-

Dali &

-


-








.

--.


.

./.


 
 

 

Korzeniowski Teodor Jozef Konrad (Joseph Conrad): ... ''

       Η δναμ σου εναι απλς
                            κτι τυχαο που οφελεται
                                                στην αδυναμα των λλων...

 Βιογραφικ

     Ο Joseph Conrad (Teodor Jozef Konrad Korzeniowski) τανε Βρεττανς συγγραφας και διηγηματογρφος, πολωνικς καταγωγς και θεωρεται απ τους σημαντικτερους αγγλφωνους μυθιστοριογρφους, που πργματι δεν τανε καν γγλος, αν κι γραψε λα του τα ργα κατευθεαν στην αγγλικ γλσσα. Ο συγγραφας των ναυτικν ζησε 30 τη στη στερι, απεχθαντανε Ντοστογιφσκι και Ναπολοντα, το μανιδης καπνιστς κι ευξαπτος πολ. ζησε 16 τη στη θλασσα πριν εγκατασταθε οριστικ στην Αγγλα. Μερικ απ' τα ργα του χουν οριστε ρομαντικ, αλλ ο ρομαντισμς του εμποτζεται μ' γρια ειρωνεα και λεπτ ασθηση ανθρπινης ικαντητας για αυτοεξαπτηση. Πολλο κριτικο τονε θεωρονε πρδρομο του μοντερνισμο. Ο διος δε διβαζε ποτ τις κριτικς που τον αφοροσανε, παρ' λ' αυτ μετροσε το πσο σημαντικς ταν ανλογα με το μκος τους. σο περισστερες λξεις, τσο καλτερη ταν η κριτικ κι αυτ τον κανε ευτυχισμνο. Το αφηγηματικ φος κι οι υπαρξιακο, αντι-ηρωικο χαρακτρες του χουν επηρεσει πολλος συγγραφες, συμπεριλαμβανομνων των ρνεστ Χμινγουε, Ντ. Χ. Λρενς, Γκρχαμ Γκρην, Τζζεφ Χλλερ και Γρζι Κοζνσκι. Ο συγγραφας που συνδεται με αριστουργματα, πως Η καρδι του σκτους, Τυφνας, Λρδος Τζιμ, Η τρλλα του Αλμγερ κι λλα. Η ταινα Αποκλυψη Τρα βασστηκε στο Η Καρδι Του Σκτους. Ακμη και μχρι το τλος της ζως του, ταν πια εχε γνει γγλος πολτης κι λοι εχανε ξεχσει τη καταγωγ του, εξακολουθοσε να νιθει ξνος που δολευε πνω σε μια ξνη γλσσα. Συνθιζε μλιστα να λει : "Πρπει να εργζομαι σαν μεταλλωρχος στο λατομεο του, ξεθβοντας λες τις αγγλικς προτσεις μου μες απ' το σκοτδι της νχτας..."
     Γεννθηκε στη Terechowa της Πολωνας στις 3 Δεκμβρη 1857 και πθανε στο Bishopsboume (Kent) στις 3 Αυγοστου 1924. τανε το μοναδικ παιδ του Apollon Nalecz Korzeniowski και της Eveline Bobrowska. Ο πατρας του, νθρωπος των γραμμτων, θεατρικς συγγραφας και μεταφραστς απ τα γαλλικ και τα αγγλικ, εξορστηκε λγω της πατριωτικς του δρσης κατ τη διρκεια του αγνα της απελευθρωσης της Πολωνας απ τον ρωσικ ζυγ. Η μητρα του Joseph πθανε 34 ετν, καταβεβλημνη απ τις κακουχες της εξορας κι τσι η κηδεμονα του πρασε στο θεο του, Thaddie. Στο σχολεο, ο Joseph δειξε ιδιατερη προτμηση για τη γεωγραφα και λγα χρνια μετ το θνατο του πατρα του το 1869, εξφρασε την επιθυμα να γνει ναυτικς. Ξεκνησε τη ναυτικ του σταδιοδρομα στα 1874, στα 17 του. Μετβη στη Μασσαλα, δολεψε σε διφορα εμπορικ πλοα και συναναστρεφταν χι μνο ναυτικος, αλλ κι τομα των αριστοκρατικν και νομιμφρονων κκλων της πλης. να απ τα ταξδια τον τον οδγησε στις Αντλλες, εν αρκετς φορς μπλχτηκε σε μεταφορς παρνομων προντων για λογαριασμ των Γλλων νομιμοφρνων. στερα απ 4 τη παρνομων μεταφορν, απογοητευμνος απ' αυτ τον κκλο ατμων κι απ τη ζω στη Μασσαλα, σως κι επηρεασμνος απ μια σντομη αλλ οδυνηρ ερωτικ περιπτεια, εγκατλειψε τη Γαλλα κι εγκαταστθηκε στην Αγγλα χωρς να γνωρζει οτε λξη αγγλικ. Μχρι τα 21 του δεν γνριζε οτε μα λξη αγγλικ. ρχισε να μαθανει μνος του διαβζοντας τους Times, αλλ και τα δσκολα ργα του Τμας Καρλιλ και του Σαξπηρ. Στα ταξδια του ξεκνησε να πειραματζεται με τη γλσσα και στις ατλειωτες ρες που περνοσε στη θλασσα γραψε και τις πρτες του ιστορες.



     Ξεκνησε κνοντας μικρς διαδρομς μεταξ Lowestoft και Newcastle, διαβζοντας Σαξπηρ στον ελεθερο χρνο του. Επιβιβσεις, διαδρομς, επιστροφς εναλλσσονταν αδικοπα. Το πλοο "Duke of Sutherland" τον οδγησε στο Σδνε, το "Europa" τον ταξδεψε στα λιμνια της Ιταλας, το "Loch Etive" τον ξανφερε στο Σδνε. Μια φορ κινδνεψε να πνιγε, ταν το σαπιοκραβο "Palestine" πιασε φωτι και βυθστηκε. Τλος το "Narcissus" τονε ταξδεψε στη Βομβη. Το 1886 απκτησε τη βρεττανικ υπηκοτητα. Εν τω μεταξ, εχε πρει δπλωμα καπετνιου του  αγγλικο εμπορικο  ναυτικο. Την δια χρονι λαβε μρος σ' να διαγωνισμ που εχε οργανσει μια επιθερηση, γρφοντας να διγημα με τον ττλο The Black Mate. πειτα, τονε ξανακρδισε η ζω του ναυτικο. Πηγαινοερχταν μεταξ Σιγκαπορης και Βρνεο, κανε επικνδυνα ταξδια, ζησε απ κοντ τη χολρα, τους πυρετος. Στον Αγιο Μαυρκιο, που κανε μια αναγκαστικ στση, ερωτετηκε μια να κοπλα, την Eugenie Renouf. Τη ζτησε σε γμο, εκενη μως ταν δη αρραβωνιασμνη. Επστρεψε λοιπν στο Λονδνο, που, για μρες, μεινε βυθισμνος σε μια οδυνηρ αδρνεια.
     Το 1889 ξεκνησε να γρφει το πρτο του βιβλο, τη Τρλλα του  Αλμγιερ. Επανακτντας μως, το πθος του για τη περιπτεια, κατφερε να γνει επικεφαλς ενς βαποριο του νω Κονγκ. Η εμπειρα ταν ιδιατερα σκληρ, και μια σοβαρ κρση ρευματισμν τον ανγκασε να επιστρψει στην Ευρπη. Στο αναρρωτριο που κατφυγε για υδροθεραπεα προκειμνου να απαλλαγε απ τους πνους, συνχισε τη συγγραφ του μυθιστορματος που εχε διακψει για σο καιρ ταξδευε. Το μυθιστρημα ολοκληρθηκε το 1894. Η επιτυχα που σημεωσε το βιβλο (1895) που εχε γρψει με τσο κπο (τα αγγλικ ταν για τον Conrad μια παντελς γνωστη γλσσα και μνον στερα απ αξιπαινες προσπθειες κατρθωσε να διαμορφσει το προσωπικ του στυλ) τανε καθοριστικ για τη σταδιοδρομα του ως συγγραφα. Μεταξ 1878-94, ο Κνραντ υπηρετοσε στο βρεττανικ ναυτικ. Το 1884, εχε για παρα του μια μαμο, την οποα ο νμος ττε απαγρευε να πρει μαζ του στην Αγγλα. πως διηγεται ο διος, του τανε πολ δσκολο να την αποχωριστε, μχρι που του σκισε κποια χειργραφα. Ττε αναγκστηκε να τη δσει στον μετπειτα βιογρφο του, Τζφρι Μγερς. Εκενα τα χρνια, κρδιζε κι χανε πολλ χρματα κι ως τζογαδρος. Κποια στιγμ, ωστσο, τα χρη απ τα χαρτι τανε τσο πολλ που, απελπισμνος, αυτοπυροβολθηκε, προσπαθντας να αυτοκτονσει. Η σφαρα αστχησε, δεν χτπησε τη καρδι, αλλ του διλυσε το στθος. Η αππειρα αυτ μως του λλαξε τη ζω, τον ανγκασε να εγκαταλεψει τον τζγο και να αφοσιωθε στη συγγραφ, γρφοντας μια σειρ απ μυθιστορματα που μενανε κλασσικ.

     Το 1896 ο Conrad νυμφετηκε τη Gessie George κι εγκαταστθηκε στην Αγγλα που, υπ τη προστασα του Ford Madox Hueffer, αφιερθηκε ολοκληρωτικ στη λογοτεχνα. Μες σε 14 τη με την αρρστια και τις οικονομικς δυσκολες κατφερε να γρψει μια σειρ απ αριστουργματα. Τα περιπετειδη κι εξωτικ μυθιστορματ του χαρακτηρζονται απ βαθει ανλυση κι απ συμβολικ δναμη, κατατσσοντας τον ανμεσα στους μεγαλτερους μυθιστοριογρφους λων των εποχν. Μετ τη Τρλλα του Αλμγιερ γρφει τον Απβλητο Των Νησιν και την επμενη χρονι το Ο Νγρος του Νρκισσου και μετ τον Λρδο Τζιμ, τα Νειτα, τη Καρδι του Σκτους, τον Τυφνα Φαλκ, το Νοστρμο, το Μυστικ Πρκτορα (που διασκευστηκε απ τον διο για τον κινηματογρφο), το Με τα Μτια ενς Δυτικο, τη Νκη, το The Arrow of Gold, καθς επσης κι λλα πολλ μυθιστορματα, διηγματα, αυτοβιογραφικς και λογοτεχνικς σημεισεις, που χουνε συγκεντρωθε στους 3 τμους του The Uniform Edieton of the Works of Joseph Conrad (. Dent, 1923). Στη διρκεια του A' Παγκ. Πολ., o Conrad, για να μικρ διστημα, επστρεψε στο ναυτικ, καθς το βρεττανικ ναυαρχεο του εμπιστετηκε τη θση του ακτοπλοηγο. Το 1923 ταξδεψε στη Να Υρκη, που συνντησε τον Paderewski.
     Πθανε να χρνο μετ την επιστροφ του στην Αγγλα.
----------------------------



     γραψε μυθιστορματα και ναυτικς ιστορες, που απεικονζουν κρσεις της ανθρπινης ατομικτητας εν μσω αυτο που 'βλεπε ως ναν αδιφορο, ανεξιχναστο κι ανθικο κσμο. Θεωρεται απ κποιους λογοτεχνικς ιμπρεσιονιστς κι απ λλους πριμος μοντερνιστς, αν και τα ργα του περιχουν επσης στοιχεα ρεαλισμο του 19ου αι. Το αφηγηματικ του φος κι οι αντιηρωικο χαρακτρες του, πως στο Λρδο Τζιμ, π.χ. χουν επηρεσει πολλος συγγραφες. Πολλς δραματικς ταινες χουνε προσαρμοστε κι εμπνευστε απ τα ργα του. Πολλο συγγραφες και κριτικο χουνε σχολισει τι τα μυθιστορματα του, που γρφτηκαν σε μεγλο βαθμ τις 2 πρτες 10ετες του 20ο αι. φανεται να χουνε προβλψει μεταγενστερα παγκσμια γεγοντα.
     Γρφοντας κοντ στη κορφωση της Βρεττανικς Αυτοκρατορας, βασστηκε στις εθνικς εμπειρες της πατρδας του -σχεδν σ' λη του τη ζω, σε 3 κατοχικς αυτοκρατορες- και στις δικς του εμπειρες στο γαλλικ και το βρεττανικ εμπορικ ναυτικ, για να δημιουργσει διηγματα και μυθιστορματα που αντανακλονε πτυχς ενς κσμου που κυριαρχεται απ την Ευρπη -συμπεριλαμβανομνου του ιμπεριαλισμο και της αποικιοκρατας- και που εξερευνονε σε βθος την ανθρπινη ψυχ. Η μετααποικιακ ανλυση του ργου του χει προκαλσει ουσιαστικ συζτηση. Το 1975, ο συγγραφας Chinua Achebe δημοσευσε ρθρο που κατγγειλε το Heart of Darkness ως ρατσιστικ κι απανθρωπιστικ, εν λλοι μελετητς, συμπεριλαμβανομνων των Adam Hochschild και Peter Edgerly Firchow, χουν αντικροσει την ποψη αυτ.
     Βαφτστηκε Józef Teodor Konrad Korzeniowski απ τον παππο του απ τη μητρα του Józef, τον παππο του απ τον πατρα του Teodor και τους ρωες (κι οι 2 ονομζονται "Konrad") 2 ποιημτων του Adam Mickiewicz, τα: Grażyna και Konrad Wallenrod. Η οικογνεια τον αποκαλοσε "Konrad", παρ "Józef". Αν κι η συντριπτικ πλειοντητα των κατοκων της γρω περιοχς ταν Ουκρανο κι η μεγλη πλειοντητα των κατοκων του Berdychiv ταν Εβραοι, σχεδν λη η παιθρος ανκε στη Πολωνικ szlachta (ευγεν), στην οποα ανκε η οικογνεια ως φροντες το οικσημο Nałęcz (πλα). Η πολωνικ λογοτεχνα, ιδιατερα η πατριωτικ λογοτεχνα, χαιρε μεγλης εκτμησης απ τον πολωνικ πληθυσμ της περιοχς.



     Η Πολωνα εχε χωριστε μεταξ της Πρωσσας, της Αυστρας και της Ρωσας το 1795. Η οικογνεια Korzeniowski εχε διαδραματσει σημαντικ ρλο στις πολωνικς προσπθειες ν' ανακτσει την ανεξαρτησα. Ο παππος του Conrad απ τον πατρα, Teodor, εχε υπηρετσει υπ τον πργκηπα Józef Poniatowski στη ρωσικ εκστρατεα του Ναπολοντα κι εχε σχηματσει τη δικ του μορα ιππικο στη διρκεια της εξγερσης της Πολωνας-Λιθουανας το Νομβρη του 1830 κατ της Ρωσικς Αυτοκρατορας. Ο σκληρ πατριτης πατρας του Κνραντ Απλλων ανκε στην πολιτικ παρταξη των "Κκκινων", στχος της οποας ταν ν' αποκαταστσει τα προ της διχοτμησης ρια της Πολωνας κι η οποα επσης υποστριζε τη μεταρρθμιση της γης και τη κατργηση της δουλοπαροικας. Η μετπειτα ρνηση του Κνραντ να ακολουθσει τα βματα του Απλλωνα κι η επιλογ της εξορας αντ της αντστασης, αποτλεσαν πηγ ενοχς για τη ζω του Κνραντ.
     Λγω των προσπαθειν του πατρα στη γεωργα και του πολιτικο του ακτιβισμο, η οικογνεια μετακμιζε επανειλημμνα. Τον Μη του 1861 μετακομσανε στη Βαρσοβα, που ο Απλλων εντχθηκε στην αντσταση κατ της Ρωσικς Αυτοκρατορας. Συνελφθη και φυλακστηκε στο Pavilion X της Ακρπολης της Βαρσοβας. Ο Κνραντ θα γραφε: "[Εγ] στην αυλ αυτς της Ακρπολης -χαρακτηριστικ για το θνος μας- αρχζουν οι παιδικς μου αναμνσεις". Στις 9 Μη 1862 ο Απλλωνας κι η οικογνει του εξορστηκαν στη Vologda, 500 χιλιμετρα (310 μλια) βρεια της Μσχας και γνωστ για το κακ κλμα της. Το Γενρη του 1863 η ποιν του μετετρπη κι η οικογνεια στλθηκε στο Chernihiv στη βορειοανατολικ Ουκρανα, που οι συνθκες ταν πολ καλτερες. Ωστσο, στις 18 Απρλη 1865 η Ewa πθανε απ φυματωση. Ο Απλλων κανε ,τι μποροσε να διδξει τον Κνραντ στο σπτι. Το πριμο διβασμα του αγοριο τον εισγαγε στα δο στοιχεα που κυριρχησαν αργτερα στη ζω του: στο Toilers of the Sea του Ουγκ, συνντησε τη σφαρα δραστηριτητας που θα αφιρωσε τα νειτα του. Ο Σαξπηρ τον φερε στην τροχι της αγγλικς λογοτεχνας. Κυρως, μως, διβαζε πολωνικ ρομαντικ ποηση. Μισ αινα αργτερα εξγησε τι:

   "Η Πολωνικτητα στα ργα μου προρχεται απ τους Mickiewicz και Słowacki. Ο πατρας μου διβασε δυνατ τον Pan Tadeusz του Mickiewicz και μ' κανε να τον διαβσω δυνατ... Προτιμοσα το Konrad Wallenrod και το Grażyna του Mickiewicz. Αργτερα προτμησα Słowacki. Ξρεις γιατ Słowacki;... Εναι η ψυχ λης της Πολωνας".


     Το φθινπωρο του 1866, ο νεαρς Κνραντ στλθηκε για 1 τος καταφγιο για λγους υγεας, στο Κεβο και στο οικογενειακ κτμα της μητρας του στο Νοβοφστιβ. Το Δεκμβρη του 1867, ο Απλλων πρε τον γιο του στο αυστριακ τμμα της Πολωνας, που 2 τη απολμβανε σημαντικ εσωτερικ ελευθερα κι να βαθμ αυτοδιθεσης. Μετ απ παραμον στο Lwów και σε αρκετς μικρτερες τοποθεσες, στις 20 Φλεβρη 1869 μετακομσανε στη Κρακοβα (μχρι το 1596, πρωτεουσα της Πολωνας), ομοως στην Αυστριακ Πολωνα. Λγους μνες αργτερα, στις 23 Μη 1869, ο Απλλων Κορζενιφσκι πθανε, αφνοντας τον Κνραντ ορφαν σε ηλικα 11 ετν. πως η μητρα του Κνραντ, ο Απλλων ταν βαρι ρρωστος με φυματωση.
     Ο νεαρς Conrad τθηκε υπ τη φροντδα του αδελφο της Ewa, Tadeusz Bobrowski. Η κακ υγεα κι η μη ικανοποιητικ σχολικ του εργασα προκλεσαν συνεχ προβλματα στο θεο του και χωρς τλος οικονομικς δαπνες. Δεν ταν καλς μαθητς. παρ το φροντιστριο, διπρεψε μνο στη γεωγραφα. Κενη την εποχ πιθαντατα λαβε μνον ιδιωτικ φροντιστριο, καθς δεν υπρχουνε στοιχεα τι παρακολουθοσε τακτικ κποιο σχολεο. Δεδομνου τι η ασθνεια του αγοριο τανε ξεκθαρα νευρικς προλευσης, οι γιατρο υποθσαν τι ο καθαρς αρας κι η σωματικ εργασα θα τονε σκληρνουν. ο θεος του λπιζε τι τα καλ καθορισμνα καθκοντα κι η σκληρτητα της δουλεις θα του διδξουνε πειθαρχα. Δεδομνου πως δειξε μικρ διθεση για μελτη, ταν απαρατητο να μθει να επγγελμα. Ο θεος του πστευε τι θα μποροσε να εργαστε ως ναυτικς, θα συνδαζε ναυτικς δεξιτητες μ' εμπορικς δραστηριτητες. Το φθινπωρο του 1871, ο 13χρονος Conrad ανακονωσε τη πρθεσ του να γνει ναυτικς. Αργτερα θυμθηκε πως σα παιδ εχε διαβσει (προφανς σε γαλλικ μετφραση) το βιβλο του Leopold McClintock για τις αποστολς του 1857–59  σε αναζτηση των χαμνων πλοων του Sir John Franklin, Erebus & Terror. Θυμθηκε επσης πως εχε διαβσει βιβλα του Αμερικανο Τζιμς Φνιμορ Κοπερ και του γγλου καπετνιου Φρντερικ Μριατ. νας φλος στην εφηβεα θυμθηκε τι ο Κνραντ γραφε φανταστικς ιστορες πντα στημνες στη θλασσα, που παρουσιζονταν τσο ρεαλιστικς που οι ακροατς νμιζαν τι η δρση γινταν μπρος στα μτια τους.
     Τον Αγουστο του 1873 ο Bobrowski στειλε τον 15χρονο Conrad στο Lwów σ' να ξδερφ του που διατηροσε μια μικρ πανσιν για αγρια ορφαν απ την Εξγερση του 1863. Η ομαδικ συνομιλα εκε γινε στα γαλλικ. Η κρη του ιδιοκττη θυμται:

   μεινε μαζ μας 10 μνες... Διανοητικ ταν εξαιρετικ προχωρημνος αλλ αντιπαθοσε τη σχολικ ρουτνα, την οποα βρισκε κουραστικ και βαρετ. λεγε... σχεδαζε να γνει μεγλος συγγραφας... Αντιπαθοσε λους τους περιορισμος. Στο σπτι, στο σχολεο στο σαλνι απλνονταν ασυνθιστα. Υπφερε απ ντονους πονοκεφλους και νευρικς κρσεις...


     Ο Κνραντ βρισκταν στο δρυμα λγο περισστερο απ να χρνο, ταν τον Σεπτμβρη του 1874, για αββαιους λγους, ο θεος του τον απομκρυνε απ το σχολεο στο Lwów και τονε πγε πσω στη Κρακοβα. Στις 13 Οκτβρη 1874 ο Μπομπρβσκι στειλε τον 16χρονο στη Μασσαλα, για τη προγραμματισμνη σταδιοδρομα του Κνραντ σ' εμπορικ ναυτικ σε γαλλικ εμπορικ πλοα. Του παρεχε επσης μηνιαο επδομα (ορζεται στα 150 φργκα). Αν κι ο Conrad δεν εχε ολοκληρσει το γυμνσιο, τα επιτεγματ του περιελμβαναν ευχρεια στα γαλλικ (με σωστ προφορ), κποια γνση λατινικν, γερμανικν κι ελληνικν, πιθανς καλ γνση της ιστορας, κποια γεωγραφα και πιθανς δη να ενδιαφρον για τη φυσικ. τανε καλ διαβασμνος, ιδιατερα στη πολωνικ ρομαντικ λογοτεχνα. Ανκε στη 2η γενι της οικογνειας που 'πρεπε να κερδσει τα προς το ζην ξω απ' τα οικογενειακ κτματα. Γεννθηκαν και μεγλωσαν εν μρει στο περιβλλον της εργατικς διανησης, μιας κοινωνικς τξης που ρχιζε να παζει σημαντικ ρλο στη Κ.κι Α. Ευρπη. Εχε απορροφσει αρκετ απ την ιστορα, τον πολιτισμ και τη λογοτεχνα της πατρδας για να μπορσει τελικ να αναπτξει μια ξεχωριστ κοσμοθεωρα και να κνει μοναδικς συνεισφορς στη λογοτεχνα της Βρεττανας που υιοθετοσε.
     Οι εντσεις που ξεκινσανε στη παιδικ του ηλικα στη Πολωνα κι αυξηθκανε στην ενηλικωσ του στο εξωτερικ, συνβαλαν τα μλα στα λογοτεχνικ επιτεγματ του. Ο Zdzisław Najder, ο διος μετανστης απ τη Πολωνα, παρατηρε:

   Το να ζει κανες μακρι απ το φυσικ του περιβλλον -οικογνεια, φλους, κοινωνικ ομδα, γλσσα- ακμα κι αν προκπτει απ συνειδητ απφαση, συνθως προκαλε εσωτερικς εντσεις, γιατ τενει να κνει τους ανθρπους λιγτερο σγουρους για τον εαυτ τους, πιο ευλωτοι, λιγτερο ββαιοι για τη θση και την αξα τους. Η Πολωνικ szlachta κι η διανηση τανε κοινωνικ στρματα που η φμη ταν αισθητ, πολ σημαντικ για το ασθημα της αυτοεκτμησης. Οι ντρες προσπθησαν να βρυνε την επιβεβαωση της αυτοεκτμησς τους στα μτια των λλων. Μια ττοια ψυχολογικ κληρονομι αποτελε ταυτχρονα κνητρο για φιλοδοξες και μια πηγ συνεχος γχους, ειδικ αν [κποιος χει εμποτισμνο με] την ιδα του δημσιου καθκοντος [κποιου].

     Κποιοι κριτικο χουνε προτενει πως ταν φυγε απ τη Πολωνα, θελε να ξεφγει μια για πντα με το πολωνικ παρελθν. Σε αντκρουση αυτο, ο Najder παραθτει απ την επιστολ του Conrad στις 14 Αυγοστου 1883 προς τον οικογενειακ φλο Stefan Buszczyński, που γρφτηκε 9 χρνια μετ την αναχρηση του Conrad απ την Πολωνα:

   ...Θυμμαι πντα αυτ που 'πες ταν φευγα απ [Κρακοβα]: 'Θυμσου' επες που κι αν πλεσεις, πλεις προς τη Πολωνα'! Που δεν ξχασα ποτ και δε θα ξεχσω ποτ!


     Στη Μασσαλα, εχε ντονη κοινωνικ ζω, που συχν επιβρυνε τον προπολογισμ του. να χνος αυτν των ετν μπορε να βρεθε στη πλη Luri της Β. Κορσικς, που υπρχει πλκα για να Κορσικαν μπορο ναυτικ, Dominique Cervoni, που γινε φλος του. Ο Cervoni γινε η μπνευση μερικος απ' τους χαρακτρες του, πως ο χαρακτρας του ττλου του μυθιστορματος Nostromo, 1904. Μετ καιρ επισκφτηκε τη Κορσικ με τη σζυγ του, το 1921, εν μρει αναζητντας σχσεις με τον απ καιρ νεκρ φλο και συνδελφο μπορο ναυτικ. Τλη του 1877, η ναυτικ σταδιοδρομα του διεκπη απ την ρνηση του Ρσου προξνου να παρσχει τα απαρατητα γγραφα για να συνεχσει την εργασα του. Ως αποτλεσμα, πεσε στα χρη και, τον Μρτη του 1878, κανε αππειρα αυτοκτονας. Επζησε κι λαβε περαιτρω οικονομικ βοθεια απ το θεο, επιτρποντς του να ξαναρχσει τη κανονικ του ζω. Μετ απ σχεδν 4 τη στη Γαλλα και σε γαλλικ πλοα, εντχθηκε στο βρεττανικ εμπορικ ναυτικ, τον Απρλη του 1878 (πιθαντατα εχε αρχσει να μαθανει αγγλικ λγο πριν).
     Για τα επμενα 15 τη, υπηρτησε υπ τον Κκκινο Σημαιοφρο. Εργστηκε σε διφορα πλοα ως μλος του πληρματος (συνοδς, μαθητευμενος, ικανς ναυτικς) και στη συνχεια ως 3ος, 2ος και 1ος καπετνιοςς, μχρι που τελικ λαβε τον βαθμ του καπετνιου. Στη διρκεια των 19 ετν απ τη στιγμ που φυγε απ τη Κρακοβα, τον Οκτβρη του 1874, ως του αποχρησε απ το Adowa, Γενρη του 1894, εχε εργαστε σε πλοα, συμπεριλαμβανομνων μεγλων περιδων στο λιμνι, για 10 τη και 8 μνες. Εχε περσει λγο περισστερα απ 8 τη στη θλασσα -9 μνες απ' αυτ ως επιβτης. Η αποκλειστικ του θητεα γινε το 1888-89, ταν διοικοσε το barque Otago απ το Σδνε στον Μαυρκιο.
     Στη διρκεια μιας σντομης επσκεψης στην Ινδα το 1885-86, 28χρονος πλον στειλε 5 γρμματα στον Τζζεφ Σπρνιον, τον 8 χρνια μεγαλτερ του, που 'χε γνει φλος στο Κρντιφ τον Ιονιο του 1885, λγο πριν αποπλεσει για τη Σιγκαπορη με το πλοο Tilkhurst. Αυτς οι επιστολς εναι τα πρτα διατηρημνα κεμεν του στα αγγλικ. Τα αγγλικ του εναι γενικ σωστ αλλ καμπτα σε σημεο τεχνητο. πολλ αποσπσματα υποδηλνουν τι οι σκψεις του ακολουθοσανε τις γραμμς της πολωνικς σνταξης και φρασεολογας. Το πιο σημαντικ, οι επιστολς δεχνουν αξιοσημεωτη αλλαγ στις απψεις απ κενες που υπονοονται στη προηγομενη αλληλογραφα του 1881-83. Εχε εγκαταλεψει την "ελπδα για το μλλον" και την παρση να "πλει [πντα] προς τη Πολωνα" και τις πανσλαβικς ιδες του. μεινε με μια οδυνηρ ασθηση απελπισας του πολωνικο ζητματος και την αποδοχ της Αγγλας ως πιθανο καταφυγου. Εν συχν προσρμοζε τις δηλσεις του στε να συμφωνονε σε κποιο βαθμ με τις απψεις των αποδεκτν του, το θμα της απελπισας σχετικ με τις προοπτικς της πολωνικς ανεξαρτησας εμφανζεται συχν αυθεντικ στην αλληλογραφα και στα ργα του πριν απ το 1914.
     Το 1890 σηματοδτησε τη 1η επιστροφ του στη Πολωνα, που θα επισκεπτταν τον θεο του κι λλους συγγενες και γνωστος. Αυτ η επσκεψη πραγματοποιθηκε εν περμενε να προχωρσει στην Ελεθερη Πολιτεα του Κονγκ, χοντας προσληφθε απ τον Albert Thys, αναπληρωτ διευθυντ της αννυμης εταιρεας Belge pour le Commerce du Haut-Congo. Η σχση του με τη βελγικ εταιρεα, στον ποταμ Κονγκ, θα ενπνευσε τη νουβλα του, Heart of Darkness. Στη διρκεια αυτς της περιδου στο Κονγκ, γινε φλος του Roger Casement, που εργαζταν επσης για τη Thys, λειτουργντας σταθμ εμπορου και μεταφορν στο Matadi. Το 1903, ως Βρεττανς Πρξενος στη Μπμα, ο Κσεμεντ εστλη να ερευνσει τις καταχρσεις στο Κονγκ κι αργτερα στο Περο του Αμαζονου και χρστηκε ιππτης το 1911 για την υπερσπιση των ανθρωπνων δικαιωμτων, αργτερα δραστηριοποιθηκε στον Ιρλανδικ Ρεπουμπλικανισμ μετ την αποχρησ του απ τη βρεττανικ προξενικ υπηρεσα.



     φυγε απ' την Αφρικ στα τλη Δεκμβρη 1890, φτνοντας στις Βρυξλλες τλη Γενρη του επμενου τους. Επανλθε στους Βρεττανος εμπορικος ναυτικος, ως πρτος σνεργτης, τον Νομβρη. ταν φυγε απ το Λονδνο στις 25 Οκτβρη 1892 με το επιβατηγ Torrens, νας απ τους επιβτες ταν ο William Henry Jacques, του Καμπριτζ που πθανε ν τος μετ, στις 19 Σεπτμβρη 1893. Σμφωνα με το A Personal Record του Conrad, ταν ο 1ος αναγνστης του ημιτελος ακμη χειρογρφου του Almayer's Folly. Ο Ζακ ενθρρυνε τον Κνραντ να συνεχσει να γρφει το μυθιστρημα. ταν οι Τρενς φυγαν απ την Αδελαδα στις 13 Μρτη 1893, στους επιβτες περιλαμβνονταν 2 νεαρο γγλοι που επστρεφαν απ την Αυστραλα και τη Να Ζηλανδα: τον 25χρονο δικηγρο και μελλοντικ μυθιστοριογρφο John Galsworthy και τον ντουαρντ Λνσελοτ Σντερσον, που επρκειτο να βοηθσει τον πατρα του να διευθνει να προπαρασκευαστικ σχολεο αγοριν στο λστρι. τανε πιθανν οι 1οι γγλοι και μη ναυτικο που ο Κνραντ σναψε φιλα και θα παρμενε σ' επαφ και με τους 2. Σε μια απ τις 1ες λογοτεχνικς αππειρες του Galsworthy, The Doldrums (1895–96), ο πρωταγωνιστς -ο 1ος σντροφος Armand- χει το πρτυπο του Conrad.
Στο Κιπ Τουν, που παρμειναν οι Torrens απ τις 17 ως τις 19 Μη, ο Galsworthy φησε το πλοο για να δει τα τοπικ ορυχεα. Ο Σντερσον συνχισε το ταξδι του και φανεται πως ταν ο 1ος που ανπτυξε στεντερους δεσμος με τον Κνραντ. Αργτερα τον διο χρνο, θα επισκεπτταν τους συγγενες του στη Πολωνα και τη Ουκρανα λλη μια φορ. Το φθινπωρο του 1889, ρχισε να γρφει το 1ο του μυθιστρημα, Almayer's Folly.
     Ο γιος ενς συγγραφα, που επανεσε ο θεος του για τ' μορφο φος των επιστολν του, ο νθρωπος που απ τη 1η κιλας σελδα δειξε μια σοβαρ, επαγγελματικ προσγγιση στο ργο του, παρουσασε την αρχ του Το Almayer's Folly σαν περιστασιακ και μη δεσμευτικ περιστατικ "... Ναι μως πρπει να 'νιωθε ντονη ανγκη να γρψει. Κθε σελδα ακριβς απ τη 1η μαρτυρε τι το γρψιμο δεν ταν κτι που ασχολθηκε για διασκδαση για να περσει χρνο. Ακριβς το αντθετο: τανε σοβαρ εγχερημα, που υποστηρχθηκε απ προσεκτικ, επιμελ ανγνωση των δασκλων και στχος του ταν να διαμορφσει τη δικ του στση απναντι στη τχνη και στην πραγματικτητα... [Δεν] γνωρζουμε τις πηγς των καλλιτεχνικν του παρορμσεων και της δημιουργικτητς του δρα". Οι μετπειτα επιστολς του Κνραντ προς τους φλους της λογοτεχνας δεχνουνε τη προσοχ που αφιρωσε στην ανλυση του στυλ, σε μεμονωμνες λξεις κι εκφρσεις, στον συναισθηματικ τνο των φρσεων, στην ατμσφαιρα που δημιουργε η γλσσα. Σε αυτ, ακολοθησε με το δικ του τρπο το παρδειγμα του Φλωμπρ, διαβητου για την αναζτηση πολλν ημερν για το le mot juste -για τη σωστ λξη που αποδδει την "ουσα του θματος". Ο Najder γνωμοδοτε:

   "Το γρψιμο σε μια ξνη γλσσα παραδχεται μεγαλτερο θρσος στην αντιμετπιση ευασθητων προσωπικν προβλημτων, γιατ αφνει αδσμευτα τα πιο αυθρμητα, βαθτερα σημεα της ψυχς κι επιτρπει μεγαλτερη απσταση στην αντιμετπιση θεμτων που δσκολα θα τολμοσαμε να προσεγγσουμε στη γλσσα των τα παιδικ μας χρνια. Κατ καννα εναι πιο εκολο και να βρζεις και ν' αναλεις απαθς σε μια επκτητη γλσσα".

     Το 1894 στα 36, εγκατλειψε απρθυμα τη θλασσα, εν μρει λγω κακς υγεας, εν μρει λγω μη διαθεσιμτητας πλοων κι εν μρει επειδ εχε γοητευτε τσο πολ με τη συγγραφ που 'χε αποφασσει να κνει λογοτεχνικ καρριρα. Το Almayer's Folly, που διαδραματζεται στην ανατολικ ακτ του Βρνεο, δημοσιετηκε το 1895. Η εμφνισ του σηματοδτησε τη 1η χρση του ψευδνυμου "Joseph Conrad". Konrad ταν, φυσικ, το τρτο απ τα πολωνικ του ονματα, αλλ η χρση του -στην αγγλικ εκδοχ- μπορε επσης να ταν φρος τιμς στο πατριωτικ αφηγηματικ ποημα του Πολωνο ρομαντικο ποιητ Adam Mickiewicz, Konrad Wallenrod. Ο ντουαρντ Γκαρντ, νεαρς αναγνστης εκδτη και κριτικς λογοτεχνας που θα 'παιζε ναν απ τους κριους 2ους ρλους στη λογοτεχνικ καρριρα του, εχε εντυπωσιαστε απ το χειργραφο, πως ο πρτος αναγνστης του Almayer's Folly απ τον Unwin, ο Wilfrid Hugh Chesson, αλλ ο Garnett ταν "αββαιος αν τα αγγλικ ταν αρκετ καλ για δημοσευση". Ο Γκαρντ εχε δεξει το μυθιστρημα στη σζυγ του, Κονστνς Γκρνετ, της μετπειτα μεταφρστριας της ρωσικς λογοτεχνας. Εχε σκεφτε τι η ξενητει του Κνραντ ταν θετικ αξα.
     Εν ο Κνραντ εχε περιορισμνη προσωπικ γνωριμα με τους λαος της Ναυτιλιακς Νοτιοανατολικς Ασας, η περιοχ φανεται μεγλη στο πριμο ργο του. Σμφωνα με τον Najder,  ο εξριστος και περιπλανμενος, γνριζε μια δυσκολα που ομολγησε πολλς φορς: η λλειψη κοινο πολιτισμικο υπβαθρου με τους αγγλφωνους αναγνστες του σμαινε τι δεν μποροσε να ανταγωνιστε αγγλφωνους συγγραφες που γραφαν για τους αγγλφωνους. Ταυτχρονα, η επιλογ ενς μη-αγγλικο αποικιακο περιβλλοντος τον απελευθρωσε απ ναν ενοχλητικ διαχωρισμ πστης: το Almayer's Folly κι αργτερα το An Outpost of Progress (1897, που διαδραματζεται σ' να Κονγκ που εκμεταλλετηκε ο βασιλις Λεοπλδος Β' του Βελγου) και το Heart of Darkness (1899, επσης στο Κονγκ), περιχει πικρς σκψεις για την αποικιοκρατα. Τα κρτη της Μαλαισας περιλθαν θεωρητικ υπ τη κυριαρχα της ολλανδικς κυβρνησης. Δεν γραψε για τις βρεττανικς εξαρτσεις της περιοχς, που δεν επισκφτηκε ποτ. Προφανς τον ιντριγκρανε... αγνες που αποσκοποσανε στη διατρηση της εθνικς ανεξαρτησας. Ο παραγωγικς και καταστροφικς πλοτος της τροπικς φσης κι η θλψη της ανθρπινης ζως μες σ' αυτ ταιριζουνε καλ με την απαισιδοξη διθεση των πρτων ργων του.
     Το Almayer's Folly, μαζ με τον διδοχ του, An Outcast of the Islands (1896), θεσαν θεμλια για τη φμη σα ρομαντικο αφηγητ εξωτικν παραμυθιν -παρανηση του σκοπο του που ταν να τον απογοητεσει για το υπλοιπο της καρριρας του. Σχεδν λα τα γραπτ του  δημοσιευτκανε 1η φορ σε εφημερδες και περιοδικ: επιρρος πως το The Fortnightly Review και το North American Review. πρωτοποριακς εκδσεις πως το Savoy, το New Review και το The English Review, δημοφιλ περιοδικ μικρο μκους πως το The Saturday Evening Post και το Harper's Magazine, γυναικεα περιοδικ πως το Pictorial Review και το Romance. Καθημερινς εφημερδες μαζικς κυκλοφορας πως η Daily Mail κι η New York Herald κι εικονογραφημνες εφημερδες πως το The Illustrated London News και το Illustrated Buffalo Express. γραψε επσης για το Outlook, εβδομαδιαο περιοδικ, μεταξ 1898-1906. Η οικονομικ επιτυχα διφευγε για πολ καιρ ο Κνραντ, ο οποος ζητοσε συχν προκαταβολς απ εκδτες περιοδικν και βιβλων και δνεια απ γνωστος πως ο Τζον Γκλσγουορθι. Τελικ μια κρατικ επιχοργηση (αστικ σνταξη καταλγου) £100 ετησως, που χορηγθηκε στις 9 Αυγοστου 1910, κπως ανακοφισε τις οικονομικς του ανησυχες και με τον καιρ οι συλλκτες ρχισαν ν' αγορζουνε τα χειργραφ του. Αν και το ταλντο του αναγνωρστηκε νωρς απ τους γγλους διανοομενους, η λακ επιτυχα διφυγε μχρι τη δημοσευση του Chance (1913) που συχν θεωρεται απ' τα πιο αδναμα μυθιστορματ του.



     τανε συγκρατημνος ντρας, επιφυλακτικς στο να δεξει συναισθματα. Περιφρνησε τον συναισθηματισμ. Ο τρπος που απεικνιζε το συνασθημα στα βιβλα του ταν γεμτος αυτοσυγκρτηση, σκεπτικισμ κι ειρωνεα. Σμφωνα με τα λγια του θεου του Bobrowski, ως νεαρς ο Conrad ταν εξαιρετικ ευασθητος, αλαζονικς, συγκρατημνος κι επιπλον ευερθιστος. Εν ολγοις λα τα ελαττματα της οικογνειας Nałęcz. Υπφερε σ λη τη ζω απ κακ υγεα, σωματικ και ψυχικ. Κριτικ εφημερδας βιογραφας του πρτεινε πως το βιβλο θα μποροσε να 'χει υπτιτλο Τριντα χρνια χρους, ουρικ αρθρτιδα, κατθλιψη και γχος. Το 1891 νοσηλετηκε για αρκετος μνες στο νοσοκομεο, πασχε απ ουρικ αρθρτιδα, νευραλγικος πνους στο δεξ του χρι και επαναλαμβανμενες κρσεις ελονοσας. Παραπονθηκε επσης για πρησμνα χρια που δυσκλευαν το γρψιμο. Ακολουθντας τη συμβουλ του θεου του, ανρρωσε σε σπα στην Ελβετα. Εχε φοβα για την οδοντιατρικ, παραμελντας τα δντια του μχρι να τα βγζει. Σ' να γρμμα παρατρησε τι κθε μυθιστρημα που εχε γρψει του κστιζε να δντι. Τα σωματικ δειν του ταν, αν μη τι λλο, λιγτερο ενοχλητικ απ τα ψυχικ του. Στις επιστολς του περιγραφε συχν συμπτματα κατθλιψης. "Τα στοιχεα", γρφει ο Najder, "εναι τσο ισχυρ που 'ναι σχεδν αδνατο να αμφισβητηθον".  Το Μρτη του 1878, στο τλος της περιδου της Μασσαλας, ο 20χρονος Κνραντ αποπειρθηκε ν' αυτοκτονσει, πυροβολντας τον εαυτ του στο στθος με περστροφο. Σμφωνα με τον θεο του, τον οποο κλεσε νας φλος του, εχε πσει στα χρη. Ο Μπομπρβσκι περιγραψε τη μετπειτα "μελτη" του για τον ανηψι του σε μια εκτεν επιστολ προς τον Στφαν Μπουζτσνσκι, τον δικ του ιδεολογικ αντπαλο και φλο του αεμνηστου πατρα του Κνραντ, Απλλωνα. Σε ποιο βαθμ εχε γνει σοβαρ η αππειρα αυτοκτονας, πιθαντατα δεν θα γνει ποτ γνωστ, αλλ υποδηλνει κατθλιψη.
     Το 1888 στη διρκεια μιας στσης στον Μαυρκιο, στον Ινδικ Ωκεαν, ανπτυξε μερικ ρομαντικ ενδιαφροντα. ν απ' αυτ θα περιγραφταν στην ιστορα του 1910 A Smile of Fortune, που περιχει αυτοβιογραφικ στοιχεα (π.χ., νας απ τους χαρακτρες εναι ο διος Chief Mate Burns που εμφανζεται στο The Shadow Line). Ο αφηγητς, νεαρς καπετνιος, φλερτρει διφορομενα και κρυφ με την Alice Jacobus, κρη ενς τοπικο εμπρου που ζει σ' να σπτι που περιβλλεται απ ναν υπροχο κπο με τριανταφυλλις. Η ρευνα επιβεβαωσε τι στο Πορτ Λοις εκενη την εποχ βρισκταν μια 17χρονη Alice Shaw, που ο πατρας, νας ναυτιλιακς πρκτορας, εχε το μοναδικ κπο με τριανταφυλλις στη πλη. Περισστερα εναι γνωστ για το λλο, πιο ανοιχτ φλερτ του. νας παλις φλος, ο πλοαρχος Gabriel Renouf του γαλλικο εμπορικο ναυτικο, τονε σστησε στην οικογνεια του κουνιδου του. Η μεγαλτερη αδερφ του ταν σζυγος του Louis Edward Schmidt, αντερου αξιωματοχου στην αποικα. Μαζ τους ζοσαν λλες 2 αδερφς και 2 αδρφια. Αν και το νησ εχε καταληφθε το 1810 απ τη Βρεττανα, πολλο απ' τους κατοκους ταν απγονοι των αρχικν Γλλων αποκων κι οι εξαιρετικο γαλλικο και τλειοι τρποι του Conrad νοιξαν λα τα τοπικ σαλνια σ' αυτν. γινε συχνς θαμνας στο Schmidts, που συναντοσε συχν τις δεσποινδες Renouf. Λγες μρες πριν φγει απ το Πορτ Λοις, ζτησε απ ναν απ' τους αδελφος Ρενοφ το χρι της 26χρονης αδελφς του Ευγενας. ταν, μως, δη αρραβωνιασμνη για να παντρευτε τον ξδερφ της φαρμακοποι. Μετ την απρριψη, δεν κανε αποχαιρετιστρια επσκεψη, αλλ στειλε μια ευγενικ επιστολ στον Ρενοφ, λγοντας τι δεν θα επστρεφε ποτ στον Μαυρκιο και πρσθεσε τι τη μρα του γμου οι σκψεις του θα ταν μαζ τους.
     Στις 24 Μρτη 1896 νυμφευτηκε Αγγλδα, τη Τζσι Τζορτζ. Το ζευγρι κανε 2 γιους, τον Μπρις και τον Τζον. Ο Μπρις, αποδεχτηκε απογοτευση σον αφορ τη φιλολογα και την ακεραιτητα. Η Τζσι ταν ν απλ κορτσι εργατικς τξης, 16 τη νετερ του. Για τους φλους του, ταν μια ανεξγητη επιλογ συζγου κι αντικεμενο κποιων μλλον απαξιωτικν κι αγενν παρατηρσεων. (π.χ. η γνμη της Lady Ottoline Morrell για τη Jessie στο Impressions). Ωστσο, σμφωνα μ' λλους βιογρφους πως ο Frederick Karl, του παρεχε αυτ που χρειαζτανε, δηλαδ ναν ευθ, αφοσιωμνο, αρκετ ικαν σντροφο. Ομοως, η Τζουνς παρατηρε τι: "παρ τις ποιες δυσκολες υπστη ο γμος, δεν υπρχει αμφιβολα τι η σχση στριξε τη καρριρα του σα συγγραφα, που θα μποροσε να 'τανε πολ λιγτερο επιτυχημνη χωρς αυτν". Το ζευγρι νοκιασε μια μεγλη σειρ απ διαδοχικ σπτια, κυρως στην αγγλικ παιθρο. Ο Κνραντ, που υπφερε συχν απ κατθλιψη, κανε μεγλες προσπθειες για ν' αλλξει τη διθεσ του. το πιο σημαντικ βμα ταν να μετακομζει σ' λλο σπτι. Οι συχνς αλλαγς τανε συνθως σημδια αναζτησης ψυχολογικς αναγννησης.


                                       Ο θεος Μπομπρβσκι

     Μεταξ 1910-19 το σπτι του τανε το Capel House στο Orlestone του Kent, που νοικιστηκε απ το Lord και τη Lady Oliver. Εδ γραψε τη Δισωση, τη Νκη και το Χρυσ Βλος.
Εκτς απ αρκετς διακοπς στη Γαλλα και την Ιταλα, τις διακοπς του 1914 στη πατρδα του και μια επσκεψη του 1923 στις ΗΠΑ, ζησε το υπλοιπο της ζως του στην Αγγλα. Οι διακοπς του 1914 με τη γυνακα και τους γιους του στη Πολωνα, μετ απ παρτρυνση του Józef Retinger, συνπεσαν με το ξσπασμα του Α' Παγκ. Πολ. Στις 28 Ιουλου 1914, τη μρα που ξσπασε ο πλεμος μεταξ Αυστροουγγαρας και Σερβας, ο Conrad κι οι Retingers φτασαν στη Κρακοβα (ττε στην Αυστροουγγρικ Αυτοκρατορα), που επισκεπττανε παιδικ στκια. Καθς η πλη βρισκτανε λγα μλις μλια απ τα ρωσικ σνορα, υπρχε κνδυνος να εγκλωβιστε σε μια ζνη μχης. Με τη σζυγ του Jessie και τον μικρτερο γιο John ρρωστο, ο Conrad αποφσισε να καταφγει στο ορειν θρετρο Zakopane. φυγαν απ τη Κρακοβα στις 2 Αυγοστου. Λγες μρες μετ την φιξ τους εκε, μετακομσανε στο συγκρτημα Konstantynówka που διαχειριζταν η ξαδρφη του, Aniela Zagórska, που συχνζανε διασημτητες, πως ο πολιτικς Józef Piłsudski κι ο γνωστς του Conrad, ο νεαρς πιανστας Artur Rubinstein.
     Η Zagórska τονε σστησε σε Πολωνος συγγραφες, διανοομενους και καλλιτχνες που εχαν επσης καταφγει στο Zakopane, συμπεριλαμβανομνου του μυθιστοριογρφου Stefan Żeromski και του Tadeusz Nalepiński, φλο συγγραφα του ανθρωπολγου Bronisław Malinowski. Κντρισε το ενδιαφρον των Πολωνν ως δισημος συγγραφας κι εξωτικς συμπατριτης απ' το εξωτερικ. Γοτευε νες γνωριμες, κυρως γυνακες. Ωστσο, η γιατρς αδελφ της Μαρ Κιουρ, Bronisława Dłuska, σζυγος του συναδλφου γιατρο και διαπρεπος σοσιαλιστ ακτιβιστ Kazimierz Dłuski, τον εππληξε ανοιχτ επειδ χρησιμοποησε το μεγλο του ταλντο για σκοπος λλους απ τη βελτωση του μλλοντος της πατρδας του. Αλλ η 32χρονη Aniela Zagórska, η ανιψι του, που θα μετφραζε τα ργα του στα πολωνικ το 1923–39, τον εδωλοποησε, του κανε παρα και του παρεχε βιβλα. Χαιρταν ιδιατερα με τις ιστορες και τα μυθιστορματα του 10 τη μεγαλτερου, πρσφατα αποθανντος Bolesław Prus, διβαζε τα πντα απ το συνδελφ του θμα της εξγερσης της Πολωνας το 1863 -"αγαπημνε μου Prus" -που μποροσε να το πρφερε καλτερο απ τον Ντκενς αγαπημνο γγλο μυθιστοριογρφο του Κνραντ.
     Ο Κνραντ, που σημειθηκε απ τους Πολωνος γνωστος του τι μιλοσε ακμα πταιστα τη μητρικ του γλσσα, συμμετεχε στις παθιασμνες πολιτικς συζητσεις τους. Δλωσε προληπτικ, πως εχε πει ο Józef Piłsudski νωρτερα το 1914 στο Παρσι, πως στον πλεμο, για ν' ανακτσει η Πολωνα την ανεξαρτησα, η Ρωσα πρπει να ηττηθε απ τις Κεντρικς Δυνμεις (την Αυστροουγγρικ και τη Γερμανικ Αυτοκρατορα) κι οι Κεντρικς Δυνμεις με τη σειρ τους ηττηθον απ τη Γαλλα και τη Βρεττανα. Μετ απ πολλς ταλαιπωρες κι αντιξοτητες, στις αρχς Νομβρη 1914 κατφερε να φρει την οικογνει του πσω στην Αγγλα. Στην επιστροφ, ταν αποφασισμνος να εργαστε για να επηρεσει τη βρεττανικ γνμη υπρ της αποκατστασης της κυριαρχας της Πολωνας. Η Jessie θα γραφε μετ στα απομνημονεματ της:

   Καταλβαινα τον σζυγ μου πολ καλτερα μετ απ κενους τους μνες στη Πολωνα. Τσα χαρακτηριστικ που μου τανε περεργα κι ανεξιχναστα πριν, πρανε, σαν να λμε, τις σωστς διαστσεις. Κατλαβα πως η ιδιοσυγκρασα του ταν αυτ των συμπατριωτν του.

     Ο βιογρφος Zdzisław Najder γραψε:

   Ο Κνραντ ασχολθηκε με πθος με τη πολιτικ. Αυτ επιβεβαινεται απ πολλ απ τα ργα του, ξεκινντας απ το Almayer's Folly. Ο Νστρομο αποκλυψε πληρστερα την ανησυχα του γι' αυτ τα θματα. τανε, φυσικ, απολτως φυσικ ανησυχα για κποιον απ μια χρα (Πολωνα) που η πολιτικ τανε ζτημα χι μνο καθημερινς παρξης αλλ και ζως και θαντου. Επιπλον, ο διος προερχταν απ κοινωνικ τξη που διεκδικοσε αποκλειστικ ευθνη για τις κρατικς υποθσεις κι απ πολ ενεργ πολιτικ οικογνεια.

     Ο Νρμαν Ντγκλας το συνοψζει:

   Ο Κνραντ τανε πρτα απ' λα Πολωνς κι πως πολλο Πολωνο, πολιτικς κι ηθικολγος παρ τον εαυτ του. Αυτ εναι τα θεμελιδη του. Τι κανε ο Conrad να δει τα πολιτικ προβλματα με ρους μιας συνεχος πλης μεταξ του νμου και της βας, της αναρχας και της τξης, της ελευθερας και της απολυταρχας, των υλικν συμφερντων και του ευγενος ιδεαλισμο των ατμων, ταν η ιστορικ συνεδησ του. Η πολωνικ εμπειρα του τονε προκισε με την αντληψη, εξαιρετικ στη δυτικοευρωπακ λογοτεχνα της εποχς του, για το πσο και συνεχς μεταβαλλμενες ταν οι πρτες γραμμς σ' αυτος τους αγνες.


     Η πιο εκτεταμνη και φιλδοξη πολιτικ δλωση που 'κανε ποτ τανε το δοκμιο του 1905, Αυτοκρατορα & Πλεμος, που η αφετηρα ταν ο Ρωσο-Ιαπωνικς Πλεμος (ολοκλρωσε το ρθρο να μνα πριν απ τη μχη του Στενο Τσουσμα). Το δοκμιο ξεκιν με μια δλωση για την αθερπευτη αδυναμα της Ρωσας και τελεινει με προειδοποισεις κατ της Πρωσσας, του επικνδυνου επιτιθμενου σ' να μελλοντικ ευρωπακ πλεμο. Για τη Ρωσα προβλεψε να βαιο ξσπασμα στο εγγς μλλον, αλλ η λλειψη δημοκρατικν παραδσεων της Ρωσας κι η υστεροφημα των μαζν της κατστησαν αδνατη την επανσταση να 'χει σωτρια αποτλεσμα. Ο Κνραντ θερησε τον σχηματισμ αντιπροσωπευτικς κυβρνησης στη Ρωσα ως ανφικτο και προβλεψε μια μετβαση απ την απολυταρχα στη δικτατορα. βλεπε τη δυτικ Ευρπη να διχζεται απ ανταγωνισμος που προκλθηκαν απ τον οικονομικ ανταγωνισμ και τον εμπορικ εγωισμ. Μταια μπορε ρωσικ επανσταση να ζητσει συμβουλς βοθεια απ μια υλιστικ κι εγωιστικ Δ. Ευρπη που οπλστηκε για να προετοιμαστε για πολμους πολ πιο βναυσους απ κενους του παρελθντος.
     Η δυσπιστα του Conrad για τη δημοκρατα προκυψε απ τις αμφιβολες του αν η διδοση της δημοκρατας ως στχος απ μνη της θα μποροσε να λσει οποιοδποτε πρβλημα. Σκφτηκε πως, εν ψει της αδυναμας της ανθρπινης φσης και του εγκληματικο χαρακτρα της κοινωνας, η δημοκρατα προσφερε απεριριστες ευκαιρες σε δημαγωγος και τσαρλατνους. Κρτησε αποστσεις απ τη κομματικ πολιτικ και δεν ψφισε ποτ στις βρεττανικς εθνικς εκλογς. Κατηγρησε τους σοσιαλδημοκρτες της εποχς του πως ενεργοσαν για να αποδυναμσουν το εθνικ συνασθημα, που η διατρησ του ταν μλημ του -τι προσπθησαν να διαλσουν τις εθνικς ταυττητες σ' να απρσωπο χωνευτρι. "Κοιτ το μλλον απ' το βθος ενς πολ μαρου παρελθντος και διαπιστνω τι δεν μου χει μενει τποτα εκτς απ τη πστη σε μια χαμνη υπθεση, σε μια ιδα χωρς μλλον". ταν η απελπιστικ πστη του στη μνμη της Πολωνας που τον εμπδισε να πιστψει στην ιδα της διεθνος αδελφτητας, που θεωροσε, υπ τις περιστσεις, απλς μια λεκτικ σκηση. Αγανακτοσε στη συζτηση ορισμνων σοσιαλιστν για ελευθερα και παγκσμια αδελφτητα, εν σιωποσανε για τη δικ του διχοτομημνη και καταπιεσμνη Πολωνα.
     Πριν απ αυτ, αρχς 10ετας του 1880, επιστολς προς τον Κνραντ απ' τον θεο του Tadeusz δεχνουν τι ο Κνραντ προφανς λπιζε σε βελτωση της κατστασης της Πολωνας χι μσω ενς απελευθερωτικο κινματος αλλ με τη δημιουργα συμμαχας με γειτονικ σλαβικ θνη. Αυτ συνοδευταν απ μια πστη στην πανσλαβικ ιδεολογα. "κπληξη", γρφει ο Najder, "σε ναν νθρωπο που αργτερα θα τονσει την εχθρτητ του προς τη Ρωσα, μια πεποθηση πως ο αντερος ιστορικς πολιτισμς της Πολωνας κι. οι παραδσεις, θα την φηναν να διαδραματσει πρωταγωνιστικ ρλο, στη πανσλαβικ κοιντητα κι οι αμφιβολες του για τις πιθαντητες της Πολωνας να γνει να πλρως κυραρχο θνος-κρτος".


                         O Κνραντ με την Ανιλα Ζαγκρσκα

     Η αποξνωσ του απ τη κομματικ πολιτικ συνδυστηκε με μια διαρκ ασθηση του βρους του σκεπτμενου ανθρπου που επβαλε η προσωπικτητ του, πως περιγρφεται σε μια επιστολ του 1894 απ τον Κνραντ προς μια συγγεν του, τη Marguerite Poradowska (το γνος Gachet, ξδερφη του γιατρο του Van Gogh, Paul Gachet) απ τις Βρυξλλες:

   Πρπει να σρουμε την αλυσδα και τη σφαρα της προσωπικτητς μας μχρι το τλος. Αυτ εναι το τμημα που πληρνει κανες για το κολασμνο και θεκ προνμιο της σκψης. τσι, σ' αυτ τη ζω εναι μνον οι εκλεκτο που 'ναι κατδικοι -μια νδοξη μπντα που καταλαβανει και στενζει, αλλ που πατ στη γη ανμεσα σε πλθος φαντσματα με μανιακς χειρονομες κι ηλθιες γκριμτσες. Τ θα προτιμοσες να 'σαι: ηλθιος κατδικος;

     Ο Conrad γραψε στον H. G. Wells τι το βιβλο του 1901, Anticipations, μια φιλδοξη προσπθεια να προβλψει τις μεγλες κοινωνικς τσεις:

   Φανεται να προποθτει να εδος εκλεκτο κκλου στον οποο απευθνεστε, αφνοντας τον υπλοιπο κσμο ξω. Επιπλον, δε λαμβνετε επαρκς υπψη την ανθρπινη ασβεια που 'ναι πονηρ κι πουλη.

     Σε μια επιστολ 23 Οκτβρη 1922 προς τον μαθηματικ-φιλσοφο Μπρτραντ Ρσελ, ως απντηση στο βιβλο του τελευταου, Το πρβλημα της Κνας, που υποστριζε τις σοσιαλιστικς μεταρρυθμσεις και μιαν ολιγαρχα σοφν που θα αναμρφωναν τη κινεζικ κοινωνα, ο Κνραντ εξγησε τη δικ του δυσπιστα για τη πολιτικ πανκεια:

   Ποτ δε βρκα στο βιβλο κανενς ανθρπου να πω κτι να σταθ ενντια στη βαθει ριζωμνη ασθηση της μορας που διπει αυτν τον πολυνθρωπο κατοικημνο κσμο. Η μνη θεραπεα για τους Κινζους αλλ και για μας τους υπλοιπους, εναι αλλαγ καρδιν, αλλ κοιτντας την ιστορα των τελευταων 2000 ετν, δεν υπρχει πολς λγος να το περιμνουμε αυτ, ακμα κι αν ο νθρωπος χει αρχσει να πετ -θα 'τανε μεγλη "ανψωση" χωρς αμφιβολα, αλλ χι μεγλη αλλαγ.


     Ο Leo Robson γρφει:

   Ο Κνραντ υιοθτησε μια ευρτερη ειρωνικ στση -να εδος γενικς δυσπιστας, που ορστηκε απ ναν χαρακτρα στο Under Western Eyes ως η ρνηση κθε πστης, αφοσωσης και δρσης. Μσω του ελγχου του τνου και της αφηγηματικς λεπτομρειας... Ο Κνραντ εκθτει αυτ που θεωροσε αφλεια κινημτων πως ο αναρχισμς κι ο σοσιαλισμς, κι η ιδιοτελς λογικ ττοιων ιστορικν αλλ φυσικοποιημνων φαινομνων πως ο καπιταλισμς, ο ορθολογισμς (μια περτεχνη μυνα ενντια στον μφυτο παραλογισμ μας) και τον ιμπεριαλισμ (να μεγαλεπβολο μτωπο για βιασμ και λεηλασα της παλις σχολς). Το να εσαι ειρωνικς σημανει να εσαι ξπνιος -και σ' εγργορση στην επικρατοσα υπνηλα. Στο Nostromo, ο δημοσιογρφος Decoud γελοιοποιε την ιδα πως οι νθρωποι πιστεουν τι επηρεζουν τη μορα του σμπαντος. (Ο H. G. Wells θυμθηκε την κπληξη του Conrad στο τι "θα μποροσα να πρω στα σοβαρ τα κοινωνικ και πολιτικ ζητματα"). Αλλ, προσθτει: "ο Conrad δεν εναι ηθικς μηδενιστς".

     Σε μια επιστολ του Αυγοστου 1901 προς τον εκδτη των The New York Times Saturday Book Review, ο Conrad γραψε:

   "Ο εγωισμς, που 'ναι κινητρια δναμη του κσμου κι ο αλτρουισμς, που 'ναι η ηθικ του, αυτ τα δο αντιφατικ νστικτα, εκ των οποων το να εναι τσο το απλ και το λλο τσο μυστηριδες, δεν μπορε να μας εξυπηρετσει παρ μνο στην ακατανητη συμμαχα του ασυμββαστου ανταγωνισμο τους".

     Στις 3 Αυγοστου 1924, ο Conrad πθανε στο σπτι του, Oswalds, στο Bishopsbourne του Κεντ, πιθανν απ καρδιακ προσβολ. Ενταφιστηκε στο νεκροταφεο του Καντρμπουρυ, με μια ανορθγραφη εκδοχ του αρχικο πολωνικο ονματς του, "Joseph Teador Conrad Korzeniowski". Στη ταφπλακ του εναι γραμμνες οι γραμμς απ το The Faerie Queene του Edmund Spenser που εχε επιλξει ως επγραφο του τελευταου ολοκληρωμνου μυθιστορματς του, The Rover:

πνος μετ το παιχνδι,
λιμνι μετ απ θυελλδεις θλασσες,

Η ευκολα μετ τον πλεμο,
ο θνατος μετ τη ζω,
ευχαριστε πολ

     Η σεμν κηδεα του γινε σε μεγλο πλθος. Ο παλις του φλος ντουαρντ Γκρνετ θυμθηκε πικρ. Για σους παρακολοθησαν τη κηδεα του στη διρκεια του Φεστιβλ Κρκετ του 1924 κι οδγησαν στους γεμτους δρμους γεμτους με σημαες, υπρχε κτι συμβολικ στη φιλοξενα της Αγγλας και στην γνοια του πλθους ακμη και για την παρξη αυτο του μεγλου συγγραφα. Λγοι παλιο φλοι, γνωστο και δημοσιογρφοι στθηκαν δπλα στον τφο του. γραψε ο Garnett:

   "Η μπρι μου 'λεγε... πως αν πθαινε ο Ανατλ Φρανς, λο το Παρσι θα τανε στη κηδεα του".

     Η σζυγς του, Jessie, πθανε 12 χρνια μετ, στις 6 Δεκμβρη 1936 και θφτηκε μαζ του.


     Παρ τις απψεις ακμη και μερικν που γνωρζανε προσωπικ, πως ο συνδελφος μυθιστοριογρφος Χνρι Τζιμς, ο Κνραντ -ακμα κι ταν γραφε μνο κομψ φιλοτεχνημνα γρμματα στο θεο και τους γνωστος του- τανε πντα στη καρδι συγγραφας που πλεε, παρ νας νατης που γραφε. Χρησιμοποησε τις ιστιοπλοκς του εμπειρες ως φντο για πολλ απ τα ργα του, αλλ παργαγε και ργα παρμοιας κοσμοθεωρας, χωρς ναυτικ μοτβα. Η αποτυχα πολλν κριτικν να το εκτιμσουν αυτ τον προκλεσε μεγλη απογοτευση.
γραφε πιο συχν για τη ζω στη θλασσα και σε εξωτικ μρη παρ για τη ζω στη βρετανικ γη γιατ -σε αντθεση, για παρδειγμα, με τον φλο του John Galsworthy, συγγραφα του The Forsyte Saga- γνριζε ελχιστα για τις καθημερινς εγχριες σχσεις στη Βρεττανα. ταν κυκλοφρησε το 1906 Ο Καθρφτης της Θλασσας, με αποδοχ των κριτικν, γραψε στον Γλλο μεταφραστ του: "Οι κριτικο μου ταλαντεουν ντονα το θυμιατρι. Πσω απ τη συναυλα της κολακεας, ακοω κτι σαν ψθυρο : 'Μενε στην ανοιχτ θλασσα! Μη προσγειωθες!' Θλουν να με διξουν στη μση του ωκεανο". Γρφοντας στον φλο του Ρτσαρντ Κερλ, ο Κνραντ παρατρησε τι "το μυαλ του κοινο προσκολλται σε εξωτερικ στοιχεα, πως η θαλσσια ζω, αγνοντας πως οι συγγραφες μεταμορφνουνε το υλικ τους απ ιδιατερο σε γενικ κι απευθνονται σε καθολικ συναισθματα με τον ιδιοσυγκρασιακ χειρισμ των προσωπικν εμπειριν".
     Ωστσο, βρκε πολ συμπαθητικ αναγνωστικ κοιν, ειδικ στις ΗΠΑ. Ο H.L. Mencken ταν απ' τους πρτους και πιο σημαντικος Αμερικανος που αναγνρισε πως επινησε το γενικ απ το ιδιατερο. Ο F. Scott Fitzgerald, γρφοντας στον Mencken, παραπονθηκε πως εχε παραληφθε απ μια λστα μιμητν Conrad. Απ τον Φιτζραλντ, 10δες λλοι Αμερικανο συγγραφες χουν αναγνωρσει τα χρη τους στον Κνραντ, συμπεριλαμβανομνων των Γουλιαμ Φκνερ, Γουλιαμ Μπροουζ, Σωλ Μπλλοου, Φλιπ Ροθ, Τζαν Ντντιον και Τμας Πντσον. νας επισκπτης τον Οκτβρη του 1923 στο σβαλντς, το σπτι του κενη την εποχ -ο Σριλ Κλμενς, ξδερφος του Μαρκ Τουιν- ανφερε τι του επε: "Σ' λα σα χω γρψει υπρχει πντα μια αμετβλητη πρθεση κι αυτ εναι να τραβξω τη προσοχ του αναγνστη". Ο Κνραντ ο καλλιτχνης φιλοδοξοσε, σμφωνα με τον πρλογ του στον Νγρο του "Νρκισσος" (1897), "με τη δναμη του γραπτο λγου να σε κνει ν' ακος, να σε κνει να νιθεις, πριν απ λα, να σε κνει να δεις. Αυτ -κι χι πια πλον- εναι το παν. Αν τα καταφρω, θα βρεις εκε σμφωνα με τις ερμους σου: ενθρρυνση, παρηγορι, φβο, γοητεα -λα σα απαιτες- κι σως κι εκενη την αναλαμπ αλθειας που ξχασα να προσθσω".



     Γρφοντας τι για τις εικαστικς τχνες ταν η εποχ του ιμπρεσιονισμο και για τη μουσικ ταν η εποχ της ιμπρεσιονιστικς μουσικς, ο Κνραντ εμφανστηκε σε πολλ απ τα ργα του νας πεζς ποιητς υψστης τξης: για παρδειγμα, στις υποβλητικς σκηνς Πτνα και δικαστηρου του Λρδου Τζιμ, στις σκηνς του "μελαγχολικ τρελαμνου ελφαντα" και της "Γαλλικς κανονιοφρου που πυροβολε σε μια πειρο", στο Heart of Darkness, στους διπλος πρωταγωνιστς του "The Secret Sharer" και στις λεκτικς κι εννοιολογικς αντηχσεις των Nostromo και The Nigger of the 'Narcissus'. Χρησιμοποησε τις δικς του αναμνσεις ως λογοτεχνικ υλικ τσο συχν που οι αναγνστες μπανουν στον πειρασμ να αντιμετωπσουν τη ζω και το ργο του σαν ν ενιαο σνολο. Η ποψ του για τον κσμο στοιχεα του, περιγρφεται συχν παραθτοντας ταυτχρονα τις ιδιωτικς και δημσιες δηλσεις, αποσπσματα απ τις επιστολς του και παραπομπς απ τα βιβλα του. Ο Najder προειδοποιε πως αυτ η προσγγιση δημιουργε ασυνρτητη και παραπλανητικ εικνα. Μια κριτη σνδεση των 2 σφαιρν, της λογοτεχνας και της ιδιωτικς ζως, διαστρεβλνει τον καθνα. Ο Κνραντ χρησιμοποησε τις δικς του εμπειρες σα 1η λη, αλλ το τελικ προν δεν πρπει να συγχεται με τις διες τις εμπειρες
     Πολλο απ τους χαρακτρες του εμπνεστηκαν απ πραγματικ πρσωπα που 'χε γνωρσει, συμπεριλαμβανομνου, στο 1ο του μυθιστρημα, Almayer's Folly (1894), William Charles Olmeijer, που η ορθογραφα του επωνμου του πιθαντατα λλαξε σε Almayer κατ λθος. Ο ιστορικς μπορος Olmeijer, που τονε συνντησε στις 4 σντομες επισκψεις του στο Berau στο Βρνεο, στοχειωσε στη συνχεια τη φαντασα του. Συχν δανειζτανε αυθεντικ ονματα ατμων, π.χ. Captain McWhirr (Typhoon), Captain Beard and Mr. Mahon (Youth), Captain Lingard (Almayer's Folly κι αλλο) και Captain Ellis (The Shadow Line). Γρφει ο J. I. M. Stewart: "Φανεται να 'χει αποδσει κποια μυστηριδη σημασα σε ττοιους δεσμος με τη πραγματικτητα". Εξσου περεργο εναι να μεγλο ποσοστ ανωνυμας στον Κνραντ, που απαιτε κποια μικρ δεξιοτεχνα για να διατηρηθε. τσι δεν μαθανουμε ποτ το επνυμο του πρωταγωνιστ του Λρδου Τζιμ. Διατηρε επσης, στον Νγρο του 'Νρκισσος'", το αυθεντικ νομα του πλοου, ο Νρκισσος, που ταξδεψε το 1884. Εκτς απ' τις εμπειρες του διου, ορισμνα επεισδια στη μυθοπλασα του προτθηκαν απ παλαιτερα σγχρονα δημσια γνωστ γεγοντα λογοτεχνικ ργα. Το 1ο μισ του μυθιστορματος του 1900 Lord Jim (το επεισδιο Patna) ταν εμπνευσμνο απ την πραγματικ ιστορα του 1880 των SS Jeddah. το δετερο μρος, σε κποιο βαθμ απ τη ζω του James Brooke, του White Rajah του Sarawak. Το διγημα του 1901 Amy Foster εμπνεστηκε εν μρει απ 'να ανκδοτο στο The Cinque Ports (1900) του Ford Madox Ford, που ναυαγς απ 'να γερμανικ εμπορικ πλοο, ανκανος να επικοινωνσει αγγλικ κι απομακρνθηκε απ τους κατοκους της περιοχς, βρκε τελικ καταφγιο σ' να χοιροστσιο.



     Στο Νστρομο (1904), η κλοπ μιας τερστιας παρτδας αργρου προτθηκε στον Κνραντ απ μια ιστορα που 'χε ακοσει στον Κλπο του Μξικο κι αργτερα εχε διαβσει για να βιβλο που συλλχθηκε ξω απ να παλαιοβιβλιοπωλεο. Το πολιτικ σκλος του μυθιστορματος, σμφωνα με τη Maya Jasanoff, σχετζεται με τη δημιουργα της Διρυγας του Παναμ. "Το Γενρη του 1903", γρφει, "ακριβς τη στιγμ που ο Κνραντ ρχισε να γρφει το Nostromo, οι ΥΠΕΞ των ΗΠΑ και της Κολομβας υπγραψαν μια συνθκη που χορηγοσε στις ΗΠΑ μια 100ετ ανανεσιμη μσθωση σε μια λωρδα ξι μιλων που πλευρζει το κανλι. Εν οι εφημερδες μουρμοριζαν για την επανσταση στη Κολομβα, ο Κνραντ νοιξε να νο τμμα του Nostromo με υπαινιγμος διαφωνας στη Costaguana, τη φανταστικ χρα του στη Ν. Αμερικ. Σχεδασε μια επανσταση στο φανταστικ λιμνι της Κοσταγουνα του Σουλκο που αντικατοπτρζει το πραγματικ αποσχιστικ κνημα που δημιουργεται στον Παναμ. ταν τελεωσε το μυθιστρημα την 1η Σεπτμβρη 1904, φησε το Sulaco στη κατσταση του Παναμ. Καθς ο Παναμς εχε αναγνωρσει αμσως την ανεξαρτησα του απ τις ΗΠΑ κι η οικονομα του ενισχθηκε απ τις αμερικανικς επενδσεις στο κανλι, τσι κι η Sulaco εχε αναγνωριστε αμσως απ τις ΗΠΑ κι η οικονομα τους ανακτθηκε απ επενδσεις στο φανταστικ ορυχεο ασημιο του Σαν Τομ".
     Ο Μυστικς Πρκτορας (1906) εμπνεστηκε απ το θνατο του Γλλου αναρχικο Martial Bourdin το 1894, εν προφανς προσπαθοσε να ανατινξει το Αστεροσκοπεο Γκρνουιτς. Η ιστορα του The Secret Sharer (1909) εμπνεστηκε απ να περιστατικ του 1880 ταν ο Sydney Smith, 1ος συνταιρος του Cutty Sark, εχε σκοτσει να ναυτικ και ξφυγε απ' τη δικαιοσνη, με τη βοθεια του καπετνιου του πλοου. Η πλοκ του Under Western Eyes (1910) ξεκιν με τη δολοφονα ενς βναυσου Ρσου υπουργο της κυβρνησης, σμφωνα με το πρτυπο της πραγματικς δολοφονας του Ρσου υπουργο Εσωτερικν το 1904, Vyacheslav von Plehve. Η σχεδν νουβλα Freya of the Seven Isles  (Μρτη 1911) εμπνεστηκε απ μια ιστορα που επε στον Conrad να παλις φλος της Μαλαισας και θαυμαστς του, ο Captain Carlos M. Marris.
Για το φυσικ περιβλλον της ανοιχτς θλασσας, το Αρχιπλαγος της Μαλαισας και τη Ντια Αμερικ, που ο Κνραντ περιγραψε τσο ντονα, μποροσε να βασιστε στις δικς του παρατηρσεις. Αυτ που δεν μποροσαν να προσφρουν οι σντομες επισκψεις του τανε πλρης κατανηση των εξωτικν πολιτισμν. Γι' αυτ κατφυγε, πως κι λλοι συγγραφες, σε λογοτεχνικς πηγς. ταν γραφε τις ιστορες του για τη Μαλαισα, συμβουλετηκε το The Malay Archipelago (1869) του Alfred Russel Wallace, τα περιοδικ του James Brooke και βιβλα με ττλους πως το Perak and the Malays, My Journal in Malayan Waters και Life in the Forests of the Far East. ταν ξεκνησε να γρφει το μυθιστρημ του Nostromo, που διαδραματζεται στη φανταστικ χρα της Ντιας Αμερικς Costaguana, στρφηκε στον πλεμο μεταξ Περο και Χιλς. Edward Eastwick, Venezuela: or, Sketches of Life in a South American Republic (1868); και George Frederick Masterman, Seven Eventful Years in Paraguay (1869). Ως αποτλεσμα της στριξης σε λογοτεχνικς πηγς, στο Λρδο Τζιμ, πως γρφει ο J. I. M. Stewart, "η ανγκη του Κνραντ να δουλεει ως να βαθμ απ δετερο χρι" οδγησε σε μια κποια λεπττητα στις σχσεις του Τζιμ με τους λαος Πατουσν. Αυτ θησε τον Κνραντ σε ορισμνα σημεα ν' αλλξει τη φση της αφγησης του Τσαρλς Μρλοου σε αποστασιοποιημνη αββαιη εντολ για τις λεπτομρειες της αυτοκρατορας του Τουν Τζιμ".



     Ο Κνραντ δανεστηκε απ λλους, πολωνφωνους και γαλλφωνους συγγραφες, σε βαθμ που μερικς φορς παρακμπτει τη λογοκλοπ. ταν το 1931 εμφανστηκε η πολωνικ μετφραση του μυθιστορματς του Victory το 1915, οι αναγνστες παρατρησαν εντυπωσιακς ομοιτητες με το κιτς μυθιστρημα του Stefan Żeromski, The History of a Sin (Dzieje grzechu, 1908), συμπεριλαμβανομνων των τελειωμτων τους. Ο μελετητς της συγκριτικς λογοτεχνας Yves Hervouet χει αποδεξει στο κεμενο της Victory ολκληρο μωσακ επιρρον, δανεισμν, ομοιοττων κι υπαινιγμν. Περαιτρω απαριθμε εκατοντδες συγκεκριμνα δνεια απ λλους, κυρως Γλλους συγγραφες σε λα σχεδν τα ργα του Conrad, απ το Folly του Almayer (1895) μχρι το ημιτελς Suspense του. Ο Κνραντ φανεται τι χρησιμοποησε κεμενα επιφανν συγγραφων ως πρτη λη του διου εδους με το περιεχμενο της δικς του μνμης. Τα υλικ που δανεστηκαν απ λλους συγγραφες λειτουργοσαν συχν ως υπαινιγμο. "Επιπλον, εχεν εκπληκτικ μνμη για τα κεμενα και θυμταν λεπτομρειες, αλλ" γρφει ο Najder "δεν ταν ανμνηση αυστηρ κατηγοριοποιημνη σμφωνα με πηγς, τεμαχισμνη σε ομοιογενες ονττητες· ταν, μλλον, να τερστιο δοχεο εικνων και κομματιν απ τα οποα δεν μπορε ποτ να κατηγορηθε για ξεκθαρη λογοκλοπ. Ακμη κι ταν ρει ποινς και σκηνς, ο Κνραντ λλαξε το χαρακτρα τους, τις βαλε σε νες δομς. Δεν μιμθηκε, αλλ συνχισε τα αφεντικ τους. Εχε δκιο λγοντας: 'Δεν μοιζω με κανναν". Ο Ian Watt το θεσε συνοπτικ: "Κατ μα ννοια, ο Conrad εναι το λιγτερο παργωγο των συγγραφων· γραψε πολ λγα που θα μποροσαν ενδεχομνως να θεωρηθον εσφαλμνα με το ργο οποιουδποτε λλου". Ο γνωστς του Conrad, George Bernard Shaw, το λει καλ: "νας νθρωπος δεν μπορε να 'ναι εντελς πρωττυπος πως να δντρο δεν μπορε ν' αναπτυχθε απ τον αρα".
     Η μοναδικτητα του σμπαντος που απεικονζεται στα μυθιστορματ του, ειδικ σε σγκριση με κενα των σχεδν συγχρνων του, πως ο φλος και συχνς ευεργτης του Τζον Γκλσγουορθυ, εναι ττοια που τον ανογει σε κριτικ παρμοια με κενη που εφαρμστηκε αργτερα στον Γκρχαμ Γκριν. μως, που η Γροιλανδα χει χαρακτηριστε ως μια επαναλαμβανμενη κι αναγνωρσιμη ατμσφαιρα ανεξρτητη απ το σκηνικ, ο Κνραντ προσπαθε να δημιουργσει μια ασθηση του τπου, ετε στο πλοο ετε σε να απομακρυσμνο χωρι. συχν επλεγε να κνει τους χαρακτρες του να παζουν τη μορα τους σε απομονωμνες περιορισμνες συνθκες. Κατ την ποψη της Evelyn Waugh και του Kingsley Amis, μλις οι 1οι τμοι της ακολουθας του Anthony Powell, A Dance to the Music of Time, δημοσιετηκαν τη 10ετα του 1950, ταν νας γγλος μυθιστοριογρφος πτυχε την δια γνση της ατμσφαιρας και την δια ακρβεια της γλσσας. με συνπεια, μια ποψη που υποστριξαν μεταγενστεροι κριτικο πως ο A. N. Wilson. Ο Πουελ αναγνρισε το χρος του στον Κνραντ. 




Το μη πρακτικ της εργασας με μια γλσσα που χει πψει εδ και καιρ να εναι η κρια γλσσα καθημερινς χρσης του καταδεικνεται απ την προσπθεια του Conrad το 1921 να μεταφρσει στα αγγλικ το σντομο θεατρικ ργο του Πολωνο φυσικο, αρθρογρφου, παραμυθιο και κωμικο συγγραφα Bruno Winawer, Tο  Βιβλο του Ιβ. Σμφωνα με τον στεν φλο και λογοτεχνικ βοηθ του Κνραντ, Ρτσαρντ Κερλ, το γεγονς τι ο Κνραντ γραφε στα αγγλικ ταν "προφανς παραπλανητικ" επειδ ο Κνραντ "δεν εναι πιο εντελς γγλος στην τχνη του απ ,τι στην εθνικτητ του". Ο Κνραντ, σμφωνα με τον Κερλ, "δεν θα μποροσε ποτ να γρψει σε λλη γλσσα εκτς απ την αγγλικ γλσσα...γιατ θα ταν χαζς σε οποιαδποτε λλη γλσσα εκτς απ τα Αγγλικ. Ο Κνραντ αντιδροσε στο να τον αναφρουν ως Ρσο Σλβο συγγραφα. Ο μνος Ρσος συγγραφας που θαμαζε ταν ο Ιβν Τουργκνιεφ. Το Under Western Eyes θεωρεται ως η απντησ του στα θματα που διερευνθηκαν στο γκλημα και τιμωρα του Ντοστογιφσκι.
     Ο Κνραντ κανε την αγγλικ λογοτεχνα πιο ριμη και στοχαστικ, επειδ επστησε την προσοχ στην απλυτη φρκη της πολιτικς πραγματικτητας που αγνοον οι γγλοι πολτες και πολιτικο. Η περπτωση της Πολωνας, της καταπιεσμνης πατρδας του, ταν να ττοιο θμα. Η αποικιακ εκμετλλευση των Αφρικανν ταν μια λλη. Η καταδκη του για τον ιμπεριαλισμ και την αποικιοκρατα, σε συνδυασμ με τη συμπθεια για τα διωκμενα και ταλαπωρα θματ του, προλθε απ τη πολωνικ καταγωγ του, τα προσωπικ του βσανα και την εμπειρα ενς κατατρεγμνου λαο που ζοσε κτω απ ξνη κατοχ. Οι προσωπικς αναμνσεις του δημιοργησαν μια μεγλη ευαισθησα για την ανθρπινη υποβθμιση και μια ασθηση ηθικς ευθνης.
     Η εμπειρα του Κνραντ στο Κονγκ που διοικεται απ το Βλγιο τον κανε ναν απ τους πιο σκληρος επικριτς της αποστολς του λευκο. ταν επσης, η πιο τολμηρ και τελευταα αππειρ του να γνει homo socialis, γρανζι στον μηχανισμ της κοινωνας. Αποδεχμενος τη δουλει στην εμπορικ εταιρεα, εντχθηκε, για μια φορ στη ζω του, σε μια οργανωμνη, μεγλης κλμακας ομαδικ δραστηριτητα στη ξηρ. Δεν εναι τυχαο πως η αποστολ του Κονγκ παρμεινε να μεμονωμνο γεγονς στη ζω του. Μχρι το θνατ του παρμεινε ερημικς με τη κοινωνικ ννοια και δεν ασχολθηκε ποτ με καννα δρυμα σαφς καθορισμνη ομδα ανθρπων.
     Ο Κνραντ ταν Ρσος υπκοος, χοντας γεννηθε στο ρωσικ τμμα αυτο που κποτε ταν η Πολωνο-Λιθουανικ Κοινοπολιτεα. Μετ το θνατο του πατρα του, ο θεος του Κνραντ, Μπομπρβσκι, εχε προσπαθσει να του εξασφαλσει την αυστριακ υπηκοτητα -χωρς αποτλεσμα, πιθανς επειδ ο Κνραντ δεν εχε λβει δεια απ τις ρωσικς αρχς να παραμενει μνιμα στο εξωτερικ και δεν εχε απαλλαγε απ το να εναι Ρσος υπκοος. Ο Κνραντ δεν μποροσε να επιστρψει στην Ουκρανα, στη Ρωσικ Αυτοκρατορα -θα ταν υπλογος σε πολυετ στρατιωτικ θητεα κι ως γιος πολιτικν εξριστων, σε παρενχληση. Τελικ μετ απ συντονισμνες προσπθειες, κατφερε ν' απαλλαγε απ τη ρωσικ υπηκοτητα και να πολιτογραφηθε γγλος.
     Σμφωνα με τον σκεπτικισμ και τη μελαγχολα του, δνει σχεδν πντα θανατηφρα μορα στους χαρακτρες των βασικν μυθιστορημτων κι ιστοριν του. Ο Almayer (Almayer's Folly, 1894), εγκαταλειμμνος απ την αγαπημνη του κρη, πφτει στο πιο και πεθανει. Ο Peter Willems (An Outcast of the Islands, 1895) σκοτνεται απ τη ζηλιρα ερωμνη του Aïssa. Ο αναποτελεσματικς "Νγκερ", Τζιμς Γουιτ (The Nigger of the 'Narcissus', 1897), πεθανει στο πλοο και θβεται στη θλασσα. Ο κριος Kurtz (Heart of Darkness, 1899) εκπνει, προφροντας τις λξεις, "The horror! The horror!" Ο Tuan Jim (Λρδος Jim, 1900), χοντας θελ του επισπεσει μια σφαγ της θετς κοιντητας του, σκπιμα βαδζει προς το θνατ του στα χρια του αρχηγο της κοιντητας. Στο διγημ του του 1901, Amy Foster, νας Πολωνς που φθασε στην Αγγλα, ο Yanko Goorall (μια αγγλικ μεταγραφ του Πολωνο Janko Góral, "Johnny Highlander"), αρρωστανει και, υποφροντας απ πυρετ, ξεκαρδζεται στη μητρικ του γλσσα. τρομζοντας τη σζυγ του ιμι, που. Το επμενο πρω ο Γινκο πεθανει απ καρδιακ ανεπρκεια κι αποκαλπτεται τι απλς ζητοσε στα πολωνικ νερ. Ο Captain Whalley (The End of the Tether, 1902), προδομνος απ την εξασθενημνη ραση κι ναν αδστακτο σντροφο, πνγεται. Ο Gian' Battista Fidanza, ο ομνυμος σεβαστς Ιταλς μετανστης Nostromo (ιταλικ: "Our Man") του μυθιστορματος Nostromo (1904), αποκτ παρνομα ναν θησαυρ αργρου που εξορσσεται στη νοτιοαμερικανικ χρα "Costaguana" και πυροβολεται εξαιτας λθος ταυττητας. Ο κριος Verloc, Ο μυστικς πρκτορας (1906) των διχασμνων πιστν, επιχειρε μια βομβιστικ επθεση, για να κατηγορηθε σε τρομοκρτες, που σκοτνει κατ λθος τον ψυχικ ελαττωματικ κουνιδο του Stevie κι ο διος ο Verloc σκοτνεται απ τη ταραγμνη σζυγ του, που πνγεται. πηδντας στη θλασσα απ να ατμπλοιο. Στο Chance (1913), ο Roderick Anthony, καπετνιος ιστιοφρου κι ευεργτης και σζυγος της Flora de Barral, γνεται στχος μιας αππειρας δηλητηρασης απ τον ζηλιρη ντροπιασμνο χρηματοδτη πατρα της, που, ταν εντοπιστε, καταπνει ο διος το δηλητριο και πεθανει (μερικο χρνια αργτερα, ο καπετν ντονι πνγεται στη θλασσα). Στο Victory (1915), η Λνα πυροβολεται απ τον Τζουνς, που σκπευε να σκοτσει τον συνεργ του Ρικρντο κι αργτερα το καταφρνει, μετ χνεται μαζ μ' ναν λλο συνεργ του, μετ του οποου ο προσττης της Λνα, ξελ Χιστ, βζει φωτι στο μπανγκαλου του και πεθανει δπλα απ το σμα της Λνας.
     Σε αντθεση με πολλος συγγραφες που επιδικουν να μην συζητον το ργο σε εξλιξη, αυτς συχν συζητοσε τη τρχουσα δουλει του και το δειξε ακμη και σε επιλεγμνους φλους και συναδλφους του συγγραφες, πως ο Edward Garnett, και μερικς φορς το τροποποησε υπ το φως των κριτικν και των προτσεν τους . Ο ντουαρντ Σιντ εντυπωσιστηκε απ τον τερστιο γκο της αλληλογραφας του με φλους και συναδλφους συγγραφες. μχρι το 1966, ανρχεται σε 8 δημοσιευμνους τμους. Ο Said βρκε ιδιατερα στενος παραλληλισμος μεταξ των επιστολν του Conrad και της μικρτερης μυθοπλασας του.

   Ο Κνραντ πστευε πως η καλλιτεχνικ δικριση αποδεικνονταν πιο ενδεικτικ σ' να πιο σντομο παρ σε μεγαλτερο ργο. Πστευε πως η δικ του ζω τανε σαν μια σειρ απ σντομα επεισδια, επειδ ταν ο εαυτς του τσοι διαφορετικο νθρωποι: τανε Πολωνς και γγλος, νατης και συγγραφας.

     Ωστσο, επλεξε να γρψει τη μυθοπλασα του αγγλικ. Λει στον πρλογ του στο A Personal Record τι το να γρφει στα αγγλικ ταν για αυτνε φυσικ κι τι η ιδα πως εχε κνει μια σκπιμη επιλογ μεταξ αγγλικν και γαλλικν, πως κποιοι εχανε προτενει, ταν εσφαλμνη. Εξγησε τι, αν κι ταν εξοικειωμνος με τα γαλλικ απ τη παιδικ του ηλικα, "θα φοβμουν να επιχειρσω κφραση σε μια γλσσα τσο τλεια κρυσταλλωμνη". Αυτς οι δηλσεις, πως τσο συχν στα αυτοβιογραφικ γραπτ του, εναι διακριτικ ανειλικρινες. Το 1897 τον Κνραντ επισκφτηκε νας συμπατριτης του Πολωνς, ο φιλσοφος Wincenty Lutosławski, ο οποος ρτησε τον Conrad, "Γιατ δεν γρφεις στα πολωνικ;" Κι αυτς εξηγντας: "Εκτιμ την μορφη πολωνικ μας λογοτεχνα πρα πολ για να φρω σε αυτν τις αδξιες προσπθεις μου. Αλλ για τους γγλους τα δρα μου εναι επαρκ κι εξασφαλζουν το καθημεριν μου ψωμ".
     Ο Κνραντ γραψεν επσης στο A Personal Record "τι τα αγγλικ ταν η ομιλα της μυστικς μου επιλογς, του μλλοντς μου, των μακροχρνιων φιλιν, των βαθτερων στοργν, των ωρν μχθου κι ωρν ευκολας και των μοναχικν ωρν, επσης, των βιβλων που διαβζω, των σκψεων που επιδικω, των ενθυμημνων συναισθημτων -των διων μου ονερων!" Το 1878 η 4ετς εμπειρα του στο γαλλικ εμπορικ ναυτικ εχε διακοπε ταν οι Γλλοι ανακλυψαν τι δεν εχε δεια απ τον αυτοκρατορικ Ρσο πρξενο για να πλεσει με τους Γλλους. Αυτ, και μερικς τυπικ καταστροφικς επενδσεις Conradian, τον εχαν αφσει πορο κι εχαν επισπεσει μια αππειρα αυτοκτονας. Με τη σμφωνη γνμη του μντορ του-θεου Tadeusz Bobrowski, που εχε κληθε στη Μασσαλα, αποφσισε να ζητσει εργασα στο βρεττανικ εμπορικ ναυτικ, κτι που δεν απαιτοσε την δεια της Ρωσας. τσι ξεκνησε η 16χρονη γνωριμα του με τους Βρεττανος και την αγγλικ γλσσα.
     Μετ τη δημοσευση του Chance το 1913, γινε αντικεμενο πιτερων συζητσεων κι επανων απ' οποιονδποτε λλον γγλο συγγραφα της εποχς. Εχε μια ιδιοφυα για συντροφικτητα κι ο κκλος των φλων του, που εχε αρχσει να συγκεντρνει πριν απ τις 1ες του δημοσιεσεις, περιελμβανε συγγραφες κι λλα κορυφαα φτα στις τχνες, πως ο Henry James, ο Robert Bontine, Cunninghame Graham, ο John Galsworthy κι η σζυγς του Ada (μεταφρστρια γαλλικς λογοτεχνας), Edward Garnett κι η σζυγος του Constance (μεταφρστρια ρωσικς λογοτεχνας), Stephen Crane, Hugh Walpole, George Bernard Shaw, H. G. Wells (που ο Conrad ονμασε "ο ιστορικς των επμενων αινων"), Arnold Bennett, Norman Douglas, Jacob Epstein, T. E. Lawrence, André Gide, Paul Valéry, Maurice Ravel, Valery Larbaud, Saint-John Perse, Edith Wharton, James Huneker, ο ανθρωπολγος Bronisław Malinowski, Józef Retinger (ιδρυτς του European Move οδγησε στην Ευρωπακ νωση και συγγραφας του Conrad & His Contemporaries).Στις αρχς του 1900 ο Conrad συνθεσε μια σντομη σειρ μυθιστορημτων σε συνεργασα με τον Ford Madox Ford.
     Το 1919 και το 1922 η αυξανμενη φμη και το κρος του Κνραντ μεταξ των συγγραφων και των κριτικν στην ηπειρωτικ Ευρπη ενθρρυνε τις ελπδες του για να Νμπελ Λογοτεχνας. Προφανς ταν οι Γλλοι και οι Σουηδο -χι οι γγλοι- που ευνησαν την υποψηφιτητα του. Στις 12 Οκτβρη 1912, ο Αμερικανς κριτικς μουσικς James Huneker τον επισκφτηκε και θυμθηκε αργτερα τι τον δχτηκε "νας νθρωπος του κσμου, οτε νατης οτε μυθιστοριογρφος, νας απλς κριος, που το καλωσρισμ του ταν ειλικρινς, το βλμμα τανε καλυμμνο, μερικς φορς μακρυ". Μετ απ αντστοιχες ξεχωριστς επισκψεις στον Κνραντ τον Αγουστο και τον Σεπτμβριο του 1913, 2 Βρεττανο αριστοκρτες, η σοσιαλστρια Lady Ottoline Morrell κι ο μαθηματικς και φιλσοφος Bertrand Russell -που ταν εραστς εκενη την εποχ- κατγραψαν τις εντυπσεις τους για τον μυθιστοριογρφο.

     να μνα μετ, ο Bertrand Russell τον επισκφτηκε στο Capel House στο Orlestone και την δια μρα στο τρανο γραψε τις εντυπσεις του:

   ταν υπροχο -τον αγπησα και νομζω τι του ρεσε. Μλησε πολ για το ργο και τη ζω και τους στχους του και γι' λλους συγγραφες... Μετ πγαμε για μικρ βλτα και κπως οικεα. Βρκα το κουργιο να του πω τι βρσκω στη δουλει του -τη βαρετ βαρτητα στα πργματα για να φτσω στο κτω κτω απ τα προφαν γεγοντα. Φαινταν να 'νιωθε τι τον εχα καταλβει. μετ σταμτησα και κοιταχτκαμε στα μτια για αρκετ ρα, και μετ επε τι εχε μεγαλσει να εχεται να μποροσε να ζσει στην επιφνεια και να γρψει διαφορετικ, τι εχε φοβηθε. Τα μτια του εκενη τη στιγμ εκφρζανε τον εσωτερικ πνο και τον τρμο που τον νιθει κανες να παλεει πντα. Μετ μλησε πολ για τη Πολωνα και μου δειξε να λμπουμ με οικογενειακς φωτογραφες της δεκαετας του 1860 -μλησε για το πσο ονειρικ φανονται λ' αυτ & πως μερικς φορς νιθει τι δεν πρεπε να χει παιδι, γιατ δεν χουνε ρζες παραδσεις σχσεις.

     Στο ημερολγι της, η Lady Ottoline Morrell γραψε:

   Βρκα τον διο να στκεται στη πρτα του σπιτιο τοιμος να με δεχτε. Η εμφνισ του ταν πραγματικ αυτ ενς Πολωνο ευγεν. Ο τρπος του ταν τλειος, σχεδν υπερβολικ περτεχνος. Τσο νευρικς και τσο συμπαθητικς... Μιλοσε αγγλικ μ' ντονη προφορ, σα να δοκμαζε τα λγια του στο στμα του πριν τα προφρει. αλλ μιλοσε εξαιρετικ καλ, αν κι εχε πντα τη κουβντα και τον τρπο του ξνου. τανε ντυμνος πολ προσεκτικ με μπλε διπλ σακκι. Μλησε προφανς με μεγλη ελευθερα για τη ζω του -περισστερη ευκολα κι ελευθερα πργματι απ ,τι θα επτρεπε στον εαυτ του νας γγλος. Μλησε για τη φρκη του Κονγκ, που απ το ηθικ και σωματικ σοκ του, επε τι δεν εχε συνλθει ποτ... Η σζυγς του φαινταν να ωραο κι εμφανσιμο χοντρ πλσμα, μια εξαιρετικ μαγερισσα, καλ και στρμα ανπαυσης γι' αυτ τον υπερευασθητο, νευριασμνο ντρα, που δεν ζητοσε απ' τη γυνακα του υψηλ νοημοσνη, μνο μια ανακοφιση των δονσεων της ζως. Μ' κανε να νιθω τσο φυσικ και πολ ο εαυτς μου, που σχεδν φοβμουν μη χσω τη συγκνηση και το θαμα του να βρσκομαι εκε παρ'λο που δονοσα μ' ντονο ενθουσιασμ μσα μου. Τα μτια του κτω απ τα τσνορ τους αποκαλπτανε τη ταλαιπωρα και την νταση των εμπειριν του. ταν μλησε για τη δουλει του, πεσε να εδος ομιχλδους, αισθησιακο, ονειρικο βλμματος, αλλ μοιζαν να κρατνε βαθι τα φαντσματα των παλιν περιπετειν κι εμπειριν -μια δο φορς υπρχε κτι μσα τους που σχεδν υποψιαζσουν τι ταν κακ. Αλλ ττε πιστεω τι ποια παρξενη κακα θα βαζε σε πειρασμ αυτν τον υπερλεπτ ντρα, θα τονε συγκρατοσε μια εξσου λεπτ ασθηση τιμς. Στην ομιλα του με οδγησε σε πολλ μονοπτια της ζως του, αλλ νιωσα τι δεν θελε να εξερευνσει τη ζογκλα των συναισθημτων που βρισκταν πυκν εκατρωθεν κι τι η φαινομενικ ειλικρνει του εχε μεγλο απθεμα.

     Σε μια επιστολ στις 23 Οκτβρη 1922 προς τον μαθηματικ-φιλσοφο Μπρτραντ Ρσελ, ως απντηση στο βιβλο του τελευταου, Το πρβλημα της Κνας, που υποστριζε τις σοσιαλιστικς μεταρρυθμσεις και μιαν ολιγαρχα σοφν που θα αναμρφωσαν τη κινεζικ κοινωνα, ο Κνραντ εξγησε τη δικ του δυσπιστα για αυτ τη πολιτικ πανκεια:

   Ποτ δεν βρκα στο βιβλο κανενς ανθρπου να πω κτι που να στκει ενντια στη βαθει ριζωμνη ασθηση της μορας μου που διπει αυτν τον ανθρωποκατοικημνο κσμο. Η μνη θεραπεα για τους Κινζους και για τους υπλοιπους απ μας εναι μια αλλαγ καρδιν, αλλ κοιτζοντας την ιστορα των τελευταων 2000 ετν, δεν υπρχει λγος να το περιμνουμε, ακμα κι αν ο νθρωπος χει αρχσει να πετ -μεγλη "ανψωση" χωρς αμφιβολα, αλλ χι μεγλη αλλαγ.

     Η Αυτοβιογραφα του Ρσελ δε, που δημοσιετηκε περισστερο απ μισ αινα μετ το 1968, επιβεβαινει την αρχικ του εμπειρα:

   Η 1η μου εντπωση ταν κπληξη. Μιλοσε αγγλικ με πολ ντονη ξνη προφορ, και τποτα στη συμπεριφορ του δεν υποδλωνε με κανναν τρπο τη θλασσα. ταν νας αριστοκρατικς Πολωνς κριος στα δχτυλ του. Στη 1η μας συνντηση, μιλσαμε με συνεχς αυξανμενη οικειτητα. Φαινταν να βυθιζμαστε απ στρματα σε στρματα απ' αυτ που ταν επιφανειακ, σπου σταδιακ κι οι 2 φτσανε στη κεντρικ φωτι. ταν εμπειρα που δεν μοιαζε με καμμα. Το 'χω γνωρσει. Κοιταχτκαμε στα μτια, μισο τρομαγμνοι και μισο μεθυσμνοι που βρεθκαμε μαζ σε ττοια περιοχ. Το συνασθημα τανε τσον ντονο σον η παθιασμνη αγπη και ταυτχρονα περιεκτικ. φυγα σαστισμνος και με δυσκολα να βρω το δρμο μου ανμεσα σε συνηθισμνες υποθσεις.

     Η επακλουθη φιλα κι αλληλογραφα του με τον Μπρναρντ Ρσελ διρκεσε, με μεγλα διαστματα, μχρι το τλος της ζως του Κνραντ. Σε να γρμμα του εξφρασε τη "βαθει στοργ του θαυμασμο, που, αν δεν με ξαναδες ποτ και ξεχσεις την παρξ μου αριο, θα 'ναι αμετβλητα δικ σου για πντα". Ο Κνραντ στην αλληλογραφα του χρησιμοποιοσε συχν τη λατινικ κφραση που σημανει "μχρι το τλος", την οποα φανεται να υιοθτησε απ τον πιστ κηδεμνα, μντορα και ευεργτη του, τον θεο του απ τη μητρα Tadeusz Bobrowski. Κοταζε με λιγτερη αισιοδοξα απ τον Ρσελ τις δυναττητες της επιστημονικς και φιλοσοφικς γνσης. Σε μια επιστολ του 1913 σε γνωστος που τον 'χανε προσκαλσει να ενταχθε στη κοινωνα τους, επανλαβε τη πεποθησ του τι ταν αδνατο να κατανοσουμε την ουσα ετε της πραγματικτητας ετε της ζως: τσο η επιστμη σο κι η τχνη δεν διεισδουνε πρα απ τα εξωτερικ σχματα. Πντως δεν ταν μνον οι Αγγλφωνοι που παρατηρσανε την ντονη ξνη προφορ του ταν μιλοσε αγγλικ. Αφο ο Γλλος ποιητς Paul Valéry κι ο Γλλος συνθτης Maurice Ravel που τονε γνωρσανε το Δεκμβρη του 1922, γρψανε το 1924 πως εχε "φρικτ" προφορ.
    Το αφηγηματικ στυλ κι οι αντιηρωικο χαρακτρες του χουν επηρεσει πολλος συγγραφες, συμπεριλαμβανομνων των T. S. Eliot, Maria Dąbrowska, F. Scott Fitzgerald, William Faulkner, Gerald Basil Edwards, Ernest Hemingway, Antoine de Saint-Exupéry, André Malraux, Georgee Orwell, William Golding, William Burroughs, Saul Bellow, Gabriel García Márquez, Peter Matthiessen, John le Carré, V. S. Naipaul, Philip Roth, Joan Didion, Thomas Pynchon, J. M. Coetzee και Salman Rushdie. Πολλς ταινες χουν διασκευαστε εμπνευστε απ τα ργα του Κνραντ. Εκτς απ αρκετς διακοπς στη Γαλλα και την Ιταλα, τις διακοπς του 1914 στη πατρδα του τη Πολωνα και μια επσκεψη το 1923 στις ΗΠΑ, ο Κνραντ ζησε το υπλοιπο της ζως του στην Αγγλα.

                                           Το Τελευταο Σημεωμ του

 ΤΙΜΕΣ:

 1 Μια πλκα στη μνμη του "Joseph Conrad–Korzeniowski" τοποθετθηκε κοντ στο ξενοδοχεο Fullerton της Σιγκαπορης.

 2 Ο Κνραντ αναφρεται επσης τι μεινε στο ξενοδοχεο Peninsula του Χονγκ Κονγκ σε λιμνι που πργματι, δεν επισκφτηκε ποτ. Μετ θαυμαστς της λογοτεχνας, πως ο Γκρχαμ Γκριν, ακολοθησαν στεν τα βματ του, ζητντας μερικς φορς το διο δωμτιο και διαιωνζοντας μθους που δεν χουνε καμμα βση στη πραγματικτητα. Καννα θρετρο της Καραβικς δεν εναι ακμη γνωστ τι χει διεκδικσει φιλοξενα του, αν και πιστεεται πως μεινε σε πανσιν στο Fort-de-France στην φιξ του στη Μαρτινκα στο 1ο του ταξδι, το 1875, ταν ταξδεψε ως επιβτης στο Mont Blanc.

 3 Τον Απρλη του 2013, μνημεο του Conrad αποκαλφθηκε στη ρωσικ πλη Vologda, που αυτς κι οι γονες του ζοσαν εξριστοι το 1862–63. Το μνημεο αφαιρθηκε, με ασαφ εξγηση, τον Ιονιο του 2016.

 4 Μνημεο σε σχμα γκυρας για τον Κνραντ στη Γκντνια, στην ακτ της Βαλτικς της Πολωνας, περιλαμβνει ν απσπασμ του στα πολωνικ: "Nic tak nie nęci, nie rozczarowuje i nie zniewala, jak życie na morzu" ("Δεν υπρχει τποτα πιο δελεαστικ, απογοητευτικ κι υποδουλωτικ απ' τη ζω στη θλασσα". Lord Jim, κεφ.2, πργρ. 1.

 5 Στο Circular Quay, στο Σδνε της Αυστραλας, μια πλακτα σε "περπατο συγγραφων" θυμζει τις επισκψεις του Κνραντ στην Αυστραλα μεταξ 1879-92. Η πλκα σημεινει τι "Πολλ απ' τα ργα του αντικατοπτρζουνε τη στοργ του γι' αυτ τη νεαρ πειρο".

 6 Στο Σαν Φρανσσκο το 1979, μια μικρ τριγωνικ πλατεα στη Λεωφρο Κολμπους και στην οδ Μπιτς, κοντ στο Fisherman's Wharf, αφιερθηκε ως Πλατεα Τζζεφ Κνραντ. Η αφιρωση της πλατεας εχε προγραμματιστε για να συμπσει με τη κυκλοφορα της ταινας του Φρνσις Φορντ Κππολα, εμπνευσμνη απ το Heart of Darkness, Apocalypse Now. Ο Κνραντ δεν φανεται να χει επισκεφτε ποτ το Σαν Φρανσσκο.

 7 Στο τελευταο μρος του Β' Παγκ. Πολ., το καταδρομικ HMS Danae του Βασιλικο Ναυτικο επαναβαφτστηκε ORP Conrad κι υπηρτησε ως μρος του Πολωνικο Ναυτικο.

 8 να εντυπωσιακ πορτρατο του, στα 46 του, σχεδιστηκε απ τον ιστορικ και ποιητ Χνρι Νιομπολτ που τονε συνντησε περπου το 1903.

 9 Το 1996 ο τφος του χαρακτηρστηκε σαν διατηρητο κτσμα Βαθμο ΙΙ.

ΡΗΤΑ:

 * σως η ζω να εναι μνο αυτ… νας φβος κι να νειρο.

 * Γνεται κουβντα για ανθρπους που προδνουν την πατρδα τους, τους φλους τους, την αγαπημνη τους. Πρπει καταρχν να υπρχει μια    ηθικ δσμευση. Το μνο που μπορε να προδσει νας νθρωπος εναι η συνεδησ του.

 * Πρπει να παρατηρσουμε τι πρα πολλο νθρωποι, περιργως γεννιονται ακατλληλοι για τη μορα που τους περιμνει πνω στη γη.

 * Ο
εγωισμς που εναι η κινητρια δναμη του κσμου κι ο αλτρουισμς που εναι η ηθικ του, αυτ τα 2 αντιφατικ νστικτα, που το 'να'εναι τσο απλ και τ' λλο τσο μυστηριδες, δε μπορε να μας εξυπηρετσει παρ μνο η ακατανητη συμμαχα του ασυμββαστου ανταγωνισμο τους.

 * Λες κι ο διος ο χρνος δεν προπρξε της ακινησας της ζογκλας κι εκενης των κατοκων της, αλλ εφευρθηκε εισβλλοντας με τη    παρουσα του λευκο ανθρπου εντς της.

 * Μνον η τρλλα εναι πραγματικ τρομακτικ, δεδομνου τι δεν μπορομε να τη κατευνσουμε με απειλς, με πειθ με δωροδοκες.

 * Η πστη σε μιαν υπερφυσικ προλευση του κακο εναι περιττ. Οι νθρωποι απ μνοι τους εναι ικανο για κθε διαστροφ.

* Δεν υπρχει τποτα πιο δελεαστικ, πιο απομυθοποιητικ και πιο καταναγκαστικ απ τη ναυτικ ζω.

* Η αντληψη της υπερφυσικς καταγωγς του κακο δεν εναι αναγκαα. Ο νθρωπος εναι απλυτα ικανς για κθε κακα.

* Καμμι γυνακα ποτ δεν εξαπατεται ολοκληρωτικ!

* Μπορες να κρνεις ναν νθρωπο καλτερα απ τους εχθρος που χει παρ απ τους φλους του.

 * λα τα επκτητα πολιτισμικ χαρακτηριστικ, εκενα τα υποδρια στρματα που ο πολιτισμς επιχωμτωσε πυρετωδς αν τους αινες      θα υποχωρσουν εν μια νυκτ.

 * Εχε καταστραφε απ κθε ποψη, αλλ ο νθρωπος που τον διακατχει να μεγλο πθος, δεν εναι χρεωκοπημνος στη ζω.

 * τανε το εδος του ανθρπου που δεν μπορε να κνει τα περισστερα πργματα και δεν χει διθεση να κνει τα υπλοιπα.

 * Εναι αδνατο ν' αποκοπες εντελς απ τους ομοους σου. Για να ζσεις στην ρημο πρπει να εσαι γιος.

 * Φοβτανε το γνωστο, πως λοι μας κι η γνοι της κανε το γνωστο πειρα μεγλο.

 * Γιατ αν κοιτξεις στη καρδι του σκτους, ττε και το σκτος θα κοιτξει μσα στη καρδι σου.

 * Η δναμ σου εναι απλς κτι τυχαο που οφελεται στην αδυναμα των λλων.



ΕΡΓΑ:

Novels
Almayer's Folly (1895)
An Outcast of the Islands (1896)
The Nigger of the 'Narcissus' (1897)
Heart of Darkness (1899)
Lord Jim (1900)
The Inheritors (with Ford Madox Ford) (1901)
Typhoon (1902, begun 1899)
The End of the Tether (written in 1902; collected in Youth, a Narrative and Two Other Stories, 1902)
Romance (with Ford Madox Ford, 1903)
Nostromo (1904)
The Secret Agent (1907)
Under Western Eyes (1911)
Chance (1913)
Victory (1915)
The Shadow Line (1917)
The Arrow of Gold (1919)
The Rescue (1920)
The Nature of a Crime (1923, with Ford Madox Ford)
The Rover (1923)
Suspense (1925; unfinished, published posthumously)
Stories
"The Black Mate": written, according to Conrad, in 1886; may be counted as his opus double zero; published 1908; posthumously collected in Tales of Hearsay, 1925.
"The Idiots": Conrad's truly first short story, which may be counted as his opus zero, was written during his honeymoon (1896), published in The Savoy periodical, 1896, and collected in Tales of Unrest, 1898.
"The Lagoon": composed 1896; published in Cornhill Magazine, 1897; collected in Tales of Unrest, 1898: "It is the first short story I ever wrote."
"An Outpost of Progress": written 1896; published in Cosmopolis, 1897, and collected in Tales of Unrest, 1898: "My next [second] effort in short-story writing"; it shows numerous thematic affinities with Heart of Darkness; in 1906, Conrad described it as his "best story".
"The Return": completed early 1897, while writing "Karain"; never published in magazine form; collected in Tales of Unrest, 1898: "[A]ny kind word about 'The Return' (and there have been such words said at different times) awakens in me the liveliest gratitude, for I know how much the writing of that fantasy has cost me in sheer toil, in temper, and in disillusion." Conrad, who suffered while writing this psychological chef-d'oeuvre of introspection, once remarked: "I hate it."
"Karain: A Memory": written February–April 1897; published November 1897 in Blackwood's Magazine and collected in Tales of Unrest, 1898: "my third short story in... order of time".
"Youth": written 1898; collected in Youth, a Narrative, and Two Other Stories, 1902
"Falk": novella / story, written early 1901; collected only in Typhoon and Other Stories, 1903
"Amy Foster": composed 1901; published in the Illustrated London News, December 1901, and collected in Typhoon and Other Stories, 1903.
"To-morrow": written early 1902; serialised in The Pall Mall Magazine, 1902, and collected in Typhoon and Other Stories, 1903
"Gaspar Ruiz": written after Nostromo in 1904–5; published in The Strand Magazine, 1906, and collected in A Set of Six, 1908 (UK), 1915 (US). This story was the only piece of Conrad's fiction ever adapted by the author for cinema, as Gaspar the Strong Man, 1920.
"An Anarchist": written late 1905; serialised in Harper's Magazine, 1906; collected in A Set of Six, 1908 (UK), 1915 (US)
"The Informer": written before January 1906; published, December 1906, in Harper's Magazine, and collected in A Set of Six, 1908 (UK), 1915 (US)
"The Brute": written early 1906; published in The Daily Chronicle, December 1906; collected in A Set of Six, 1908 (UK), 1915 (US)
"The Duel: A Military Story": serialised in the UK in The Pall Mall Magazine, early 1908, and later that year in the US as "The Point of Honor", in the periodical Forum; collected in A Set of Six in 1908 and published by Garden City Publishing in 1924. Joseph Fouché makes a cameo appearance.
"Il Conde" (i.e., "Conte" [The Count]): appeared in Cassell's Magazine (UK), 1908, and Hampton's (US), 1909; collected in A Set of Six, 1908 (UK), 1915 (US)
"The Secret Sharer": written December 1909; published in Harper's Magazine, 1910, and collected in Twixt Land and Sea, 1912
"Prince Roman": written 1910, published 1911 in The Oxford and Cambridge Review; posthumously collected in Tales of Hearsay, 1925; based on the story of Prince Roman Sanguszko of Poland (1800–81)
"A Smile of Fortune": a long story, almost a novella, written in mid-1910; published in London Magazine, February 1911; collected in 'Twixt Land and Sea, 1912
"Freya of the Seven Isles": a near-novella, written late 1910–early 1911; published in The Metropolitan Magazine and London Magazine, early 1912 and July 1912, respectively; collected in 'Twixt Land and Sea, 1912
"The Partner": written 1911; published in Within the Tides, 1915
"The Inn of the Two Witches": written 1913; published in Within the Tides, 1915
"Because of the Dollars": written 1914; published in Within the Tides, 1915
"The Planter of Malata": written 1914; published in Within the Tides, 1915
"The Warrior's Soul": written late 1915–early 1916; published in Land and Water, March 1917; collected in Tales of Hearsay, 1925
"The Tale": Conrad's only story about World War I; 1916, first published 1917 The Strand Magazine; posthumously in Tales of Hearsay, 1925

Essays
Autocracy and War (1905)
The Mirror of the Sea (collection of autobiographical essays first published in various magazines 1904–06), 1906
A Personal Record (also published as Some Reminiscences), 1912
The First News, 1918
The Lesson of the Collision: A monograph upon the loss of the "Empress of Ireland", 1919
The Polish Question, 1919
The Shock of War, 1919
Notes on Life and Letters, 1921
Notes on My Books, 1921
Last Essays, edited by Richard Curle, 1926
The Congo Diary and Other Uncollected Pieces, edited by Zdzisław Najder, 1978, ISBN 978-0-385-00771-9

ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ:

Cinema
Victory (1919), directed by Maurice Tourneur
Gaspar the Strong Man (1920), adapted by the Conrad from "Gaspar Ruiz"
Lord Jim (1925), directed by Victor Fleming
Niebezpieczny raj (Dangerous Paradise, 1930), a Polish adaptation of Victory
Dangerous Paradise (1930), an adaptation of Victory directed by William Wellman
Sabotage (1936), adapted from Conrad's The Secret Agent, directed by Alfred Hitchcock
Under Western Eyes (1936), directed by Marc Allégret
Victory (1940), featuring Fredric March
An Outcast of the Islands (1952), directed by Carol Reed and featuring Trevor Howard
Laughing Anne (1953), based on Conrad's play Laughing Anne.
Lord Jim (1965), directed by Richard Brooks and starring Peter O'Toole
The Rover (1967), adaptation of the novel The Rover (1923), directed by Terence Young, featuring Anthony Quinn
La ligne d'ombre (1973), a TV adaptation of The Shadow Line by Georges Franju
Smuga cienia (The Shadow Line, 1976), a Polish-British adaptation of The Shadow Line, directed by Andrzej Wajda
The Duellists (1977), an adaptation by Ridley Scott of "The Duel"
Naufragio (1977), a Mexican adaptation of "To-morrow" directed by Jaime Humberto Hermosillo
Apocalypse Now (1979), by Francis Ford Coppola, adapted from Heart of Darkness
Un reietto delle isole (1980), by Giorgio Moser, an Italian adaptation of An Outcast of the Islands, starring Maria Carta
Victory (1995), adapted by director Mark Peploe from the novel
The Secret Agent (1996), starring Bob Hoskins, Patricia Arquette and Gérard Depardieu
Swept from the Sea (1997), an adaptation of "Amy Foster" directed by Beeban Kidron
Gabrielle (2005) directed by Patrice Chéreau. Adaptation of the short story "The Return", starring Isabelle Huppert and Pascal Greggory.
Hanyut (2011), a Malaysian adaptation of Almayer's Folly
Almayer's Folly (2011), directed by Chantal Akerman
Secret Sharer (2014), inspired by "The Secret Sharer", directed by Peter Fudakowski
The Young One (2016), an adaptation of the short story "Youth", directed by Julien Samani
An Outpost of Progress (2016), an adaptation of the short story "An Outpost of Progress", directed by Hugo Vieira da Silva

Television
Heart of Darkness (1958), a CBS 90-minute loose adaption on the anthology show Playhouse 90, starring Roddy McDowall, Boris Karloff, and Eartha Kitt
The Secret Agent (1992 TV series) and The Secret Agent (2016 TV series), BBC TV series adapted from the novel The Secret Agent
Heart of Darkness (1993) a TNT feature-length adaptation, directed by Nicolas Roeg, starring John Malkovich and Tim Roth; also released on VHS and DVD
Nostromo (1997), a BBC TV adaptation, co-produced with Italian and Spanish TV networks and WGBH Boston

Operas
Heart of Darkness (2011), a chamber opera in one act by Tarik O'Regan, with an English-language libretto by artist Tom Phillips.

Orchestral works
Suite from Heart of Darkness (2013) for orchestra and narrator by Tarik O'Regan, extrapolated from the 2011 opera of the same name.

Video games
Spec Ops: The Line (2012) by Yager Development, inspired by Heart of Darkness.



========================


Ποημα απ το Ο Νγρος Του "Νρκισσος"

Το ταξδι της επιστροφς
εχε αρχσει
και το πλοο,
να κομμτι αποσπασμνο
απ' τη στερι,
ταξδευε ολομναχο και γοργ,
σα μικρς πλαντης.

Ολγυρ του,
οι βυσσοι του ουρανο
και της θλασσας,
συναντιντουσαν
σ' ν ανπαρκτο σνορο.

Μια μεγλη κυκλικ μοναξι
ταξδευε μαζ του,
αλλζοντας διαρκς
και μνοντας συνεχς η δια,
πντα μοντονη
και πντα επιβλητικ.

Η σεπτ μοναξι
της πορεας του,
πρσφερε αξιοπρπεια
στο ευτελς κνητρο
του προσκυνματς του.

Προχωροσε αφρζοντας
προς το νοτι,
λες και το οδηγοσε
η απαντοχ
ενς ψιστου σκοπο.

Η χαμογελαστ
μεγαλωσνη της θλασσας,
συνθλιβε
την κταση του χρνου.

Οι μρες τρχαν βιαστικ
η μια πσ' απ' την λλη,
φωτεινς και γοργς,
σαν τις αναλαμπς του φρου
κι οι νχτες πραγες
και σντομες,
μοιζαν μ' νειρα
που προσπερνον
ορμητικ και σιωπηλ.

σως η ζω
να 'ναι μνον αυτ:
νας φβος κι να νειρο...
_________________________________________

                                         Ο Κμης
Vedi Napoli e poi mori1

     Τη πρτη φορ που πισαμε κουβντα τανε στο εθνικ μουσεο στη Νπολι, στις αθουσες του ισογεου που περιχουν τη πασγνωστη συλλογ μπροντζινων αγαλμτων απ το Ηρκλειο2 και τη Πομπηα: αυτ τη περφημη κληρονομι αρχαας τχνης που η εξευγενισμνη τελειτητα χει διατηρηθε για λογαριασμ μας χρη στη καταστροφικ οργ ενς ηφαιστεου.
     Μου απηθυνε πρτος το λγο, μπρος στον ονομαστ Αναπαυμενο Ερμ, που παρατηροσαμε πλι-πλι. κανε κποιο εστοχο σχλιο σχετικ με αυτ το καθ' λα θαυμσιο κομμτι. Τποτα το βαθυστχαστο. Το γοστο του ταν φυσικ μλλον, παρ καλλιεργημνο. Εχε προφανς δει πολλ υπροχα πργματα στη ζω του και μποροσε να τα εκτιμσει: δε χρησιμοποιοσε μως την ακατληπτη γλσσα του ερασιτχνη ειδμονα του τεχνοκρτη, αυτς της μισητς φρας ανθρπων. Μιλοσε σαν νας αρκετ ευφυς κοσμοπολτης, σαν νας εντελς ανεπιτδευτος τζντλεμαν.
     Γνωριζμασταν εξ ψεως αρκετς ημρες. Μναμε στο διο ξενοδοχεο να καλ μα χι ιδιατερα εκσυγχρονισμνο ξενοδοχεο που τον εχα προσξει στον προθλαμο να μπαινοβγανει. κρινα πως ταν νας παλις και καλς πελτης. Η υπκλιση του ξενοδχου ταν εγκρδια απ σεβασμ στο πρσωπ του κι αυτς φαινταν να το αναγνωρζει εκφρζοντας την ευαρσκει του. Για το υπηρετικ προσωπικ ταν ο Κμης II Conde. Κποτε γινα μρτυρας της αναταραχς που δημιουργθηκε εξαιτας μιας ανδρικς ομπρλας μιας απ' αυτς τις κτρινες μεταξωτς ομπρλες με τη λευκ φδρα που βρκαν οι σερβιτροι ξεχασμνη ξω απ την εσοδο του εστιατορου. Ο πορτιρης με τα χρυσ σιρτια την αναγνρισε και τον κουσα να δνει εντολ σ' να απ τα παιδι του ασανσρ, να τρξει να προλβει τον κμη και να του τη δσει. σως ταν ο μοναδικς κμης που μενε εκε πιθανς, εχε την τιμητικ δικριση να εναι ο κατεξοχν κμης, ττλος που του απονεμθηκε λγω της διαρκος προτμησς του για το ξενοδοχεο αυτ.
     χοντας μιλσει μαζ του στο μουσεο μετ μου 'χε εκφρσει την αποστροφ του για τις προτομς και τ' αγλματα των Ρωμαων αυτοκρατρων στην αθουσα των μαρμρων: τα πρσωπ τους ταν υπερβολικ υπεροπτικ, υπερβολικ τονισμνα κατ τη γνμη του χοντας λοιπν δη μιλσει μαζ του το πρω, δεν νιωσα πως ενοχλοσα με την παρουσα μου ταν το διο βρδυ, βρσκοντας το εστιατριο γεμτο κσμο, του πρτεινα να μοιραστ το τραπζι του. Κρνοντας απ το φινετστο τρπο της συγκατθεσς του, οτε αυτς νιωσε ενοχλημνος. Το χαμγελ του ταν πολ ελκυστικ.
     Επαιρνε το δεπνο του φορντας να βραδυν γιλκο κι να σμκιν (ο διος το αποκαλοσε τσι) με μαρη γραβτα. λα πολ καλοpραμμνα, χι καινοργια πως λλωστε πρπει να εναι αυτ τα ροχα. ταν πρω-βρδυ ντυμνος ψογα. Δεν χω τη παραμικρ αμφιβολα πως ολκληρη η ζω του υπρξε ψογη, οργανωμνη και καθωσπρπει, αδιατρακτη απ εντυπωσιακ γεγοντα. Ο τρπος που χτνιζε στο αγρωχο μτωπο τα λευκ του μαλλι προς τα πσω, του δινε τον αρα ενς ιδεαλιστ, ενς ευφνταστου ανθρπου. Το λευκ του μουστκι, πλοσιο μα προσεκτικ επιμελημνο, εχε μια ευχριστη χρυσοκτρινη απχρωση στο μσον. Η αμυδρ μυρωδι κποιου φνου αρματος και αυτ των ακριβν πορων (η τελευταα απ' λες τις ασυνθιστες μυρωδις που περιμνει κανες να συναντσει στην Ιταλα), υππεσαν αμσως στην αντληψ μου στην λλη κρη του τραπεζιο. Τα μτια του ταν αυτ που πρδιδαν κυρως την ηλικα του. ταν λγο κουρασμνα και. τα βλφαρα ζαρωμνα. Θα πρπει να ταν εξντα λγο παραπνω. Κι ταν ομιλητικς. Δε θα λεγα φλαρος οπωσδποτε μως διαχυτικς.
     Εχε δοκιμσει διφορα κλματα: της Αμπατσα, της Ριβιρα κι αλλο, μου επε' το μοναδικ μως που του ταριαζε ταν αυτ του κλπου της Νπολi. Οι αρχαοι Ρωμαοι οι οποοι, μου επεσμανε, υπρξαν νθρωποι μπειροι στην τχνη του ευ ζην, ξεραν πολ καλ τι καναν ταν χτιζαν τις επαλεις τους σ' αυτς εδ τις ακτς, στο Μπαγ, στο Βκο και στο Κπρι. Ερχντουσαν εδ κτω σε αναζτηση καλς υγεας, φρνοντας μαζ τους ολκληρες κουστωδες απ μμους και μουσικος προκειμνου να διασκεδσουν τον ελεθερο χρνο τους. Θεωροσε επσης πιθαντατο πως οι Ρωμαοι των αντερων τξεων εχαν μιαν ιδιατερη προδιθεση στις ρευματικς παθσεις. ταν η μοναδικ προσωπικ γνμη που τον κουσα να εκφρζει. Δε βασιζταν σε κποια ιδιατερη πολυμθεια. Δεν ξερε πιο πολλ για τους Ρωμαους απ' σα περιμνουμε συνθως να γνωρζει νας μσος πληροφορημνος κοσμοπολτης. Μιλοσε λλωστε απ προσωπικ εμπειρα. Υπφερε και ο διος απ μια οδυνηρ και επικνδυνη ρευματικ ασθνεια σπου βρκε ανακοφιση στο συγκεκριμνο ετοτο μρος της Ντιας Ευρπης.
     Αυτ συνβη πριν τρα χρνια κι απ ττε κατλυε στις ακτς του Κλπου, ετε σε να απ τα ξενοδοχεα στο Σορντο, ετε νοκιαζε κποια μικρ βλα στο Κπρι. Εχε να πινο, μερικ βιβλα και κανε περιστασιακς γνωριμες μιας μρας, μιας εβδομδας ενς μνα ανμεσα στο χεμαρρο των ταξιδιωτν απ' λη την Ευρπη. Μπορε κανες να τον φανταστε να κνει τον περπατ του στους δρμους και τα σοκκια και να γνεται γνωστς σε ζητινους, μαγαζτορες, παιδι, στον κσμο της επαρχας να συνομιλε φιλικ πνω απ μια μντρα με τους contadini τους χωριτες και κατπιν να επιστρφει στα διαμερσματ του στη βλα για να καθσει μπροστ στο πινο, με τα σπρα του μαλλι χτενισμνα προς τα πσω και το πλοσιο περιποιημνο του μουστκι, "Να παξω λιγκι μουσικ για το κφι μου" λεγε. Και φυσικ, για αλλαγ, η Νπολη ταν κοντ ζω, κνηση, κφι, περα. Λγη διασκδαση λεγε, εναι απαρατητη για την υγεα. Για να πομε την αλθεια, μμοι και μουσικο. Αντθετα μως απ τους μεγιστνες της αρχαας Ρμης, δεν εχε υποθσεις στην πλη που να τον καλον μακρι απ αυτς τις μετρημνες απολασεις. Για την ακρβεια, δεν εχε καθλου υποθσεις. Πιθαντατα να μην εχε ποτ στη ζω του σοβαρς υποθσεις να φροντσει. Ζοσε μια καλοσυντη ζω με τις χαρς και τις λπες της να ρυθμζονται απ την πορεα της φσης γμοι, γεννσεις, θνατοι να διπονται απ τα θιμα που επικρατοσαν στην καλ κοινωνα και προστατεονταν απ τους θεσμος του κρτους.
     τανε χρος αλλ κθε Ιολιο-Αγουστο παιρνε το θρρος να διασχσει τις λπεις για ξι εβδομδες προκειμνου να επισκεφτε τη παντρεμνη του κρη. Μου επε το νομ της. ταν μιας πολ αριστοκρατικς οικογνειας. Εχε ναν πργο στη Βοημα νομζω. Αυτ εναι το πιο κοντιν σημεο που φθασα ποτ για να εξακριβσω την εθνικτητ του. Το περεργο εναι πως δεν ανφερε ποτ το νομ του. σως σκφθηκε πως το εχα δει στον αναρτημνο κατλογο με τους επισκπτες του ξενοδοχεου. Η αλθεια εναι πως δεν τον κοταξα ποτ. πως και να 'χει, ταν νας καλς Ευρωπαος μιλοσε τσσερις γλσσες απ' σο μπορ να ξρω και με περιουσα, χι μεγλη προφανς, αλλ σγουρα σημαντικ. Φαντζομαι πως το να 'ναι κανες υπερβολικ πλοσιος θα του φαινταν ανρμοστο, εντελς κραυγαλο. Επιπλον ταν φανερ πως η περιουσα του δεν ταν δικ του δημιοργημα. Το να κνει κποιος περιουσα δεν επιτυγχνεται χωρς λγη τραχτητα. Εναι θμα ιδιοσυγκρασας. Κι ο κμης ταν υπερβολικ καλωσυντος για ττοιου εδους προστριβς. Στη διρκεια της κουβντας μας, ανφερε αρκετς φορς τα κτματ του, σε σχση με αυτ την επδυνη ρευματικ πθηση που τον ανησυχοσε. Κποια χρονι, που μεινε απερσκεπτα πρα απ τις Αλπεις ως τα μσα του Σεπτμβρη, εχε κρεβατωθε για τρεις ολκληρους μνες σε κενο το μοναχικ εξοχικ χωρς λλη συντροφι κτος απ τον καμαριρη του και το ζευγρι που πρσεχε το σπτι και τονε φρντιζε. Κι αυτ επειδ, πως το θεσε, "δεν ταν εγκατεστημνος εκε κανονικ". Εχε πει μονχα για δυο μρες προκειμνου να μιλσει με τον κτηματομεστη του. Υποσχθηκε στον εαυτ του να μην εναι ποτ ξαν τσο απρσεκτος στο μλλον. Οι πρτες εβδομδες του Σεπτμβρη θα τον ερισκαν πντοτε στις ακτς του πολυαγαπημνου του κλπου.
     Ταξιδεοντας συναντ κανες συχν ττοιους μοναχικος ανθρπους, η μοναδικ ενασχληση των οποων εναι να περιμνουν το αναπφευκτο. Θνατοι και γμοι χουν δημιουργσει μοναξι γρω τους και δεν μπορες να τους κατηγορσεις για τις προσπθεις τους να κνουν την αναμον αυτ σο πιο ευχριστη γνεται. Οπως μου επε ο διος, "Στην ηλικα μου, η απαλλαγ απ το σωματικ πνο εναι να πρα πολ σοβαρ ζτημα".
Μη φανταστετε πως ο κμης ταν νας κουραστικς υποχνδριος. Εχε υπερβολικ καλ ανατροφ για να γνεται ενοχλητικς. Εχε τη τση να προσχει τις μικρς αδυναμες των ανθρπων, μα το κανε με καλωσνη. ταν νας ξεκοραστος, απλς κι ευχριστος σντροφος για κενες τις ρες μεταξ δεπνου και νυχτερινς κατκλισης. Περσαμε τρεις βραδις μαζ και μετ χρειστηκε να φγω απ τη Νπολι βιαστικ προκειμνου να δω να φλο που εχε αρρωστσει σοβαρ στη Ταορμνα. Μην χοντας τι λλο να κνει, ο Conde, ρθε μχρι το σταθμ για να με ξεπροβοδσει. μουν κπως ταραγμνος, και το γεγονς πως ταν αργσχολος δεν τον εμπδιζε ποτ να 'χει φιλικ διθεση. Δεν ταν σε καμμα περπτωση νωθρς νθρωπος.
     Περπταγε μπροστ κοιτζοντας μες στα βαγνια, ψχνοντας για μια καλ θση για μνα κι μεινε να μου μιλ καλκεφα απ το παρθυρο του τρανου. Ανακονωσε πως θα του λειπε πολ η παρα μου κενο το βρδυ κι εξφρασε τη πρθεσ του να παρακολουθσει την ορχστρα στο δημσιο κπο μετ το δεπνο, στη Βλλα Νατσιονλε. Θα διασκδαζε ακογοντας υπροχη μουσικ, παρατηρντας τη καλ κοινωνα. Θα 'χε ως συνθως πολ κσμο. Εναι σαν να τον βλπω τρα. Το ανυψωμνο πρσωπο με το φιλικ χαμγελο κτω απ το πλοσιο μουστκι και τα καλωσυντα, κουρασμνα μτια του. πως το τρνο ξεκινοσε σιγ σιγ, με χαιρτησε σε δυο γλσσες. Πρτα λγοντας καλ ταξδι, στερα, στα πολ καλ, αν και κπως επιτηδευμνα αγγλικ του, δνοντς μου κουργιο επειδ βλεπε την ανησυχα μου:
 -"Κι μως", μου επε, "λα θα πνε καλ"!

     Η ασθνεια του φλου μου πρε αποφασιστικ ευχριστη τροπ, κι εγ επστρεψα στη Νπολi τη δκατη μρα. Δεν μπορ να πω πως σκεφτμουν ιδιατερα τον Κντε στη διρκεια της απουσας μου, αλλ μπανοντας στο εστιατριο του ξενοδοχεου, τον αναζτησα στη συνηθισμνη του θση. Πστευα πως σως εχε επιστρψει στο Σορντο. Στο πινο, στα βιβλα και στο ψρεμ του. Εχε γνει καλς φλος με λους τους βαρκρηδες και ψρευε πολ με πετονι απ βρκα. μως ξεχρισα το λευκ του κεφλι ανμεσα σε να πλθος απ κεφλια κι ακμη κι απ μακρυ, πρσεξα κτι το ασυνθιστο στη στση του. Αντ να κθεται ευθυτενς, κοιτζοντας τριγρω με κενη τη χαρακτηριστικ γρυπνη φιντσα, εχε γερει πνω απ' το πιτο του. Κθισα απναντ του αρκετ ρα πριν σηκσει το βλμμα' λιγκι αγριεμνα, αν μου επιτραπε να χρησιμοποισω μια τσο δυνατ λξη σε σχση με τη συνηθισμνη εμφνισ του.
 -"Ααα, τον αγαπητ μου κριο! Εσες εστε;" με χαιρτησε. "Ελπζω, λα να πηγανουν καλ".
     ταν ευγενστατος ταν μιλοσε για το φλο μου. Ββαια, ταν πντα ευγενικς, με κενη τη καλωσνη των ανθρπων που οι καρδις τους εναι γνσια σπλαγχνικς. Αυτ τη φορ μως φνηκε να το κνει με κπο. Η αππειρα για κουβντα περ ανμων κι υδτων γινε ανιαρ. Μου φνηκε πως μπορε να ταν αδιθετος. Προτο μως εκφρσω την ανησυχα μου, μουρμορισε:
 -"Απψε με βρσκετε πολ θλιμμνο".

 -"Λυπομαι γι' αυτ", επα. "Ελπζω να μην εχατε κποια σχημα να"; ταν πολ ευγενικ εκ μρους μου να ενδιαφερθ. Οχι. Δεν ταν αυτ. Δξα τω Θε, χι σχημα να. Κι μεινε ακνητος σαν να κρατοσε την αναπνο του. στερα, σκβοντας λγο μπρος και μ' να παρξενο τνο στη φων του που πρδιδε συγχρνως αμηχανα και φβο, μου εκμυστηρεθηκε:
 -"Η αλθεια εναι πως εχα μια πολ μια πολ πς να το πω; Απασια περιπτεια".
     Η ενργεια που κρυβε μσα του το επθετο αυτ ταν επαρκς τρομακτικ προφερμενη απ ναν νθρωπο μετρημνο και με λεξιλγιο χαμηλν τνων. Η λξη "δυσρεστη", νομζω πως θα εχε χαρακτηρσει τλεια τη χειρτερη εμπειρα που θα μποροσε να βισει νας νθρωπος της τξης του. Περιπτεια! Απστευτο! Εναι μως στην ανθρπινη φση να πιστεει το χειρτερο, ομολογ πως τον κοταξα κλεφτ κι αναρωτθηκα τ να 'χε σκαρσει ραγε. Σ' να λεπτ ββαια, οι ποταπς υποψες μου εξαφανστηκαν. Υπρχε μια θεμελιδης λεπττητα στη φση αυτο του ανθρπου που μ' κανε ν' απορρψω κθε ιδα για κποιο λγο πολ ανρμοστο μπλξιμ του.
 -"Εναι πολ σοβαρ. Πολ σοβαρ", συνχισε νευρικ. "Θα σας εξηγσω μετ το δεπνο, αν μου επιτρψετε".
     Εξφρασα την απλυτη συνανεσ μου με μια ελαφρι κλση του κεφαλιο, τποτα περισστερο. θελα να ξρει πως δε θα επμενα εν λλαζε γνμη αργτερα. Μιλσαμε για διφορα ασμαντα πργματα αλλ με κποια δυσκολα, εντελς αντθετη με τις προηγομενες νετες, κουτσομπολστικες συζητσεις μας. Πρσεξα πως το χρι του τρεμε ελαφρ καθς φερνε το ψωμ στο στμα. Το σημδι αυτ σε σχση με την αντληψη που 'χα σχηματσει για τον νδρα, δεν ταν λιγτερο αιφνιδιαστικ. Στο καπνιστριο δε δστασε καθλου. Με το που πραμε τις συνηθισμνες θσεις, γειρε πλγια πνω στο μπρτσο της πολυθρνας και με κοταξε κατευθεαν στα μτια με ειλικρνεια.
 -"Θυμστε", ρχισε, "τη μρα που φγατε; Σας εχα πει ττε τι θα πγαινα στη Βλλα Νατσιονλε το βρδυ να ακοσω λγη μουσικ". Θυμμουν. Το καλοφτιαγμνο ηλικιωμνο πρσωπο, τσο φρσκο για την ηλικα του, ασημδευτο απ οποιαδποτε εππονη εμπειρα, μου φνηκε για μια στιγμ καταβεβλημνο. Σαν να πρασε κποια σκι απ πνω του. Ανταποδδοντας τη σταθερ του ματι, πια μια γουλι απ τον καφ μου. ταν συστηματικ λεπτομερστατος στην αφγησ του, απλς και μνο, νομζω, για να μην αφσει να τον καταβλει η ταραχ. Αφο φυγε απ το σταθμ, πρε να παγωτ και διβασε την εφημερδα του σ' να καφ. Κατπιν επστρεψε στο ξενοδοχεο, ντθηκε για το δεπνο κι φαγε με πολ καλ διθεση. Μετ το δεπνο, παρμεινε για λγο στη σλα (υπρχαν τραπζια και καρκλες εκε) καπνζοντας να πορο. Κουβντιασε με το κοριτσκι του πρτου τενρου του θετρου Σαν Κρλο και αντλλαξε λγες λξεις με αυτ την "αξιαγπητη κυρα", τη σζυγο του τενρου. Δεν εχε παρσταση εκενο το βρδυ και ο τενρος με την οικογνει του θα πγαινε στη Βλλα. Βγκαν απ το ξενοδοχεο. Πολ καλ ως εδ.

Την ρα που ακολοθησε το παρδειγμ τους ταν δη εννα και μισ θυμθηκε πως εχε να μλλον μεγλο ποσ στο πορτοφλι του. Πγε κατ συνπεια στο γραφεο του λογιστ του ξενοδοχεου και κατθεσε το μεγαλτερο μρος για ασφαλ φλαξη. Αφο το κανε, πρε μια "καροτσλλα" και κατευθνθηκε προς την ακτ. Βγκε απ την μαξα και εισλθε στη Βλλα με τα πδια απ τη πλευρ του Λργκο ντι Βιττρια. Με κοταξε κατματα. Κατλαβα ττε πργματι πσο ευασθητος νθρωπος ταν. Κθε μικρ λεπτομρεια και γεγονς της βραδυς εχε εντυπωθε στη μνμη του, φορτισμνο με μυστικιστικ σημασα. Το γεγονς τι δε μου ανφερε το χρμα του αλγου που τραβοσε τη καροτσλλα καθς και το παρουσιαστικ του αμαξ, ταν μια απλ παρλειψη που προλθε απ τη ταραχ του που μως συγκρατοσε ανδροπρεπς.
     Εχε, λοιπν, εισλθει στη Βλλα Νατσιονλε απ τη πλευρ του Λργκο ντι Βιττρια. Η Βλλα εναι νας δημσιος χρος αναψυχς διακοσμημνος με πρσινο, θμνους και παρτρια με λουλοδια που εκτενεται ανμεσα στα σπτια της Ριβιρα ντι Γκια και την ακτ του Κλπου. Δενδροστοιχες, λγο πολ παρλληλες, απλνονται σε λο της το μκος γεγονς που δεν εναι διλου ευκατας^ρνητο. Στο πλι της Ριβιρα ντε Γκια, τα ηλεκτρικ τραμ περνον κοντ στα κιγκλιδματα. Ανμεσα στον κπο και τη θλασσα εναι το σημεο που γνεται ο περπατος. νας πλατς δρμος που συνορεει με μια χαμηλ μντρα, πρα απ την οποα παφλζει η Μεσγειος με να ελαφρ μουρμορισμα ταν ο καιρς εναι καλς.
     Καθς η ζω στη Νπολι συνεχζεται ως αργ το βρδυ, ο πλατς δρμος τανε γεμτος ζω μ' να λαμπρ πλθος απ φανρια αμαξιν να κινονται σε ζευγρια, κποια απ' αυτ να γλυστρον αργ, λλα να τρχουν γοργ κτω απ τη λεπτ, ακνητη σειρ των ηλεκτρικν λαμπτρων που καθορζουν τη παραλα. Κι να λαμπερ πλθος απ αστρια να κρμεται πνω απ τη γη που βουζει απ φωνς, εναι φορτωμνη με σπτια και σπινθηροβολε απ τα φτα και πρα, οι σιωπηλς εππεδες σκις της θλασσας. Οι διοι οι κποι δεν εναι καλ φωτισμνοι. Ο φλος μας κατευθνθηκε μπρος, μες στο ζεστ ημφως, με τα μτια καρφωμνα σε κποιο μακρυν φωτειν σημεο που εκτεινταν σχεδν στην λλη κρη της Βλλας, λες κι ο αρας εκε ακτινοβολοσε με να δικ του ψυχρ, γαλαζωπ και εκτυφλωτικ φως. Αυτ το μαγικ σημεο, κρυμμνο πσω απ τους σκοτεινος κορμος των δντρων και τους γκους του μελανο φυλλματος, αππνεε χους γλυκος ανακατεμνους με ξεσπσματα απ βρυχηθμος πνευστν οργνων, ξαφνικος κρτους κυμβλων και βαρες δονομενους γδοπους.
     Καθς προχωροσε, λοι αυτο οι χοι συνδυστηκαν μαζ σ' να κομμτι εξασιας μουσικς που οι αρμονικς φρσεις υπερσχυαν με πειστικ τρπο μες στο απραντο, τακτο μουρμουρητ φωνν και ποδιν που σρνονταν πνω στον ανοιχτ χαλικοστρωμνο χρο. να τερστιο πλθος ανθρπων λουζταν στο ηλεκτρικ φως, σαν να 'πεφτε πνω στα κεφλια τους ν αραι κι ακτινοβλο υγρ απ τους φωτεινος λαμπτρες και στροβιλζονταν κατ εκατοντδες γρω απ την ορχστρα. Εκατοντδες λλοι, κθονταν στα καθσματα σε λγο πολ ομκεντρους κκλους, δεχμενοι με αποφασιστικτητα τα ισχυρ κματα του πλοσιου χου που χνονταν μσα στο σκοτδι. Ο κμης κατφερε να περσει μσα απ το πλθος, παρασρθηκε απ' αυτ σε μια γαλνια απλαυση, ακογοντας και κοιτζοντας διφορα πρσωπα. λοι τους, νθρωποι της καλς κοινωνας: μητρες με τις κρες τους, γονες και παιδι, νεαρο και νεαρς που μιλοσαν, χαμογελοσαν και γνεφαν ο νας στον λλον. Πμπολλα μορφα πρσωπα και λλες τσες μορφες τουαλτες. Υπρχαν βεβαως διφοροι τποι ανθρπων: φιγουρτοι ηλικιωμνοι με σπρα μουστκια, χοντρο, λεπτο, νστολοι αξιωματικομα ο τπος που υπερσχυε, μου επε, ταν ο τπος του νεαρο Ιταλο απ το Ντο, με κενον τον χρωμο, καθαρ τπο δρματος, κκκινα χελη, κατμαυρο μουστακκι κι εκενα τα υγρ μαρα μτια, που εχαν μια τρομερ ικαντητα στο να στραβοκοιτζατε και στο να ρχνουν βλοσυρς ματις.
     Αφο αποσρθηκε απ' το πλθος ο κμης, μοιρστηκε να μικρ τραπζι μπρος σ' να καφ ακριβς μ' να ττοιο νεαρ. Ο φλος μας παργγειλε λεμονδα. Ο νεαρς καθτανε κακκεφα μ' να δειο ποτρι. Για μια στιγμ σκωσε τη ματι του ψηλ, κι στερα την ριξε πλι. γειρε και το καπλο του μπρος. Να, τσι ο κμης κανε τη χειρονομα κποιου που τραβ το καπλο χαμηλ, πνω απ τα φρδια και συνχισε:  - -"Σκφτηκα ττε: εναι θλιμμνος, κτι πρπει να του συμβανει. Οι νοι χουν τα δικ τους προβλματα. Δεν θα του δσω παραπνω σημασα, φυσικ. Πληρνω για τη λεμονδα μου και φεγω".
     Περπατντας σκοπα στη περιοχ γρω απ την ορχστρα, νομζει πως εδε δυο φορς το νεαρ νδρα να περιπλανιται μνος στο πλθος. Κποια στιγμ οι ματις τους συναντθηκαν. Πρπει να ταν ο διος νεαρς, μα υπρχαν τσοι πολλο εκε που ανκαν στον διο τπο, -δεν μποροσε να 'ναι σγουρος. Εκτς αυτο, δεν τον ενδιφερε ιδιατερα ο νεαρς, πρα απ την εντπωση που του 'χε κνει η ντονη δυσαρσκεια στο πρσωπ του μια δυσαρσκεια γεμτη οργ. Σντομα, κουρασμνος απ την ασθηση περιορισμο που νιθει κανες ανμεσα στο πλθος, ο κμης νοιξε δρμο σιγ σιγ μακρι απ την ορχστρα. να δρομκι, πολ σκοτειν σε αντθεση με τον ανοιχτ χρο, τον προσκλεσε χαρωπ, υποσχμενο μοναξι και δροσι. Ξεκνησε να περπατ αργ σπου ο χος της μουσικς ρχισε να εξασθενζει αισθητ πια. Κατπιν γρισε πσω κι κανε μεταβολ λλη μια φορ. Το 'κανε αυτ αρκετς φορς πριν αντιληφθε τι κποιος καθταν σ' να απ τα παγκκια. Το σημεο βρισκταν μεταξ δυο στλων του ηλεκτρικο και το φως ταν αμυδρ. Ο ντρας ξπλωνε νωχελικ στη γωνα του καθσματος με τα πδια απλωμνα. Εχε διπλσει τα χρια του και το κεφλι του γερνε πνω στο στθος. Δεν κουνιταν καθλου λες και τον εχε πρει ο πνος εκε. μως, την επμενη φορ που ο κμης πρασε απ μπρος του, ο ντρας εχε αλλξει στση. Τρα καθταν γρνοντας προς τα μπρος. Στριζε τους αγκνες στα γνατα κι στριβε να τσιγρο. Δε σκωσε τα μτια του οτε στιγμ.
     Ο κμης συνχισε τη βλτα του μακρυ απ την ορχστρα. Γρισε αργ, επε. Τον φαντζομαι να απολαμβνει πλρως τον περπατο με τη συνηθισμνη του ηρεμα, μες στη γλυκει νχτα του Ντου και τους χους της μουσικς πως μαλκωναν απολαυστικ λγο μακρτερα. Σε λγο, πλησασε τον νδρα στο παγκκι για τρτη φορ, ταν ακμη γερμνος με τους αγκνες πνω στα γνατα. Η στση του φανρωνε θλψη. Στο ημφως του δρμου, το κολλρο κι οι μανστες του γνωστου δημιουργοσαν μικρς βολες ντονου λευκο χρματος. Ο κμης επε πως πρσεξε τον γνωστο να σηκνεται απτομα σαν να ετοιμαζταν να φγει, μως πριν καλ καλ το συνειδητοποισει, ο ντρας στεκταν μπρος του ζητντας με σιγαν κι ευγενικ φων αν ο signore εχε τη καλωσνη να του προσφρει φωτι. Ο κμης ανταποκρθηκε με να ευγενικ "Βεβαως", και κατβασε τα χρια του με τη πρθεση να ψξει τις τσπες του παντελονιο του για σπρτα.
 -"Κατβασα τα χρια μου", επε, "αλλ δε πρλαβα να ψξω. νιωσα μια πεση εκε…" βαλε το δχτυλο στο σημεο κτω απ το στρνο, το σημεο ακριβς του σματος απ' που νας Ιπωνας ευγενς θα ρχιζε τη διαδικασα του Χρα-κρι, μια μορφ αυτοκτονας, δηλαδ, που ακολουθε την ατμωση στερα απ μια αφρητη προσβολ εις βρος των λεπτν του αισθημτων. "Κοιτζω χαμηλ", συνχισε ντρομος ο κμης, "και τ να δω! να μαχαρι! να μακρ μαχαρι…"
 -"Δεν εναι δυνατν", αναφνησα κατπληκτος, "θλετε να πετε τι σας λστεψαν τσι, στη Βλλα, στις δκα και μισ το βρδυ, δυο βματα απ χιλιδες ανθρπους"!
     Κονησε το κεφλι αρκετς φορς, κοιτντας με στα μτια με λη του τη δναμη.
 -"Η τρομπτα" επε σοβαρ, "τελεωνε το σλο της και σας διαβεβαι πως μποροσα ν' ακοσω κθε ντα. στερα η ορχστρα φτασε σ' να παταγδες fortissimo. Ο γνωστος στριφογρισε τα μτια και τρζοντας τα δντια του σφριξε μες απ' αυτ με τη μεγαλτερη αγριτητα: “ συχα! Οτε κουβντα γιατ αλλιις…”"

     Δεν μποροσα να συνλθω απ την κατπληξ μου.
 -"Τ μαχαρι ταν;" ρτησα βλακωδς.
 -"Μακρι λεπδα. Κποιο στιλτο σως να κουζινομχαιρο. Μακρι και στεν λεπδα. λαμπε. Και τα μτια του λαμπαν. Τα λευκ του δντια επσης. Τα βλεπα. ταν πολ γριος. Σκφτηκα: Αν τον χτυπσω θα με σκοτσει. Πς μποροσα να αντισταθ; Εχε το μαχαρι και εγ τποτα. Εμαι σχεδν εβδομντα ξρετε, και αυτς ταν νος. Μου φνηκε πως τον εχα ξαναδε. Ο κακκεφος νεαρς απ' το καφ. Ο νεαρς που συνντησα μσα στο πλθος. Μα δεν μποροσα να εμαι σγουρος. Υπρχουν χιλιδες σαν κι αυτν σ' ολκληρη τη χρα".
     Η αγωνα της στιγμς εκενης καθρεφτιζταν στο πρσωπ του. Φαντζομαι πως, σωματικ τουλχιστον, θα πρπει να 'χε παραλσει απ την κπληξη. Οι σκψεις του παρ' λα αυτ παρμειναν απολτως εναργες. Κλυψαν κθε πιθαντητα αιφνιδιασμο, παρ τη ταραχ του. Ακμα και η ιδα το να βλει τις φωνς ζητντας βοθεια, εχε περσει απ το μυαλ του. Δεν κανε τποτα απ' λα αυτ μως, και ο λγος που τον απτρεψε μου 'δωσε μια καλ εικνα για τη διαγεια του πνεματς του. Εδε σε μια στιγμ πως τποτα δε θα απτρεπε τον γνωστο νεαρ απ το να κνει ακριβς το διο πργμα.
 -"Αυτς ο νεαρς θα μποροσε στη στιγμ να πετξει τη λεπδα και να προσποιηθε τι ο επιτιθμενος μουν εγ. Γιατ χι; Μπορε να λεγε τι εγ του επιτθηκα. Γιατ χι; Κι οι δο ιστορες θα μποροσαν να στκανε. Θα μποροσε να πει οτιδποτε να προβλλει κποια αισχρ κατηγορα εναντον μου πο να ξρω; Απ τα ροχα του δε φαινταν τυχαος ληστς. Φαινταν να ανκει στα καλτερα στρματα. Τι να λεγα; ταν Ιταλς κι εγ εμαι ξνος. Φυσικ, χω το διαβατρι μου, κι υπρχει ο πρξενς μας μα να με συλλβουν και να με σρουν μες στη νχτα στην αστυνομα σαν εγκληματα…"
     τρεμε. ταν του χαρακτρα του να αποφεγει τα σκνδαλα πιο πολ κι απ τον διο το θνατο ακμα. Και σγουρα, στη μνμη των περισστερων, το περιστατικ αυτ θα μενε λαμβνοντας υπ' ψιν κποιες ιδιαιτερτητες στα Ναπολιτνικα θη και θιμα σαν μια πρα πολ περεργη ιστορα. Ο κμης δεν ταν βλκας. Η πστη του στην καθς πρπει γαλνια ζω εχε δεχθε ναν βαιο κλονισμ' σκφτηκε πως τρα πια, λα μποροσαν να συμβον. Απ την λλη, μια ιδα το πρασε απ το μυαλ. Πως σως ο νεαρς αυτς ταν απλ νας εξαγριωμνος παρφρων.
Αυτς ταν για μνα κι ο πρτος υπαινιγμς για τη στση του απναντι στην περιπτεια αυτ. Αγω των υπερβολικ υψηλν και λεπτν του αισθημτων μπορε να νιωσε πως ο αυτοσεβασμς του δεν ταν δυνατν να προσβληθε απ κτι που μπορε να κανε νας τρελς. γινε αμσως ξεκθαρο, μως, πως ο κμης θα αρνιταν στον εαυτ του αυτ τη παρηγορι. Προτμησε να μεγαλοποισει τον απασιο ζωδη τρπο με τον οποο ο γνωστος στριφογριζε τα μτια του που λαμποκοποσαν κι τριζε τα λευκ του δντια. Η ορχστρα τρα ταν στο μσον ενς αργο μουσικο μρους και τα τρομπνια τριζαν πολ επσημα, συνοδευμενα με αργ, προσεκτικ, αλλεπλληλα χτυπματα του μεγλου τμπανου.
 -"Μα τ κνατε;" τον ρτησα με ξαψη.
 -"Τποτα", απντησε ο κμης. "Κατβασα τα χρια μου και τα κρτησα ακνητα. Του επα χαμηλφωνα τι δεν εχα πρθεση να κνω φασαρα. Γρλισε σαν σκλος. Κατπιν επε με κανονικ φων: “ Το πορτοφλι σας”. Φυσικ, λοιπν" συνχισε τη διγησ του ο κμης κι απ δω και πρα υποδθηκε λη την ιστορα σαν παντομμα. Κοιτντας με σταθερ στα μτια, επανλαβε λες τις κινσεις που εχε κνει: πλωσε το χρι στη μσα τσπη στο πανωφρι του, βγαλε το πορτοφλι και το δωσε. Ο νεαρς μως που ακμα κρταγε το μαχαρι, αρνθηκε να το αγγξει. δωσε οδηγες στον κμη να βγλει τα χρματα μνος του, τα πρε στο αριστερ του χρι, του κανε νεμα να το ξαναβλει στη τσπη κι λα αυτ υπ τους γλυκος χους του φλουτου και της τρομπτας που δυνμωναν απ τον παθιασμνο βμβο του μποε. Και ο "νεαρς", πως τον αποκαλοσε ο κμης, επε: "Μου φανονται πολ λγα. ντως ταν λγα, μνο 34Ο 36Ο λιρτες", εξακολοθησε ο κμης. "Εχα αφσει τα χρματ μου στο ξενοδοχεο, πως ξρετε. Του επα πως αυτ εχα λα κι λα πνω μου. Κονησε το κεφλι ανυπμονα και επε: “ Το ρολι σας”". Ο κμης μο δειξε με αστεο, παραστατικ τρπο πως τρβηξε το ρολι του ξω. Αλλ, κατ τχη, το πολτιμο χρυσ χρονμετρ του εχε μενει εδ και καιρ στον ωρολογοποι για καθαρισμ. Εκενο το βρδυ φραγε, δεμνο με να δερμτινο λουρκι, το “Γουτερμπουρυ” των πενντα φργκων που συνθιζε να παρνει μαζ του ταν πγαινε για ψρεμα. Αντιλαμβανμενος την ποιτητα της λεας του, ο καλοντυμνος ληστς κανε να περιφρονητικ πλατγισμα της γλσσας τσι, “ Τς, τς” (ο κμης μιμθηκε τον χο) και το παραμρισε με το χρι βιαστικ. Ττε, πως ο κμης επστρεφε το περιφρονημνο αντικεμενο στην τσπη του, απατησε πιζοντας απειλητικ το μαχαρι πνω απ' το επιγστριο, σαν υπενθμιση: "Τα δαχτυλδια σας. να απ' τα δαχτυλδια", συνχισε ο κμης, "μου το 'χε δσει πριν πολλ χρνια η γυνακα μου το λλο εναι το δαχτυλδι με τον σφραγιδλιθο του πατρα μου. Επα, “ χι. Αυτ δε θα τα πρεις ποτ”"! Εδ ο κμης ξανκανε τη χειρονομα που αντιστοιχοσε στη δλωσ του σκεπζοντας με το να του χρι το λλο και πιζοντς τα τσι στο στθος. ταν συγκινητικς μσα στη μοιρολατρα του. "Αυτ, δε θα τα πρεις" επανλαβε ακλνητος κι κλεισε τα μτια, ντας σγουρος δε γνωρζω κατ πσο εναι σωστ να καταγρψω μια τσο δυσρεστη λξη που να χει ειπωθε απ τα χελη του ντας σγουρος πως απ στιγμ σε στιγμ θα νισει, πραγματικ διστζω να το πω πως ξεκοιλιζεται απ την πεση της μακρις κοφτερς λεπδας που ακουμποσε δολοφονικ στη περιοχ του στομαχιο του ακριβς στο σημεο, κοιν σ' λα τα ανθρπινα πλσματα, που εδρεουν τα αγωνιδη συναισθματα. Μεγαλειδη αρμονικ κματα ξεχνονταν απ τη μερι της ορχστρας. Εντελς απροσδκητα, ο κμης νιωσε πως η εφιαλτικ πεση εχε απομακρυνθε απ το επμαχο σημεο. νοιξε τα μτια. ταν μνος. Δεν κουσε απολτως τποτα. Πιθαντατα ο "νεαρς" εχε αποχωρσει μ' ελαφρ βματα λγο πριν, μως η φρικτ ασθηση της λεπδας διατηρθηκε ακμα κι αορτου το μαχαρι εχε απομακρυνθε. να ασθημα αδυναμας τον κατλαβε. Μλις που εχε δυνμεις να τρεκλσει ως το κοντιντερο παγκκι. Αισθνθηκε σαν να 'χε κρατσει την αναπνο του για πολλ ρα. πεσε σαν δειο σακ στο κθισμα, ασθμανοντας απ το σοκ της αντδρασης του ληστ.
Η ορχστρα εκτελοσε τρα με ξοχο τρπο το πολπλοκο φινλε. ληξε με ναν τρομερ πταγο. Του φνηκε απκοσμο και μακριν, σαν να εχαν βουλσει τα αυτι του και στερα το απτομο χειροκρτημα απ χλια πνω κτω ζευγρια χρια να ξεχνεται σαν ξαφνικ χαλζι. Η βαθει σιωπ που επακολοθησε τον επανφερε στην πραγματικτητα.
     Το τραμ που μοιαζε με μακρουλ γυλινο κουτ που οι νθρωποι κθονταν με τα υπερβολικ φωτισμνα πρσωπ τους, πρασε γοργ, εξντα γυρδες δπλα απ' το σημεο που τον εχαν ληστψει και στερα κι λλο τραμ πρασε βιαστικ προς την αντθετη κατεθυνση. Το ακροατριο γρω απ την ορχστρα εχε διαλυθε και ο κσμος μπαινε στο δρομκι κατ μικρς ομδες ανθρπων που κουβντιαζαν. Ο κμης ρθωσε το ανστημ του και προσπθησε να σκεφθε ρεμα το γεγονς. Η αθλιτητα του συμβντος, του κοψε πλι την ανσα. Απ' σο μπορ να καταλβω, νιωθε αηδα για τον εαυτ του. Δεν εννο για τη συμπεριφορ του. Για την ακρβεια, εν μποροσα να εμπιστευτ την παρσταση παντομμας που δωσε προκειμνου να με πληροφορσει, η συμπεριφορ του υπρξε ψογη. χι δεν ταν αυτ. Δεν ντρεπταν. Τον εχε σοκρει το γεγονς τι επιλχθηκε ως θμα. χι τσο το γεγονς της ληστεας, μα αυτ της περιφρνησης, της ασβειας. Η παροιμιδης ηρεμα του εχε στα καλ καθομενα βεβηλωθε. Η πντοτε καλοσυντη ποψ του για τη ζω εχε παραμορφωθε.
     Ωστσο, τη στιγμ εκενη, πριν το σδερο χωθε βαθι στη σρκα του, εχε το σθνος να επιβλει στον εαυτ του μια σχετικ ψυχικ γαλνη. ταν ηρμησε κπως, αντιλφθηκε πως πεινοσε τρομερ. Ναι, πεινοσε. Το συνασθημα που νιωσε και μνο, τον κανε να πειν σαν λκος. Σηκθηκε απ το παγκκι, και αφο περπτησε αρκετ ρα βρθηκε ξω απ' το δημσιο κπο, μπροστ απ να σταματημνο τραμ, χωρς να καταλβει καλ καλ πς φτασε ως εκε. Ανβηκε σαν μσα σε νειρο, καθοδηγομενος απ το νστικτ του. Ευτυχς, βρκε στην τσπη του παντελονιο του μια δεκρα για να πληρσει τον εισπρκτορα. στερα το τραμ σταμτησε κι πως λοι βγαιναν ξω, βγκε κι αυτς. Αναγνρισε τη Πιτσα Σαν Φερναντνο, μως προφανς δεν του πρασε απ' το μυαλ να πρει να ταξ ως το ξενοδοχεο. μεινε στη πλατεα εξαντλημνος, σα χαμνο σκυλ, σκεπτμενος αριστα πς θα βρισκε το γρηγορτερο κτι να φει. Ξφνου θυμθηκε το νμισμα των εκοσι φργκων. Μου εξγησε πως δεν αποχωριζταν το γαλλικ αυτ χρυσ νμισμα τα τελευταα τρα χρνια. Συνθιζε να το χει πντα επνω του σαν ρεζρβα σε περπτωση ατυχματος. Καθες θα μποροσε να πσει θμα κποιου πορτοφολ αυτ μως εναι αρκετ διαφορετικ απ μια ξεδιντροπη και προσβλητικ ληστεα.
     Η μνημειακ αψδα της Γκαλλερα Ουμπρτο στεκταν απναντ του στη κορφ μιας μεγαλπρεπης κλμακας. Ανβηκε χωρς να χσει χρνο και κατεθυνε τα βματ του προς το "Καφ Ουμπρτο". λα τα τραπεζκια ξω ταν πιασμνα απ ανθρπους που πνανε το ποτ τους. Καθς μως ψαχνε για φαγητ, μπκε μσα στο καφ το οποο διαιρεται σε τμματα απ τετργωνες κολνες, διακοσμημνες απ πνω ις κτω με καθρφτες. Ο κμης κθισε σ' να καναπ απ κκκινο βελοδο απναντι απ μια ττοια κολνα, περιμνοντας το ρυζττο που παργγειλε. Ο νους του ξαναγρισε στη φρικτ του περιπτεια. Σκφτηκε τον κακκεφο, καλοντυμνο νο που αντλλαξαν ματις μες στο πλθος γρω απ την ορχστρα κι ο οποος σγουρα τρα πια ταν ο ληστς. Θα τον αναγνριζε ραγε αν τον ξανβλεπε; Αναμφβολα. Αλλ δεν θελε να τον ξαναδε στα μτια του. Το καλτερο θα ταν να ξεχσει αυτ το ταπεινωτικ επεισδιο.
     Ο κμης κοταξε γρω του ανυπμονα για το ρυζττο που περμενε, και, για κοτα! Στα αριστερ με τη πλτη στον τοχο εκε καθταν ο "νεαρς". ταν μνος στο τραπζι μ' να μπουκλι που φαινταν πως περιεχε κρασ κποιο λικρ και μια καρφα παγωμνο νερ μπρος του. Τα λεα σκορα μγουλ του, τα κκκινα χελη, το κατμαυρο μουστακκι ανασηκωμνο υπερφανα, τα ωραα μαρα μτια, λγο βαρι και σκιασμνα απ μακρις βλεφαρδες, εκενη η ιδιατερη κφραση ψυχρς δυσαρσκειας που βλπει κανες μονχα στις προτομς ορισμνων Ρωμαων αυτοκρατρων ταν αυτς, χωρς αμφιβολα. μως, ταν αντιπροσωπευτικ δεγμα αυτο του τπου ανθρπων. Ο κμης στρεψε βιαστικ το βλμμα του αλλο. Ο νεαρς αξιωματικς λγο πιο πρα που διβαζε εφημερδα μοιαζε κι αυτς το διο. Ο διος τπος ντρα. Δυο λλοι νοι πιο μακρι που παιζαν ντμα, επσης.
     Χαμλωσε το κεφλι μ' να φβο στην καρδι, μπως τον στοιχεισει για πντα η εικνα αυτο του νεαρο. Αρχισε να τρει το ρυζττο του. Σε λγο κουσε το "νεαρ" να καλε το σερβιτρο νευριασμνος. Στο κλεσμ του, χι μνον ο σερβιτρος του, αλλ κι λλοι δυο ακμα που στκονταν τεμπλικα σε μια εντελς διαφορετικ σειρ απ τραπζια, σπευσαν προς το μρος του δουλοπρεπς, πργμα που δεν αποτελε γενικ χαρακτηριστικ των σερβιτρων στο Καφ Ουμπρτο. Ο νεαρς μουρμορισε κτι κι νας απ' τους σερβιτρους, τρχοντας σχεδν στη κοντιν πρτα, φναξε προς τη Γκαλλερα:
 -"Πασκουλε! Ε! Πασκουλε"!
     λοι ξρουνε τον Πασκουλε, τον γεροκουρελ που, σρνοντας τα πδια του ανμεσα στα τραπζια, προσφρει προς πληση πορα, τσιγρα, καρτ ποστλ και σπρτα στους πελτες του Καφ. Εναι, πως και να το δεις, νας ευχριστος ανθρωπκος. Ο κμης εδε τον αξριστο γκριζομλλη να μπανει στο Καφ, με το γυλινο κασελκι να κρμεται απ το λαιμ του μ' να δερμτινο λουρ και με μια λξη μοναχ του σερβιτρου, να σρνεται με μια ξαφνικ, ντονη προσπθεια προς το τραπζι του νεαρο. Ο νεαρς χρειαζταν να πορο το οποο και του πρσφερε ο Πασκουλε με απραντη δουλοπρπεια. Ο γερο-μικροπωλητς βγαινε απ το Καφ, ταν ο κμης στερα απ μια ξαφνικ παρρμηση, του γνεψε να πλησισει.
     Ο Πασκουλε τονε πλησασε, το χαμγελ του γεμτο σεβασμ, που κατ παρξενο μως τρπο συνδυαζταν με τη κυνικ, ερευνητικ κφραση των ματιν του. Γρνοντας το κασελκι στο τραπζι σκωσε το γυλινο καπκι χωρς να πει λξη. Ο κμης πρε να κουτ τσιγρα και πιεσμνος απ φβο και περιργεια μαζ, ρτησε δθεν αδιφορα:
 -"Πες μου Πασκουλε, ποιος εναι αυτς ο νεαρς signore που κθεται εκε πρα";
     Ο λλος, σκυψε πνω απ το τραπζι εμπιστευτικ:
 -"Αυτς, σινιρ Κντε", επε, τακτοποιντας το εμπρευμ του βιαστικ και χωρς να κοιτ προς τα πνω, "εναι νας νεαρς αριστοκρτης μιας πολ καλς οικογνειας του Μπρι. Σπουδζει στο πανεπιστμιο εδ κι εναι αρχηγς, ο κπο, μιας οργνωσης πολ συμπαθητικν νεαρν".
___________________________________________________

 1 Vedi Napoli e poi mori (ιταλ.): Δες τη Νπολι και μετ πθανε.
 2 Ηρκλειο (Herculaneum): Μικρ αλλ σημαντικ πλη της ιταλικς Καμπανας στην αρχαιτητα. Λνε τι χτστηκε απ' τον Ηρακλ 5 Φλεβρη 63 π.Χ., καταστρφηκε απ σεισμ, εν στις 24 Αυγοστου 79 π.Χ. (οπτε καταστρφηκε επσης κι η Πομπηα) ολοκληρωτικ απ κρηξη του Βεζοβιου.



                                                    Τ   Ε   Λ   Ο   Σ

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers