-


Dali &








-

/




 
 

 

:

 

                                                                (405 π.Χ. - Α βραβεο)
ΠΡΟΣΩΠΑ

Ξανθας

Δινυσος

Ηρακλς

Νεκρς

Χρων

Βτραχοι
Χορς Μυημνων

Θερπαινα

Εστιατρισσα
Πλαθνη

Ευρυπδης

Αισχλος

Πλοτωνας

-------------------------------------------------------------------------------


    
(Στη σκην μπανουν, ο Δινυσος ντυμνος με λεοντ παριστνοντας τον Ηρακλ κι ο Ξανθας)

ΞΑΝΘΙΑΣ

Να πω καν γνωστ αστεο, κριε,

απ' αυτ που κνουνε τους θεατς να γελσουν ταν τ' ακονε;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Πες ,τι θλεις εκτς απ το "πιζομαι", αχ!

Πρσεξε. Γιατ αυτ θα σου βγει ξιν.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Οτε κποιο λλο;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Πες. Εκτς απ' το "στενοχωριμαι".

ΞΑΝΘΙΑΣ

Γιατ; Ποι λλο να βρω πιο αστεο;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Πες, μη φοβσαι. Μνο αυτ τα δυο μη πεις.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Ποι;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ

τι σου 'ρχεται να τα κνεις καθς αλλζεις μο.
ΞΑΝΘΙΑΣ

Οτε το "με τση πεση απ πνω θα μου φγουν απ κτω.

αν κποιος δεν με ξαλαφρσει";

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

χι σε παρακαλ πολ. Μνο αν θς να με ανακατψεις.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Ττε γιατ κουβαλω αυτ τα βρη, αν δεν μπορ να κνω

τποτα απ αυτ που κνουν κι ο Φρνιχος κι ο Λκης κι ο Αμειψας;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Μην το κνεις αυτ τη στιγμ.

Γιατ εγ αν δω κποια απ' αυτς τις κουταμρες τρα

νιθω τι γρασα περισστερο κι απ να χρνο.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Αχ ο κακομορης ο σβρκος μου.

Πσο κουρασμνος εμαι κι οτε να καλαμπορι δε μπορ να κνω.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

πειτα, δεν εναι ασβεια εγ ο Δινυσος, ο γιος του Δα

να περπατω και να κουρζομαι και τοτον να τον χω πνω στο γιδαρο

για να μη ταλαιπωρεται οτε να παιδεεται;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Μα εγ δεν κουβαλω;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Πως κουβαλς αφο σε κουβαλει ο γιδαρος;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Μ' αφο σηκνω αυτ;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Πς το σηκνεις;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Με πολ κπο.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Δεν το σηκνει ο γιδαρος αυτ που κρατς;

ΞΑΝΘΙΑΣ

χι, μα το Δα, εγ το κρατω και το κουβαλω.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Πως κουβαλς αφο σε κουβαλνε;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Δεν ξρω. Ο μος μου μως αυτς χει πιαστε.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Αφο λες πως ο γιδαρος δεν κνει τποτα

σε τον και κουβλησ το μνος σου ττε.
ΞΑΝΘΙΑΣ

Αχ, ο δστυχος! Γιατ να μην εχα πει στις Αργινοσες;

Θα σε κανα να ουρλιξεις.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Κατβα αχαρευτε. Φτσαμε κιλας μπροστ στην πρτα που ψχναμε.

Ε, μικρ! Μικρ!

ΗΡΑΚΛΗΣ

Ποις μου χτπησε τσο δυνατ την πρτα;
Κνταυρος λες κι πεσε πνω της!
Α! Τ ταν αυτ; Για πες!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ο μικρς ταν.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Τι εναι;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Δεν το κατλαβες ε;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Το ποι;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Το πσο με φοβθηκε.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Μα το Δα, θα σε πρε για τρελ.

ΗΡΑΚΛΗΣ

Μα τη Δμητρα! Δεν μπορ να μη γελσω!

Δαγκνομαι αλλ πλι γελω!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

λα ευλογημνε σοβαρψου. Κτι σε θλω.

ΗΡΑΚΛΗΣ

Δεν μπορ να σταματσω το γλιο!

Βλπω τη λεοντ που φορς πνω απ τα μεταξωτ.

Τι ιδα! Τσκαρο και ρπαλο πς ταιριζουν;

Απ που ρχεσαι;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Κωπηλατοσα με τον Κλεισθνη.

ΗΡΑΚΛΗΣ

Και ναυμχησες;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Και βουλιξαμε μλιστα, δδεκα δεκατρα εχθρικ καρβια!

ΗΡΑΚΛΗΣ

Εσες οι δο;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Μα τον Απλλωνα!

ΞΑΝΘΙΑΣ

Κι εκε πνω... ξπνησα!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Και πνω στο καρβι, πως διβαζα την Ανδρομδα,

ξαφνικ μια λαχτρα τραξε την καρδι μου!

ΗΡΑΚΛΗΣ

Λαχτρα; Πσο μεγλη;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Μικρ σαν τον Μλωνα, το λωποδτη.

ΗΡΑΚΛΗΣ

Λαχτρα για γυνακα;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

χι ββαια.

ΗΡΑΚΛΗΣ

Για παιδ ττε;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Οτε καν!

ΗΡΑΚΛΗΣ

Για ντρα;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Α, πα πα!

ΗΡΑΚΛΗΣ

Πγαινες με τον Κλεισθνη;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

'Ασε τη πλκα αδελφ μου. Δεν εμαι καλ.

Αυτς ο πθος με κατατρει!

ΗΡΑΚΛΗΣ

Τι πθος αδελφολη μου;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Πς να το πω, δεν ξρω. Θα στο πω με να ανιγμα.

Φβα λαχτρησες, ποτ;

ΗΡΑΚΛΗΣ

Φβα; Χλιες φορς τη λιγουρετηκα.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Κατλαβες λοιπν να πω κι λλα;

ΗΡΑΚΛΗΣ

χι για φβα. Αρκετ.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ττοια μεγλη λαχτρα μ' πιασε για τον Ευριπδη.

ΗΡΑΚΛΗΣ
Λιγορα για νεκρ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Κανες δε μπορε να με σταματσει να μην τον βρω. χι.

ΗΡΑΚΛΗΣ

Πο; Στον 'Αδη κτω;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Και πιο κτω, μα το Δα, αν χρειαστε.

ΗΡΑΚΛΗΣ

Τι τον θλεις;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Χρειζομαι ναν ξιο ποιητ.

σοι ταν πθαναν κι αυτο που ζουν δεν εναι καλο.

ΗΡΑΚΛΗΣ

Δε ζει ο Ιοφντας;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Αυτς απμεινε καλς, αν εναι κι αυτς.

Δεν ξρω αν θα παραμενει τσι μως.

ΗΡΑΚΛΗΣ

Κι αντ τον Ευριπδη, γιατ δε θες τον Σοφοκλ;

Αυτν να βγλεις απ' τον 'Αδη.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

χι. Πρτα να δω τον Ιοφντα,

πως θα τα καταφρει μνος του, χωρς τον Σοφοκλ.

Κι εξλλου ο Ευριπδης, σαν πανοργος που εναι,

θα βρει ναν τρπο να το σκσει.

Ο Σοφοκλς εναι πιο εκολος κι εδ κι εκε βολεεται.

ΗΡΑΚΛΗΣ

Ο Αγθωνας που εναι;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Καλς σαν ποιητς κι αγαπητς φλος,

αλλ μας παρτησε κι φυγε.

ΗΡΑΚΛΗΣ

Πο πγε ο δστυχος;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Στο συμπσιο των μακρων...

ΗΡΑΚΛΗΣ

Κι ο Ξενοκλς;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Α να χαθε, μα το Δα!

ΗΡΑΚΛΗΣ

Κι ο Πυθγγελος;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Για μνα τποτα δε λτε που με πθανε ο μος μου!

ΗΡΑΚΛΗΣ

Μα καλ, παιδαρλια λλα δεν υπρχουν να φτιχνουν τραγωδες

πιο πολλς απ' τον Ευριπδη και πιο φλαρες.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Απομεινρια και στριγγλσματα υπρχουν,

ωδεα χελιδονιν, συμφορς της τχνης,

που με τη πρτη ευκαιρα την τραγωδα την καταστρφουν.

σο κι αν ψξεις δεν θα βρεις ποιητ δημιουργ

με λγο αξιπιστο και δυνατ.

ΗΡΑΚΛΗΣ

Πς δυνατ;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Κοτσοντο, γερ. Τλμες και μεγλα λγια να ‘χει.
"Αιθρα, του Δα καμαρολα", "Πδι του χρνου"

"Η καρδι μου δεν αντχει να ορκιστε στα ιερ

ξχωρα μως απ την καρδι η γλσσα ορκζεται στο ψμα".

ΗΡΑΚΛΗΣ

Σου αρσουν ττοια λγια;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Με ξετρελανουν!

ΗΡΑΚΛΗΣ

μως εναι μεγαλοστομες κι αρλομπες, πως λες κι εσ.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Μη μπανεις στο σπτι μου, χεις δικ σου.

ΗΡΑΚΛΗΣ
'Ατεχνα και πονηρ λγια φανονται.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Για φαγι να δνεις συμβουλς, χι για στχους.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Για μνα μως καθλου δε γνεται λγος.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Γι' αυτ βαλα τη λεοντ, πρα το ρπαλο πως κνεις εσ
κι ρθα
να σε παρακαλσω να μου πεις για τους φλους που γνρισες ττε

που πγες στον 'Αδη να πρεις τον Κρβερο.

Πες μου, τι εδες που πγες, που βρσκονται τα λιμνια, οι φορνοι,

τα λουτρ, οι βρσες οι ταβρνες, τα εστιατρια,

τα ξενοδοχεα με τους λιγτερους κοριος...

ΞΑΝΘΙΑΣ

Για μνα πλι τποτα δε λτε.

ΗΡΑΚΛΗΣ

Θα τολμσεις να πας κι εσ εκε;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

'Ασε το τολμσω, πες μου ποι δρμο να προυμε
για να φθσουμε γργορα στον 'Αδη κτω;

Να μην εναι μως οτε πολ ζεστς οτε πολ κρος.

ΗΡΑΚΛΗΣ

'Αντε να σου πω, ποιν μως να σου πω;

Υπρχει νας, απ' το σκοιν και το σκαμν να κρεμαστες.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Σταμτα, κοντεω να πνιγ!

ΗΡΑΚΛΗΣ

Εναι κι νας λλος γργορος και πολυσχναστος.

Το φαρμκωμα.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Θες να πεις το κνειο;

ΗΡΑΚΛΗΣ

Ακριβς.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Κακς, ψυχρς κι ανποδος εναι, παγνει και τα πδια.

ΗΡΑΚΛΗΣ

Θλεις να σου πω ναν σντομο και κατηφορικ;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Εκολο, μα το Δα, γιατ δεν εμαι μαθημνος να περπατω πολ.

ΗΡΑΚΛΗΣ

Πγαινε στον Κεραμεικ.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Και μετ;

ΗΡΑΚΛΗΣ

Στον πργο ψηλ ανβα πνω.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Και τ να κνω;

ΗΡΑΚΛΗΣ

Να κοιτς της λαμπαδηδρομας το ξεκνημα

και μλις πουν "εμπρς" ξεκνα κι εσ.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Για πο;

ΗΡΑΚΛΗΣ

Για κτω.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Μα, κτω απ κει; Θα χαθ. Θα σπσω το κεφλι μου.

Δεν τον μπορ αυτν το δρμο.

ΗΡΑΚΛΗΣ

Ττε ποιν;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Αυτν που πρες ττε συ.

ΗΡΑΚΛΗΣ

Α! Εναι μεγλο ταξδι.

Θα φτσεις πριν απ' λα σε μεγλη λμνη, σαν βυσσο βαθι.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Πς θα την περσω;

ΗΡΑΚΛΗΣ

Με μια βαρκολα μικρ.
Θα σε περσει ο γρο-νατης ταν του δσεις δυο οβολος.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Αλμονο! Πς μπορον να σε πνε παντο οι δυο οβολο!

Πς φτασαν κι εκε;

ΗΡΑΚΛΗΣ

Ο Θησας πρωτοπλρωσε. Κι αφο πληρσεις θα δεις

φδια και θηρα, πολλ και τρομερτατα.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

'Ασε τα τρομγματα, δεν θα με καταφρεις.

ΗΡΑΚΛΗΣ

πειτα θα δεις ναν μεγλο βορκο

και μσα εναι σοι αδκησαν γλασαν παιδι δερανε τη μνα τους

σπσανε το στμα του πατρα τους ορκιστκανε ψματα,

ποιος αντγραψε ρητ του Μρσιμου!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

πρεπε να 'ναι στο βορκο κι ποιος μαθε το χορ του Κινησα.

ΗΡΑΚΛΗΣ

Απ κει και κτω χος αυλν θα σε τυλξει

και φως θα λμψει -πως εδ- και θα δεις μυρσνης κπους,

ντρες και γυνακες σε συντροφις μακριες να χτυπον παλαμκια...

ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Α! Και τ' ναι αυτο;

ΗΡΑΚΛΗΣ

Οι μυημνοι, πως τους λνε, στα Μυστρια...

ΞΑΝΘΙΑΣ

Μα το Δα, ττε εγ εμαι το γαδορι που κουβαλ τα για τους.

Δεν θα τα κουβαλσω μως για πολ.

   (Αρχζει να ξεφορτνει)

ΗΡΑΚΛΗΣ

Αυτο οι μυημνοι ,τι ρωτσεις θα σ' το πονε.

Μνουνε στο δρμο που οδηγε στου Πλοτωνα το σπτι.

Γεια σου τρα αδερφ μου.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Γεια σου και σνα κι ο Δας μαζ σου. Να 'σαι πντα καλ.

Και συ τα φορτα σου πρε τα πλι.
ΞΑΝΘΙΑΣ

Μα δεν πρλαβα να τ' αφσω.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Και κνε γργορα.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Μη, σε παρακαλ. Αλλ πλρωσε κποιον μεταφορα,

να κνει αυτ τη δουλει.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Κι αν δεν βρω;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Ττε θα τα πρω εγ.

   (Πλησιζει μια πομπ κηδεας)

ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Καλ λες! Να! Στην ρα πνω, μια κηδεα!
Ε, συ! Ο πεθαμνος!
Θλεις να πας το φορτωματκι ως τον 'Αδη;

ΝΕΚΡΟΣ

Πσα εναι;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Να! αυτ.

ΝΕΚΡΟΣ

Θα με πληρσεις δυο δραχμς;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Δε γνεται λιγτερα;

ΝΕΚΡΟΣ

'Αντε σεις. Πμε το δρμο μας.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Στσου βρε νθρωπε, μπορε να τα βρομε.

ΝΕΚΡΟΣ

Αν δεν μου δσεις τις δυο δραχμς σταμτα να μου μιλς.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Πρε εννι οβολος.

ΝΕΚΡΟΣ

Καλτερα ο θνατος παρ ττοια ζω.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Πω πω περφανος!

Δεν τον παρατς αφεντικ; Θα τα πω εγ.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

τσι μπρβο! Και καλς και παλικρι. Πμε για το καρβι.

   (Φτνουν στη λμνη. Πλησιζει μια βρκα που την οδηγε ο Χροντας)

ΧΑΡΩΝ

Ωοοοπ. Φτσαμε.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Τ εναι αυτ;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Αυτ; Λμνη μα το Δα! Αυτ που μας λεγε ο Ηρακλς. Βλπω και μια βρκα.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Μα τον Ποσειδνα! Κι αυτς εναι ο Χρων!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Χαρε Χρων, Χαρε Χρων, Χαρε!

ΧΑΡΩΝ

Ποις θλει ν' αφσει τα βσανα και να κνει διακοπς;

Ποις θλει να πει στον τπο της Λθης, Κερβερεο,

Γαδουροκουρεο, Κρακες Ταναρο;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Εγ.

ΧΑΡΩΝ

Μπες μσα και γργορα.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Πο θα πμε; Αλθεια στους Κρακες;

ΧΑΡΩΝ

Για χρη σου, μα το Δα.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

λα δω και συ παιδ.

ΧΑΡΩΝ

Δολο που δε ναυμχησε για να σωθε δεν τονε παρνω.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Δεν φταω, μα το Δα, τυχα με πονματο.

ΧΑΡΩΝ

Φρε ττε τη λμνη γρω-γρω.

ΞΑΝΘΙΑΣ
Που να περιμνω;

ΧΑΡΩΝ

Στην Ξηρπορτα κοντ. Στα σκαλι μπροστ.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Κατλαβες;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Παρακατλαβα ο δλιος!

Βρε τι κακ συναπντημα εχα σμερα!

   (Ο Δινυσος μπανει στη βρκα)

ΧΑΡΩΝ
Κτσε τρα στο κουπ.

Κι αν εναι κι λλος για βαρκδα, ας βιαστε.

Εσ τι κνεις εκε;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Τι λλο να κνω; Να κτσω πνω στο κουπ δε πρσταξες;

ΧΑΡΩΝ

Βρε κοιλαρ, κτσε εδ!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Να, κθομαι.

ΧΑΡΩΝ

Πισε το, τντωσε τα χρια.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Τα τεντνω.

ΧΑΡΩΝ

'Ασε τα πολλ τα λγια, πτα γερ, τρβα το κουπ πσω δυνατ.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Πως να μπορσω; 'Απειρος εμαι, αθλασσος κι ασαλαμνωτος.

ΧΑΡΩΝ

Το παραμπορες. Πισε τα κουπι και φρνε τα πσω-μπρος με ρυθμ.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ποιανν ρυθμ;

ΧΑΡΩΝ

Τα βατραχοτργουδα θ' ακος, του αφτιο μαγεα!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Κουμνταρε λοιπν.

ΧΑΡΩΝ

λα λα! Ωπ Ωωπ!

   (Ξανογεται η βρκα. Αρχζει το τραγοδι των βατρχων)

ΒΑΤΡΑΧΟΙ

Βρεκεκξ κοξ κοξ Βρεκεκξ κοξ κοξ

Ε, παιδι της βρυσολμνης στης φλογρας το ρυθμ

ας τραγουδσουμε, με γλυκλαλη φων

βρεκεκξ κοξ κοξ πως στο Βατραχονσι

για του Δινυσου τη χρη κθε φορ το τραγουδομε

στην κανατογιορτ που ο κσμος λος φσι

και στην αγκαλι τις ιερς Χτρες μπανει στο να μαγεμνος

βρεκεκξ κοξ κοξ

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Κοξ κοξ και μνα κι ο πισινς μου με πνεσε

μα δε σας μλλει εσς.

ΒΑΤΡΑΧΟΙ

Βρεκεκξ κοξ κοξ

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Βρεκεκξ και σκασμς!

Τποτ' λλο δε ξρετε απ' το κοξ σας.

ΒΑΤΡΑΧΟΙ

Και ββαια ω πολξερε!

Οι Μοσες οι γλυκλαλες εμνα μ' αγαπον

κι ο Πνας ο τραγποδος ο που παζει την καλαμοφλογρα

κι ο Φοβος ο λυρρης εμνα μ' αγαπει,

που εγ του τρφω τα καλμια για τη λρα, μες στη λμνη.

Βρεκεκξ κοξ κοξ

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Φουσκλιασαν τα χρια μου,

ο πισινς μου χει ιδρσει

κι απ το σκψιμο πιστηκα.

ΒΑΤΡΑΧΟΙ

Βρεκεκξ κοξ κοξ

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Πψε βρε τραγουδοφρα!

ΒΑΤΡΑΧΟΙ

Πιο δυνατ θ' αρχσουμε κι απ ττε που με λιο

απ' τα νεροκλαμα πεταγμασταν πιο ξω

κι αρχινοσαμε τραγοδι ανεβοκατεβανοντας λες τις οκτβες
του Δα τη βροχρα αποφεγοντας και πφτοντας στη λμνη μσα πλους

τραγουδοσαμε πλας-πλους με μεγλους παφλασμος.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Βρεκεκξ κοξ κοξ Κνω ,τι ακοω.

ΒΑΤΡΑΧΟΙ

'Ασχημα τη πθαμε.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Θα τη πθαινα χειρτερα αν σφιγγμουν πιο πολ.

ΒΑΤΡΑΧΟΙ

Βρεκεκξ κοξ κοξ

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Δεν με μλλει. Σκοζετε.

ΒΑΤΡΑΧΟΙ

Θα σκοζουμε θα σκοζουμε

σο αντχει ο λρυγγας λη τη μρα!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Βρεκεκξ κοξ κοξ

Στους βρντους σας ξεπρασα.

ΒΑΤΡΑΧΟΙ

Αμ δε μας ξεπερνς!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Οτε σεις με ξεπερντε.

Θα φωνζω σο θλω, αν πρπει κι λη την ημρα

Βρεκεκξ κοξ κοξ μχρι να σας ξεπερσω λους

Βρεκεκξ κοξ κοξ
ΧΑΡΩΝ

Σταμτα πια, σταμτα

Βστα κουπ ν' αρξεις και πλρωσε και βγες.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Πρε τον οβολ

Ο Ξανθας, που εναι ο Ξανθας; Ξανθααα!

ΞΑΝΘΙΑΣ

Εδ. Εδ.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

λα δω.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Χαρε αφντη!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Τι γνεται εδ;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Σκοτδι και λσπη.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Εδες πουθεν εδ τους πατροκτνους

και τους επορκους που μας λεγε κενος;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Εσ δεν τους εδες;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Μα τον Ποσειδνα! Τους εδα και τους βλπω!

Τι θα κνουμε τρα;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Καλτερα εναι να προχωρσουμε

Εδ ο τπος εναι τα θηρα, πως μας λεγε.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Αχ να το πληρσει.

Να με φοβσει θελε για να καμαρνει ο ζηλιρης

επειδ ξρει την παλικαρι μου.

Δεν υπρχει λλος τσο φαντασμνος σαν τον Ηρακλ.

Κνω μως την ευχ να τχω κτι δσκολο

αντξια του ταξιδιο μου να ανδραγαθσω.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Μα το Δα! Αχ! 'Ακουσα κτι σαν τρξιμο.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Που; Που εναι;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Πσω σου.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Για λα πσω μου.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Τρα ακογεται απ μπροστ.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

λα μπροστ μου τρα...

ΞΑΝΘΙΑΣ

Α! μα το Δα, βλπω θερι μεγλο!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Τ θερι;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Τρομερ! Χλιες μορφς αλλζει!

Βδι γνεται, μουλρι, κοπλα πανμορφη!.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Πο 'ναι; Πες να πω προς αυτν.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Δεν εναι γυνακα πια! Τρα εναι σκλα.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

'Αρα λμια εναι.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Το πρσωπ της εναι λο μια φωτι.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Και μπροτζινο το πδι;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Το 'να, μα τον Ποσειδνα! Τ' λλο εναι διο με γαδουριο.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Α πα πα! Απ πο να φγω;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Κι εγ;

   (Ο Δινυσος απευθνεται σ' ναν ιερα που κθεται στη πρτη σειρ)

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Παπ μου, παπ μου! Πες πως εμαστε και τα πνουμε μαζ.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Μεγαλοδναμε Ηρακλ, χανμαστε!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Μη φωνζεις τσι νθρωπ μου! Μτε και ψιθυριστ μη λες αυτ το νομα!

ΞΑΝΘΙΑΣ

Δινυσε λοιπν.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Αυτ εναι χειρτερο απ' το πρτο! λα τρβα σια.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Εδ, εδ αφντη.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Τι εναι εδ;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Κουργιο. λα καλ.

Και μπορομε να πομε σαν τον Ηγλοχο

"στα κματα επνω βλπω πλι γαλν"

φυγε ο κνδυνος".

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ορκσου.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Μα το Δα!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ξαναορκσου.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Μα το Δα.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ορκσου.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Μα το Δα.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Αλμονο, ο δστυχος...

Μου πγωσε το αμα που την εδα.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Κι απ' το φβο του για σνα κατακοκκνησε το ροχο σου.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Αχ! Απ πο ρθανε και ξεσπσανε πνω μου τα δειν;

Ποις θες να πω θλει το χαμ μου;

ΞΑΝΘΙΑΣ

"Ο Αιθρας, του Δα η καμαρολα" "το πδι του Χρνου".

   (Ακογεται χος αυλν)

ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Ξανθα!

ΞΑΝΘΙΑΣ

Τ εναι;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Δεν κουσες;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Τι;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

χος αυλν!

ΞΑΝΘΙΑΣ

Ββαια! Και κπνα μυστηριακ δαδιν! Ο νεμος τη φρνει.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Σιωπ τρα ν' ακοσουμε.

   (Ακογεται κι ρχεται ο Χορς των Μυημνων)

ΧΟΡΟΣ
ακχε ω ακχε

ακχε ω ακχε!

ΞΑΝΘΙΑΣ

Να αφντη! Να ο χος! Παζουν οι μυημνοι!

Αυτο που λεγε αυτς! Δοξολογον τον ακχο.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Κι εγ τσι θαρρ ! συχα τρα. συχα λοιπν να καταλβουμε.

ΧΟΡΟΣ

ακχε, ω Πολυτμητε του ναο σου εδ,

ακχε ακχε.

λα να χορψεις σ' αυτ το λιβδι μ' σιους φλους καλος

τα πολυκρπια τινζοντας στο κεφλι πυκν,

με στφανα μρτων και χτυπντας γερ τα οργιζοντα πδια

και χρη ολγιομα,

σρνε τον αγν κι ιερ σου χορ για τους νθεους μστες.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Ω σεβαστ πολυτμητη κρη της Δμητρας

Με λγωσε τσκνα γουρουνσια στη σοβλα!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Λοιπν δεν πας να αρπξεις καννα αντερκι;

   (Μπανει σιγ-σιγ ο Χορς στη σκην)

ΧΟΡΟΣ

Φλγες στα χρια τινζοντας ρχεται

ακχε ακχε

Τ' ολλαμπρο στρο της νυχτερινς γιορτς!

Λμπουνε τα λιβδια στο φως

Πηδον οι γροντες σαν νιοι

Αποτινζουνε τα γερματα

τις λπες τους τις μακρινς και χρνιες

με της γιορτς τη χρη.

Κι εσ με τη λαμπδα φγγοντας

πρβαλε κι οδγα τη νιτη τη χορευταρο

να πισει-σρει το χορ

στα ανθηρ λιβδια.

Να σκσει, να φγει απ' το Χορ μας ο σχετος

κι ποιος δεν χει το νου καθαρ

ποιος τα ργια των Μουσν δεν τα ξρει

και στη γιορτ τους δε χρεψε

μηδ στου Κρατνου μπκε τον μεθυσμνο λγο

τα αθυρστομα τα καιρα χαρεται

η στση εχθρν δεν καταστλλει

και δυστροπε, συδαυλζει τα μση για κρδος

στης πατρδας τα δειν χρηματζεται

και παραδνει τα φρορια τα καρβια

κομπιναδρος εξαφανζει φορτματα

κρυφοδνει στους εχθρος ευκαιρες

και τους στλνει κρυφ ροχα και τρφιμα

τους βωμος της Εκτης, στο δρμο βρωμζει,

τις αμοιβς των ποιητν ροκανζει

επειδ του τα ψλλανε.

Τοτους και μια και ξαν και τρεις το κηρττω

απ' τους χορος των Μυστηρων μακρι.

Και σεις το τραγοδι αρχστε, μην παετε

και τους χορος τους ολονκτιους

στη γιορτ μας που πρπουν.

Τρα εμπρς, λοι με κφι

στις πλες τις λουλουδιαστς

των λιβαδιν χορεοντας, γελντας

να παζουμε και να αστειευμαστε

και να φμε καλ.

λα τρα στο χορ με γλυκηχο τραγοδι

και δξασε την Αθην που τη χρα μας

σζει κθε δσκολη στιγμ

και σε πεσμα κυβερνντων.

λα τρα μ' λλο τραγοδι
τη θε την καρποδτρα τιμστε,

τη Δμητρα, με δυνατς φωνς.

Των ιερν Μυστηρων Δμητρα

Δσποινα λα και βοθα

και τους Μστες σου σζε
-κι εγ να βαστ ολομερα

γιορτ και τραγοδι.

Κι αστεα να πω κι ωραα και πολλ και σπουδαα

και της γιορτς σου αντξια-

κι αφο παξω και κνω διφορα

να κερδσω βραβεα.

λα... λα...

Τον ωραο θε με τραγοδια καλστε

να 'ρθει, το Δινυσο, συντροφι των οργων.

ακχε πολυτμητε, το γλυκ της Βακχεας

που βρκες αλλαγμα, λα ακολοθα

για τιμ της θες

και δεξε πως μνεις σ' λα ακοραστος πντα.

ακχε χορευταρ, συμπρπεμπ με, λα.

Συ με κνεις να ξεσκζω γελντας

τα σανδλια μου -κι αυτ τα παλιοκορελα

και χωρς ζημι μεγλη

βρκες τρπο να χορεω, να παζω και να γελ.

ακχε χορευταρ, συμπρπεμπ με, λα.

Και λοξοκοταξα τρα

Κι μορφη αντκρυσα παιδολα

χοροπηδηχτολα

σκστηκε ο χιτνας της

κι εφνη το κορμκι της.

ακχε χορευταρ, συμπρπεμπ με, λα.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Και μνανε μ' αρσει μαζ σου ν' ακολουθ
-και μαζ της θλω συνχεια να χορεω αχ και να παζω...

ΞΑΝΘΙΑΣ

Κι εγ ακριβς το διο.

ΧΟΡΟΣ

Εσαστε τρα λοι τοιμοι για πλκα στον Αρχδημο!

Χρνια πολιτεεται κι ακμα δεν τα κατφερε.

Τρα μπλα-μπλα και σπιουνις

στου πνω κσμου τους νεκρος

κι εναι πρτος στη βρωμι και στο κακ τους.

Και του Κλεισθνη ο γιος, ακοω,

στου φλου του τον τφο σπαρζει

και κλαει και διπλνεται

χτυπ το στθος του και καλε

τον εραστ που κετεται στο χμα!

Και λεν για τοτον τον Καλλα του Ιπποβνου

φορντας λεοντ ναυμαχοσε.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Μπορετε να μας πετε

πο μνει εδ ο Πλοτωνας;

Τρα μλις φτσαμε. Δε ξρουμε τα μρη.

ΧΟΡΟΣ

Οτε δυο βματα μη πας

και μη ξαναρωτς.

σια στην πρτα του μπροστ εσαι σταματημνος.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

λα παιδ, ξαναφορτσου.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Αχ θε μου τι' ναι τοτο;

Πρα-δθε, πρα-δθε, πως στον Ισθμ!

ΧΟΡΟΣ

Τρα προχωρετε

στο περιβλι της θες, στων λουλουδιν το λσος

παξτε και χορψτε τη θεοφλητη γιορτ.

Εγ με τα κορτσια θα 'μαι και τις γυνακες.

και θα βαστω το ιερ κερ καθς θα οργιζουν.

Πμε στα λιβδια με τα εοσμα λουλοδια

γλυκ ομορφοπαζοντας χορεοντας με χρη

το χορ μας που τον σρνουν οι τρισμακριες οι Μορες.

Μνο για μας χαρομενα λιος και φεγγρι λμπουν,

για μας τους μυημνους που μ' ευσβεια φερμαστε

και στους φλους και στους ξνους.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Την πρτα πς να τη χτυπσω; Πς τη χτυπον εδ τχα οι ντπιοι;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Μη χνεις χρνο. ρμα της. Δεξε πως εσαι ο Ηρακλς!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Αγρι, ε αγρι! 'Ανοιξε.

(Ο Δινυσος χτυπει τη πρτα. Βγανει ο Αιακς)

ΑΙΑΚΟΣ

Ποιος εναι;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ο Ηρακλς ο δυνατς!

ΑΙΑΚΟΣ

Βρε σιχαμνε κι αδιντροπε κι αδσταχτε βρε!

Βρε μιαρ, τρισμαρε, τρισμιαρτατε!

Που τον Κρβερο, το σκλο μας,

το φλακα που φλαγα

τον πιασες απ' το λαιμ, τον πρες

και μαζ του το 'σκασες!

Τρα μως πιστηκες!

Της Στγας σε κρατ η πτρα η μαυρκαρδη

του Αχροντα ο βρχος ο αιμοσταγς

και τα σκυλι του Κωκυτο που γυροφρνουν

κι η χιδνα το τρας με τα εκατ κεφλια,

αχ τα συκτια να σου φει

τα πνευμνια σου η Σμρνα

κι οι Γοργνες να σου σκσουν τα νεφρ και τ' ντερα.

Τροχδην πω πνω να τις φρω.

(Ο Δινυσος μαζεεται, σκβει και κθεται)

ΞΑΝΘΙΑΣ

Τι κανες βρε;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Τρμαξα πολ. Επικαλσου το θε!

ΞΑΝΘΙΑΣ

Σκω βρε ξεδιντροπε. Γργορα σκω.

Σκω πριν μας δει και ξνος.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Αχ λιποθυμ! λα.

Βλε μου πετστα βρεγμνη στην καρδι!

ΞΑΝΘΙΑΣ

Να. Παρ' την και βλ' την πνω σου.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Που εναι; Φερ' την.

(Ο Δινυσος τη παρνει και με τρπο σιγ-σιγ σκουπζεται απ πσω)

ΞΑΝΘΙΑΣ

Θεο μου! Εκε εναι η καρδι σου βρε;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Γλστρησε απ' το φβο της κι φτασε δω!

ΞΑΝΘΙΑΣ

Α δειλ πιο πολ απ' λους!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Εγ; Πως δειλς, αφο σου ζτησα πετστα;
τσι κνει ο δειλς;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Αλλ πως κνει;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Θα βρμιζε.
Εγ μως σηκθηκα και καθαρστηκα.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Πω πω ανδρεα, μα τον Ποσειδνα!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Και ββαια ανδρεα!

Εσ δεν τα φοβθηκες το βρντο και τις απειλς;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Οτε που με νοιξανε!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

'Αντε ττε συ που 'σαι κι αντρεος

ντε γνε συ εγ -και φρα και τη λεοντ

και βστα και το ρπαλο που 'σαι φοβος

κι εγ θα γνω συ και θα σου κουβαλ το βρος.

ΞΑΝΘΙΑΣ

λα φερ' τα γργορα. Ας σου κνω τη χρη.

Πω πω! Κοτα τον Ηρακλοξανθα δειλς αν θα 'ναι κι μοις σου.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Μα το Δα, ολιδιος Μελτης μαστιγας!

Φερ' το φρτωμ σου τρα να το φορτωθ.

(Αλλζουν αμοιβαα τα ροχα τους. Ανογει η πρτα βγανει μια θερπαινα, βλπει τον "Ηρακλ")

ΘΕΡΑΠΑΙΝΑ

Φλτατε Ηρακλ μου ρθες; λα μσα. λα.

Η Περσεφνη μλις μαθε αμσως ψησε ψωμ

κι βαλε αμσως στη φωτι τρα καζνια φβα

κι να βδι ολκερο σου το 'ψησε στη θρκα

και πτες και γλυκσματα. Πρασε μσα.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Ωραα, ωραα! Μπρβο της.

ΘΕΡΑΠΑΙΝΑ

Μα τον Απλλωνα, δε θα δεχτ να φγεις

αφο για σνα τα χηνπουλα βρζουνε στη χτρα

κι ετομασε κρασ μαρο γλυκ, γλυκτατο
και σου ψησε στραγλια.

Πρασε μσα. λα.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Εντξει τρα σε με.

ΘΕΡΑΠΑΙΝΑ

Τι σε με και ττοια λες!

Πς να σ' αφσω που για σνα περιμνει μσα τοιμη

πανμορφη αυλητρδα και δυο τρεις χορετριες;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Τι; Αυλητρδες και χορετριες;

ΘΕΡΑΠΑΙΝΑ

Ζουμερς και τρυφερς. λα μως μπες.

Ο μγειρας τα 'βγαλε τα ψρια απ' τη σχρα
και το τραπζι περιμνει.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Πγαινε ττε κι ρχομαι.

Και πρτα στις χορετριες πες τι μπανω

Ε, συ αγρι. Σκωσε το μπογαλκι κι ακολοθα με.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Στσου βρε συ.
Το πρες σοβαρ τ' αστεο πως σ' κανα Ηρακλ; Α!

'Ασε τα λγια τα πολλ και πισε το μπογαλκι.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Τι; Θα μου πρεις ,τι μου 'δωσες;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Σου το πρα κιλας. Βγλε και το δερμτινο.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Θεο! Σας παρνω μρτυρες!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ποιους θεος βρε σκλβε κι ανητε!
Περνισαι της Αλκμνης γιος;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Εντξει εντξει κρτα τα.
Ο θες εναι μεγλος, θα με χρειαστες.

ΧΟΡΟΣ

Αυτ εναι για ντρα με γνση και με σνεση

και πολυταξιδεμνο, να τα γυρνει πντοτε

στη μερι τη καλ

κι χι σα ζωγραφις μορφ λο στην δια στση.

Το ν' αλλζεις στση πντοτε κι λο προς το εκολο

αυτ εναι ρεαλισμς
αυτ εναι χαρακτρας σαν του Θηραμνη!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ε, μα, γελοος θα 'μουνα αν ο Ξανθας, ο δολος

επνω σε φλοκτη ξπλωνε με τη χορετρια

κι εγ να χαζολγαγα κι αυτς βλποντς με

να μου ριχνε σφαλιρα στο πρσωπο.

(Βγανει μια ταβερνιρισσα , βλπει τον "Ηρακλ" και βζει τις φωνς)

ΤΑΒΕΡΝΙΑΡΙΣΣΑ

Πλαθνη! Πλαθνη! λα ξω, βγες!

Ντος ο πανοργος που χθηκε στο μαγερει

ττε και μας φαγε μια φουρνι ψωμι!

ΠΛΑΘΑΝΗ

Ναι, μα το Δα! διος! Ναι.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Ωχ πλησιζει το κακ.

ΤΑΒΕΡΝΙΑΡΙΣΣΑ

Και εκοσι μερδες κρας κατσαρλας
χλιες δραχμς η καθεμι.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Κποιος θα τις πληρσει.

ΤΑΒΕΡΝΙΑΡΙΣΣΑ

Και μια πλεξοδα σκρδα.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Φλυαρες κυρ μου, φλυαρες...
Δεν καταλαβανεις τι λες.

ΤΑΒΕΡΝΙΑΡΙΣΣΑ

Φρεσες τα τσκαρα και δεν θα σ' αναγνριζα;
τσι νμισες;

Και δεν επα κουβντα για τα παστ που φαγες.

ΠΛΑΘΑΝΗ

Οτε και για τ' ανθοτρι.
Με τα καλθια το κατβαζες.

ΤΑΒΕΡΝΙΑΡΙΣΣΑ

Κι πειτα που επα "πλρωσ με" ττε αγρεψες.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Συνθει του αυτ. Τα δια λο κνει παντο!

ΤΑΒΕΡΝΙΑΡΙΣΣΑ

Και τρβηξε σπαθ ολιδιος τρελς!

ΠΛΑΘΑΝΗ

Μα το Δα, το 'κανε!

ΤΑΒΕΡΝΙΑΡΙΣΣΑ

Κι ταν απ' το φβο μας πηδξαμε στο πατρι

αυτς τις ψθες ρπαξε... κι εξαφανστηκε.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Κι αυτ παλι συνθει του.

ΤΑΒΕΡΝΙΑΡΙΣΣΑ

Μα κτι πρεπε να κνουμε.
Στον Κλωνα να πομε, τον προσττη μας.

ΠΛΑΘΑΝΗ

Και στον Υπρβολο αν τον βρεις.
Να του δσει σκαμπλι.

ΤΑΒΕΡΝΙΑΡΙΣΣΑ

Α, βρωμιρη αχρταγε!

Α να σου'ριχνα κοτρνα
να σου σπαζα τα δντια, που το φαγαν το βις μου.

ΠΛΑΘΑΝΗ

Κι εγ αχ να σε κρμαγα στο βραθρο κακοργε!

ΤΑΒΕΡΝΙΑΡΙΣΣΑ

Kι εγ με το σουγι να σου κψω το λαργγι.

λον τον πατσ μου περιδρμιασες.

ΠΛΑΘΑΝΗ

Στον Κλωνα μως τρα.
Σμερα θα δικαστες θα τα πεις λα.

(Η Ταβερνιρισσα κι η Πλαθνη μπανουν μσα)

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Κακ χαμ να χω αν δεν αγαπ τον Ξανθα.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Ξρω... ξρω που το πας.
Ηρακλς δεν γνομαι. Σταμτα.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Μη μου μιλς τσι Ξανθουδκι μου!

ΞΑΝΘΙΑΣ

Δολος και θνητς... πς να γνω γιος της Αλκμνης;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ξρω τι θμωσες και δκιος ο θυμς σου

Και να με δερεις δεν θ' αντλεγα.

Αν μως στο εξς το ξανακνω να ξεριζωθ κακν κακς

κι εγ και τα παιδι μου επσης κι η γυνακα μου

κι ο τσιμπλιρης ο Αρχδημος.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Τον δχομαι τον ρκο σου, γι' αυτ αλλζω.

(Αλλζουν πλι τα ροχα τους, για τρτη φορ)

ΧΟΡΟΣ

Δουλει σου τρα, τρβα,

αφο τα ξαναπρες τα πρωτιν τα εξαρτματα,

τρομρεψε και την καρδι κι αγρεψε το βλμμα σου

να μοιζεις το θε καλ - αυτν που παριστνεις.

Κι αν σε πινουν να χαζεεις να δεχνεις αδναμος,

ντε πλι, πρπει να βζεις τα πργματ σου στον μο και να φεγεις.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Δεν τα λτε δικα κι εγ σκεφτμουν τα δια ακριβς.

Αυτς, λοιπν, το ξρω,
αν εναι για συμφρον του πλι θα τα ζητσει,

μως εγ θα δεξω την καρδι μου δυνατ
και τρομερ το μτι μου.

Και ρα, εναι, πως φανεται. Ακογονται φωνς.

(Βγανει ο Αιακς. Και πσω του τρεις ακλουθοι)

ΑΙΑΚΟΣ

Πισε τον αυτν το σκυλοκλφτη, γργορα!

Να κριθε να το πληρσει.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ντο ρθε το κακ!!

ΞΑΝΘΙΑΣ

'Αντε παραπρα. 'Αφησ με.

ΑΙΑΚΟΣ

Μπα; Προβλλουμε κι αντσταση;

Δτυλα και Σκεβλα και Παρδκα Ελτε.
Εμπρς. Επνω του.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Α πα πα! Τι νθρωπος!
Τον πιασαν να κλβει... και χτυπει κιλας!

ΑΙΑΚΟΣ

Τρας μεγλο! Α πα πα!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Μεγλο κι αχνευτο.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Αν ρθα κι λλοτε εδ σου κλεψα και μια τρχα
να πεθνω τρα δα. Μα το Δα!

Και να δεις την αρχοντι μου
-ρτα μου το δολο αυτν και ανκριν τον

κι αν σου πει πως κλεψα πρε με και σκτωσ με.

ΑΙΑΚΟΣ

Πς να τον ανακρνω;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Με ποιον τρπο θλεις.

Βαλ' τον στον τροχ, κρμασ τον, δσ' τον

καν' του φλαγγο στα πδια
κοπνισ τον, γδαρ' τον, στρψε τον

βαλ' του ξδι στα ρουθονια,
κτσε τον σε τουβλτοιχο,

καν' του λα σα θλεις.

Μνο με πρασφυλλο μως μη βαρς.

ΑΙΑΚΟΣ

Σωστ τα λες και δκαια.
Και βζω την εγγηση εν στον σακατψω.

ΞΑΝΘΙΑΣ

χι, δεν χρειζεται. Παρ' τον πρα ελεθερα.

ΑΙΑΚΟΣ

Εδ μπροστ σου να τα πει.

Κτω τα συμπργκαλα κι αλμονο στους ψετες.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ειδοποι. χι βασνισμα. Εμαι θες.
ποιος το κνει θα πληρσει.

ΑΙΑΚΟΣ

Θες; Τι θες;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Θες εμαι. Του Δα ο γιος ο Δινυσος. Αυτς εναι ο δολος μου.

ΑΙΑΚΟΣ

Τ' ακος;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Ββαια τ' ακοω. Διπλ να του τα κνετε.
Θες αν εναι δεν θα νισει.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Κι εσ που λες τι εσαι θες να μην τις φας κι εσ το διο;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Σωστ λοιπν. Βρα μας.

Κι ποιος κλψει πρτος παραπονεθε αυτς δεν εναι θες.

ΑΙΑΚΟΣ

Α! Σωστς ντρας εσαι!

Προχωρες ολισια προς το δκαιο.
Ξεντυθετε.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Πως θα μας ανακρνεις δκαια;

ΑΙΑΚΟΣ

Εκολο εναι. Θα βαρω μια και μια.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Σωστ.

ΑΙΑΚΟΣ

Ναι.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Εντξει. Χτπα με και κοτα αν μορφσω.

(Ο Αιακς χτυπει διαδοχικ τον Ξανθα και το Δινυσο)

ΑΙΑΚΟΣ

Εντξει. Να. Σε βρεσα.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Ε, χι. Δεν κατλαβα.

ΑΙΑΚΟΣ

τσι μου φανεται. Τρα και τοτον. Να.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

'Αντε ντε! Πτε;

ΑΙΑΚΟΣ

Σε βρεσα.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Οτε γαργλισμα δε κατλαβα. Γιατ;

ΑΙΑΚΟΣ

Δε ξρω. Πλι ξαν στον πρτο. Να.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Δεν θα χτυπσεις; 'Αντε. Α πα πα πα!

ΑΙΑΚΟΣ

Τι πα πα πα; Σε πνεσε;

ΞΑΝΘΙΑΣ

χι, μα το Δα. Σκφτηκα πτε εναι το πανηγρι του Ηρακλ.

ΑΙΑΚΟΣ

Ευσεβς αυτς ο νθρωπος! Στον λλο πλι. 'Αντε.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ωι ωι!

ΑΙΑΚΟΣ

Τι γνεται;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Βλπω θολ!

ΑΙΑΚΟΣ

Δκρυσες;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Μου μρισαν κρεμμδια.

ΑΙΑΚΟΣ

Το ξλο δεν σε νοιαξε;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ποιο ξλο;

ΑΙΑΚΟΣ

Α! Στον πρτο πλι πρπει! Να! Να!

ΞΑΝΘΙΑΣ

Αχ ωχ!

ΑΙΑΚΟΣ

Σε τσουξε;

ΞΑΝΘΙΑΣ

Αγκθι πτησα. Το βγζεις;

ΑΙΑΚΟΣ

Βρε θε μου, τι 'ναι τοτο;
'Αντε στον λλον πλι. Να.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Απλλωνα θε της Δλου και των Δελφν!

ΞΑΝΘΙΑΣ

Πνεσε. Τον κουσες;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Τι να πονσω; Γιατ;

Στχο του Ιππνακτα θυμθηκα.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Δεν γνεται τσι... Στα πλευρ κοπνα τον...

ΑΙΑΚΟΣ

τσι πρπει μα τον Δα.
Πρβαλε την κοιλι σου. Να!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ποσειδνα μου...

ΞΑΝΘΙΑΣ

Κποιος παραπνεσε!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

...βασιλι στης θλασσας τα βθη
και στου Αιγαου τα ακρογιλια...

ΑΙΑΚΟΣ

Α, μα τη Δμητρα...
ποιος απ' τους δυο εναι θες δεν καταλαβανω.

Ελτε μως, ελτε μσα,
το αφεντικ κι η Περσεφνη θα το πουν

αφο εναι θεο οι δυο τους.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Σωστ αυτ. πρεπε να το σκεφτες πριν μας ξυλοφορτσεις.

(Ο Αιακς παρνει μσα το Δινυσο και τον Ξανθα)

ΧΟΡΟΣ

Μοσα ευλγα το Χορ, το τραγοδι μας κνε να τρψει

και να δεις μπροστ σου πλθος και ανμεσα σοφος

πιο ζηλωτς κι απ' τον Κλωνα,
που στα χελη του τσιρζει χελιδνι θρακικ

στο βρβαρο διπρσωπ του στμα καθισμνο

κι αηδονσιο μοιρολι κατπικρο θρηνε

αφο στο μτρημα των ψφων θα βρεθε χαμνος.

Δκαιο εναι ο ιερς μας Χορς στα χρηστ

να προπμπει και πντα να λει τα ντιμα.

Πρτα λοιπν στους πολτες
ιστητα λμε κι ελεθερος βος

κι ποιους ξεγλασαν τα κλπα του Φρνιχου

να τους δσουμε τρα ευκαιρες να πουν

τα στραβ που χουν κνει και φεση να χουν.

Και δετερο, λω, δχως δικαωμα καννας πολτης.

Ντροπ να γνουν απ σκλβοι αφντες σαν τους Πλαταιες

σοι ναυμχησαν μια μρα, το ξρετε,

-και δεν κατακρνω, σα-σα σας παινεω-

-το μνο ργο προκοπς που κνατε-

μα πρπει κι αυτος, που μαζ κι οι πατρες τους

μαζ σας πολμησαν κι αμα σας χουν,

να παραδετε το λθος τους αφο το ζητονε.

Μια φορ φταιξαν.

Αφστε λοιπν την οργ σας, ω σοφτατοι,

ας τους κνουμε λους συγγενες μας με θληση

και πολτη ισνομο τον πολτη που πει

μαζ μας στον πλεμο.

Φουσκωμνοι αν δεξουμε σ' αυτ κι ακατδεχτοι

τρα που η πλη μας στα κματα ρμαιη,

στερα, σγουρα, θα μας κρνουν για μυαλους.

Αν μπορ απ' τη ζω κι απ' τον τρπο να κρνω ποιος θα την πθει,

ττε, σε λγο, τοτη η ενοχλητικ μαμο, ο μικρς Κλειγνης,

ο λοστρος ο παμπνηρος, απ' λους πιο πνω,

που το σαπονι νοθεει με αλισβα και λσπη,

θα συρθε στον αγριστο και το ξρει, γι' αυτ

τον πλεμο θλει και μαγκορα βαστ μη ριχτε

μεθυσμνος κανες και του πρει τα ροχα.

Πολλς φορς η πλη μας παθε τα δια
με τους καλος της πολτες,

,τι χει πθει και με τα παλι νομσματα σε σχση με τα να.

Τα παλι και γνσια και γνωστ και τιμημνα

και ολοκθαρα κομμνα ηχον κουδουνιστ

και σ' λους χουν πραση, λληνες και ξνους,

μα μεις τα αποφεγουμε, ζητμε τα μπροτζινα

τα κομμνα προχτς, πεταχτ και πρχειρα.

τσι με τους πολτες σους απ γενι,
γνωστικος και καλος και δκαιους ξρουμε

μεγαλωμνους στ' αθλματα και στα καλ βιβλα,

αυτος αποφεγουμε και τιμομε τους κβδηλους

τους ξνους και φτωχος και νεοφερμνους

κι θλιους απ' θλιους,

που οτε καν χαμληδες τους θλαμε πιο πριν.

Και τρα, πλι, ανητοι, αλλξτε τα φορματα

βλτε μπροστ σας τους χρηστος

που αν τυχει και πετχουν θα εναι αναμενμενο

κι αν πθετε κακ θα λεν για σας οι γνωστικο

"με το γερ σκοιν το κρμασμα".

(Βγανουν ο Αιακς με τον Ξανθα και συζητον σαν φλοι)

ΑΙΑΚΟΣ

Μα το Δα το Σωτρα, τ' αφεντικ σου εναι απ τζκι.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Ββαια απ τζκι. Μνο κρασ και πδημα.

ΑΙΑΚΟΣ

λεγες εσαι αφντης, δολος μως φνηκες, και δεν σε διωξε.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Θα μετνιωνε αν με διωχνε.

ΑΙΑΚΟΣ

Αυτ που λες "μετνιωνε" κμωμα δολου εναι.
Κι εγ μετ χαρς το λω.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Ποι; Πες μου να χαρες.

ΑΙΑΚΟΣ

ταν καταριμαι τον αφντη μου στα κρυφ
νιθω εππτης στα Μυστρια!

ΞΑΝΘΙΑΣ

Κι ταν σ' τις βρχουν και το σκας βρζοντας;

ΑΙΑΚΟΣ

Κι αυτ το χαρομαι πολ.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Κι ταν βζεις σπιουνις;

ΑΙΑΚΟΣ

Α, μα το Δα, δεν ξρω ττοια!

ΞΑΝΘΙΑΣ

Θε μου! Πως! Και ταν τεντνεις το αφτ
να ακοσεις τι λεν τ' αφεντικ σου;

ΑΙΑΚΟΣ

Α! Αυτ με τρελανει και βλε!

ΞΑΝΘΙΑΣ

Κι ταν τα λες στη φρα και τα καταγγλλεις;

ΑΙΑΚΟΣ

Α, μα το Δα! ταν το κνω αυτ ζω να ωραο νειρο!

ΞΑΝΘΙΑΣ

Φοβε Απλλωνα! Κλλα το.

λα να σε φιλσω και φλα με κι εσ

και πες, μα το Δα τον προσττη μας...

(Ακογονται απ μσα φωνς)

Α! Τι θρυβοι και κρτοι μσα και βρισις;

ΑΙΑΚΟΣ

Εναι του Αισχλου και του Ευριπδη.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Πως;

ΑΙΑΚΟΣ

Καβγς! Μεγλος καβγς γνεται ανμεσα στους νεκρος.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Γιατ; Για ποιο λγο;

ΑΙΑΚΟΣ

Γιατ υπρχει νμος εδ τι ο καλτερος
στα Γρμματα και τις Τχνες

-οι ομτεχνο του τον εκλγουν-

σιτζεται στο Πρυτανεο δωρεν
και θρνο του στνουν δπλα στον Πλοτωνα...

ΞΑΝΘΙΑΣ

Καταλαβανω.

ΑΙΑΚΟΣ

Μχρι να φτσει λλος πιο ξιος
και ττε τη θση του θα την πρει αυτς.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Και τον Αισχλο τι τον τραξε;

ΑΙΑΚΟΣ

Εχε το θρνο της Τραγωδας, ως ο καλτερος ποιητς.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Και τρα ποιος εναι;

ΑΙΑΚΟΣ

ταν πια κατβηκε ο Ευριπδης

κι ρχισε τις επιδεξεις στους πορτοφολδες,

στους διαρρκτες, λωποδτες, πατροκτνους

-κι ταν γεμτος ο 'Αδης απ ττοιους-

κι κουγαν αυτο τους στχους του

ξετρελθηκαν και τον νμισαν σοφτατο.

Κι αυτς περφανος,
κθισε στο θρνο που καθταν ο Αισχλος.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Και δεν τον πετροβλησαν;

ΑΙΑΚΟΣ

χι, μα το Δα! Απαιτοσαν να γνουν εκλογς.

Με εκλογς να κρνει ο κσμος τον καλτερο!

ΞΑΝΘΙΑΣ

Ο κσμος των πανοργων;

ΑΙΑΚΟΣ

Με φωνς ως τα ουρνια!

ΞΑΝΘΙΑΣ

Και του Αισχλου οι θαυμαστς;
Δεν υπρχαν;

ΑΙΑΚΟΣ

Οι καλο εναι παντο λγοι.
τσι κι εδ...

ΞΑΝΘΙΑΣ

Κι ο Πλοτωνας τι σχεδιζει;

ΑΙΑΚΟΣ

Αγνα ορζει να δεξουν την τχνη τους.
Και ν' αποφασσει.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Κι ο Σοφοκλς;
Δεν τον θελε το θρνο;

ΑΙΑΚΟΣ

χι, μα το Δα!
Ο Σοφοκλς ταν κατβηκε φλησε τον Αισχλο,
του σφιξε το χρι

του προσυπγραψε την κατοχ του θρνου
και τρα εναι εφεδρικς

-πως επε ο Κλειδημδης.

Κι αν νικσει ο Αισχλος δεν αλλζει τποτα,

αν μως νικηθε ττε θα αντιβγε αυτς στον Ευριπδη.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Τρα θα γνει ο αγνας;

ΑΙΑΚΟΣ

Σε λγο, μα το Δα! Εδ θα γνει η μχη.
Με ζυγαρι θα τη μετρσουμε την ποηση.

ΞΑΝΘΙΑΣ

Μπα; Σαν τους μπακληδες;

ΑΙΑΚΟΣ

Θα φρουν κι αλφδια κι υποδεκμετρα και στερε καλοπια...

ΞΑΝΘΙΑΣ

Γιατ; Τοβλα θα κνουν;

ΑΙΑΚΟΣ

Και διαβτες και μοιρογνωμνια...

Ο Ευριπδης λει τι λες τις τραγωδες θα τις ελγξει λξη-λξη!

ΞΑΝΘΙΑΣ

Φαντζομαι τη στενοχρια του Αισχλου!

ΑΙΑΚΟΣ

Μισσκυψε και λοξοκοταξε ολιδιος ταρος!

ΞΑΝΘΙΑΣ

Ποιος θα εναι ο κριτς;

ΑΙΑΚΟΣ

Αυτ εναι το δσκολο.

Δεν βρσκονται σωστο κριτς λεγαν κι οι δυο.

Οτε και τους Αθηναους τους συμπαθοσε ο Αισχλος.

ΞΑΝΘΙΑΣ

σως βλεπε ανμεσ τους πολλος λωποδτες.

ΑΙΑΚΟΣ

Και τους λλους τους εχε ανδεους απ ποηση.

Και πειτα τ' ανθεσαν το θμα στον αφντη σου
που ξρει -λνε- απ τραγωδα.

Ας μπομε μως μσα.
ταν τ' αφεντικ μας βιζονται σε μας ξεσπον.

(Ο Αιακς με τον Ξανθα μπανουν μσα)

ΧΟΡΟΣ

Βαρς θυμς στα σωθικ του προφητβροντου

θα βρσει, σαν δει τον ανττεχνο γρια ν' ακονζει τα δντια.

Ττε μανα φοβερ θα του στραβσει τα μτια.

Περικεφαλαες οργς και χατες αλγων θα σμγουν

και κομψο αστεσμο κομψτεχνης γλσσας

θ' αντιβγανουν στους πηγσους στχους

ποιητ εμπνευσμνου.

Η πλοσια χατη στο σβρκο θα φρξει περφανη

θα αγριψουν τα φρδια, θα ριχτον βρυχηθμο

παχγομφα λγια και αποφθγματα

θ' ανασανει το στμα.

Κι απ' την λλη, γλσσα ξεψειρστρα σχολαστικ

γυαλισμνη λεξολγα, ξεχαλνωτη του φθνου,

τις λξεις μια μια θα λιανζει, θα γδρνει.

Θα πονσουν τα πνευμνια μας.

   (Βγανουν ο Δινυσος με Αισχλο κι Ευριπδη. Λγο πιο πρα ο Πλοτωνας)
 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

χι. χι δεν παραιτομαι, μη με πιζεις.
Εμαι πιο πνω στην τχνη απ' αυτν. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Αισχλε, τι λες; Ακος τι σου λει; 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Πρτα θα πρει πζα να πει.
Θα τερατολογσει,
πως τερατολογε πντα στις τραγωδες. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Μην εσαι τσο απλυτος ευλογημνε. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Τον ξρω καλ εγ.
Απ' ξω κι ανακατωτ τον χω ψξει!

'Aνθρωπος αγριωπς, μεγλος καυχησιρης,
αχαλνωτο το στμα του απλωτο, 

πομποκομπολεξρης ασυμμζευτος.

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

Αλθεια αγρι της λαχανοκηποθες; 

τσι λες για μνα φτηνοσαχλοσυλλκτη,
κουρελομδιστρε και μπαλωματορφτη; 

Θα τις πληρσεις τις ανοησες σου. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Πψε Αισχλε.
"Μην εξπτεις τα θερμαιμα σπλχνα σου". 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

Πρτα θα τον ξεσκεπσω θα τον δεξω. 

Στραβος και κουτσος παριστνει και καμαρνει.

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Τον αμν! Τον αμν παιδι τον μαρο.
Φρτε τον να ξορκσουμε.

 

Θα ξεσπσει τυφνας!

 

 

 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

 

Βρε συ που λο μοντονο τραγοδι λες
και τα ργα σου εναι γμοι αιμομιχτικο!

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Κρτα πολυτμητε Αισχλε! Κρατσου.

 

Κι εσ καταφερτζ Ευριπδη
κρατσου μακρι απ το χαλζι, αν χεις μυαλ,

 

μη σε χτυπσει λξη σαν κοτρνα
απ' την οργ στο κεφλι σου

 

και στο σπσει, και σου χσει τον "Τλεφο" ξω.

 

Κι εσ Αισχλε, χι θυμος.
ρεμα να πεις και ν' ακοσεις.

 

Μη καβγαδζετε πως φουρνρισσες,
της ποησης νθρωποι.

 

Κι εσ Ευριπδη σαν πουρνρι αναμμνο τσιρζεις.

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

τοιμος εμαι, δεν κνω πσω.

 

Θα του δαγκσω το διλογο και μετ τα λυρικ μρη

 

να πρωτοδαγκσει αυτς αν το θλει.

 

Ας δοκιμσει, μα το Δα, με τον "Πηλα" και τον "Αολο"
και το "Μελαγρο" και με τον "Τλεφο" ιδως.

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Τι σκφτεσαι Αισχλε;

 

 

 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

 

Δε λει να παραβγ εδ, νισο εναι.

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Γιατ;

 

 

 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

 

Τα ργα μου δεν πθαναν μαζ μου.

 

Τα δικ σου πθαναν, πως συνθιζε να λει
κι χουν ρθει εδ.

 

Αφο μως τσι σου φανεται σωστ, πρπει ν' αντιβγ.

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Εμπρς, λιβνι φρτε, ανψτε το,
θλω να ευχηθ να κρνω τον αγνα τους

 

μ' μπνευση και γνση.
Και σεις τις Μοσες ανυμνστε.

 

 

 

ΧΟΡΟΣ 

Κρες του Δα Μοσες αγνς
μυαλ κοφτερ λεπτολγα που βλπετε

 

γνωμολγων ανδρν,
ταν παλεουν με αντιλογες στρεβλς
και ζαβολις κι ορμς, 

ελτε να δετε και ν' ακοσετε
τη δναμη μεγλων στομτων 

να βγζουν λγια και λογκια. 

Ο αγνας της σοφας ο μεγλος αρχζει. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Να ευχηθετε τρα και σεις πριν αρχσετε. 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

Δμητρα Θε του Νου μου τροφοδτρα,
κνε με των Μυστηρων σου ξιο! 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Πρε κι εσ Ευριπδη λιβνι και πρσφερε.

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

Να λεπει. Αλλις εναι οι δικο μου θεο
που σ' αυτος προσεχομαι.

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Δικο σου εναι, καινοργιοι; 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Βεβαιτατα. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

'Αντε λοιπν, ευχσου στους δικος σου.

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Αιθρα τροφ μου και της Γλσσας μου βνα 

και Σκψη και Ρουθονια της οσμς ιχνευτς! 

Κντε να ελγξω γερ
τους στχους που θ' αρχσω να λω. 

ΧΟΡΟΣ 

Και μεις λαχταρομε
απ ντρες σοφος ν' ακοσουμε 

τ λγια μαχαρια στους αιθρες
ανογουν το δρμο τους.

Η γλσσα τους αγρεψε
αποκτιασε η καρδι τους, 

πεισματρικα μυαλ! 

Τρα λοι μας περιμνουμε
λλος να λει τα ξυπνα ομορφοφτιαγμνα 

κι λλος με σκληρ λγια τ' σχημα στιχκια
του αντιπλου του να ορμ και να σαρνει. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Εμπρς τρα αρχστε τα 

και να πετε μορφα χωρς χυδαες λξεις 

οτε ν' ακοσω πρματα που θα λγανε κι λλοι. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Για μνα και για το πς η ποησ μου εναι,
στο τλος θα πω.
Πρτα θα τον φανερσω 

τ κατεργρης τανε και πλνος 

και τ και πς ξεγελοσε τους θεατς, 

που πριν τους αποβλκωσε με τα δικ του ο Φρνιχος. 

Πρτα-πρτα τοτος, σου 'δειχνε στην αρχ 

ναν Αχιλλα μια Νιβη σκεπασμνους 

σαν νεκρς προμετωπδες και τους φηνε βωβος. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

χι κι τσι Ευριπδη. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Κι ο Χορς του στερα... 

Τσσερις αρμαθις τραγοδια σου αρδιαζε 

κι οι σκεπασμνοι τσιμουδι! 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Εμνα αυτ μου ρεσε. 

Η βουβαμρα τους μ' τερπε πιο πολ 

απ' σο οι φλυαρες σμερα. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

σουν χαζς γι' αυτ. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Εγ γι' αυτ. Αυτς μως γιατ;

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Αγυρτεα σκτη.
Να περιμνει ο θεατς 

πτε η Νιβη θα πει τη συλλαβολα της 

και τλειωνε το ργο! 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Βρε βρε τον πονηρ! τσι με κορδευε; 

Τ αναστατνεσαι και ξεφυσς Αισχλε; 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Επειδ τον ξεμπροστιζω. 

Με του Χορο τις φλυαρες,
το δρμα φτανε στη μση. 

Και σου πταγε μετ δδεκα λεξρες βοδινς 

παχις, γερς και σκοτεινς, 

σαν σκιχτρα τρομερ,
γνωστες στους θεατς.

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

Ω! τι λει ο σχετος! 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Σπα Αισχλε! 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

Κι λα ακαταλαβστικα!

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Μη τρζεις τα δντια σου Αισχλε.

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

λο ποτμια ανφερε τφρους

 

σε ασπδες πνω γρυπαετος χαλκχυτους

 

και φρσεις σπαζοκεφαλις,

δσκολα μονοπτια.

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Μα τους θεος, μια νχτα ολκληρη,
κποτε, ξαγρπνησα για βρω
τι πουλ εναι ο ξανθς αλογοκκορας!

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

 

Το ξυλγλυπτο ακρπρωρο των καραβιν βρε αγρμματε!

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Α! Κι εγ θαρροσα εναι του Φιλξενου ο ρυξις.

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

Και μετ πρεπε να βζει κκορες στις τραγωδες;

 

 

 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

 

Εσ βρε θεε, σαν τι τχα τους βαζες;

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

Οτε αλογοκκορες πως εσ,
οτε ελαφοκτσικα

 

που ζωγραφζουν οι Πρσες στις κουρτνες τους.

 

Εγ καθς τη πρα την τχνη απ σνα

 

πρησμνη και ξιπασμνη, με παχις φρσεις,

 

τη λγνεψα πρτα, την αλφρωσα,

 

με λγια απλ της βγαλα το πολ βρος,

 

και την τισα χυλ μ' ξυπνα λγια

 

στραγγισμνο απ βιβλα

 

κι πειτα τη μεγλωσα με μονολγους.

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Ανακατεοντας Κηφισοφντα.

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

Κι οτε φλυαροσα στα χαζ
οτε τσαλαβουτοσα,

 

αλλ στον πρλογο, με τξη,
το πρσωπο που βγαινε

 

λεγε τη γενι του.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Καλτερα που λεγε τη δικ του, παρ τη δικ σου.

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

Και μετ τους πρτους στχους
βουβς δεν μενε κανες.

 

'Ολοι μιλοσανε και λγανε κτι,
δολοι και γυνακες

 

κι ο αφντης κι η κοπλα κι η γρι.

 

 

 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

 

Και μ' αυτ που 'φτιαχνες,
δεν σουν λες... για σκτωμα;

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

Γιατ; Κρατοσα δημοκρατικς αναλογες.

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

'Αστο φλε. Μη.
Δεν εναι για καλ σου ττοια ανλυση.

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Τους δδαξα εξλλου πς να μιλον.

 

 

 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

 

Κι εγ σου λω ταν καλτερα να 'σπαγες στα δυο 

πριν προφτσεις να διδξεις. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Με λεπτος καννες.

 

Και τα λγια τους να τα μετρον με πντους 

και να σκφτονται, να βλπουν,

 

να αγαπον τους ελιγμος και τα τεχνσματα

και να υποψιζονται κι λα να τα ψχνουν. 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

Κι εγ αυτ λω. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Απλ πργματα βζοντας στα ργα μου
-που τα χουμε και τα ξρουμε, τα ζομε,
απ' αυτ κρινμουνα. Απ γνστες.

 

Κι οτε το φος φοσκωνα να τους θαμπσω

 

οτε τους κανκευα με Κκνους και Μμνονες

 

σαν λογα με κρεμαστ κουδονια.

 

Εξλλου και τους μαθητς μας δες να καταλβεις.

 

Αυτουνο οι μαθητς
ο Φορμσιος κι ο Μεγανετος ο γρουσοζης,

 

σαλπιγγολογχογενειοφροι και κουκουναρολυγιστς,

 

δικο μου ο Κλειτοφντας κι ο Θηραμνης ο καλς.

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Ο Θηραμνης; Πολ σοφς κι ανκητος. Σε λα.

 

σο και να στριμωχτε θα βγει θικτος.

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

Πντως εγ τσι τους μαθα
βζοντας στα ργα μου στοχασμ και κρση

 

και τρα λοι σκπτονται κι λα τα προβλπουν

 

και το σπτι τους ορζουν πιο καλ απ' σο πριν.

 

Τρα εξετζουν λοι "πς εναι αυτ;"

 

"πο εναι εκενο;" "ποις το πρε τοτο;".

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Τρα κθε Αθηναος ναι -μα τους Θεος-

 

μπανοντας στο σπτι του
ευθς τους δολους του προγκει.

 

"Που εναι η κατσαρλα βρε;
 Ποιος μου το 'φαγε της ργγας το κεφλι που φησα;

 

 Τη κοπα τη περυσιν ποιος την σπασε μωρ;

 

 Το χθεσιν το σκρδο που εναι;
 Την ελτσα ποιος τη δγκωσε
;"

 

Εν ως τρα ε; 'Απραγοι τανε, χσκανε,
σα μωρκια κθονταν συχα.

 

 

 

ΧΟΡΟΣ

 

"Τα βλπεις αυτ νδοξε Αχιλλα;"

 

λα εσ, απντησε

 

κοτα μνο, προσοχ... μη σ' αρπξει ο θυμς

 

και τα ρια περσεις.

 

Βαρι σε κατηγρησε.

 

Κοτα ω γενναε μη δσεις χρι στην οργ,

 

μζευε μως τα πανι και με το μαλακ.

 

κι στερα σιγ κι αργ
τντωσ τα κι πλωσ τα

 

ταν βρεις καλν αγρα κι οριο.

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Ω! Εσ που πρωτοπργωσες μεγαλπρεπο λγο

 

και στλισες το τραγικ τραγοδι με κρατα!

 

'Ανοιξε τη βρση σου τρα ελεθερα!

 

 

 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

 

Α, που να μη τον αντμωνα!
Να μη μ' ανακτωνε

 

και πρπει τρα να τον σκσω!

 

Για να μη λες τι στριμχνομαι,

 

πες μου, για ποιο λγο πρπει
τους ποιητς να τους θαυμζουμε;

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

Για το μυαλ και τη συμβουλευτικ μας.

 

τι τον κνουμε καλτερο τον κσμο.

 

 

 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

 

Κι αν αυτ δεν το κανες...

 

Κι αν απ καλος τους μεταμρφωνες σε θλιους,

 

τι πληρωμ οφελεις βρε;

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Θνατος του αξζει, μην τον ρωτς.

 

 

 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

 

Κοτα λοιπν τι ταν ταν στους παρδωσα.

 

Γενναοι ταν αντρακλδες, χι χασομρηδες.

 

Οτε παπατζδες, οτε φοβιτσιρηδες
σαν τους τωρινος.

 

Οτε καταφερτζδες. 

Πλεμο λοι κνανε με δρατα και λγχες

και περικεφαλαες φουντωτς

 

και κρνη και κνημδες

 

και ψυχς μεγλες και γερς
σαν τις επταβιδες ασπδες.

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Ντο, πλακνει το κακ!
θα πσει στο κεφλι μου.

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

Τι κανες και γνανε τσο, που λες, γενναοι; 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Αισχλε μη φουσκνεις με θυμος και περηφνειες.

 

 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

 

κανα δρμα λο πλεμο γεμτο!

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Ποιο;

 

 

 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

 

Τους "Επτ Επ Θβας"! 

ποιος το εδε, πολμαρχος λαχτρησε να γνει! 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Αυτ ταν το κακ σου. 'Αρπα τη λοιπν! 

δειξες τους Θηβαους γενναιτερους στον πλεμο! 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

Στο χρι σας ταν να ασκηθετε.
Αλλ το ρχνατε αλλο.

Κι εξλλου με τους "Πρσες"
σας δδαξα να θλετε πντα να νικτε.

Το μεγαλτερο κατρθωμ μας δξασα. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Χρηκα ταν βαλες κλμα για το Δαρεο

κι ο Χορς αμσως χτπαγε τα χρια του
και φναζε "αλ αλ..."

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

Ττοια ργα χρεωστον οι ποιητς. 

Και σκψου τι ωφλειες δωσαν οι καλτεροι. 

Ο Ορφας τα Μυστρια
και την αποχ απ' το Φνο 

ο Μουσαος τους Χρησμος
και τα Ξρκια για αρρστιες. 

Ο Ησοδος το λτρεμα της γης
και της σπορς και τα καλ οργματα 

κι ο μηρος ο μγας τιμ και δξα κρδισε
που δδαξε παλικαρις κι οπλισμος.

Κι λα αυτ εναι σωστ.

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Τον Παντακλ μως τον πραγο,
τποτα δεν τον δδαξε.

Προχτς για την παρλαση
κατβασε το κρνος ως τα μτια

κι στερα απ πνω ζητοσε και φτερ! 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

μαθε μως λλους πολλος και παλικρια.
Το Λμαχο για παρδειγμα. 

Απ τον μηρο η τχνη μου μζεψε κι κανε 

Πτροκλους και Τεκρους λεοντκαρδους,

να ξεσηκνεται ο καθνας
το σλπισμα ακογοντας 

και πλεμο να θλει και πρωτι.
Οτε Φαδρες πρνες φτιαχνα,
οτε Σθενβοιες,

οτε παρστησα ποτ γυνακα ερωτευμνη. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Ε ββαια, τσι χαρος που 'σουνα
και δεν πρες τποτα απ την Αφροδτη. 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Καλτερα τσι.

 

Φτνει η δικ σου
και των δικν σου ηρων ο ερωτισμς

 

που σε διλυσε το βρος του.

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Α, Ευριπδη, αυτ εναι σωστ.

 

λα σα κοριδευες, πεσαν στο κεφλι σου.

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

Βρε θλιε ντρα,
τ κακ κνανε στην πλη οι δικς μου Σθενβοιες;

ΑΙΣΧΥΛΟΣ
Τμιες γυνακες τιμων ανδρν
τις κανες να πιουν φαρμκι απ ντροπ

 

για τους Βελλεροφντες, τα ομορφπαιδα. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Δηλαδ απ το νου μου την βγαλα τη Φαδρα; 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

Υπρξε Φαδρα ββαια...
μα το κακ ο ποιητς το αποκρβει. 

Δεν το παραστανει, οτε το προβλλει. 

Στα παιδι διδσκουν οι δσκαλοι, 

στους ενλικους οι ποιητς. 

Τα διδακτικ πρπει να λμε. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Διδακτικ εναι να ξεστομζεις λξεις 

σα Λυκαβηττος και σαν τους Παρνασσος; 

Δεν πρεπε να μιλς σαν νθρωπος; 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

Βρε κακομορη μου,
μεγλη γνμη ιδα θλει κι κφραση μεγλη. 

Τα λγια των ημθεων πρπει να 'ναι μεγαλπρεπα. 

Εγ σου δειξα το σωστ, εσ το χλασες. 

Αφο και τα ροχα τους
εναι πολ σεμντερα απ τα δικ μας.

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Τι κανα δηλαδ;

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

Κουρλια φρεσες στους βασιλιδες
να φανονται για λπηση. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Ε, και; Κακ κανα μ' αυτ; 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

μαθαν οι πλοσιοι να μη θλουν
να κνουν ευεργεσες στο θνος 

αλλ ντνονται κουρλια και κνουν το φτωχ.
Και κλαγονται. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Ναι μα τη Δμητρα! 

Φορνε τα μλλινα απ πνω
και τ' αρχοντικ απ κτω

και πνε για ψαρκι! 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

Τους μαθες εξλλου,
να 'ναι φαφλατδες κι αναιδες. 

Αδεισανε τα γυμναστρια.
Συνχεια κθονται.

Ακμα κι οι κωπηλτες αντιλνε στους ρχοντες.

σο ζοσα μως αυτ δεν τα ξερα, 

δεν απιστοσαν, αλλ κνανε τη δουλει τους. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Ναι μα τον Απλλωνα! 

Κνανε τη δουλει τους και τη κνανε καλ.

Τρα μνον αντιλογα εναι και τσαλμια στο κουπ 

και το καρβι πει πρα δθε. 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

Και ποιας κατρακλας δεν εναι ατιος; 

Μαυλστρες μεστρες ανδειξε 

και νες ιρειες να γεννον στους ναος 

και με τους αδερφος τους να σμγουν 

και να λεν "η ζω δεν εναι ζω". 

τσι γι' αυτ η πλη μας
γμισε ψευτοδιαβασμνους, 

δημοπιθκους και βρωμλογους,
που τον κοσμκη ξεγελονε 

και λαμπδα να κρατσουν στη γιορτ
οτ' νας δεν μπορε 

με την αγυμνασι τους.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Μα το Δα, αγυμνασι...
που μια φορ στα Παναθναια 

ξερθηκα στα γλια 

που κποιος αργοκνητος
κι σπρος-σπρος και σκυφτς 

και με παραπνω κιλ, 

ξμεινε τελευταος και τρεκλζοντας 

κι εκε στις πλες του Κεραμεικο 

οι Κεραμειτες ρχισαν να τον τσιμπονε
και να τον κοροδεουν, 

κοιλι, πλευρ, παχκια,
λα του τα τσμπαγαν. 

Κι αυτς που μες στο δρμο τσο ζορστηκε... λκισε 

κι φυγε σβνοντας τη λαμπδα. 

ΧΟΡΟΣ 

Μεγλη υπθεση, ο καβγς δυνατς και γερς 

ο πλεμος ρχεται. 

Δσκολο ργο η κρση
ταν ο νας σπρχνει με δναμη 

κι ο λλος μπορε δυνατ να πατσει
και να κνει στροφ να ορμσει. 

Μη κολλτε μως λο στα δια

αφο και πολλ
κι λλα σοφ χτυπματα ξρετε. 

,τι χει ο καθνας να βρσει 

ας βρσει, ορμσει, χτυπσει, 

ας πει για παλι και για να

και να μη διστσει μπρος στα λεπτ και σοφ. 

Κι αν φοβστε πως ο κσμος
με την γνοια που χει 

δεν το πινει το σωστ 

μη κουμπνεστε γι' αυτ.
Δεν εναι δα κι τσι. 

λοι τους εναι γυμνασμνοι 

κι λοι τους βιβλα χουνε
και τα ξρουνε τα σωστ. 

'Αλλωστε ο χαρακτρας τους πντα ταν ριστος 

και τρα τον ακνισαν περισστερο. 

Μη διστζετε λοιπν 

και πστε τη σοφα σας να καταλβει ο κσμος.

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

Πρτα για τους προλγους σου λοιπν

μ' αυτος αρχζει η τραγωδα

μ' αυτος θ' αρχσω το ξετναγμα κι εγ.

Επειδ απ' αυτος αρχζει και του λγου η ασφεια!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ποιας τραγωδας τον πρλογο θα... αναλσεις;

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

λους σχεδν.
Και πρτα της "Ορστειας".

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

'Αντε λοιπν, ησυχα να κνει ο κσμος.
Λγε Αισχλε.
ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

"Χθνιε Ερμ, του θρνου μου του πατρικο προσττη, 

σωτρας μου γνε και σμμαχος. Στο ζητ

ρθα στη γη μου κι επστρεψα".

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Λοιπν; Βρσκεις εδ λθος; 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Πνω απ δδεκα. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Μα τρεις στχοι εναι λοι κι λοι! 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

Με εκοσι λθη ο καθνας!

(Κτι πει να πει ο Αισχλος)

ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Αισχλε, σε συμβουλεω να πψεις

αλλις θα πεις κι λλους απ' αυτος τους τρεις. 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

Να σωπσω εγ γι' αυτν;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Αν με υπολογζεις.

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Απ' την αρχ λοιπν το λθος το τερστιο.

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

Καταλαβανεις πως λες βλακεες;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Δεν εναι αυτ το θμα.

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

Τ λθος κανα, μου λες;

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
Ξαναπς τους στχους. 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

"Χθνιε Ερμ, του θρνου μου του πατρικο, προσττη"

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

Στσου!
Τα λει αυτ ο Ορστης στον τφο του νεκρο πατρα του; 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

Δε λω χι. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
Δηλαδ;
ταν σκτωνε τον Αγαμμνονα με δλο η γυνακα του,

πρσφερε προστασα ο Ερμς; 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

 

Δεν εννοοσα τον Ερμ τον ψυχοπομπ
αλλ τον Ερμ τον Εριονιο! 

Αυτν επε Χθνιο δεχνοντας τι την ιδιτητα αυτ
την χει απ' τον διο το Δα!

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

Α πα πα! Πιο τρομερ το σφλμα σου
αν την χθνια ιδιτητα 

την χει απ' τον πατρα του.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

τσι θα ταν κληροδτημα η τυμβωρυχα!

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

Δινυσε, βαρ κρασ πνεις!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Πες τον λλο στχο Αισχλε.

Κι εσ Ευριπδη να προσχεις τα λθη.

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

"Γνε σωτρας μου και σμμαχος. Δομαι. 

ρθα στη γη μου κι επστρεψα".

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
Δυο φορς το διο ο σοφς Αισχλος;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Δυο;

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

Κοτα το λει. Θα σ' το δεξω.

"ρθα στη γη μου" λει "κι επστρεψα"!

Το "ρθα" και το "επστρεψα" εναι το διο.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ναι, μα το Δα, σαν να λες στο γετον σου

δως μου τη σκαφδα για το ζμωμα

αν θες τη ζυμωτρα.

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

Ανοησες λες το ξρεις; Δεν λει το διο πργμα.

Ο στχος μου εναι ξοχος.

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Πως ξοχος δηλαδ; Δως μου να καταλβω. 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

"ρθα στη γη μου" θα το πει νας που απλ ρχεται στη γη του. 

Ο εξριστος μως λει "ρχομαι κι επιστρφω". 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Καλ λει, μα τον Απλλωνα. Εσ Ευριπδη τι λες; 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Λω τι ο Ορστης δεν "επστρεψε". ρθε κρυφ, χωρς δεια. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Ναι, μα τον Ερμ, δεν κατλαβα μως. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Πες λλον. Τλειωνε. 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

"Πνω στον τφο αυτν επικαλομαι τον πατρα 

ν' αφουγκραστε, ν' ακοσει". 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

Το διο εναι και το να και το λλο. 

"Αφουγκρζομαι" κι "ακοω" εναι το διο. 

Ξεκθαρα. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Σε πεθαμνο μιλοσε κακοργε!

Που και τρεις φορς να πεις, πλι δεν ακοει! 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

Εσ πς τους φτιαχνες τους προλγους; 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Θα σου πω. 

Κι αν πω κτι δυο φορς
αν δεις κοιλι στο νημα, φτσε με. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Πες. χι να σε φτσω,
αλλ πρπει ν' ακοσω 

να κρνω την ορθτητα. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

"Ο Οιδποδας ταν ευτυχισμνος κποτε...

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

Ε, χι ββαια! Κακτυχος ταν 

απ τη φση του ακμα, πριν γεννηθε. 

Ο Φοβος επε θα σκοτσει τον πατρα του. 

Πως μπορε να ταν ευτυχισμνος νας ττοιος; 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

"...κι πειτα γινε των αθλων ο θλιος". 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

Ε, χι μα το Δα! Πως "πειτα", 

αφο ποτ δεν παψε να εναι θλιος; 

Που μλις γεννθηκε, χειμνα καιρ, 

σε πανρι τον βαλαν μσα τον ριξαν 

να μη μεγαλσει φονις του πατρα του 

και στον Πλυβο βρθηκε στερα,
με πδια πρησμνα.

Κι πειτα νος πια παντρετηκε μια γρι. 

Που ταν και μνα του! 

Και στερα, ο διος, τυφλθηκε ...μνος του! 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Χαρ στην ευτυχα του!

Οτε στρατηγς στις Αργινοσες να ταν.

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Χαζ λες.
'Αψογους τους φτιχνω τους προλγους! 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

Ε, μα το Δα, δε θα στους ξσω λξη προς λξη. 

Αλλ λους μαζ τους βγζω σκρτους.

 

Με μια λξη παιχνιδκι.

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

Τους προλγους μου; Εσ; Με μια λεξολα;

 

 

 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

 

Με μα και μνη.

τσι εναι οι στχοι σου, που στο μτρο τους ταιριζει

 

και πουλκι και σταμνκι και σακκι.

 

Πες να στο αποδεξω.

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

Να τα μας! Να τ' αποδεξεις.

 

 

 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

 

Ββαια θα στ' αποδεξω!

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

'Αντε λοιπν Ευριπδη, να πεις.

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

"Ο Αγυπτος με τους πενντα γιους του

-πως λει ο μθος-,

ραξε στο 'Αργος με το δοικι..."

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

...χασε το σταμνκι. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Αυτ ταν η λεξολα παιχνιδκι;
Α να χαθες!

Πες λλο πρλογο Ευριπδη, να κρνω πλι.
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

"Ο Δινυσος θρσους κρατντας και ντυμνος προβι,

στου Παρνασσο χοροπηδντας τα πευκκια...

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

σπασε τα σταμνκια!

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Α! Πλι μας σακτεψε το σταμνκι!

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

Ε, δεν εναι τποτα.

 

Στον προλογο αυτ δεν κολλει τποτα.

 

"'Ανθρωπος να ευτυχε δεν υπρχει.

 

θα'ναι απ ταπειν γενι 

δεν θα 'χει βις κι ας εναι απ τζκι

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

χασε το σταμνκι. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Ευριπδη! 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Τι; 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Τρμα. Φτνει.
Πολ ζημι μας κνει το λεξκι. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Μα τη Δμητρα, τρα θα δεις. 

Τρα δεν θα 'χει που να το βλει. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

λα. Πες.
Να μην κολλσει πνω σου το κι. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

"Ο Κδμος κποτε, ο γιος του Αγνορα, 

την Σιδνα την φησε

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

... το σταμνκι παρτησε! 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ε, μα ευλογημνε! 

Αγρασε το αυτ το λεξκι να μην μας τα χαλ.

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Το ποιο; Εγ να τ' αγορσω; 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Αν εκτιμς τον λγο μου.

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

χι. χι. Μπορ να πω πολλος προλγους

 

που δεν μπορε αυτς να προσκολλσει

 

το φαρμκι του.

 

"Ο Πλοπας, του Τνταλου ο γιος,

 

σαν φτασε στην Πσα με τα γργορα τια του"

 

 

 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

 

χασε τα σταμνκια του!

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Εδες; Στα τια κλλησε τα σταμνκια!

 

λα καημνε! Δσε του δκιο.

 

Πνω απ ναν οβολ δεν θα σου στοιχσει.

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

χι. χι. χω να πω πολλος προλγους.

 

"Ο Οινας κποτε απ' το χωρφι του"

 ΑΙΣΧΥΛΟΣ

 

Πει το σταμνκι του! 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Ε, μα, πια! 'Ασε να πω ολκληρο το στχο! 

"Ο Οινας κποτε απ' το χωρφι του 

πρωτοπαρνοντας καρπος για προσφορ!" 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

...του 'σπασαν τα σταμνι! 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Στη θυσα πνω; Ποιος τα 'σπασε;

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

'Ασε αγαπητ μου, ας δοκιμσει και σ' αυτ 

"Ο Δας, πως η δια η αλθεια κυκλοφρησε"

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Θα με πεθνεις, αχ, τρα δα θα πει

 

"το σταμνκι του απλεσε".

 

πως κοκκινζει το μτι με το κριθαρκι

 

τσι σου κολλει στον πρλογο το χερκι.

'Ασε τους προλγους, λα στα λυρικ.

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

Α, σ' αυτ πια θα τον κολλσω στον τοχο

 

ττοιος που εναι και κνει τα δια παντο.

 

 

 

ΧΟΡΟΣ

 

Α πα πα και τι θα γνει;

 

Με καει η περιργεια

 

τι θα βρει να κατηγορσει

 

ντρα ποιητ γερ, με τα

 

πιο πολλ τραγοδια και τα

 

πιο καλ ως τρα!

 

Απορ για ποιο ψεγδι θα τον κρνει πως γιατ

 

τον πρτο απ' λους υμνητ του νακτα του Βκχου!

 

Γι' αυτν φοβμαι.

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

Πολ ωραα ββαια. Γργορα θα φανε.

 

λα, τρα, αυτουνο σε να θα τα σμξω.

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Εγ θα τα μετρ.

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

"Αχιλλα της Φθας, το αντρφονο ργο ακος

 

και βοθεια αχ δεν φτνεις στο μχθο..."

 

"Τον πργονο του γνους Ερμ τιμομε εδ

 

και βοθεια αχ δεν φτνεις στο μχθο..."

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Δο μχθοι Αισχλε. Κι επνω σου! 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

"Των Αχαιν ενδοξτατε γιε του Ατρα ρχοντα 

αχ το μχθο μας δεν φτνεις βοθεια". 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Τρτος μχθος Αισχλε μου, δικς σου! 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

"Σιωπ! Οι ιρειες στο να της 'Αρτεμης φτασαν! 

Αχ δεν φτνεις βοθεια στο μχθο μας!" 

"Σημδια του μισεμο των ανδρν φανερνω

Αχ, βοθεια δεν φτνεις στο μχθο!"

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Δα Βασιλι! Τι μχθοι τι αβσταχτα! 

'Ανοιξαν τα νεφρ μου απ' το μχθο! 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

χι. Πρτα θα ακοσεις κι λλα λυρικ του

 

που συνοδεει κιθρα.

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Τλειωνε λοιπν, αλλ μη λλο μχθο! Ουφ!

 

 

 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

 

"Σα δδυμη Αχαιν εξουσα της Ελλδας η νιτη

 

τοφλαττθρα τοφλαθρτ

 

Σφγγα κακχρονη σκλα στλνει κυβερντη

 

τοφλαττθρα τοφλαθρτ

 

ρνεο πολμου με δρυ στο χρι εκδκησης

 

τοφλαττθρα τοφλαθρτ

 

Σκλες ν' ανταμσει αεροβδιστες μαρες

 

τοφλαττθρα τοφλαθρτ

 

Σγκλιση λη στον Ααντα ενντια

 

τοφλαττθρα τοφλαθρτ..."

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Μα τι 'ναι αυτ το τοφλαττθρα;

 

Οι Πρσες το λγαν στο Μαραθνα που πολμησες

 

εναι τριγμς μαγκανοπγαδου;

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

Σε καλ μερι το βρκα σε καλ το βαλα.

 

Να μη λες πως κορφολογ τα δια με το Φρνιχο.

 

Τοτος μως λα τα κλβει απ παντο.

 

Απ' τα τραγοδια των πορνεων

 

απ' τα χαζ του Μλητου

 

απ' της Καρας τα επιφωνματα

 

και απ θρνους ταφς και τραγοδια χορο.

 

Γργορα θα δεξω, μια λρα φρτε νας...

 

Λρα; χι λρα. Λρα γι' αυτν τον μουσο;

 

Αυτ που βαρει τα κρταλα να 'ρθει. Που εναι;

 

(ρχεται μια κοπλα με κρταλα)

 

 

 


λα Μοσα του Ευριπδη!
Εσ εσαι για ττοια.

 

Σε σνα ταιριζουν τα τραγοδια του.

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Πντως αυτ η μοσα ποτ της δεν βαριταν!

 

 

 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

"Αλκυνες, στης θλασσας στα αναα κματα

 

που κελαηδτε δπλα,

 

βρχοντας στις στλες της θλασσας

 

τα φτερ σας δροσζοντας

 

και σεις αρχνες στις γωνις

 

που γυροφρνετε με τα λεπτ σας δχτυλα

 

τα ιστοπαγιδματα

 

-σατα κελαηδοσα-

 

και το δελφνι με τραγοδι

 

στις πρρες δπλα με πηδις

 

τινζεται προμαντεοντας

 

αμπλου βργα ολνθιστη

 

που κνει τσαμπ
και πνγει μαρζια,

 

τλιξε τα χρια σου

 

γρω μου, ω κρη".

 

Το μτρο αυτ το βλπεις;

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Το βλπω.

 

 

 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

 

Και τους στχους τους βλπεις;

 

 

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Τους βλπω.

ΑΙΣΧΥΛΟΣ 

Και ττοιους στχους κνοντας εσ

 

τολμς να βρζεις τους δικος μου

 

μαμουδζοντας μοτβα ποζτα;

 

Τα λυρικ σου ττοια εναι.

 

Θλω μως και τις μονωδες σου

 

να σου τις ξετινξω.

 

"Ω της νχτας μαυρφεγγο

 

σκτος, τι θλιο

 

νειρο στλνεις

 

απ' τον 'Αδη τον φαντο,

 

ψυχ ονερου ψυχη

 

παιδ της μαρης Νχτας

 

φριχτμορφη μορφ

νεκροσαβανωμνη 

μτια αμα στζοντας

 

μεγλα νχια χοντας.

 

Βγιες ανψτε το λυχνρι

 

φρτε νερ στις στμνες ποταμσιο

 

να ζεστνω να πλνω τ' νειρο.

 

Ω θε της θλασσας! Να!

 

Ω σνοικοι, κοιτξτε το τρας!

 

Τον κκορα μου ρπαξε η Γλκη

 

κι γινε φαντη!

 

Νμφες των βουνν

 

Ω Μανα! Πιστε την!

 

Κι εγ η μοιρη τυχα να 'μαι

 

πνω στο ργο μου

 

τ' αδρχτι στα χρια να γεμσω

 

γυροστριφογυρζοντας

 

στην αγορ να προφτσω

 

να το πουλσω την αυγ.

 

Και πετοσε πετοσε ο κκορας

 

με τα φτερ στον αρα ανλαφρα

 

και λπη μου φηνε λπη

 

και δκρυα δκρυα χυνα

 

απ' τη λπη μου χυνα δκρυα η δστυχη!

 

μως ω Κρτες, τκνα της δης

 

με τα τξα στα χρια ελτε

 

κουνστε τα πδια σας κυκλστε το σπτι

 

κι η Δκτυννα κρη η 'Αρτεμη

 

με τα σκυλι της να ρθει στο σπτι να ψξει.

 

Κι εσ του Δα κρη Εκτη

 

δδυμες χοντας στα χρια λαμπδες

 

λα και φξε μου στης Γλκης

 

να μπω να κοιτξω..."

 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Φτνει. Αφστε τα λυρικ.

 

 

 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

 

Κι εγ λεω φτνει. Τρα στη ζυγαρι

 

Αυτ θα την κρνει των δυο μας την ποηση.

 

Το βρος των στχων μας αυτ θα ζυγσει.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

 

Ελτε ττε ελτε κοντ, αφο πρπει.

 

Να τη ζυγσω τη Τχνη σας πως τυρ.
 

(Φρνουν μια ζυγαρι. Πινουν θσεις γρω)

ΧΟΡΟΣ

 

Δεν πινονται οι ικανο!

 

Τοτο πλι λλο θαμα

 

λλο αυτ πρωτφαντο.

 

Ποις λλος λλο ττοιο πονηρετηκε;

 

ποιος να μου το 'λεγε

 

λλος που θα το βλεπε,

 

δεν θα τον πστευα

 

θα νμιζα τι λει ανοησες.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ελτε εδ. Δπλα στα ζγια. 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ & ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

ρθαμε. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Πιστε να τσι ο καθνας,
ρχτε στχο πνω του. 

Πριν πω "κοκου" μη τ' αφσετε. 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ & ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

Τα πισαμε.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ρχτε στχο σας πνω στο τσι. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

"Ποτ να μην πετοσε το σκφος της Αργς..." 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

"Ποταμ Σπερχει και βοδολβαδα..." 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Κοκου!
Αφστε τα τσια!

Α! Αυτουνο βαρανει περισστερο Ευριπδη!

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

Κι ο λγος; 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ο λγος; βαλε ποταμ.
Τον μοσκεψε τον στχο 

πως οι μποροι μουσκεουν το μαλλ. 

Εσ του 'βαλες φτερ.

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

'Αλλον στχο να πει και να τον ρξει στο τσι. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ξαναπιστε τα τσια. 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ & ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

Τα πισαμε. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Πες. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

"Δεν χει η Πειθ λλο να. Μνο το λγο..." 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

"Απ' τους Θεος μνον ο θνατος δε θλει δρα..." 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Κοκου!
Αφστε, αφστε τα τσια! 

Πλι το δικ του γρνει.
Το θνατο βαλε,

απ' τα κακ το βαρτατο.

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

Εγ μως την Πειθ.
Ωραιτατο στχο. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Η Πειθ εναι κτι ελαφρ.
Δεν χει νημα.

Βρες κτι λλο απ' τα μεγλα σταθμ
να τραβξει προς τα κτω το τσι.

Κτι βαρ πες και μεγλο. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

χω ττοιο στχο; Που; 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Θα πω, να δεις, παρδειγμα.
"ριξε τα ζρια, 

φερε δυο σους και τεσσρι ο Αχιλλας..." 

Λτε λοιπν η τελευταα δοκιμ σας. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

"Ξλο αρπζει το δεξ, βαρ σαν σδερο..." 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

"'Αρμα στο ρμα πνω και νεκρς στο νεκρ..." 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Σε γλασε πλι Ευριπδη! 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

Πς; 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Δυο ρματα βαλε και δυο νεκρος! 

Οτε εκατ νθρωποι δεν τα σηκνουν. 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

'Ασε πια το στχο-στχο.
Ας μπει στο τσι ο διος,
με τα παιδι και τη γυνακα του,

μαζ και ο Κηφισοφντας

κι λες οι τραγωδες του.

Εγ στο λλο τσι δυο στχους θα βλω μνο.
 

(Ο Δινυσος προς τους θεατς)

 


ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Φλοι μου, δεν θα τους κρνω. 

Δεν θα γνω εχθρς κανενς. 

Τον ναν τον θαρρ σοφ
κι ο λλος μου αρσει. 

ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ

Δηλαδ; Για κρση ρθες,
δεν θα κρνεις;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Κι αν προκρνω τον ναν; 

ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ

ποιον προκρνεις παρ' τον και τρβα. 

Να πισει τπο ο κπος σου. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ 

Να 'σαι καλ. Ελτε τρα σεις κι ακοστε με.

Εγ κατβηκα να βρω ποιητ.

Τι θλω να τον κνω;

Θλω να σωθε η πλη, να γιορτσουμε. 

ποιος λοιπν δσει συμβουλ,

χρσιμη εις τους αινες, 

αυτν θα πρω πνω. Λοιπν:

Για τον Αλκιβιδη πρτα, τ γνμη χετε;

Η πλη εναι μπερδεμνη μ' αυτν. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
μως ποια γνμη χει; 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ποι; Τον λαχταρ μα τον μισε
και θλει να τον χει.

Να πετε κι εσες τη γνμη σας. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

"Μισ ποιον αργε να ωφελσει 

 και για βλβη βιζεται

 και για τον εαυτ του λο εφευρσκει

 και για την πλη απραγε..." 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ωραο, μα τον Ποσειδνα.
Εσ Αισχλε;

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

"Μη τρφεις στη πλη λιονταρπουλο.
 
Αν τραφε και μεγαλσει...
 
με τα χογια του θα πας". 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Μα το Δα το σωτρα, την πτησα!

Ο νας το επε σοφ, ο λλος καθαρ. 

Τρα θα μου πει τη γνμη του ο καθνας σας

πς θα ξελασπσει η χρα; 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

Να 'βαζε νας τον Κλεκριτο φτερ
στον Κινησα, να φυσξει αγρας,
να τους σηκσει στη θλασσα.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Αστεο θα ταν, θα γελοσαμε.
Το νημα μως;

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

Αν γινταν ναυμαχα και κρατοσαν ξιδερ

θα ρντιζαν με ξδι τα μτια των εχθρν

και θα νικοσαμε.

Ξρω πντως ναν τρπο, να τον πω; 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Πες. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
"ταν ,τι αμφισβητομε το πιστψουμε 

  κι ,τι πιστεουμε το αμφισβητσουμε..." 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Δηλαδ; Δεν κατλαβα.

Πες το λιγτερο σοφ αλλ πες το καθαρτερα.

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

Αν τους ρχοντες που ψηφζουμε μαυρσουμε 

και τους μαυρισμνους αν ψηφσουμε,

ττε θα σωθομε σως.

Αφο δυστυχομε με τους ψηφισμνους 

δεν θα ευτυχσουμε με τους μαυρισμνους;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Μπρβο Παλαμδη μου!
Να σοφ κεφλι!

Ο διος το σκφτηκες ο Κηφισοφν; 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

Εγ.
Ο Κηφισοφν σκφτηκε το ξδι.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Εσ Αισχλε τι λες;

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

Πες πρτα τι ψηφζει η πλη τρα.
Ψηφζει τους καλος; 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Τους καλος;
Αγκθι της εναι οι καλο. 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

Οι λλοι της αρσουν; 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Δεν της αρσουν.
Μη θλοντας τους χει. 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

Πς να σσεις ττοια πλη, που οτε

τους καλος ψηφζει οτε τους κακος μαυρζει;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Να το βρεις να σε πρω. 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

Επνω θα το πω.
Εδ δεν το λω. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Α, χι τσι.

Απ 'δω θα τη διακηρξεις τη δισωση. 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

"ταν πιστψουν τη γη των εχθρν τους δικ τους

  και τη δικ τους των εχθρν

  και δναμη τα καρβια

  κι αδυναμα τη δναμη..."

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Ωραα! Ο κριτς τα καταπνει λα μνος του.

ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ

Κρνε λοιπν. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Θα κρνω λοιπν.

Θα διαλξω ποιον η ψυχ μου θλει. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

Θυμσου τους θεος που ορκστηκες.
Ανβασ με. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ
"Η γλσσα μου ορκστηκε".
Τον Αισχλο θα διαλξω. 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

Τι λες βρε απασιε, λων απαισιτατε; 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Εγ;
κρινα νικητ τον Αισχλο.
Γιατ χι;

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

Ττοιο ασχος κι χεις μτια και κοιτς; 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Γιατ ασχος, αν δεν εναι ασχος για τους θεατς; 

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

Βρε πονε, τ' αντχεις να πεθνω; 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

"Ποις ξρει αν η ζω δεν εναι θνατος... 

  η αναπνο δεπνο... ο πνος δρμα..." 

ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ

Δινυσε, τρα, ελτε μσα. 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Γιατ;

ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ

Να σας φιλψω πριν μισψετε... 

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Α! Ωραα, μα το Δα.

Δε με πειρζει η καθυστρηση.
 

(Ο Ευριπδης φεγει νικημνος.
Ο Δινυσος με τον Αισχλο και τον Πλοτωνα μπανουν μσα
)
 

ΧΟΡΟΣ 

Μακριος ο χων εγγυημνη φρνηση. 

Πολλ μας το αποδεχνουν αυτ. 

Ετοτος μυαλωμνος δειξε 

στο σπτι του ξαναγυρν 

για το καλ της πλης λης 

για το καλ του εαυτο του 

φλων του και συγγενν, 

διτι εναι γνωστικς. 

Μη με το Σωκρτη 

μπλα μπλα και χαζομρες 

κθε μτρο χνοντας 

και τα καλ σημαντικ 

της τραγωδας παρατντας. 

Παλαβομρα σκτη εναι 

να χνεις τον καιρ σου 

με μεγαλοστομες 

και με σοφιστεες.

(Ξαναβγανουν. Γνεται προπομπ του Αισχλου)
 

ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ 

Χαρε Αισχλε, στο καλ, 

και σζε την πλη μας 

με σωστς συμβουλς και τους μυαλους μυλωσε
-κι εναι πολλο. 

Και δσε στον Κλειοφντα τοτο το σπαθ

και το σχοιν στους φορατζδες

Νικμαχο και Μρμηγκα

και στα χρια του Αρχνομου

τοτο εδ το κνειο

και πες τους να 'ρθουν γργορα 

να μην αργοπορον.
Αν δεν βιαστον, να πεις, εγ...

μα τον Απλλωνα, με σδερο καμμνο

στμπα θα τους βλω

θα τους δσω τα ποδρια

μαζ με τον Αδεμαντο το Λευκολοφδη

και θα τους σρω στα βαθι. 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

Θα τα κνω σα λες.

Και το θρνο μου δσε τον

στον Σοφοκλ, να τον χει 

να τον βρω αν τυχν συμβε

να ξανρθω.

Το Σοφοκλ τον χω δετερο

μετ απ μνα.

Και να θυμσαι καλ 

ο πανοργος και ψεταρος

κι ο βρωμστομος εκενος...

ποτ μην καθσει στο θρνο μου

οτε κατ λθος.

ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ

Φξτε τον τρα.
Συνοδψτε τον μ' γιες λαμπδες

τραγουδντας σκοπος και τραγοδια δικ του.

 

(Καθς ο Αισχλος, με το Δινυσο, φεγουν

ΧΟΡΟΣ

Στον ποιητ που φεγει και στον 'Ανω Κσμο πει
καλ ταξδι ευχηθετε Θετητες του 'Αδη

και στην πλη δστε γνμες ευτυχας μεγλης.

τσι θα σωθομε απ' τα δειν τα βαρι

κι απ' του πολμου τη φρκη

κι ο Κλεοφντας κι ο ποιος λλος θλει πλεμο

τα χωρφια τα δικ τους να πανε ν' αφανζουν.
 

                                         ΤΕΛΟΣ

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers