-

Dali &

-


-








.

--.


.

./.


 
 

 

:

    Βιογραφικ

     Ο Σωτρης Σκπης γεννθηκε στην Αθνα το 1881 και πθανε στις 29 Σεπτμβρη 1952 στο Ρονικ της Γαλλας, -υπρχει ακμα ο τφος του. Ο πατρας του Ευγγελος ταν αξιωματικς του στρατο. Τα παιδικ του χρνια ως τα 14 του τα ζησε στη Λρισα, που σζεται η βαθμολογα του στο Γυμνσιο που φοτησε. Το 1897 γρισε στην Αθνα για τις σπουδς του. Φοτησε στη Δραματικ Σχολ του Βασιλικο Θετρου και συνεργστηκε με τη Να Σκην του Κωνσταντνου Χρηστομνου. Σποδασε επσης Αισθητικ & Λογοτεχνα στο Παρσι.
Μεγλο διστημα της ζως του το πρασε στη Γαλλα. Φλοι του εκε ταν ο Φρειδερκος Μιστρλ κι ο Ζαν Μορες. Απ' το γμο του με τη Σαρλτ Λεκλρ απκτησε το 1917 μα κρη, τη Μαργαρτα Σκπη-Παννκ. Το 1922 τιμθηκε με το Εθνικ Αριστεο Γραμμτων. Το 1924 διορστηκε διευθυντς της Ανωττης Σχολς Καλν Τεχνν και το 1929 γραμματας της.
     Το 1914 παρουσασε το θεατρικ ργο Ξεφαντματα. Αλλ νας ποιητς με ψυχολογικ προβλματα ονματι Ηλας Κουλουβτος θερησε τι το ργο τανε προσβλητικ στο πρσωπ του και στις 4 Ιουνου 1914, τονε πυροβλησε ξω απ' τα γραφεα της εφημερδας Σκριπ, που εργαζτανε ττε και μεταφρθηκε στο Αρεταειο σοβαρ τραυματισμνος. Παλαιτερα, ο Κουλουβτος εχε γρψει ργο με ττλο Ξεφντωμα και θερησε πως ο Σκπης με τα Ξεφαντματα εχε στχο να τονε γελοιοποισει. Η δκη του Κουλουβτου στο Κακουργιοδικεο ταν απ τις σημαντικτερες φιλολογικο χαρακτρα. γινε Φλεβρη του 1915 κι ο δρστης αθωθηκε λγω ακαταλγιστου.
     Στον Ελληνοταλικ πλεμο του 1940 ο Σκπης μαζ με λλους λληνες λογους προσυπγραψε την κκληση των Ελλνων Διανοουμνων προς τους Διανοομενους ολκληρου του Κσμου που αφενς μεν καυτηριζονταν η κακβουλη ιταλικ επθεση, αφετρου διγειρε τη παγκσμια κοιν γνμη σ' επανσταση συνειδσεων για κοιν νο πνευματικ Μαραθνα. Στην κηδεα του Παλαμ, τη Κυριακ 28 Φλεβρη 1943, ταν ο 2ος μετ τον Σικελιαν που απγγειλε ποημα. Το 1946 εκλχθηκε μλος της Ακαδημας Αθηνν. Η εκλογ αυτ προκλεσε ποικλλα σχλια, δεδομνου τι αντπαλο του ταν ο Καζαντζκης κι ο Σικελιανς. Συνεργστηκε με πολλς εφημερδες και περιοδικ σε θματα λογοτεχνικ. Την περοδο 1904-6 εξδιδε μαζ με τον Αρστο Καμπνη το φιλολογικ περιοδικ Ακρτας. Η Γαλλα τονε τμησε με το παρσημο της Λεγενας της Τιμς και με το Βραβεο της Γαλλικς Ακαδημας για την Ανθολογα του, γραμμνη στα γαλλικ. Ανκε στη Να Αθηνακ Σχολ. Η ποησ του τανε λυρικ σο και δραματικ.
     Ποιητς, θεατρικς συγγραφας, μεταφραστς, ακαδημακς κι εκδτης. Ο Σωτρης Σκπης γεννθηκε το 1881 στη Πλκα της Αθνας. Τα παιδικ του χρνια τα ζησε στη Λρισα, που υπηρετοσε ο πατρας του, Ευγγελος Σκπης, σαν στρατιωτικς. Το 1897 εγκαταστθηκε στην Αθνα και 3 τη μετ εξδωσε τη 1η του ποιητικ συλλογ με ττλο Τραγοδια της ορφανς. 20 μλις ετν γνεται γνωστς στους φιλολογικος κκλους για την ευφυα του. Μετ τις εγκκλιες σπουδς του ταξδεψε σε διφορες χρες (Αγυπτο, Κωνσταντινοπολη, Ρωσα) εν στο Παρσι, που σποδασε παρακολοθησε μαθματα αισθητικς & λογοτεχνας κι γινε φλος με τους: Jean Moreas, Paul Fort και τον Fr. Mistral.
     ζησε για μεγλα διαστματα στο Παρσι, που λγεται τι στριζε οικονομικ τον εκδοτικ οκο Ο Αγν. Στη Προβηγκα γνωρζει και νυμφεεται μια πλοσια φιλτεχνη Γαλλδα κι απ ττε ζει ανμεσα Ελλδα και Προβηγκα. Επιστρφοντας στην Ελλδα συνεργστηκε με τον Αρστο Καμπνη για την κδοση του λογοτεχνικο περιοδικο Ακρτας (1904-6). Κατ διαστματα συνεργστηκε με τις εφημερδες Βραδυν, Εστα, Σκριπ, κ.. Μετ τη μικρασιατικ καταστροφ 1922 ντλησε τα θματ του απ την ιστορικ επικαιρτητα, με αποκορφωμα τις συλλογς που γρφτηκαν στη διρκεια της Κατοχς. Μλιστα, τα ποιματα της συλλογς Μες απ τα τεχη κυκλοφρησαν 1η φορ σε χειργραφη μορφ ανμεσα στις ομδες της Αντστασης. Μετφρασε Ησοδο, Moreas, Keats, Omar Khayyam κι δωσε πλθος διαλξεις σε Αθνα, Αμερικ και Παρσι.



Στα θεατρικ του ργα συγκαταλγονται τα Χριστς Ανστη, Οι Πρσες της Δσεως, η τραγωδα Κυρ Φροσνη, η φρσα Ο μπμπης θλει παντρει καθς και τα ονειροδρματα Η νχτα της πρωτομαγις, Αγι Βαρβρα, Ο γρος των Ωρν κι Οι τσιγγανθεοι. Το 1914 γρφει την επιθερηση Ξεφαντματα για τον θασο του θετρου Αλμπρα, που στθηκε αιτα ενς σοβαρο τραυματισμο του απ τον Ηλα Κουλουβτο, που θερησε πως μ' αυτ το ργο θλησε να τον γελοιοποισει. Η δκη του Κουλουβτου, ο οποος πυροβλησε τον Σκπη τραυματζοντας τον βαρι, στθηκε μια απ τις πιο σημαντικς φιλολογικς δκες που γιναν ποτ στην Ελλδα.
     Ο Σκπης το 1922 τιμθηκε με το Εθνικ Αριστεο Γραμμτων και Τεχνν. Το 1928 ταξδεψε στις ΗΠΑ, που δωσε διαλξεις και το 1929 διορστηκε γραμματας της Σχολς Καλν Τεχνν στην Ελλδα. Για να διστημα υπρξε διευθυντς της Εθνικς Βιβλιοθκης και το 1946 αναγορετηκε μλος της Ακαδημας Αθηνν. Το σπτι του στην Αθνα γινε πλος λξης για τους λογοτχνες και τους διανοομενους της εποχς που αποτλεσαν τον κκλο της Φιλολογικς Συντροφις της Καλλιθας κι ο δρμος πρε το νομ του.
     λληνας δημοτικιστς ποιητς, πεζογρφος, δραματουργς, μεταφραστς, δημοσιογρφος κι ακαδημακς. Νυμφετηκε τη Σαρλτ Λεκλρ (Charlotte Leclair) στο Rognac της Προβηγκας και το 1917 απκτησε μα κρη, τη Μαργαρτα Σκπη μετπειτα σζυγο Παννκ, με τον οποο παντρετηκε το 1946 κι απκτησαν 4 παιδι. O γιος της Πασκλ Παννκ, εγγονς του ποιητ, απκτησε σπτι στη Σκπελο την οποα επισκπτεται μαζ με την κρη του Λιζν Πενκ. Ο Γεργιος Σκπης, ο παππος του Σωτρη Σκπη απ την πλευρ του πατρα του, κατγονταν απ το Αργυρκαστρο της Βορεου Ηπερου. λαβε μρος στην Επανσταση του 1821 και πρε μρος στις μχες στο Μεσολγγι. ταν αποφασστηκε η ξοδος πυροβλησε τις δο κρες του, για να μη πσουνε στα χρια των Τορκων, εν εχε απομακρνει στα Επτνησα τη σζυγο και τον γιο του. Οι Τορκοι βρκαν τις κοπλες αιμφυρτες, τις πραν μαζ τους κι αργτερα τις πντρεψαν με μπηδες στην περιοχ της Θεσσαλας. Πατρας του ποιητ ταν ο αξιωματικς του Στρατο Ευγγελος Σκπης, που γεννθηκε στο Αγρνιο, εν η μητρα του ποιητ κατγονταν απ την Ιθκη. Ο Ευγγελος Σκπης, αναζητντας τις αδελφς του εγκαταστθηκε στη Λρισα, που ο Σωτρης Σκπης και τα αδλφια του, ο Γεργιος κι ο Σπυρδων καθς κι η μονκριβη αδελφ τους, ζησαν στο σπτι της Νολ, μιας απ τις αδελφς του πατρα τους.
     Ο Σωτρης παρακολοθησε μαθματα Μσης εκπαιδεσεως στη Λρισα, που σζεται η βαθμολογα του στο εκε Γυμνσιο και το 1895 εγκαταστθηκε στην Αθνα, που συνχισε τις σπουδς του, εν με τη κρυξη του Ελληνοτουρκικο πολμου του 1897 λη η οικογνεια εγκατλειψε τη Λρισα. Τον Σεπτμβρη του 1901, ταν κλεισε η Δραματικ Σχολ του Βασιλικο Θετρου, ως ερασιτχνης ηθοποις ο Σκπης ανκε στο Θεατρικ μιλο της Νας Σκηνς του Χρηστομνου, μαζ με τους Μτσο Μυρτ, Διονση Δεβρη, γγελο Σικελιαν, τη Κυβλη Αδριανο και την Ελνη Πασαγιννη. Το Γενρη του 1902 παιξε στο ργο του Τολστ Το Κρτος του Ζφου μαζ με τους Πασαγιννη, Ξανθκη, Κυβλη, Ραυτπουλο κι λλους. Το 1904 συνεργστηκε με τον Αρστο Καμπνη για την κδοση ως το 1906, του περιοδικο Ακρτας, απ που πρωτοπαρουσιστηκαν οι Βρναλης και Σικελιανς. Στις 20 Οκτβρη 1919, με αφορμ απφαση του δημρχου Αθνας γραφε στην εφημερδα το Σκριπ:

   "ξιος συγχαρητηρων γινε ο κ. Δμαρχος, ο οποος αποφσισε την ανγερσιν πολλν περιπτρων εις τας Αθνας, τα οποα θα εκχωρσει εις τους τραυματας του πολμου εις τα μλη φονευθντων πολεμιστν. Δεν φαντζεται κανες πσα καλ θα προκψουν αμσως αμσως εκ της ανεγρσεως των περιπτρων. Τα περπτερα θα εναι νας στολισμς της πλεως, θα εξυπηρετηθον δι αυτν και θα ερουν προν ζως πλεστοι ανπηροι των δο πολμων. Θα εξαπλωθ δι του μσου τοτου το ελληνικν ντυπον, ετε εφημερς, ετε περιοδικν, ετε φυλλδιον, ετε βιβλον. Και θα γνουν αιτα πως αι μεγλαι επαρχιακα μας πλεις κουνηθον λιγκι και μιμηθον λιγκι την πρωτεουσαν".



     Επισκφτηκε ακμη στην εγγς Ανατολ, την Ευρπη και το 1928 στις ΗΠΑ, που δωσε διαλξεις. Το 1927 ο εκδοτικς οκος Αγν που διατηροσε στο Παρσι, εξδωσε τον τμο Διηγματα της πεζογρφου Ιουλας Περσκη. Διετλεσε απ το 1920 μχρι το 1925 Τμηματρχης της Εθνικς Βιβλιοθκης Αθηνν και απ το 1929 μχρι το 1944 Γενικς Γραμματας της Αντατης Σχολς των Καλν Τεχνν. Στη κατοχ εντχθηκε στο ΕΑΜ Διανοουμνων-Καλλιτεχνν και τον Απρλη του 1943 στην κηδεα του εθνικιστ λογοτχνη Κωστ Παλαμ, αποχαιρτησαν ποιητικ μαζ με τον εθνικιστ λογοτχνη γγελο Σικελιαν, τον λληνα εθνικ ποιητ, εν μετ την απελευθρωση, δημοσευε κεμενα στις εφημερδες Ριζοσπστης και Ρζος της Δευτρας, εν το 1952 εγκαταστθηκε στη Γαλλα, που τη θεωροσε 2η πατρδα του. Στην Ελλδα διατηροσε σπτι στη Καλλιθα, που συγκεντρνονταν λογοτχνες και διανοομενοι που αποτελσανε τον κκλο της Φιλολογικς Συντροφις της Καλλιθας. Το νομ του περιλαμβνεται μεταξ των 244 σημαντικν ιστορικν προσωπικοττων στον κατλογο των Μασνων που δημοσιοποησε στις 19 Μρτη 2006 η Μεγλη Στο της Ελλδος.
     Ο Σκπης, μαζ με τον Εφταλιτη και το Ψυχρη, ανκει σε κενους που πρασαν το μεγαλτερο μρος της ζως τους στη Γαλλα. Αν κι απ το 1906 ταξδεψε σε διφορες χρες, Αγυπτο, Κωνσταντινοπολη, Ρωσα, καταστλαξε στη Προβηγκα κι η ζω του μοιρστηκε ανμεσα σε Αθνα και Μπαστινα. Υπρξε πολυγρφος και διακρθηκε για την ντονη λατρεα της εθνικς μας ιστορικς παρδοσης. γραψε ποιματα, κριτικ δοκμια, μελτες, μετφρασε Ησοδο κι απ ξνους Μορες, Κιτς, Ομρ Καγιμ. Δισωσε και περιγραψε να περιστατικ απ το οχυρ του Μπιζανου, στη διρκεια των Βαλκανικν πολμων, που… "Ενας τουρκαλβανς φρουρς προσγγισε φοβισμνος τον δικ μας φρουρ, με χι εχθρικς διαθσεις. Δεν τον απειλοσε, του ζητοσε λγο ψωμ γιατ πως λει, 'εμες δεν τρμε παρ καλαμπκι. Επθανα στη πενα ο μαρος'. Με προφυλξεις αλλ και με τη συμφωνα να μη τονε πειρξει ο δικς μας φρουρς, καταφρνει κι αποκτ μια ολκληρη ελληνικ κουραμνα. Κατπιν ο Τουρκαλβανς αποχαιρετν δια θερμς χειραψας τον φιλξενο Κρτα, εθερησε καλν να του υπενθυμση την συμφωναν. Κοταξε να μη μου τη σφυρξης απ τη πλτη τρα που θα φγω… ιντε στο καλ και μη σε μλλει. Αριο στον πλεμο τα ξαναλμε. Και πραγματικς την λλην ημραν εις μαν ορμητικν φοδον του στρατο μας, το Κρητικκι εχε καρφσει με την ξιφολγχην του κποιον, ο οποος τον εκλει με το νομ του και τον καθικτευε να τον λυπηθ. το ο φιλοξενηθες τουρκαλβανς. Βλπεις τα αδελφ; Στο 'ταξα. Μα δεν θα ξεχσω πως εμαστε φλοι. Και σκψας κλεισε συγκεκινημνος τους οφθαλμος το εκπνεσαντος εχθρο του".

     Εξδωσε συνολικ 26 ποιητικς συλλογς. Μετφρασε ποιματα Γλλων κι γγλων ποιητν και τα Ρουμπαγιτ του Πρση Ομρ Καγιμ. Επσης γραψε στα Γαλλικ διφορα ργα κι ανθολογες ελληνικν ποιημτων. Τλος ασχολθηκε με το θατρο, γραψε επιθεωρσεις, δρματα και κωμωδες, που παραστθηκαν στο ελληνικ θατρο. Η ποησ του τανε λυρικ σο και δραματικ. Μπορε να καταταχθε υφολογικ στο ριο της Νας Αθηνακς Σχολς. Με τον ρο αυτ ( τον ρο Γενι του 1880) αναφρονται οι λληνες ποιητς που επιχερησαν να διαφοροποιηθον απ τον Ρομαντισμ της προηγομενης περιδου. Χαρακτηριστικ αυτς της Σχολς ταν χρση δημοτικς γλσσας, η επιλογ θεμτων της καθημεριντητας, η αποφυγ του σκοπου λυρικο στμφου και τα σντομα στροφικ σχματα. Μεγλο ρλο στην εξλιξη αυτς της Σχολς παιξε η ανπτυξη της Λαογραφας που τους πρσφερε να θματα απ την ελληνικ παρδοση κι ιστορα. Τα νετερα μλη της επηρεστηκαν κι απ το ρεμα του Παρνασσισμο και του Συμβολισμο. Σημαντικο εκπρσωποι ταν οι Παλαμς, Δροσνης, Καμπς, Σουρς, Πλλης Εφταλιτης, Χατζπουλος, Μαλακσης κ..

     Σ' να φιλολογικ σωματεο που 'ταν μαζεμνοι ο Μωρατνης, ο Μαλακσης, ο Πορφρας, ο Εφταλιτης και ο Δροσνης μπκε ξαφνα ο Σκπης, φωνζοντας:
 -Πς συγκεντρωθκατε χωρς τον... ηγτη σας;
     λοι φυσικ γλασαν. Μνο ο Μωρατνης εστθηκε σοβαρς και ρτησε τον Σκπη.
 -Γιατ χεις αλτι στα φρδια σου;
 -Αχ, στα Τμο μου, του λει ο Σκπης. ταν ιδρνω βγζω αλτι…
     Κι ο Μωρατνης με το υπροχο χιομορ του.
 -Μωρ τ μου λες; Κι εγ σε νμιζα τσον καιρ για ανλατο!


ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ:

Ο Σκπης τιμθηκε με:

 * Παρσημο της Instruction Public et des Beaunex Arts (Officier de l’ Instruction Public) 1919,
 * Εθνικ Αριστεο Γραμμτων, 1923,
 * Παρσημο της Λεγενας της Τιμς (Legion d’ Honneur) 1927 απ το Γαλλικ κρτος
 * Βραβεο Γαλλικς Ακαδημας, γραμμνη Γαλλικ Ανθολογα (Anthologie), ποιματα μεταφρ. των Philéas Lebesgue & Andre Castaniou,
 * Δπλωμα της École Palatine Avignon-Institut d’ Etudes Méridionales (Diplome d’ Associé) το 1927,
 * Στις 12 Μρτη 1945 υπβαλε ατηση για την δρα της Λογοτεχνας κι εκλχτηκε μλος της Ακαδημας των Αθηνν, το 1946, στην δρα της Λογοτεχνας που κατεχε πριν ο Παλαμς. Η εκλογ αυτ προκλεσε ποικλα σχλια, δεδομνου τι συνυποψφιοι του ταν ο Καζαντζκης κι ο Σικελιανς. Ο εναρκτριος λγος του εχε θμα Κωστς Παλαμς.

ΡΓΑ:

Ποιματα
Τραγοδια της ορφανς (1900)
Σερεντα των λουλουδιν (1901)
Silentii Dissolutio (1903)
Η μεγλη αρα (πρτη σφραγδα) [1908]
Juvenilia (1909)
Ανθολογα (1922, επιλογ ποιημτων, πρε το βραβεο της Γαλλικς Ακαδημας)
Λουλοδια της μοναξις (1927)
Κλβεια μτρα (δετερη σφραγδα) [1909]
Ο απθαντος (πμπτη σφραγδα) [1909]
Τρπαια στην τρικυμα (βδομη σφραγδα Α) [1910]
Παινες (Βιβλο πρτο) [1941]
Απολλνιον σμα (1919)
Αιολικ ρπα (1922, με πρλογο του Ανατλ Φρανς)
Μσ’ απ’ τα τεχη (το 1943 κυκλοφρησε κρυφ σε χειργραφη κδοση, κανονικ κυκλοφρησε το 1945 με ξυλογραφες του ζωγρφου Σπρου Βασιλεου)
Η Ελλδα δεσμτρια (1943)
Κασταλα κρνη 1900-1950 (1950, επιλογ ποιημτων 2 τ.)
Λυρικ Ημερολγιο (1948)
Μικρο περπατοι (1919)
Προτο ν’ αρξουμε 1910-1924 (1924)
Προσφυγικο καμο (1924)
Γαλζια μεσημρια (1927}
Ανθεστρια (1928)
Κολχδες (1931, Βραβεο Ακαδημας Αθηνν)
Λιμνια και σταθμο (1938, επιλογ ποιημτων 2 τ.)

Πεζ
Ιντερμδια (1941, διηγματα)
Δχως φτερ (1918)
Μελτες
Ο ελληνισμς (1918)
Κτω απ' το δντρο της ζως. Στοχασμο κι αφορισμο (1936)
Οι μικρς Ελλδες (1918)
Επλογοι (1922, 1ος τμος)
Προβηγκα (1940)
Ποιητικ θματα (1940)
Διονσιος Σολωμς (1943)
Ο Ελληνικς πολιτισμς, ομιλα του Ακαδημακο κ. Σ. Σκπη εις την Ακαδημαν Αθηνν την 19η Μρτη 1947



Θεατρικ
Αγι Βαρβρα (1909)
Οι τσιγγανθεοι (1910)
Ξεφαντματα (1914)
Ο γρος των ωρν, ονειρδραμα σε πντε μρη και πρλογο (1911)
Ο γρος των ωρν, κωμωδα (να μρος) [1905]
Η νχτα της πρωτομαγις (1909)
Θατρο και πρζα (1910)
Χριστς ανστη (1923)
Οι Πρσες της Δσεως (1928)
Κυρ Φροσνη (1929)
Ο μπμπης θλει παντρει (1934)
Προμηθας (1948)

Μεταφρσεις
Ησιδου ργα & Ημραι
Ομρ Καγιμ Τα ρουμπαγιτ (1923)
Ζαν Μορες Στροφς (1915)
Κητς Ο Ενδημων (1923).


=============================


          Αθνα

Ω Αθνα γλυκει!..
Ω Αθνα γλυκει! Το χειμνα σου
ονειρεουμαι πλι, ταν πινη
η βροχ ξαφνικ, κι απ’ τους δρμους σου
οι διαβτες σκορπζουν με βα.

Σε μαρκζα αποκτω κατκλειστου
μαγαζιο θεναβρ καταφγιο,
κι ρες μνος θα μενω,
το βρχινο το θλιμμνο ν’ ακοσω τραγοδι…

Α βροχ ! Ποιν φωνν πολυαγπητων
την ηχ τη σβησμνη μο φρνεις;
Ποια ευτυχα μακρυν, που δε βσταξε;
Ποιν καημ, που ποτ δεν πεθανει;

…Μια φορ απ’ το παρθυρο σ’ κουγα
του σπιτιο μου, ω βροχ της Αθνας,
που του σφλησε ο Χρος τη θρα του
και το εσκβρωσε η Μορα για πντα…

           Μα Τι Νοιζει

που πας κι που στρψεις τη μορα σου
δεν ξεφεγεις! Οι μρες μας εναι
υφασμνες με ττοια κλωστ,
τη χαρ νʼ ακολουθ πντα η λπη.

Μα τι νοιζει! Τη λρα τα δχτυλα
ας μην παουν νʼ αγγζουν. Κι ας ρθουν
τα τραγοδια θλιμμνα χαρομενα,
για μας λα καλδεχτα θα ʽναι.

Ενʼ ωραο το πρω, το παρθυρο
σαν ανογεις, να βλπεις το φγγος
της πιο ξστερης μρας κι ανσταση
να θαρρες πως η φση γιορτζει.

Μα παρμοια ενʼ ωραο ταν της θελλας
το στριγκ γροικς θοριο και πρα,
η αστραπ αγριεμνη, το μτωπο
το θλο τʼ ουρανο στεφαννει.

     Στην Παλι Μας Γωνι

Στην παλι μας γωνι, που αγαποσαμε,
νʼαπγευμα κρο του Νομβρη,
καθισμνοι, απʼτα τζμια θωροσαμε
τʼωχρ φως και τα κτρινα φλλα.

Μα προπντων το βλμμα σου εκρφωνες
στα μαλλι μου, που αρχσαν νʼασπρζουν,
κʼεγ πρτη φορ τρα εξνοιγα
του μετπου σου κποιες ρυτδες.

Την κρυφ μου τη σκψη δε ζτησες
να σου εκφρσω∙ ουτ εγ την αιτα
της πικρας σου να μθω δε ρτησα,
που εχε ξφνου χυθε στη μορφ σου.

ς που τλος το σκτος μας ζωσε
του βραδυο και δε βλπαμε πλον
ο νας του λλου τα δκρυα, οπο εχναμε
για τη νιτη μας που εχε πεθνει.

    Στον Κωστ Παλαμ

Μες απ τα κγκελα τ' αρατα
της απραντς μας φυλακς,
μσα στο κελ το σκοτειν μας,
δεν εβσταξες στον πνο της Φυλς
κι πεσες σα δρυς
απ τα χτυπματα
κποιων μαρων ξυλοκπων
στο σκοτδι της νυχτις της τραγικς,
δχως να προσμενεις την αχτδα
της καινοργιας Χαραυγς.

Κι πεσες καθς απ σεισμ
πφτει μια μαρμρινη κολνα
κποιου πανρχαιου ναο.
Σα νας, οπο χτυπιται
απ’ τα βλια των βαρβρων.
Σαν τον Παρθεννα,
ρωα, ποιητ του Αινα.

Μτια στερεμνα
απ τις τσες
συμφορς,
δκρυα δε θα χσουνε για Σνα.
Θα σε κλψουνε μια μρα
οι διοι αυτο
που μας σκοτνουν
ναν-να,
σαν ξυπνσουν απ' τη μθη τους
κι αντικρσουν τι ερημις
εσκορπσανε στο διβα τους
σ’ αναρθμητες καρδις.

Φεγεις, πας για το ταξδι σου
το Αχεροσιο, το στερν,
ω πρωττοκε αδερφ μας,
μως κοτα πς ξοπσω σου
οι λληνες σε χαιρετνε.

Ο καθνας να στχο σου
ψλνοντας μελωδικ,
σε ξεπροβοδνε
με τα μρια σου τραγοδια,
που βουζουν σα μελσσια
πνω απ’ Απριλιο λουλοδια,
σα να προμηννε την Ανσταση,
ω μεγλε ραψωδ μας.

     σπρα Καρβια

σπρα καρβια τα νειρ μας
για κποιο ρδινο γιαλ
σπρα καρβια τα νειρ μας
θα κβουν δρμο, κι να δρμο
μυριστικ κι ευωδιαστ,
θα κβουν δρμο κι να δρμο.

Κι απ ψηλ θα μας φωτζει
το φεγγαρκι το χλωμ
κι απ ψηλ θα μας φωτζει
και θ’ αρμενζουν, ω χαρ μας,
σα στο ρδινο γιαλ
σπρα καρβια τα νειρ μας.

     ρθες Εψς...

ρθες εψς στον πνο μου
και μου ψιθρισες

πως απ’ τα ξνα μνα μου
εξαναγρισες

Τρχω ο καλς να σε δεχτ
μπρος στ’ ακρογιλι σου

Να γερω πως κι ναν καιρ
μες στην αγκλη σου

Μα βρσκω ολρμο το γιαλ
κι ρμα τα κματα

και παρνω το δρομ και πω
πρα στα μνματα

ρθες εψς στον πνο μου
και μου ψιθρισες

κι απ τα ξνα μνα μου
δεν ξαναγρισες...

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers