσα σε μια αρδα στχους λο το βλσαμο που κρβεται στις κρες της ψυχς του. Κι μαθα, επιτλους, το νομα εκενου του επμονου ανθρπου που τον λνε Πτροκλο, τον χαιρετοσα πια με λλο αρα και του στελνα κι εγ τι θεωροσα καλτερο και διαλεχτ για τα παραθρια του και εχα στο νου μου να μην τχει και δεν του προφτσω τι κατβαζε το κεφλι μου σχετικ με το Στκι.
     Αυτς τις μρες συμπληρνει να χρνο το Στκι ΠΕΡΙ...ΓΡΑΦΗΣ, θα πω να του ευχηθ του Πτροκλου τα χρνια πολλ και να του πω να 'ναι δυνατς και ν' ανογει δωμτια, παραθρια κι εμες οι επισκπτες να ευφραινμαστε και να του φρνουμε μορφα πργματα κι εκενος συνχεια να μας αποκαλπτει του κσμου τα θαματα.

                                              Θοδωρς Βορις
__________________________________________________

     Σε συγχαρω για την ιστοσελδα αυτ. Εναι πραγματικ πλοσια, μ' ευρτητα θεμτων και ποικιλα ττοια που δε πλττει ο επισκπτης. χει λιτ κι απριττο σχεδιασμ κι απλ δομ. Εκενο που με συγκνησε ιδιατερα ταν η παρξη συνδσμων για ζωγραφικ. Η ζωγραφικ εναι η αδυναμα μου, μια πλευρ της ζως μου που μεινε αναξιοποητη, πως και πολλς λλες. Εναι ο καημς μου που δε μπρεσα ποτ να βγλω αυτ το κεφλαιο απ τη ναφθαλνη και που ως φανεται θα το πρω μαζ μου ταν φγω απ αυτ τον κσμο. Δεν μ' ενδιαφρει να μθουν πως ζωγραφζω, σο να εχα το χρνο να ζωγραφζω κι ας μην βλεπε κανες αυτ που θα φτιαχνα. Εναι νας κσμος εικνας, μια γλσσα εικνας που ξεπερν τις λξεις. Οι λξεις βεβαως χουν ιδιατερο νημα και γι' αυτος που δεν βλπουν. Κποια στιγμ μπορε να στελω κποιο κομμτι ζωγραφικς χι για κανναν λλο λγο αλλ τσι για να το χεις.
     Χαιρετ
                                                   Στλλα Κοντογιννη
___________________________________________________

Κριε Πτροκλε

     Το Στκι σας το λατρεω λο και περισστερο. Διαβζω με τις ρες τα κεμενα που χετε ανεβσει κι ομολογ πως πρκειται για να κσμημα του διαδικτου. Χωρς πολβουα φρουμ με ανθρπους που μαλνουν επειδ χουν διαφορετικς απψεις, χωρς πολλ-πολλ εφ, επικεντρνεται στην ουσα προβλλοντας θαυμσιους συγγραφες στις καλυτερες τους στιγμς.

                                                    Μετωρος 'Αγγελος

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers