Πεζά

Ποίηση

Παραμύθια

Θέατρο-Διάλογοι

Δοκίμια

Ο Dali & Εγώ

Διαδικτύου

Εκδοθέντες

Κλασσικά

Λαογραφικά

Διασκέδαση

Πινακοθήκη

Εικαστικά

Λογο-Παίγνια

Σχόλια/Επικοινωνία

Φανταστικό

Ερωτική Λογοτεχνία

Γλυπτική

 
 

Διαδικτύου 

Κρητικού Νίκος: Παρουσία...

 

                             Τα Βήματα Της Καμήλας

     Φυσούσε ένας γλυκός, ανατολίτικος άνεμος στην έρημο. Τον άκουγες σιγανό μα σταθερό, να κουβαλά την ιστορία της απ' άκρη σ' άκρη και να την ταξιδεύει αργόσυρτα από την Ανατολή ως το βύθισμα του ήλιου.

     Στο πέρασμα του είχε ανασηκώσει ένα πέπλο από την πιο ψιλή και ανάλαφρη άμμο, λίγο μόλις πάνω από το έδαφος. Κυλούσε στην κατεύθυνση του απαλά και αρμονικά, σαν αραχνοΰφαντο τούλι που το τραβούσε ευγενικά, κι αυτό απομακρυνόταν αγγίζοντας την έρημο, χαϊδεύοντας τους αμμόλοφους και ακολουθώντας την μορφή της.

     Και οι καμήλες από το καραβάνι ήταν σαν να μην πατούσαν πουθενά, παρά μόνο σε αυτό το χαλί το φτιαγμένο από άμμο και αιθέρα, και προχωρούσαν σαν να μην είχαν βάρος, χωρίς να αφήνουν χνάρια πάνω του. Οι οπλές τους χανόντουσαν μέσα του, όπως είχαν χαθεί και οι σκέψεις, που τις είχε παρασύρει ο άνεμος μαζί του.

     Αυτές, τις έβλεπες να τρέχουν απελευθερωμένες στον ορίζοντα, χωρίς να θέλουν και χωρίς να θέλεις να γυρίσουν πίσω, και να σκορπίζουν σαν στάχτη το κουβάλημα τους. Και τις παρακολουθούσες από μακριά, με την ματιά σαγηνευμένη και αφυλάκιστη, να τρέχουν ως τις πιο απόμακρες κορυφογραμμές.

     Και ταξίδευες στην έρημο δίχως το φορτίο τους, προς τον ήλιο που έπεφτε και άφηνε τους ίσκιους πίσω. Και δίχως αυτές ήσουν πιο πρόθυμος από τον άνεμο, αέρινος σαν το αμμουδένιο πέπλο, διάφανος, και κάπως σαν τα βήματα της καμήλας, σαν να μην είχες βάρος, χωρίς να αφήνεις χνάρια πάνω της.

                               Στο Παγκάκι Που Έκατσε

     Κάθισε σ' ένα παγκάκι μες στο μικρό πάρκο, ευδιάθετος που επιτέλους μπορούσε να χαλαρώσει. Και βλέποντας τριγύρω τα παιδιά που παίζανε, θυμήθηκε τα δικά του.
     Την αλάνα που έπαιζε ποδόσφαιρο μικρός, το σχολείο, τις πλάκες, τις φρέσκες μέρες και τις δροσερές διακοπές. Κι ο νους του έπειτα κάλεσε τις σπουδές, τους έρωτες, τον στρατό, το απολυτήριο, την πρώτη δουλειά. Χρόνια γεμάτα αναμνήσεις, γεμάτα αξία. Προστέθηκε κι ο γάμος, τα παιδιά, οι κουμπαριές. Ήρθε κι η προαγωγή κι είχε πια ό,τι είχε ζητήσει, σχετικά νωρίς στη ζωή του. Ήτανε δίκαιο λοιπόν να καθίσει σ' αυτό το πάρκο για λίγο, να πάρει μιαν ανάσα και να ξεκουραστεί πριν συνεχίσει. Γιατί είχε ακόμα πολλά να κάνει, υπήρχαν ακόμα πολλές αναμνήσεις μπρος του.

     Και κάποια στιγμή κοίταξε το ρολόι του. Και διαπίστωσε έντρομος πως, από τη στιγμή που έκατσε στο παγκάκι να ξεκουραστεί μέχρι τη στιγμή που κοίταξε την ώρα, είχανε περάσει εικοσιπέντε χρόνια.

                                   Ο Συμπαθής Γεράκος

     Ήταν εκείνο το μεσημέρι που είδα τον παππού μου να χορεύει στο κρεβάτι κι αισθάνθηκα γι' αυτόν μια ξαφνική συμπάθεια που δεν την είχα, δεν τον θυμόμουν καλά.

     Μα πριν το καταλάβω, από τη μια στιγμή στην άλλη, έγινε μικρός ίσαμε δέκα πόντους και βρέθηκε δίπλα από το μαξιλάρι να χορεύει στην άκρη του κρεβατιού. Έφερα με τρυφερότητα τη παλάμη μου δίπλα του και τον προστάτευα μη πέσει όσο συνέχιζε το χορό του.

     Μετά από λίγο, ο συμπαθής γεράκος τρίκλισε, μου είπε πως κουράστηκε κι εγώ τον έβαλα, έτσι κοντούλης που ήταν, να ξαπλώσει στο μαξιλάρι. Τον σκέπασα να μη κρυώνει.

     Ξύπνησα κι είχα ακόμα την ίδια συμπάθεια γι' αυτόν κι ευχήθηκα ολόψυχα εγώ να ξεφύγω από την ανθρώπινη μοίρα κι όλ' αυτά τ' αγέραστα, καθώς γερνώ να γερνούν μαζί μου.

--------------------------------------------------------------------------------------------

    (Και τώρα για πρώτη φορά στο Στέκι, κείμενα σε μορφή .pdf γιατί είναι ο μόνος τρόπος ν' αποδοθεί καλύτερα το νόημα και γενικά η ιδέα τους. Το πρώτο κείμενο έχει παινεθεί σε κάποιο διαγωνισμό... Mη το χάσετε... αξίζει τον κόπο. Το δεύτερο και το τρίτο είναι κάτι νέο που επίσης αξίζει να διαβάσετε.  Π. Χ.)

                                        "Το Ασανσέρ"

                                    "
Πράσινη Θάλασσα"

                           "Του Έρωτα Και Του Αντιέρωτα"

     Το μέηλ του Κρητικού για τυχόν σχόλια ή επικοινωνία είναι: kritikov παπάκι γιαχού τελεία κομ Το γράφω έτσι συνθηματικά για να μη τονε ταράξουνε στα σπαμ και φυσικά το αναφέρω κατόπιν δικής του θέλησης! Π.Χ.

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers