Πεζά

Ποίηση

Παραμύθια

Θέατρο-Διάλογοι

Δοκίμια

Ο Dali & Εγώ

Διαδικτύου

Εκδοθέντες

Κλασσικά

Λαογραφικά

Διασκέδαση

Πινακοθήκη

Εικαστικά

Λογο-Παίγνια

Σχόλια/Επικοινωνία

Φανταστικό

Ερωτική Λογοτεχνία

Γλυπτική

 
 

Διαδικτύου 

Νικολαΐδη Λία: Χίμαιρες...

 

                                        Βιογραφικό

     Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, όπου και διαμένω. Είμαι παντρεμένη κι έχω 2 παιδιά . Εργάζομαι στο χρηματοοικονομικό τομέα σε όμιλο επιχειρήσεων. Ασχολούμαι  με τη ποίηση και το πεζό λόγο από τα μαθητικά μου χρόνια.
     Έχω εκδώσει ένα βιβλίο μαζί με άλλους διαδικτυακούς ποιητές με τίτλο "Εικονική Λογοτεχνία & www. ποίηση.gr". Ετοιμάζω ένα μυθιστόρημα και παράλληλα μια συλλογή από ποιήματα. Έχω ένα μπλογκ με τίτλο SADNESS IN HER EYES στο blogspot και συμμετέχω σε αρκετά ακόμα διαδικτυακά περιοδικά όπως το Λογοτεχνικό Καφενείο, τη Πορφυράδα, το Ανεμολόγιο, το Λογόκηπο κ.ά.
     Η συγγραφή και το διάβασμα είναι από τις αγαπημένες μου ασχολίες μετά την οικογένειά μου. Παράλληλα, ολοκληρώνω τις σπουδές μου στην Οργάνωση & Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Πάτρας.

--------------------------------------------------------------------------------------------

Πηνελόπη 

Ω! Πηνελόπη εσύ,
βασίλισσα θλιβερή της μοναξιάς,
μάζεψε το δάκρυ σου
κι ύφανε μ' αυτό λευκό πανί.

Τους μνηστήρες ποτέ μη φοβηθείς
γιατί παραστάτης σου
πάντα θα 'ναι η πίστη
μα κι η μοναξιά
κι η προσμονή
κι η αγάπη.

Τις νύχτες το φεγγάρι το χλωμό
σαν κοιτάς
ευχή κάνεις στους θεούς
άλλη νύχτα μόνη σου να μη περάσεις
μα είκοσι χρόνια τώρα
μονάχη στα ιδρωμένα σεντόνια
τη μυρωδιά του ψάχνεις
κι ένα ίχνος ίσως απ' το γέλιο του

Στο ροδόσταγμα της αυγής
βγαίνουν τα αναφιλητά σου
κι ο αναστεναγμός σου σκίζει
τα γαλανά νερά της Ιθάκης

Εφιάλτες σε τριγυρίζουν
θα 'ρθει δε θα 'ρθει
σ' αγαπά δε σ' αγαπά;

Σε ποιας Κίρκης την αγκαλιά
αποκοιμήθηκε
ποιά Σκύλλα και ποιά Χάρυβδη
ποιά Σειρήνα και ποιά Ναυσικά
τα λευκά της χέρια
τυλίγει γύρω απ' το λαιμό του;

Είκοσι χρόνια ολάκερα
το νυφικό σου υφαίνεις
μα νύχτες ασέληνες σαν ετούτη
κρύβεις τ' ανόμημα σου στο σκοτάδι

Το ξηλώνεις δίχως μάρτυρες
ακούγοντας μονάχα ήχους της νύχτας
να σκίζουν τις σιωπές της ψυχής

Πόσο πολυμήχανος ήταν εκείνος
και πόσο πανούργα αποδείχτηκες εσύ
γυναίκα εσύ Αντάξιά του

Ω Πηνελόπη εσύ
πιστή μέσα στα χρόνια
που το κορμί σου ξέσκιζες
φλεγόμενη από το πόθο του
καιόμενη σαν ήλιος του μεσονυχτίου
ο Ίμερος έστρωνε με ροδοπέταλα
νυφικά κρεβάτια
μα εσύ πιστή ιέρεια της Ήρας
ταγμένη ήσουν και πιστή σε κείνον.

κάποτε τα βάσανά σου τελείωσαν
σαν γύρισε εκείνος
και ξέπλυνε με αίμα
τη ντροπή
που σκόρπισαν στο σπιτικό του
οι δόλιοι μνηστήρες.

Άδραξες τότε
τα ιδρωμένα σεντόνια
και τα μύριζες
δε πίστευες βλέπεις πως κάποτε
τα βάσανα τελειώνουν
δε πίστευες πως γύρισε
δε πίστευες πως πια μονάχη
εσύ δε θα κοιμάσαι.

Ω Πηνελόπη
χαρές και γέλια γέμισε
η κάμαρά σου
κι αγάπη και φως πολύ.

Άλλα δάκρυα πια δε θα χύσεις
κι άλλο υφάδι πια δε θα ξηλώσεις
μονάχα τρανή βασίλισσα
θα είσαι της Ιθάκης

Κι ας ξέρεις μέσα σου βαθιά
πως εκείνος
μήτε πιστός υπήρξε
μήτε αντάξιός σου
μονάχα πολυμήχανος ήταν
και σκληρός στη μάχη.

O Γυρολόγος

Αγάπη πουλώ.

Φιλιά και χάδια
σε χρώμα μωβ.

Αγάπη πουλώ.

Στοιχειωμένες ανάσες
κι ιδρωμένα κορμιά
σε σκισμένα σεντόνια.

Αγάπη πουλώ.

Μάτια δακρυσμένα
και χείλη φωτιά.

Αγάπη πουλώ.

Πόθο ξεδιάντροπο
και φόβο αληθινό.

Αγάπη πουλώ!

     Χίμαιρες Ι

Από σταγόνες κόκκινες
και γιασεμιά λευκά
φτιάχνεται η αγάπη
και με πικρό αψέντι
τα χείλη μας γεμίζει
μα όσο κι αν πίνουμε
απ την ασημιά της κούπα
πάλι αγάπη θα ξεστομίζουμε
κι ας έχει γεύση από φαρμάκι 

     Χίμαιρες ΙΙΙ

Θλιμμένες φεγγαραχτίδες
μαζεύω τις νύχτες
προσκέφαλο να στις κάνω
όνειρα εφιάλτες ποτέ σου να μη δεις
κι ακοίμητο να στέκει το φεγγάρι
άγρυπνος φρουρός
και σύντροφός σου

Ασημένιο Φεγγαράκι

Ασημένιο φεγγαράκι
Σου καρφώνω στα μαλλιά
Είν’ η νύχτα αυτή μεγάλη
Μες στην έρμη ακρογιαλιά

Καλοκαίρι θα μυρίσει
Θα ναι οι θάλασσες βουνά
Στου ονείρου σου την άκρη
Θα ‘μαι εκεί στα σκοτεινά

Δυο πανσέδες και δυο γιούλια
Δυο αστέρια στη ποδιά
Άναψε το φως να καίει
Άνοιξε την αγκαλιά

Σαν ο ήλιος ξημερώσει
Και πετάνε τα πουλιά
Μες στην αγκαλιά θα σ έχω
Να σου δίνω τα φιλιά

...

    Χίμαιρες XII

Ύστερα πόνεσε για όσα θυμήθηκε
έκλαψε γι αυτά που έγιναν
και θρήνησε σε άγνωστα μνήματα
για όσα θα γίνουν
με μάτια κόκκινα πλανιέται
παγιδευμένη
ανάμεσα στους ζωντανούς
νεκρή από επιθυμίες
ανάμεσα στους πεθαμένους
ζωντανή από ζωή...

Ασημένιο Φεγγαράκι

Ασημένιο φεγγαράκι
Σου καρφώνω στα μαλλιά
Είν' η νύχτα αυτή μεγάλη
Μες στην έρμη ακρογιαλιά

Καλοκαίρι θα μυρίσει
Θα 'ναι οι θάλασσες βουνά
Στου ονείρου σου την άκρη
Θα 'μαι εκεί στα σκοτεινά

Δυο πανσέδες και δυο γιούλια
Δυο αστέρια στη ποδιά
'Αναψε το φως να καίει
'Ανοιξε την αγκαλιά

Σαν ο ήλιος ξημερώσει
Και πετάνε τα πουλιά
Μες στην αγκαλιά θα σ' έχω
Να σου δίνω τα φιλιά

    Οι Φίλοι Μου

Οι φίλοι μου οι καρδιακοί
ονόματα δεν έχουν
στον ουρανό πάντα πετούν
τον κόσμο δεν αντέχουν

όταν τις νύχτες τραγουδούν
λυπητερά τραγούδια
το κύμα σκάει απαλά
μαραίνουν τα λουλούδια

Τις νύχτες τρέμω  πιο πολύ
Και στη γωνιά κουρνιάζω
Γιατί το τρέμω το κλουβί
Στη φυλακή τρομάζω

Φίλοι μου είναι τα πουλιά
Που λεύτερα πετούνε
Ανάθεμά σε έρωτα
Για σένα ξενυχτούνε

        Κρύβομαι

Πίσω από σφαλιστά παράθυρα
κι αμπαρωμένες πόρτες
κρύβω τις κραυγές μου
Μέσα σε παλιά μπαούλα
και ξεχασμένα συρτάρια
κρύβω τις αντοχές μου
Κάτω από καυτές πέτρες
και μέσα σε σκουληκότρυπες
κρύβομαι από σένα.

Στο τέλος πάντα με ξετρυπώνεις
και πάντα προσπαθώ εγώ
να σου ξεφύγω
Το μόνο που μένει είναι
οι κραυγές κι οι αντοχές μου
και μια σκιά να παλεύει
να ξεφύγει από τους τοίχους
της αιωνιότητας.

          Ροζ

Ένιωσα το σφυγμό σου
στο στήθος μου δυνατό
κι η πνοή του ανέμου
ψίθυρος αγάπης
έγινε στ' αφτιά μου

Κι αν ένιωσα
κι αν σ' ένιωσα
δε μπόρεσα να στριμώξω την αγάπη
στη μικρή μου τσέπη

Κατέληξα να τη κουβαλώ σα νερό
στις χούφτες μου
χάνοντας μερικές σταγόνες
σε κάθε μου βήμα

ώσπου άδειασαν
κι έμεινα
με χέρια απλωμένα
να κοιτάζω
ροζ ηλιοβασιλέματα

Είναι Κάτι Πρωινά...

Είναι κάποια πρωινά
που δε θέλω να ξυπνήσω
ίσως για να μη δω το πρόσωπό σου
να χαμογελά σαρκαστικά
για να μη ακούσω τα λόγια σου
ανελέητα να μου τρυπούν τ' αφτιά

Είναι κάποια πρωινά
που ορκίζομαι στον ήλιο
πως τα μάτια μου δε θ' ανοίξω

Μα ολοένα τον όρκο μου πατώ
κι οι νύχτες αδυσώπητες
κάθε τόσο μου θυμίζουν
πόσο επίορκη στάθηκα

έτσι με τιμωρούν λίγο-λίγο
στερώντας μου
τ' ολόγιομο φεγγάρι.

Ακρόαμα Φιλιών

Στο όρος Φεγγάρι
σ' αντάμωσα
κι είχες μάτια βαμμένα
με το χρώμα της θλίψης.

Έβαλα τα φωνήεντα
σε μια σειρά για να φτιάξω
λέξεις αγάπης,
μα όλες κατέληγαν
σε ανορθόγραφα αισθήματα.

Κάποτε τα παράτησα
αφού δε μ' άρεσε
να γράφω το "σ' αγαπώ" με όμικρον.

Αρκέστηκα μονάχα
στο ακρόαμα των φιλιών σου
καθώς ο ήλιος αγκάλιαζε
γλυκά όλο το ροζ του ουρανού
για να βυθιστεί τελικά
στα γαλάζια σου νερά.

'Αηχη Παντομίμα

Μια άηχη παντομίμα
ήταν η ζωή μου
ένα κουκλοθέατρο
με θλιμμένες κούκλες
κι εσένα θιασάρχη
να κρατάς το σκοινί
κι αυτές να χορεύουν στο ρυθμό σου.

Κάθε φορά που άφηνες τα σκοινιά
φαινόταν ατέλειωτη η πτώση
στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού
και γέμιζε το κορμί
από πληγές του δικού μου θεού.

Τότε μόνη διαφυγή ήταν o θάνατος
κι ένα άηχο αγγελικό δάκρυ.

     Υστερόγραφο

Τους άκουγα τους λεπτοδείκτες
να χτυπούν ο ένας τον άλλο.
σκέφτηκα το μαρτύριό τους
και ξέσπασα σε κλάματα

Από τότε και κάθε νύχτα
Συμπάσχω ανυπομονώ κι αφήνομαι

Βλέπετε η νύχτα ξέρει
και κρύβει καλά τα μυστικά της.
Τι ανόητη που είμαι σκέφτηκα
το άλλο πρωί
καθώς κοίταξα τους μαύρους κύκλους
γύρω απ' τα μάτια μου

Ήξερα ότι πάλι θα πάω στη δουλειά
και θα προσποιηθώ πως πέρασα
μιαν ακόλαστη νύχτα
με κείνο τον γλοιώδη τύπο
που τάχα μου άρεσε
και που με φλέρταρε
όλη νύχτα στο μπαρ

Ήξερα πως για μια ακόμα
φορά θα σας κοροϊδέψω
χλευάζοντας ασύστολα
και κατ' εξακολούθηση
τον εαυτό μου

Υστερόγραφο:

Μη πιείτε από εκείνο το κοριοζούμι
που θα σας σερβίρουν,
είναι κι εκείνο μες στη ψεύτικη εικόνα
που δημιουργούν.
 
Κοιταχτείτε στο καθρέφτη
κι ύστερα σκεφτείτε αν αξίζει
το κόπο ή το ψέμα

Ήξερα πια ότι δε μπορώ
άλλο να σας κοροϊδεύω
Αλήθεια είναι!

Κάθε νύχτα συμπάσχω
με τους λεπτοδείκτες
του παλιού το ρολογιού

και το πρωί
σκουπίζω το ματωμένο πάτωμα
για να κρύψω τα σημάδια

(μερικά ποιήματά της από τη συλλογή "Χίμαιρες" που κυκλοφόρησεν ήδη)

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers