-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

 

: ()

          Η Αρχαα Τραγωδα

Η αρχαα τραγωδα, η αρχαα τραγωδα
εναι ιερ κι ευρεα ως του σμπαντος καρδα.
Την εγννησεν ες δμος, μα πλις Ελληνς,
αλλ’ ευθς εκενη πτη, κι στησεν εν ουρανος
την σκηνν.

Εν θετρω Ολυμπω, εν αξα των κονστρα,
ο Ιππλυτος, ο Αας, λκηστις και Κλυταιμνστρα,
την ζων μας διηγονται την δεινν και την κενν
και ελους θεου ππτει εις την γην την αλγεινν
η ρανς.

Υπ την μικροτραν της μορφν την τραγωδαν
βλεπε και εθαμαζε των Αθηνν ο δμος.
Η τραγωδα κμαζεν εντς του σαπφειρνου
θετρου τ’ ουρανο. Εκε ακροατς της εχε
τους αθαντους. Κι οι θεο, επ εδρν μεγλων
εκ καθαρο αδμαντος, κουον εν αφτω
ευχαριστσει τους καλος του Σοφοκλους στχους,
του Ευριπδου τους παλμος, το ψος του Αισχλου,
και του λεπτο Αγθωνος Ατθδας φαντασας.

Αντξιοι υποκριτα των υψηλν δραμτων
σαν αι Μοσαι, ο Ερμς και ο σοφς Απλλων,
ο προσφιλς Δινυσος, η Αθην κι η βη.
Και επληροντο τ’ ουρανο με ποησιν οι θλοι·
αντχουν οι μονλογοι, εγλωττοι και πενθοντες·
και οι χορο, ακνωτοι πηγα της αρμονας·
κι οι ευφυες διλογοι με τας βραχεας φρσεις.
Η φσις λη ευλαβς εσγα, μη ταρξει
την θεσπεσαν εορτν θρυβος τρικυμας.

Ακνητοι και ευλαβες, αρ, και γη, και πντος
εφρορουν των μεγλων των θεν την ηρεμαν.
Και κποτε τοις ρχετο ηχ απ τα νω,
ολγων στχων πνεεν υλος ανθοδσμη,
με «Εγε, εγε» των θεν, τρμετροι μεμιγμνοι.

Κι λεγεν ο αρ τη γη, κι η γραα γη τω πντω·
"Σιγ, σιγ· ακοσομεν. Εντς του ουρανου
θετρου, την παρστασιν τελον της Αντιγνης".

Η αρχαα τραγωδα, η αρχαα τραγωδα
εναι ιερ κι ευρεα ως του σμπαντος καρδα.
Την εγννησεν ες δμος, μα πλις Ελληνς,
αλλ’ ευθς εκενη πτη, κι στησεν εν ουρανος
την σκηνν.

Εν θετρω Ολυμπω, εν αξα των κονστρα,
ο Ιππλυτος, ο Αας, λκηστις και Κλυταιμνστρα,
διηγονται την ζων μας την δεινν και την κενν
και ελους θεου ππτει εις την γην την αλγεινν
η ρανς.
                     1893-7

     Θερησα καλ να κλεσω το αρχινισθν ρθρο για την Αρχαα Ποηση και τα εδη της με το ποημα τοτο του Καβφη, που ανκει στα Αποκηρυγμνα του κι αναφρεται σ' να μεγλο κομμτι της, την Αρχαα Τραγωδα. Εδ μως θα συνεχσω και θα τελεισω τους Δημιουργος που ξεκνησα στο ρθρο 2. Επιλγησαν να ξεχωρσουν αυτο, λγω γκου κι χι σπουδαιτητας αν κι εναι απ τους κορυφαους.
     Δεν χω να πω πολλ, μνο καλ συνχεια, για σους προχωρσαν εδ και καλ αρχ για σους ξεκιννε τρα απ εδ, με προτροπ να πνε μετ και πσω.
Π.Χ.


========================

Θμυρις:

     Θεωρ σκπιμο να ξεκινσω το τελευταο κομμτι τοτου του ρθρου με δο εκτς αλφαβητικς λλης σειρς, μυθολογικος ποιητς και μουσικος: το Θμυρι και το Λνο. Συγγνμη γι' αυτ τη... παρασπονδα, αλλ θαρρ πρεπε να το κνω τσι, γιατ βρσκονται τσο παλι και στη σφαρα της μυθολογας. Π.Χ.

     Στην ελληνικ μυθολογα ο Θμυρις Θαμρας τανε θρυλικς ποιητς, τραγουδιστς και μουσικς, στον οποο οι αρχαοι λληνες αποδδανε πολλ ποιματα κι ωδς, καθς και νεωτερισμος στη Μουσικ. Σμφωνα με τον μηρο και τον Ευριπδη καταγταν απ τη Θρκη. Κατ τη παρδοση, τανε γιος του μουσικο Φιλμμωνα και της νμφης Αργιπης της Αρσινης. Ο μουσικς των προστορικν χρνων Φιλμμων, γιος του Απλλωνα, θεωρονταν απ μερικος κι ιδρυτς μυστικν λατρειν πως της Λρνας (Παυσ. 2, 37, 2). Η Αργιπη ζοσε αρχικ στον Παρνασσ, ταν μως μεινε γκυος, λνε πως μετοκησε στους Οδρσες, γιατ ο Φιλμμωνας δεν θελε να τη φρει στο σπτι του. Γι' αυτ τονε λνε, λγω καταγωγς, Οδρση και Θρκα.
    λλοι λνε τι ταν γιος του Αθλιου κι εγγονς του Ενδυμωνα, γιος μιας Μοσας, της Ερατς της Μελπομνης. τανε πολ μορφος, ερωτετηκε τον Υκινθο και λεγταν τι αυτς πρτος εισγαγε τον ρωτα ανμεσα στους νδρες. Μουσικς ριστος, πολ καλς στο τραγοδι και τη λρα -πς αλλις, αφο εχε για δσκαλο τον λλο σπουδαο μουσικ, τον Λνο.


         Ο Θμυρις παζει τη λρα του σ' να βρχο και πσω του 2 Μοσες

     Καινοτμος, γραψε και μελοποησε μα Θεογονα, μα Κοσμογονα και μα Τιτανομαχα. Πστευαν επσης τι αυτς ταν ο εφευρτης του δριου τρπου ( υποδριου, εναι μουσικ σστημα  7τονων κλιμκων ημιτονων). Απ τον πατρα του ταν εγγονς του θεο Απλλωνα. Σμφωνα μ' λλες εκδοχς, τανε γιος του Αεθλου κι εγγονς του Ενδυμωνα, εν μητρα του ταν η Μοσα Ερατ η Μελπομνη. Ο προομηρικς ποιητς και μουσικς φημιζτανε για την ομορφι του, το τραγοδι και το παξιμο της λρας, ργανο που διδχτηκε απ το Λνο*. Μια λλη παρδοση λει τι δδαξε τον μηρο μουσικ.

     Ο Μουσικς (Θμυρις;), απ τοιχογραφα του Ανακτρου του Νστορα στη Πλο

     Περφανος για τις ικαντητς του τλμησε να αμφισβητσει την υπεροχ των Μουσν, αλλ στον αγνα που επακολοθησε νικθηκε. Ο Ομηρος διηγεται τι ο δσκαλς του μπλχτηκε σε μουσικ αγνα με τις Μοσες. Θυμωμνες εκενες -και για τον πρσθετο λγο τι  ζτησε να πλαγισουν μαζ του σε περπτωση που νικοσε, απελησε με πρσθετη τιμωρα την καθεμι χωριστ και με διαφορετικ τρπο- τον τφλωσαν, του στρησαν τις ικαντητς του στη μουσικ κι ρισαν να μεταβε μετ τον θνατ του στον τπο των τιμωριν που θα βρισκταν μαζ με λλους ασεβες. Κατπιν τοτων συντριμμνος, καθς πγαινε απ την Οιχαλα στο Δριον, κοντ στην αρχαα Ιθμη, φτνοντας στο ποτμι (σημεριν Μαυροζομενα) πταξε τη λρα σαν χρηστη και το ποτμι πρε το νομα Βαλρα (απ το βλλω και λρα), "...γενέσθαι δὲ τὸ ὄνομα τῷ ποταμῷ λέγουσι Θαμύριδος τὴν λύραν ἐνταῦθα ἀποβαλόντος ἐπὶ τῇ πηρώσει" (Παυσ. 4.33.3).. Το ποτμι συνντησε ο Παυσανας στο δρμο προς τη Μεγαλπολη, σε απσταση 30 σταδων απ τη πλη στη κορυφ της Ιθμης. Ο μθος του Θμυρι εναι ενας απ τους πολλος που συναντνται παρλληλα στη Θεσσαλα και στη Μεσσηνα. Τον μθο τον αναφρει κι ο Ησοδος και παρουσιζει το Θρκα Θμυρι να συναντιται με τις Πιερδες Μοσες στο φημισμνο Δριον πεδο, στη ντια ξοδο των Τεμπν κι εκε ν' ανταγωνζεται μ' αυτς και να τυφλνεται. Ο τπος της τιμωρας τοποθετεται στο Δριο, κοντ στην Πλο, στο Δτιο της Θεσσαλας. Ο Παυσανας μως αναφρει πως χασε το φως του πιθανς απ κποια ασθνεια και σταμτησε ν' απαγγλλει ποιματα: "διεφθάρη δὲ ὁ Θάμυρις ἐμοὶ δοκεῖν ὑπὸ νόσου τοὺς ὀφθαλμούς" (Παυσ. 4.33.7), εν συνεχζει λγοντας πως αντθετα, λλοι αοιδο και μουσικο δεν πτοθηκας σε δικς τους αντστοιχες κακουχες και συνχισαν. Τλος λει πως στη τχνη τον παρσταναν τυφλ με μια σπασμνη λρα στο χρι.
     Ο Πλτων τον αναφρει σε πολλ ργα του, στους Νμους γρφει: κανες να μη τραγουδσει σημο τραγοδι αν δεν το επιτρψουν οι νομοφλακες ακμα κι αν εναι καλλτερο απ τους μνους του Θμυρι. Ο Σοφοκλς γραψε ργο με ττλο Θαμρας και λγεται τι, ταν παχτηκε, ο διος παιζε τη λρα (Αθν., Δειπν. 14.40). Ο Πλτωνας γρφει πως ο Θμυρης επλεξε να μετεμψυχωθε σε αηδνι κι ο Παυσανας, περιγρφοντας τους μεγλους πνακες του Πολυγντου στη Λσχη των Δελφν, σημεινει τι σε ναν απ αυτος απεικονιζταν ο Θμυρης στον δη, καθισμνος κοντ στον Πελα, του οποου τα μτια δε φανονται καθαρ κι χει ατημλητη εμφνιση. Τα μαλλι και τα γνεια του εναι πλοσια. Στα πδια του εναι πεσμνη η λρα κι χει σπασμνα πλασια και χορδς. σως αυτς ο Θμυρης να ταυτζεται με κενον που πρτος παιξε τη λρα χωρς τη συνοδεα σματος, εν αναφρεται και ως πιθανς πατρας του Μουσαου του Ομρου.


     Σμφωνα με τον Παυσανα: Στο δρμο προς τη Μεγαλπολη, απ τη κορφ της Ιθμης, συναντ σε απσταση 30 σταδων απ τη πλη το ρμα της Βαλρας. Το νομα λνε πως δθηκε στον ποταμ επειδ ο Θμυρις πταξε κει τη λρα του ταν τυφλθηκε. Ο Θαμυρις ταν γιος του Φιλμμωνα και της νμφης Αργιπης. Η Αργιπη ζοσε αρχικ περ τον Παρνασσ, ταν μως μεινε γκυος, λνε πως μετοκησε στους Οδρσες, γιατ ο Φιλμμωνας δεν θελε να την φρει στο σπιτι του. Γι’ αυτ τον Θμυρι τον λνε Οδρση και Θρκα. Ο μουσικς δε, των προστορικν χρνων Φιλμμων, γιος του Απλλωνα, θεωρονταν απ μερικος κι ιδρυτς μυστικν λατρειν πως της Λρνας.
     Ο προομηρικς ποιητς και μουσικς Θμυρις φημζονταν για την ομορφι του, για το τραγοδι και για το παξιμο της λρας. Περφανος για τις ικαντητς του τλμησε να αμφισβητσει την υπεροχ των Μουσν, αλλ στον αγνα που επακολοθησε νικθηκε. Οι Μοσες εκδικομενες τον τφλωσαν, καθς πγαινε απ την Οιχαλα στο Δριον κι εκενος φτνοντας στο ποτμι πταξε τη λρα ως χρηστη και το ποτμι πρε το νομα Βαλρα. Ο μθος του Θμυρι εναι ενας απ τους πολλος που συναντνται παρλληλα σε Θεσσαλα και Μεσσηνα. Τον μθο τον αναφρει κι ο Ησοδος και παρουσιζει τον Θρκα Θμυρι να συναντιται με τις Πιερδες Μοσες στο φημισμνο Δτιον πεδον (στη ντια ξοδο των Τεμπν) κι εκει να ανταγωνζεται μ’ αυτς και να τυφλνεται].
     Αναφρει τον μθο του Θμυρη και ταυτζει την Οιχαλα -απ’ που ερχταν ο Θμυρις- με την αρχαα Ανδανα που τελονταν τα μυστρια του Λκου και του Κακωνα. Η περιοχ βρισκεται απναντι απ την σημεριν πεδιδα του Μελιγαλ, -αρχαος Στενκληρος και Κπρου σμ]. Στην Οιχαλα τοποθετε ο Παυσανας το Καρνσιον λσος, που τανε γεμτο κυπαρσσια. Αγλματα θεν υπρχαν του Απλλωνα Καρνεου, -της Αγνς- και του Ερμ με κριρι. Το νομα Αγν τανε το προσωνμιο της κρης της Δμητρας. Κοντ στο γαλμα πηγζει νερ. Τα μυστρια του Καρνσου ο Παυσανιας τα θεωροσε τα ιερτερα μετ τα Ελευσνια. Εκε φυλασσταν μια χλκινη υδρα που ειχε βρει ο Αργεος στρατηγς Επιτλης. Αυτς εχε συνεργασθε στο κτσιμο της Μεσσνης με τον Επαμειννδα. Βοηθομενος ο Επιτλης, ο γιος του Αισχνη, απ νειρο βρκε τη χλκινη υδρα που εχε κρψει στις υπρειες της Ιθμης ο Αριστομνης και την φερε στον Επαμειννδα, ο οποος βρκε μσα την παρακαταθκη του Αριστομνη, δηλαδ λασμα κασσιτρου λεπττατο, που τανε γραμμνο το τελετουργικ των μυστηρων της Ανδανας, -8 σταδια αριστερ βρσκονται σμερα τα ερεπια της Ανδανας.
_____________________
 * Ο Λνος και Οιτλινος, εναι πρσωπο της ελληνικς μυθολογας, γνωστς για τις μουσικς του ικαντητες και φερμενος ως εφευρτης της μελωδας και του ρυθμο. Αναφρεται σα τκνο του Οαγρου του θεο Απλλωνα και της Ψαμθης (εναλλακτικ αναφρονται η Καλλιπη, η Ουρανα κι η Τερψιχρη). Ο Ρισπν αναφρει τι γονες του Ορφα ταν ο Απλλωνας κι η Μοσα Καλλιπη κι αδελφς του ο Λνος, αλλ δεν αναφρει τη μητρα. Aδελφς του υπρξεν ο Ορφας, στον οποο δδαξε μουσικ και λρα. Δδαξε και τον Ηρακλ, που τονε σκτωσε, οργισμνος για τις επικρσεις του δασκλου του. Στη Βιβλιοθκη του ψευδο-Απολλδωρου αναφρεται ως μητρα του η Καλλιπη. Σ' λλες πηγς αναφρεται σα γιος του Απλλωνα και της Ψαμθης, κρης του Βασιλα του ργους Κροτπου. Φοβομενη την οργ του πατρα, εγκατλειψε το παιδ, που βρθηκε και κατασπαρχθηκε απ τσοπανσκυλα. Ο Απλλωνας για να εκδικηθε τον δικο χαμ του γιου του, στειλε στους Αργετες τη Ποιν, η οποα ρπαζε τα παιδι απ τις μανδες τους. Ο Κροιβος ο Φργας την αντιμετπισε, προκαλντας την οργ του θεο, που σπειρε πανλη, κτι που οδγησε το ργος στη καταστροφ.



     τανε λοιπν ποιητς και στη κλασσικ εποχ το απδιδαν φιλοσοφικς κι απκρυφες πραγματεες. Κυρως ταν μουσικς ικαντατος, εφευρτης του ρυθμο και της μελωδας, καινοτμος που αντικατστησε το υλικ απ το οποο κατασκευζονταν οι χορδς της λρας, αντ για χορδς απ λινρι χρησιμοποησε χορδς απ ντερο. Λεγταν ακμη πως μαθε απ τον Κδμο το φοινικικ αλφβητο, ονμασε τα γρμματα κι δωσε το τελικ σχμα τους. Αμετροεπς για τις ικαντητς του, καυχθηκε πως μποροσε να συναγωνιστε στο τραγοδι και τον Απλλωνα, ο θες μως οργστηκε και τον σκτωσε τιμωρντας τον σκληρ για την βρη του.
     Σμφωνα με μια παρδοση ο Λνος, που εχε ρθει στη Θβα κι εχε πολιτογραφηθε Θηβαος πολτης, υπρξε δσκαλος του Ηρακλ στη
μουσικ, εν λλοι τον εκπαδευσαν στη τχνη της οδγησης του ρματος (Αμφιτρωνας), της πλης (Αυτλυκος, παππος του Οδυσσα απ
τη πλευρ της μητρας του), στην τοξοβολα (Ερυτος), στη χρση των πλων (Κστορας). Δδαξε στον Ηρακλ και στον αδελφ του Ιφικλ να τραγουδ παζοντας κιθρα. Κι ο μεν Ιφικλς ταν επιμελς μαθητς, ο Ηρακλς μως ταν αψς, τσο που τελικ σκτωσε το δσκαλο. Ο φνος προκλθηκε απ μια παρατρηση, απ συνεχμενες παρατηρσεις και τιμωρες που του επβαλλε για το παξιμ του στη κιθρα. Ο μαθητς οργστηκε, χτπησε το δσκαλο με το μουσικ ργανο με μια πτρα με το πλκτρο, ργανο που χτυποσανε τις χορδς της λρας και τον σκτωσε. Ο φνος παριστνεται και σε κλικα του Δοριδος που ο Ηρακλς επιτθεται στο Λνο με το πλκτρο κι εκενος, προκειμνου να αμυνθε, σηκνει ψηλ τη λρα του.



    Σε ερυθρμορφο σκφο του Ζωγρφου του Πιστξενου εναι πολ χαρακτηριστικς του θους των αδελφν οι παραστσεις που καλπτουν τις δο πλευρς του αγγεου. Στη μα ο επιμελς Ιφικλς ακοει προσεκτικ το δσκαλο Λνο και προσπαθε να βλει τα χρια του πνω στη λρα πως ο δσκαλς του. Στην λλη πλευρ εικονζεται ο Ηρακλς ρθιος, ακουμπισμνος σ' να μεγλο βλος, συνοδευμνος απ την γνωστη γρι τροφ Γεροψ που κρατ στο αριστερ της χρι τη λρα του νου και στο δεξ βακτρα, να προσρχεται στο μθημα αργοπορημνος. Η αψδα του θους του γιου του Δα σως λανθνει στη μορφ της γρις απ τη Θρκη, που στο φαντασιακ των νοτιοελλαδιτν κατοικονταν απ φυλς γριες. χει τατουζ στο λαιμ, στα πδια, στα χρια, το στμα της εναι μισνοιχτο, ντονο το προγολι της, η μτη μεγλη. Στη δκη που κποιοι κνησαν εναντον του Ηρακλ για τον φνο, εκενος τους διβασε νμο του Ραδμανθυ*, που λεγε τι απαλλσσεται απ κθε κατηγορα ποιος υπερασπζεται τον εαυτ του απ αυτν που πει δικα να επιτεθε, κι αθωθηκε.


    Ο Λνος ανκει στη κατηγορα των μυθικν μορφν που παραμενανε ζωντανς, ρα τανε φυσικ που ρχισαν να προστθενται διφορες λεπτομρειες για τη ζω και το θνατ του και να τροποποιεται η καταγωγ του. Θεωρθηκε γιος του Ερμ, που τανε και θες της επιστμης και κυρως της γλσσας (ελογη σνδεση λγω της συμβολς του στη διαμρφωση του φοινικικο αλφβητου). Κι επειδ τανε σπουδαος μουσικς, τον συνδεσαν και με τον Ορφα δδοντς του τον διο πατρα, τον Οαγρο, λλοτε πλι τονε θεωροσανε δσκαλο του Ορφα, πως θεωρθηκε και δσκαλος του λλου μουσικο, του Θμυρη. Αδελφς δσκαλος του Ορφα, η τση ταν της εξομεωσης μαζ τους.
     Ο Παυσανας διασζει και μιαν ιστορα, θηβακς προλευσης, για τη τχη των οστν του, παρμοιας σημασας με κενη για τα οστ του
Ορφα. Σμφωνα με αυτ τα οστ του, που εχε ταφε στη Θβα, μεταφερθκανε στη Μακεδονα. Η μεταφορ πραγματοποιθηκε απ' το Φλιππο μετ τη νκη του στη Χαιρνεια στερα απ νειρο που 'δε, πως κι η επαναφορ τους στον αρχικ τπο ταφς. Οι μεταφορς αυτς τανε κινσεις πολιτικο περιεχομνου, πως και των οστν του Ορφα απ τα Λεβηθρα στο Δον: η πλη κυριαρχοσε πλον στη πολιτικ κι επιζητοσε τη σνδεση με την ορφικ λατρεα, συνδεδεμνη τσο με τα λακ στρματα σο και με την αριστοκρατα.



    Σχετικ με τη ταυττητα του Λνου που σκτωσε ο Ηρακλς, ο Παυσανας διευκρινζει τι δεν πρκειται για τον αδελφ του Ορφα, αλλ για το γιο του Θηβαου Ισμηνο Ισμνιου του Μγνη και της Μοσας Κλεις. Συχν οι δυο συγχονται μεταξ τους. Ο ποιητς λεξις γραψε χαμνη σμερα κωμωδα που φρει το νομα του Λνου (Αθν. 164b).
     ΣΗΜ.: Ο λνος μπορε επσης ν' αναφρεται στο εδος θρηνωδας της αρχαιοελληνικς μουσικς, πιθαντατα μ' αναφορ σε μυθικ πρσωπο.
________________________
 * Tρεις ταν οι βασικς αρχς δικαου του Ραδμανθυ: α) Εναι αθος αυτς που χτυπ αμυνμενος, β) ανταπδοση του κακο και γ) να μη δνονται ρκοι για ασμαντα πργματα. Μνωας, Ραδμανθυς κι Αιακς, ταν οι κριτς του κτω κσμου, ο Ραδμανθυς κι ο Αιακς για τους νεκρος Ασας κι Ευρπης αντστοιχα κι ο Μνωας πνω απ' λους (Πλτ. Γοργας). Ο Ραδμανθυς μαζ με τον Αιακ παριστνονται στον τφο της κρσης, στη Μιζα τλη 4ου αι. π.Χ.

==============

Αμειψας:


     Ο Αμειψας (β' μισ 5ου αι. π.Χ.) ταν Αθηναος κωμικς ποιητς, σγχρονος του Αριστοφνη. Με αντπαλο τον τελευταο κρδισε 2 φορς στα Διονσια, το 423 τη 1η νκη και το 414 τη 2η, με τις κωμωδες Κωμαστα (εκε τανε 2ος ο Αριστοφνης με τις ρνιθες  3ος δε, ταν ο Φρνιχος με τον Μοντροπο) και Κννος αντστοιχα. Εχουνε σωθε ελχιστα μικρ αποσπσματα. Το 423π.Χ., παρουσασε τον Κννο, που διακωμωδοσε το δσκαλ του τον μουσικ Κννο και τον Σωκρτη -τανε 2ος- στον διο αγνα παρουσασε ο Αριστοφνης τις Νεφλες, -τανε 3ος-. να ργο που διακωμωδοσε επσης τον Σωκρτη, εν νικητς ταν ο Κρατνος με τη Πυτνη.
     παιρνε τα θματ του απ την επικαιρτητα εν τα ργα του δε χαρακτηρζονταν απ ιδιατερο φιλοσοφικ προβληματισμ. Στα σωζμενα αποσπσματ του συχν γνεται λγος για φαγητ και πιοτ. Σωζμενοι ττλοι: 1. Αποκοτταβζοντες, 2. Κατεσθων, 3. Κννος, 4. Κωμαστς, 5. Μοχοι, 6. Σαπφ, 7. Σφενδνη.

     Αυτ χω μνο γι' αυτν τον ποιητ.

==============


Αναξανδρδης:


    Ο Αναξανδρδης τανε ποιητς κωμωδιογρφος και θεωρεται ο αρχαιτερος της Μσης Κωμωδας. Εζησε κατ τον 4ο αι. π.Χ. κι τανε γις του Ανξανδρου, απ' τη Κμειρο σως απ τη Κολοφνα. Εζησε κι κμασε στην Αθνα. Το 348 π.Χ. λαβε μρος στους ποιητικος αγνες του Φιλππου για τον εορτασμ της λωσης της Ολνθου. Σζωνται ελχιστα απ' τα ργα του, -μνο ττλοι κι αποσπσματα, απ τα οποα δεν εναι δυνατν να κριθε η αξα του. Αναφρονται 3 νκες του στα Διονσια κι 7 στα Λναια. Μαζ με τον προγενστερ του Αριστοφνη, εναι οι 1οι που εισαγγανε στη κωμωδα, θματα απ τη καθημεριν ζω, τα ερωτικ και τις συζυγικς σχσεις. Απ' τη κωμωδα του Πλεις σζεται απσπασμα που περιγρφεται η διαφορ των ηθν Αιγυπτων κι Ελλνων και γνεται λγος για τα χοιριν που ο μεν Αιγπτιος δεν τρει, εν ο Αθηναος μ' ευχαρστηση: "οὐκ ἐσθεις ὕει', ἐγὼ δ γ’ ἥδομαι μλιστα τοτοις". Επσης σε κποιο σμα του Πρωτεσιλου διακωμωδε με λεπτ ειρωνεα τις υπερβολικς προετοιμασες για το συμπσιο των γμων του Αθηναου στρατηγο Ιφικρτη με τη κρη του βασιλι των Θρακν Κτυος.
     Στα 367 π. Χ. νκησε στα Διονσια στην Αθνα. Σμφωνα με το Σουδα, νκησε 10 φορς κι γραψε συνολικ 65 κωμωδες καθς και διθυρμβους, που δεν χουνε σωθε. Λγεται τι οι Αιχμλωτοι του Πλατου εναι απομμηση κποιας κωμωδας του με παρμοιο θμα. Μια πληροφορα παρμνη απ' το Περι Κωμωδας του Χαμαιλοντα απ την Ηρκλεια, μας δνει ο Αθναιος σχετικ με τον Αναξανδρδη: ‘Ητανε χαρακτρας στενχωρος και γι' αυτ συνθιζε ταν δε νικοσε,να δνει τις κωμωδες του χαρτ για περιτλιγμα στην αγορ, εκε που πουλοσανε λιβνι για τις θυσες. Μ' αυτ τον τρπο κατστρεψε πολλ απ τα ργα του.

     ργα του: (σωζμενοι ττλοι):
   1. Αγροκοι, 2. Αγχσης, 3. Αισχρ, 4. Αντρως, 5. Γεροντομανα, 6. Ηρακλες, 7. Θησαυρς, 8. Κρκιος, 9. Κυνηγεται, 10. Λυκοργος, 11. Μελλωτος, 12. Νηρες, 13. Νηρηδες, 14. Οδυσσες, 15. Οπλομχος, 16. Πνδαρος, 17. Πλεις, 18. Πρωτεσλαος, 19. Σαμα, 20. Σατυρας, 21. Τηρες, 22. βρις, 23. Φαρμακμαντις, 24. Φιαληφρος.

     Αυτ χω λα κι λα γι' αυτν.

==============

Αναξλας:

    
Ο Αναξλας Αναξλαος, ταν αρχαος λληνας ποιητς της Μσης Κωμωδας, πιθαντατα Δωρικς καταγωγς, που ζησε στα μσα του 4ου αι. π.Χ., σγχρονος με το Δημοσθνη και τον Πλτωνα. Το θμα στα ργα του προρχεται απ τη μυθολογα απ τη σγχρον του εποχ. Παρδησε διφορα μυθολογικ πρσωπα, αλλ και χαρακτρες της καθημερινς ζως.
Σωζωνται αρκετο ττλοι ργων του:

   1. Αγροκος, 2. Αυλτης, 3. Βοτρυλων, 4. Γλακος, 5. Ευανδρεα, 6. Καλυψ, 7. Κρκη, 8. Λυροποις, 9. Μγειροι, 10. Μοντροπος, 11. Νεοττς, 12. Νηρες, 13. Ορνιθοκμος, 14. Πλοσιοι, 15. Πορνοβοσκς, 16. Υκυνθος, 17. Χριτες, 18. Χρυσοχος, 19. ραι.

     Αυτ εναι λα κι λα...

==============

Αντιφνης:

     Ο Αντιφνης ταν ο σημαντικτερος συγγραφας της Μσης Αττικς κωμωδας, με εξαρεση τον Αλξιδα, ζησε απ το 408 περπου μχρι το 334 π.Χ.
Προφανς δεν καταγταν απ την Αθνα, αλλ σως απ τη Κο στη Προποντδα, τη Σμρνη τη Ρδο. Μετοκησε στην Αθνα, που ρχισε περπου το 387 π.Χ. να συγγρφει. ταν εξαιρετικ παραγωγικς: περισστερες απ 280 απ τις συνολικ 365 (η διαφορ αυτ μλλον οφελεται σε ποιητ που φρει το διο νομα) κωμωδες -εναι γνωστο σε μας μνον 134 ττλοι- που αποδδονται σε αυτν, εναι γνωστς σε μας απ τους ττλους κι αρκετ αποσπσματα, που διατηρηθκαν στον Αθναιο. Πραγματεονται κυρως θματα που αφορον το τραπζι, αλλ περιχουν αρκετ εντυπωσιακ συναισθηματισμ. Κρδισε 10 φορς σε αγνες.
     Το εξαιρετικ ενδιαφρον απσπασμα που υπρχει παρακτω, αν και φθαρμνο, εναι απ' τη κωμωδα του Ποησις, που εικζεται τι προρχεται απ τον πρλογο του ργου, κποιος, που μιλ εξ ονματος των κωμικν ποιητν, μακαρζει τη τραγωδα για τα "πλεονεκτματα" που χουν οι τραγικο ποιητς σε σγκριση με τους κωμικος. 2 εναι τα υποτιθμενα αυτ (και τα δο συνδονται με τη πλοκ): οι τραγικο ποιητς αφ' ενς δε χρειζεται να επινοονε τις υποθσεις των ργων, αφο αντλονε τα θματ τους απ τον μθο, που εναι εκ των προτρων γνωστς στους θεατς κι αφ' ετρου χουνε τη δυναττητα, ταν βρεθονε σε αδιξοδο με την εξλιξη της πλοκς, να καταφεγουνε, χωρς τμημα, στη λση του απ μηχανς θεο. Δηλαδ μιλ για το πσο πιο δσκολο εναι να γρψει κανες κωμωδα γιατ πρπει να επινοσει τα πντα, ονματα, πλοκ, εν στη τραγωδα αρκε να μυθικ πρσωπο για να ξεδιπλωθει μια ολκληρη ιστορα.

Τα Ρητ

 * Μπρς στην εργασα λα υποδουλνονται

 * Η καλ συμπεριφορ εναι το καλλτερο απκτημα


 * Η λπη εναι ο πλησιστερος γετονας της παραφροσνης

 * ποιος δεν αδικε, δε χρειζεται οποιονδποτε νμο

 * Τα παρνομα κρδη παρχουνε σντομες ευχαριστσεις, αλλ μακροχρνιες λπες


Τα Ποιματα

Η τραγωδα εναι εδος που αξζει
παντοιοτρπως, τις, να μακαρζει

Πρτ' απ' λα, οι πλοκς εναι γνωστς
απ' την αρχ σ' λους τους θεατς,
προτο καν να μιλσεις για αυτς.
Ο ποιητς αρκε μνο να τις θυμζει.
Μνο να πει "Οιδπους", τποτ' λλο,
κθε θεατς τα υπλοιπα γνωρζει:

Πατρας του ο Λιος, μητρα η Ιοκστη,
ποιες κρες, ποιοι οι γιοι, πο εχαλστη,
τι θα συμβε, τι πραξ' δη και μεγλο.
Αν κποιος τον Αλκμωνα1 αναφρει,
κι να μικρ παιδκι ακμη ξρει,
στο πι και φι πως ετρελλθη θα σου πει,
που σκτωσε τη μνα του ως του 'χε ζητηθε,

τι θα σπεσει ο δραστος2 ξω φρενν,
θα ξαναφγει στερα απ καυγ σφοδρν.

πειτα, σαν δεν χουν τποτα να πονε,
κπως τα βρσκουν σκορα στη πλοκ,
υψνουν σαν το δχτυλο3, ευθς τη μηχαν4
κι οι θεατς δεν χουν πρβλημα να δονε.
μως δεν χουν ττοια, οι κωμικο,
πρπει τα πντα να επινοον αυτο,
να ονματα κι ιστορες απ' την αρχ, 
τ γινε, τ γνεται και τι θε να συμβε,
το κλεσιμο, τ' ανμεσα και την εισαγωγ.
Αν Χρμης τις κποιος Φεδων5 παραλεψει
στω και να απ᾽ αυτ, τονε πετονε

ξω με σφυριξις6 και γιοχα, απ' τη σκην.
Στον Πηλα και τον Τεκρο7 φευ κι αλ,
νετα λ' αυτ θα επιτραπονε.

 1 Γιος του μντη Αμφιραου και της Εριφλης. Ο Αμφιραος γνριζε τι, αν παιρνε μρος στην εκστρατεα των Επτ εναντον της Θβας, θα σκοτωντανε. Γι' αυτ κρυβταν. Ο Πολυνεκης προσφερε στην Εριφλη το περιδραιο της Αρμονας κι εκενη του αποκλυψε πο τανε κρυμμνος ο μντης. Ο Αμφιραος, φεγοντας για τη Θβα, δωσε εντολ στο γιο του τον Αλκμωνα να τιμωρσει τη μητρα του την Εριφλη κι αυτς τη σκτωσε. Σμφωνα με τη πιο διαδεδομνη εκδοχ, ο μητροκτνος τρελλανεται μετ τη πρξη του. Στον Αντιφνη, που σως ακολουθε την εκδοχ κποιου τραγικο, η σειρ αντιστρφεται.
 2 Αδερφς της Εριφλης, βασιλις του ργους· ηγθηκε της εκστρατεας των Επτ για να βοηθσει το γαμπρ του Πολυνεκη. Δεν γνωρζουμε σε ποια συγκεκριμνη τραγωδα αναφρεται ο Αντιφνης. Σφοδρ σγκρουση του Αλκμωνα με τον δραστο μαρτυρεται στη τραγωδα του Σοφοκλ Επγονοι (απσπ. 187).
 3 πως οι ηττημνοι πυγμχοι, που γλυτνανε την εξντωση, ταν αναγνωρζανε την ττα τους υψνοντας το δεκτη μπρος στο στθος του αντιπλου.
 4 Τη λση με τη βοθεια των θεῶν ἀπὸ μηχανῆς τη καθιρωσε ο Ευριπδης.
 5 ρωες κωμωδιν. Φανεται πως δη ταν γρφει ο Αντιφνης εχανε γνει σταθερ πρσωπα.
 6 Το θεατρικ κοιν στην αρχαιτητα αντιδροσε πολ πιο ζωηρ απ ,τι συνθως το σγχρονο θεατρικ κοιν. Εναι χαρακτηριστικ τα ρματα που περιγρφουν την αποδοκιμασα των ηθοποιν ἐκβλλω (=πετω ξω), ἐκσυρττω (=πετω ξω με σφυργματα).
 7 Τυπικο ρωες τραγωδιν.

==============

Αραρς:

     Ο Αραρς, 2ος γιος του Αριστοφνη, γεννημνος το 387 π.Χ., ταν Αθηναος κωμικς ποιητς της Μσης Κωμωδας. Οι αδελφο του, ο Φλιππος κι ο Νικστρατος, ταν επσης κωμικο ποιητς. Ο Αριστοφνης τον παρουσασε για πρτη φορ στη δημοσιτητα ως κριο ηθοποι (υποκριτ) στο ργο του Πλοτος (388 π.Χ.), τη τελευταα κωμωδα που παρουσασε στ' νομ του. Ο Αριστοφνης γραψε δο ακμη κωμωδες, τον Κκαλο και το Αιολσικον, που κυκλοφρησαν στο νομα ραρος, πιθανς πολ σντομα μετ τη παραπνω ημερομηνα κι αποτελοσανε παρωδες ργων του Σοφοκλ. Το μνο που γνωρζουμε για τον δραματικ χαρακτρα του Αραρ περιχεται στο ακλουθο απσπασμα του Αλξιδος, ο οποος, ωστσο, ταν ο αντπαλς του: "Θλω να δοκιμσετε λγο νερ: χω να μεγλο πηγδι νερο μσα πιο ψυχρ απ τον Αραρ".Ο Αραρς παρουσασε για πρτη φορ στο νομ του το 375. Ο Σουδας αναφρει τα ακλουθα ως κωμωδες του.

    ργα του (σωζμενοι ττλοι μνο, δε σθηκε καννα):     

   1. δωνις, 2. Καινες, 3. Καμπυλων, 4. Παρθενιδικς, 5. Πανς Γναι, 6. Υμναιος.

     Αυτ τα ολγα μνο.

==============

Αρσταρχος:

    Τραγικς ποιητς, που "πρτος εις το νυν αυτν μκος τα δρματα κατστησε". Σουδας. Εγραψε περπου 80 τραγωδες και σατυρικ δρματα, απ' τα οποα εναι γνωστο δυο ττλοι: Αχιλλες Τνταλος, & Ασκληπις. Το ργο Αχιλλυς Τνταλος, θα πρπει να 'τανε γνωστ ακμη, 2,5 αι. μετ την συγγραφ του, γιατ το μιμθηκε ο ννιος, αλλ και στη Ρμη σμφωνα με τον πρλογο του Πλατου στο Poenulus. Σαν ευχαριστα στον Ασκληπι ο οποος γιτρεψε τον Αρσταρχο, γρφτηκε το ομνυμο ργο, που λει πως οι Θεο ντας φιλνθρωποι κι αγαθο, μας δνουν τα πντα χωρς ανταλλγματα, γιαυτ δεν πρπει να τους ξεχνμε.
     ΕΡΓΑ: (σωζμενοι ττλοι) Αχιλλες, Τνταλος, Ασκληπις

Και τποτ' λλο για τον ποιητ αυτν.

==============

Αριστομνης:

    Ο Αριστομνης ταν αρχαος κωμωδιογρφος του 5ου π.Χ. αι., σγχρονος του Αριστοφνη στην Αρχαα κωμωδα. Νκησε 4 φορς, στα Διονσια, τα: 435, 394, και 390π.Χ., εν στα Λναια νκησε 2: 435 και 424π.Χ. Τη νκη του 394 κρδισε με το Δινυσο, εν με το Υλοφροι στα Λναια το 424π.Χ. Τα αποσπσματα που σζωνται εναι απ τα 2 παραπνω ργα κι απ τα: δμητος, Βοηθο και Γητες.
Αυτ εναι κι λα σα χουμε γι' αυτν.

==============

Αριστεας:

     Τραγικς ποιητς, γις του Πρατνα, με καταγωγ απ τον Φλιοντα, που κμασε κατ τον 5ο αι.. Σμφωνα με την υπθεση των Επτ Επ Θβας του Αισχλου, ο Αριστεας κρδισε τη 2η νκη στα 476π.Χ., με τα ργα Περσες, Τνταλος και το σατυρικ δρμα Παλαιστα. Σμφωνα με τη μαρτυρα ενς παπρου που βρθηκε πρσφατα (Ππυρος Οξυρρχγου, Οx.Pap.2256), τα ργα αυτ τανε του πατρα του. Μας εναι γνωστο 7 ττλοι ργων του ,συμπεριλαμβανομνων και των αμφισβητομενων.
ΕΡΓΑ: (σωζμενοι ττλοι) Περσες, Τνταλος, Κκλωψ και τα σατυρικ δρματα, Ανταος, Κρες, Ορφες, Παλαιστα.
Κι αυτ εν' λο κι λο.

==============

Αρων:



     Ο Αρων τανε λυρικς, χορικς ποιητς και κιθαρωδς, ο καλλτερος απ τους σγχρονος του. ζησε τον 7ο αινα π.Χ. και ταν γιος του Κυκλα. Καταγταν απ τη Μθυμνα της Λσβου. Βασικ πηγ για τη ζω του εναι ο
Ηρδοτος (1, 23/24). Το 600 π.Χ. περπου βρθηκε στην Αυλ του τυρννου της Κορνθου Περανδρου.



     πειτα απ πολλ χρνια αποφσισε να ταξιδψει στην Ιταλα και τη Σικελα και, ταν
θα συγκντρωνε πολλ χρματα και πλοτη, να επιστρψει και πλι στην Κρινθο. Ξεκνησε, λοιπν, απ τον Τραντα με να καρβι, που το πλρωμ του αποτελονταν απ Κορνθιους. Στη διρκεια του ταξιδιο οι νατες αποφσισαν να τον πετξουν στη θλασσα και να κρατσουν τα χρματ του. Εκενος το κατλαβε και τους παρακλεσε να τους δσει τα λεφτ και να τον αφσουν να ζσει. Καθς μως δεν τους πεισε, ζτησε μα τελευταα χρη: Να τον αφσουν να τραγουδσει, και μετ να τον σκοτσουν. Οι νατες δχτηκαν, διτι θα εχαν την ευκαιρα να ακοσουν τον καλλτερο απ λους τραγουδιστ, και τσι τραβχτηκαν απ την πρμη στη μση του καραβιο. Ο Αρων φρεσε τη στολ του, πρε στα χρια του την κιθρα, στθηκε στο κατστρωμα κι αφο τραγοδησε τον ρθιον νμον (λειτουργικ μνο προς τιμν του Απλλωνα, εισηγητς του οποου θεωρεται ο Τρπανδρος – το νομ του οφελεται στη μετρικ του μορφ), πεσε στη θλασσα. Εκενοι συνχισαν το ταξδι τους, εν τον ποιητ τον βγαλε να δελφνι στο Ταναρο. Στη συνχεια πγε με τα πδια στην Κρινθο και διηγθηκε λεπτομερς στον Περανδρο σα συνβησαν. ταν φτασαν οι νατες, ο Περανδρος τους πιασε, επιβεβαωσε την εγκληματικ τους συμπεριφορ και τους θαντωσε.



     Στη διγηση του Ηροδτου βασζονται ο Γλλιος κι ο Παυσανας, ο Πλοταρχος μως κι ο Λουκιανς δνουν μια παραλλαγ αυτς της ιστορας. Ο Αρων ταν μαθητς του Αλκμνα κι εχε γρψει, σμφωνα με τη Σουδα, σματα και προομια, που δεν χουν μως σωθε. σο τανε στην Αυλ του Περανδρου παρουσασε και δδαξε το διθραμβο, πρδρομο της τραγωδας και του σατυρικο δρματος. δωσε στο συγκεκριμνο εδος ντεχνη μορφ, μυθικ περιεχμενο (απ τη ζω του Διονσου) και καθιρωσε τη διδασκαλα του με κκλιο χορ 50 ατμων, που ονομζονταν στυροι.



     Τον κκλιο χορ -καθς και τους επτριτους ρυθμος που χρησιμοποησε ο Πνδαρος στις ωδς του- εισγαγε ο Αρων ο πατρας του. Σμερα αποτελε τον κυριτερο κυκλικ λακ χορ στη Πελοπννησο και τη Στερε Ελλδα. Τη σχση του διθραμβου με τον ποιητ αναφρει κι ο Αριστοτλης (Βιβλιοθκη Φωτου, σ. 320, Bekker). Απ το ργο του δεν χει σωθε τποτε και δεν γνωρζουμε οτε την ακριβ χρονολογα της γννησς του. Το γεγονς μως τι τανε στην Αυλ του Περανδρου μας βοηθ να καθορσουμε πτε ζησε. Στον Αρονα χουν αφιερσει επιγρμματα ο Αιλιανς, καθς και νετεροι ποιητς.
     Δυστυχς τποτε λλο δεν υπρχει γι' αυτν.


==============

Αστυδμαντας:

     ταν Αθηναος τραγικς ποιητς, του 4ου π.Χ.α. Ο πατρας του Μρσιμος κι ο παππος του Φιλοκλς, ταν επσης τραγικο ποιητς, εν τανε συγγενς και με τον Αισχλο. Ο Σουδας μιλ για 240 τραγωδες και 15 νκες, εν η πρτη του παρσταση γινε το 397 π.Χ. Πθανε 60 ετν.

Αστυδμαντας ΙΙ:

     ταν επσης Αθηναος τραγικς ποιητς, του 4ου αι.., γιος του νω, Αστυδμαντα κι εγγονς του Μρσιμου. Υπρξε μαθητς του Ισοκρτη. Νκες του αναφρονται στις χρονολογες, 347, 341 και 340 π.Χ., που στη τελευταα στθηκε κι ο αδριντας του στο θατρο του Διονσου. Στους στχους που θα αναγρφονταν στη προτομ του, μιλοσε για τη λπη του που δεν αναμετρθηκε με τους μεγλους τραγικος της κλασσικς εποχς. Απ τα ργα του χουν σωθε κποια αποσπσματα.

     ΕΡΓΑ: (σωζμενοι ττλοι): Αας Μαινμενος, Αλκμνη, Βελλερεφντης, Επγονοι, Ηρακλς Σατυρικς, Παλαμδης, Τυρ, Φονιξ.

==============

Δαμξενος:

     Ο Δαμξενος ταν αρχαος κωμικς ποιητς που 'ζησε τλη του 4ου π.Χ. -μεταξ 350-300- αι. κι εν λγεται πως η δραματουργικ του παραγωγ τανε πλοσια, στα χρια μας φτασαν μνο 3 αποσπσματα απ τον Σντροφο, το Αυτν Πενθν και μα 3η κωμωδα, αγνστου ττλου.Τα αποσπσματα δισωσε ο Αθηναος.
     Κι αυτ τα ολγα μνον.

==============

Εκφαντδης:

     Ο Εκφαντδης ταν απ τους αρχαιτερους κωμικος ποιητς της αρχαας Αττικς κωμωδας μετ τους Περσικος πολμους, φρεται να εναι Μεγαρες Ιωνικς καταγωγς, παλαιτερος απ τον Κρατνο, που, πως ο νετερος σγχρονς Αριστοφνης τονε γελοιοποησε και του δωσε το ψευδνυμο Καπνας, επειδ οι ρως του δεν εχανε λαμπρ χαρακτρα. Ο Κρατνος γραψε γι' αυτν πως τονε βοηθοσε ο δολος του... Χοιρλος. Μας χουνε σωθε μνον ελχιστα αποσπσματα, εν μνον νας ττλος του μας εναι γνωστς, Στυροι.
     Αυτ εναι λα κι λα.


==============

ριφος:

     Ο ριφος ταν αρχαος ποιητς της Μσης κωμωδας, που 'ζησε μσα στον 3ο αι. π.Χ.. Απ το ργο του σζωνται συνολικ 30 ττλοι, απ 7 αποσπσματα που 'σωσε ο Αθηναος, κι εναι απ τις 3 μοναδικς κωμωδες που σθηκαν οι ττλοι τους: Αολος, Μελβοια, Πελταστα. Για τη Μελβοια, κατηγορεται απ τον Αθηναο, πως χει λογοκλψει απ τον Αντιφνη, "τα ιαμβεα προθες ως δια του Αντιφνους". 
     να ρητ του που μας σθηκε εναι: Το κρασ κνει τους γροντες να χορεουνε χωρς να το θλουν.
     Κι αυτ εναι λα κι λα που χω.

==============

ρμιππος:

     Ο ρμιππος τανε ποιητς της αρχαας Αττικς κωμωδας απ την Αθνα, σγχρονος του Ευπλιδα και του Κρατνου, που 'ζησε τον 5ο π.Χ. αι. Στο Σουδα αναφρεται "ετερφθαλμος αδελφς δε Μυρτλου του κωμικο". Π
ρωτοεμφανστηκε γρω στο 440 π.Χ. και συνχισε να γρφει ως το 410 π.Χ. γραψε 40 κωμωδες (σες κι ο Αριστοφνης). Κρδισε τουλχιστον 1 νκη στα Μεγλα Διονσια και 4 στα Λναια. Σζονται 94 αποσπσματα, απ 10 σωζμενους ττλους. Αρκετ ργα του τανε παρωδες μθων. Η εικνα που προκπτει απ τα σωζμενα αποσπσματα εναι η εικνα ενς τυπικο εκπροσπου της Αρχαας Κωμωδας του 5ου αινα: Σημαντικ θση στο ργο του κατχει η πολιτικ επικαιρτητα, εν εναι συχνς οι προσωπικς επιθσεις εναντον κορυφαων πολιτικν.
     Υπρξε σφοδρς πολμιος του Περικλ και σμφωνα με τον Πλοταρχο ταν αυτς που κατγγειλε την Ασπασα τι ενεργοσε ως προαγωγς του, φρνοντας του Αθηναες γυνακες στο σπτι τους. Σμφωνα με λλους ιστορικος με μνυσ του, που αναρτθηκε στη Βασλειο Στο απ Επνυμο ρχοντα της πλης, ταν ο ατιος για τη γνωστ δκη της Ασπασας, για την οποα οι μελετητς διαφωνονε για το αν συνβη πραγματικ αν πρκειται για κωμικ σκην που περιβλθηκε μετπειτα το νδυμα της ιστορικτητας
     μως η περιγραφ του Πλοταρχου για διξεις ασβειας εναι πολ απθανη. "Γρω στην δια εποχ επσης", γρφει, "δικστηκε η Ασπασα για ασβεια κι ο ρμιππος, ο κωμικς ποιητς, ταν μηνυτς της. Τη κατηγρησε επιπλον τι δεχταν ελεθερες γυνακες στον οκο συνντευξης για τον Περικλ. Κι ο Διοπεθης φερε να νομοσχδιο που λεγε πως θα γνεται δημσια καταγγελα εναντον αυτν που δεν πιστεουνε σε θεος που διδσκουνε διφορα δγματα σχετικ με τους ουρανος κι τσι κατηθυνε τις απψεις προς τον Περικλ μσω του Αναξαγρα". Και συνεχζει, "οι νθρωποι δχτηκαν μ' ευχαρστηση αυτς τις συκοφαντες· ο Περικλς σωσε την Ασπασα χνοντας φθονα δκρυα στη δκη, αλλ φοβθηκε τσο πολ για τον Αναξαγρα, που τον στειλε μακρυ απ τη πλη κι βαλε φωτις στη σγκουση με τη Σπρτη, για να μεταστρψει τη προσοχ απ τις κατηγορες εναντον του διου και των φλων του". Μια ττοια πλοκ, φιλοσοφικ και σξι συγχρνως, ταν ,τι πρεπε για τους κωμικος ποιητς.
     Η αποκαλυπτικ λεπτομρεια στην αφγηση του Πλοταρχου, εναι η φρση τι ο κατγορος ταν ο ο ρμιππος, ο κωμικς ποιητς. Φυσικ, νας κωμικς ποιητς μποροσε, πως οποιοσδποτε λλος πολτης, να εγερει κατηγορα υπ τον αθηνακ νμο. Αλλ δεν γνωρζουμε καμι λλη περπτωση που νας κωμικς ποιητς καταδκασε τον εαυτ του σε σοβαρτητα, φρνοντας τ' αστεα και τους λιβλλους του στο δικαστριο. Στο ρθρο του για τον ρμιππο ο Pauly-Wissowa παρνει την αφγηση του Πλοταρχου κατ γρμμα και σημεινει τι ο ρμιππος ταν ο μνος κωμικς ποιητς που δεν περιρισε τις επιθσεις του κατ του Περικλ στο θατρο.
     Ο ρμιππος θα 'χε γνει γελοος στην Αθνα, αν εχε βγει απ το ρλο του κωμικο ποιητ κι εχε προσπαθσει να μετατρψει τα αστεα του σε νμιμη καταγγελα. Στη πραγματικτητα θα 'τανε πολ δσκολο να το κνει λγω λλειψης χρνου, ακμα κι αν εχε τη διθεση. το παραγωγικς στο επγγελμ του. Του αποδδονται 40 ργα, εκ των οποων γνωρζουμε τους ττλους μνο 10 κι χουμε 94 αποσπσματα. Θα ταν επσης παρξενο γι' αυτν να εμφανιστε ως κατγορος ασβειας, ταν να απ τα χαμνα ργα του ασεβς γελοιοποιε τη γννηση της Αθηνς κι εναι, πως παρατηρε ο Pauly-Wissowa, "το παλαιτερο παρδειγμα κωμικς θερησης μιας θεας γννησης", εδος που πολ καλλιεργθηκε στη μεταγενστερη αρχαιτητα.
     Απ τους σωζμενους ττλους των ργων του εναι: Αγαμμνων, Αθηνς γονα, Αρτοπλιδες, Δημται, Ευρπη, Στρατιται, Φορμοφροι.

Τα Ποιματα

     Επλεξα κομμτι απ τη κωμωδα Φορμοφροι που παχτηκε πιθαντατα το 425 το 426 π.Χ. κι εναι αυτο που κουβαλνε φορμος (καλθια), σαν αχθοφροι, ωστσο απ τον ττλο και τους σωζμενους στχους δεν εναι δυνατ να πομε τποτα περισστερο για τη πλοκ του ργου. Σ' αυτ τον επικο τπου κατλογο, που διανθζεται μ' επκαιρες κωμικς αιχμς για εχθρος των Αθηναων, αναφρονται τα χαρακτηριστικ προντα κθε πλης περιοχς (τ ἐξ ἑκστης πλεως ἰδιματα), που εισγονται δια θαλσσης στην Αθνα. Εκτς της ποιας ποιητικς αξας, υπρχει κι αυτ του χρονικο, που μας δνει να δεχμα το τ και το πως, γινντουσαν κποια πρματα. Χωρο απ την Αθηναων Πολιτεα του Ψευδο-Ξενοφντα, που γρφει περπου την δια εποχ κι ν λλο απ το Θουκυδδειο Επιτφιο του Περικλ, που εκφωνθηκε το 430 π.Χ., δεχνουν τι η εικνα που δνει ο κωμικς δεν απχει πολ απ' τη πραγματικτητα. Χρη στη κυριαρχα στη θλασσα, καθς ρχονταν σ' επαφ με λλους στο να μρος, με λλους στο λλο, διδαχθκανε τρπους γαστρονομικν απολασεων. Η μεγλη ανπτυξη του εμπορου ευνοε την αλληλεπδραση ανμεσα στους Αθηναους και τους λλους και σε πολλος λλους τομες.

Ψλλετε Μοσες μου1 εκε στ' Ολμπου τα βουν,
τ ο Δινυσος2 μας φρνει με το μαρο του σκαρ,
σα πλει σαν μπορος στο οινοπλαγος επνω;

Σλφιο και δρματα βοδιν πολλ απ' τη Κυρνη3,
απ τον Πντο λα τα παστ και το σκουμπρ4,
της Θεσσαλας το πλιγορι5 και παδια βοδιν
κι απ' το Σιτλκη6 ψρα -για Σπαρτιτες ειδικ,
κι απ' του Περδκκα ψμματα7, φορτα ως απνω.
Κι οι Συρακοσες φρνουνε τυρ και χοιριν8
... (λεπει)

Kι μποτε ο Ποσειδν τη Κρκυρα ξεκνει
γιατ εναι δγνωμη
, πνω στα κολα πλοα9.
Τοτ' απ δω. Απ' το Μισσρι πλι, τα ιστα
τα κρεμαστ και ππυρο10 κι απ' τη Συρα λιβνι11.
Στλνει κι η Κρτη για θεος ωραο κυπαρσσι12,
φθον' ελεφαντδοντο13 η Λιβη δνει πλι,
η Ρδος σκα και σταφδες για τα νειρα γλυκ14.
Απ' την Εβοια αχλδια και τα μλα τα σκληρ15,
σκλβοι απ τη Φρυγα16, μισθοφροι απ' Αρκαδα17.
Δολους σκτους   με στγμα18, στλνουνε οι Παγασς,
γλυκοκστανα κι αμγδαλα σιγαληχα κι αφρτα19
τα παρχουν Παφλαγνες20· 'τ 'ν' του δεπνου ο μεζς21.
Η Φοινκη22 τους χουρμδες και μαζ τους σιμιγδλι,
τπητες και πολχρωμα σεντνια η Καρχηδνα...
______________________________

   1 Στην αρχ αυτο του δσκολου καταλγου πλεων περιοχν και προντων, ζητ τη συνδρομ των Μουσν, πως κνει ο μηρος, ταν αρχζει τον ασυγκρτως πιο δσκολο δικ του κατλογο των πλοων στη 2η ραψωδα της Ιλιδας.
   2 Δεν μας εκπλσσει ο Δινυσος που ταξιδεει στο πλαγος, αλλ δεν γνωρζουμε τποτα για το ρλο που παιζε στη συγκεκριμνη κωμωδα.
   3 Το φυτ σλφιο, που ευδοκιμοσε μνο σ' αυτ τη περιοχ, εναι το βασικ εξαγγιμο προν της Κυρνης, κτι σαν μβλημ της. Τα βλαστρια του τα τργαν, εν ο χυμς του αποτελοσε σπουδαο γιατρικ. Η Κυρνη ταν ελληνικ αποικα στη βρεια ακτ της Αφρικς, απναντι απ τη νοτιοδυτικ Πελοπννησο, στη περιοχ της Λιβης. Την δρυσαν ποικοι απ την Θρα, το 631 π.Χ. Κυρνη ονομαζτανε κι η ευρτερη περιοχ. Τα δρματα απ τη περιοχ της θεωρονταν ριστης ποιτητας.
   4 Το (παστ καπνιστ) σκουμπρ ταν ιδιατερα δημοφιλς και φτην φαγητ. Τα παστ ψρια που φτανανε στην Αθνα προρχονταν κυρως απ τον Πντο.
   5 πλιγορι (αρχ. χνδρος): Χοντροαλεσμνο σιτρι λλο δημητριακ προν. Το ρχναν μσα σε νερ ( σε γλα) και το πρσφεραν μετ το δεπνο. Το καλλτερο τανε το θεσσαλικ πλιγορι, με δετερο το μεγαρικ.
   6 Ο Σιτλκης τανε βασιλις των Οδρυσσν, ενς θρακικο φλου, απ τα χρνια λγο μετ το 440 π.Χ. ως το θνατ του (424 π.Χ.). Το βασλει του συνπιπτε περπου με τη σημεριν Βουλγαρα. Το 431 π.Χ. εχε συνψει συμμαχα με τους Αθηναους εναντον του βασιλι της Μακεδονας Περδκκα Β'. Οι Σπαρτιτες, στα επμενα χρνια, προσπθησαν ανεπιτυχς να τον πεσουν να εγκαταλεψει τη συμμαχα. Οι κωμικς αιχμς, με τις οποες διανθζεται αυτς ο κατλογος πραγματικν προντων, σχετζονται με την εξωτερικ πολιτικ της Αθνας και παραπμπουνε στις κατ καιρος συγκροσεις με λλες δυνμεις.
   7 Ο Περδκκας Β' υπρξε κπου 30 τη βασιλις της Μακεδονας (περ. 450-414 π.Χ.). Στις μρες του η Μακεδονα γινε ισχυρ δναμη και παργων της ελληνικς πολιτικς. Στα χρνια του Πελοποννησιακο Πολ. συμμαχοσε λλοτε με τους Αθηναους κι λλοτε με τους Σπαρτιτες, εν θεωρετο γενικ αναξιπιστος ως σμμαχος. Στη συγκεκριμνη περπτωση φτνανε στην Αθνα ψεδη αντ για τα ξλα που φανεται πως εχεν υποσχεθε και που τανε ζωτικς σημασας για τη ναυπγηση την επισκευ πλοων.
   8 Και τα χοιριν και το τυρ της Σικελας τανε φημισμνα.
   9 Απ το 427 ως το θρος του 425 π.Χ. η Κρκυρα σπαρασσταν απ εμφλιο, οι ωμτητς του δεν εχανε προηγομενο. Η Αθνα, η Κρινθος κι η αποικα της Κορνθου Κρκυρα, ταν οι 3 μεγλες ναυτικς δυνμεις (κολα πλοα) της εποχς.
 10 Εννοε προφανς τον ππυρο ως γραφικ λη. Οι Αιγπτιοι φτιχνανε και πανι απ ππυρο.
 11 Το λιβνι προερχταν απ την Αραβα. Η σνδεσ του με τη Συρα οφελεται πιθανς στο γεγονς τι στους λληνες το προμθευαν Φονικες μποροι, που κατοικοσανε στη Συρα.
 12 Η Κρτη αναφρεται κι ως η πατρδα του κυπαρισσιο. Απ το ιδιατερα ανθεκτικ ξλο του κυπαρισσιο φτιχνανε, μεταξ λλων, ξανα (ξλινα ομοιματα θεν) και πρτες για ναος.
 13 Λιβη ονομαζταν η βρεια βορειοδυτικ Αφρικ, -κποτε ολκληρη η Αφρικ. Το ελεφαντδοντο εισαγταν απ την Αφρικ και την Ινδα. Λγω του υψηλο κστους, το χρησιμοποιοσανε κυρως σε μικροτεχνματα στο πλασιο της λατρεας.
 14 Η Αττικ βγαζε εξαιρετικς ποιτητας ξερ σκα, φανεται μως τι η παραγωγ δεν επαρκοσε και κναν εισαγωγς απ τη Ρδο, της οποας τα ξερ σκα ταν επσης φημισμνα και μλιστα απ' αυτ που φρνουνε... γλυκ νειρα.
 15 Εδ ενσωματνει αυτοσια την ομηρικ κατακλεδα του στχου ἴφια μῆλα (γερ πρβατα), της δνει μως διαφορετικ περιεχμενο (κατ γρμμα: σκληρ μλα).
 16 τανε τσο συχν το φαινμενο οι δολοι να προρχονται απ τη Φρυγα, στε το διο το εθνικ "Φργας" φτασε να σημανει δολος.
 17 Οι Αρκδες ταν οι μισθοφροι της αρχαιτητας. Αποκαλυπτικ εναι να χωρο απ τα Ελληνικ του Ξενοφντα: νας Αρκδας που απευθνεται σε Αρκδες, για να αποδε­ξει πσο γενναους τους θεωρον οι λλοι, επικαλεται το γεγονς τι, ποτε χρειζονται μισθοφρους, επιλγουν Αρκδες.
 18 Το λιμνι των Παγασν στον ομνυμο κλπο φανεται πως αποτελοσε σημαντικ σταθμ για το δουλεμπριο. Τη δρση της Θεσσαλας στο δουλεμπριο τη μαρτυρε κι ο Αριστοφνης, ταν γρφει πως εκε υπρχουνε πλεῖστοι ἀνδραποδιστα (δουλμποροι). Στγμα (αρχ. στιγματας): Δολοι, συνθως δραπτες, μ' να ανεξτηλο σημδι στο μτωπο (στγμα). Το στγμα αποδεκνυε τι κποιος εναι δολος και λειτουργοσε αποτρεπτικ για να απδραση.
 19 (Αρχ. ἀμγδαλα σιγαλεντα): Ομηρζουσα κφραση, που ο ποιητς χρησιμοποιε το ομηρικ επθετο σιγαλεντα (στλβοντα), του δνει μως διαφορετικ νημα (αυτ που σπζουν εκολα, που δεν κνουν θρυβο, αφρτα).
 20 Η Παφλαγονα βρισκτανε στη βρεια Μικρ Ασα κι τανε γνωστ κυρως για τη παραγωγ ξλου.
 21 Στο πρωττυπο το ημιστχιο προρχεται αυτοσιο απ τον μηρο.
 22 Η Φοινκη εκτεινταν απ τη Συρα ως τον ντιο Λβανο.

==============

Επολις:

    Ο Επολις ταν αρχαος λληνας κωμωδιογρφος που γεννθηκε το 445 π.Χ. στην Αθνα. τανε πολ φλος του Αριστοφνη, μετ μως μαλσανε, γιατ ο νας κατηγοροσε τον λλο για λογοκλοπ. Η 1η του κωμωδα εχε τον ττλο Μαρικς, που διακωμωδοσε το δημαγωγ Υπρβολο, το φημισμνο για τον κυνισμ του. Στα ργα του κτπησε τους δημαγωγος και τους σοφιστς. κανε αυστηρ κριτικ σε καθετ που θεωροσε τι ταν σχημο. γραψε 14 κωμωδες και κατ' λλους 17. Απ' αυτς σθηκαν μνο 400 αποσπσματα.
     Πθανε το 412 π.Χ. στην Αθνα.



     ργα του:

Προσπλτιοι,
Ταξαρχοι, Ἀστρτευτοι, Νουμηναι, Χειμαζμενοι, Χρυσοῦν γνος, Αἶγες, Πλεις, Μαρικᾶς, Κλακες, Αὐτλυκος, Βπται, Δῆμοι,
Φλοι. 


     Αυτ εναι σα χω γι' αυτν!     

==============

Ευριπδης ο Νετερος:

     Πρκειται για τον γιο τον ανηψι του Ευριπδη, σμφωνα με τον Σουδα. Ανβασε 3 ργα που αποδδονται στον Ευριπδη, μετ το θνατ του, τα: Ιφιγνεια εν Αυλδι, Βκχαι, Αλκμαων, με τα οποα κρδισε τη πμπτη νκη.

Δεν ξρουμε κτι λλο γι' αυτν τον ποιητ.

==============

Θεπομπος:

     Κωμικς ποιητς της αρχαας και μσης κωμωδας, που η ακμ του τοποθεται στα 390 π.Χ.Εγραψε περ τα 24 ργα, απ τα οποα σζωνται μνο κποια αποσπσματα.
     ργα (σωζμενοι ττλοι) 1.Αδμητος, 2.Ειρνη, 3.Θησας, 4.Πανταλων, 5.Πηνελπη.

     Δεν υπρχουν λλα στοιχεα αποσπσματα.

==============


Θεφιλος:

     Κωμικς ποιητς της μσης κωμωδιας, αναφρεται μια νκη του στα 330 π.Χ. Στα ργα του παρωδοσε μυθολογικ θματα.Ακμη γραψε κωμωδες με θματα απ τη καθημεριν ζω.

     Δεν υπρχουν λλα στοιχεα αποσπσματα.

==============

Καλλικρτης:

     Κωμικς ποιητς της μσης κωμωδας, του 4ου π. Χ. αι. Τον αναφρει ο Αθηναος.

     Δεν υπρχουν λλα στοιχεα αποσπσματα.

==============

Κνθαρος:

     Κωμικς ποιητς της αρχαας και μσης κωμωδας, που κμασε στο 2ο μισ του 5ου αι. π. Χ.. Απ' το ργο του σζωνται μνο μερικο ττλοι: 1. Αηδνες, 2. Μηδεια, 3. Μρμηκες, 4. Συμμαχα, 5. Τηρες.
     Η Συμμαχα πρπει να ανκει στην Αρχαα Κωμωδα.

     Δεν υπρχουν λλα στοιχεα αποσπσματα.

==============

Καρκνος:

     Τραγικς ποιητς γεννημνος πιθαντατα περ το 420 π.Χ., γιος του Ξενοκλ. Ο παππος του, επσης ποιητς Καρκνος, μνημονευτανε συχν απ τον Αριστοφνη, σαν πατρας που δδαξε στα τκνα του τη τχνη της ρχησης.

Ο Σουδας αναφρει πως κμασε γρω στην 100 Ολυμπιδα (38 0π.Χ.) κι τι παρουσασε 160 ργα. Τον μνημονεει πολλς φορς ο Αριστοτλης στη Ρητορικ του, εν στη Ποιητικ μιλ για να σφλμα του που 'χε σαν αποτλεσμα την αποδοκιμασα του κοινο. Μια νκη του αναφρεται σε μια αττικ επιγραφη. Απ τα ργα του σθηκαν 11 ττλοι κι ελχιστα αποσπσματα στη συλλογ του Meineke.
   ΕΡΓΑ: (σωζμενοι ττλοι): Αερπη, Αας, Αλπη, Αμφιραος, Αχιλλες, Θυστης, Μδεια, Οιδπους, Ορστης, Σεμλη, Τηρες.

Κι αυτ εν' λο κι λο...

==============

Κινησας:

     Ο Κινησας (450-390 π.Χ.) ταν Αθηναος διθυραμβικς ποιητς απ το ργο του οποου διασζονται κποια ελχιστα τμματα. Κατ τον ιστορικ Πλοταρχο (1ος αι. μ.Χ.) στα Ηθικ του, εχεν ιδιατερα αρνητικ φμη καθς θεωρονταν χαρακτηριστικ ασεβς και κακς ποιητς. Περιγρφεται απ τον Αθναιο (2ος - 3ος αι. μ.Χ.) σαν ιδιατερα ψηλς, κουτσος και λεπτς, εν το νομα του πατρα του ταν Μλης Ευαγρας κι τανε κιθαρωδς.
     Διακωμωδθηκε αγρως απ τους κωμικος της εποχς του και κατ τη μαρτυρα του ρτορα Λυσα που τανε σγχρονς του, δεν περνοσε τος που κποιος απ τους κωμικος δεν θα τονε στοχοποιοσε και πως διθετε πολλ προβλματα σε διφορους τομες καθς στην εποχ του εχε κατηγορηθε ως συκοφντης, πληστος και φιλργυρος κερδζοντας χρματα με τον οποιοδποτε τρπο. Ο Αριστοφνης τονε διακωμδησε στα ργα ρνιθες, Βτραχοι, Εκκλησιζουσες και στη Λυσιστρτη και τονε περιγρφει συχν ως φιλρινο Kινησα καθς εχε πρει μια σανδα απ φιλρα και την εχε τοποθετσει στη πλτη του στερενοντς τη στη ζνη του στε να τον εμποδζει να καμπουριζει λγω του μεγλου ψους και λεπττητας του. Σ' αντθεση με τον Πλοταρχο που του αποδδει αθηνακ καταγωγ, ο Αριστοφνης τονε παρουσιζει να 'χει καταγωγ απ τη Θβα. Σ' ,τι αφορ το χαρακτρα του στο ργο της Λυσιστρτης και τις παρακλσεις του για συνουσα προς τη σζυγο του τη Μρρινα, χει αποτυπωθε απ καλλιτχνες πως ο Πικσο κι ο μπρε Μπρντσλι.

             Ο Κινησας κυνηγ να πεσει τη Μρρινα για συνουσα

     Ο ποιητς Στρττις αφιρωσε το σνολο ενς ολκληρου θεατρικο ργου εναντον του με τον ττλο να εναι Κινησας κι αναφρεται σ' αυτν ως Φθεο Αχιλλα (φθιῶτ᾽ ᾿αχιλλεῦ) καθς στη ποηση του τεινε να χρησιμοποιε πολ συχν το επθετο φθιῶτα (Φθιτης, απ τη Φθιτιδα), εν ο Φερεκρτης θεωροσε πως ο Κινησας εχε γενικς διαβρωτικ επδραση στη διθυραμβικ ποηση. Η κφραση Κινησου δραν (Κινησου δρση, πργματα) χρησιμοποιθηκε σαν κφραση που αντικατπτριζε τις ασεβες κι ανγωγες συμπεριφορς παρομοου τπου με αυτς του Κινησα. Του αποδθηκε επσης το επθετο χοροκτνος καθς μετ απ δικς του ενργειες κατφερε να καταργηθε η θεατρικ χορηγα στους κωμικος ποιητς. Περπου το 400 π.Χ. κατρθωσε να ψηφιστε νμος που καταργοσε το χορ απ' τη κωμωδα.
     Ο Κινησας αρρστησε, ταλαιπωρθηκε πολλ χρνια και πθανε σε μεγλη δυστυχα.

Δεν χω λλα στοιχεα για τον ποιητ αυτν.

==============

Κλεοφν:

     Τραγικς ποιητς, Αθηναος του 4ου π.Χ. αινα. Στα ργα του αποτπωνε με ρεαλισμ τη καθημεριν ζω, με απλ και λιτ γλωσσα. Εγραψε ακμη και ποιματα, τα οποα ο Αριστοτλης θεωρε πως βρσκονται ανμεσα στη παρωδα και το ηρωικ πος.
     Πρπει να γραψε 12 δρματα , απ’ τα οποα ο Σουδας αναφρει τα 10:
ΕΡΓΑ: (σωζμενοι ττλοι): 1. Ακτων, 2. Αμφιραος, 3. Αχιλλες, 4. Βκχαι, 5. Δεξμενος, 6. Εριγνη, 7. Θυστης, 8. Λεκιππος, 9. Πρσις, 10. Τλεφος.

==============

Κρτης:

   Ο Κρτης ταν αρχαος κωμικς ποιητς της Αθνας, που πρε 3 φορς το Α' βραβεο στα Μεγλα Διονσια. 1η φορ βραβετηκε πιθανς προς το τλος της 10ετας του 450 π.Χ. στις αρχς της του 440 π.Χ..
Σε να σχλιο περ του Ιππα του Αριστοφνη αναφρεται τι ξεκνησε στο θατρο ως ηθοποις σε ργο του Κρατνου.
     Ο Αριστοφνης στον Ιππα 537-40 (424 π.Χ.) τον αναφρει ως σημαντικ αντιπρσωπο της προηγομενης γενες, εν ο Αριστοτλης λει στο Ποιητικ, τι υπ την επιρρο των κωμικν ποιητν Επχαρμου και Φρμι, απ τη Σικελα, ο Κρτης εγκατλειψε για πρτη φορ την κωμωδα με ιαμβικ μτρο, για να κνει πιο πολυσνθετη και δραματοποιημνη την πλοκ των ργων του. Το λεξικ Σοδα αναφρει τι ο αδελφς του ταν ο επικς ποιητς Επλυκος (γνωστων λοιπν στοιχεων).
     Απ τις κωμωδες του Κρτη διασζονται 60 αποσπσματα (συμπεριλαμβανομνων 4 dubia) με 10 ττλους: Γετονες, Ἥρωες, Θηρα, Λμια, Μτοικοι, Παιδια (Παιχνδια), Πεδῆται, Ῥτορες, Σμιοι, Τλμαι.
     Δεν ξρουμε αν ταυτζεται με το πρσωπο του Κρτη Β', ναν λλο κωμικ ποιητ τον οποον αναφρει το Σουδα και του αποδδει τα 3 ργα: Θησαυρς, Ὄρνιθες, Φιλργυρος.

     Κι εδ κλενει κι ο Κρτης, χρις λλα στοιχεα αποσπσματα.

==============

Κρωβλος:
     
     Κωμικς ποιητς της Νας και Μσης Κωμωδας, σγχρονος του Υπερεδη (389-322π.Χ.). Ο Αθηναος αναφρει τις κωμωδες του:

 Απαγχομνος,
 Απολεπουσα Απολιποσα,
 Ψευδυποβολιμαος.

       Αυτ μνο για τον ποιητ Κρωβλο.

==============

Λυκοφρονδης:

    Ποιητς διθυρμβων του 4ου π.Χ.αι., για τον οποο δεν υπρχει καμμα πληροφορα, εκτς απ 8 στχους δυο ποιημτων του, που σζει ο Αθηναος [XIII 564a ,XV 670e].

Και τποτε λλο γι' αυτν τον ποιητ.

==============

Λυσιδης:

    Κωμικς ποιητςτης Μσης Κωμωδας που ζησε στα μσα του 4ου π.Χ. αι. Αναφρεται μα δραματικ του νκη.

     Αυτ μνο για το Λυσιδη.

==============

Mγνης:

     Ο Μγνης ταν αρχαος κωμικς ποιητς της Αθνας. ζησε τον 5ο π.Χ. αι. κι τανε σγχρονος του Χιωνδη. Απ τους πρωτοπρους ποιητς της Αρχαας Κωμωδας, οι Χιωνδης & Μγνης, εναι οι αρχαιτεροι γνωστο κωμικο ποιητς (δηλ. εκενοι που παρουσισανε το ργο τους πριν απ τον Κρατνο) και ζσανε στην ηρωικ εποχ των Περσικν πολμων. Αναφρονται ως νικητς στα Μεγλα Διονσια. Εχε μεγλη επιτυχα στο κοιν της εποχς, αφο κρδισε 11 Α' νκες στα Διονσια (η 1η το 472). Ο δε Χιωνδης ταν ο νικητς στον 1ο κρατικ διαγωνισμ κωμωδας στα Μεγλα εν στει Διονσια, το 486 π.Χ.
     (Στην ελληνικ μυθολογα ο Μγνης τανε γιος του Αιλου και της Εναρτης, αδελφς του Κρηθα, του Σισφου, του Αθμαντα, της Περιμδης και της Κανκης κι ταν ο γενρχης των Μαγντων. Απ κποια Ναδα Νμφη απκτησε 2 γιος, τον Πολυδκτη και το Δκτυ, που δρυσαν αποικα στη Σριφο. Κατ μαν λλη παρδοση ο Μγνης κι η Φιλοδκη αποκτσανε τον Ευρνομο και τον Ηιονα. Ο Παυσανας μως αναφρει τι μνον ο Ηιονας τανε γιος του Μγνητα. Σε μια 3η εκδοχ ο Μγνης εναι σζυγος της Μελιβοας και πατρας του Αλκτορα. Κποιες πηγς τον αναφρουνε σα γιο του Δα και της Θυας, αδελφ του Μακεδνα, με τον οποο ζησε στη Πιερα και τον λυμπο. Ο Νκανδρος γρφει πως τανε γιος του ργου και μαζ με τη Καλλιπη, γονας του Υμεναου. Ως παιδι του Μγνητα φρονται απ μερικος συγγραφες κι οι Γλφυρος, Περος, Λνος και Ιλεμος).
     ργα του Μγνητα κατεγρφησαν μεν αλλ σζονται μνον οι ττλοι κι εναι τα εξς 9: Βαρβτιδες, Βτραχοι, Γαλεομυομαχα, 
Δινυσος, Λυδο, Ὄρνιθες, Πιτακς Πυτακδης, Ποστρια, Ψῆνες
    Το Σουδα αναφρει πως ο Χιωνδης κμασε 8 τη πριν απ τους Ελληνο-Περσικος Πολμους, δηλαδ το 487 π.Χ. Αλλ ο Μινεκε πιστεει τι δεν κμασε πριν το 460 π.Χ. Σ' επιβεβαωση αυτς της χρονις παραθτει τον Αθηναο, ο οποος ανφερε να κομμτι των Πτωχν του, που αναφρει το Γνσιππο, ποιητ σγχρονο με τον Κρτινο. Ο Αριστοτλης σημεινει επσης τι ο ζησε πολ μετ τον Επχαρμο. Αλλ ο Αθηναος σημεωσε επσης τι ορισμνοι επικριτς εκενη την εποχ θεωροσαν τους Πτωχος ως ψευτοχιωνιδικ ργο. Ομοως, ορισμνοι μελετητς (π.χ. Heinrich Ritter) διαφωνον ντονα κατ της γνησιτητας των παρατηρσεων του Αριστοτλη.
     Για τον Χιωνδη σζονται μλις 3 ττλοι, οι εξς: ρωες, Πτωχο & Πρσαι

     Και για τους 2, Μγνη & Χιωνδη, δεν χω λλα στοιχεα.

==============

Μελανιππδης:

    Ο Μελανιππδης ταν αρχαος λληνας ποιητς διθυρμβων απ τη Μλο κι ο πατρας του λεγτανε Κρτων. κμασε περ τα τλη του 6ου' και μσα στον 5ο αι. π.Χ. Υπρξεν ο αρχαιτερος αντιπρσωπος της νας ττε τεχνικς των διθυρμβων που οι διλογοι δεν απαγγλλονταν πλον αλλ αυτ τα δια τα πρσωπα εμφανζονταν και παρσταναν την υπθεση. γραψεν επσης επικ ελεγειακ κι επιγρμματα και ζοσε κατ την 65η Ολυμπιδα, τοι γρω στο 516 π.Χ.  Αυτς 1ος εισγαγε τις "αναβολς" (μικρ προομια), τα οποα και καυτηριζει ο Αριστοτλης στη Ρητορικ. Κατ το 493 π.Χ. φρεται νικητς σε ποιητικ αγνα στην Αθνα σμφωνα με το Πριο Χρονικ.

    Ο Μελανιππδης ο νετερος ταν Αρχαος λληνας ποιητς διθυρμβων, εγγονς του Μελανιππδη του Μλιου -η μητρα τανε κρη του κι ο πατρας λεγτανε κι αυτς Κρτων. κμασε περ τα μσα του 5ου αι. π.Χ.κι γραψεν επσης λυρικ ποιματα. Χαρακτηρζεται απ το Ξενοφντα ως ο ριστος των διθυραμβοποιν της εποχς του, εφμιλλος σε ποιητικ αξα του Σοφοκλ και του Ομρου, ο δε Πλοταρχος τον θεωροσε ως να εκ των μεγλων ιδρυτν της μουσικς. ργα του, αναφρονται τα: Δαναδες, Περσεφνη και Μαρσας, των οποων ελχιστα αποσπσματα διασθηκαν. Σε απσπασμα εκ του Μαρσα η Αθην κατηγορε τον αυλ ως μουσικ ργανο που παραμορφνει το σωματικ κλλος., εις δε εκ της Περσεφνης τι οι νθρωποι απ τη στιγμ που γνρισαν τη γεση του ονου απαξιον το δωρ, (και οι δο χαρακτηρισμο φαντζουν σμερα ως επιθεωρησιακο). Λγω της μεγλης του φμης μετακλθηκε στην Αυλ του Βασιλως της Μακεδονας Περδκκα Β' που και πθανε το 412 π.Χ.

     Δεν χω λλα στοιχεα για τους 2 αυτος ποιητς.

==============

Ναυσικρτης:

     Κωμικς ποιητς της Μσης Κωμωδας, που σθηκαν ελχιστα αποσπσματ του: 12 στχοι απ τον Νακληρο και 3 απ τη Περσδα.

     Αυτ και για τον Ναυσικρτη.

==============

Νικστρατος:

     Κωμικς ποιητς της Μσης Κωμωδας, που φρεται σαν ο 3ος γις του Αριστοφνη. Απ το ργο του χουνε σωθε 38 αποσπσματα, εν κποιες απ' τις κωμωδες του αποδδονται στο Φιλταιρο.

ΕΡΓΑ: (σωζμενοι ττλοι):

1. βρα, 2. ντυλλος, 3. Βασιλες, 4. Διβολος, 5. Εκτη, 6. Ησοδος, 7. Ιεροφντης, 8. Κλνη, 9. Λκωνες, 10. Μγειρος, 11. Οινοπων, 12. Πνδροσος, 13. Πατριται, 14. Πλοτος, 15. Ρτωρ, 16. Τοκιστς, 17. Ψευδοστιγματας.

     Αυτ για τον Νικστρατο.

==============

Νικοχρης:

     Κωμικς ποιητς της Μσης Κωμωδας, γεννημνος στην Αθνα το 420 π.Χ., γιος του κωμικο Φιλωνδη. Πθανε το 354 π.Χ. Το 388 π.Χ., διαγωνστηκε με τον Αριστοφνη και τον Νικοφντα, με το ργο Λκωνες, εν οι λλοι δο πραν μρος με τα Πλοτος κι Αδωνις αντστοιχα.
Εγραψε πνω απ πενντα κωμωδες. Σθηκαν ελχιστα αποσπσματα κι οι ττλοι:

     Αγαμμνων, Αμυμνη, Γαλτεια, Ηρακλς Γμων, Ηρακλς Χορηγς, Κνταυροι, Κρτες, Λμνιαι, Πλοψ.

Δεν χω κτι λλο για τον ποιητ αυτν.

==============

Ξναρχος:

     Κωμικς ποιητς της Μσης Κωμωδας, που ζησε στα χρνια του Μ.Αλεξνδρου. Η ακμ του τοποθετεται στα 350 π.Χ. Σζωνται 8 ττλοι ργων του και μερικ αποσπσματα που χει δημοσιεσει ο Meineke.

Τποτε λλο για τον ποιητ αυτν.

==============

Πνδαρος:

==============


Πλτων:

==============

Πλτων ο κωμικς:


     
Κωμικς ποιητς της Αρχαας και Μσης Κωμωδας, σχεδν σγχρονος με τον Αριστοφνη. Δημιουργς πολιτικν κωμωδιν, ζησε την εποχ του Πελοποννησιακο πολμου. Στους ττλους των ργων του συναντομε πρτη φορ τα ονματα των πολιτικν προσπων που χτυποσε, πως Υπρβολος, Πεσανδρος, Κλεοφντας. Παρλληλα αναφερθηκε και στη γενικτερη ελληνικ πολιτικ, πως στο ργο Ελλς Νσοι.

     Το λεξικ Σουδα αναφρει 30 ττλους ργων του, που εμπεριχονται κι αρκετ νθα.

ΕΡΓΑ: (σωζμενοι ττλοι): 1 Αδωνις, 2 Δαδαλος, 3 Κλεοφντας, 4 Μτοικοι, 5 Μρμηκες, 6 Μαμμκυνθος, 7 Μενλεως, 8 Νκαι, 9 Νυξ Μακρ, 10 Ποιητς, 11 Πεσανδρος, 12 Υπρβολος, 13 Φων.

     Φων,ο πθος των γυναικν για τον αφροδισιακ δαμονα, το ργο ανβηκε το 391 π.Χ. Απ τον Αθηναο αναφρονται ως ργα του και τα Ανδροφνος, Πανηγυριστα, Συνεξαπατν κι λλα.

Αυτ τα ολγα για τοτο τον μεγαλσχημο ποιητ.

==============

Ρνθων ο Συρακοσιος:

     Ποιητς του 4ου π.Χ.αινα, απ τις Συρακοσες, που με βση τους Φλακες, την ελληνικ φρσα της κτω Ιταλας της εποχς, δημιοργησε την Ιλαροτραγωδα, που το περιεχμεν της κινεται μεταξ σοβαρο και γελοου, με θμα τη διακωμδηση των μθων, εν οι ηθοποιο, εμφανζονταν με πληθωρικ εμφνιση και φαλλος. Πρπει να γραψε περπου 38 ργα, απ' τα οποα σζωνται οι εξς ττλοι:

   Αμφιτρων, Ευνοβται, Ηρακλς, Ιφιγνεια εν Αυλδι, Ιφιγνεια εν Ταροις, Μδεια, Ορστης, Τλεφος.

Δεν χω κτι λλο για τον ποιητ αυτν.

==============

Σωτδης:

     Ο Σωτδης τανε ποιητς απ τη Μαρωνεα της Κρτης, που κμασε στα τη της βασιλεας του Πτολεμαου Φιλδελφου, μσα στον 4ο αι. π.Χ. Σμφωνα με μαρτυρες αρχαων συγγραφων κι ιδιατερα του Στρβωνος, υπρξεν αρχηγς της σχολς της σατιρικς ποησης των Κιναιδολγων Κιναιδογρφων. Για τη ζω και το ργο του γραψαν ο γιος του Απολλνιος κι ο κριτικς Καρστιος απ τη Πργαμο.  Οι κωμωδες του, που μνον ελχιστα αποσπσματα κι οι ττλοι χουνε σωθε, ονομζονταν Φλακες Κναιδοι Ιωνικο Λγοι. Γραφτκανε σε γλσσα Ιωνικ κι αποτελοσαν μυθολογικς παρωδες πως η Εις δου Κατβασις, Πρηπος, Αμαζν κ.. Τα ποιματ του τανε γνωστ στην αρχαα γραμματολογα. Σ' ,τι αφορ το ποιητικ μτρο, εισγαγε κποιες καινοτομες. Το σωτδειο μτρο αποτελεται απ 2 σα 2μετρα κλα ιωνικν απ μεζονος ποδν, απ τα οποα το 1ο εναι 8ληκτο, εν το 2ο καταληκτικ και χωρζονται μεταξ τους με διαρεση. Η ποησ του επαινεται γενικ απ τους παλαιος ως ευφυς και χαρεσσα.
     Ο Αθναιος του σκησε κριτικ, γιατ πως γρφει στους Δειπνοσοφιστς, ταν ο τελευταος τανε στην Αλεξνδρεια κοντ στο βασιλι Πτολεμαο χλεασε το βασιλι μεταξ λλων και για το γμο του με την Αρσινη. Οι στχοι του Σωτδη στρφονταν τσο φανερ κατ του βασιλι, στε διχθηκε απ αυτν και αναγκστηκε να εγκαταλεψει την Αλεξνδρεια. Συνελφθη μως απ τον στρατηγ του Πτολεμαου, Πτροκλο, που τον κλεισε σε μολβδινο κιβτιο και τον ριξε στη θλασσα, που πνγηκε, περ τις αρχς του 3ου αι. π.Χ.

     Αυτ λα κι λα που χω γι' αυτν.

==============


Τιμθεος:

     Ο Τιμθεος (446 – 357-60 π.Χ.) ταν λληνας μουσικς και διθυραμβικς ποιητς απ' τη Μλητο, γιος του Θσανδρου. Τα μουσικ του ργα εχανε κυρως μυθολογικ κι ιστορικ χαρακτρα κι ενδεχομνως να υπρξε μαθητς του Φρνη του Μυτιληναου. Περιγρφεται πως εισγαγε επιπλον χορδς στη λρα, αυξνοντας τες στις 11 (ἐνδεκακρουμτοις), κτι που κατ την εποχ εκενη προκλεσε τη δυσαρσκεια των Σπαρτιατν και των Αθηναων. Επσης φερε σημαντικ μεγαλτερη ποικιλα μτρων και τνων και εισγαγε μονωδικ τραγοδια στο διθυραμβικ χορικ τραγοδι. Παρλληλα, πρασε κποια χρνια στην αυλ του Αρχλαου Α' της Μακεδονας και συγχεται μερικς φορς μ' ναν λλο δισημο μουσικ, τον αυλητ Τιμθεο το Θηβαο ο οποος βρισκτανε στην αυλ του Μ. Αλεξνδρου.
     Μεταξ 450 και του θαντου του Μ. Αλεξνδρου, απ' λη τη προηγομενη λυρικ ποηση, μεσουρανονε κυρως ο νμος κι ο νος διθραμβος (ο τελευταος χωρς στροφικ διαρεση, πλον, με απλυτη επικυριαρχα της μουσικς και της μουσικτητας του λγου, με ανεπτυγμνη τη συγγνεια τους προς τα δραματικ εδη, με νθετες αναβολς, ριες, δηλαδ μακρς ωδς για σολστα). νας απ τους κριους εκπρσωπους της θεατροποιημνης αυτς τσης ποησης εναι κι ο Τιμθεος. Πρκειται για τη να σχολ ποησης που διακηρσσει περφανα σ ποημ του (παρακτω). 



    Κατ τη παρδοση γραψε διθυρμβους και νμους και συνχισε με μουσικος νεωτερισμος τη ποηση του δασκλου του Φρνη. Διασζονται κποια τμματα απ το συνολικ ργο του, το πιο γνωστ εκ των οποων εναι το Πρσαι (223 στχοι), που αφορ στη ναυμαχα της Σαλαμνας (480 π.Χ.) και στο οποο γνεται αναφορ κι απ τον Πλοταρχο ως προς την ελευθερα κι ανεξαρτησα των Ελλνων. Σημαντικ τμμα του κειμνου ανακαλφθηκε το 1902 στο Αμπουκρ της βορειοκεντρικς Αιγπτου σε ππυρο του 4ου αι. π.Χ. (φωτ.) και για το οποο υπρχει πλθος σχολων απ τον Ολριχ Βιλαμβιτς (1903) ως προς των αριθμ των χορδν της λρας, χρονολγηση του ποιητ και τα αποσπσματα. Στο κεμενο περιγρφονται διφορα επεισδια της ναυμαχας και γενικ περιγρφεται η ανωτερτητα κι η μεγαλτερη νεση των Ελλνων ναντι των Περσν στο υγρ στοιχεο. Εκτιμται πως σως το ποιμα γρφτηκε περ το 412 π.Χ.

Τα Ποιματα

Δεν τραγουδω τρα πια τραγοδια αρχαα,
τ τα δικ μου εναι καλλτερα, τα να.
Ζευς ο νος βασιλεει και πολ-πολ μακρυ
εναι του Κρνου η εξουσα η παλι.
Εμπρς, ν' αποχωρσει η Μοσα η παλι!

==============

Υγνος:

     Ο Γιος Ιολιος Υγνος (Gaius Iulius Hyginus, 64 π.Χ. -17) ταν Λατνος συγγραφας, μαθητς του δισημου Αλξανδρου του Πολυστορα, και απελεθερος του Οκταβιανο Αυγοστου. Καταγταν απ την Ιβηρα (κατ' λλους απ την Αλεξνδρεια). Οδηγθηκε στη Ρμη ως δολος, απελευθερθηκε μως απ τον Οκταβιαν Αγουστο. γινε μαθητς του Αλεξνδρου του Πολυστορα κι απκτησε ευρεα μρφωση, χρη στην οποα διορσθηκε βιβλιοθηκριος της Παλατινς Βιβλιοθκης κατ τον Σουετνιο, που σχολιζει τι περιπεσε σε μεγλη φτχεια στα γερματ του κι υποστηριζταν απ τον ιστορικ Clodius Licinus.



     H καταγωγ του ταν ισπανικ, αλλ σμφωνα με ορισμνους λλους πρκειται για τον Αλεξανδριν Υginus μαθητ του πολυμαθστατου Κορνηλου Αλεξνδρου που επονομστηκε Πολυστωρ. Αρχικ τανε δολος, σως αιχμλωτος πολμου και στη συνχεια απελευθερθηκε απ τον αυτοκρτορα κι εκτς απ τα καθκοντα του δασκλου ανλαβε και τη θση του βιβλιοθηκριου της Παλατινς Βιβλιοθκης (Σουητ., Περ. γραμμ., ΧΧ). Υπρξε προσωπικς φλος του Οβδιου και του Κλωδου Λικνου. Ο Υγνος, πολπλευρος ερευνητς και πολυμαθστατος, συνγραψε πολλ ργα, τα οποα μως χθηκαν, ανμεσα σε αυτ περιλαμβνονται τα σχλια στον Propempticon του Κννα, μια πραγματεα για τον Βιργλιο. Ωστσο
αρκετ αμφισβητονται βσιμα. Συνγραψε τοπογραφικς και βιογραφικς πραγματεες, διατριβς για τη γεωργα και τη μελισσοκομα κι λλα, λα χαμνα. Πιθαντερα ργα του θεωρονται τα εξς:

 De vita rebusque illustrium virorum
 De urbibus
 De familiis Trojanis
 De proprietatis deorum
 De penatibus
Υπομνματα στον Βιργλιο κ..


     Στο νομ του υπρχουν δο σνολα σχολικν σημεισεων, που συνοψζουν τις μυθολογικς πραγματεες του: Μα συλλογ ιστοριν, οι Fabulae (Μθοι) και μια Ποιητικ Αστρονομα, (Poeticon Astronomicon). Αμφτερα τα ργα εναι περιλψεις, φος κι εππεδο γλσσας, με τα παιδαριδη λθη (ιδιατερα στην απδοση των ελληνικν πρωτοτπων ονομτων), χουνε τεθε σαν επιχειρματα για την ποψη τι νας τσο διακεκριμνος νθρωπος των γραμμτων πως ο Γιος Ιολιος Υγνος δεν μπορε να τα χει γρψει. Υποστηρζεται τι πρκειται για περιλψεις που γιναν μετ το 150 μ.Χ. των Genealogiae του Υγνου απ γνωστο επιμελητ.
     Οι Fabulae αποτελονται απ περπου 300 πολ συνοπτικ κι απλ γραμμνους μθους κι ουρνιες γενεαλογες. Εναι πολτιμο για τη χρση ργων Ελλνων τραγικν ποιητν που χουνε χαθε. Εκε ο συγγραφας παραθτει σε πρωτγονη μορφ ,τι κθε μορφωμνος Ρωμαος της εποχς του πρεπε να γνωρζει απ ελληνικ μυθολογα στο απλοστερο δυνατ εππεδο. Σμερα ωστσο συνιστ ορυχεο πληροφοριν, καθς οι περισστερες εκδοχς των αρχαων μθων χουνε πλον χαθε, πως λγο λειψε να γνει και με αυτ το ργο: Μνο να χειργραφο υπρχε, ο Codex Freisingensis (περ. 900 μ.Χ., τεμχι του φυλσσονται στο Μναχο), που μεταγρφηκε απ τον Jacob Micyllus το 1535, που σως δωσε και τον ττλο που γνωρζουμε σμερα.



     Το λλο ργο, αυτ που ο αρχικς ττλος ταν De Astronomia (Περ Αστρονομας), τυπθηκε 1η φορ, με εικονογρφηση του Erhard Ratdolt στη Βενετα το 1482, ως Clarissimi uiri Hyginii Poeticon astronomicon opus utilissimum (Ποιητικ Αστρονομα υπ του διασημοττου Υγνου, ργον χρησιμτατον). Το ργο καταγρφει τους αστρες αν αστερισμ, αλλ κυρως αφηγεται τους μθους που συνδονται με τους διφορους αστερισμος, σε εκδοχς βασιζμενες κυρως στο ργο Καταστερισμο του Ερατοσθνους.

Τα Ποιματα

                         Η Μικρ ρκτος

    Ο Αγλαοσθνης συγγραφας των Ναξιακν, ισχυρζεται τι πρκειται για την Κυνσουρα, μια εκ των Ιδαων Νυμφν και τροφν του Δα. Λει επσης τι στην πλη Ιστος (Histoe), την οποα δρυσε ο Νικστρατος και οι νθρωπο του, ο λιμνας και η ευρτερη περιοχ φεραν την ονομασα Κυνσουρα χρη σ᾽ εκενη. Αυτ συγκαταλεγταν στους Κουρτες, γρυπνους φλακες του Δα. λλοι υποστηρζουν τι οι Νμφες Ελκη και Κυνσουρα ανθρεψαν τον Δα και σε αναγνριση της προσφορς τους καταστερσθηκαν, αποκαλομενες αμφτερες, Αρκοδες. Εμες τις ονομζουμε Βορεους (septentriōnēs).
    Ωστσο εχε ειπωθε απ πολλος τι η Μεγλη ρκτος μοιζει με κρο και οι λληνες κνουν λγο για μαξα. Ο λγος για τις παραλλαγς αυτς μας παρχεται: Αυτο οι οποοι αρχικ παρατρησαν τ' στρα και υπθεσαν τι ανκαν σε διφορους αστερισμος, αποκλεσαν την ομδα αυτ χι Αρκοδα αλλ κρο, καθς δο απ τα επτ στρα τα οποα μοιαζαν ισομεγθη και πλησιστερα μεταξ τους θεωρθηκαν βδια και τα υπλοιπα πντε σχημτιζαν κρο. τσι, το σημεο πλησον του σχηματισμο αυτο θελαν να το αποκαλον Βοτη. Πργματι, ο ρατος υποστηρζει τι οτε ο Βοτης μτε η μαξα οφελουν τα ονματ τους στα παραπνω, αλλ επειδ η ρκτος, ομοιζουσα με τροχλατο κρο περιφρεται γρω απ τον πλο που ονομζεται Βρειος και ο Βοτης λγεται τι την οδηγοσε. Στο συλλογισμ του αυτ φανεται να κνει σημαντικ λθος, καθς αργτερα πως αναφρει ο Παρμενσκος επικαλομενος κποιους αστρονμους, τα στρα που εμπλκονταν στον σχηματισμ του αστερισμο της ρκτου σαν εικοσιπντε και χι επτ. Κι τσι, αυτς που προηγουμνως οδηγοσε την μαξα και αποκαλονταν Βοτης, τρα ονομαζταν Αρκτοφλαξ (φλακας της ρκτου) και αυτ ( λλοτε αποκαλομενη μαξα) κατ του Ομηρικος χρνους ονομαζταν ρκτος. Για τους Βορεους (septentriōnēs) ο μηρος λει τι φεραν και τα δο ονματα της Αρκοδας και της μαξας· πουθεν δεν αναφρεται στο Βοτη με την ονομασα Ακτοφλαξ.
    Ποικλες εναι επσης οι απψεις για το λγο που η Μικρ ρκτος αποκαλεται Φοινκη (Phoenice), γιατ αυτο που τη χρησιμοποιοσαν ως πλοηγ τους λγεται τι χαιραν μεγαλτερης ακρβειας και προστασας και γιατ επσης εφσον ταν πιο αξιπιστη απ την Μεγλη ρκτο δεν την ακολουθοσαν λοι. Αυτο οι νθρωποι δε μοιζουν να χουν αντιληφθε το λγο που αποκαλονταν Φοινκη. Ο Θαλς ο Μιλσιος, που μελτησε προσεκτικ αυτ τα θματα και πρτος απ᾽ λους την ονομτισε ρκτο, εχε Φοινικικ καταγωγ, πως υποστηρζει ο Ηρδοτος. Ως εκ τοτου λοι εκενοι στην Πελοπνησσο χρησιμοποησαν την ρκτο (που εχε περιγρψει ο Θαλς), οι Φονικες ναυτικο παρατηροσαν ωστσο το διο στρο (που 'χε ανακαλυφθε προγενστερα και θεωροσαν τι εφσον το ακολουθοσαν πιστ θα τους κατηθυνε με ακρβεια, το ονομτησαν δε, Φοινκη, χριν της καταγωγς του εξευρευνητ της.

==============

Φερεκρτης:

     Κωμικς ποιητς της Αρχαας Κωμωδας,που πρωττερα υπρξε υποκριτς κι ζησε στα τλη του 5ου π.Χ. αι. Σμφωνα με τον Σουδα, εχε λβει μρος στις εκστρατεες του Αλεξνδρου. Ο Φερεκρτης στα ργα του θιξε θματα που αφοροσαν στη κοινωνα της εποχς του, αλλ και τη πολυπθητη απ' λους ειρνη. Εδωσε ακμη τ' νομ του σ' να μτρο,το φερεκρτειο, χωρς μως να 'ναι γνωστ αν εκενος το δημιοργησε απλ το χρησιμοποιοσε. Απ τη πλοκ, καθς και τους χαρακτρες των ργων του, θεωρεται πρδρομος της Μσης και της Νας κωμωδας. Τα ργα του: Κοριανν, Πεταλν και Θλατταν (χαμνα), χουν ονματα απ εταρες.

     Αποδδονται σ’ αυτν 18 ττλοι ργων, αν κι δη οι Αλεξανδρινο εχαν αμφιβολες για κποιους απ’ αυτος.

ΕΡΓΑ: (σωζμενοι ττλοι): 1 Αγριοι, 2 Θλατταν, 3 Κραπταλοι, 4 Κοριανν, 5 Μεταλλες, 6 Πεταλν, 7 Χρων.

     γριοιο χορς των μισανθρπων αποστρφεται τον πολιτισμ. Αφο τον εγκαταλεπουν για να ζσουν με τους γριους, στη συνχεια τον νοσταλγον...
     Κραπταλοι: Σαν θμα του παρουσιζεται να ταξδι στον Κτω κσμο.
     Μεταλλες: Η ζω,και πλι στον Κτω κσμο, παρουσιζεται ευτυχισμνη. Το φανταστικ αυτ ταξδι κνει μια Αθηναα, η οποα φθνει στον Αδη περνντας μσα απ τις στος των μεταλλεων του Λαυρου. Απ το ργο αυτ ο Αθηναος δισωσε 33 στχους.
     Χρων: Η Κυρ-Μουσικ θρηνε για σα υποφρει απ τους Νεοτονικος.

Τλος και γι' αυτν τον ποιητ, τα στοιχεα.

==============

Φιλονδης:

     Κωμικς ποιητς της Αρχαας Κωμωδας που ζησε κι δρασε τον 5ο π.Χ.αι. στην Αθνα. Ασχολιταν επσης με τη διεθυνση του χορο και τη σκηνοθεσα. Ο Σουδας αναφρει ως ργα του: Απνη, Κοθρνοι, Φιλταιροι.

Τλος και γι' αυτν τον ποιητ.


==============

Φιλξενος:

     Ο Φιλξενος ταν αρχαος λληνας ποιητς, γνωστς για τους διθυρμβους που 'γραψε τον 5ο - 4ο π.Χ. αι. περπου. Γεννθηκε το 435 π.Χ. στα Κθηρα και πθανε στην φεσο το 380-79 π.Χ., σμφωνα με το Πριο Χρονικ. Εν ταν ακμα σε νεαρ ηλικα αιχμαλωτστηκε κι γινε δολος. Πουλθηκε αρχικ σε κποιον Σπαρτιτη ονομαζμενο Αγεσλο και στη συνχεια στον ποιητ Μελανιππδη, που τελικ τον απελευθρωσε και του δδαξε ποηση και μουσικ. ζησε να διστημα στη Σικελα και στην αυλ του τυρννου των Συρακουσν Διονυσου του πρεσβτερου, ο οποος ασχολετο με τη ποηση. Οι επικρσεις του μως για τα δραματικ ργα του Διονυσου τον εξοργσανε τσο στε να τον οδηγσει σε λατομεο. Κποιοι λλοι ιστορικο αιτιολογον την απφαση αυτ στις σχσεις που 'χε με την ερωμνη του Διονυσου, Γαλτεια. Απελευθερθηκε τελικ και κατφυγε στον Τραντα, εν συνεχεα στη Κρινθο κι απ 'κει στην φεσο. Λνε πως ταν ο Διονσιος τον ελευθρωσε, κλεσε να τονε φρουνε μπρος του και τονε ρτησε ξαν να του πει τη γνμη του για τα ποιματ του. Ο Φιλξενος αποκρινμενος στο Διονσιο επε: "Ας με οδηγσουν και πλι στα λατομεα!"
     Υπρχουν αρκετς αναφορς γρω απ το Φιλξενο. Ο κωμικς ποιητς Αντιφνης, στη κωμωδα του Τριταγωνιστς, λει γι' αυτν: "Θες εν ανθρποις ν εκενος, ειδς την αληθς μουσικν - ταν νας θες ανμεσα στους ανθρπους, γιατ γνρισε την αληθιν μουσικ". Σμφωνα με τον Πλοταρχο διθραμβο του, μαζ μ' λλα ργα, στλθηκαν απ τον ρπαλο, παιδικ φλο του Μ.Αλεξνδρου, στα Σοσα για να παιχτονε στις γιορτς των γμων του. Ο Διογνης Λαρτιος αναφρει (Δ', 6, 36) τι κποτε ο Φιλξενος ακογοντας μερικος κτστες να τραγουδνε παρτονα κποιες απ τις μελωδες του ρχισε να γκρεμζει τις πλθες με τις οποες αυτο κτζανε, λγοντας τους: "πως εσες καταστρφετε τα ργα μου, τσι κι εγ καταστρφω τα δικ σας".
     Σμφωνα με το λεξικ Σουδα, γραψε 24 διθυρμβους κι ο Πλοταρχος στο ργο του Περ Μουσικς (1141C, 1142C, 30-31) τον μνημονεει, μαζ με τον Τιμθεο, ως σημαντικ και καινοτμο δημιουργ, αν κι απ λλους επικριθκανε γι' αυτς τους τις καινοτομες. Το πιο γνωστ κι αρτιτερα σωζμενο ργο του ταν ο Κκλωψ εν αναφρονται ακμα ο Υμναιος, Γενεαλογα Αιακιδν Μελικς και το Δεπνον. Το ργο Κκλωψ Πολφημος & Γαλτεια χει σα θμα του τον ρωτα του Κκλωπα Πολφημου προς τη Γαλτεια και πρπει να γρφτηκε ταν ζοσε στη Σικελα. ταν νας απ τους σημαντικτερους ποιητς διθυρμβων (συνθτης τραγουδιν) της εποχς του, που αγαπθηκε πολ σο ζοσε, αλλ κι αργτερα. Ο Πλοταρχος λει πως ργα του εκτελεστκανε στους γμους του Μ.Αλεξνδρου στα Σοσα. Ητανε παροιμιδης για τη πολυφαγα του, απ την οποα και πθανε. Ο Αθναιος δισωσε 3 αποσπσματα ποιητν που αναφρονται σ' αυτν.
     Ο Φαινας διηγεται για τον ποιητ που εχε μεγλη αγπη για το φαγητ, τι κποτε δειπνοσε καλεσμνος στο σπτι του τυρννου Διονυσου (των Συρακουσν). ταν εδε να προσφρουν στον οικοδεσπτη να λυθρνι μεγλο εν σε αυτν να μικρ, πιασε το μεγλο ψρι και το ακομπησε στο αυτ του. Τον ρτησε ο Διονσιος για ποιο λγο το κανε αυτ κι ο Φιλξενος του απντησε τι, επειδ γρφει τη “Γαλτεια”, θα θελε να ρωτσει κτι το λυθρνι για το βασλειο του Νηρα. Επειδ μως το δικ του ταν μικρ, πρε του Διονυσου, που ταν μεγαλτερο σε ηλικα και ξερε πολ περισστερα. Ο Διονσιος γλασε και του δωσε το μεγλο.
     Ο Καλλμαχος γρφει πως αφο πλενταν ετε βρισκτανε στο σπτι του ετε ταξδευε σ' λλες πλεις, επισκεπττανε διφορα σπτια συνοδευμενος απ δολους που κρατοσαν λδι, ξδι, γρο κι λλα καρυκεματα. μπαινε λοιπν απρσκλητος στα διφορα σπτια, βλεπε το γεμα που τρωγαν, το φτιαχνε με τα καρυκεματα που εχε μαζ του, στε να εναι της αρεσκεας του και μετ ρχιζε να τρει. ταν κποτε επισκφθηκε την φεσο, πγε στην αγορ και τη βρκε εντελς δεια. Ρτησε το λγο και του επανε πως γινταν νας γμος κι λα τα προντα εχανε πουληθε για το γαμλιο γεμα. Πλθηκε κι απρσκλητος πγε στο σπτι του γαμπρο. Μετ το γεμα τραγοδησε, αρχζοντας τσι:
"Υμναιε, λαμπρ θε..." κι ενθουσασε τσο πολ τον κσμο, καθς τανε ποιητς διθυρμβων, που ο γαμπρς του επε: "Φιλξενε, κι αριο εδ θα δειπνσεις". Και ττε ο Φιλξενος απντησε: "Αν δεν πουλνε τρφιμα στην αγορ". Ποιαν λλη επιλογ εχε λλωστε, αφο ο γαμπρς εχε εξαντλσει τα αποθματα στην αγορ.
     Ο Μχων λει: "Ο Φιλξενος τανε παθιασμνος ψαροφαγς. Μια μρα λοιπν, στις Συρακοσες, αγρασε να χταπδι μκους περπου ενς μτρου. Αφο το ψησε, το φαγε σχεδν λο, εκτς απ το κεφλι. Μετ μως αρρστησε σοβαρ απ βαρυστομαχι. Οι συγγενες του φναξαν τον γιατρ. Αυτς, μλις τον εξτασε, τους ενημρωσε τι η υγεα του ταν σε πολ κρσιμη κατσταση και τονε ρτησε αν εχε τακτοποισει λες του τις εκκρεμτητες. Ο ασθενς, καταλαβανοντας τι αρχζει το ταξδι για τον λλο κσμο, ανακονωσε τη στερν του επιθυμα: "Ο Χρων... δεν μου επιτρπει να αργοπορσω κι η βρκα του με περιμνει. Μαρη μορα με καλε και δεν εναι δυνατν να μην υπακοσω. Αφο λοιπν χω το δικαωμα να πρω μαζ μου κτι δικ μου, καθς τσι εσπευσμνα ξεκιν για τον λλο κσμο, φρτε μου να πρω ,τι απμεινε απ το χταπδι μου".
     Γενικ λατρεητκε για τη πρωττυπην κφραση και τη μελωδικτητα του ργου του.

Αυτ χω λα κι λα για κενον!

==============

Χιωνδης:

     Κωμικς της Αρχαας Κωμωδας, αρχαιτερος απ τον Μγνητα. Υπρξε νικτς στο πρτο διαγωνισμ κωμωδας στα Διονσια το 487 π.Χ.

Δεν χω λλα στοιχεα.
_________________________



           Τ    E    Λ    O    Σ

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers