-

Dali &

-


-








.

--.


.


 
 

.  

:

                                              Πρλογος

     Το παρν ρθρο, χει σαν περιεχμεν του, μια μικρν ανθολογα τολμηρν ερωτικν κομματιν, απ γνωσττατους και μη, ποιητς και πεζογρφους, απ' λο τον κσμο. Σκοπ δεν χει να σοκρει, μα να διασκεδσει, καθς πραγματικ πρκειται για εξαιρετικ κομμτια κι απ τσους και τσους που σως κανες δεν περμενε να τους δει κτω απ μια ττοιου εδους μζωξη. Δεν θα σταχυολογσω κι αραδισω ονματα εδ στον πρλογο, να σας αφσω να τα ανακαλπτετε να-να με τη κθοδο της ανγνωσης. Επσης θλω να σας εκμυστηρευτ πως εγ, το εδα και σα μια συνδυασμνη προσπθεια, με χημα αυτ τη συγκεκριμνη ανθολγηση, να γνωρσω δημιουργος γνωστος μου, που υπ λλας συνθκας δεν θα εχα ασχοληθε καν, καθς δε λμψανε δα και τσο, σο αυτο που ξρουμε λοι και ναι: υπρχουνε και κμποσοι ττοιοι παρακτω, καλ αναμεμιγμνοι, στε να μη χρειαστε να τους πηδξουμε -αν τανε στην αρχ- για να πμε στους γνωστος κι αγαπημνους, να τους παραλεψουμεν ολοσχερς -αν τανε στο τλος- ταν τελεισουν αυτο. Κι λλωστε κι αυτν οι "αππειρες" πνω στο εδος αυτ της ερωτικς ποησης, εναι εξσου εξαρετες και διασκεδαστικτατες. Εμπιστευττε με δετε τους κι εσες πως τους εδα κι εγ και δε θα χσετε το χρνο σας. Ελπζω να το απολασετε κι αυτ το ρθρο.
     Ξεκιν με τη Σαπφ, ως αρχαιοτρα
(ναι υπρχουνε και γυνακες δημιουργο στην ανθολογα κι εναι καταπληκτικς), στερα τα πεζ κομμτια και παρακτω τα ποιματα. που υπρχει πρσινος σνδεσμος που παραπμπει, εναι για τη Βικι, που υπρχει νομα δημιουργο με βαθ μπλε σνδεσμο, υπρχει στο Στκι με βιογραφικ, που δεν υπρχει, φιλοξενεται εδ πριν το απσπασμα, αρκε να υπρχουνε στοιχεα, γιατ δυστυχς δεν χουν λοι τους. Τα αποσπσματα παρατθενται χωρς ιδιατερη σειρ, οτε εθνικτητας, οτε χρονικς στιγμς, -πως κατσε, που λνε.
  Π. Χ.

====================

Σαπφ

Για Την Ατθδα


...Πλι... πλι ο ρωτας,
ο ρωτας με παιδεει

και πς να τον παλψω Ατθδα μου,
που
αυτς με τα φαρμκια και τις γλκες του
μου κβει τα πατα το τρας!

Κι εσ πει, με βαρθηκες,
κνεις φτερ το ξρω, για την Ανδρομδα.
Ποι `ναι λοιπν αυτ που σε ξετρλανε,
η χωριτα που μτε
καν πς να κρατσει το φουστνι της
πνω
απ τον αστργαλο δεν ξρει;

(Μτφρ: Οδυσσας Ελτης)

---====================---

Τζημς Τζυς

Γρμματα Στη Νρα

  ...Γμησ με, βζοντς με να χωθ στον κλο σου, ξαπλωμνη μπρομυτα στο κρεβτι, με τα μαλλι σου λυτ, χυμνα στο μαξιλρι, ολτελα γυμν εκτς απ μια μορφα αρωματισμνη ροζ κιλτα ξεδιντροπα ανοιγμνη απ πσω και μισοκατεβασμνη σα να φανεται η σχισμ. Γμησ με στις σκλες μσα στο σκοτδι, σαν καμαριρα που γαμει τον στρατιτη της, ξεκουμπνοντας το παντελνι του και γλιστρντας το χρι του στο νοιγμα και πασπατεοντας το πουκμισ του και νιθοντας το υγρ, κι στερα τραβντας το απαλ προς τα πνω κι αρχζοντας να παζει με τα φουσκωμνα του αρχδια και στο τλος βγζοντας τολμηρ το καυλ του που τρελανεται να το κρατει και να το αυνανζει, ψιθυρζοντας στο αυτ του πρστυχα λγια και πρστυχες ιστορες που της χουν αφηγηθε λλα κορτσια και προστυχις που επε η δια. (...)

---=====================---

Πασκλ Μπρυκνρ

    Ο Πασκλ Μπρυκνρ (Pascal Bruckner) γεννθηκε 15 Δεκμβρη 1948 στην Αυστρα κι εναι Γλλος συγγραφας, νας απ τους λεγμενους νους φιλοσφους που ρθανε στο προσκνιο τις 10ετες '70 & '80. Μεγλο μρος της δουλεις του εναι αφιερωμνο σε κριτικς της γαλλικς κοινωνας και κουλτορας. Ζει κι εργζεται στο Παρσι κι εναι κοσμοπολτης φσει και θσει. Συμμετεχε στον αναβρασμ του Μη του '68 διακηρσσοντας τι: "Εκενη την εποχ λοι εμαστε κομμουνιστς". χει 2 παιδι, γιο και κρη.



      Γεννημνος στην Αυστρα απ πατρα Γερμαν και μητρα Ισπανδα, εχε κοσμοπολτικες επιρρος απ πολ μικρς. Πρασε 6 τη εκε, μχρι τα 16 του στη Λυν κι εν συνεχεα εγκαταστθηκε μνιμα στο Παρσι. Σποδασε φιλοσοφα στη Σορβννη κι εκπνησε τη διδακτορικ διατριβ του υπ τον Ρολν Μπαρτ. Κατχει διδακτορικ Φιλοσοφας απ το Ινστιτοτο Πολιτικν Επιστημν του Παρισιο, εναι καθηγητς Λογοτεχνας & Πολιτικν Επιστημν στην Αμερικ κι αρθρογραφε επσης στο Nouvel Observateur. Μετ τις σπουδς του στα πανεπιστμια Paris I & Paris VII Diderot και στο École Pratique des Hautes Études, γινε maître de conférences στο Ινστιτοτο Πολιτικν Σπουδν του Παρισιο και συνεργτης στο Nouvel Observateur.



     Ο Μπρυκνρ ξεκνησε το συγγραφικ του ργο στο πλασιο των Νων Φιλοσφων. Δημοσευσε τον Παρα, Τα Μαρα Φεγγρια Του ρωτα (που γινε ταινα απ τον Ρομν Πολνσκυ) και τους Κλφτες Της Ομορφις. Ανμεσα στα δοκμι του εναι Ο Πειρασμς Της Αθωτητας (1995) και το περφημο Τα Δκρυα Του Λευκο Ανθρπου (2006), μια επθεση ενντια στις ναρκισιστικς και καταστροφικς πολιτικς που αποσκοπονε στο υποβαθμισμ του Γ' Κσμου και πιο πρσφατα Η Τυρανα Της Μεταμλειας (2006), να δοκμιο πνω στην ατελεωτη αυτοκριτικ της Δσης. Απ το 1992 ως το 1999 ταν ενεργς υποστηρικτς Κροατν, Βσνιων και Κοσοβρων εναντον της Σερβας κι υποστριξε τους βομβαρδισμος του ΝΑΤΟ το 1999. Το 2003 υποστριξε την ανατροπ του Σαντμ, αλλ στη συνχεια κατκρινε τα λθη των Αμερικανινν και τα βασανιστρια στο Αμπο Γκριμπ και το Γκουαντναμο.
____________________________

         Tα Μαρα Φεγγρια Του ρωτα

  ...Μσα στη καρδι αυτς της πληρτητας, ξσπασε ο πυρετς που κανε λα τα προηγομενα να μοιζουν με παιδικ παιχνδι. Οι τρλλες μας ρχισαν να χειμωνιτικο βρδυ σ' να δωμτιο ξενοδοχεου στο Λονδνο, που περνοσαμε το Σαββατοκριακο. Κοιτζαμε τηλεραση. Συγχωρστε μου αυτ τη πεζτητα, αυτ εναι η εποχ μας. δειχνε να απ' αυτ τα ανοσια κι υπνωτιστικ προγρμματα που αποτελονε και την επικνδυνη γοητεα αυτς της εφερεσης και δε φανταζμαστε οτε στιγμ πως στερα απ λγο θα ξεφεγαμε απ' αυτ την ρεμη απλαυση. Με τα μτια μισκλειστα, αποχαυνωμνος απ να γερ γεμα, εχα αρχσει να μισοκοιμμαι, τσι πως μουνα ξαπλωμνος κατχαμα, εν η Ρεβκκα τανε καθισμνη πλγια μπρος στη συσκευ, ντυμνη μ' να απλ μωβ φανελκι και γυμν απ’ τον αφαλ ως τα δχτυλα των ποδιν.
     Ξαφνικ κι εν απ μερικ λεπτ δη στριφογριζε και σφιγγταν, νοιξε τα πδια της κι φησε να τιναχτε πνω στην οθνη να μικρ σιντριβνι, σαν για να σβσει τις κινομενες εικνες του. Αυτ η νεσ της με κντρισε. τανε σαν μια σκανδλη που το τρνταγμ της συνχισε να ηχε μσα μου. Ο πνος μου φυγε μεμις. Τη πλησασα και χωρς μια λξη ξπλωσα χμω. Κοιταζμαστε με αυτς τις βαρεις ηλεκτρισμνες ματις που προμηννε τις οριακς πρξεις. Η Ρεβκκα, σαν ο ρλος αυτς να τανε γνωστς απ πντα, κουκοβιασε πνω απ το θρακ μου, σκωσε τη φανλλα της ως τα στθη και με τινγματα κοφτ αλλ βαια χυσε τα νερ της πνω στο σμα μου. Με πλημμρισε ολκληρο, κρατντας μου το κεφλι σφιγμνο ανμεσα στα γνατ της κι αναγκζοντς με να ρουφξω τα υγρ της θλγητρα με μεγλες γουλις μχρι να χορτσω.   (...)

---======================---

Πτρικ Ζσκιντ

    Ο Πτρικ Ζσκιντ (Patrick Süskind) εναι Γερμανς συγγραφας και σεναριογρφος που γεννθηκε στις 26 Μρτη 1949 στο μπαχ της Βαυαρας, Γερμανα. Σποδασε μεσαιωνικ και σγχρονη Ιστορα στο Πανεπιστμιο του Μονχου. χει γρψει διηγματα και συνεργζεται με πολλ ντυπα ως δημοσιογρφος, εν γρφει επσης σενρια για τον κινηματογρφο. Θεωρεται νας απ τους πλον καταξιωμνους σγχρονους συγγραφες.



     Το Αρωμ του, εκδθηκε το 1985, εναι το πρτο του μυθιστρημα και γινε παγκσμια επιτυχα με αλλεπλληλες επανεκδσεις. Μεταφρστηκε σε 37 γλσσες, μεινε στη λστα των μπεστ σλερ του περιοδικο Der Spiegel για 9 χρνια, πολησε περισστερα απ 12 εκατομμρια ανττυπα, τιμθηκε με πολλ διεθν βραβεα, επιλχθηκε απ τους New York Times ως το βιβλο της χρονις για το 1986 και γυρστηκε κινηματογραφικ ταινα, απ τον σκηνοθτη Τομ Τκβερ. Εναι το αρχτυπο του καλο συγγραφα. Ολοι ξρουν τα βιβλα του, ελχιστοι γνωρζουν τον διο, μετ τη τσην επιτυχα του γενικ παραμνει φαντος.



     Διτρεξε τη 10ετα του 1970 γρφοντας ,τι χαρακτρισε ο διος "μικρ μη δημοσιευμνα πεζ και μεγαλτερα μη δραματοποιημνα σενρια". Στην δια πλη, εκτινχτηκε στη δημοσιτητα τη δεκαετα του 1980 με το θεατρικ δρμα Το κοντραμπσο (1981 και που κατ τη ταπειν μου γνμη εναι και το καλλτερ του απ τα 4 του που 'χω διαβσει Π.Χ.)..Ζει πντως ακμα κι εργζεται στο Μναχο..

_______________________________

       Το ρωμα

  ...Το αποτλεσμα ταν να μετατραπε η εκτλεση ενς απ τους απεχθστερους εγκληματες του καιρο εκενου στο μεγαλτερο βακχικ ργιο που εδε ο κσμος απ το δετερο αινα π.Χ. και μετ: γυνακες αυστηρς ηθικς σκζανε τις μπλοζες τους και ξεγυμννανε τα στθια τους με υστερικς κραυγς και ρχνονταν στο χμα ανασηκνοντας τις φοστες τους. Οι ντρες μπερδεανε τα βματ τους στη θλασσα της γυμνς ερεθισμνης σρκας, γδνονταν με τρεμμενα χρια και πφταν που βρσκανε λαχανιζοντας. Γροι ζευγρωναν με παρθνες κι οι κληροι με τις κυρες, οι μαθητευμενοι με τις καλγριες, οι Ιησουτες με τις γυνακες των Φραμασνων, λοι με λους. Ο αρας εχε βαρνει απ’ τη γλυκει μυρωδι του ιδρτα και του ρωτα. Ο τπος εχε γεμσει φωνς κι αναστεναγμος και βογκητ δκα χιλιδων ανθρπινων ζων. τανε πραγματικ κλαση.    (...)
---======================---

Χολιο Κορτσαρ


    Ο Χολιο Φλορνθιο Κορτσαρ (Julio Florencio Cortázar) ταν Αργεντινς γλωσσολγος, σεναριογρφος, μυθιστοριογρφος, δοκιμιογρφος, μεταφραστς, ποιητς, συγγραφας, καθηγητς πανεπιστημου, θεατρικς συγγραφας και κριτικς λογοτεχνας. Εναι περισστερο γνωστς για το μυθιστρημα Το Κουτσ (1963), που συγκαταλγεται στα κορυφαα ργα της λογοτεχνας της Λατινικς Αμερικς, αλλ και για τα διηγματ του. Επηρασε πολλος λογοτχνες και συγκαταλγεται στις σημαντικτερες προσωπικτητες του Λατινοαμερικνικου μπουμ.



    Γεννθηκε στην Ισλ, κοιντητα της ευρτερης περιοχς των Βρυξελλν, στο Βλγιο, στις 26 Αυγοστου 1914 κι τσι κατεχε και τις 2 υπηκοτητες, Αργεντνος και Γλλος. Στα 4, εγκατλειψε μαζ με την οικογνει του το Βλγιο για την Αργεντιν, που τελεωσε το σχολεο, σποδασε φιλολογα κι εργστηκε ως καθηγητς για 5 χρνια, εν παρλληλα συνεργαζταν με λογοτεχνικ περιοδικ. Το 1951, σε ηλικα 37 ετν, επστρεψε στην Ευρπη, στο Παρσι, που ζησε ως το τλος της ζως του κι γραψε μερικ απ τα σημαντικτερα ργα του. Το 1961 επισκπτεται τη Κοβα, γοητευμνος απ την επανσταση, αναζητντας απαντσεις στις πολιτικς του ανησυχες. Το ταξδι αυτ θα γνει η αφορμ να αποκτσει σαφ ιδεολογικ συνεδηση, θα υπερασπιστε την Κοβα του Τσε και του Κστρο και αργτερα τη Νικαργουα των σαντινστας. Το 1970 επισκπτεται τη Χιλ και παρευρσκεται στην πανηγυρικ τελετ ανληψης της εξουσας απ τον Αλιντε. 



     Το σπτι εχε πντα για τον Κορτσαρ ιδιατερη σημασα. Επειδ υπρξε φιλσθενος, πρασε μεγλο μρος της παιδικς του ηλικας στο σπτι διαβζοντας. Το 1951, προκειμνου να ξεφγει απ το περονικ καθεστς, εγκαταλεπει την Αργεντιν κι εγκαθσταται μνιμα στο Παρσι που εργζεται ως μεταφραστς στην Ουνσκο. Το 1981 θα πρει τη γαλλικ υπηκοτητα μαζ με τον Κοντερα. ντας νθερμος υποστηρικτς των επαναστατικν κινημτων της Λατινικς Αμερικς, το
σπτι του στο Παρσι αποτλεσε καταφγιο πολιτικν προσφγων απ τη Χιλ και την Αργεντιν. Μεγλος περιπατητς ο διος, αναφρει σε πολλ διηγματ του δρμους, συνοικες, καφ, ακμα και στσεις του μετρ της πλης. Πρυσι μλιστα διοργανθηκε στο Παρσι να παιχνδι θησαυρο βασισμνο σε ενδεξεις και αναφορς στα γραπτ του. Το διγημα που τονε ξεχρισε εναι Το Σπτι και δημοσιετηκε το 1946 στο περιοδικ Τα Χρονικ Του Μπουνος ιρες, που διευθυντς ταν ο Μπρχες. λα ξεκινον με μιαν απολτως ρεαλιστικ αφγηση για να ανατραπον ξαφνικ ταν λλες πραγματικτητες, παρλογες, απειλητικς και σκοτεινς, διεισδουνε στη καθημεριντητα των ηρων. Εκενο που τον ενδιφερε ταν πως λεγε ο διος "ο τρπος να βρσκεσαι χι μσα στα πργματα πσω απ αυτ, αλλ κπου ενδιμεσα", στα δικενα, σε κενες τις περιοχς ανμεσα στ' νειρο και τη πραγματικτητα, ανμεσα στο ορθολογικ και στο υπερφυσικ, ανμεσα στο εγ και σε ναν λλο διπλ εαυτ, θμα που επανερχταν συχν στα διηγματ του.
     Υπρξε μαθητς του Μπρχες και θεωρεται απ τους κορυφαους Αργεντινος συγγραφες μαζ με τον Χρχε Λους Μπρχες και τον Ερνστο Σμπατο, κι ασφαλς ο σημαντικτερος της νοτιοαμερικανικς διασπορς. Εναι απφοιτος του Facultad de Filosofía y Letras de la Universidad de Buenos Aires. Πθανε στο Παρσι στις 12 Φλεβρη 1984.
__________________________________

            Το Κουτσ

  ...το να βρσκω γκρζα πρσινα χνοδια μσα σ’ να πακτο τσιγρα, ν’ ακοω το σφριγμα μιας ατμομηχανς την δια ακριβς στιγμ και στην δια τονικτητα που της επιτρπει να ενσωματωθε ex officio σ’ να μρος μιας Συμφωνας του Λοντβιχ Φαν, πως μια φορ που μπκα σ’ να pissotière της οδο Μεντισς κι νας νδρας που κατουροσε προσηλωμνος στο ργο του, μλις με αντιλφθηκε, κανε πσω δο βματα, γρισε προς το μρος μου και μου ’δειξε, απιθωμνο στην παλμη του σαν πολτιμο κειμλιο, να ργανο απστευτων διαστσεων και χρωμτων, εν εγ την δια στιγμ συνειδητοποιοσα πως αυτς ο νθρωπος ταν ολιδιος μ’ ναν λλο (αν και δεν ταν ο λλος), ο οποος, πριν απ να εικοσιτετρωρο, στη Salle de Géographie, εχε δσει μια διλεξη περ τοτμ και ταμπο, κι εχε δεξει στο ακροατριο, πολ προσεκτικ κρατντας τα στην παλμη του, ραβδκια απ ελεφαντδοντο, φτερ απ μνουρο, τελετουργικ νομσματα, μαγικ απολιθματα, αστερες, αποξηραμνα ψρια, φωτογραφες βασιλικν παλλακδων, αναθματα κυνηγν και τερστιους βαλσαμωμνους σκαραβαους που καναν τις αναπφευκτες κυρες στο ακροατριο ν’ αναριγον ηδονικ απ’ τον τρμο. 
(...)
...Με κοιτς, με κοιτς απ κοντ, κθε φορ κι απ πιο κοντ και ττε παζουμε τον κκλωπα, κοιταζμαστε λο κι απ πιο κοντ και τα μτια μεγαλνουνε, πλησιζουνε το να το λλο, κολλνε το να στο λλο κι οι κκλωπες κοιτιονται, οι ανσες τους μπλκουνε, τα στματα συναντιονται και παλεουν ανρεχτα, δαγκνονται με τα χελια, ακουμπντας μλις τη γλσσα πνω στα δντια, παζουν μες στον περβολ τους που πηγαινορχεται νας βαρς αρας με να παλι ρωμα και μια σιωπ. Ττε τα χρια μου θλουν να βυθιστονε στα μαλλι σου, να χαδψουν αργ τα βθη των μαλλιν σου εν φιλιμαστε σαν το στμα μας να εναι γεμτο λουλοδια ψρια, ζωηρς κινσεις, σκοτειν ευωδι. Κι ταν δαγκωνμαστε ο πνος εναι γλυκς κι ταν πνιγμαστε μ' να σντομο και τρομερ ταυτχρονα ροφηγμα της αναπνος, αυτς ο στιγμιαος θνατος εναι μορφος. Κι υπρχει να και μνο σλιο, μια και μνη γεση απ ριμο φροτο κι εγ σε νιθω ν' ανατριχιζεις επνω μου πως η σελνη στο νερ.   (...)

---=======================---

Ανας Νιν

         Χνρι & Τζουν


 ...Ο Χνρι εναι μεθυσμνος. Βλπει τι πληγθηκα. Κουνω το κεφλι και προσπαθ να τα ξεχσω λα. Τον κοιτζω. Η γη τρμει. Απ παντο ακογονται τα γλια κι οι φωνς των φοιτητν. Στο ξενοδοχεο Anjou πλαγιζουμε πως οι λεσβες, ρουφμε και θηλζουμε ο νας τον λλο. Και πλι. Και πλι. ρες ολκληρες ηδονς. Η επιγραφ του ξενοδοχεου και τα κκκινα φτα λμπουν μσα στο δωμτιο. λα εναι μια ατελεωτη θρμη.
 -"Αναΐς", λει ο Χνρι, "χεις τα πιο μορφα οπσθια του κσμου".
     Χρια, δχτυλα, χδια, εκσπερματσεις, κραυγς ηδονς. Μαθανω πς να παζω με το κορμ του Χνρι, πς να τον ερεθζω, πς να εκφρζω τον πθο μου. Ξεκουραζμαστε. να λεωφορεο γεμτο φοιτητς περνει. Τρχω και στκομαι στο παρθυρο. Ο Χνρι κοιμται. Θα θελα να πγαινα στο χορ των φοιτητν, να τα γευμουν λα, να τα δοκμαζα λα. (...)

---=======================---

Guillaume Apollinaire

              11.000 Βργες

    ... πργκηπας Βιμπσκου, με γοργ, χαριτωμνα βματα νβηκε στ πρτο πτωμα. Μπντι Φορνσκυ ταν ολγυμνος στ σαλνι του. Ξαπλωμνος πνω σ' να μαλακ σοφ, φαιντανε κιλας ξαναμμνος. Δπλα του στεκταν Μρα, μια κασταν Μαυροβουνιτισσα πο του γαργλαγε τ' αχαμν. τανε κι αυτ ολγυμνη. πως τανε σκυμμνη, καλοσχηματισμνος της πισινς πρβαλε τουρλωτς με τ λεπτ, τεντωμνη, τοιμη ν σπσει επιδερμδα του. π τν καλοφτιαγμνη, σια, χωρστρα δικρινες μι μικρ μαρη κηλδα, πο θμιζε παστλια. 'ταν απαγορευμνη εσοδος. Τ δυ μποτια της, χνονταν σια, μακρυ, νευρδικα κι δπως Μρα, ξ αιτας της στσης της, υποχρεωνταν ν τ' ανογει μποροσες νετα ν δεις τ χνουδωτ, κατμαυρο, παχουλ τργωνο.
      Μρα δεν ενοχλθηκε καθλου με τν ερχομ το Μνυ. Σ μι γωνι, πνω σ μι σαιζ-λγκ, δυ μορφα παχουλ κορτσια, μ πλοσιους πισινος, λληλοχαδεονταν, μπγοντας ποΟ και που μι μικρ κραυγ ηδονς. Μνυ γδθηκε βιαστικ κι ερεθισμνος, σ πλρη διγερση, ρμησε πνω στις δυ λεσβες προσπαθντας ν τις χωρσει. λλα τ χρια του γλυστροσανε πνω στ μουσκεμνα, λεα κορμι τους, πο στριφογυρζανε σ φδια. Τ δυ κορμι δνονταν, λνονταν, ξανασμγανε πι μανιασμνα. Οι δυ κοπλλες κραυγζανε κι φριζαν π ηδον. Μνυ θυμωμνος πο δεν μποροσε ν μοιραστε μαζ τους ατη την ηδον, ρχισε ν χτυπ τον κτασπρο πισιν πο βρισκταν εμπρς του. Τ χτυπματ του φανεται πς ερεθιζανε τη κοπελλι πο τα 'τρωγε, πργμα πο ανγκασε τν Μνυ ν δυναμσει τ χτυπματα...

---======================---

Ανσα Αλ Χαγκγκ (1955- Αλγερα)

Το πρσωπο που λαχταρ την ηδον,
δεν εναι μνμη οτε νειρο
εναι ο συνδυασμς των δο,
που, μως, τα υπερβανει.

Στχος του, η παρταση της ηδονς.
της απτατης στιγμς του πθου,
ως εκε που δεν υπρχει τλος.

(Μτφρ: Πρσα Κουμοτση)

---=====================---

Ομρ Ιμπν Αμπ Ραμπα (ραβας ποιητς 7-8ου αι. π.Χ.)

Δεν υπρχει ρωτας πρα απ τον ρωτ μου.
Μονχα αν ξεπερσεις θνατο και τρλα.

Θα αρνισουν, αφο τις γνρισες πρτα καλ,
τις κατοικες που ζησαν οι γετονς σου;

Κατοικες λευκς, που κποτε προσττευαν
με μυστικ το πθος σου, και ταν συνμα τα σημδια του.

θελε να σου αρσει ταν σασταν εκε,
αναζητντας το πθος σου, ακμη και στην ρνησ σου.

Αυτ που ζητοσες, στο δινε το αρνιταν,
παζοντας τη κθε στιγμ.

Στιγμς τη θλησ σου απαρνιταν,
κι λλοτε την βλεπες σε τποτα να μην αντιστκεται.

ταν της θμωνες, εκενη κατφερνε
με το γλιο να απομακρνει το θυμ σου.

σουν και ταν, κι αυτ ταν ο χρνος.
Ευλγησε λοιπν κι εκενη και το χρνο.

Τη νχτα σουνα γι' αυτν πατρδα…
Κι τανε ττε, απ τις δικς σου τις πατρδες, κορυφαα.

ταν λοιπν η γνοια σου μονχα εκενη,
κι λλην γνοια απ' αυτν δεν εχες.

Ττε, ταν η συντρφισσ σου πρα ως πρα
μχρι το βυθ της λξης.

Και σντροφς σου,
σο καννας σντροφος.

Ττε, τον κθε χλοερ τπο υπρβαινε
η απλαυση, σο κι αν ταν φημισμνος.

Λεβντα ευωδαζε η σκι της
κι ποιο κορκι να ‘τανε δεν ταν σαν τα δικ της.

μως κακο συρθκανε ανμεσ σας,
χαλσανε τα δχτυα της αγπης και τη διξανε.

Πεισμτωσα, πεισμτωσε. Το πεσμα
οδγησε στο χωρισμ.

Δημσια κνεις το φευγι σου
να τη πληγσεις δικα.

Δεν ταν πρπουσα στ' αλθεια,
αυτ η συμπεριφορ σου.

μπως την εχες πλησισει,
για να την αρνηθες; Το μλλον θα το δεξει.

Νομζεις σως πως στο πθος σου
θα επιστρψει να δει κποια σημδια…

Μα το πθος σου μχρι και στο βασλειο των νεκρν
θα σε σκοτνει: Η σκψη σου κι η λπη σου γι' αυτν.

(Μτφρ: Ελνη Κονδλη-Μπασοκου)

---======================---

Jean Molinet

     Ο Jean Molinet τανε γλλος ποιητς, χρονικογρφος και συνθτης. γινε γνωστς με τη μετφραση του Roman De La Rose. Γεννθηκε  το 1435 στο Desvres, -που ανκει τρα στη Γαλλα- και σποδασε στο Παρσι, εισλθε στην υπηρεσα του Καρλου, δοκα της Βουργουνδας το 1463, κι ταν γινε γραμματας του χρονικογρφου Georges Chastellain: το 1464, γραψε το La complainte de Grece, πολιτικ κεμενο που παρουσαζε τη πλευρ της Bουργουνδας στις ττε κριες υποθσεις. Αντικατστησε τον Chastellain, το 1475 κι ταν επσης βιβλιοθηκριος της Margaret της Αυστρας. Το χρονικ που γραψε κλυψε τα τη 1474-1504 και δημοσιεθηκε το 1828 μνον αφο το επεξεργστηκε ο J. A. Buchon. Θεωρεται καττερο απ το χρονικ του Chastellain, χοντας μικρτερην ιστορικ αξα.
     ταν επικεφαλς μιας τοπικς σχολς ποησης που ονομαζτανε Grands Rhétoriqueurs, που χαρακτηρζεται απ την υπερβολικ χρση των παρονομασιν (Λξη φρση που παζει με τη πολλαπλτητα των εννοιν, λξεις ομηχες και σκοπς εναι να προσδσουνε χιουμοριστικ χροι στο κεμενο στο ποημα). Ο ανιψις του Jean Lemaire de Belges πρασε αρκετ καιρ μαζ του στη Valenciennes κι ο Lemaire θεωροσε τον εαυτ του μαθητ του πρεσβτερο του συγγραφα. Το 1501 γινε υπεθυνος της εκκλησας της Notre-Dame στη Valenciennes και πθανε εκε στις 23 Αυγοστου 1507.



     ταν επσης συνθτης, αν και μνο μα δουλει, του μπορε να του αποδοθε αξιπιστα, εναι το ροντ (μορφ μεσαιωνικς κι αναγεννησιακς γαλλικς ποησης, ως κι η αντστοιχη μουσικ μορφ chanson) του Tart ara mon cueur sa plaisance. Ωστσο, αυτ το ργο, να πριμο chanson (γενικ οποιοδποτε λυρικ γαλλικ τραγοδι, συνθως πολυφωνικ και που δηλνει στσεις, δραστηριτητες λλα πργματα που δεν χουνε θρησκευτικ πνευματικ βση) για 4 φωνς (τα περισστερα ταν για 3) ταν εξαιρετικ δημοφιλς, πως αποδεικνεται απ την ευρεα διανομ αντιγρφων. Μνημονεεται επσης για την ελεγεα που γραψε σχετικ με το θνατο του Johannes Ockeghem (δισημος Γαλλο-Φλαμανδς συνθτης στο 2ο μισ του 15ου αι. μσα στους 3 πιο δημοφιλες ττε) το Nymphes des bois, του Josquin des Prez, ως μρος του δισημου motet La déploration sur la mort de Johannes Ockeghem. Απ λλους σγχρονους συνθτες, τσον ο Antoine Busnois σο κι ο Loyset Compère αλληλογραφοσαν μαζ του.
     Ο ιστορικς Johan Huizinga αναφρει μερικς αντικληρικς γραμμς του Molinet απ μια σειρ επιθυμιν κι ευχν, για το Νον τος:

Προσευχηθετε στο Θε, οι Ιακωβνοι
να φν' τους Αυγουστνους ολους
κι οι Καρμελτες να πα' να κρεμαστον,
με των Μινωριτν το κομποσχονι.
___________________________________

Αυτ τη κρη που ’χει μυτερ
βυζκι, βλμμα πλνο, γαλαν,
δρμα απαλ και στμα τρυφερ,
πσο να τη φιλσω λαχταρ.

Και πφτοντς της πνω.
μπλουζκι και βρακκι να της βγνω
και με τχνη σοφ να της το κνω,
κλβοντας τον κρυφ της θησαυρ.

Κι αν εν' μετ γραφτ μου, ας πεθνω.
___________________________

Ανδρας Λασκαρτος

            Η Ψωλ

Ω ποτσε, καπιτνιε του ψωλνε,
που σαν κομμτι τρβο ξεφυτρνεις,
παρπλι, που τσι τρπες του μουνινε
ξεσκλς και με τον κλο τσ’ ανταμνεις,

Σπρεπε στο ρουθονι ντες θυμνης,
για προφυλαχτικ του γυναικνε,
να απ κει τα σδερα να χνης
που βνουνε στη μορη του σκυλινε.

Κι ντες σρχεται η λσσα να γαμσης,
ν 'χει εκεις που σ' χει ασκι σπασμνα,
να τρβεσαι εκε μσα ς ν' αποχσης.

Γιατ και ποι μουν κνει για σνα
ποτσαρδε, καπιτνιε του ψωλνε,
που ημπορες ν 'σαι αργοντουλας κακινε;

---=======================---

Τζιοκντα Μπλι

    Η Τζιοκντα Μπλι (1948) εναι πολυβραβευμνη Νικαραγουαν ποιτρια, μυθιστοριογρφος και πολιτικ ακτιβστρια, ιταλικς καταγωγς. Συμμετεχε στη Νικαραγουαν Επανσταση σε νεαρ ηλικα και κατεχε σημαντικ αξιματα στο επαναστατικ κμμα των Σαντινστας, απ' το οποο μως απεχρησε το 1993 λγω διαφωνας με το χαρακτρα που αυτ εχε αποκτσει, μα και για ν' αφιερωθε στη συγγραφ.



     Η ποηση και τα μυθιστορματ της χουνε βραβευθε επανειλημμνα κι η δια θεωρεται απ' τους σημαντικτερους συγγραφες της κεντρικς Αμερικς. Εναι παντρεμνη κι χει 4 παιδι.
_______________________

   Διατρχοντς Σε

Θλω τη σρκα σου να δαγκνω,
σρκα αλμυρ και λο ρμη,
ξεκινντας απ´τα μορφα τα μπρτσα σου,
δια με κλαδι ερυθρνας,
να συνεχζω προς το στθος αυτ που τα νειρ μου τ’ ονειρεονται
αυτ το στθος-σπηλι που το πρσωπ μου κρβω
ανασκαλεοντας την τρυφερδα,
αυτ το στθος που τμπανα αντηχε και ζω συνεχ.

Εκε για κμποσο να μνω
μπλκοντας τα χρια μου
στο δασκι αυτ απ θμνους που βλαστανουν,
απαλ και μαρο κτω απ’ το γυμν μου δρμα,
να συνεχζω στερα στον αφαλ
προς το κντρο εκενο απ’ που ξεκινς να γαργαλισαι,
και ολονα να σε δαγκνω, να σε φιλ,
σπου εκε να φτνω,
στο μικρ εκενο μρος
-κρυφ και μυστικ-
που χαρεται στην παρουσα μου
που προχωρ για να μ’ υποδεχτε
και προς εμνα προελανει
με λην του τη δναμη την πυρωμνη, ανδρικ.

στερα στα πδια σου να κατεβανω
στρεα σαν τις πεποιθσεις σου τις αντρτισσες,
τα πδια αυτ που το ανστημ σου ορθνουν
που σε φρνουνε σε μνα
και εμνα συγκρατον,
που τα πλκεις τη νχτα στα δικ μου
τα απαλ και θηλυκ.

Τα πλματ σου να φιλ, ρωτ μου,
που τσο, δχως μου, τους μνει να διαβον
και πλι πσω ν’ ανεβανω, σκαλ το σκαλ,
σπου τα χελη να πιζω στα δικ σου,
σπου λη να γεμζω απ’ το σλιο, την ανσα τη δικ σου,
σπου μσα μου να εισβλλεις
με τη δναμη του ιλγγου
και με το πγαινε να με κατακλζεις και το λα σου
σαν θλασσα ανμερη,
σπου ν’ απομνουμε οι δυο μας ιδρωμνοι τεντωμνοι
στων σεντονιν πνω την μμο.

         Σα Γτα

Σαν γτα, σε θλω, ανσκελη
με κοιλι αναθρσκουσα σε θλω,
νιαουρζοντας μσα απ’ τη ματι σου,
μσα απ τοτον τον ρωτα-κλουβ
τον βαιο
τον γεμτο γρατζουνσματα
σαν σε νχτα με φεγγρι
σαν δυο γατι ερωτευμνα
που τον ρωτ τους ομιλον στις στγες
ζευγαρνοντας με λυγμος και με κραυγς
μ’ αισχρλογα, χαμγελα και δκρυα
(απ εκενα που κνουν το κορμ ν’ αναρριγ απ χαρ)
Σαν γτα, σε θλω, ανσκελη
κι απ’ τη φυγ με υπερασπζω,
τη λιποταξα απ’ τη μχη,
απ αδιξοδα και νχτες δχως να μιλομε,
αυτν τον ρωτα που με ζαλζει,
που γρη με γεμζει,
γονιμτητα
και πισπλατα τη μρα μ’ ακολουθε
προκαλντας μου ργη.

Δεν φεγω, να φγω δεν θλω, να σ’ αφσω,
στα κρυφ σε ψχνω
γουργουρζοντας,
σε ψχνω ξεμυτζοντας πσω απ’ τον καναπ,
πηδντας πνω στο στρμα σου,
λυκνζοντας την ουρ μου στα μτια σου μπροστ,
σε ψχνω με τα τεντματ μου πνω στο χαλ,
φορντας τα γυαλι για να διαβσω
βιβλα οικιακς οικονομας
να μην γυρν αλλοπαρμνη και το σπτι να ξρω να διοικ,
φαγητ να μαγειρεω
και τα δωμτια να συγυρζω
στε δχως σκνη ν’ αγαπιμαστε και δχως αταξα,
ν’ αγαπιμαστε τακτοποιημνα,
τξη βζοντας σε τοτο το χος
επανστασης, δουλεις και ρωτα,
σε κατλληλο χρνο κι ακατλληλο,
τη νχτα, τα χαρματα,
στο μπνιο,
γελντας εμες, διοι γατι εξημερωμνα,
γλεφοντας τις μουσοδες μας σαν γατι υπερλικα, κουρασμνα
απ’ το διβασμα της εφημερδας στα πδια του καναπ.
Σαν γτα, σε θλω, ευγνωμονοσα,
παχει απ’ την προσοχ και τα χδια τα πολλ,
σαν γτα, σε θλω, ισχν
καταδιωκμενη, κλαψιρα, 
σαν γτα σε θλω, ρωτ μου,
σαν γτα, Τζιοκντα,
σαν γυνακα,
σε θλω.

(Μτφρ: λενα Σταγκουρκη)

---======================---

ριχ Φριντ

Ονειροπλημα

Εμαι τσο κουρασμνος
που σαν διψ
με τα μτια κλειστ
την κοπα σηκνω
και πνω

Γιατ αν τα μτια
ανοξω
εκενη δε βρσκεται εδ 
κι εμαι κουρασμνος
για να σηκωθ
και τσι να φτιξω

Εμαι τσο ξυπνητς
που σε φιλ
και σε χαδεω
και σ’ ακοω
ανμεσα σε κθε γουλι
και σου μιλ

Μα παραεμαι ξυπνητς
τα μτια για ν’ ανοξω
θλοντας να σε δω
για να δω
τι εσ
δεν βρσκεσαι εδ.

---=====================---

Μπρτολντ Μπρεχτ

Σονττο Για να Γ' Τξεως Γαμσι

Και μχρι να στον δσω (εν τλει) καρεκλτο,
ελπζω να ‘σαι (εν τλει) τλειο σουρωτρι…
πιο νοτερ απ την λλη που εχα για χατρι.
(Ακμα και στον τφο ζει, αχ!, η ελπδα… κτω.)

Σχεδου πηγανω βσει -τ ‘χω κανονσει.
Με τρει μια γνοια: ταν ρθεις, θα τον χεις πλνει;
(Ολγος ο ρως, πλην πιο λγη η βαζελνη)
Του κλου στχοι -Γ' τξεως γαμσι!

Αλγου ποτσα -μου ‘λεγες πριν απ λγο- εσ, την
αλγα, πως σε πδα! Πιασ' τ' αρχδια, χωσ’ τα
στην πσω τροπα, και με τα τρα γμησ την!

Με λες κι Ανστη (χστηκα) με λνε Κστα!
Ζαμαν-φο εγ τελεως για τα μοπες-σοπα:
στο χνω, και απ τα υγρ σου χω -μμμ ο!- κα σοπα!

        Σονττο αρ. 15

Εγ ο μετρος, που ζω μετρως, στα τρα μου
σας γρφω, φλοι να το ξρετε!
Σο
βαρ ποθ χυδαα να σας ξεχσω
-ανγκη δεν σας χω... μτε χρεα μου!

Στο πδημα τα λγια φτιχνουν κβλα:
το χαρεται ο γαμις να λει γαμσι
-κι αυτς, που λξεις χει να σκορπσει,
ποτ του δεν θα κοιμηθε σε τβλα.

Γαμκουλες καλος η γλσσα θα 'χει στψει,
μνο ταν το κορσι τους πιπσει
στεγν κι αγρως -και κοντ στο νου κι η γνση.

Στεγνς στο πνεμα μνο μη και μενω!
Η τχνη του ντρα λει: γαμ με σκψη,
κι η πολυτλεια: να γελω, ταν χνω!

               Σονττο αρ. 3

Σα θηλυκ που για να φτσει στ' για μρη,
προσφρει το κορμ στους ναυτικος,
πιστεοντας πως πει στους ουρανος,
με καραβσιους ποτσους εκοσι στο χρι.

τσι κι εμες. Με ττοια ατοπματα

το σμα τ' ανεκτμητο λερνουμε.
Κσι για το ξπλυμα σαν τη γυνακα αναλνουμε
μιας θλασσα χειμερινς τα κματα.

Μετ λοιπν απ επιχειρματα καμπσα,
στη θλασσα αρζουμε τη κοντιν
και ξφνου στου Θεο βγανουμε το λιμνι.

ρχονται, δες τους που 'χουν κνει τσα,
η θλασσ μου, για να ξεπλυθον δε φτνει
κι αυτο εμνα καθζουν στο σκαμν.

    Αποπλνηση Των Αγγλων

Ν' αποπλανς αγγλους μνο στο ψε-σβσε:
Στριμωξ' τον ντα-σκτα στου σπιτιο τη μπση
Τη γλσσα χωσ' στο στμα του, το χρι ας φτσει
Κτω απ' τη φοστα, σπου να χσει, στσε
Την ψη του στον τοχο, σκωσ' το φουστνι
Και γμησ τον. Κι αν βογγει απ' το γαμσι
Σφιξ' τον γερ και κνε τον διπλ να χσει
Αλλις στα χρια σου να σοκ θα στον ξεκνει

Πες του λο χρη με τον πισιν να σεεται
Πες του τααρχδια σου απαλ να σου τα πισει
Πες του φοβα να πσει κτω, να 'συχσει
Στη γλκα, σο ακμα ανμεσα ουρανο και γης κρεμιται

Αλλ στα μτια, σο γαμς, μη τον κοιτζεις
και τις φτερογες του, νθρωπ μου, μη του σπζεις.

*
Γιατ τα 'χουν οι πουτνες τα μτωπα πλατι;

Πιο χρσιμη τους εναι μια πλατει λεκνη
και μπανει πιο πολ και βγζουν πιο πολλ
κι αυτ, τον κσμο πιο ευτυχισμνο κνει.

*
λα κορτσι να σε βολψω,
εναι καλ για την υγει σου.

Θα μεγαλσουν τα βυζι σου
και τη κοιλι σου θα στρογγυλψω.

---=======================---

Francois De Maynard

     Ο Φρανσου Μενρ ( Mainard Menard Meinard) τανε Γλλος ποιητς που πρασε σχεδν ολκερη τη ζω του στη Τουλοζ. Γεννθηκε στη Τουλοζ, 21 Νομβρη 1582 κι ο πατρας του τανε στο δημοτικ συμβολιο της πλης. Σποδασε νομικ, μα τελικ γινε πρεδρος της Aurillac. γινε γραμματας της Μαργαρτας του Βαλου, συζγου του Ερρκου της Γαλλας, για τον οποο γρφτηκαν τα πρτα του ποιματα. τανε μαθητς του Malherbe, ο οποος δλωσε τι κατ στη γραφ των στχων του υπερσχυε τον Racan, αλλ υστεροσε στην ενργεια που ανδιδαν οι στχοι του αντιπλου του.



    Το 1634 συνδευσε τον Καρδινλιο ντε Ναιγιλ στη Ρμη και πρασε περπου 2 χρνια στην Ιταλα. Στην επιστροφ του στη Γαλλα, κανε πολλς ανεπιτυχες προσπθειες για να λβει την ενοια του Richelieu, αλλ υποχρεθηκε να αποσυρθε στην Τουλοζ. Ποτ δεν παψε να θρηνε την εξορα του απ το Παρσι και την αδυναμα του να παρσταται στις συναντσεις της Γαλλικς Ακαδημας, της οποας ταν να απ τα πρτα μλη. Το καλλτερο απ τα ποιματ του εναι στη διασκευ κι απομμηση του Ορτιου: Αλκππη Γρνα Στα Δση Μας. ν απ τα πιο δημοφιλ του ποιματα, εναι Ο Νεπλουτος.

Ο Pierre στα νιτα του,
δισημος σα τσαγκρης,
επλοτισε και ντρπεται
για τη παλι δουλει του.

Αυτς ο τυχερς που πουλ μπττες,
χει να πρκο πλι στο σπτι μου,
που πηγς και ψετικες σπηλις,
αρμζουνε σε βασιλι παλτι.

Συγχζομαι σα σκφτομαι 
πως στησε ττοιο θερι κει πρα,
του οποου το υπρογκο το κστος
θα τρλλαινε τον Καρδινλιο. (προφανς εννοε τον Ρισελι)

     Πθανε στη Τουλοζ 28 Δεκμβρη 1646, σε ηλικα 64 ετν.
___________________________
     
1
Ο Πιερ, νας γενναος

Γασκνος, εχε πος
τσο μακρ που δος,
στις τσοπρες προκαλοσε.

Να φανταστετε, ταν
του σηκωνταν
ν' αγγξει τη μτη του μποροσε.

2
Ως πτε, αχρταγη γυνακα,
πρπει, λοιπν, ν' αφσω μσα,
το εργαλεο μου, που δκα
κιλας σου το 'κανε φορς;

στο να πρει μιαν ανσα
και πριν το πετεινρι κρξει.
πλι εδ θα 'ν', αν το θες.
Φτερ δεν χει, να πετξει.

3
Τα ρδα σου μαρθηκαν,
σου ασπρσαν τα μαλλι.

Το σμα σου χει χσει κθε χρη.
Η θση σου, αλ, 'ναι στο πατρι,
που φυλν τα ροχα τα παλι.

λη η ευγλωττα σου δε φτνει,
σο κι αν θλεις, να με κνει
τη κρα σου να σου ζεστνω κλνη.

Ιωννα, μη με παρνεις για παιδ.
σο κι αν το χαδεεις, δε θα γνει,
ο ποτσος μου των γερατειν σου το ραβδ.

4
Ο Γιννης να δειλιν,
τη Μαρη εχε ξεμοναχισει
και καβαλντας τη με βιση,
της το 'κανε στον πισιν.

Κι η δστυχη, που 'χε ξεχσει
σχεδν, πς γνεται απ μπρος,
του φναξε, γεμτη πεσμα:

-"Σαν ο νθρωπος εναι γερς
τ το χρειζεται το κλσμα";

5

Μαργκ, κοταξε το πουλ μου!
Εναι καιρς να γαμηθομε,
τι ποις μπορε να πει, καλ μου,
πως αριο το πρω θα ζομε;

Ο Χρος καρτερει, αλ.
ταν στα δχτυα του πιαστομε,
βαθι κτω απ' τη γη θα μπομε

και ττε αργ πολ πια θα 'ναι.
Δε λει πουθεν η Αγα Γραφ,
στον λλο κσμο πως πηδνε.

6
Ο Ρομπν, τις κμπιες κυνηγοσε

και τα κορτσια τρμαζε πολ.
Εχ' να τοσοδοτσικο πουλ.

Μια μρα που στο δσος περπατοσε
βλπει τη Λζα, που τρελλ την αγαποσε.
Κι πως στη χλη ξαπλνουν, πλι-πλι,

στο μποτι της το πρμα του ακουμπει.
-"Ε", του φωνζει αυτ, "πρε απ δω
τοτο το πρμα, σε παρακαλ".

-"Τ χεις," τη ρωτ, "καλ μου;
Εναι μονχα το καβλ μου".

Κι η Λζα χαμηλοβλεποσα:
-"Α! Κμπια πως τανε θαρροσα".

7
Τι ωφελε η αναβολ;
σε το νυχτικ σου
να σκσω και συ δσου,
σε ζλη ρωτα τρελλ.

Τι τη θαρρες η θεα,
πως λει η μελωδα
του αηδονιο, καλ μου;

Πως εν' μεγλη απονι,
την ακριβ σου παρθενι
ν' αρνεσαι στο καβλ μου.

8
Γιννα, μικρ μου αγαπημνη,
μη κοκκινζεις, μη φοβσαι.
Του ρωτα η φλγα σε θερμανει.
φοβη σε προστζει να’σαι

και να κερνς την ηδον.
Σα χσεις λη σου τη χρη,
θα 'χεις καιρ να 'σαι σεμν.

Ο χρνος, που θα σε μαρνει,
τσο φαρδ το πρμα σου θα κνει,
που θα περσεει και για μουλρι.

9
Δυο νις γυνακες συζητνε,
κτω στην ακροποταμι
και για τον ρωτα μιλνε.

-"Καλ εναι το γαμσι", λει η μια,
"μα ως να πεις 'αλερι' χει τελεισει
κι εναι και βρμικα μετ".

-"σως", η λλη απαντ,
"μως για σκψου πση
χαρ μας δνει σο κρατ".

---=======================---

Ρινερ Μαρα Ρλκε

      Σ' Αγαπ

Κλεσε τα μτια μου
Μπορ να σε κοιτζω
Τ' αυτι μου σφργιστα
Να σ' ακοω μπορ
Χωρς τα πδια μου μπορ να 'ρθω σε σνα
Και δχως στμα θα μπορ να σου μιλ

Χωρς τα χρια μου μπορ να σε σφιχταγκαλισω
Σαν να 'χα χρια μοια καλ με τη καρδι

Σταμτησ μου τη καρδι και θα καρδιοχτυπ με το κεφλι
Κι αν κνεις το κεφλι μου συντρμμια, στχτη
Εγ μσα στο αμα μου θα σ' χω πλι


(Μτφρ: Κωστς Παλαμς)


---=======================---

Melin De Saint-Gelais

     Ο Μελν ντε Σαιν-Ζελα (Mellin de Saint-Gelais Melin de Saint-Gelays Sainct-Gelais) τανε Γλλος ποιητς αλλ και ποιητς του παλατιο για τις ειδικς εορταστικς εκδηλσεις. Γεννθηκε στην Angoulême περπου το 1491, πιθαντατα φυσικς γιος του Jean de Saint-Gelais, μαρκσιου de Montlieu, μλος της Λσχης Ευγενν Angoumois. Το νομ του ταν η γαλλο-νορμανδικ παραφθορα του Βρεταννο μγου Merlin που ονοματζεται στο θρλο του Βασιλι Αρθορου. τανε κοντ στον θεο του Octavien de Saint-Gelais (1466-1502), επσκοπο της Angoulême απ το 1494, και ποιητς που εχε μεταφρσει την Αινειδα στα γαλλικ.



     Σποδασε στη Μπολνια και τη Πδοβα, εχε τη φμη τι ταν γιατρς, αστρολγος και μουσικς καθς και ποιητς. Επστρεψε στη Γαλλα γρω στο 1523 και σντομα κρδισε την ενοια στην αυλ του βασιλι Valois Francis Α' που αγαποσε τη τχνη, απ την ικαντητ του στον ελαφρ στχο. γινε βοηθς-γραμματας στον Dauphin, ηγομενο του Reclus στη μητρπολη της Troyes και βιβλιοθηκονμος στον βασιλι του Blois.
     Απολαμβνει τερστια δημοτικτητα μχρι την εμφνιση του Joachim du Bellay, το 1549, που ο Saint-Gelais ρχισε να μη γνεται δεκτς απ τους σγχρονους ποιητς αλλ και το κοιν.ξαιρθηκε απ την περιφρνηση που χνεται στους σγχρονους ποιητς. Προσπθησε να τους γελοιοποισει διαβζοντας δυνατ κι ειρωνικ τις Ωδς του Πιερ ντε Ρονσρντ ενπιον του Ερρκου Β', ταν η αδελφ του βασιλι Marguerite de Valois του ρπαξε το βιβλο και τα διβασε η δια. Ο Ρονσρντ αποδχτηκεν αργτερα  τη συγγνμη του Saint-Gelais για το περιστατικ αυτ, αλλ ο Du Bellay χλεασε το δρστη στη σναξη των ποιητν εν απουσα του και τελικ ο Μεγν πρε τη κτω βλτα. Αυτ σως παιξε ρλο στο θνατ του στο Παρσι τον Οκτβρη του 1558, στα 67 του χρνια.
____________________________

1
Μια πονηρ σιγανοπαπαδι

δειπνοσε με τον εραστ της μια βραδυ
κι πως πει ψωμ να κψει με το χρι,
πνω του ρχνει κατ λθος το μαχαρι.

Σκβοντας να το πισει, να σκληρ
σπαθ ανακαλπτει. Στη στιγμ
τραβει βιαστικ το χρι.

-"Φλη μου, μπως κπηκες", ρωτει
ο φιλος  της. "Μου φανεσαι χλωμ.
Πρσεξε, τι πολ εναι κοφτερ".

-"Δεν εναι τποτα", του απαντ αυτ.
"Το ’πιασα ευτυχς απ’τη λαβ".

2
Μια μρα που η κυρα τριγυρζει,
τη καμαριρα ο κριος κανονζει.
Κι εκενη, που αγαπει το χορ,
κουνει ρυθμικ τον πισιν.

Σαν τλειωσαν, του λει καμαρωτ.
-"
Κριε, μεγλην χω απορα:
Το κνω πιο καλ απ τη κυρα";

-"Μα ναι", της απαντ, "αναμφιβλως".
-"Σας πιστεω", του απαντ ττε αυτ,
"γιατ μου τοχει 'πει κι ο κσμος λος".
---========================---

Γεργιος Σουρς

         Ποημα Του Κλου


Κλοι πολλο υπρχουνε εις το ωραον φλον,
Κλοι με σχματα διφορα σε μγεθος ποικλον.
Κλοι χοντρο, κλοι λεπτο, κλοι απαλο κι αφρτοι,
κλοι σα ζμη μαλακο και κλαροι τριζτοι.

Κλοι σκληρο σαν πτρινοι και λλοι λαστιχνιοι,
κλοι δροστοι, τροφαντο και κλοι μαραμνοι.
Κλοι μεγλοι σαν βουν και κλοι μια χουφττσα,
κλοι που ‘ χουν κουνματα και κνουνε καπρτσια.

Κλοι σαν τβλα εππεδοι, κι λλοι ψηλ βαλμνοι,
κλοι σαν φρπες τουρλωτο και κλοι κρεμασμνοι.
Κλοι κομψο, συμμετρικο και περιποιημνοι και
κλοι ασουλοπωτοι, «μπγοι κακοδεμνοι».

Κλοι σαν τριαντφυλλο και κλοι σαν αχλδι,
κλοι που προκαλον κλοτσι κι λλοι που θλουν χδι.
Κλοι σαν αλαβστρινοι, που μοιζουν με καθρφτη,
κλοι που θλουν φλημα κι λλοι που θλουν νφτι.

Κλοι σπανο, δαστριχοι, κλοι σαν κολλιτσδες
και κλοι που στενζουνε απ αιμορροδες.
Κλοι ακριβο, κλοι φτηνο, μονχα δυο παρδες
και κλοι που προσφρονται εις τους κωλομπαρδες.

Κλοι «τοιοτων», ευτραφες, μοσχοπουδραρισμνοι,
και κλοι απλησαστοι γιατ’ εναι λερωμνοι.
Κλοι αριστουργματα, λο καλλιγραφα
και κλοι σαν της μυλωνος την ανορθογραφα.

Κλοι που σε ζαλζουνε σαν τους κρυφοκοιτς
και που σε κνουνε να λες.. " ταν επ τας"!
Κλοι οπο το βλμμα σου δεν ξεκολλ ευκλως,
που τους θωρες ταν περνον κι αναφωνες: "Τι κλος!"

---=========================---

Clement Marot

     Γεννθηκε 2 Δεκμβρη του 1496 στο Cahors, πρωτεουσα της επαρχας Quercy. Σποδασε νομικ στο Πανεπιστμιο του Παρισιο κι ζησε στην αυλ του βασιλι Φραγκσκου Α' του οποου ταν ο ιστοριογρφος και ποιητς εορταστικν εκδηλσεων. Ο πατρας του Ζαν, που ταν Νορμανδς απ τη Caen κι απκτησε τον Κλεμν με τη 2η σζυγ του, τανε κι αυτς ποιητς και κρατοσε κι αυτς την δια θση, στην αυλ μως της Βρεττανς ννας, βασλισσας της Γαλλας. ταν εκενος που τον προτρεψε να στραφε στη ποηση μετ τις σπουδς του. Μλιστα τονε προτρεψε να ρξει το βρος στη μελτη των συγχρνων ποητν της εποχς.
     ταν η εποχ των ρητορικν ποιημτων με μια γλσσα καλοδουλεμνη και με τση λατρεας στις μπαλλντες και στα ροντ, αλλ με ροπ προς την αλληγορα με πιο πολπλοκες και πιο τεχνικς φρμες. Ο Κλεμν ξεκνησε τσι, γργορα αντρεψε τον ορισμ ρητορικ ποιματα κι επσης σντομα εγκατλειψε τα νομικ. γραψε να πανηγυρικ ποημα για τον Guillaume Crétin και μετφρασε κμποσο Βιργλιο. Αυτ τον οδγησε στην αυλ, πως ανεφρθη, των Βαλου, που σο κρτησε η δυναστεα των, τανε προσηλωμνη στη τχνη, και κρτησε κοντ ναν αινα το θρνο της Γαλλας.



    δη απ το 1514, πριν απ τη στψη του βασιλι Φραγκσκου Α, ο Clément παρουσασε τη Κρση Του Μνωα και λγο αργτερα ο διος τανε ποιητς προσωπικς της βασιλσσης Κλωντ. Το 1519 μπκε στη συνοδεα της Marguerite d' Alençon, αδελφς του βασιλι, που αργτερα γινε η Μαργαρτα της Ναβρρας, μεγλη προσττις των τεχνν. ταν επσης ευνοομενος του ιδου του του Φρνσις, κι γραψε στχους για διφορες εορτς κι εκδηλσεις του παλατιο. Το 1521 βρθηκε στο στρατπεδο της Φλνδρας κι γραψε για τις φρκες του πολμου.
     Ο Marot, πως και το μεγαλτερο μρος της λογοτεχνικς αυλς της Marguerite, προσελκστηκε απ τη χρη της, τη καλοσνη της και τα πνευματικ τηςχαρσματα, αλλ δεν υπρχουνε στοιχεα να πιστψουμε πως εχανε ρομαντικ σχση. Κατ τη διρκεια αυτς της περιδου το ποιητικ φος του ρχισε να αλλζει, προς το πολ λιγτερο τεχνητ. Μερικ απ τα ποιματ του επανεσαν μια κυρα με την επωνυμα "Diane", την οποα ορισμνοι προσδιρισαν πως πρκειτα για τη Diane του Poitiers.
      Το 1524 συνδευσε το βασιλι Φραγκσκο στη καταστροφικ ιταλικ εκστρατεα. Ο βασιλις αιχμαλωτστηκε στη μχη της Παβα, αλλ δεν υπρχουν στοιχεα για το αν εχε την δια τχη αν τραυματστηκε κι ο Κλεμν, ωστσο ξρουμε πως επστρεψε στο Παρσι στις αρχς του 1525. Ωστσο, για λγους πνευματικος, η Μαργκερτ κι ο αδελφς της για πολιτικος, εχε μχρι ττε ευνοσει τη διπλ κνηση του "Διαφωτισμο" σον αφορ στις θρησκευτικς αντιθσεις μεταξ καθολικν και προτεσταντν, εν μρει ανθρωπιστικ, εν μρει μεταρρυθμιστικ, η οποα δικρινε την αρχ του αινα. Σμερα ρχισε να εμφανζεται η τρομερ αντθεση και στις δο μορφς καινοτομας κι ο Marot, που ποτ δεν ταν ιδιατερα προσεκτικς, συνελφθη για αρεση και φυλακστηκε στο Grand Châtelet το Φλεβρη του 1526. Αυτ ταν μνο μια πργευση των προβλημτων του. νας φιλικς ιερρχης ενεργντας για τη Marguerite, καννισε την απελευθρωσ του πριν απ το Πσχα. Η φυλκιση τον κανε να γρψει να σκληρ ποημα με ττλο Enfer (κλαση), μιμομενος το φλο του Étienne Dolet.



     Ο πατρας του πθανε περπου εκενη την εποχ κι ο Μροτ φανεται να χει διοριστε στη θη του  του Ζαν ως ο βαλ ντε σαμπρ στο βασιλι. τανε σγουρα μλος της βασιλικς αυλς το 1528 με μισθ 250 λβρες. Το 1530, πιθανς, παντρετηκε. Την επμενη χρονι τανε και πλι σε δσκολη θση, αυτ τη φορ προσπαθντας να σσει να φυλακισμνο, κι ελευθερθηκε πλι, αυτ τη φορ αφο γραψε στο βασιλι να απ τα διασημτερα ποιματα του, για να ικετεσει κατ' αυτ το τρπο
την απελευθρωσ του. Το 1532 δημοσευσε, με τον ττλο Adolescence Clémentine, τη 1η τυπωμνη συλλογ των ργων του, η οποα τανε πολ δημοφιλς και συχν ανατυπθηκε με προσθκες. Δυστυχς, οι εχθρο του ποιητ τονε συκοφντησαν τι εχε εμπλακε στην Affair of the Placards το 1534 κι αυτ τη φορ για να διαφγει τη σγουρη σλληψη, κατφυγε για να διστημα στη Φερρρα της Ιταλας.
     (Η υπθεση Πλακρ, αφορ σειρ τοιχοκολλσεων με αντικαθολικ περιεχμενο ποιημτων αγνστου ποιητ, κρυφ, στους δρμους και σε κεντρικος δημσιους χρους του Παρισιο κι λλων 4 μεγλων επαρχιακν πλεων, Blois, Rouen, Tours κι Orléans, κατ τη διρκεια της νχτας στις 17 Οκτβρη 1534. Μια αφσσα μλιστα εχε τοιχοκολληθε ξω απ τη πρτα του υπνοδωματου του διου του Φραγκσκου. Αυτ θεωρθηκε τερστια προσβολ κι η σαφς αυτ παραβαση της προσωπικς του ασφλειας και του ιδιωτικο του ασλου, ανγκασαν το βασιλι να σταματσει να προσπαθε να προστετψει τους προτεστντες, με συμφιλιωτικς προτσεις στο Κοινοβολιο και να αλλξει στση, μην υποκπτοντας οτε στα παρακλια του Φιλππου του Μελγχθονα).
    Στη Φερρρα πγε στηο Renée, δοκισσα της Ferrara, υποστηρκτρια της Προτεσταντικς Μεταρρθμισης στη Γαλλα - τσο σταθερ σο η αδελφ της Marguerite κι ακμη πιο αποτελεσματικ, εκτς Γαλλας. Εκε η δουλει του περιελμβανε μεταξλλων, τα δισημα blasons (να περιγραφικ ποημα, βελτιωμνο στα μεσαιωνικ μοντλα), το οποο επηρασε λους τους ποιητς της Γαλλας να τον μιμονται. (Το blason ορστηκε απ τον Thomas Sébillet ως μια διαχρονικ επανεση συνεχ εξβριση του θματος με το οποο καταπινεται. Τα blasons  του Marot εκτυπθηκαν το 1543 με ττλο Blasons anatomiques du corps féminin. Παρακτω θα δετε μερικ, Στην ουσα εναι μικροσονττα που επαινονε τη γυνακα, στα διφορα ανατομικ μρη του σματς της, βρσκοντας κατλληλες, ξυπνες, μορφες ... πονηρς μεταφορες περιγρφοντς τα. Ο Κλεμν Μαρ πρωτοδημιοργησε αυτ το εδος και τη τση. να δισημο παρδειγμ που ειρωνικ απορρπτει λες τις προηγομενα συγκεντρωμνες μεταφορς, εναι το Σονττο αρ. 130, του Σαξπηρ, που αζει να το παραθσω:

Τα μτια της αγπης μου δεν χουν κτι απ' λιο.
Κορλλι εναι πολ πιο κκκινο απ' τα χελη της.
Εν το χινι εναι λευκ, τα στθια της εν' σκορα.
Οι τρχες, μαρα σρματα, φυτρνουν στο κεφλι της.

χω δει ρδα πλουμιστ κκκινα και λευκ,,
Αλλ καννα ττοιο δεν θα δω στα μγουλ της,
και σε κακ αρματα πιτερη απλαυση θα βρω
απ' την ανσα που αποπνει η αγπη μου.

Μου αρσει που ακοω να μιλ, μα καλ ξρω,
πως κθε μουσικ χει πολ πιο ωραο χο.
Ξρω τι δεν χω δει ποτ Θε να περπατ,

η αγπη μου σαν περπατει τρζει ο τπος.
Κι μως, απ' τον παρδεισο πιο σπνια η αγπη μου,
πως και ποια κλπικες συγκρσεις διαψεδει.

(η μτφρ. δικ μου βιαστικ & πρχειρη συγγνμη)



      Η δοκισσα Renée δεν μπρεσε να πεσει τον σζυγ της Ercole d' Este να μοιραστε τις απψεις της κι ο Marot πρεπε να φγει απ τη Ferrara. Πγε στη Βενετα, αλλ πολ γργορα ο Ππας Παλος ΙΙΙ διαμαρτυρθηκε στο Φρνσις Α για τη σοβαρτητα με την οποα αντιμετωπστηκαν οι Προτεστντες και συμβολεψε να τους επιτραπε να επιστρψουνε στο Παρσι με την προπθεση τι θα επιστρψουνε στο καθολικισμ δια ρκου. Ο Μροτ επστρεψε μαζ με τους λλους κι απταξε τον προτεσταντισμ του στη Λυν. Το 1539 ο Φραγκσκος του δωσε σπτι και εδφη στα προστια. Εκενη την εποχ εναι που εμφανζει τους Ψαλμος του Δαυδ, σε μετφραση δικ του. Κθε αυλικς διλεγε τον πιο αγαπημνο του και τον ψαλλε δυνατ. Το ργο γινε εξαιρετικ δημοφιλς και ψαλλτανε σ' λη τη Γαλλα για πρα πολλ χρνια αργτερα κι ταν ο πρδρομος για τη προτεσταντικ μεταρρθμιση.
      Την δια εποχ λαβε χρα μια λογοτεχνικ διαμχη με τον ποιητ François de Sagon, ο οποος εκπροσωποσε τη Σορβννη. Οι ποιητς κι  λος ο πνετυματικς κσμος της Γαλλας χωρστηκαν στα 2, ετε με τον ναν ετε με τον λλο, και η φασαρα κλιμακθηκε. Η νκη, σον αφορ στο πνεμα, ταν με τον Marot, αλλ με βαρ τμημα τη πλον κακ φμη του και κακ προδιθεση του κοινο εναντον του. Λγο αργτερα επεξεργστηκε τα ργα του συναδλφου ποιητ François Villon. Παρλο που οι Ψαλμο δημοσιεθηκαν το 1541 και το 1543 με βασιλικ προνμιο, η Σορβννη εξακολουθοσε να αντιτθεται στις μεταφρσεις απ τη Ββλο στα γαλλικ. Το 1543, τανε πλον προφανς τι δεν μποροσε να βασιστε στη προστασα του βασιλι, οπτε κατφυγε στη Γενεη.
     Αφο ζησε κμποσο εκε δουλεοντας τους Ψαλμος του, ο Καλβνος αξανε την επιρρο του. Ττε ξεθαρρεμνος, μετακινθηκε στο Πιεμντε. Πθανε στο Τορνο 12 Σεπτμβρη 1544, σε ηλικα 48 ετν κι ετφη στον Καθεδρικ Να του Τορνο, με ξοδα του Γλλου πρεσβευτ στη Ρμη. Σημαντικτερα ργα του εναι: Η Κλαση, Ο Νας Του ρωτα, Διλογος Των Ερωτευμνων, Κρυγμα Του Καλο Και Του Κακο Ποιμνα κ.
_______________________________

1
Ε
να πρω ο Γιννος πει
στη Μαρι, που πολ αγαπει
και πινοντς την απ' τη μση,
της δεχνει το γυμν του εργαλεο,
στητ και σ' λο του το μεγαλεο.

Μ' αυτ του λει, κοιτντας το με νζι:
-"Θε μου, εναι σωστ θηρο.
Σγουρα μσα μου δε θα χωρσει".

Ο Γιννος τη καθησυχζει:
-"Αν θες, μονχα το μισ θα βλω".
Μα ταν αρχζει πια να της το κνει,

-"Αχ!" η Μαρι αναστενζει,
"μη σταματς, βλε και τ' λλο.
τσι κι αλλις μ' χεις πεθνει".

2
Ο ντρας, τη πρτη νχτα γμου
λει στη γυνακα του: -"Κυρ μου,
αν τχατες και σε πονσω
να, δγκωσε τα δχτυλ μου".

Εκενη συμφωνε. Κι αμσως
στρνονται στη δουλει. Μετ,
-"Σε πνεσα;" την αρωτ.

-"χι", απαντ, "το 'μολογ.
Μα μη σε δγκωσα κι εγ";

3
Μια μρα του Δεκμβρη, ο Ρομπν
πει την μορφη Μαργκ να βρει
και την παρακαλει, αν μπορε,
το παγωμνο πρμα του, που δεν

καταφρνει κεφλι να σηκσει.
με τη φωτι της να το ξεπαγσει.
Αυτ απ σκτη δχεται σπλαχνι

κι αφο χουνε για καλ τα μλη μπλξει:
-"ι", του φωνζει, "σα να φεγει η παγωνι".
-"Και ββαια", της απαντει, "μα θα... βρξει".

3
νας νεαρολης με μια κοπελι
μιλ, και για να τη φχαριστσει,
της παινεει τα κλλη που η Φση

της δωσε: τα ολξανθα μαλλι,
τα ροδαλ βυζι, την ανοιχτ
τρυπολα που χει κτω απ'τη κοιλι.

-"Ε, βρε χαζ", του λει αυτ,
"αφο σ' αρσει η τρπα μου, γιατ
λοιπν δε βζεις μσα κτι τι;;

4
νας παπς, με κκκινη μαγολα,
προσπαθοσε να βρδυ να περσει,
μες απ’της κμαρς του το καφσι,
μια μορφη χωριατοπολα.

Περνν τα μπρτσα, το κεφλι,
το στθος, αλλ κλλησε το αφλι.
Τραβει αυτς, σπρχνει κι αυτ
μα τποτα. Ττε της λει στο αυτ.

-"Αν δεν περσει ο πισινς σου
Γρισε πσω στο χωρι σου.
Χωρς αυτν δεν γνεται γιορτ".

Guillaume Colletet

     Ο Γκυγιμ Κολετ τανε Γλλος ποιητς, μλος της ομδας ποιητν Illustres Bergers, ιδρυτικ μλος της Γαλλικς Ακαδημας των Τεχνν κι εχε γι τον επσης ποιητ, Φρανσου Κολετ, στις δεν τανε τσο καλς σο ο πατρας του και μλιστα νας ποιητς, ο Nicolas Boileau, τονε γελοιοποηησε δημσια, με να του επγραμμα.



     Γεννθηκε 12 Μρτη 1598 και πθανε στις 11 Φλεβρη 1659 -στο Παρσι πντα, που πρασε λη του τη ζω- σε ηλικα 61 ετν. Απκτησε μεγλη φμη κι τανε προστατευμενος πολλν σημαντικν προσπων, μεταξ αυτν και του Καρδινλιου Ρισελι, στις μια φορ του δωσε 600 λβρες για να του ποημα 6 στχων. Στη διρκεια της ζως του εξδωσε 17 βιβλα. Στη προσωπικ του ζω νυμφεθηκε 3 φορς διαδοχικ, με 3 υπηρτριες. Τη τελευταα μλιστα τη Claudine Le Nain, προσπθησε να την εμφανσει ποιτρια, δνοντς της δικ του
να τα υπογρφει αυτ κι ταν κατλαβε το τλος του να πλησιζει της γραψε να που να λει πως θα παραιτηθε απ τη ποηση με το θνατο του συζγου της. Αλλ το γαλλικ κοιν δεν τανε κουτ, και κατλαβε την απτη, μλιστα ο ποιητς Jean de La Fontaine, γραψε κι ν επγραμμα για τοτο. Ββαια δεν εναι εντελς εξακριβωμνο αν το 'κανε ο διος σως η σζυγος κρυφ, αλλ θεωρεται πιθαντερο και μλιστα κατ πολ, το πρτο σενριο.
___________________________________

1
ταν της Λζας το δεξ
βυζ φιλω, θυμωμνα
μου λει: "Δεν εναι αυτ για σνα,
εναι του αντρς μου το βυζ.

Μπορες αν θες να μου φιλς,
το αριστερ σπου να χορτσεις.
Κι οτε απ’τη μοιρασι θα χσεις:
Εναι το μρος της καρδις".

2
Γλυκ το σμα της κυρς μου το αερτο.
Γλυκ το κοταγμα των πλνων της ματιν.
Γλυκ το μτωπο, το γλιο της το ακρτο.
Γλυκ το φλημα των λγνων της χειλιν.

Γλυκς ο λγος της, κελρισμα δροστο
κι ο χεμαρρος των μεταξνιων της μαλλιν.
Γλυκ το στθος της, που ανατριχιζει κτω,
Απ το χδι των καυτν μου των χεριν.

Γλυκ το πδι της, το εξασιο της αφλι
κι η λεα της κοιλι, που’χω για μαξιλρι.
Γλυκει κι η κθε κνησ της, λο χρη.

Μα πιο γλυκ βρσκω απ' τα σα της τα κλλη
των λαγονιν της το μεθυστικ ρυθμ,
ταν τυχανει στα κρυφ να τη γαμ.

Denis Sanguin De Saint-Pavin

    Ο Ντεν Σανκν Ντε Σεντ Παβν, -γεννθηκε στο Παρσι το 1595 και πθανε στις 8 Απρλη 1670- τανε Γλλος ποιητς λιμπερτν. Τα ποιματα αυτ διακρνονται για την ελευθεροστομα και την ελαφρτητα των ηθν τους, καθς εναι κυρως σεξουαλικ και φλερτρουν με τα ρια της συμβατικς ηθικς.



     τανε γιος του Jacques Sanguin, που κατεχε υψηλ θση στην αυλ του βασιλι και Δοκα της Ορλενης κι υπρξε συμμαθητς του Ντεκρτ και του Vallée des Barreaux, με τον οποο γναν εραστς. ταν αφοσιθηκε στην εκκλησα, διορστηκε ηγομενος στο Μοναστρι του Livry. Εκε, κανε καλ 2 πργματα: Παραδθηκε στη Μοσα κι επιδθηκε σε να σωρ ακολασες! Υπρξε μαθητς του Συραν Ντε Μπερζερκ και γενικ μιλοσε για θρησκεα και κλρο με πολλ ελυθεριτητα. Εξ αιτως αυτν λαβε το παρατσοκλι Πργκηψ Των Σοδμων!  Παρλαυτ μπκε κι αυτς στην αυλ του βασιλι κι απκτησε να νθο γιο που αργτερα γινε ιερας στο να της Tierceville.
     γραψε πολλ σονττα, επιστολς, επιγρμματα και ροντ, υπρξεν ο αναστυλωτς του σονττου κατ τον Μεγλο 17ο αινα. Ο Boileau καμε ν επγραμμα σχετικ με την αθρησκεα του.
______________________________________ 

1
Α Αλνα, καλοχτενισμνη,
σεινμενη και κουνιστ,
στο σπτι μου ρθε γελαστ,
σ' αγρι μεταμφιεσμνη.

Γιατ φοβταν, η κουτ,
αν ταν γυναικεα ντυμνη,
πως θα την φηνα να μνει
ξω απ' τη πρτα τη κλειστ.

Ομολογ πως αρχικ
εθμωσα πραγματικ.
Μα τανε χαριτωμνη τσο,

που απ' τη ντροπ για να τη σσω,
της φρθηκα καθς σε κρη
που θλει να περν για αγρι.

2
Δυο φλες τη λαχταριστ
κι ονειρεμνη παραζλη,
του ρωτα ψχνουν στη ζεστ,
η μια της λλης την αγκλη.

Τ' αθα τους σπαταλντας κλλη,
παζουν με χρη ζηλευτ,
λλοτε η μια κι λλοτ' η λλη.
ρλο ερωμνης, εραστ.

Μ' αλομονο, ,τι κι αν κνουν,
τις μορφς τους μρες χνουν.
Ποτ τους δεν ικανοποιονται.

σο κι αν προσπαθον, να βρουν,
στο αγκλιασμ τους δεν μπορον,
την ηδον που μας αρνιονται.
---=====================---

Jean-Baptiste-Joseph Willart De Grécourt

     O Zαν-Μπαπτστ-Ζοζφ Βιλρ Ντε Γκρεκορ, τανε Γλλος ποιητς που γεννθηκε 7 Φλεβρη 1684 στη Vallières (σμερα ονομζεται Fondettes) και πθανε στις 2 Απρλη 1743 στη Τουρ.



     Γεννθηκε σε οικογνεια με καταγωγ απ τη Σκωτα μα χωρς περιουσιακ στοιχεα στη κατοχ της. Η μητρα χρειστηκε να δουλεει ταχυδρμος στη Τουρ, στε να τα βγζουνε πρα. Ο διος προοριζτανε για την εκκλησα. Σποδασε κτω απ τις διδαχς και τη προστασα ενς κληρικο θεου του με καλ θση στον εκκλησιαστικ χρο κι λαβε τον ττλο του ιερα μλις στα 14 του χρνια. Μλις χειροτονθηκε, εχε μεγλην επιτυχα στα κηργματ του, αλλ αργτερα αναγκστηκε να παραιτηθε εξ αιτας ενς σκανδαλδους κηργματος για αρκετς απ τις κυρες της πλης. Η ιδιοσυγκρασα του αμσως τον στρεψε στη ποηση και στις απολασεις, και παρλο που του προσφρθηκαν αργτερα πολλκις καλς θσεις, τις αρνθηκεν λες. Σε αυτς απντησε προσφροντας μια συγγνμη, μες απ' τους στχους του ποιματς του The Solitaire Αnd Fortune.



     Μετ τη παρατησ του, πρασε πολ χρνο στο Παρσι και γνωρστηκε με τον Στρατρχη Ντ' Εστρ κι λλους λιμπερτνους. Αυτ εχε σαν αποτλεσμα, να επιλξει να μενει στο Παρσι, που τα πργματα σον αφορ στην ηθικ, τανε πιο χαλαρ. Ερωτικς και λτρης του καλο φαγητο, συνθεσε πολλς ιστορες και πολλ ποιματα, αρκετ απ' αυτ σκαμπρζικα, σκετς μπουρλσκ, επιστολς, μθους, παραμθια, επιγρμματα και μαδριγλια. Απφυγε να τα τυπσει, τα διαμοραζε κρυφ σε ομοδετες και σε κλειστος κκλους, αλλ αργτερα τα συγκντρωσε λα και τα εξδωσε με ψευδνυμο. Εναι επσης νας απ τους συντκτες της ανθολογας "εκλεκτν" ποιημτων που εκδοθκανε το 1735 σε μλις 62 ανττυπα, τα οποα αγρασε ο δοκας του Aiguillon. ταν πθανε στον τφο του βλαν να δικ του επγραμμα:

Εναι νεκρς, ο φτωχς χριστιανς.
Ο Μολνα χνει ναν αντπαλο.
κι ο ρωτας ναν ιστορικ του.
Αν σκεφτ τη σομα του,
η εκκλησα δε χνει τποτε.
____________________________________

1
Μια μρα του καλοκαιριο ζεστ,
στου πνου χει πσει η Λζα την αγκλη
κι εναι τσι τροφαντ, λαχταριστ,
που κι γιο μπορε σε πειρασμ να βλει.

Το μισοσηκωμνο νυχτικ της.
στα κθαμβα μτια αφνει να φανε,
ο θησαυρς της γουρς της νιτης
και μσα μου φουντνει η ηδον.

Πνω της λαρος πφτω. Αυτ νογ
πως κποιο πρμα μσα της σαλεει,
ξυπν ευθς και λει: "Τι τυχερ!
Κοιμμαι εγ κι η τχη μου δουλεει".

            Οι Γβες

Του αντρς της η Μαρι με νζι,
καινοργιες γβες του ζητει,
στο πανηγρι για να πει
κι ο κουτεντς τς αγορζει.

Μα μλις μνει εκενη μνη,
τον υπηρτη της φωνζει,
που τη χουφτνει, της το χνει
σαν το χαντρ κομπολογιο.

Κι αυτ τα πδια το περνει
θηλει στη ρζα του λαιμο.
Κενη την ρα να και φτνει
ανποπτος ο κερατς

Που βλποντς τη -"Ε!", της κνει,
"Αν στον αγρα πορπατς.
θε να' χεις τα ποδματ σου,
ως τα βαθι γερματ σου".
---=======================---

Alexis Piron

     Ο Αλξις Πιρν τανε Γλλος επιγραμματιστς, ποιητς και δραματουργς. Γεννθηκε 9 Ιουλου 1689 στη Ντιζν, που ο πατρας του,  Aimé Piron, ταν φαρμακοποις κι γραφε στχους στη βουργουνδικ γλσσα. Ο Αλξης ρχισε τη ζω ως υπλληλος και γραμματας σε τραπεζτη και στη συνχεια σποδασε νομικ. Το 1719, ταν ταν σχεδν 30 ετν, πγε στο Παρσι, που να ατχημα του φερε χρματα και φμη. Ο φθνος των τακτικν ηθοποιν επφερε να διταγμα που τονε περιριζε, το Théâtre de la Foire. Καννας απ τους συνηθισμνους συγγραφες γι' αυτ το θατρο δεν θα προσπαθοσε για να μονλογο-δρμα εξ αιτας αυτο κι αυτς κανε μεγλη επιτυχα μ' να κομμτι που εχε ττλο  Arlequin Deucalion (Αρλεκνος Δευκαλων), παρουσιζοντας το Δευκαλονα αμσως μετ τον Κατακλυσμ, κνοντας χιομορ με τη διαδοχικη αναδημιουργα διαφορετικν τπων ανθρπων.



    Το 1728 γραψε το Les Fils ingrats (γνωστ αργτερα ως L'Ecole des pères) στη Comédie-Française. Προσπθησε τη τραγωδα του Callisthene (1730), με το Gustave Vasa (1733) και το Fernand Cortes (1744), αλλ καννα δεν κατφερε να πετχει κι τσι εστρφη ξαν στη κωμωδα με το La Metromanie (1738), που ο ρωας, ο Damis, υποφρει απ... στιχομανα.



    Οι πιο στενς επαφς του αυτ τη περοδο ταν η mademoiselle Quinault, η ηθοποις κι η φλη της Marie Thérèse Quénaudon, γνωστ ως Mlle de Bar. Αυτ η 2η τανε λγο μεγαλτερ του κι χι ιδιατερα μορφη, αλλ μετ απ 20 τη γνωριμας τη νυμφετηκε το 1741. Εκλχτηκε το 1753 στη Γαλλικ Ακαδημα των Τεχνν, αλλ οι εχθρο του τονε βομβρδισαν με μιια συγκεκριμνη ρμα, Ωδ Στον Πραπο, που χρονολογεται απ τις πρτες του μρες εκε και προκλεσε το Louis XV να θσει βτο. Ο Πιρν ωστσο λαβε σνταξη και κατ τα τελευταα πενντα χρνια της ζως του δεν τανε ποτ πια επιθυμητς πουθεν. Το καλλτερ του επγραμμα για να τονε θυμμαστε το γραψε σαν να προσωπικ επιτφιο, γελοιοποιντας ταυτχρονα και την Γαλλικν Ακαδημα:



Ενθδε κεται ο Πιρν
που δεν τανε τποτα
οτε καν μλος της Ακαδημας

     Ωστσο τα επιγρμματ του εναι λα λαμπρ. Ο Φρντριχ Μελχιρ βαρνος von Grimm τον αποκαλοσε Μηχαν Προβολς. Αργτερα (1762) εξελγη μλος της Académie des Sciences, Arts et Belles-Lettres της Dijon. Ο Piron δημοσευσε τα δικ του θεατρικ ργα το 1758 και μετ το θνατ του, ο φλος και λογοτεχνικς ατζντης του, Rigoley de Juvigny, δημοσευσε τα Επιγρμματ του. Ο Μ. Bonhomme εξδωσε μια συγκεντρωτικν κδοση το 1859, συμπληρωμνη απ τις Poésies choisies et pièces inédites το 1879.



     Ο Αλξις Πιρν πθανε στο Παρσι 21 Γενρη 1773. Η μορφ του αντιπαραβλλεται με αυτ του μεγαλτερου των Αδελφν Καραμαζφ, του Φιοντρ Παβλβιτς, ως το συμπλρωμα του πνεματος, (Φιοντρ Ντοστογιφσκη ο συγγραφας).
___________________________________

1
Δυο εραστς τρελ παιχνδι στσαν
στου δσου μιαν απμερη γωνι,
νομζοντας πως ολομναχοι σαν,
με τις ξανθις δρυδες συντροφι.

Μα στη πιο κρσιμη στιγμ ακονε
β
ματα. Ττε κενος της φωνζει:
-"Πμε να φγουμε, τι θα μας δονε".

-"χι, μη σταματς", του αναστενζει.
-"Μα ρχεται κσμος". -"Ε, και τι μ' αυτ;
Δε διακρνω μτε να μου γνωστ".

2
Η Λζα, τη νυχτι του γμου
κτω απ' του αντρς της το κορμ
κουνιται, με περσσειαν ορμ.

Κι στερα τον ρωτει: -"Χαρ μου
Πες μου, δεν το'κανα καλ";
Κι αυτς, πρα πολ οργισμνος,

της απαντ: -"Εσαι ορισμνως
στον ρωτα ξεφτρι, αλλ
ποις σου 'μαθε τσα πολλ";

3
νας νεαρς με μια κυρ στοιχηματζει
πως δδεκα φορς θα της το κνει.
Εκενη δχεται, και μνι μνι
στο στρμα πφτουν και το γλντι αρχζει.

Μα ταν αυτς μετρει ως τις οχτ:
-"Το μτρημα", του λει, "δεν ειν σωστ.
Με κλβεις μια. Χωρς να σε προσβλλω,
θαρρ πως δεν αντχεις λλο,

και να ξεφγεις προσπαθες".
Κι ο τπος απαντει ευθς:
-"Εγ πντα μετρω με προσοχ,
μα αν θλεις, ξεκινμε απ' την αρχ".

---=======================---

Pierre Berthelot

     O Πιρ Μπερθελ γεννθηκε στο 16ο αινα και πθανε κατ πσα πιθαντητα το 1632, τανε Γλλος σατιρικς ποιητς κι χουμε ελχιστα στοιχεα για τη ζω του και το ργο του. Σαν πρτυπο στη τχνη του εχε τον (απ κτω αναρτηθντα) σγχρον του και φλο Ματουρν Ρενι. Χωρς να χει τη δικ του φαντασα και γοστο, διακρθηκεν ωστσο χρις στην ευχρεια στιχοπλοκς και την αστεα γραφ του. Τα περισστερα απ τα ποιματ του εναι αξιοσημεωτα για την επιγραμματικ γραφ τους καθς και τη μεγλη φυσικτητα κι ευχρεια, προσντα που για την εποχ αλλ και μετπειτα αρκετ σπνια ακμη και μεταξ ποιητν με μεγαλτερη φμη. βαλε τχνη που του εξασφλιζε την εκτμηση των συγχρνων του στα επιγρμματα και τα σατιρικ του που τανε πλοσια αν και φυσικ δεχναν ατελ και παρατημνα.



    πως και ο Regnier, ζησε στον πλεμο με τον Malherbe, εναντον του ζυγο στον οποο εξεγρθηκε η ιδιτροπη ιδιοφυα των περισστερων ποιητν εκενης της εποχς. Ο Berthelot δεν τον συγχρησε, παρ μνο απ τον φλο του Régnier, επειδ εισγαγε στους γαλλικος καννες ποησης οι οποοι ευνοοσανε τους ανοσιους τεμπληδες ποιητς που θελαν μεν τη τχνη των στχων μια ευχαρστηση, αλλ χωρς βαθει μελτη και προσλωση και τεχνικ. Ο Malherbe μλις εχε παραχωρσει στη madame de Bellegarde χρο στη ποηση ονομζοντς τη μλιστα "Θαμα Των Θαυμτων". Ο Berthelot το διακωμδησε μ' ναν μλλον πικντικο τρπο:

Να κνει ξι χρνια μιαν ωδ
και νμους καταπς γουστρει,
μπορε να του 'ναι εκολο.
Αλλ να γοητεσει τα αυτι μας
μ' αυτ το... Θαμα των Θαυμτων,
Δε γνεται με τποτα!

    Ο Ménage, σε Σχλι του για τον Malherbe, αναφρει τι ο τελευταος ταν αρκετ ευασθητος κι να απ τα σατιρικ επιγρμματα του Berthelot τον ενχλησε πολ. Για να εκδικηθε τη προσβολ που πστευε πως εχε λβει: κατφυγε σε ναν ευγεν απ τη Caen απ τους φλους του, ονματι La Boulardière.για να τονε δικσει. Ο Berthelot δικαζταν επιδικοντας με σαρκασμ και κοροδα τον θαυμασμ του Malherbe, του Vicomtesse d'Auchy, ο οποος εχε δσει την γκρισ του, μεινοντας την ντση τψν στχψν του που εχαν δη ειπωθε.
     Οι στχοι του Berthelot συγκεντρθηκαν εν μρει, το 1618, με εκενους των Sigogne, Regnier, Motin, Maynard κι λλων, σε μια σατιρικ συλλογ. Γνωρζουμε, με τ' νομ του, μνο μια συλλογ με ττλο Soupirs Αmoureux (Paris, 1646). Τα σατιρικ και τα επιγρμματα του δημοσιεθηκαν στο Cabinet Satirique.
_________________________________

Μια μρα μτρησε η Μαρι,
του αντρς της τ' ρθιο θερι
κι ηρε πως τανε μακρ:
μια σπιθαμ κι λλη μισ.
Μα σαν τελεισαν τη δουλει,
εχε απομενει μια σταλι.

Της λει ττε απελπισμνος:
-"Ντροπ μεγλη εναι ορισμνως,
μσα σου το μισ ν' αφσω.
Αυτ που λεπει δος μου πσω".

Μα εκενη, σκζοντας στα γλια
κι αφο τεντθη με νωχλεια:
-"Καμνε", λει, "δεν του’χω πρει
τποτα απ’την παλη του χρη.

Ξπλωσε πνω στη κοιλι μου,
τρφτο γερ μες στα μερι μου
κι ταν σκληρνει για καλ
Βαλτο σο πιο μπορες βαθι.
,τι του λεπει θα βρεθε
Εκε ακριβς που’χε χαθε".

---======================---

Mathurin Regnier

     Ο Ματουρν Ρενι, τανε γλλος σατιρικος ποιητς και φλος του Μπερθελ, μα πθανε πολ νος, στα 40 του μλις. Γεννθηκε 21 Δεκμβρη 1573 στο Chartres, το σημεριν  Centre-Val de Loire. Ο πατρας του, Jacques, ταν νας αστς με γνωριμες και μια καλ θση, η μητρα του, Simone Desportes, ταν αδελφ του ποιητ Philippe Desportes. Ο Desportes, ο οποος ταν ευεργτης και στην αυλ, φανεται να θεωρεται φυσικς προσττης και μντορς του. τσι το αγρι θλησε να ακολουθσει τους βματα του θεου του, απ 8 ετν.



    Λγα εναι γνωστ απ τη νιτη του κι εναι κυρως εικασες που τις καθορζει η ημερομηνα της επσκεψς του στην Ιταλα σε μια ταπειν θση στη σουτα του καρδινλου, François de Joyeuse, το 1587. Ο καρδινλιος τανε διαπιστευμνος στη παπικ αυλ εκενο το τος ως προσττης των βασιλικν συμφερντων. Ο Regnier βρκε τα καθκοντ του ενοχλητικ κι ταν, μετ απ πολλ χρνια συνεχν ταξιδιν στην υπηρεσα των καρδιναλων, επστρεψεν οριστικ στη Γαλλα περπου το 1605, εκμεταλλετηκε τη φιλοξενα του Desportes.
    Ξεκνησε νωρς τη πρακτικ της σατιρικς γραφς κι η εχθρτητα που υπρχε μεταξ του θεου του και του ποιητ François de Malherbe του δωσε την ευκαιρα να επιτεθε στον τελευταο. Το 1606 πθανε ο Ντεσπρτ, χωρς να αφνει τποτα στον Régnier, ο οποος, αν κι απογοητευμνος απ τη κληρονομι  των αδερφν του Desportes, λαβε σνταξη ψους 2000 λιβρν, που χρενεται σ' να απ αυτ. Μπκεν στη διεθυση της Chartres το 1609 μσω της φιλας του με τον ελαστικν επσκοπο Philippe Hurault, στου οποου το αββαεο, το Royaumont, πρασε πολ διστημα στα τελευταα χρνια της ζως του. Ο ξαφνικς θνατος του Ερρκου Δ' μως, του στρησε τη τελευταα ελπδα του για μεγλες προσδοκες. Στη μετπειτα ζω του αναλθηκε στις ακολασες και πθανε τελικ στο ξενοδοχεο Ecu d' Orlans, στη Ρουν, στις 22 Οκτβρη 1613, μλις στα 40 του χρνια.



    Μετ το θνατ του, δημοσιεθηκαν πολυριθμες συλλογς ημιτελν σατιρικν ποιημτων, εν λλα παρμειναν στο χειργραφο. Επσης μσα σ' αυτς υπρξε πληθρα ανωνμων επιγραμμτων, κλπ., που αποδδεται στο Régnier, ωστσο μερικ μνον απ' αυτ εναι γνσια δικ του, τσι στε εναι πολ σπνιο να βρομε δο εκδσεις του που να συμφωνον ακριβς στο περιεχμενο. Το αδιαμφισβτητο ργο του χωρζεται σε τρεις κατηγορες: απλς στιρες σε τετρστιχα, σοβαρ ποιματα σε διφορα μτρα, και τλος, σατιρικ παιχνιδιρικα επιγρμματα κι ελαφρ κομμτια, τα οποα συχν, αν χι πντα, διαθτουνε σημαντικν ελευθεριτητα γλσσας.



    Το πραγματικ μεγαλεο του στη σφριγηλτητα και τη λεπττητα στις στιρς του, αντιπαραβλλεται και αυξνεται καθς αυτ η σφριγηλτητα εναι με εξασιο συνασθημα και τη μελαγχολικ μουσικ μερικν απ τα μικρ ποηματ του. Σε αυτ ο Ρενι εναι μαθητς του Pierre Ronsard (τον οποο υπερασπστηκε λαμπρ εναντον του Malherbe), χωρς τη περιστασιακ σχολαστικτητα, την εππληξη την υπερβολικ ευχρεια του La Pléiade. αλλ στις στιρες φανεται τι δεν εχε δσκαλο, εκτς απ τους αρχαους, επειδ μερικς απ αυτς γραφτκανε πριν απ τη δημοσευση αυτν του Vauquelin de la Fresnaye, κι οι Τραγωδες του Agrippa d'Aubigné δεν εμφανστηκαν μχρι το 1616. χει μερικς φορς ακολουθσει κατ πδας τον Ορτιο, αλλ πντα σ' εντελς πρωττυπο προσωπικ πνεμα. Το λεξιλγι του εναι ποικλο και γραφικ και δεν αμαυρνεται απ τον κλασσικ κακβουλο ρλο ορισμνων Ronsardists (ποιητς και συμπαθοντες, που συμμερζονταν το θος και τη ποιητικτητα, του εμπνευστο του ρου, ποιητ Pierre de Ronsard -11/9/1524-27/12/1585).
    Ο στχος του εναι εξαιρετικ δυναμικς και παθιασμνος, αλλ η κρια διαφορ του ως σατιρικο εναι ο τρπος με τον οποο αποφεγει τις συνθεις θσεις της στιρας. Οι πανσχυρες κι ακριβες γνσεις του για την ανθρπινη φση κι ακμη και για τις καθαρ λογοτεχνικς του ιδιτητες, προκαλσανε μετπειτα το θαυμασμ του Boileau (Nicolas Boileau-Despréaux, 1/11/1636-13/3/1711, Γλλος ποιητς και κριτικς). Ο Régnier επδειξεν αξιοσημεωτην ανεξαρτησα κι οξτητα στη λογοτεχνικ κριτικ και το δισημο εδφιο (Satire ix., A Monsieur Rapin) στο οποο σατιρζει τον Malherbe, περιχει τη καλλτερην υπδειξη της απλς, σωστς θεωρας της ποησης που χει γραφε ποτ. Τλος, εχε μιαν ασυνθιστη περιγραφικ ικαντητα κι η ζωντνια αυτο που ονομζεται αφηγηματικ στιρα, δεν προσεγγστηκε καν στη Γαλλα για τουλχιστον 2 αινες μετ το θνατ του. λα τα πλεονεκτματ του εμφανζονται στο αριστοργημα με ττλο Macette ou l'Hypocrisie dconcerte, το οποο δεν υστερε οτε σε σγκριση με τον Tartuffe του Μολιρου, μα και σχεδν καμμι απ τις 16 στιρες που χει αφσει, πφτει πιο κτω απ να πολ υψηλ εππεδο γραφς.



    Το Les Premières d'Euvres satyres de Regnier (Παρσι, 1608) περιλμβαναν το Discours au rol και 10 ακμα στιρες. Υπρξε ν λλο το 1609, κι λλα το 1612 και το 1613. Εχεν επσης συνεισφρει σε δο συλλογς: Les Muses gaillardes το 1609 και Le Temple d'Apollon το 1611. Το 1616 εμφανστηκε το Les Satyres et autres cvuvres folastres du sieur Régnier, με πολλς προσθκες και μερικ ποιματα απ λλα χρια. Δο δισημες εκδσεις απ τον οκο Elzevir (Leiden, 1642 και 1652) εναι πολτιμες. Οι σπουδαιτερες εκδσεις του 18ου αινα εναι αυτς του Claude Brossette (τυπωμνο απ τον οκο Lyon & Woodman, London, 1729), το οποο παρχει και σχολιασμ για το Régnier, και του Lenglet Dufresnoy (εκδσεις J. Tonson, London, 1733). Οι εκδσεις του Prosper Poitevin (Παρσι, 1860), του Ed. de Barthlemy (Παρσι, 1862), και του Ε. Courbet (Παρσι, 1875), μπορον να αναφερθον ειδικ. Η τελευταα, τυπωμνη με τα πρωττυπα, με πλγια γραφ και καλ επεξεργασμνη, εναι σως η καλλτερη. Τλος παραπμπω στα: Mathurin Régnier υπ Vianey (1896) και του Μ. Η. Cherrier, Bibliographie de Mathurin Régnier (1884). 
______________________________

1
Προχτς, μιλντας με τη Φτω,
που 'ναι μορφη και ντροπαλ,
δχως να θλω, μια στιγμ
μου ξφυγε, κι επα "γαμτο".

Κι πως κοκκνησεν αυτ
κατλαβα πως βρσκει ωραο
και της αρσει αυτ που λω,
μ' αλλο το θλει, χι στ’αυτ.

2
Η Λζα, που 'ν' απελπισμνη,
μια μρα στον Ρομπν πηγανει.
-"Τη ζω βαρθηκα", του λει.
"Δεν αντχω λλο", κι λο κλαει.

"Απ' τα δειν μου λτρωσ με:
Σε ικετεω, σκτωσ με".
Ο νεαρς το παντελνι,
στο ψε-σβσε ξεκουμπνει.

ξω.. . ξρετε τι τραβ,
κι αρχζει να τη μαχαιρνει,
λγο πιο κτω απ' τη κοιλι.
Κι αυτ, που θλει να πεθνει,
του λει: -"Σπρχτο πιο βαθι".

Αλλ' ο Ρομπν, που χει ξεθεωθε,
-"λα, ξεμπρδευε", της κνει,
"γιατ το δλιο μου σπαθ,
χει αρχσει να στραβνει".

---======================---


Jean-Baptiste Rousseau

     Ο Ζαν-Μπαπτστ Ρουσσ τανε Γλλος θεατρικς συγγραφας και ποιητς, ειδικ αξχαστος για πμπολλα κυνικ επιγρμματ του. Γεννθηκε στις 6 Απρλη 1671 στο Παρσι, γιος τσαγκρη κι ταν καλ μορφωμνος. Ως νεαρς, κρδισε την ενοια του Boileau, ο οποος τον ενθρρυνε να γρψει. Ξεκνησε με το θατρο, στο οποο δεν εχε καμα ικαντητα. Η 1η κωμωδα Le Café απτυχε το 1694 και δεν ταν πολ ικανοποιημνος με να πιο φιλδοξο ργο, το Le Flatteur (1696) με τη 5πρακτη περα Venus et Adonis (1697). Το 1700 προσπθησε μια λλη κωμωδα, Le Capricieux, η οποα εχε την δια μορα. Στη συνχεια πγε ως ακλουθος με τον Τλαρντ στο Λονδνο και, σε εποχ που η λογοτεχνα τανε σε μεγλο εππεδο εκε, θλησε να διδαχτε στε να επιτχει.



     Οι κακοτυχες του ξεκνησαν με μια λσχη κωμωδας το Café Laurent, στο οποο συχνζανε πολλο λογοτχνες και που παραδδονταν λοι σε στιρες και λβελλους στους φλους και συναδλφους τους. να σωρ ττοιες στιρες γρφτκαν εκε μσα που τανε δικς του του αποδδονταν κι εκτς αυτν και μια σειρ απ πικντικα ποιματα.Τελικ εχεν επιτυχα κι ας μην εχεν η ποησ του λυρισμ πως πχ του Ρασν. Κτι απ δω κτι απ κει που λνε, φτασε το 1710 ναναι υποψφιος για να γνει μλος της Γαλλικς Ακαδημας. χοντας κυκλοφορσει κποιοι στχοι πιο επιθετικο απ κθε λλη φορ και που αποδθηκαν σε κενον, του δημιουργσανε μεγλο πρβλημα. Κλθηκε να δικαστε, απδωσε τους στχους σε λλον (γνωστο αν εχε δκιο χι) αλλ δεν πεισε και κλθηκε ξαν να δικαστε αυτ τη φορ σε αντερο και πιο επσημο δικαστριο, στο οποο δεν εμφανστηκε. Καταδικστηκε ερμην σε ισβιο εξορα κι αναγκστηκε να ζσει σε διφορες χρες, εξν μιας μυστικς επσκεψης στη Γαλλα το 1738. Του εχε ζητηθε να ανακαλσει κποιους στχους και να τους αποποιηθε κι τσι να αρθε η ποιν, το 176, μα εκενος αρνθηκε.



    Ο πργκιπας Ευγνιος της Σαβοας κι λλοι δισημοι τον βαλαν υπ τη προστασα του κατ την εξορα του και στη Soleure τπωσε τη 1η κδοση των ποιητικν του ργων. Συναντθηκε με το Βολταρο στις Βρυξλλες το 1722 και το Le Pour et le contre του λγεται τι τονε συγκλνισε κι εξφρασε ελεθερα τα συναισθματ του, κνοντς τονε κι αυτν εχθρ του. Ο θνατς του προκλθηκε απ τον Jean-Jacques Lefranc, μαρκσιο του Pompignan, μια ωδ που σως ταν το καλλτερο απ οποιοδποτε ργο του Rousseau. Το ργο αυτ μπορε να χωριστε σε 2 μρη: Το να αποτελεται απ επσημες κι εν μρει θρησκευτικς ωδς και κανττες του τραχτερου μως χαρακτρα, σως το πιο περφημο εναι το Ode a la fortune. το λλο απ σντομα επιγρμματα, μερικς φορς ημιτελ και πντα, σχεδν πντα, νοσηρ.
    Ως επιγραμματοποις εναι καττερος μνον απ το φλο του Πιρν. Η ψυχρτητα του συμβατικο λγου κι η ανεπρκεια λου του πραγματικ λυρικο ρυθμο που χαρακτηρζει την εποχ του, δεν εμποδζουν τις ωδς και τις κανττες του να δεχνουνε κατ καιρος πραγματικ ποιητικ ικαντητα, αν και περιορισμνη κι ανεπαρκς για να εξηγσει την εξαιρετικ του κυριαρχα στο συρμ της εποχς. Λγοι συγγραφες ανατυπθηκαν τσο συχν κατ τη διρκεια του 18ου αινα, αλλ ακμη και στον διο του τον αινα, ο La Harpe εχε φτσει σε μια πιο αληθιν εκτμηση της πραγματικς του αξας, ταν επε για τη ποησ του: "Το χειρτερο εναι πως πρκειται μνο για να συνηθισμνο, φορτωμνο με διακηρξεις κι ακμη και παρανοσεις, ποιητικ συνονθλευμα"!
     Ο Ρουσσ δημοσευσεν επσης να μρος της δουλεις του στο Λονδνο το 1723. Πθανε στις Βρυξλλες 17 Μρτη 1741.
______________________________________________

1
νας καλγερος μια χρα
πηγανοντας να επισκεφθε,
στο σπιτικ της προσπαθε
να μπε απ την πσω θρα.

-"Τι κνεις," λει η προκομμνη,
"πιο κει εν’η θρα η σωστ".
-"Ε, δεν πειρζει, αφο κι αυτ
βρκα ανοιχτ", της αντικρανει.

2
νας παπς μια μοναχ αφρτη
καννιζε, στα κρα πλακκια χμου.
Κι’αυτ, βογγντας, του’λεγε: -"Παπ μου,
πιο βολικ δε θα 'ταν στο κρεββτι";

-"Τκνο μου", απαντει, "αυτ που λες
ειν' πονηρς κουβντες του διαβλου.
Δε θα 'θελε ο καλς Θες καθλου,
Να 'χουμε λου του κσμου τις βολς".

3
νας παπς αυνανιζταν
Την μορφη γειτονοπολα του ως σκεφτταν.
Του λει ο εξομολογητς του:
-"Θμα χεις πσει του Αντιχρστου.

Εναι λοιπν αλθεια τσο ωραα";
-"Αχ!", αναστενζει ο λλος, "δεν χεις ιδα.
Ττοια θεσπσια κοπελι
δεν χεις ξαναδε. Ολξανθα μαλλι,

χυτ κορμ, μτια που λμπουν σαν τη πολια,
βυζκια ροδαλ, ολστργγυλα καπολια.
ργο εναι σγουρα του Σαταν.
Αφο, ως σου μιλω, το 'μολογ:
στην αμαρτα πεσα ξαν".
-"Ω, σε πιστεω", κνει ο λλος. "Δχως να
το θλω, πεσα κι εγ".

4
νας βαρβτος ερημτης,
που μια γυνακα πλνεψε σεμν,
αφο φωτιν ναψε στο κορμ της
θελε να 'μπει απ' τη πρτα τη στεν.

-"Τι κνεις;" του φωνζει εκενη, "στσου.
Η τρπα η καλ  εναι πιο κει".
-"Μη νοιζεται", της απαντ, "η αφεντι σου.
Εδ που εσαι εμνα μου αρκε".

---======================---

Pierre Motin

     Ο Πιερ Μοτν τανε Γλλος ποιητς και μετφραστς, γεννημνος το 1566 στη Μπουρζ απ αριστοκρατικ οικογνεια που 'χεν αναβαμιστε με επιστολ απ τον διο το βασιλι Λουδοβκο ΧΙ και σποδασε στο εκε  εξαιρετικ Πανεπιστμιο, παρακολουθντας τα μαθματα του Cujas. Λογζεται δε στους σημαντικος ποιητς του 16ου αι., στη Γαλλα, συγκρινμενος μλιστα με τον Συραν ντε Μπερζερκ. Κατπιν αιτματος του Ερρκου ΙV τα μικρ ποιματα του Πιρ Τερν απ τα λατινικ, αναφερμενα στη γννηση του Λουδοβκου ΧΙΙΙ. Πθανε στο Παρσι το 1612.
____________________________________

1
Ο Φιλιντρ, τρελλ ερωτευμνος,
πινοντας το πουλ του: "Τι φριχτ!"
λει: "Στη φυλακ να 'μαι κλεισμνος
και το κλειδ στο χρι να κρατ!"

2
Ζωηρ κι ωραα κοπελοδα
Με την ολξανθη πλεξοδα
λο χορεεις κι λο τρχεις.
Οτε στιγμ ησυχα δεν χεις.

Για να σοβαρευτες λιγκι
Μια σφνα θες στο κωλαρκι.

---=======================---

Olivier de Magny



     Ο Ολιβι ντε Μαγν γεννθηκε  στο Cahors στο Quercy γρω στο 1529 και πθανε γρω στο 1561, μλις στα 32 του κι τανε Γλλος ποιητς. Η οικογνει του ανκε στη μεσαα τξη, ξεκνησε κι ολοκλρωσε τις σπουδς του στη γεντειρα και το 1547 μετβη στο Παρσι. Εκε τρβηξε τη προσοχ του Hugues Salel, ηγουμνου του Saint-Chéron και ποιητ της αυλς του Φραγκσκου Α, ο οποος τον προσλαβε σα γραμματα του. Αυτ η 1η σπουδαα του θση, τον κανε να συχνζει στα μρη που σχναζαν επσης σπουδαες προσωπικτητες της εποχς.
    Ο προσττης του πεθανει το 1553. Ο Olivier συνδεται στη συνχεια με τον Jean de Saint-Marcel, ρχοντα του Avanson, ο οποος τονε παρνει μαζ του στη Ρμη το 1555 κατ τη διρκεια διπλωματικς αποστολς στην Αγα δρα. τανε στη διρκεια αυτο του ταξιδιο που συναντθηκε στη Λυν με τη Louise Labé*, την οποα ερωτετηκε.
__________________
 * Η Λουζ Λαμπ (Louise Labé), γνωστ κι ως Η Ωραα Σχοινοποις (La Belle Cordière), τανε Γαλλδα ποιτρια της Αναγννησης, κρη του πλοσιου σχοινοποιο Πιερ Σαρλ και της 2ης συζγου του, Ετιεντ. Το λογοτεχνικ ργο της τανε περιορισμνο, αλλ ευρως αναγνωρισμνο ως να απ τα σημαντικτερα του αναγεννησιακο λυρισμο.



     Γεννθηκε στη Λυν 2 Γενρη 1524. Τα ργα της εναι σαφς επηρεασμνα απ τους: Πιτρο Μπμπο, Πετρρχη & Τζκοπο Σαννατσρο. Το προσωνμι της προλθε απ το επγγελμα του πατρα της αλλ και του συζγου της, καθς το 1540 παντρετηκε ναν επσης σχοινοποι. Σε πεζ λγο γραψε το ργο Διλογος Της Τρλας Και Του ρωτα. τανε πολ γνωστ για την ομορφι, τη μρφωση και τις ικαντητς της στην ιππασα και τη ξιφασκα κι σως εχεν ντως σχση με τον Ολιβι ντυ Μαγν.
     Πθανε στο Παρσι, 25 Απρλη 1566 κι αυτ να, στα 42 της.

---------------------------



    Η παραμον του στην Ιταλα διαρκε 3 χρνια. Εκε συναντ τον Joachim du Bellay, αλλ δεν επιδικει να μπει στην ιταλικ αυλ. Το 1557 επστρεψε στη Γαλλα, που, στις 31 Μη 1559, διορστηκε στη δυσθερητη θση του γραμματα του διου του  βασιλι, θση που κατεχε μχρι το θνατ του.



     Γενικ θεωρεται μαθητς του Ronsard, γραψε κυρως σονττα και τλος, εναι επσης πιθαν πως εχε σχση με τη Labé.
______________________________________

Την νοιξη τι μου αρσει ευθς θα σας το πω:
Γρω μου να ευωδιζουνε τα ρδα, το θυμρι,
στχους να γρφω, και μαζ με τα πουλι, τη χρη
να τραγουδω ολημερς εκενης που αγαπ.

Το καλοκαρι, ξαπλωμνος στο ζεστ χορτρι,
να τη φιλω, στο στθος της το χρι ν' ακουμπ,
μιας αχλαδις να γεομαι το ζουμερ καρπ
και να μεθω με κρασ στιλπν σαν κεχριμπρι.

Σαν ρθουν του φθινπωρου οι πρτες κρες μρες
παρα με φλους γκαρδιακος κστανα στη φωτι
να ψνουμε, κι ευχριστες να κνουμε βεγγρες.

Και το χειμνα, που κλεισμνος μες στο σπτι θα 'μαι,
να χουζουρεω πρω-βρδυ πλι στη πυροστι
και στης καλς μου τη θερμν αγκλη να κοιμμαι.

---========================---

Francois Brouard Beroalde De Verville

      O Φρανσου Μπρουρ (επωνομαζμενος) Βερολντ Ντε Βερβγ τανε Γλλος μυθιστοριογρφος, ποιητς και λγιος. Γεννθηκε 27 Απρλη 1556 στο Παρσι, ο πατρας του Ματι Μπρουρ (Matthieu Brouard Brouart, επωνομαζμενος Μπερολντ), τανε δσκαλος των Agrippa d'Aubigné, Pierre de l'Estoile κι Ουγεντος, η δε μητρα του Μαρ Μπλτζ, (Marie Bletz) ταν ανιψι του ανθρωπιστ εβραου μελετητ François Vatable (αποκαλομενου Watebled). Την εποχ της Σφαγς Του Αγου Βαρθολομαου, η οικογνει του διφυγε στη Γενεη (1573), αλλ ο Béroalde επστρεψε στο Παρσι το 1581. Κατ τον εμφλιο πλεμο που μαινταν απετχθη τον Καλβινισμ κι εντχθηκε στις δυνμεις γρω απ τον Ερρκο III κι επσης υπηρτησε στο στρατ του. Το 1589 μετακμισε στη Τουρ κι γινε ηγομενος του καθεδρικο ναο Saint Gatien, που παρμεινε μχρι το θνατ του.



    Εχε στενος δεσμος με το πνευματικ και δημιουργικ περιβλλον της εποχς στα τλη του 16ου κι αρχς του 17ου αι.(συμπεριλαμβανομνων των Pierre de L'Estoile, Roland Brisset, Guy de Tours) και βρισκταν υπ την προστασα δο συμβολων παρ τω Βασιλε (Pierre Brochard & René Crespin). Τα κεμεν του καλπτουνε τσο ποικλα θματα πως ιστορα, μαθηματικ, οπτικ, αλχημεα, ιατρικ, ζωγραφικ, γλυπτικ, ερωτικ, και το... μετξι!!! γραψε στχους και πεζ και με κθε τρπο (σατυρικ, ηθικ, πνευματικ, πολιτικ). Αντιπροσωπεει μια λογοτεχνα μετβασης απ την αυλ των Βαλου (και τη γενι του La Pléiade) στην αυλ των Βουρβνων, του Ερρκου IV και στο μπαρκ κι πως ο σγχρονος Nicolas de Montreux (1561–1608.Γλλος ευγενς, μυθιστοριογρφος, ποιητς, μεταφραστς και δραματουργς. Γεννημνος στο Sablé-sur-Sarthe, στην επαρχα Maine, τανε γιος ενς maître des requêtes κι σως να γινε ιερας γρω στο 1585. Το 1591 μπκε υπ την προστασα του δοκα του Mercœur, γινε βιβλιοθηκρις του και συμμετεχε στους εμφλιους πολμους απ την πλευρ της Λιγκ, μχρις του φυλακστηκε. Μετ την απελευθρωσ του, εντχθηκε κι αυτς στην αυλ του Ερρκου IV. Υπγραψε πολλ απ τα ργα του με τον αναγραμματισμ του ονματς του, "Ollénix du Mont Sacre"), προσπθησε να καθιερωθε με τη μετφραση ξνων αριστουργημτων δημιουργντας πρωττυπα ργα στα γαλλικ.



      Τα πρτα του ργα ταν ρθρα σ' 1 τμο, στα μαθηματικ και τη μηχανικ (1578) και σε μια ιστορα των οικοσμων (1581). Τα πολυριθμα ιστορικ και φιλοσοφικ του ργα περιλαμβνουν: το Les Recherches de la pierre philosophale κι αφορ στη φιλοσοφικ λθο (1583). Dialogue de la vertu (1584),  L'idée de la republique (1584), μια μετφραση του Justus Lipsius (1592), De l'ame et de ses excellences (1593), De la sagesse (1593). La Pucelle d'Orleans γραμμνο για τη Joan of Arc (1599), μια εργασα-μελτη για το μεταξοσκληκα (1600), το ργο Ηρωδις (1600). και μια γαλλικ κδοση με σχλια της Hypnerotomachia Poliphili (1600) του Francesco Colonna.(Ιταλς Δομινικανς ιερας και μοναχς, ο οποος πιστνεται με το ργο που προανεφρθη και μλιστα το νομ του βγανει με ακροστιχδα απ τα αρχικ γρμματα του κειμνου. ζησε στη Βενετα και υπηρτησε στο να του Αγου Μρκου). Η ποησ του περιλαμβνει: Les Apprehensions πνευματικ ποιματα κι λλα φιλοσοφικ (1583); ερωτικ ποιματα, Les Soupirs amoureux (1583). μια συμβολ στχων το 1592, στη μετφραση της La Diane του Jorge de Montemayor (Πορτογλος μυθιστοριογρφος και ποιητς, ο οποος γραψε σχεδν αποκλειστικ στα ισπανικ. Το πιο δισημο ργο του εναι το βουκολικ πεζ Diana 1559), πνευματικ ποιματα, La Muse celeste (1593) και μια μετφραση του Βιβλου των Θυσιν του προφτη Ιερεμα, Les Tenebres (1599).



     Ο Béroalde δημοσευσε και μακροσκελ ργα: το Les Avantures de Floride, μυθιστρημα 4 τμους (1593-1596), το Le Cabinet de Minerve (1596), να ημιτελς μυθιστρημα Le Restablissement de Troye, amours d'Æsionne (1597), Le Voyage des princes fortunes (1610) και Le Palais des curieux (1612). Με τη περτεχνη πλοκ, τους πολλαπλος χαρακτρες και τις περιπετειδεις καταστσεις, αυτ τα περιπετειδη μυθιστορματα δεχνουνε την μπνευση του μυθιστορματος ιππανο-πορτογαλικς ιπποτικς περιπτειας (πως το Amadis of Gaula του Garci Rodríguez de Montalvo 1450-1504 Καστιλινου συγγραφα που τπωσε κι εξδωσε το μυθιστρημα αυτ Αγνστου Συγγραφα) και του αρχαου ελληνικο μυθιστορματος (πως το ργο του Ηλιδωρου του Εμεσσηνο του Αχιλλα Ττιου) αλλ επσης περννε τη γραμμ μεταξ μυθοπλασας και φιλοσοφικς εγκυκλοπαιδικς γραφς και συχν χνονται σε διαλγους με ηθικ ζητματα σε συμβολικ κφραση (εμπνευσμνη απ την Hypnerotomachia Poliphili) με πληθρα αποριν, σε αρχιτεκτονικ αλλ κι λλων στοιχεων.
    Το πιο δισημο ργο του εναι το παιχνιδιρικο, χαοτικ, μπαρκ, μερικς φορς σεμνο και σχεδν ακατανητο Moyen de parvenir που κυκλοφρησε 1η φορ γρω στο 1617 -παρωδα των βιβλων του "talk table" του Rabelais και του Michel de Montaigne The Essays που πολλο δισημοι νθρωποι συζητνε κι αστειεονται (με συχν χονδροειδς χιομορ) ιστορικ και φιλοσοφικ θματα. Ο γκος του ργου του εναι τερστιος και μαρτυρ μιαν ανησυχα και λαχτρα για εγκυκλοπαιδικ μθηση, τη κλιμκωση της γνσης αλλ και τις δυσκολες ερμηνεας διαφρων σημαντικν πραγμτων. Τον 17ο αι., ξεχστηκεν ολτελα, αλλ τον 19ο ανακαλφθηκε ξαν και μλιστα με ανανεωμνη κριτικ και λογοτεχνικν αξα.
     Το τλος τονε βρκε στη Τουρ περπου 19-26 Απρλη του 1626 σε ηλικα 70 ετν.
___________________________________

Τρα που η νοιξη ρθε ζωηρ,
ο ρως που μθη φρνει και ζαλδα,
βγαλε προσταγ πολ αυστηρ,
με Μηδες να γεμσει λη η πεδιδα.

χω να Μη ωραο και μακρ,
με γρω-γρω πλοσια πρασινδα,
που με την διαν ευκολα μπορε
να φυτευτε σε κμπο σε κοιλδα.

Κυρα, ανοχτε αν θλετε τη πρτα
και θα σας τον φυτψω στο χαντκι,
που χετε στο σπτι σας μπροστ.

Κι ως θα φυτρνουν γρω του τα χρτα,
αυτς θε να φουντνει με μερκι
και γλυκει συντροφι θα σας κρατ.

---=======================---

Isaac de Benserade

     Ο Ισακ Μπενσερντ τανε Γλλος ποιητς που γεννθηκε αρχς Νομβρη -βαφτστηκε στις 5 Νομβρη- 1612. στη Lyons-la-Forêt της Νορμανδας κι η οικογνει του φανεται πως εχε πολ καλς σχσεις με το Ρισελι, ο οποος του προσφερε σα μισθ/σνταξη 600 λβρες.



     Το 1ο του ργο ταν η τραγωδα Cléopâtre (1635), με οποο εισλθε ουσιαστικ στο χρο της τχνης και της λογοτεχνας. Ακολοθησαν λλα 4, αλλ με το θνατο του Ρισελι, χασε το μισθ του. Ωστσο αυτ δεν επηρασε τη δημοφιλα του κι ειδικ με την ννα της Αγγλας (Α ρε Λνθμε!), η οποα τον εχε στην αυλ της. Εκε στη βασιλικ αυλ, δινε τους στχους στα βασιλικ μπαλλτα κι αυτ εχε σαν αποτλεσμα να μπει το 1674 στη Γαλλικν Ακαδημα. απ' που ασκοσε φυσικ μεγλη πλον επιρρο. Το 1675 παρουσασε 39 4στιχα που απεικονστηκαν υδατογραφημνα πνω σε αντστοιχα γλυπτ απεικονζοντας ιστορες βασισμνες στους Μθους του Αισπου, στο λαβρινθο των Βερσαλλιν. Την επμενη χρονι αποτυγχνει να αποδσει τις Μεταμορφσεις του Οβιδου, στη προσπθει του να τα μεταφρσει και να τα φτιξει σε ροντ, αλλ' αυτ δεν τονε πτοε, οτε περιορζει τη μεγλη του φμη, μεταξ των συναδλφων του.
     Αξζει σ' αυτ το σημεο να παραθσω να τετρστιχ του σε μετφραση δικ μου:

Στο κρεββτι γελμε κι εκε κλαμε.
Εκε γεννιμαστε κι εκε μας βρσκει ο Χρος.
Πλησιζοντας να κρεββτι ημπορε
στην ηδον να πμε στ' αλμονο!

     Πιθανν να γινε τσο δισημος εξ αιτας ενς σονττου του, το Job (1651), το οποο στειλε σε μια νεαρ κοπλλα , σα μια παρφραση του Ιβ, που επφερε τρομερ ανταγωνισμ με το Urania του Voiture (
Vincent Voiture, 1597-1648, Γλλος ποιητς και συγγραφας, γιος πλοσιου εμπρου κρασιο της Amiens. Μπκε απ να μαθητ του σχολεου, τον Claude d'Avaux, στη συνοδεα του Gaston, δοκα της Ορλενης και τονε συνδευσε στις Βρυξλλες και στη Λωρρανη στις διπλωματικς του αποστολς). Τσο μεγλη μλιστα ταν η διαμχη που φερε αμηχανα στην αυλ και στην Ακαδημα και δχασε κοιν, αυλικος κι λο τον πνευματικ κσμο σε... Ιωβικος κι Ουρανιακος!!! Οι... αντρτες του μεν Ιβ, εχαν επικεφαλς τον πργκιπα de Conti και τον Mlle de Scudéry, εν οι της Ουρανας, τον Mme de Montausier και τον Jean-Louis Guez de Balzac!
    Μερικ χρνια πριν το θνατ του, αποσρθηκε στο Gentilly κι αφιερθηκε στη μετφραση των Ψαλμν, την οποα σχεδν ολοκλρωσε. Τελικ πθανε εκε, 10 Οκτβρη 1691 σε ηλικα 78 ετν.
_____________________________

Κυρ, θα σας χαρσω να πουλ
που 'χει ανεκτμητη στ' αλθεια αξα.
Αρρστια αν νισετε κοραση πολλ,
αμσως θα σας δσει την υγεα.

Ημικρανα, κοιλπονο, χολ,
τα πντα θεραπεει μ' ευκολα.
Μα προπαντς να φγει συντελε,
απ' τη καρδι η βαρει μελαγχολα.

Κποια το 'δε κυρ, που το κρατοσα,
κι ευθς εζτει, χαμηλοβλεποσα,
μ' λο της γης το βιος να τ' αγορσει.

Γιατ στ' λλα πουλι δεν χει μοισει:
τσο πολ του αρσει το κλουβ,
που κλαει απ χαρ, μσα αν βρεθε.

---=======================---

Jean Antoine de Baif

     Ο Ζαν Αντουν Ντε Μπεφ τανε Γλλος ποιητς και το πιο δισημο μλος της Πλειδας (νομα που δθηκε σε μια ομδα 7 Γλλων αναγεννησιακν ποιητν του 16ου αι., των οποων τα κρια μλη ταν ο Pierre de Ronsard, ο Joachim du Bellay κι ο Jean-Antoine de Baïf. Το νομα ταν αναφορ σε λλη λογοτεχνικ ομδα, την αρχικ Αλεξανδριν Πλειδα 7 Αλεξανδρινν ποιητν & τραγωδν τον 3ο αι. π.Χ., που αντιστοιχοσαν στα 7 αστρια τη Πλειδος. Τ' νομα Pléiade υιοθετθηκε επσης το 1323 απ ομδα 14 ποιητν: 7 ανδρν κι 7 γυναικν στη Τουλοζ).



      Γεννθηκε στη Βενετα, 19 Φλεβρη 1532, φυσικς γιος του λγιου, χιουμανιστ και διπλωμτη Lazare de Baïf, ο οποος απολμβανε βασιλικ χρη και λαβε συντξεις κι ευεργετματα απ τον Charles IX και τον Henry III. και ττε τυχε να 'τανε πρεσβευτς εκε. Χρη σως στο περιβλλον της παιδικς ηλικας του, μεγλωσε λατρεοντας τις καλς τχνες και ξεπρασε με ζλο λους τους κορυφαους της Αναγννησης στη Γαλλα. Ο πατρας του δεν τσιγκουνετηκε καννα ξδι για να εξασφαλσει την καλλτερη δυνατ εκπαδευση για τον γιο του. Το αγρι διδχθηκε λατινικ απ τον Charles Estienne, κι απ τον Ange Vergèce, τον Κρητικ μελετητ και καλλιγραφα που σχεδασε ελληνικος τπους για τον Francis I. Στα 11 του, τθηκε υπ τη φροντδα του δισημου Jean Daurat (Γλλος ποιητς και λγιος που ταν επσης μλος της Πλειδας). Ο Ronsard, που ταν 8 τη μεγαλτερος, ρχισε να μοιρζεται τις σπουδς του. Ο Claude Binet λει πως ο νεαρς Baïf, βοθησε σημαντικ στα λατινικ και στα ελληνικ, το Ronsard, που με τη σειρ του μησε το φλο του στη γαλλικ λογοτεχνα και γλσσα. Αφο ολοκληρσανε τη στοιχειδη εκπαδευση πγανε στο Collège de Coqueret του Παρισιο, που σχεδαζαν μαζ και με τον Joachim du Bellay να μετατρψουν τη γαλλικ ποηση μιμομενοι τους αρχαους και τους Ιταλος.



      γραψε 2 συλλογς σονττων με Πετραρχικος κι Επικουρολυρικος στχους, Les Amours de Méline (1552) και L'Amour de Francine (1555). Το 1567 το ργο του Le Brave, ou Taillebras, η ζωνταν προσαρμογ του στο ργο του Πλατου (Ττος Μκκιος Πλατος: Titus Maccius Plautus, Λατνος κωμωδιογρφος, γεννθηκε  το ~254  π.Χ. στο χωρι Σαρσνα της Ομβρικς και πγε στη Ρμη που γινε εργτης θετρου. Ασχολθηκε μετ με το εμπριο, χασε τα χρματ του κι αναγκστηκε να εργαστε σε φορνο. Στον ελεθερο χρνο του γραψε 3 κωμωδες που εχαν μεγλη επιτυχα κι κτοτε αφοσιθηκε στη συγγραφ κωμωδιν. Πθανε δοξασμνος στην Ρμη το 184 π.Χ.) Miles gloriosus, κωμωδα που οι ρωες γνονται Γλλοι κι η ιστορα εκτυλσσεται στην Ορλενη, παζεται στη βασιλικ αυλ και δημοσιεεται. Το ργο του Œuvres en rime το 1573, αποκαλπτει μεγλην ευρυμθεια: ελληνικ (ειδικ τα Αλεξανδριν), λατινικ, νεο-λατινικ κι ιταλικ μοντλα, δημοσιευτκανε σε 4 τμους που αποτελεται απ ερωτικ, παγνια, επιγρμματα και σονττα. Μερικ εναι σμερα δσκολα αναγνσιμα, αλλ μερικ εναι πραγματικς λιχουδις, χοντας αμτρητη χρη. Ο Κολεττ μλιστα δλωσε ττε, πως τα τραγοδια του τανε στο στμα λων. Οι μεταφρσεις του στχου περιλαμβνουνε μια κωμωδα: τον Ευνοχο του Publius Terentius Afer (Λατνος ποιητς που μετ τον Πλατο θεωρεται ο κορυφαος της εποχς του, γεννθηκε στη Καρχηδνα το 195 π.Χ. και πθανε στην Ελλδα σε θαλσσιο ταξδι γρω στο 159 π/Χ.)  και την Αντιγνη του Σοφοκλ.
    Ο Baïf ταν ευλικτος, ευρηματικς καινοτμος ποιητς και πειραματιστς που, για παρδειγμα, επινησε κι κανε χρση ενς συστματος φωνητικς ορθογραφας, το οποο τανε γνωστ ως versus mesurés versus mesurés à l'antique. Στη γενικ ιδα δεν τανε πρωτοπρος, ο Jacques de la Taille εχε γρψει το 1562, το Maniére de faire des vers en français comme en grec et en Latin (τυπθηκε το 1573), κ
ι λλοι ποιητς εχανε κνει πειρματα προς την δια κατεθυνση. ωστσο, στη συγκεκριμνη προσπθει του να ξανακνει την αρχαα ελληνικ και λατινικ ηθικ επδραση της ποησης στους ακροατς της, κι εφαρμζοντας τις μετρικς καινοτομες στη μουσικ, δημιοργησε κτι εντελς νο. τσι, με τον μουσικ Thibault de Courville, με βασιλικς ευλογες κι οικονομικν υποστριξη, ιδρσανε βραχβια Ακαδημα Ποησης & Μουσικς (Académie de musique et de poésie) για να προωθσει ορισμνες πλατωνικς θεωρες για το πντρεμα ποησης και μουσικς. Συνθτες πως ο Claude Le Jeune, ο οποος μελλε να γνει ο σημαντικτερος μουσικς στη Γαλλα στα τλη του 16ου αι.κι ο Jacques Mauduit, που μετφερε τις ιδες της Ακαδημας στον 17ο αι. σντομα προσχωρσανε στην ομδα, που ωστσο παρμεινε μυστικ ως προς τις προθσεις και τις τεχνικς της.
     Οι δε μετρικς του καινοτομες που περιελμβαναν στχο 15σλλαβο, εναι τα λεγμενα Baïfin. Οι θεωρες του εκδθηκαν ως παραδεγματα το 1574, Gifts of French Poetry in Quantitative Verse, και στα μικρ τραγοδια του, Chansonnettes mesurées (1586), με τη μουσικ του Jacques Mauduit. Το ργο του δε, το 1576, Mimes, Lessons, & Proverbs θεωρεται το πιο πρωττυπο ργο του. γραψε κι να δισημο σονττο για τη Σφαγ Της Νχτας Του Αγου Βαρθολομαου.



     Ο Μπεφ τανε ποιητς, προικισμνος αλλ τα ργα του τσο σε μορφ, σο και σε γλσσα τανε καττερα της ευφυας και των δυνατοττων που διθετε. Στα υπρ του θα χρεωθον, η λατρεα του για τη ζωντνια των στχων -αν και ρεαλιστικ περιγραφ-, για το χιομορ, τη στιρ του και τη δναμ σε στχους που 'χουνε σαν πλασι τους την επαρχια και τις ιστορες της. Εν λοιπν εχε ττοιαν ευκολα, το μικρ σνολο του ργου του τανε που κλνισε τη φμη του. Αν εξαιρσει κανες σα ανεφρθησαν και κτι μεταφρσεις του σε κλασσικος, μνει στο Παρσι κι απολαμβνει τη συνεχ ευχαρστηση και τις διασκεδσεις της αυλς.Το σπτι του γινε δισημο για τις συναυλες που δωσε, διασκεδσεις στις οποες ο Charles IX και ο Henry III παραβρεθκανε συχν.
     Ο Ζαν Αντουν Ντε Μπεφ πθανε 19 Σεπτμβρη 1589 στο Παρσι σε ηλικα 57 ετν.
_______________________

Δεν αγαπω τις παρθνες,
εναι ξυνς σαν αγουρδες.
Οτε τις πρωρα γερασμνες
που 'χουνε δρμα λο ρυτδες.

Μου αρσουν οι ριμες, με χελη,
που σε μεθνε σα σε φιλνε.
Εγ δεν θλω το σταφλι,
οτε γουρο οτε σπιο να 'ναι.

---======================---

Gabriel-Charles de L'Αttaignant

     Ο Γκαμπριλ-Σαρλ Ντε Λ'Ατενιν τανε Γλλος τραγουδιστς και ποιητς, που γεννθηκε το 1697 στο Παρσι και πθανε εκε 10 Γενρη 1779 σε ηλικα 82 ετν.
    Ως νετερος γνος αριστοκρατικς οικογνειας που κατεχε το κστρο του Baronville,  Lattaignant προοριζταν για την εκκλησα, πως φανεται απ να οργλο 4στιχο του δισημου τραγουδιο J'ai du bon tabac που αποδδεται σ' αυτν στω και μερικς και θα το παραθσω σε μετφραση δικ μου:

Εις ευγενς και κληρονμος κστρου,
χοντας κι μβλημα καπαρωμνο
λει στο μικρτερ του αδρφι:
"Τρβα και γνε ηγομενος
γιατ εμαι... προηγομενος"!



    Παρλο που ταν εντελς απαλλαγμνος απ καλωσνη, τοποθετθηκε στο Σεμινριο των Καλν Παιδιν, απ το οποο φυγε μνο με το μικρ κολρο, το οποο του δωσε τον ττλο ηγουμνου, πως οι Grecourt & Voisenon. Συνδευσε, ως γραμματας, τον κμη de Cambis ταν διορστηκε πρεσβευτς στην αυλ του Τορνο. Επιστρφοντας στο Παρσι, ακολοθησε καρριρα τραγουδοποιο. Εκλθη στα καλλτερα σπτια, αλλ και σε καμπαρ, που κλενανε συχν αργ το βρδυ  και τον βρισκες κτω απ να τραπζι να τραγουδ να απ τα σκαμπρζικα κουπλ του! "Καω το τζνι μου στον λιο / κι στερα το πετ στη λσπη", γραψε με γλαφυρ φος κποια στιγμ. Αν κι γινε γνωστς σαν επασχυντη φυσιογνωμα εντοτοις επμενε με πθος στη γαλαντομα.



     Στα 40 του τανε να νυμφευθε να κορτσι 16 ετν, αλλ ο αρραβνας διλυσε κι ο L'Αttaignant παραιτθηκε απ την ιεροσνη: απκτησε τον ττλο του ηγομενου στη Reims το 1743 και χειροτονθηκε ιερας 2 τη μετ. Στο Ριμς, ταν υπ τον Αρχιεπσκοπο, κ. Mgr. De Rohan-Guéméné, ο οποος τονε πρε ως γραμματα. Διορστηκε σμβουλος στη κυραρχη αθουσα του κλρου, επστρεψε για να εγκατασταθε στο Παρσι που συνχισε την ευτυχισμνη ζω του. Αλλ ταν ρθε η εποχ, αποφσισε να σταματσει και να αποσυρθε το 1769 στους Αδελφτητα της Χριστιανικς Διδασκαλας. πειτα συνθεσε μερικ πιο σοβαρ κομμτια, πως αυτ που δικαως ονομζονταν Réflexions.



     Πρλαβε κι γραψε να τελευταο τραγοδι προς τιμν του Voltaire, τον οποο θαμαζε, με την ευκαιρα της επιστροφς του στο Παρσι (1778), και τελικ πθανε λγο μετ τον μεγλο ρω του το 1779.
____________________________________

Τραγοδι Στη Μαρκησα De La Courcelle

ταν κανες ερωτευτε,
tποτα δεν τον συγκρατε.

Θα’θελα να 'μαι καλτσοδτα,
τσατσρα, μπικουτ, φουρκτα,

κλτσα, σουτιν, γιακς, μανκι,
κολι, βραχιλι, σκουλαρκι,

σκυλκι, γτα, παπαγλος,
στω στο 'να πδι σου, νας κλος.

Θα 'θελα να 'μουνα, στ' αλθεια,
το ρδο που 'χεις μες στα στθια,

το κοκκινδι που στο στμα,
πουλα σε φιλει, ακμα

κι αυτς ο ψλλος που σου πνει
το αμα, στη ζεστ σου κλνη,

πριν θυμωμνα τον τσακσουν
τα δχτυλ σου και τον λυσουν.

---========================---

Claude Pontoux

     Ο Κλωντ Ντε Ποντο τανε Γλλος ιατρς, στιχουργς και ποιητς που γεννθηκε το 1530 στη Comté de Chalons-sur-Saône και πθανε εκε το 1579. Ο πατρας του ταν ο Jean de Pontoux, ρχοντας στο Granges απ το 1500. Νυμφετηκε τη Bénigne Valon. 



     γραψε μεταξ λλων και τα εξς ργα:Lamentable Harangues on the Death of Divers Animals, Love's Smiles and Tears (1576), The Idea and Other Works (1579). Η Ιδα τανε μια κυρα στην οποα γραψε μια ποιητικ σουτα χωρς μως ελπδες για αναπκριση. Επηρεστηκε πολ απ την ομδα της Πλειδας.

______________________________

Η μικρολα η Αντιγνη
δ
ε φωνζει, δε θυμνει,
αν καμι φορ τολμ
τ
ο χιοντο της λαιμ
να χαδψω. Αλλ αν κνω
τ
ο βυζκι της πως πινω:

-"
Κριε μθε", λει με νζι,
"'ο
τι δεν μπορε καννας
χ
ρι ββηλο να βζει
μ
ες στον κρφο μιας παρθνας".

Κι αν, με μγουλο αναμμνο
α
π' τον πθο, επιμνω
κ
αι πιο κτω προχωρ,
τ
ον κρυφ της θησαυρ
ν
α της κλψω, ττε κενη,
χι μνο δε μ' αφνει,

μ
α φωνζει αγριωπ:
-"
Κριε, ξρε πως καννας
δ
εν μπορε κλεφτ να μπει
σ
το παλτι μιας παρθνας".

---=======================---

Barthelemy Imbert


     Ο Μπαρτελεμ Ιμπρ τανε Γλλος θεατρικς συγγραφας, ποιητς και μυθιστοριογρφος του 18 αι.. Γεννθηκε στη Νιμ 16 Μρτη 1747 και πθανε στο Παρσι 23 Αυγοστου 1790, σε ηλικα μλις 43 ετν.



    Μετ τις σπουδς του στην πατρδα του Nîmes, μετακμισε στο Παρσι, που γινε δισημος με το ποημ του Le Jugement de Pâris, να μικρ με 4 τραγοδια σε 10σλλαβους στχους, το 1772. ξυπνη ιδα, εληπτο ργο, γεμτο κομψ χρη, το οποο του χρισε μεγλην επιτυχα. Μετ απ' αυτ γραψε κωμωδες, τραγωδες, μυθιστορματα, μθους και παραμθια σε στχους και πεζογραφα, που που πρσκαιρα μνο κρτησαν αλλ γργορα πσανε στη λθη. Επσης, ν ακμα αξιοσημεωτο ργο του εναι το Book Οf Fables.
_____________________________________ 

Κποιος, μιλντας σε μια νια
κοπλα, επε τη λξη παρθενι.
Κι αυτ, λο απορα, ρωτει:

Τι παναπε; Ττε κι εγ,

πως εναι να πουλ, της εξηγ,
που αν κνει πως το αγγζει

λλο πουλ, μακρυ πετει
και δεν ξαναγυρζει.

---======================---

Armand Gouffe

      Ο Αρμν Γκουφ, τανε Γλλος τραγουδοποις, ποιητς του 19ου αι. κι επσης goguettier και vaudevillist*.  Γεννθηκε 22 Μρτη 1775 στο Παρσι και πθανε 22 Οκτβρη 1845 στη Beaune σε ηλικα 70 ετν.
______________________
 * Η Goguette ταν μια λσχη τραγουδιο στη Γαλλα και το Βλγιο και τα μλη της ονομζονταν goguettiers. Εκτς απ χρος συνντησης κι ανεπσημα φιλικ σλο συναυλες και τραγοδια χρησμευσε κι ως τπος για κρασοκατανξεις κοινωνικς επαφς και διασκδαση.
    Το Vaudeville εναι θεατρικ εδος κτι σαν να διασκεδαστικ βαριετ και γεννιθηκε στη Γαλλα τλη του 18ου αι. Εναι μια κωμωδα χωρς ψυχολογικς ηθικς προεκτσεις βασισμνη σε μια κωμικ κατσταση. ταν αρχικ εδος δραματικς σνθεσης ελαφρις ποησης, συνθως μια κωμωδα, εμπλουτισμνη με τραγοδια μπαλτα, κτι σαν μιοζικαλ που λμε. γινε δημοφιλς στις ΗΠΑ και τον Καναδ απ τις αρχς της δεκαετας του 1880 ως τις αρχς της 10ετας του 1930, αλλ η αρχικ ιδα και ρζα του νaudeville λλαξε ριζικ απ το γαλλικ προτυπο.
-------------------------


    Προσλφθηκε ως υπλληλος στο υπουργεο Οικονομικν, γινε επικεφαλς αντιπρεδρος. Υπφερε χοντας ασθενικ κρση κι φερνε προς το καταθλιπτικ, ωστσο ταν νας απ τους πιο χαρομενους ποιητς της εποχς του, τραγουδντας για το κρασ που δεν μποροσε να πιει και κλυπτε τις απογοητεσεις του με ονματα επιδορπων που το στομχι του απαγρευε να αγγξει. Η ευκολα του στχου του εχε τπροσδσει το παρατσοκλι: Τhe Panard Οf Τhe XIXth, -που ο Πανρ ταν ο Charles-François Panard Pannard τανε Γλλος ποιητς του 18ου αι., τραγουδοποις, θεατρικς συγγραφας κι επσης goguettier. Μαζ με τον Pierre Capelle (γλλος τραγουδοποις του 19ου αι. επσης, goguettier και συγγραφας) ταν απ τα 1α μλη του dîners du Vaudeville. Ενπνευσε πολλος μεταγενστερους ποιητς στα εδη με τα οποα καταπιστηκε, πως τους Désaugiers και Béranger. Πολλ απ τα τραγοδια και τα ποιματ του τανε πολ δημοφιλ για καιρ. Τλος, κατ καιρος συνεργστηκε με το περιοδικ Journal des dames et des modes μεταξ 1800-14.
____________________________

Μια ερωτιρα κρη,
μια μρα βλπει αγρι
ωραο, που πουλ
μεγλο εχε πολ.

Κι ευθς πνω του ορμει,
να το πιει και να το φει.

Χωρς αμφιβολα
της πρπει τιμωρα.
Μια για ποιαν αμαρτα;
Λαγνεα λαιμαργα;


---=====================---

Alfred Delvau

     O Αλφρντ Ντελβ τανε Γλλος ποιητς, δημοσιογρφος και συγγραφας, που γεννθηκε 7 Απρλη 1825 στο Παρσι και πθανε νετατος εκε, στις 3 Μη 1867 σε ηλικα 42 ετν.


 
     τανε γιος ενς βυρσοδψη στο Faubourg Saint-Marceau (συνοικα του Παρισιο), πως λει ο διος για τη παιδικ του ηλικα στο Au bord de la Bièvre: impressions et souvenirs, το 1854. Αρθρογραφοσε στη La Reforme το 1846, το Γενρη του 1848 βρσκεται στη Le Triboulet, και στη συνχεια στο Journal pour rire. Μπανει σαν ιδατερος γραμματας του Ledru-Rollin (Alexandre-Auguste Ledru-Rollin, γεννημνος στις 2 Φλεβρη 1807 στο Παρσι και πθανε στις 31 Δεκμβρη 1874 στο Fontenay-aux-Roses, Γλλος δικηγρος και πολιτικς), και το 1848 μαζ με τον γκαρδιακ του φλο Poulet-Malassis και τον Antonio Watripon, ιδρει το L’Aimable faubourien.Journal de la canaille. Ο Πουλ Μαλασσς εναι μεταξ λλων εκδτης του Μπωντλαρ! Στις 23 Ιουνου 1848, στη διρκεια της εξγερσης, οι 3 νδρες εχανε σβσει μαζ τη πυρκαγι στο οδφραγμα της rue des Mathurins.
     Ο Ντελβ κατγραψε το Histoire de la révolution de Février (1850) κι αργτερα γραψε το Les Murailles révolutionnaires (1851). Στη διρκεια της Δετερης Δημοκρατας, γραψε 2 φορς στον Υπουργ Εσωτερικν ζητντας βοθεια. ζησε κτω απ' αυτ, συμμετχοντας, μεταξ λλων, σε λεξικογραφικ ργο. χει δη προσχωρσει στην ομδα του Dictionnaire universel του Maurice Lachâtre (1814-1900 Γλλος εκδτης) απ το 1854. Συνεργστηκεν επσης με τη Figaro. Δημιοργησε 2 λεξικ: Dictionnaire de la langue verte & Dictionnaire érotique. Το 2ο θα του δημιουργσει πολλ νομικ προβλματα αργτερα. γραψε βιβλα για το Παρσι και την ιστορα του κι επσης εναι νας απ τους συγγραφες του παστς (μμηση, παρωδαLe Parnassiculet contemporain, που σατιρζει τους ποιητς του Παρνασσο.
___________________________________

                  Ο Ποιητς


Θωρντας τα γυμν σου κλλη, θλω
καθημερν σονττα να σου γρφω.
Σγουρα ιδανικ θα 'σουν μοντλο
και για τον πιο απαιτητικ ζωγρφο.

Της ομορφις ο λιος ανατλλει.
σκορπζοντας τη θρμη της φωτις της.
Τα στρουμπουλ και ροδαλ σου μλη
Λες τα 'κανε δεινς ζαχαροπλστης.

Τα εξμετρ μου θε να ξεχειλζουν
με στχους πιο λαμπρος κι απ' το τοπζι,
που θα μεθν, θα λυνουν, θα ηλεκτρζουν
και θα ξανβουν ποιον τους διαβζει.

        Η Να Κοπλλα

Κρτα τους στχους σου για μιαν λλη μοσα.
Αγαπητ, λιγτερο ποιητς
και πιο θερμς κι μπειρος εραστς
να 'σουν, ειλικριν θα προτιμοσα.

Προδτη, μου 'δειξες του παραδεσου
τη πρτα, μου ξεσκωσες το νου
και σξυλη στα κρα του λουτρο
μ 'φησες. Το ανμπορο πουλ σου

σκωσε, και κατβασε τη λρα.
Αυτ που λογαριζει στο κρεβτι,
εναι του ντρα η ορμ η βαρβτη,
που αφνει πσω της σωστ πλημμρα.

Ω, δεν αντχω, η πεθυμι με σφζει.
Το γετον μου φρτε, που 'ναι τσο
λαρος, το νιο του το πουλ να νισω,
μες στη ζεστ φωλι μου να σφαδζει.

---========================---

Stephane Mallarme

     Mysticis Umbraculis

Κοιμταν, και τρεμμενο το φνο δχτυλ της,
σπρωγμνο απ' νειρο γλυκ της ροδαλς της νιτης,
ετρβηξε το νυχτικ πνω απ' τον αφαλ της.

Στο φως το αχν του φεγγαριο η σπρη της κοιλι,
με χινι μοιζει, που σοφο ζωγρφου η πινελι,
πρσθεσε τρελλοκτσυφα τη μαλλιαρ φωλι.

---========================---

Theophile Gautier

        Ο Αφαλς

Μ' αρσεις, στρο της κοιλις, αφλι,
τρπα σε μρμαρο σπρο λαξεμνη,
που ο ρωτας στη μση χει βλει
του κρφιου του ιερο, που μνος μπανει,
μιαν ηδον για να 'βρει ονειρεμνη.

---=======================---

Le Sire De Chabley

     Ο Εντμντ Χαρωκορ (Edmond Haraucourt)
τανε Γλλος ποητς και μυθιστοριογρφος που γεννθηκε 18 Οκτβρη 1856 στο Bourmont (Haute-Marne) και πθανε 17 Νομβρη 1941 στο Παρσι σε ηλικα 75 ετν. Γιος ενς απλο εργτη, εργστηκε απ το 1894 ως το 1903 ως συντηρητς στο Musée du Trocadero, στη συνχεια μχρι το 1925 στο Musée de Cluny. Απ το 1920 ως το 1922 ταν πρεδρος της Société des gens de lettres.



      Η 1η του δουλει, La légende des sexes, poèmes hystériques (1883), την υπγραψε με το ψευδνυμο Λε Σιρ Ντε Σαμπλ (Le Sire de Chabley), τρβηξε κποια προσοχ. Για τον προσδιορισμ του περιεχμενου Sonnet pointu (Αιχμηρ Σονττο), χρησιμοποησε για 1η φορ τον ρο Calligramme, ο οποος αργτερα υιοθετθηκε απ τον Apollinaire. γραψε μυθιστορματα, ργα και ποηση. ταν μλος του λογοτεχνικο συλλγου Les Hydropathes και του προσωπικο του λογοτεχνικο περιοδικο La Jeune France.
     Μερικ απ τα ργα του εναι, το L'âme nue (1885), μια ποιητικ συλλογ, στην οποα συμπεριλφθηκαν μερικ απ τα προηγομενα ποιματα, και το Seul (1891) δειξαν την αυξανμενη δναμη και τη μελαγχολικ γοητεα του ποιητ. γραψε επσης το ρομαντικ Amis (1887). Shylock (1889), να θεατρικ το Passion (1890), να δρμα. Héro et Léandre (1893). Aliénor, μια περα. Don Juan (1894); και Elisabeth (1894). λαβε το βραβεο της Ακαδημας για το ποημ του Les Vikings (1890).
    Εναι θαμμνος στο Νεκροταφεο του Παρισιο Père-Lachaise.
___________________________


             Αιχμηρ Σονντο

Ξπλωσε πνω μου ξαν¨ το ανμερο θερι
του ρωτ σου ορθνεται, κι εγ του ανογω πλι
τον πθο μου. Σιγ σιγ… Μην αρχινς τη πλη…
Νιθω ως το βθος του κορμιο το βρος σου, γλυκ.

Μη βιζεσαι ψυχ μου… Αγλι - αγλι.
Τον φλογερ σου αρμνισε παλμ
με του λικνσματος μου τον ρυθμ,
του μεθυσιο να μη τελεισει η ζλη.

Γργορα τρα! Σε γυρεω!
Λυνω, μεθ, μ' πιασε τρλλα.
Ναι… λα τρα.. Σε λατρεω…
λα! λα! λα!
Ξαν.
Α!

---=======================---

Κστας Βρναλης

      Η Αγθη

Στη καρδι δεν εχε αγκθι,

στο μυαλ τριβλ' η Αγθη:
πντα πρμο τον αγρα,
νχτα μρα!

ξερε πως αν τα κλεσει,
λλη δεν υπρχει λση
κι τσι βλθηκε νωρς
ναν τους χει τρεις.

ναν εχε το συμβο,
τον καλ κουμπρο δο,
τρτο, παληκρι αψ,
του συμβου ανηψ.

Μονοιασμνοι, αγαπημνοι,
τσσερις αγκαλιασμνοι!
Δκα χρνια, εκοσι χρνια;
Μα σαν ρθανε τα χινια

και μαρθηκε το σμα,
πριν καλοχορτσει ακμα,
και λακξανε μια Τρτη
πρτοι, δετεροι και τρτοι.

Χτπαε το ξερ η Αγθη
στη κοτρνα για να μθει:
"Τσα χρνια, τρεις μονχα;
Χλιους ν χα!".

     Τα Μουνκια

Μουνκια φλογισμνα σαν τα ρδα,
σαν του νεοφορνιστου ψωμιο
τη θραψερ ζεστοβολι,
μες στα τρεμπαχα μερι σας,
που ονειρεεστε νυχτις οργιακς.

Παρθενικ μουνκια!
Αργοσαλεουν τα χειλκια
τα χνουδωτ!
Σα γαροφαλων ανεμσειστα φυλλκια,
σαν στοματκια διψασμνα
κι απ ποι δψα;

Και κπου-κπου αργοκυλ
στων διακαμνων σας χειλιν την κρη,
της βαρβατλας καβλομριστο να δκρυ!

(το ανκδοτο αυτ ποημ του γρφτηκε το καλοκαρι του 1974 στην Αγινα, λγους μνες πριν πεθνει, Δεκμβρη 1974)

---======================---

Αννυμα-Επνυμα

     Τα συγκεκριμνα παρακτω ποιηματκια εναι σγουρα κποιων επωνμων (εξακριβωμνα), που ωστσο ετε λγω συστολς, ετε λγω καλλιτεχνικς τακτικς, δεν θλησαν να τα υπογρψουνε. Κι μως εναι απ τα πιο ωραα της συλλογς...
_____________________________

Maucroix 1619-1708

     Για τους Μωκρου, De Sigogne δεν κατφερα να βρω στοιχεα κι τσι θα αρκεστ μνο στις ημερομηνες τους. Λω λοιπν να τα προσθσω στα Αννυμα. Τα λοιπ πιο κτω απ' αυτ εναι ντως αννυμα.
_________________________________

Ο Κοκεμπρ που να τον πρει η οργ,
το εργαλεο μου κακολογε:
Πως δεν αξζει, λει, παντο στη πλη.

Δικ μου εναι το φταξιμο ασφαλς,
τι τη γυνακα του δεν πδηξα, ο τρελλς,
ως κνουν οι συνδελφο μου λοι.
-----------------------------

Charles-Timoléon De Beauxoncles Sigogne

     Γλλος ποιητς της εποχς αλλ και των θσεων του Malherbe. Γεννθηκε το 1560 και πθανε το 1611 σε ηλικα 51 ετν.
__________________________

Ωδ Στην Αφροδτη

Ω! Εσ, θε που λες εμς
τις δστυχες γυνακες βοηθς,
γλυκει του ρωτα μητρα,
αν ταν δυνατν μια μρα,

μες στο κρεβτι μου να βρω
να νιο Πραπο, βαρβτο
κι αμσως, ρχνοντς με κτω,
με το θαυματουργ του υγρ

να με δροσσει κι αν επσης,
μποροσες, απ' τις απαιτσεις,
να μ' απαλλξεις του δικο μου Ηφαστου
και να κοιμσεις τις ορμς του,

ττε κι εγ, για να σε φχαριστσω,
θα πγαινα να σου στολσω
μ' νθη μυρτις το ιερ σου
και ν' αποθσω στο βωμ σου,

να ομοωμα του θεου
κι αξιολτρευτου εργαλεου,
που φρνει ερωτικ μεθσι
και κνει υπροχη τη ζση.

---================---

1
Ε
τοτο τ' μορφο πρωιν,
εδα να αγρι κασταν
πνω στη χλη τη δροστη,
σα να' ταν μαλακ κρεβτι.

Τη φλη του να 'χει ξαπλσει
και να την χει καπακσει.
Να της χαδεει το βυζ,
παντο να τη φιλει. Κι ταν

να παζουν χρτασαν μαζ,
το σπρο βρακκι να της βγνει
κι αδιντροπα να της το κνει.
Και Θ μου, πσο το χαιρταν!

2
Μια μρα ο Κλονας, νος κι ωραος
και τρελλ με τη Λζα ερωτευμνος,
εθαμαζε, στο πλι της πεσμνος,
Τ' αλβαστρο στο μποτια της με δος.

Πτε πολ του αρσει το δεξ,
πτε το αριστερ. Στο μεταξ
αυτ, τα τρει η ζλεια, τσακωμ
τρικοβερτο αρχιννε, δχως τελειωμ.

Κι πως ο Κλονας τα βλπει απορημνος,
-"Για να διακψεις τον καυγ τους",
του λει η Λζα, "μπες ανμεσ τους".

      Το νειρο

Στον εραστ μου πλι πεσμνη,
μετ το τταρτο μανκι,
ως μουν αποκαμωμνη,
αποκοιμθηκα. Κι ω φρκη,

Ονειρευμουν πως κρατ,
σφιχτ στο χρι σερπετ,
που ξφνου αρχζει να μακρανει.
σπου γινε, μα την αλθεια,

τρεις σπιθαμς μακρ κι ακμα.
Ξυπνω με τη ψυχ στο στμα,
να κρξω θλοντας βοθεια.

Και βλπω πως κρατ το φδι,
που εχε η Εα για παιχνδι!

3
νας περφημος δανδς
γυνακα παρομοιζει με μουλρι:
Σου κνει να τη καβαλλς τη χρη,
αλλ τσινει, σαν πνω της βρεθες.

4
Μια βοσκοπολα να πρω στον κμπο,
πσω απ να θμνο κατουροσε
κι νας βοσκς, που τη κρυφοκοιτοσε
της λει: -"Τη πρτα σου νοιξε για να 'μπω.

χω να φλουτο κτω απ' τη μση,
που μα το ακοσεις, πολ θα σ’αρσει".

Κι αυτ, που το αμα στο κεφλι τς ανβη:
-"Τι σμπτωση", του απαντ, "κι εγ
χω ταμπορλο που συχν μου χρησιμεει.
σο θες χτπα του, εναι γερ".

---======================---


Ντνος Χριστιανπουλος: ρωτας

Νὰ σοῦ γλεψω τὰ χρια, νὰ σοῦ γλεψω τὰ πδια
- ἡ ἀγπη κερδζεται μὲ τὴν ὑποταγ.

Δὲν ξρω πῶς ἀντιλαμβνεσαι ἐσὺ τὸν ἔρωτα.
Δὲν εἶναι μνο μοσκεμα χειλιῶν,
φυτματα ἀγκαλιασμτων στὶς μασχλες,
συσκτιση παραπνου,
παρηγοριὰ σπασμῶν.

Εἶναι προπντων ἐπαλθευση τῆς μοναξιᾶς μας,
ὅταν ἐπιχειροῦμε νὰ κουρνισουμε σὲ δυσκολοκατχτητο κορμ.

---======================---

Κωστς Παλαμς: Ηδονισμς

Απ τραγοδια να υλο κομπολι
Σ’ εσ δεν ρθα σμερα να δσω.
Με τα παιχνδια εγ θα σε λιγσω
Και με τα ξρκια, αγπη μου, ενς γη

Γυμνο. Και σαν κισσς θα σκαρφαλσω
Για να φω το κορμ σου που με τρει.
Του λαγκαδιο σου τη δροστη χλη
Με το χρι θρασ θα την πυρσω.

Το κρασ που ξανφτει και το γλα
Που κοιμζει, θα φρω στλα στλα.
Μ’ λο μου το κορμ, να σε ποτσω.

Και τα πδια σου τ’ ασπροσκαλισμνα,
Δυο βζα που μου παρνουνε τα φρνα,
Στερν μανα το μλι μου θα χσω.

---======================---

Μαρη Αλεξοπολου

     Η Μαρη Αλεξοπολου γεννθηκε στη Καλαμτα το 1974. Σποδασε αγγλικ φιλολογα. Αποτελε μλος της λογοτεχνικς ομδας ΜΕ.Λ.ΟΜΑ. και της λσχης ανγνωσης της ομδας. Παρουσασε ποιματ της στο Συμπσιο Ποησης (Πτρα - 2008), στον χρο τχνης Ash in Art, στο φιλοσοφικ καφενεο Dasein, στο Φεστιβλ Νων Καλλιτεχνν Δια-Ρος του Χοροθετρου Ρος, στο Athens Fringe Festival κι αλλο. Βραβετηκε απ τη Γυναικεα Λογοτεχνικ Συντροφι για τη ποιητικ συλλογ ποιημτων για παιδι Γρμματα στη γιαγι μου. Μαζ με λλους 16 ποιητς συμμετεχε στην ποιητικ ανθολογα Μονοδιλογοι (Ash in Art, 2008).



     Αρθρογραφε στα λογοτεχνικ περιοδικ Μανδραγρας και Bακχικν, με κεμενα κριτικς, συνεντεξεις και σντομα δοκμια. Κεμεν της περ ποιητικς χει δημοσιευτε στο ηλεκτρονικ περιοδικ poeticanet. Απ τις εκδσεις Γαβριηλδης χουν εκδοθε τα ποιητικ βιβλα της Ερμαι, 2005, και Σαπφ 301, 2008.

    Προσωπικ ποψη: Για να τη συμπεριλβω σε μια ττοιου γκου και... μεγθους ανθολογα, ανμεσα σε μεγαθρια, νομζω περιττ να προσθσω κτι λλο! Πτροκλος Χατζηαλεξνδρου 
__________________________

Απογευματιν Πτισμα 

Χνω στο χμα τη χαρ
Να ζωντανψουν οι καρπο
Να 'ρθεις με το κοφνι
Να με γεμσεις στρακα
Φιλι καυλι και σλια
Να γλεψουμε εσ κι εγ
Το λογισμ του κσμου.

(απσπ. συλλογ Ερμαι)

*
Στα λυπημνα μου μεθσια

προβλλεις γελαστς
πσω απ τοχους ξλινους
κτω απ τραπζια τσιμεντνια
χυμνα
μπρες και κρασι.

Τραβω ψηλ τη φοστα μου
να δεις τα πτριν μου μποτια
να σβσεις τα τσιγρα σου
πνω τους
να πιομε.

Στη γυαλισμνη μπρα
κοιμησ με.

(απ τη ποιητικ συλλογ:
λα εδ, αγπη μου. Μην τους ακος τ λνε )

---=======================---

Γιργος Σεφρης

     σως αρκετο (μσα σ' αυτος κι εγ μχρι πρτινος) δε γνωρζουν, τι ο μεγλος λληνας ποιητς μας, βραβευμνος με το Νμπελ Λογοτεχνας, εχε εκδσει μια συλλογ με ττλο Εντεψζικα (=πρστυχα), με τολμηρ περιεχμενο, με το ψευδνυμο Μαθις Πασχλης, γρω στο 1940.
Απ' αυτ τη ποιητικ συλλογ εναι μερικ απ τα ποιματα που ακολουθον κι ονομζονται λιμερκια. Επσης χει γρψει μερικς πονηρς μαντινδες με ττλο Διπλς Μαντινδες Για Μαχαρια που κι αυτς παρατθενται στο φινλε.
     Τα λιμερκια εναι 5στιχα που ο 1ος στχος περιγρφει κπως τον ρωα την ηρωδα, ο 2ος καθορζει το πρσωπο με κποιες χαρακτηριστικς συνθεις του. ο 3ος κι ο 4ος τονε δεχνουνε να δρ να μιλ κι ο 5ος επαναλαμβνει τον 1ο, απλ με μια προσθκη ενς "πιασρικου" επιθτου, που χαρακτηρζει πλον τον ρωα την ηρωδα. Η ονομασα δθηκε απ το Βρετταν εμπνευστ Lee Merick και μεταξ μας εναι κπως ηλθια 5στιχα, διως με τον ορισμ ποδηγτησης των στχων, πντως υπρχει πια στο λεξικ ο ρος limerick που σημανει 5στιχο σατυρικ σκαμπρζικο ποημα. Ο Σεφρης το ψυλλιστηκεν αυτ κι σπασε τον καννα, βζοντας να πιο ελεθερο 5ο στχο προσδδοντας τσι στο ποημα μια περισστερη συναρπαστικτητα και πιτερο χιομορ και πιτερην ουσα, στη τελικ.
     Οι δε διπλς μαντινδες εναι οι γνωστς μας μαντινδες απλ πνε δυο-δυο, γιατ πρκειται περ δλωσης, ερτησης κρσης συνοδευμνες απ τις αντστοιχες απαντσεις κι εναι θαυμσιον ερημ του, επσης! Αυτ εχα να πω, απολαστε το εντυπωσιακ φινλε τοτης της μικρς ανθολογας, ερωτικς και τολμηρς ποησης.
____________________________

Εντεψζικα (πρστυχα λιμερκια)

1. 
ταν να πος απ' τη Δλο
που ψλωνε κτω απ’ τον λιο·
ταν τ 'δε φναξε: "Ω!
αν βρισκταν εδ,
με τοτο θα τον τσκ’ζα στο ξλο".
1
939

2.
Η κρη εχε στο πρμα της πλθος εφδια
κι να ταξμετρο δεμνο με καλδια·
σαν της επα: -"Τ θς";
μ' αποκρθη: "Δραχμς
ενενντα, χωρς τα διδια".

3.
ταν μια κοπλα στο Βεζοβιο
κι εκενος λο διβαζε Βιτροβιο·
και του λει: -"Βρε συ,
γι να ιδ το δεξ -
το ζερβ σου τ' αρχδι εναι κλοβιο".
1940

4.
Η μικρ στο μοναστρι αναθρφη
και το μουν της μεινε στο ρφι·
σαν ρχουνταν κανες
βολικς συγγενς,
διν το με λγο πιλφι.

5.
τανε μια Κυρα στο "Βρυντριον"
που λεγε σε μια φλη της: -"Μυστριον
τ χει πθει αυτς ο Κριος
κι χει δσει ο αλιτριος
στα σκλη του τοιοτον μολυντριον".

6.
τανε μια Κυρα στην Ουγκντα
που κοταζε μια τζακαρντα·
κι νας γρος με ομπρλα
σαν την εδε τη κοπλα
της δειξε το πος του απ' τη βερντα.
8. 10. 41

7.
ταν μια Κυρ στο Λουρνθο Μρκες
που προτιμοσε να πλακνεται στις βρκες·
σα γαμιταν στη στερι
φναζ’: -"ρτσα, ρε παιδι!
ρτσα, και θα τρακρουμε στις νρκες!"
10. 1941

8.
τανε μια Κυρα στο Καπ-Του
πο ‘κραξε: -"Αη Φανορη μ', θα του φου!"
ταν εδε στην αυλ
να της γνφει να καυλ
πο ζ'γιαζε παραπνω απ 'να που.
10. 1941

9.
ταν μια κοπλα στη Ναμπολα
πο 'χε κρεμσει στο μουν της μιαν αμπολα
και διαλλα: -"Κρο-μποζι
το πουλω το καρποζι,
το πουλω το καρποζι με τη βολα!"
10. 1941

10.
τανε μια κοπλα στο Κουμπγκο
που ταν χωμνη κτω απ' να πγκο·
σαν της εδεχναν ψωλ
βγαζε τη κεφαλ
και τη πιπλα' αν της δναν να φργκο.
10. 1941

11.
τανε μια Κυρα στο Ζαμπζι
που δεν παυε ποτ της να το παζει·
με μια κκκινη κλωστ
εχε δσει μι' απαυτ
και τη τραβοσε το σκυλ της στο τραπζι.
10. 1941

12.
τανε μια κερ στο Μογκαντσου
που 'πε στον ντρα της: -"Μαλκα, ντσου.
Αν δε βρεις καννα χπι,
σρε βρες να χασπη
και πες του να στη κψει τη ψωλ σου".
10. 1941

13.
τανε μια κερ στη Ζανζιμπρη
κι ταν μεγλο το μουν της σαν αμπρι·
σαν εφλευε κανε
λεγε: -"Εναι τχα κει;
χει φγει; Δν τους παρνω πια χαμπρι".
10. 1941

14.
τανε μια κοπλα απ το Βδι
που ψρευε με καλαμδι·
σαν της επα: -"Τσιμπ";
Μ' αποκρθη: -"Πο; … Μπ!
Το τσκωσε ο λαγς μου το σαυρδι".
23. 10. 1948

15.
τανε μια Κυρ στη Φαμαγοστα
πο 'χε αν μη τι λλο λοξ γοστα·
σαν ετσκωνε ψωλ,
τσ' κοβε τη κεφαλ
κρζοντας καυλωμνη: -"Χαρε, Αυγοστα!"
Βαρσια 1954

16.
τανε στα Κατπολα μια μολα
που μνο στην ανηφρα ετσολα'·
την ελγαν Σεβαστ
κι ταν φηνε πορδ
γιννταν εξωφρενικ τρεμολα.
4. 9. 1961

Διπλς Μαντινδες Για Μαχαρια

1.

Ζεστθη το φουστνι σου στ' μορφο καλοκαρι.
Βγλτο και δσμου το λαγ για να χαρε μαχαρι.

Σαν πρωσα, σα φοντωσα, πταξα το φουστνι.
Πισ' το λαγ μου και θα δεις τη κμα πς δαγκνει.
----

3.
Τα μορα σου τα βυσσινι διψ να τα δαγκσω·
κι ο κτσυφς σου αν πειραχτε, μαχαρι θα του δσω.

Τα μορα μου τα βυσσινι, ποις χει εξι θα πρει,
κι ο κτσυφας μου εναι πουλ και θλει κυνηγρη.
----

4.
Εδα στον πνο μου νειρο, κι ας το ξηγ ποια θλει,
μσα σε φκια κατσαρ πως κρφωνα να χλι.

Τα φκια αν ταν κατσαρ και τ' νειρο σου ατφιο,
το χλι σου που μο 'θεξες, τ 'βγαλες κι ταν ψφιο.
----

5.
Γυμν 'σουν, σαν τα κματα, πς κνου σα θυμσου',
κι ταν λεπδι η πλρη μου πο 'κοψε τον ανθ σου.

Βλε ξαν τη πλρη σου στο θυμωμνο κμα,
και σκαμπανβαζ τηνε, κι εγ φυσ σου πρμα.
----

---############ Τ Λ Ο Σ############---

 

 

Web Design: Granma - Web Hosting: Greek Servers